மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.70
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.70.1
तद्धर्मशीलस्य वचो निशम्य ।
राज्ञः क्रुद्धस्यातिरथो महात्मा।
उवाच दुर्मर्षमदीनसत्वो ।
युधिष्ठिरं जिष्णुरनन्तवीर्यः ॥ ८.७०.१ ॥
தர்மசீலரான அரசரின் அந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, கோபமடைந்த மகாரதரும் மகாத்மாவும் குன்றாத உள்ளம் கொண்டவரும் அளவற்ற வீரியம் கொண்ட வெற்றியாளருமான அர்ஜுனன், யுதிஷ்டிரரிடம் பொறுக்க முடியாத சொற்களைச் சொன்னான்.
8.70.2
द्रोणं हतं पार्थ कर्णो विदित्वा ।
भिन्नां नावविमावत्यगाधे कुरूणाम्।
सम्मुह्यमानान्धार्तराष्ट्रान्विदित्वा ।
निरुत्साहांश्च विजये परेषाम् ॥ ८.७०.२ ॥
பார்த்தா, துரோணர் கொல்லப்பட்டதை கர்ணன் அறிந்தான்; ஆழமற்ற அகன்ற கடலில் உடைந்த படகைப் போல கௌரவர்களின் படை இருப்பதையும், திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்கள் மயக்கமுற்றும், எதிரிகளின் வெற்றியில் ஊக்கமற்றவர்களாயும் இருப்பதையும் அவன் கண்டான்.
8.70.3
सोदर्यवत्त्वरितोऽमितौजा ।
उत्तारयिष्यन्धृतराष्ट्रस्य पुत्रान्।
रणे रथेनाधिरथिर्महात्मा ।
ततो हि मां त्वरितः सोऽभ्यधावत् ॥ ८.७०.३ ॥
சகோதரனைப் போல விரைந்து, அளவற்ற ஆற்றல் கொண்டவனாய், திருதராஷ்டிரனின் மைந்தர்களைக் காக்க விரும்பி, போரில் தன் தேரில் அந்த மகாத்மாவான அதிரதியின் மகன் கர்ணன் என்னை நோக்கி விரைந்து பாய்ந்தான்.
8.70.4
संशप्तकैर्युध्यमानस्य मेऽद्य ।
सेनाग्रयायी कुरुसैन्यस्य राजन्।
आशीविषाभान्विकिरञ्शरौघा… ।
न्द्रौणिः पुरस्तात्सहसाध्यतिष्ठत् ॥ ८.७०.४ ॥
அரசே, இன்று சம்சப்தகர்களுடன் போரிட்டுக்கொண்டிருந்த என் முன்னே, விஷப் பாம்புகளைப் போன்ற அம்புக் கூட்டங்களைப் பொழிந்தபடி, கௌரவப் படையின் முன்னணியில் சென்ற துரோணர் மகன் (அசுவத்தாமன்) திடீரென எதிரில் வந்து நின்றான்…
8.70.5
स मे दृष्ट्वा शूरतमो ध्वजाग्रं ।
समादिशद्रथसङ्घाननेकान्।
तेषामहं पञ्चशतं निहत्य ।
आसादयं द्रोणपुत्रं नदन्तम् ॥ ८.७०.५ ॥
அந்த மிகு வீரன் என் கொடியின் நுனியைக் கண்டு, பல தேர்ப்படைகளுக்கு ஆணையிட்டான். அவற்றுள் ஐநூறைக் கொன்று, முழங்கிக்கொண்டிருந்த துரோணர் மகனை நான் அடைந்தேன்.
8.70.6
स द्रोणपुत्रः सदृशं महात्मा ।
मामप्यरौत्सीत्तदनीकमध्ये।
किरञ्शरौघान्बहुरूपान्विचित्रा… ।
न्स्वातीगतः शुक्र इवातिवर्षन् ॥ ८.७०.६ ॥
துரோணரின் மகனாகிய அந்த மகாத்மா, தன் தந்தைக்கு ஒத்தவனாக, அந்தப் படையின் நடுவில் என்மீதும் பாணங்களை ஏவினான். பலவிதமான வடிவுடைய அற்புத அம்புத் தாரைகளை பொழிந்து… நட்சத்திரத்தில் சென்ற சுக்கிரனைப் போல் மிகுதியாகப் பொழிந்தான்.
8.70.7
स मे रान्सर्वतः कङ्कपत्रा… ।
नवासृजद्वै पृथिवीप्रकाशान्।
निवार्य तूर्णं परमाजिमध्ये ।
ततोऽपि मां बाणगणैः समार्पयत् ॥ ८.७०.७ ॥
அவன் என்மீது எல்லாப் பக்கங்களிலிருந்தும் கங்கப் பறவை இறகுள்ள அம்புகளை… உண்மையாகவே பூமியை ஒளிரச் செய்யும் அம்புகளை ஏவினான். அந்தப் பெரும் போரின் நடுவில் விரைவில் என்னைத் தடுத்து, பின்னர் அம்புத் திரள்களால் என்னை மூடினான்.
8.70.8
आकर्षणं वापि विकृष्य मुक्तं ।
न दृश्यते तस्य महारथस्य।
न सन्दधानः कुत आददानो ।
न व्याक्षिपन्न विकर्षन्विमुञ्चन् ॥ ८.७०.८ ॥
அந்த மகாரதனின் வில்லை இழுத்தல், இழுத்து விடுதல் எதுவும் காணப்படவில்லை. அம்பைப் பூட்டுவதும், எங்கிருந்து எடுப்பதும், அசைப்பதும், இழுப்பதும், விடுவதும் காணப்படவில்லை.
8.70.9
सव्येन वा यदि वा दक्षिणेन ।
न ज्ञायते कतरेणास्यतीति।
आचार्यवत्समरे पर्यवर्त… ।
न्महच्चित्रं दर्शयन्सर्वतः स्म ॥ ८.७०.९ ॥
இடது கையாலா அல்லது வலது கையாலா, எந்தக் கையால் அவன் எய்கிறான் என்பது தெரியவில்லை. ஆசிரியரைப் போல அவன் போரில் சுழன்று திரிந்தான்… எல்லாப் பக்கங்களிலும் பெரிய அற்புதத் திறமையைக் காட்டினான்.
8.70.10
दृष्ट्वीविषं चासुहरं परेषां ।
सर्वा दिशः पूरयानं शरौधैः।
अलातचक्रप्रतिमं महात्मनः ।
सदा नतं कार्मुकं ब्रह्मबन्धोः ॥ ८.७०.१० ॥
எதிரிகளின் உயிரை பறிக்கும் அம்புகளைக் கண்டு, அம்புத் தாரைகளால் எல்லாத் திசைகளையும் நிரப்பிக்கொண்டிருந்த அந்த மகாத்மாவின், பிராமண-பந்துவின் வில் எப்போதும் வளைந்து அலாதசக்கரம் போல் இருந்தது.
8.70.11
ततोऽपरान्बाणगणाननेका… ।
नाकर्णपूर्णायतविप्रमुक्तान्।
ससर्ज शीघ्रास्त्रबलेन वीर… ।
स्तोयं यथा प्रावृषि कालमेघः ॥ ८.७०.११ ॥
பின்னர் அவன் காது வரை இழுக்கப்பட்ட வில்லிலிருந்து விடப்பட்ட பல அம்புக் கூட்டங்களை ஏவினான்; அந்த வீரன் விரைவான அஸ்திர வலிமையால் மழைக்காலத்தில் கரு மேகம் மழை பொழிவது போல் பொழிந்தான்.
8.70.12
आविध्यन्मां पञ्चभिद्रोणपुत्रः ।
शितैः शरैः पञ्चभिर्वासुदेवम्।
अभ्यघ्नं बाणैस्तमहं सुधारै… ।
र्निमेषमात्रेण सुवर्णपुङ्खैः ॥ ८.७०.१२ ॥
துரோணரின் மகன் என்னை ஐந்து கூரிய அம்புகளால் துளைத்தான்; வாசுதேவனையும் ஐந்தால் துளைத்தான். நான் அவனை கூர்மையான அம்புகளால், ஒரு கணப்பொழுதில், தங்கச் சிறகுடைய அம்புகளால் தாக்கினேன்.
8.70.13
स निर्विद्धो विरथो द्रोणपुत्रो ।
रथानीकं चाधिरथेर्विवेश।
मयाभिभूतान्स्वरथप्रबर्हा… ।
नस्त्रं च पश्यन्रुधिरप्रदिग्धम् ॥ ८.७०.१३ ॥
துரோணரின் மகன் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டு தேரற்றவனாய் அதிரதனின் மகனின் (கர்ணனின்) தேர்ப்படைக்குள் நுழைந்தான்; என்னால் வெல்லப்பட்ட, தங்களின் தேர்களை அழிப்பவர்களையும், இரத்தத்தில் தோய்ந்த ஆயுதத்தையும் கண்டவாறு.
8.70.14
ततोऽभिभूतं युधि वीक्ष्य सैन्यं ।
विध्वस्तयोधं द्रुतनागयूथम्।
पञ्चाशता रथमुख्यैः समेतः ।
कर्णस्त्वरन्नभ्यपतत्प्रमाथी ॥ ८.७०.१४ ॥
பின்னர் போரில் மூழ்கடிக்கப்பட்டு, வீரர்கள் சிதறி, யானைக் கூட்டங்கள் ஓடும் படையைக் கண்டு, ஐம்பது முக்கிய தேர்வீரர்களுடன் சேர்ந்து, அழிப்பவன் கர்ணன் விரைந்து பாய்ந்தான்.
8.70.15
तान्सूदयित्वाऽहमपास्य कर्णं ।
द्रष्टुं भवन्तं त्वरयोपयातः।
सर्वे पाञ्चाला ह्युद्विजन्ते स्म कर्णं ।
दृष्ट्वा गावः केसरिणं यथैव ॥ ८.७०.१५ ॥
அவர்களைக் கொன்று, கர்ணனை விட்டுவிட்டு, உங்களைக் காண்பதற்காக நான் விரைவாக வந்தேன். பாஞ்சாலர் அனைவரும் கர்ணனைக் கண்டு, சிங்கத்தைக் கண்ட பசுக்கள் போல் நடுங்குகின்றனர்.
8.70.16
मृत्योरास्यं व्यात्तमिवाभिपद्य ।
प्रभद्रकाः कर्णमासाद्य सर्वे।
यास्यामि तांस्तारयिष्यन्बलौघा… ।
द्दिष्ट्या भवान्स्वस्तिमान्पार्थ दृष्टः ॥ ८.७०.१६ ॥
மரணத்தின் திறந்த வாயில் புகுந்தது போல, கர்ணனை அடைந்த பிரபத்ரகர்கள் அனைவரும் (ஆபத்தில் உள்ளனர்). அவர்களை விடுவிக்க விரும்பி நான் செல்வேன்… நல்லவேளையாக, பார்த்தா, நீர் நலமாகக் காணப்பட்டீர்.
8.70.17
हनिष्येऽहं भारत सूतपुत्र… ।
मस्मिन्सङ्ग्रामे यदि दृश्यतेऽद्य।
आयाहि पश्याद्य युयुत्समानौ ।
मां सूतपुत्रं च धृतौ रणाय ॥ ८.७०.१७ ॥
ஓ பாரதா, நான் சூதபுத்திரனை… கொல்வேன், இன்று இந்தப் போரில் அவன் தென்பட்டால். வா, இன்று பார், போரை விரும்பும் இருவரை — என்னையும் சூதபுத்திரனையும் — போருக்காக உறுதியாக நிற்பதை.
8.70.18
महाझषस्येव मुखं प्रपन्नाः ।
प्रभद्रकाः कर्णमुखं प्रपन्नाः।
षट्साहस्रा भारत राजपुत्राः ।
स्वर्गाय लोकाय रणे निमग्नाः ॥ ८.७०.१८ ॥
பெரிய மீனின் வாயில் சிக்கியது போல, பிரபத்ரகர்கள் கர்ணனின் முகத்தில் புகுந்தனர். ஓ பாரதா, ஆறாயிரம் இளவரசர்கள் சொர்க்கத்திற்காகவும் உலகத்திற்காகவும் போரில் மூழ்கினர்.
8.70.19
तानद्य यास्यामि रणाद्विमोक्तुं ।
सर्वात्मना सूतपुत्रं च हन्तुम् ॥ ८.७०.१९ ॥
இன்று நான் அவர்களைப் போரிலிருந்து விடுவிக்கச் செல்வேன், முழு மனத்துடன் சூதபுத்திரனையும் கொல்லச் செல்வேன்.
8.70.20
अथ प्रवीरेण महानुभाव ।
द्विषत्सैन्यं निर्दहन्विस्तरेण।
समेत्याहं सूतपुत्रेण सङ्ख्ये ।
वज्रीव वृत्रेण नरेन्द्रमुख्य ॥ ८.७०.२० ॥
பின்னர் பெரும் வீரருடன், ஓ மகா ஆற்றல் உடையவரே, எதிரியின் படையை விரிவாக எரித்தபடி, போரில் சூதபுத்திரனைச் சந்தித்து — வஜ்ரதாரி வ்ருத்ரனுடன் போல் — ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவரே.
8.70.21
एवं गते किञ्च मयाऽद्य शक्यं ।
कार्यं कर्तुं निग्रहे सूतजस्य।
तथैव राज्ञश्च सुयोधनस्य ।
ये चापि मां योद्धुकामाः समेताः ॥ ८.७०.२१ ॥
இவ்வாறு நிலைமை ஆனபின் இன்று நான் என்ன செய்ய முடியும்? சூதன் மகனை (கர்ணனை) தடுப்பதே செய்ய வேண்டிய செயல்; அவ்வாறே மன்னன் சுயோதனனையும்; என்னுடன் போரிட விரும்பி கூடியிருப்பவர்களையும்.
8.70.22
कर्णं न चेदद्य निहन्मि राज… ।
न्सबान्धवं युध्यमानं प्रसह्य।
प्रतिश्रुत्याऽकुर्वतां या गतिर्वै ।
कष्टां यायां तामहं राजसिंह ॥ ८.७०.२२ ॥
இன்று கர்ணனை அவனுடைய உறவினர்களுடன், பலத்துடன் போரிடும்போது, நான் கொல்லாவிட்டால்… — உறுதிமொழி கொடுத்து அதை நிறைவேற்றாதவர்களுக்கு உரிய துன்பமான கதியை நான் அடைவேன், ஓ அரசர்களில் சிங்கமே.
8.70.23
आमन्त्रये त्वां ब्रूहि रणे जयं मे ।
पुरा भीमं धार्तराष्ट्रा ग्रसन्ति।
सौतिं हनिष्यामि नरेन्द्रसिंह ।
सैन्यं तथा शत्रुगणांश्च सर्वान् ॥ ८.७०.२३ ॥
நான் உன்னை அழைக்கிறேன் — போரில் எனக்கு வெற்றி உண்டாகட்டும் என்று சொல். திருதராஷ்டிரனின் மக்கள் பீமனைக் கவ்விக் கொள்வதற்கு முன், சூதன் மகனையும், ஓ நரேந்திரசிம்மமே, படையையும், எதிரிக் கூட்டங்கள் அனைத்தையும் நான் கொல்வேன்.