മഹാഭാരതം · അധ്യായം 8.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.98.1
अथाब्रवीद्वासुदेवो महात्मा ।
राधेय दिष्ट्या स्मरसीह धर्मम्।
धर्मे हि बद्धा सततं हि पार्था… ।
स्तेभ्यस्ततो वृद्धिसौ ददाति ॥ ८.९८.१ ॥
അപ്പോൾ മഹാത്മാവായ വാസുദേവൻ പറഞ്ഞു: രാധേയാ, ഭാഗ്യവശാൽ നീ ഇവിടെ ധർമ്മത്തെ ഓർക്കുന്നു. പാർത്ഥന്മാർ എപ്പോഴും ധർമ്മത്താൽ ബന്ധിതരാണ്… അപ്പോൾ അവൻ അവർക്ക് വളർച്ച നൽകുന്നു.
8.98.2
धर्मादपेताः परिपन्थिनस्ते ।
तस्माद्गता वै कुरवो विनाशम्।
प्रायेण नीचा व्यसनेषु मग्ना ।
निन्दन्ति दैवं न तु दुष्कृतं स्वम् ॥ ८.९८.२ ॥
ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് അകന്നവർ ശത്രുക്കളാണ്. അതുകൊണ്ട് കുരുക്കൾ നാശത്തിലെത്തി. മിക്കവാറും നീചന്മാർ വിപത്തുകളിൽ മുങ്ങി ദൈവത്തെ നിന്ദിക്കുന്നു, സ്വന്തം ദുഷ്കൃത്യത്തെയല്ല.
8.98.3
कृष्णां सभां कर्ण यदेकवस्त्रा… ।
मानीतवांस्त्वं च सुयोधनश्च।
दुःशासनः शकुनिः सौबलश्च ।
धर्मस्तदा ते रुचितो न कस्मात् ॥ ८.९८.३ ॥
കർണ്ണാ, ഏകവസ്ത്രയായ കൃഷ്ണയെ സഭയിലേക്ക്… നീയും സുയോധനനും ദുശ്ശാസനനും ശകുനിയും സൗബലനും കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ, അന്ന് നിനക്ക് ധർമ്മം എന്തുകൊണ്ട് ഇഷ്ടമായില്ല?
8.98.4
यदा सभायां राजानमनक्षज्ञं युधिष्ठिरम् ।
आनीय जितवन्तो वै क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.४ ॥
സഭയിൽ ചൂതുകളി അറിയാത്ത രാജാവായ യുധിഷ്ഠിരനെ കൊണ്ടുവന്ന് അവർ ജയിച്ചപ്പോൾ, അന്ന് നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.5
वनवासे व्यतीते च कर्ण वर्षे त्रयोदशे ।
न प्रयच्छसि यद्राज्यं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.५ ॥
കർണ്ണാ, വനവാസത്തിന്റെ പതിമൂന്നാം വർഷം കഴിഞ്ഞിട്ടും നീ രാജ്യം നൽകാത്തപ്പോൾ, അന്ന് നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.6
यद्भीमसेनं सर्पैश्च विषयुक्तैश्च भोजनैः ।
आचरत्त्वन्मते राजा क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.६ ॥
നിന്റെ ഉപദേശപ്രകാരം രാജാവ് ഭീമസേനനോട് സർപ്പങ്ങളെയും വിഷം കലർന്ന ഭക്ഷണങ്ങളെയും കൊണ്ട് പെരുമാറിയപ്പോൾ, അന്ന് നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.7
यद्वारणावते पार्थान्सुप्ताञ्जतुगृहे तदा ।
हन्तुकामास्तदा यूयं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.७ ॥
വാരണാവതത്തിൽ ലാക്ക്ഗൃഹത്തിൽ ഉറങ്ങിക്കിടന്ന പാർത്ഥന്മാരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ നിങ്ങളുടെ ധർമ്മം അന്ന് എവിടെ പോയിരുന്നു?
8.98.8
यदा रजस्वलां कृष्णां दुःशासनवशे स्थिताम् ।
सभायां प्राहसः कर्ण क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.८ ॥
ആർത്തവവതിയായ കൃഷ്ണ ദുശ്ശാസനന്റെ വശത്തായി സഭയിൽ നിന്നപ്പോൾ നീ പരിഹസിച്ചു ചിരിച്ചു, കർണാ; അപ്പോൾ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.9
यदनार्यैः पुरा कृष्णां क्लिश्यमानामनागसम् ।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.९ ॥
മുൻപ് അനാര്യർ നിരപരാധിയായ കൃഷ്ണയെ പീഡിപ്പിച്ചപ്പോൾ നീ നോക്കിനിന്നു, രാധേയാ; അപ്പോൾ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.10
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति वदंस्त्वं गजगामिनीम्।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१० ॥
'പാണ്ഡവന്മാർ നശിച്ചു, ശാശ്വത നരകത്തിൽ പോയി; ഗജഗാമിനിയേ, മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ' എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് നീ നോക്കിനിന്നു, രാധേയാ; അപ്പോൾ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.11
राज्यलुब्धः पुनः कर्ण समाह्वयसि पाण्डवान् ।
यदा शकुनिमाश्रित्य क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.११ ॥
രാജ്യലോഭിയായ കർണാ, നീ വീണ്ടും പാണ്ഡവന്മാരെ വെല്ലുവിളിക്കുന്നു; ശകുനിയെ ആശ്രയിച്ച് വിളിച്ചപ്പോൾ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.12
यदाऽभिमन्युं बहवो युद्धे जघ्नुर्महारथाः ।
परिवार्य रणे बालं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१२ ॥
ഒട്ടേറെ മഹാരഥന്മാർ യുദ്ധത്തിൽ ബാലനായ അഭിമന്യുവിനെ വളഞ്ഞ് കൊന്നപ്പോൾ നിന്റെ ധർമ്മം എവിടെ പോയി?
8.98.13
यद्येष धर्मस्तत्र न विद्यते हि ।
किं सर्वथा तालुविशोषणेन।
अद्येह धर्म्याणि विधत्स्व सूत ।
तथापि जीवन्न विमोक्ष्यसे हि ॥ ८.९८.१३ ॥
അവിടെ ധർമ്മമില്ലെങ്കിൽ, അണ്ണാക്ക് പൂർണ്ണമായി വരണ്ടുണക്കുന്നതുകൊണ്ട് എന്തു പ്രയോജനം? സൂതാ, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ ധർമ്മ്യമായ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യുക; എന്നാലും നീ ജീവനോടെ മോചിതനാകില്ല.
8.98.14
नलो ह्यक्षैर्निर्जितः पुष्करेण ।
पुनर्यशो राज्यमवाप वीर्यात्।
प्राप्तास्तथा पाण्डवा बाहुवीर्या… ।
त्सर्वैः समेताः परिवृत्तलोभाः ॥ ८.९८.१४ ॥
നളനും ചൂതുകളിയിൽ പുഷ്കരനാൽ പരാജയപ്പെട്ടു; പിന്നീട് വീര്യത്താൽ കീർത്തിയും രാജ്യവും വീണ്ടും നേടി. അതുപോലെ ബാഹുവീര്യരായ പാണ്ഡവരും… നിങ്ങളെല്ലാവരോടും ചേർന്ന്, ലോഭം വിട്ട്, (രാജ്യം) പ്രാപിക്കും.
8.98.15
निहत्य शत्रून्समरे प्रवृद्धा… ।
न्ससोमका राज्यमवाप्नुयुस्ते।
तथा गता धार्तराष्ट्रा विनाशं ।
धर्माभिगुप्तैः सततं नृसिंहैः ॥ ८.९८.१५ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ശത്രുക്കളെ വധിച്ച് വളർന്ന… സോമകരോടൊപ്പം അവർ രാജ്യം പ്രാപിക്കും; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്മാരും അങ്ങനെ വിനാശത്തിലെത്തി, എപ്പോഴും ധർമ്മത്താൽ സംരക്ഷിതരായ നരസിംഹങ്ങളാൽ (പരാജയപ്പെട്ടു).
8.98.16
एवमुक्तस्तदा कर्णो वासुदेवेन भारत ।
लज्जयावनतो भूत्वा नोत्तरं किञ्चिदुक्तवान् ॥ ८.९८.१६ ॥
ഭാരതാ, അപ്പോൾ വാസുദേവനാൽ ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട കർണ്ണൻ ലജ്ജയാൽ തല താഴ്ത്തി, ഒരു മറുപടിയും പറഞ്ഞില്ല.
8.98.17
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठो धनुरुद्यम्य भारत ।
योधयामास वै पार्थं महावेगपराक्रमः ॥ ८.९८.१७ ॥
ഭാരതാ, കോപത്താൽ ചുണ്ടുകൾ വിറച്ചുകൊണ്ട്, വില്ലുയർത്തി, മഹാവേഗവും പരാക്രമവുമുള്ള അവൻ പാർത്ഥനോട് (അർജ്ജുനനോട്) യുദ്ധം ചെയ്തു.
8.98.18
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः फल्गुनं पुरुषर्षभम् ।
दिव्यास्त्रेणैव निर्भिद्य पातयस्व महाबल ॥ ८.९८.१८ ॥
അപ്പോൾ വാസുദേവൻ പുരുഷർഷഭനായ ഫൽഗുനനോട് പറഞ്ഞു: മഹാബലാ, ദിവ്യാസ്ത്രംകൊണ്ട് അവനെ തുളച്ച് വീഴ്ത്തുക.
8.98.19
एवमुक्तस्तु देवेन क्रोधमागात्तदाऽर्जुनः ।
मन्युमभ्याविशद्धोरं स्मृत्वा तत्तु धनञ्जयः ॥ ८.९८.१९ ॥
ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ അർജുനന് അപ്പോൾ കോപം വന്നു. ആ വാക്ക് ഓർത്ത് ധനഞ്ജയൻ ഭയങ്കരമായ രോഷത്തിൽ മുങ്ങി.
8.98.20
तस्य क्रुद्धस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यस्तेजसोऽर्चिषः ।
प्रादुरासंस्तदा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ८.९८.२० ॥
രാജാവേ, കോപിച്ച അവന്റെ എല്ലാ ദ്വാരങ്ങളിൽ നിന്നും തേജസ്സിന്റെ ജ്വാലകൾ അപ്പോൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അത് അത്ഭുതം പോലെയായിരുന്നു.
8.98.21
तत्समीक्ष्य ततः कर्णो ब्रह्मास्त्रेण धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षत्पुनर्यत्नमकरोद्रथसर्जने ॥ ८.९८.२१ ॥
അത് കണ്ട് കർണൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രംകൊണ്ട് ധനഞ്ജയന്റെ മേൽ വീണ്ടും വർഷിച്ചു; രഥയുദ്ധത്തിൽ വീണ്ടും ശ്രമം നടത്തി.
8.98.22
ब्रह्मास्त्रेणव तं पार्थो कवर्ष शरवृष्टिभिः ।
तदस्त्रमस्त्रेणावार्य प्रजहार च पाण्डवः ॥ ८.९८.२२ ॥
പാർത്ഥനും ബ്രഹ്മാസ്ത്രംകൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ മേൽ ശരവർഷം ചൊരിഞ്ഞു; പാണ്ഡവൻ ആ അസ്ത്രത്തെ അസ്ത്രംകൊണ്ട് തടുത്ത് നശിപ്പിച്ചു.
8.98.23
ततोऽन्यदस्त्रं कौन्तेयो दयितं जातवेदसः ।
मुमोच कर्णमुद्दिश्य तत्प्रजज्वाल तेजसा ॥ ८.९८.२३ ॥
അപ്പോൾ കുന്തീപുത്രൻ ജാതവേദസ്സിന്(അഗ്നിക്ക്) പ്രിയമായ മറ്റൊരു അസ്ത്രം കർണനെ ലക്ഷ്യമാക്കി അയച്ചു; അത് തന്റെ തേജസ്സാൽ ജ്വലിച്ചു.
8.98.24
वारुणेन ततः कर्णः शमयामास पावक्रम् ।
जीमूतैश्च दिशः सर्वाश्चक्रे तिमिरदुर्दिनाः ॥ ८.९८.२४ ॥
അപ്പോൾ കർണൻ വരുണാസ്ത്രംകൊണ്ട് അഗ്നിയെ ശമിപ്പിച്ചു; മേഘങ്ങളാൽ എല്ലാ ദിക്കുകളെയും ഇരുണ്ട കാറ്റുള്ള ദിനങ്ങളാക്കി.
8.98.25
पाण्डवेयस्त्वसम्भ्रान्तो वायव्यास्त्रेण वीर्यवान् ।
अपोवाह तदाऽभ्राणि राधेयस्य प्रपश्यतः ॥ ८.९८.२५ ॥
എന്നാൽ അസംഭ്രാന്തനായ പാണ്ഡുപുത്രൻ അർജുനൻ വായവ്യാസ്ത്രംകൊണ്ട് രാധേയൻ കർണൻ നോക്കിനിൽക്കെ ആ മേഘങ്ങളെ അകറ്റി.
8.98.26
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तिमिव पावकम् ।
आददे पाण्डुपुत्रस्य सूतपुत्रो जिघांसया ॥ ८.९८.२६ ॥
അപ്പോൾ സൂതപുത്രൻ കർണൻ പാണ്ഡുപുത്രനെ കൊല്ലാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ അതിഭയങ്കരമായ ഒരു ശരം എടുത്തു.
8.98.27
योज्यमाने ततस्तस्मिन्बाणे धनुषि पूजिते ।
चचाल पृथिवी राजन्सशैलवनकानना ॥ ८.९८.२७ ॥
രാജാവേ! ആ ശരം പൂജിതമായ വില്ലിൽ തൊടുത്തപ്പോൾ, പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും ഉദ്യാനങ്ങളുമായി ഭൂമി വിറച്ചു.
8.98.28
ववौ सशर्करो वायुर्दिशश्च रजसा वृताः ।
हाहाकारश्च संवज्ञे सुराणां दिवि भारत ॥ ८.९८.२८ ॥
മണൽത്തരികളോടെ കാറ്റ് വീശി; ദിക്കുകൾ പൊടിയാൽ മൂടപ്പെട്ടു. ഭാരതാ! ആകാശത്ത് ദേവന്മാരുടെ 'ഹാഹാകാരം' ഉയർന്നു.
8.98.29
तमिगुं सन्धितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिष ।
विषादं परमं जग्मुः पाण्डवा दीनचेतसः ॥ ८.९८.२९ ॥
മാന്യനായവനേ! സൂതപുത്രൻ ആ ശരം വില്ലിൽ തൊടുത്തത് കണ്ട് പാണ്ഡവർ അത്യന്തം വിഷാദത്തിലാണ്ടു, മനസ്സ് തളർന്നു.
8.98.30
स सायकः कर्णभुजप्रमुक्तः ।
शक्राशनिग्रख्यरुचिः शिताग्रः।
मुलान्तरं प्राप्य धनञ्जयस्य ।
विवेश वल्मीकमिवोरमोत्तमः ॥ ८.९८.३० ॥
കർണന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്നു വിട്ട ആ ശരം ഇന്ദ്രവജ്രത്തിന്റെ ശോഭയോടെ, മൂർച്ചയുള്ള മുനയോടെ, ധനഞ്ജയന്റെ (അർജുനന്റെ) കവചസന്ധിയിൽ എത്തി; ശ്രേഷ്ഠനായ സർപ്പം പുറ്റിലേക്ക് കടക്കുന്നതുപോലെ അതിൽ കടന്നു.
8.98.31
स राढविद्धः समरे महात्मा ।
विधूर्णमानः श्लथहस्तगाण्डिवः।
चचाल वीभत्सुरमित्रमर्दनः ।
क्षितेः प्रकम्पे च यथाऽचलोत्तमः ॥ ८.९८.३१ ॥
യുദ്ധത്തിൽ പ്രഹരമേറ്റ ആ മഹാത്മാവ് ആടിയുലഞ്ഞു; കൈകൾ അയഞ്ഞ് ഗാണ്ഡീവം വീഴവേ, ശത്രുനാശകനായ വീഭത്സു (അർജുനൻ) വിറച്ചു; ഭൂകമ്പത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠപർവതം കുലുങ്ങുന്നതുപോലെ.
8.98.32
तदन्तरं प्राप्य वृषो महारथो ।
रथाङ्गसुर्वीगतमुज्जिहीर्षुः।
रथादवप्लुत्य निगृह्य दोर्भ्यां ।
शशाक दैवान्न महाबलोऽपि ॥ ८.९८.३२ ॥
ആ അവസരം കിട്ടിയ മഹാരഥനായ വൃഷൻ (കർണൻ) രഥത്തിൽനിന്ന് ചാടിയിറങ്ങി, മണ്ണിൽ താഴ്ന്ന രഥച്ചക്രം ഇരുകൈകളാലും പിടിച്ചുയർത്താൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ വിധിവശാൽ ആ മഹാബലനും അത് ഉയർത്താനായില്ല.
8.98.33
ततः किरीटि प्रतिलभ्य संज्ञां ।
जग्राह बाणं यमदण्डकल्पम्।
ततोऽर्जुनः प्राञ्जलिकं महात्मा ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽपि पार्थम् ॥ ८.९८.३३ ॥
പിന്നീട് കിരീടി (അർജുനൻ) ബോധം വീണ്ടെടുത്ത് യമദണ്ഡംപോലുള്ള ഒരു ബാണമെടുത്തു. പിന്നെ മഹാത്മാവായ അർജുനൻ കൈകൂപ്പി; അപ്പോൾ വാസുദേവനും പാർത്ഥനോട് സംസാരിച്ചു.
8.98.34
महारथे रथचक्रे विमग्ने ॥ ८.९८.३४ ॥
മഹാരഥന്റെ (കർണന്റെ) രഥച്ചക്രം താഴ്ന്നുപോയി.
8.98.35
तं हस्तिकक्षाप्रवरं सुकेतुं ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रजुष्टम्।
कलाप्रकृष्टोत्तमशिल्पियत्नैः ।
कृतं सुरूपं तपनीयचित्रम् ॥ ८.९८.३५ ॥
ആനക്കൂടിന്റെ പതാകകളിൽ ശ്രേഷ്ഠമായ ആ സുന്ദരമായ കൊടി, സ്വർണം, മുത്ത്, മണി, വജ്രം എന്നിവകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച്, കലാനിപുണരായ ശില്പികളുടെ പരിശ്രമത്താൽ നിർമിച്ച്, സ്വർണ്ണചിത്രങ്ങളോടെ ശോഭിച്ചിരുന്നു.
8.98.36
जयास्पदं तव सैन्यस्य नित्य… ।
ममित्रवित्रासनमीड्यरूपम्।
विख्यातमादित्यसुतस्य लोके ।
त्विषा समं पावकभानुचन्द्रैः ॥ ८.९८.३६ ॥
നിങ്ങളുടെ സൈന്യത്തിന്റെ വിജയസ്ഥാനമായ, ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, സ്തുത്യമായ രൂപമുള്ള, സൂര്യപുത്രന്റേതായി ലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ആ കൊടി, തേജസ്സിൽ അഗ്നിക്കും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും സമമായിരുന്നു.
8.98.37
ततः क्षुरप्रेण सुसंशितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन हुताग्निवर्चसा।
श्रिया ज्वलन्तं ध्वजमुन्ममाथ ।
महारथस्याधिरथेः किरीटी ॥ ८.९८.३७ ॥
അപ്പോൾ കിരീടി (അർജുനൻ) നന്നായി മൂർച്ചകൂട്ടിയ, സ്വർണ്ണച്ചിറകുള്ള ക്ഷുരപ്ര ബാണംകൊണ്ട്, ഹോമാഗ്നിയുടെ തേജസ്സോടെ പ്രകാശിച്ചിരുന്ന മഹാരഥൻ അധിരഥപുത്രന്റെ (കർണ്ണന്റെ) ധ്വജത്തെ മുറിച്ചു വീഴ്ത്തി.
8.98.38
यशश्च दर्पश्च तथा प्रियाणि ।
सर्वाणि कार्याणि च तेन केतुना।
साकं कुरूणां हृदयानि चापतन् ।
बभूव हाहेति च निःस्वनो महान् ॥ ८.९८.३८ ॥
ആ കൊടിയോടൊപ്പം യശസ്സും അഹങ്കാരവും എല്ലാ പ്രിയവസ്തുക്കളും എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും വീണു; കൗരവരുടെ ഹൃദയങ്ങളും കൂടെ വീണു; അപ്പോൾ 'ഹാ! ഹാ!' എന്ന മഹാരവം ഉയർന്നു.
8.98.39
द्वष्ट्वा ध्वजं पातितमाशुकारिणा ।
कुरुप्रवीरेण निकृत्तमाहवे।
नाशंसिरे सूतपुत्रस्य सर्वे ।
जयं तदा भारत ये त्वदीयाः ॥ ८.९८.३९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ കുരുവീരൻ (അർജുനൻ) വേഗത്തിൽ മുറിച്ചുവീഴ്ത്തിയ കൊടി കണ്ടപ്പോൾ, ഭാരതാ, നിങ്ങളുടേതായ എല്ലാവരും അപ്പോൾ സൂതപുത്രന്റെ (കർണ്ണന്റെ) ജയം പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് നിർത്തി.
8.98.40
अथ त्वरन्कर्णवधाय पार्थो ।
महेद्रवज्रानलदण्डसन्निभम्।
आदत्त चाथाञ्जलिकं निषङ्गा… ।
त्सहस्ररश्मेरिव रश्मिमुत्तमम् ॥ ८.९८.४० ॥
അപ്പോൾ കർണ്ണവധത്തിനായി ത്വരിതപ്പെട്ട പാർത്ഥൻ (അർജുനൻ) ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിനും അഗ്നിദണ്ഡത്തിനും സമാനമായ, സഹസ്രരശ്മിയായ സൂര്യന്റെ ഉത്തമ കിരണംപോലെയുള്ള അഞ്ജലിക ബാണം ആവനാഴിയിൽനിന്ന് എടുത്തു.
8.98.41
मर्मच्छिदं शोणितमांसदिग्धं ।
वैश्वानरार्कप्रतिमं महार्हम्।
नराश्वनागासुहरं त्र्यरत्निं ।
षड्वाजमञ्जोगतिमुग्रवेगम् ॥ ८.९८.४१ ॥
ആ ബാണം മർമ്മസ്ഥാനങ്ങൾ തുളയ്ക്കുന്നതും, രക്തമാംസങ്ങളിൽ പുരണ്ടതും, അഗ്നിക്കും സൂര്യനും സമാനവും, അതിവിലയുള്ളതുമായിരുന്നു; മനുഷ്യരുടെയും കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും പ്രാണൻ അപഹരിക്കുന്നതും, മൂന്നു മുഴം നീളമുള്ളതും, ആറു ചിറകുള്ളതും, നേരായും വേഗത്തിലും പോകുന്നതും, ഉഗ്രവേഗമുള്ളതുമായിരുന്നു.
8.98.42
सहस्रनेत्राशनितुल्यवीर्यं ।
कालानलं व्यात्तमिवातिघोरम्।
पिनाकनारायणचक्रसन्निभं ।
भयङ्करं प्राणभृतां विनाशनम् ॥ ८.९८.४२ ॥
ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്തിന് തുല്യമായ വീര്യമുള്ളത്; തുറന്ന വായുള്ള കാലാഗ്നിപോലെ അതിഭയങ്കരം; പിനാകത്തിനും നാരായണചക്രത്തിനും സദൃശം; പ്രാണികൾക്ക് ഭയവും നാശവും നൽകുന്നത്.
8.98.43
जग्राह पार्थः स शरं प्रहृष्टो ।
यो देवसङ्घैरपि दुर्निवार्यः।
सम्पूजितो यः सततं महात्मा ।
देवासुरान्यो विजयेन्महेषुः ॥ ८.९८.४३ ॥
പാർത്ഥൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ അമ്പ് എടുത്തു; ദേവസമൂഹങ്ങൾക്കുപോലും തടുക്കാനാവാത്തതും എപ്പോഴും പൂജിക്കപ്പെടുന്നതുമായ മഹാത്മാവ്; ദേവാസുരരിൽ ആരെയും ജയിക്കാവുന്ന ആ മഹാശരം.
8.98.44
तं वै प्रमृष्टं प्रसमीक्ष्य युद्धे ।
चचाल सर्वं सचराचरं जगत्।
कृत्स्नं जगत्स्वस्त्यृषयोऽभिचक्रु… ।
स्तमुद्यतं प्रेक्ष्य महाहवेषुम् ॥ ८.९८.४४ ॥
യുദ്ധത്തിൽ തുടച്ചു തിളങ്ങുന്നതിനെ കണ്ട് ചരാചരങ്ങളടങ്ങിയ സകല ലോകവും വിറച്ചു; ഋഷിമാർ ലോകം മുഴുവൻ ക്ഷേമം നേർന്ന്… ഉയർത്തപ്പെട്ട ആ മഹായുദ്ധശരത്തെ കണ്ട്.
8.98.45
ततस्तु तं वै शरमप्रमेयं ।
गाण्डीवधन्वा धनुषि व्ययोजयत्।
युक्त्वा महास्त्रेण परेण चापं ।
विकृष्य गाण्डीवमुवाच सत्वरम् ॥ ८.९८.४५ ॥
അപ്പോൾ ഗാണ്ഡീവധാരി ആ അപ്രമേയശരത്തെ വില്ലിൽ ഘടിപ്പിച്ചു; പരമമായ മഹാസ്ത്രത്തോടെ വില്ല് ഒരുക്കി, ഗാണ്ഡീവം വലിച്ച് വേഗം പറഞ്ഞു.
8.98.46
अयं हास्त्रप्रहितो महाशरः ।
शरीरहृच्चासुहरश्च दुर्हृदः।
तपोऽस्ति तप्तं गुरवश्च तोषिता ।
मया यदीष्टं सुहुतं यदि श्रुतम् ॥ ८.९८.४६ ॥
ഈ മഹാശരം അസ്ത്രത്താൽ പ്രേരിതമാണ്; ശരീരത്തെ തുളയ്ക്കുന്നതും ദുഷ്ടരുടെ പ്രാണനെടുക്കുന്നതുമാണ്. ഞാൻ തപസ്സ് ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഗുരുക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, യജ്ഞം ചെയ്ത് നന്നായി ഹോമിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ശാസ്ത്രം കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ (ഇത് ഫലിക്കട്ടെ).
8.98.47
अनेन सत्येन निहन्त्वयं शरः ।
सुसंहितः कर्णमरिं ममोर्जितम्।
इत्यूचिवांस्तं प्रमुमोच बाणं ।
धनञ्जयः कर्णवधाय घोरम् ॥ ८.९८.४७ ॥
ഈ സത്യത്തിന്റെ ബലത്താൽ ഈ അമ്പ് എന്റെ ശക്തനായ ശത്രു കർണനെ വധിക്കട്ടെ, നന്നായി ലക്ഷ്യം വച്ചത്. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ധനഞ്ജയൻ കർണവധത്തിനായി ആ ഭയങ്കര ബാണം തൊടുത്തു.
8.98.48
कृत्या ह्यथर्वाङ्गिरसी प्रचोदिता ।
यथा तथा त्वं जहि शात्रवं मम।
ब्रुवन्किरीटी तमतिप्रहृष्टो… ।
ऽसृजद्देवानां जयहेतुं महेषुम् ॥ ८.९८.४८ ॥
അഥർവാങ്ഗിരസ മന്ത്രങ്ങളാൽ പ്രേരിതമായ കൃത്യയെപ്പോലെ, നീ എന്റെ ശത്രുവിനെ നശിപ്പിക്കുക എന്ന് പറഞ്ഞ് കിരീടി അതിസന്തോഷത്തോടെ… ദേവന്മാരുടെ വിജയത്തിന് കാരണമായ ആ മഹാബാണം തൊടുത്തു.
8.98.49
जिघांसुरर्केन्दुसमप्रभावः ।
कर्णं वशी पाण्डवः क्षिप्रकारी।
ततो विमुक्तो बलिना महेषुः ।
प्रज्वालयामास नभो दिशश्च ॥ ८.९८.४९ ॥
സൂര്യചന്ദ്രന്മാർക്ക് തുല്യ പ്രഭാവമുള്ളവൻ, കർണനെ വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചവൻ, സംയമിയും ക്ഷിപ്രകാരിയുമായ പാണ്ഡവൻ. അപ്പോൾ ബലവാൻ തൊടുത്ത ആ മഹാബാണം ആകാശത്തെയും ദിക്കുകളെയും ജ്വലിപ്പിച്ചു.
8.98.50
सैन्यान्यनेकानि च विप्रमोह्य ।
गाण्डीवमुक्तेन ततो महात्मा।
तेनार्जुनस्तन्महनीयमस्य ।
शिरोऽहरत्सूतपुत्रस्य राजन् ॥ ८.९८.५० ॥
അനേകം സൈന്യങ്ങളെ പൂർണമായി മോഹിപ്പിച്ച്, ഗാണ്ഡീവത്തിൽ നിന്ന് തൊടുത്ത ആ ബാണത്താൽ മഹാത്മാവായ അർജുനൻ, ഹേ രാജൻ, സൂതപുത്രന്റെ ആ പൂജനീയമായ ശിരസ്സ് അറുത്തെടുത്തു.
8.98.51
कायश्च पश्चाद्धरणीं जगाम ॥ ८.९८.५१ ॥
ശരീരം പിന്നീട് ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു.
8.98.52
तदुद्यतादित्यसमानतेजसं ।
शरन्नभोमध्यगभास्करोपमम्।
वराङ्गमुर्व्यामपतच्चमुमूखे ।
दिवाकरोऽस्तादिव रक्तमण्डलः ॥ ८.९८.५२ ॥
ഉദിക്കുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്വിയായ, ശരത്കാല ആകാശമധ്യത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലുള്ള ആ ശ്രേഷ്ഠ ശരീരം സൈന്യത്തിന് മുന്നിൽ ഭൂമിയിൽ വീണു, അസ്തമിക്കുന്ന ചുവന്ന മണ്ഡലമുള്ള സൂര്യനെപ്പോലെ.
8.98.53
ततोऽस्य देहं सततं सुखैधितं ।
सुरूपमत्यर्थसुखं सुगन्धि च।
परेण कृच्छ्रेण शिरः समत्यज… ।
द्गृहं महर्धीन्निवसन्निवेश्वरः ॥ ८.९८.५३ ॥
എപ്പോഴും സുഖത്തിൽ വളർന്ന അവന്റെ ശരീരം, സുന്ദരരൂപവും അത്യന്തം സുഖകരവും സുഗന്ധമുള്ളതുമായിരുന്നു; വലിയ പ്രതാപത്തിൽ വസിക്കുന്ന നഗരാധിപനെപ്പോലെ, വലിയ പ്രയാസത്തോടെ അവൻ തല ഉപേക്ഷിച്ചു.
8.98.54
शरैर्विभिन्नं व्यसु तत्सुवर्चसः ।
पपात कर्णस्य शरीमुच्छ्रितम्।
स्रवद्व्रणं गैरिकतोयविस्रवं ।
गिरेर्यथा वज्रहतं महाशिरः ॥ ८.९८.५४ ॥
അമ്പുകളാൽ തുളയ്ക്കപ്പെട്ട ആ തേജസ്വി ശരീരം പ്രാണനില്ലാതെ കർണന്റെ ഉയർന്ന ദേഹം വീണു; ഒലിക്കുന്ന മുറിവുകളിൽനിന്ന് ഗൈരിക ജലം ഒഴുകവേ, വജ്രാഘാതമേറ്റ മലയുടെ മഹാശിഖരംപോലെ.
8.98.55
देहाच्च कर्णस्य निपातितस्य ।
तेजः सूर्यं खं वितत्याविवेश।
तदद्भुतं सर्वमनुष्ययोधाः ।
संदृष्टवन्तो निहते स्म कर्णे ॥ ८.९८.५५ ॥
വീണുകിടന്ന കർണന്റെ ദേഹത്തുനിന്ന് തേജസ്സ് ആകാശത്ത് സൂര്യനിലേക്ക് പരന്ന് പ്രവേശിച്ചു; കർണൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ എല്ലാ മനുഷ്യയോദ്ധാക്കളും ആ അത്ഭുതം കണ്ടു.
8.98.56
ततः शङ्खान्पाण्डवा दध्मुरुच्चै… ।
र्दृष्ट्वा कर्णं पातितं फल्गुनेन।
तथैव कृष्णश्च धनञ्जयश्च ।
हष्टौ यमौ दध्मतुर्वारिजातौ ॥ ८.९८.५६ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവർ ഉച്ചത്തിൽ ശംഖുകൾ മുഴക്കി, അർജുനൻ കർണനെ വീഴ്ത്തിയത് കണ്ട്; അതുപോലെ കൃഷ്ണനും ധനഞ്ജയനും, സന്തോഷിച്ച ഇരട്ടകളും ജലജശംഖുകൾ മുഴക്കി.
8.98.57
तं सोमकाः प्रेक्ष्य हतं शयानं ।
सैन्यैः सार्धं सिंहनादान्प्रचक्रुः।
तूर्याणि सञ्जघ्नुरतीव हृष्टा ।
वासांसि चैवादुधुवुर्भुजांश्च ॥ ८.९८.५७ ॥
കൊല്ലപ്പെട്ട് കിടക്കുന്ന അവനെ കണ്ട സോമകർ തങ്ങളുടെ സൈന്യങ്ങളോടൊപ്പം സിംഹനാദം മുഴക്കി; അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച് വാദ്യങ്ങൾ മുഴക്കി, വസ്ത്രങ്ങളും കൈകളും വീശി.
8.98.58
संवर्धयन्तश्च नरेन्द्र योधाः ।
पार्थं समाजग्मुरतीव हृष्टाः।
बलान्विताश्चापरे ह्यप्यनृत्य… ।
न्नन्योन्यमाश्लिष्य नदन्त ऊचुः ॥ ८.९८.५८ ॥
ഓ രാജാവേ, യോദ്ധാക്കൾ അർജുനനെ പ്രശംസിച്ചുകൊണ്ട് അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ അവനരികിൽ വന്നു. ബലവാന്മാരായ മറ്റുള്ളവരും നൃത്തം ചെയ്തു; പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് അവർ സംസാരിച്ചു.
8.98.59
दृष्ट्वा तु कर्णं भुवि वा विपन्नं ।
कृत्तं रथात्सायकैरर्जुनस्य।
महानिलेनाद्रिमिवापविद्वं ।
यज्ञावसानेऽग्निमिव प्रशान्तम् ॥ ८.९८.५९ ॥
അർജുനന്റെ അമ്പുകളാൽ രഥത്തിൽനിന്ന് വെട്ടിവീഴ്ത്തപ്പെട്ട് നിലത്ത് കിടക്കുന്ന കർണനെ കണ്ടു; മഹാവായുവാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ട പർവതംപോലെയും, യജ്ഞാവസാനത്തിൽ ശാന്തമായ അഗ്നിപോലെയും.
8.98.60
तदाननं सूर्यसुतस्य राज… ।
न्विभ्राजते पद्मिवावनालम्।
रराज कर्णस्य शिरो निकृत्त… ।
मस्तंगतं भास्करस्येव बिम्बम् ॥ ८.९८.६० ॥
സൂര്യപുത്രനായ കർണന്റെ ആ മുഖം…… തണ്ടോടെ മുറിച്ച താമരപോലെ തിളങ്ങി. കർണന്റെ വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ട ശിരസ്സ് അസ്തമിക്കുന്ന സൂര്യബിംബംപോലെ ശോഭിച്ചു.
8.98.61
शरैराचितसर्वाङ्गः शोणितौघपरिप्लुतः ।
रराज देहः कर्णस्य स्वरश्मिभिरिवांशुमान् ॥ ८.९८.६१ ॥
അമ്പുകളാൽ സർവാംഗം മൂടപ്പെട്ട്, രക്തപ്രവാഹത്തിൽ മുങ്ങിയ കർണന്റെ ദേഹം സ്വന്തം രശ്മികളോടുകൂടിയ സൂര്യനെപ്പോലെ ശോഭിച്ചു.
8.98.62
प्रताप्य सेनामामित्रीं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
बलिनार्जुनकालेन नीतोऽस्तं कर्णभास्करः ॥ ८.९८.६२ ॥
ശത്രുസേനയെ തന്റെ ജ്വലിക്കുന്ന അമ്പുരശ്മികളാൽ ചുട്ടെരിച്ച കർണരൂപിയായ സൂര്യൻ, ബലവാനായ അർജുനൻ എന്ന കാലത്താൽ അസ്തമയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.
8.98.63
अस्तं गच्छन्यथाऽदित्यः प्रभामादाय गच्छति ।
तथा जीवितमाहाय कर्णस्येषुर्जगाम सः ॥ ८.९८.६३ ॥
സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ തന്റെ പ്രഭയെടുത്തുകൊണ്ടു പോകുന്നതുപോലെ, ആ അമ്പ് കർണന്റെ ജീവനെടുത്തുകൊണ്ടു പോയി.
8.98.64
अपराह्णेऽपराह्णस्य सूतपुत्रस्य मारिष ।
छिन्नमञ्जलिकेनाजौ सोत्सेधमपतच्छिरः ॥ ८.९८.६४ ॥
ഹേ മാന്യാ, ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരത്ത് സൂതപുത്രനായ കർണ്ണന്റെ തല യുദ്ധത്തിൽ അഞ്ജലികാസ്ത്രത്താൽ അറുക്കപ്പെട്ട് ഉയർന്നു വീണു.
8.98.65
उपर्युपरि सैन्यानां विनिघ्नन्नितराञ्जनान् ।
शिरः कर्णस्य सोऽत्सेधमिषुः सोप्यहरद्द्रुतम् ॥ ८.९८.६५ ॥
സൈന്യങ്ങൾക്ക് മീതെ മറ്റുള്ളവരെ വധിച്ചുകൊണ്ട് ആ അമ്പും കർണ്ണന്റെ ഉയർന്ന തല വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി.
8.98.66
कर्णं तु शूरं पतितं पृथिव्यां ।
शराचितं शोणितदिग्धगात्रम्।
दृष्ट्वा शयानं भुवि मद्रराज… ।
श्छिन्नध्वजेनाथ ययौ रथेन ॥ ८.९८.६६ ॥
ശൂരനായ കർണ്ണൻ ഭൂമിയിൽ വീണ് അമ്പുകളാൽ മൂടപ്പെട്ട്, രക്തം പുരണ്ട ശരീരത്തോടെ കിടക്കുന്നത് കണ്ട്, മദ്രരാജാവ്… പിന്നീട് ഒടിഞ്ഞ ധ്വജമുള്ള രഥത്തിൽ പോയി.
8.98.67
हते कर्णे कुरवः प्राद्रवन्त ।
भयार्दिता गाढविद्धाश्च सङ्ख्ये।
अवेक्षमाणा मुहुरर्जुनस्य ।
ध्वजं महान्तं वपुषा ज्वलन्तम् ॥ ८.९८.६७ ॥
കർണ്ണൻ വധിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കൗരവർ ഭയാർത്തരായി, യുദ്ധത്തിൽ ആഴത്തിൽ മുറിവേറ്റവരായി ഓടി; അർജ്ജുനന്റെ വലിയതും ജ്വലിക്കുന്നതുമായ ധ്വജം വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കിക്കൊണ്ട്.
8.98.68
तच्छिरो भरतश्रेष्ठ शोभयामास मेदिनीम् ।
यदृच्छयेव पतितं मण्डलं चाण्डदीधितेः ॥ ८.९८.६८ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, ആ തല ഭൂമിയെ അലങ്കരിച്ചു; യാദൃച്ഛികമായി വീണ സൂര്യമണ്ഡലം പോലെ.
8.98.69
तं दृष्ट्वा समरविमर्द लब्धनिद्रं ।
दष्टोष्ठं रुधिरपीरतकातराक्षम्।
राधेयं रथवरपृष्ठसन्निषण्णं ।
हीनांशुर्दिवसकरो मुहूर्तमासीत् ॥ ८.९८.६९ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ചതഞ്ഞരഞ്ഞ്, ഉറക്കം പിടിച്ചവനായി, ചുണ്ടു കടിച്ച്, രക്തത്താൽ മഞ്ഞച്ച ഭയനിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ ഉത്തമരഥത്തിന്റെ പിന്നിൽ ഇരിക്കുന്ന രാധേയനെ കണ്ട് സൂര്യൻ ഒരു മുഹൂർത്തനേരം രശ്മിയില്ലാത്തവനായി.
8.98.70
निःशब्दतूर्यं हतयोधमुख्यं ।
प्रशान्तदर्पं धृतराष्ट्रसैन्यम्।
न शोभते सूर्यसुतेन हीनं ।
वृन्दं ग्रहाणामिव चन्द्रहीनम् ॥ ८.९८.७० ॥
യുദ്ധഭേരികളും ശംഖുകളും നിശ്ശബ്ദമായി; പ്രധാന വീരന്മാർ വധിക്കപ്പെട്ടു; ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ അഹങ്കാരം ശമിച്ചു. സൂര്യപുത്രനില്ലാത്ത ആ സേന ചന്ദ്രനില്ലാത്ത ഗ്രഹസംഘം പോലെ ശോഭയറ്റതായി തോന്നുന്നു.
8.98.71
सहस्रनेत्रप्रतिमानकर्मणः ।
सहस्रपत्रप्रतिमाननं शुभम्।
सहस्ररश्मिर्दिवसक्षये यथा ।
तथाऽपतत्कर्णशिरो वसुन्धराम् ॥ ८.९८.७१ ॥
ആയിരം കണ്ണുള്ള (ഇന്ദ്രന്റെ) കർമ്മങ്ങൾക്കൊത്തവനും ആയിരം ദളങ്ങളുള്ള താമരപോലെ സുന്ദരമുഖമുള്ളവനുമായ (കർണ്ണന്റെ) ശിരസ്സ്, പകലിന്റെ അവസാനം ആയിരം രശ്മികളുള്ള സൂര്യൻ വീഴുന്നതുപോലെ ഭൂമിയിൽ വീണു.
8.98.72
व्यूढोरस्कं कमलवदनं तप्तहेमावभासं ।
कर्णं दृष्ट्वा भुवि निपतितं पार्थबाणाभितप्तम्।
पांसुग्रस्तं मलिनमसकृत्पुत्रमन्वीक्षमाणो ।
मन्दम्मन्दं व्रजति सविता मन्दिरं मन्दरश्मिः ॥ ८.९८.७२ ॥
വിശാലമായ മാറും താമരമുഖവും ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ തിളക്കവുമുള്ള കർണ്ണൻ പാർത്ഥന്റെ ബാണങ്ങളാൽ പൊള്ളി ഭൂമിയിൽ വീണുകിടക്കുന്നത് കണ്ട്, പൊടിയിൽ മൂടി മലിനനായ തന്റെ പുത്രനെ വീണ്ടുംവീണ്ടും നോക്കിക്കൊണ്ട്, മങ്ങിയ രശ്മികളുള്ള സൂര്യൻ പതുക്കെ തന്റെ വാസസ്ഥാനത്തേക്ക് പോകുന്നു.