மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.94
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.94.1
तद्देतनागासुरसिद्धयक्षै… ।
र्गन्धर्वरक्षोप्सरसां च सङ्घैः।
ब्रह्मर्षिराजर्षिसुपर्णजुष्टं ।
बभौ वियद्विस्मयनीयरूपम् ॥ ८.९४.१ ॥
தேவர்கள், நாகர்கள், அசுரர்கள், சித்தர்கள், யக்ஷர்கள்… கந்தர்வர், ராக்ஷசர், அப்ஸரஸ்களின் கூட்டங்களாலும், பிரம்மரிஷிகள், ராஜரிஷிகள், கருடர்களாலும் சேவிக்கப்பட்ட அந்த வானம் வியக்கத்தக்க வடிவில் ஒளிர்ந்தது.
8.94.2
नानद्यमानं निनदैर्मनोज्ञै… ।
र्वादित्रगीतस्तुतिनृत्यहासैः।
सर्वेऽन्तरिक्षं ददृशुर्मनुष्याः ।
खस्थाश्च तद्विस्मयनीयरूपम् ॥ ८.९४.२ ॥
இனிய ஒலிகளால் முழங்கிக்கொண்டிருந்த… இசைக்கருவிகள், பாடல்கள், துதிகள், நடனம், சிரிப்பு ஆகியவற்றுடன்; மனிதர்கள் அனைவரும் அந்தரிக்ஷத்தைக் கண்டனர், ஆகாயத்தில் நின்றவர்களும் அந்த வியக்கத்தக்க வடிவைக் கண்டனர்.
8.94.3
ततः प्रहृष्टाः कुरुपाण्डुयोधा ।
वादित्रशङ्खस्वनसिंहनादैः।
विनादयन्तो वसुधां दिशश्च ।
स्वनेन सर्वान्द्विषतो निजघ्नुः ॥ ८.९४.३ ॥
பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த கௌரவ, பாண்டவ வீரர்கள், வாத்தியங்கள், சங்கொலி, சிம்ம முழக்கங்களால் பூமியையும் திசைகளையும் முழங்கச் செய்து, அந்த ஒலியால் எதிரிகள் அனைவரையும் தாக்கினர்.
8.94.4
नराश्वमातङ्गरथैः समाकुलं ।
शरासिशक्त्यृष्टिनिपातदुःसहम्।
अभीरुजुष्टं हतदेहसङ्कुलं ।
रणाजिरं लोहितमाबभौ तदा ॥ ८.९४.४ ॥
மனிதர்கள், குதிரைகள், யானைகள், தேர்கள் நிறைந்தது; அம்புகள், வாள்கள், சக்திகள், ரிஷ்டிகள் விழுவதால் தாங்கொணாதது; அஞ்சாத வீரர்களால் நிரம்பியது; கொல்லப்பட்ட உடல்களால் நெருக்கமானது; அந்தப் போர்க்களம் அப்போது இரத்தத்தால் சிவந்து ஒளிர்ந்தது.
8.94.5
परस्परं प्रावृणुतां सुदंशितौ ॥ ८.९४.५ ॥
ஒருவரையொருவர் மூடினர், இருவரும் நன்கு கவசம் பூண்டவர்கள்.
8.94.6
ततस्त्वदीयाश्च परे च सायकैः ।
कृतेऽन्धकारे ददृशुर्न किञ्चन।
भयातुरा एकरथौ समाश्रयं… ।
स्ततोऽभवत्त्वद्भुतमेव सर्वतः ॥ ८.९४.६ ॥
பின்னர் உம்முடைய வீரர்களும் எதிரிகளும் அம்புகளால் உண்டான இருளில் எதையும் காணவில்லை; பயத்தால் நடுங்கி ஒரே தேரில் அடைக்கலம் தேடினர்… அப்போது எங்கும் அற்புதமே நிகழ்ந்தது.
8.94.7
ततोऽस्त्रमस्त्रेण परस्परं तौ ।
विधूय वाताविव पूर्वपश्चिमौ।
घनान्धकारे वितते तमोनुदौ ।
यथोदितौ तद्वदतीव रेजतुः ॥ ८.९४.७ ॥
பின்னர் அவ்விருவரும் அம்புக்கு அம்பு தொடுத்து ஒருவரையொருவர் எதிர்த்தனர். கிழக்கு மற்றும் மேற்குக் காற்றுகள் போல் அடர்ந்த இருளை விலக்கி, உதித்த சூரியர்கள் போல் அவர்கள் பேரொளியுடன் ஒளிர்ந்தனர்.
8.94.8
न चाभिसर्तव्यमिति प्रचोदिताः ।
परे त्वदीयाश्च तथाऽवतस्थिरे।
महारथौ तौ परिवार्य सर्वतः ।
सुरासुराः शम्बरवासवाविव ॥ ८.९४.८ ॥
"அவர்களை அணுகக் கூடாது" என்று ஆணையிடப்பட்டு, மற்றவர்களும் உங்கள் வீரர்களும் நின்றனர். அந்த இரு பெரும் தேர்வீரர்களையும் நாலாபுறமும் சூழ்ந்து, தேவர்களும் அசுரர்களும் சம்பரனையும் வாசவனையும் சூழ்ந்தது போல் அவர்கள் நின்றனர்.
8.94.9
मृदङ्गभेरीपणवानकस्वनै… ।
र्निनादिते वाहनशङ्खनिस्वनैः।
तौ सिंहनादैर्बभतुर्नरोत्तमौ ।
पतङ्गचन्द्राविव दुःसहावुभौ ॥ ८.९४.९ ॥
மிருதங்கம், பேரிகை, பணவம், ஆனகம் ஆகியவற்றின் ஒலிகளாலும், வாகனங்களின் ஒலிகளாலும் சங்கொலிகளாலும் எதிரொலித்தபடி, அவ்விரு நரோத்தமர்களும் சிங்க முழக்கங்களுடன் ஒளிர்ந்தனர்; சூரியனும் சந்திரனும் போல், இருவரும் தாங்கொணாதவர்களாக.
8.94.10
महाधनुर्मण्डुलमध्यगावुभौ ।
सुवर्चसौ बाणसहस्रदीधिती।
दिधक्षमाणौ सचराचरं जग… ।
द्युगान्तसूर्याविव दुःसहौ रणे ॥ ८.९४.१० ॥
பெரும் வில்லின் வட்டத்தின் நடுவே நின்ற அவ்விருவரும் ஒளிமிக்கவர்கள்; ஆயிரம் அம்புகளே அவர்களின் கதிர்கள். அசையும் அசையாப் பிரபஞ்சத்தை எரிக்க விரும்பி, யுகமுடிவின் சூரியர்கள் போல் போரில் தாங்கொணாதவர்களாய் இருந்தனர்.
8.94.11
उभावजेयावहितान्तकावुभा… ।
वुभौ जिघांसू कृतिनौ परस्परम्।
महाहवे वीतभयौ समीयतु… ।
र्महेन्द्रजम्भाविव कर्णपाण्डवौ ॥ ८.९४.११ ॥
இருவரும் வெல்ல முடியாதவர்கள், தடுக்கப்பட்ட யமன்கள் போல; இருவரும் திறமையானவர்கள், ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பியவர்கள். அச்சமற்றவர்களாய் அந்தப் பெரும் போரில் அவர்கள் மோதினர் — இந்திரனின் ஜம்பனைக் கொன்ற இருவரைப் போல: கர்ணனும் பாண்டவனும்.
8.94.12
ततो महास्त्राणि महाधनुर्धरौ ।
विमुञ्चमानाविषुभिर्भयानकैः।
नराश्वनागानमितान्निजघ्नतुः ।
परस्परं चापि महारथौ नृप ॥ ८.९४.१२ ॥
அப்பொழுது பெரிய வில்லாளிகள் இருவரும் பயங்கரமான அம்புகளைப் பொழிந்து மகாஅஸ்திரங்களை ஏவினர்; ஓ அரசே, அந்த இரு மகாரதர்களும் எண்ணற்ற மனிதர்களையும் குதிரைகளையும் யானைகளையும், மேலும் ஒருவரையொருவரையும் கொன்றனர்.
8.94.13
ततो विसस्रुः पुनरर्दिता नरा ।
नरोत्तमाभ्यां कुरुपाण्डवाश्रयाः।
सनागपत्त्यश्वरथा दिशो द्रुता… ।
स्तथा यथा सिंहहता वनौकसः ॥ ८.९४.१३ ॥
அப்பொழுது அந்த இரு நரோத்தமர்களால் துன்புறுத்தப்பட்ட, குருக்களையும் பாண்டவர்களையும் சார்ந்த மனிதர்கள், யானைகள், காலாட்படை, குதிரைகள், தேர்கள் ஆகியவற்றுடன் சிங்கத்தால் தாக்கப்பட்ட காட்டு விலங்குகளைப் போல நான்கு திசைகளிலும் சிதறி ஓடினர்.
8.94.14
ततस्तु दुर्योधनभोजसौबलाः ।
कृपो गुरोश्चापि सुतो महाहवे।
महारथाः पञ्च धनञ्जयाच्युतौ ।
शरैः शरीरार्तिकरैरताडयन् ॥ ८.९४.१४ ॥
அப்பொழுது துரியோதனனும், போஜர்களும், சௌபலரும், கிருபரும், ஆசிரியரின் மகனும், மகாயுத்தத்தில் ஐந்து மகாரதர்களும் உடலை வேதனைப்படுத்தும் அம்புகளால் தனஞ்சயனையும் அச்யுதனையும் தாக்கினர்.
8.94.15
धनूंषि तेषामिषुधीन्ध्वजान्हया… ।
न्रथांश्च सूतांश्च धनञ्जयः शरैः।
समं प्रमध्याशु परान्समन्ततः ।
शरोत्तमैर्द्वादशभिन्न सूतजम् ॥ ८.९४.१५ ॥
தனஞ்சயன் விரைவாக எல்லாப் பக்கங்களிலும் உள்ள எதிரிகளின் வில்கள், அம்பறாத்தூணிகள், கொடிகள், குதிரைகள், மனிதர்கள், தேர்கள் மற்றும் சாரதிகளை அம்புகளால் ஒருசேர நசுக்கி, பன்னிரண்டு சிறந்த அம்புகளால் சூதன் மகனைத் தாக்கினான்.
8.94.16
अथाभ्यधावंस्त्वरिताः शतं रथाः ।
शतं गजाश्चार्जुनमाततायिनः।
शकास्तुषारा यवनाश्च सादिनः ।
सहैव काम्भोजवरैर्जिघांसवः ॥ ८.९४.१६ ॥
அப்பொழுது ஆததாயிகளான சகர், துஷாரர், யவனர் மற்றும் குதிரைவீரர்கள், சிறந்த காம்போஜர்களுடன் சேர்ந்து, அர்ஜுனனைக் கொல்லும் விருப்பத்தோடு நூறு தேர்களும் நூறு யானைகளுமாக விரைந்து அவனைத் தாக்கினர்.
8.94.17
वरायुधान्पाणिगतैः शरैः सह ।
क्षुरैर्न्यकृन्तत्प्रपतञ्शिरांसि च।
हयांश्च नागांश्च रथांश्च युध्यतो ।
धनञ्जयऋ शत्रुगणान्क्षितौ क्षिणौत् ॥ ८.९४.१७ ॥
கைக்கு எட்டிய சிறந்த ஆயுதங்களுடனும் அம்புகளுடனும், க்ஷுரப் பாணங்களால் விழுகின்ற தலைகளை வெட்டினான்; போரிடும் குதிரைகள், யானைகள், தேர்களுடன் தனஞ்சயன் எதிரிக் கூட்டங்களை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
8.94.18
ततोऽन्तरिक्षे सुरतूर्यनिःस्वनाः ।
ससाधुवादा हृषितैः समीरिताः।
निपेतुरप्युत्तमपुष्पवृष्टयः ।
सुरूपगन्धाः पवनेरिताः शुभाः ॥ ८.९४.१८ ॥
பின்னர் வானில் தேவ வாத்திய ஒலிகள் எழுந்தன; மகிழ்ந்தோரின் 'சாது சாது' என்ற வாழ்த்தொலிகள் கேட்டன; சிறந்த மலர் மழைகளும் பொழிந்தன, அழகிய நறுமணமுள்ள மலர்கள் காற்றில் அடித்து வந்து விழுந்தன.
8.94.19
तदद्भुतं देवमनुष्यसाक्षिकं ।
समीक्ष्य भूतानि विसिस्मियुस्तदा।
तवात्मजः सूतसुतश्च न व्यथां ।
न विस्मयं जग्मतुरेकनिश्चयौ ॥ ८.९४.१९ ॥
தேவர்களும் மனிதர்களும் சாட்சியாக இருந்த அந்த அற்புதத்தைக் கண்டு உயிரினங்கள் வியப்படைந்தன; ஆனால் உன் மகனும் சூதனின் மகனும், ஒரே உறுதியுடையோராய், துயரும் வியப்பும் அடையவில்லை.
8.94.20
अथाब्रवीद्द्रोणसुतस्तवात्मजं ।
करं करेण प्रतिपीड्य सान्त्वयन्।
प्रसीद दुर्योधन शाम्य पाण्डवै… ।
रलं विरोधेन धिगस्तु विग्रहम् ॥ ८.९४.२० ॥
அப்போது துரோணரின் மகன் உன் மகனின் கையைத் தன் கையால் அழுத்தி ஆறுதல் கூறினான்: 'இரங்கு துரியோதனா; பாண்டவர்களுடன் சாந்தி கொள். ... பகையால் ரத்தினத்தை (அழிக்காதே); சண்டைக்கு இகழ் உண்டாகட்டும்.'
8.94.21
हतो गुरुर्ब्रह्मसमो महास्त्रवि… ।
त्तथैव भीष्मप्रमुखा महारथाः।
अहं त्ववध्यो मम चापि मातुलः ।
प्रशाधि राज्यं सह पाण्डवैश्चिरम् ॥ ८.९४.२१ ॥
பிரம்மனுக்கு ஒப்பான, பெரிய அஸ்திரங்களை அறிந்த ஆசிரியர் கொல்லப்பட்டார்; அதேபோல் பீஷ்மரை முன்னிட்டுக் கொண்ட பெரும் தேர்வீரர்களும். ஆனால் நான் கொல்லப்படத் தகாதவன், என் மாமாவும் அவ்வாறே. பாண்டவர்களுடன் சேர்ந்து நீண்ட காலம் அரசாளு.
8.94.22
धनञ्जयः स्यास्यति वारितो मया ।
जनार्दनो नैव विरोधमिच्छति।
युधिष्ठिरो भूतहिते रतः सदा ।
वृकोदरस्तद्वशगस्तथा यमौ ॥ ८.९४.२२ ॥
தனஞ்சயன் என்னால் தடுக்கப்பட்டால் நிற்பான். ஜனார்தனன் பகைமையை விரும்பவே மாட்டான். யுதிஷ்டிரர் எப்போதும் உயிர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவர். வ்ருகோதரன் அவர் வழியைப் பின்பற்றுபவன்; அவ்வாறே இரட்டையர்களும்.
8.94.23
ध्रुवं हि तप्तोऽसि हतोऽरिभिर्युधि ॥ ८.९४.२३ ॥
நிச்சயமாக நீ வேதனையுற்றிருக்கிறாய்; போரில் எதிரிகளால் வீழ்த்தப்பட்டிருக்கிறாய்.
8.94.24
वृद्धं पितरमालोक्य गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
कृपालुर्धर्मराजो हि याचितः शममेष्यति ॥ ८.९४.२४ ॥
வயதான தந்தையையும் புகழ்பெற்ற காந்தாரியையும் கருத்தில் கொண்டு, இரக்கமுள்ள தர்மராஜன் வேண்டப்பட்டால் நிச்சயம் சமாதானத்திற்கு வருவான்.
8.94.25
यथोचितं च वै राज्यमनुज्ञास्यति ते प्रभुः ।
विपश्चित्सुमतिर्वीरः सर्वशास्त्रार्थतत्त्ववित् ॥ ८.९४.२५ ॥
தகுதியின்படி அவ்வரசன், ஆளும் பேரரசன், உனக்கு அரசை மீண்டும் அனுமதிப்பான். அவன் அறிவாளி, நல்லறிவுள்ளவன், வீரன்; எல்லா சாஸ்திரங்களின் பொருளின் உண்மையை அறிந்தவன்.
8.94.26
वैरं नेष्यति धर्मात्मा स्वजने नास्त्यतिक्रमः ।
न विग्रहमतिः कृष्णा स्वजने प्रतिनन्दति ॥ ८.९४.२६ ॥
தர்மாத்மா பகைமை கொள்ளமாட்டான்; சுற்றத்தாரிடம் எந்த மீறலும் இல்லை. கிருஷ்ணையின் மனம் போரில் இல்லை; அவள் தன் உறவினர்களிடம் மகிழ்ச்சி கொள்கிறாள்.
8.94.27
भीमसेनार्जुनौ चोभौ माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
वासुदेवमते चैव पाण्डवस्य च धीमतः।
स्थास्यन्ति पुरुषव्याघ्रास्तयोर्वचनगौरवात् ॥ ८.९४.२७ ॥
பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் இருவரும், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும், வாசுதேவனின் கருத்திலும் ஞானியான பாண்டவனின் கருத்திலும் நிலைபெற்று நிற்பார்கள்; அந்த புருஷ வியாக்ரர்களின் சொல்லின் மதிப்பினால்.
8.94.28
रक्ष दुर्योधनात्मानमात्मा सर्वस्य भाजनम् ।
जीवने यत्नमातिष्ठ जीवन्भद्राणि पश्यति ॥ ८.९४.२८ ॥
துரியோதனா, உன்னை நீயே காத்துக்கொள்; ஆன்மாவே எல்லாவற்றுக்கும் பாத்திரம். உயிர்வாழ முயற்சி செய்; உயிருடன் இருப்பவனே நலன்களைக் காண்கிறான்.
8.94.29
राज्यं श्रीश्चैव भद्रं ते जीवमाने च कल्पते ।
मृतस्य तु खलु कौरव्य नैव राज्यं कुतः सुखम् ॥ ८.९४.२९ ॥
அரசும் செல்வமும் உனக்கு நலமாகட்டும்; நீ உயிருடன் இருக்கும்போதுதான் அவை சாத்தியம். ஆனால் கௌரவ்யா, இறந்தவனுக்கு அரசும் இல்லை, சுகமும் எங்கிருந்து?
8.94.30
लोकवृत्तमिदं वृत्तं प्रवृत्तं पश्य भारत ।
शाम्य त्वं पाण्डवैः सार्धं शेषं रक्ष कुलस्य च ॥ ८.९४.३० ॥
பாரதா, உலகின் போக்கு இதுவே, இது நடந்துவிட்டது என்பதைக் காண். பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்; குலத்தில் எஞ்சியிருப்பதைக் காப்பாற்று.
8.94.31
मा भूत्स कालः कौरव्य यदाऽहमहितं वचः ।
ब्रूयां कामं महाबाहो माऽवमंस्था वचो मम ॥ ८.९४.३१ ॥
கௌரவ்யா, நான் விரும்பாத சொற்களைச் சொல்ல வேண்டிய அந்த காலம் வராமல் இருக்கட்டும். மகாபாகுவே, என் சொல்லை அவமதிக்காதே.
8.94.32
धर्मिष्ठमिदमत्यर्थं राज्ञश्चैव कुलस्य च ।
एतद्धि परमं श्रेयः कुरुवंशस्य वृद्धये।
प्रयाहि तं च गान्धारे कुलस्य च सुखावहम् ॥ ८.९४.३२ ॥
இது மிகவும் தர்மமானது; அரசனுக்கும் குலத்திற்கும் இதுவே. இதுவே மிகச் சிறந்த நன்மை, குரு வம்சத்தின் வளர்ச்சிக்காக. காந்தாரி மகனே, குலத்திற்கு சுகம் தரும் அவனிடம் செல்.
8.94.33
पथ्यमायतिसंयुक्तं कर्णोऽप्यर्जुनमाहवे ।
न जेष्यति नरव्याघ्र इति मे निश्चिता मतिः ॥ ८.९४.३३ ॥
போரில் கர்ணனும் அர்ஜுனனை வெல்ல மாட்டான், ஓ நரவ்யாக்ரா, இதுவே என் உறுதியான கருத்து; இது நன்மையானதும் எதிர்காலத்திற்கு உகந்ததுமாகும்.
8.94.34
रोचतां ते नरश्रेष्ठ ममैतद्वचनं शुभम् ।
अतोऽन्यथा हि राजेन्द्र विनाशः सुमहान्भवेत् ॥ ८.९४.३४ ॥
ஓ நரசிரேஷ்டா, என் இந்த சுபமான சொல் உமக்கு ஏற்புடையதாகட்டும்; ஓ ராஜேந்திரா, இல்லையேல் பெரும் அழிவு உண்டாகும்.
8.94.35
इदं च दृष्टं जगता सह त्वया ।
कृतं यदेकेन किरीटमालिना।
यथा न कुर्याद्बलभिन्न चान्तको ।
न च प्रचेता भगवान्न यक्षराट् ॥ ८.९४.३५ ॥
இதை நீயும் உலகம் முழுவதும் கண்டது; கிரீடமாலியான ஒருவனே செய்தது; பலனை வென்ற இந்திரனோ, யமனோ, வருணனோ, யக்ஷராஜனோ இதைச் செய்திருக்க மாட்டார்கள்.
8.94.36
अतोऽपि भूयान्स्वगुणैर्धनञ्जयो ।
न चातिवर्तिष्यति मे वचोऽखिलम्।
तवानुयात्रां च सदा करिष्यति ।
प्रसीद राजेन्द्र शमं त्वमाप्नुहि ॥ ८.९४.३६ ॥
ஆதலால் தனஞ்சயன் தன் குணங்களால் மிகவும் சிறந்தவன்; அவன் என் சொல் அனைத்தையும் மீறமாட்டான், எப்போதும் உம்மைப் பின்தொடர்வான். ஓ ராஜேந்திரா, மனம் தெளிந்து அமைதி அடையும்.
8.94.37
ममाभिमानः परमः सदा त्वयि ।
ब्रवीम्यतस्त्वां परमाच्च सौहृदात्।
निवारयिष्यामि च कर्णमाहवे ।
महान्हि मेऽस्ति प्रणयोऽथ सूतजे ॥ ८.९४.३७ ॥
உன்மீது என் பேரன்பு எப்போதும் மிக்கது; ஆகையால் பெருநட்பால் உனக்குச் சொல்கிறேன், போரில் கர்ணனைத் தடுப்பேன். ஓ சூதனின் மகனே, உன்மீது எனக்கு மிகுந்த அன்பு உண்டு.
8.94.38
वदन्ति मैत्रीं सहजां विचक्षणा… ।
स्तथैव साम्ना च धनेन चार्जिताम्।
प्रतापतश्चोपनतां चतुर्विधां ।
तदस्ति सर्वं तव पाण्डवेषु ॥ ८.९४.३८ ॥
அறிஞர்கள் இயல்பான நட்பைப் பற்றிப் பேசுகிறார்கள்… அதுபோலவே சாமத்தாலும், செல்வத்தாலும் ஈட்டப்பட்டதும், வீரத்தால் பெற்றதுமான நான்கு வகை அது. அவை அனைத்தும் பாண்டவர்களிடம் உங்களுக்கு உள்ளன.
8.94.39
निसर्गतस्ते तव वीर बान्धवाः ।
पुनश्च साम्ना हितमाप्नुयुः प्रभो।
त्वयि प्रसन्ने यदि मित्रतां गते ।
हितं कृतं स्याज्जगतस्त्वयाऽतुलम् ॥ ८.९४.३९ ॥
வீரனே, உன் உறவினர்கள் இயல்பாகவே உனக்கு உரியவர்கள். பிரபுவே, சாமத்தால் அவர்கள் மீண்டும் நலனைப் பெறுவார்கள். நீ மகிழ்ந்து நட்பை அடைந்தால், உன்னால் உலகுக்கு ஒப்பற்ற நன்மை செய்யப்பட்டதாகும்.
8.94.40
इतीदमुक्तः सुहृदा वचो हितं ।
विचिन्त्य निःश्वस्य च दुर्मनाऽब्रवीत्।
यथा भवानाह सखे तथैव त… ।
न्ममापि विज्ञापयतो वचः शृणु ॥ ८.९४.४० ॥
நண்பன் இவ்வாறு நல்ல சொற்களைச் சொன்னதும், சிந்தித்து, பெருமூச்சு விட்டு, மனம் வருந்தி அவன் சொன்னான்: நண்பனே, நீ சொன்னபடியே… நான் சொல்லும் என் சொற்களையும் கேள்.
8.94.41
निहत्य दुःशासनमुक्तवान्बहु ।
प्रहस्य शार्दूलवदेष दुर्मतिः।
वृकोदरस्तद्वृदये मम स्थितं ।
न तत्परोक्षं भवतः कुतः शमः ॥ ८.९४.४१ ॥
துச்சாசனனைக் கொன்ற பின் வ்ருகோதரன் (பீமன்) பல சொற்களைச் சொன்னான்; அந்தத் தீய மனமுடையவன் புலிபோலச் சிரித்தான். என் இதயத்தில் நிலைத்திருக்கும் அது உங்களிடமிருந்து மறைந்ததன்று; அப்படியானால் அமைதி எங்கிருந்து வரும்?
8.94.42
न चापि कर्णं प्रसहेद्रणेऽर्जुनो ।
महागिरिं मेरुमिवोग्रमारुतः।
न चाश्वसिष्यन्ति पृथात्मजा मयि ।
प्रसह्य वैरं बहुशो विचिन्त्य ॥ ८.९४.४२ ॥
போரில் அர்ஜுனன் கர்ணனை எதிர்த்து நிற்க முடியாது, கடுங்காற்று பெரிய மேரு மலையைத் தாங்க முடியாததுபோல். பிருதையின் மகன்கள் என்னிடமிருந்து ஆறுதல் அடையமாட்டார்கள்; பலமுறை பகையை எண்ணிக்கொண்டிருப்பார்கள்.
8.94.43
न चापि कर्णं गुरुपुत्र संयुगा… ।
दुपारमेत्यर्हसि वीर भाषितुम्।
श्रमेण युक्तो महताद्य फल्गुन… ।
स्तमेष कर्णः प्रसभं हनिष्यति ॥ ८.९४.४३ ॥
குரு புதல்வன் போரில் கர்ணனை… வீரனே, கடக்க கடினமான சொல்லை நீ பேச வேண்டும். இன்று பெரும் முயற்சியுடன் கூடிய பால்குனன்… இந்தக் கர்ணன் அவனை பலவந்தமாகக் கொல்வான்.
8.94.44
वसुन्धरायाः परिवर्तनं भवे… ।
द्व्रजेच्च शोषं मकरालयोऽर्णवः।
प्लवेयुरप्यद्रिवरा महाम्बुधौ ।
न चार्जुनो जेष्यति कर्णमाहवे ॥ ८.९४.४४ ॥
பூமி தலைகீழாகப் புரண்டாலும்… மகரங்களின் வாழிடமான கடல் வற்றிப்போனாலும், பெரிய மலைகள் பெருங்கடலில் மிதந்தாலும், போரில் அர்ஜுனன் கர்ணனை வெல்ல மாட்டான்.
8.94.45
अपां पृथिव्या नभसो नभस्वतः ।
सुतिग्मदीप्तेश्च हिरण्यरेतसः।
अभाव एषामपि सर्वतो भवे… ।
न्न चार्जुनो जेष्यति कर्णमाहवे ॥ ८.९४.४५ ॥
நீர், நிலம், ஆகாயம், காற்று, கூரிய ஒளியுடைய அக்னி, பொன்விதை பிரம்மா ஆகியோரின் இருப்பு முற்றிலும் அழிந்தாலும், போரில் அர்ஜுனன் கர்ணனை வெல்ல மாட்டான்.
8.94.46
तमेवमुक्त्वाऽप्यनुनीय चासकृ… ।
त्तवात्मजः स्वाननुशास्ति सैनिकान्।
द्रुतं घ्नताभिद्रवताहितानिमा… ।
नहीनसत्वाः किमु जोषमासते ॥ ८.९४.४६ ॥
அவனிடம் இவ்வாறு சொல்லியும், பலமுறை சமாதானப்படுத்தியும், உங்கள் மகன் தன் வீரர்களுக்கு ஆணையிட்டான்: "விரைவாக இந்தப் பகைவர்களைத் தாக்குங்கள், அவர்கள் மீது பாயுங்கள். நீங்கள் வலிமையற்றவர்களா, ஏன் மௌனமாக அமர்ந்திருக்கிறீர்கள்?"