Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.68

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

8.68.1

ततो जनार्दनः श्रुत्वा तस्य वाक्यं विशाम्पते ।
रथेनापययौ क्षिप्रं सङ्ग्रामादिति भारत ॥ ८.६८.१ ॥

மக்களின் தலைவரே, அப்போது ஜனார்த்தனர் அவனுடைய சொற்களைக் கேட்டு, பாரதரே, விரைவாக தேரில் போரிலிருந்து விலகிச் சென்றார்.

8.68.2

प्रत्यनीकमवस्थाप्य भीमं भीमपराक्रमम् ।
अलं विषहितुं ह्येष कुरूणां सम्प्रपश्यताम् ॥ ८.६८.२ ॥

கௌரவர்கள் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, எதிர்ப்படையின் முன் பயங்கர வீரமுள்ள பீமனை நிறுத்தி, அவனே அதைத் தாங்க வல்லவன்.

8.68.3

कर्णं च समरे राजन्ग्राहयिष्यञ्श्रमं प्रति ।
विश्वमार्थं च कौरव्य पार्थस्य च महात्मनः।
अपयातो रणाद्वीरो राजानं द्रष्टुमेव च ॥ ८.६८.३ ॥

அரசே, போரில் களைப்புக்குப் பின் கர்ணனை மீண்டும் போரிடச் செய்வதற்காகவும், கௌரவரே, மகாத்மா பார்த்தனுக்கு ஓய்வளிப்பதற்காகவும், அந்த வீரன் அரசனைப் பார்ப்பதற்காகவே போரிலிருந்து திரும்பிச் சென்றான்.

8.68.4

अर्जुनं चाब्रवीत्कृष्णो भृशं राजा परिक्षतः ।
तमाश्वास्य कुरुश्रेष्ठ ततः कर्णं हनिष्यसि ॥ ८.६८.४ ॥

கிருஷ்ணர் அர்ஜுனனிடம் கூறினார்: "அரசன் மிகவும் துயருற்றிருக்கிறான். குருசிரேஷ்டரே, அவனைத் தேற்றிய பின், பின்னர் கர்ணனைக் கொல்வாய்."

8.68.5

ततो धनञ्जयः श्रुत्वा राजानं शल्यपीडितम् ।
याहियाहिति बहुशो वासुदेवमचोदयत्।
राजानं प्रति वार्ष्णेय दूयते मे दृढं मनः ॥ ८.६८.५ ॥

அப்போது தனஞ்சயன், அரசன் அம்பால் வருந்துவதைக் கேட்டு, வாசுதேவரிடம் "போ, போ" என்று பலமுறை தூண்டினான். "வார்ஷ்ணேயரே, அரசனைப் பற்றி என் மனம் மிகவும் துயருறுகிறது."

8.68.6

स चोद्यमानः पार्थेन केशिघ्नो वृष्णिनन्दनः ।
रथेनापययौ क्षिप्रं सङ्ग्रामाद्धोरदर्शनात् ॥ ८.६८.६ ॥

பார்த்தனால் தூண்டப்பட்ட, கேசி அசுரனைக் கொன்றவரும் விருஷ்ணிகளின் மகிழ்ச்சியுமான அவர், பயங்கரமாகத் தோன்றிய போரிலிருந்து தேரில் விரைவாக விலகிச் சென்றார்.

8.68.7

गच्छन्नेव तु कौन्तेयो धर्मराजदिदृक्षया ।
सैन्यमालोकयामास नापश्यत्तत्र चाग्रजम् ॥ ८.६८.७ ॥

செல்லும்போதே குந்தியின் மகன், தர்மராஜனைக் காண விரும்பி படையைப் பார்த்தான்; ஆனால் அங்கு தன் மூத்த சகோதரனைக் காணவில்லை.

8.68.8

युद्धं कृत्वा तु कौन्तेयो द्रोणपुत्रेण भारत ।
दुःसहं वज्रिणा सङ्ख्ये पराजित्य गुरोः सुतम् ॥ ८.६८.८ ॥

பாரதனே! குந்தியின் மகன் துரோணரின் மகனுடன் போரிட்டான்; இந்திரனைப் போல் தாங்க முடியாதவனாகிய அந்த ஆசிரியர் மகனை போரில் வென்றான்.

8.68.9

द्रौणिं पराजित्य ततोग्रधन्वा ।
कृत्वा महद्दुष्करं शूरकर्म।
आलोकयामास ततः स्वसैन्यं ।
धनञ्जयः शत्रुभिरप्रधृष्यः ॥ ८.६८.९ ॥

துரோணரின் மகனை வென்று, கடுமையான வில்லாளியாகிய அவன் பெரும் கடினமான வீரச்செயலைச் செய்து, பின்னர் தன் படையைப் பார்த்தான் — எதிரிகளால் வெல்ல முடியாத தனஞ்சயன்.

8.68.10

संयुध्यमानान्पृतनामुखस्था… ।
ञ्शूरः शूरान्हर्षयन्सव्यसाची।
पूर्वापदानैः प्रथितैः प्रशंस… ।
न्स्थितांश्चकारात्मरथाननीके ॥ ८.६८.१० ॥

போரிடும், படையின் முன்னணியில் நின்ற வீரர்களை, வீரனான சவ்யசாசி அவர்களுடைய புகழ்பெற்ற முந்தைய வீரச்செயல்களைப் பாராட்டி மகிழ்வித்து, தன் தேர்வீரர்களைப் படையில் நிறுத்தினான்.

8.68.11

अपश्यमानस्तु किरीटमाली ।
युधिष्ठिरं भ्रातरमाजमीढम्।
उवाच भीमं तरसाभ्युपेत्य ।
राज्ञः प्रवृत्तिस्त्विह कुत्र चेति ॥ ८.६८.११ ॥

ஆனால் அஜமீடன் வழிவந்த சகோதரன் யுதிஷ்டிரனைக் காணாமல், கிரீடமாலியான அர்ஜுனன் விரைவாக பீமனிடம் சென்று, "அரசனைப் பற்றிய செய்தி இங்கே எங்கே?" என்று கேட்டான்.

8.68.12

अपयात इतो राजा धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ।
कर्णबाणाभितप्ताङ्गो यदि जीवेत्कथञ्चन ॥ ८.६८.१२ ॥

இங்கிருந்து அரசன் தர்மபுத்திரன் யுதிஷ்டிரன் சென்றுவிட்டான்; கர்ணனின் அம்புகளால் அவன் உடல் வருந்தியுள்ளது. எப்படியாவது உயிர் பிழைத்திருந்தால்...

8.68.13

तस्माद्भवाञ्शीघ्रमितः प्रयातु ।
ज्ञातुं प्रवृत्तिं पुरुषर्षभस्य।
नूनं स विद्धोऽतिभृशं पृषत्कैः ।
कर्णेन राजा शिबिरं गतोऽसौ ॥ ८.६८.१३ ॥

ஆகையால் நீர் விரைவில் இங்கிருந்து செல்லுங்கள். மனிதர்களில் காளையான அந்த அரசரின் நிலையை அறியுங்கள். கர்ணனின் அம்புகளால் மிகவும் காயமடைந்த அவர் நிச்சயம் பாசறைக்குச் சென்றுவிட்டார்.

8.68.14

यः सम्प्रहारैर्युधि सम्प्रवृत्ते ।
द्रोणेन विद्धोऽतिभृशं तरस्वी।
तस्थौ स तत्रापि जयप्रतीक्षो ।
द्रोणेन यावन्न हतः किलासीत् ॥ ८.६८.१४ ॥

போர் தொடங்கி கடுமையான அடிகள் விழுந்தபோது, துரோணரால் மிகவும் காயமடைந்த அந்த வீரன் வெற்றியை எதிர்பார்த்து அங்கேயே நின்றான்; துரோணரால் கொல்லப்படும் வரை அவன் அங்கேயே இருந்தான்.

8.68.15

स संशयं गमितः पाण्डवाग्र्यः ।
सङ्ख्येऽद्य कर्णेन महानुभावः।
ज्ञातुं प्रयाह्याशु तमद्य भीम ।
स्थास्याम्यहं शत्रुगणान्निरुध्य ॥ ८.६८.१५ ॥

பாண்டவர்களில் முதன்மையானவரும் பெரும் வலிமையுடையவருமான அவர் இன்று போரில் கர்ணனால் ஐயத்தில் ஆழ்த்தப்பட்டுள்ளார். ஓ பீமா, விரைந்து சென்று அவரது நிலையை அறிந்து வா; நான் எதிரிப் படைகளைத் தடுத்து இங்கேயே நிற்பேன்.

8.68.16

त्वमेव जानीहि महानुभाव ।
राज्ञः प्रवृत्तिं भरतर्षभस्य।
अहं हि यद्यर्जुन याम्यमित्रा ।
वदन्ति मां भीत इति प्रवीराः ॥ ८.६८.१६ ॥

ஓ மகா பராக்கிரமசாலியே அர்ஜுனா, பரதர்களில் காளையான அரசரின் நிலையை நீயே அறிந்து வா. நான் சென்றால், எதிரி வீரர்கள் என்னை அஞ்சியவன் என்று சொல்வார்கள்.

8.68.17

ततोऽब्रवीदर्जुनो भीमसेनं ।
संशप्तकाः प्रत्यनीकस्थिता मे।
एतानहत्वाद्य मया न शक्य… ।
मितोपयातुं रिपुसङ्खमध्यात् ॥ ८.६८.१७ ॥

பின்னர் அர்ஜுனன் பீமசேனனிடம் கூறினான்: எனக்கு எதிரில் நிற்கும் இந்த சம்சப்தகர்களை இன்று கொல்லாமல், எதிரிப் படையின் நடுவிலிருந்து நான் விலகிச் செல்ல இயலாது…

8.68.18

अथाब्रवीदर्जुनं भीमसेनः ।
स्ववीर्यमासाद्य कुरुप्रवीर।
संशप्तकान्प्रतियोत्स्यामि सङ्ख्ये ।
सर्वानहं याहि धनञ्जय त्वम् ॥ ८.६८.१८ ॥

பின்னர் பீமசேனன் அர்ஜுனனிடம் கூறினான்: குரு வீரனே, என் சொந்த வீரியத்தை நம்பி நான் போரில் சம்சப்தகர்களை எதிர்ப்பேன். தனஞ்சயா, நீ அவர்கள் அனைவரிடமும் செல்.

8.68.19

तद्भीमसेनस्य वचो निशम्य ।
धनञ्जयो भ्रातुरमित्रमध्ये।
द्रष्टुं कुरुश्रेष्ठमभिप्रयास्य… ।
न्प्रोवाच वृष्णिप्रवरं तदानीम् ॥ ८.६८.१९ ॥

பீமசேனனின் அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட தனஞ்சயன், எதிரிகளின் நடுவில் உள்ள தன் சகோதரனைக் காண விரைந்து செல்ல எண்ணி, அப்போது விருஷ்ணிகளில் சிறந்தவனிடம் கூறினான்.

8.68.20

राजानं प्रति वार्ष्णेय दूयते मे दृढं मनः ।
चोदयाश्वान्हृषीकेश विहायैतद्बलार्णवम्।
अजातशत्रुं राजानं द्रष्टुमिच्छामि केशव ॥ ८.६८.२० ॥

வார்ஷ்ணேயா, அரசனைப் பற்றி என் மனம் மிகவும் வருந்துகிறது. ஹ்ருஷீகேசா, இந்தப் படைக் கடலை விட்டு குதிரைகளைச் செலுத்து. கேசவா, அஜாதசத்ருவாகிய அரசனைக் காண விரும்புகிறேன்.

8.68.21

तं रथ चोदयामास बीभत्सोर्वचनाद्धरिः ॥ ८.६८.२१ ॥

பீபத்ஸுவின் (அர்ஜுனனின்) சொல்லின்படி ஹரி (கிருஷ்ணன்) அந்தத் தேரைச் செலுத்தினான்.

8.68.22

ततो हयान्सर्वदाशार्हमुख्यः ।
प्रचोदयन्भीममुवाच चेदम्।
नैतच्चित्रं तव कर्माद्य भीम ।
यास्यावहे जहि पार्थारिसङ्घान् ॥ ८.६८.२२ ॥

பின்னர் தாசார்ஹர்களில் முதன்மையானவன் குதிரைகளைத் தூண்டியபடி பீமனிடம் இவ்வாறு கூறினான்: பீமா, இன்று உன் இந்தச் செயல் வியப்பானதல்ல. செல்வோம், பார்த்தனின் எதிரிக் கூட்டங்களைக் கொல்.

8.68.23

ततो ययौ हृषीकेशो यत्र राजा युधिष्ठिरः ।
शीघ्राच्छीघ्रतरो राजन्वाजिभिर्गरुडोपमैः ॥ ८.६८.२३ ॥

பின்னர் ஹ்ருஷீகேசன் (கிருஷ்ணன்) அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான். அரசே, கருடனுக்கு ஒப்பான குதிரைகளால் மிக விரைவாகச் சென்றான்.

8.68.24

प्रत्यनीके त्ववस्थाप्य भीमसेनमरिन्दमम् ।
सन्दिश्य चैनं राजेन्द्र युद्धं प्रति वृकोदरम् ॥ ८.६८.२४ ॥

ஓ மன்னர்களின் மன்னா, எதிரிகளை அடக்கும் பீமசேனனை எதிர்முனையில் நிறுத்தி, அந்த வ்ருகோதரனுக்கு போருக்கான கட்டளைகளை இட்டு.

8.68.25

ततस्तु गत्वा पुरुषप्रवीरौ ।
राजानमासाद्य शयानमेकम्।
रथादुभौ प्रत्यवरुह्य तस्मा… ।
द्ववन्दतुर्धर्मराजस्य पादौ ॥ ८.६८.२५ ॥

பின்னர் அந்த இரு புருஷ வீரர்களும் சென்று, தனியாகப் படுத்திருந்த அரசனை அடைந்து, இருவரும் தேரிலிருந்து இறங்கி, … தர்மராஜனின் இரு பாதங்களிலும் வணங்கினர்.

8.68.26

इत्येवमुपसङ्गृह्य उभौ तु पाञ्जली स्थितौ ।
शस्त्रक्षतौ महाराज रुधिरेण समुक्षितौ।
निहत्य वाहिनीं तुभ्यमपयातौ रणाजिरात् ॥ ८.६८.२६ ॥

இவ்வாறு இருவரும் கைகூப்பி நின்றனர். மகாராஜனே, ஆயுதக் காயங்களுடனும் இரத்தத்தில் நனைந்தவர்களாகவும், உமது சேனையை அழித்து அவ்விருவரும் போர்க்களத்திலிருந்து திரும்பினர்.

8.68.27

तं दृष्ट्वा पुरुषव्याघ्रं क्षेमिणं पुरुषर्षभम् ।
मुदाभ्यनन्दतां कृष्णावश्विनाविव वासवम् ॥ ८.६८.२७ ॥

பாதுகாப்பாக நின்ற அந்த புருஷ வியாக்ரனையும் புருஷ ரிஷபனையும் கண்டு, கிருஷ்ணர்கள் இருவரும் மகிழ்ச்சியுடன் அவரை வாழ்த்தினர், அஸ்வினிகள் இந்திரனை வாழ்த்துவது போல.

8.68.28

तावभ्यनन्दद्राजापि विवस्वानश्विनाविव ।
हते महासुरे जम्भे शक्रविष्णू यथा गुरुः ॥ ८.६८.२८ ॥

அரசனும் அவ்விருவரையும் வாழ்த்தினான், விவஸ்வான் அஸ்வினிகளை வாழ்த்துவது போல, பெரிய அசுரன் ஜம்பன் கொல்லப்பட்டபோது குரு சக்ர-விஷ்ணுக்களை வாழ்த்தியது போல.

8.68.29

मन्यमानो हतं कर्णं प्रीतः परपुरञ्जयः ।
स भूत्वा पुरुषव्याघ्रो राजा तत्र युधिष्ठिरः।
हर्षगद्गदया वाचा प्रीतः प्राह परन्तपः ॥ ८.६८.२९ ॥

கர்ணன் கொல்லப்பட்டான் என்று நினைத்து மகிழ்ந்த, எதிரி நகரங்களை வென்ற அந்த புருஷ வியாக்ரன், அரசன் யுதிஷ்டிரன், அங்கே மகிழ்ச்சியுடன், ஆனந்தத்தால் தழுதழுத்த குரலில் பேசினான், ஓ பகைவரைச் சுடுபவனே.