மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 8.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.98.1
अथाब्रवीद्वासुदेवो महात्मा ।
राधेय दिष्ट्या स्मरसीह धर्मम्।
धर्मे हि बद्धा सततं हि पार्था… ।
स्तेभ्यस्ततो वृद्धिसौ ददाति ॥ ८.९८.१ ॥
அப்போது மகாத்மா வாசுதேவன் கூறினார்: ராதையின் மகனே, நல்வாய்ப்பாக நீ இங்கே தர்மத்தை நினைவுகூர்கிறாய். பார்த்தர்கள் எப்போதும் தர்மத்தால் கட்டுப்பட்டவர்கள்… பின்னர் அவர்களுக்கு அவன் வளர்ச்சியை அளிக்கிறான்.
8.98.2
धर्मादपेताः परिपन्थिनस्ते ।
तस्माद्गता वै कुरवो विनाशम्।
प्रायेण नीचा व्यसनेषु मग्ना ।
निन्दन्ति दैवं न तु दुष्कृतं स्वम् ॥ ८.९८.२ ॥
தர்மத்திலிருந்து விலகிய அவர்கள் எதிரிகள். ஆகவே குருக்கள் அழிவை அடைந்தனர். பெரும்பாலும் கீழ்மக்கள் துன்பங்களில் மூழ்கி தெய்வத்தைக் குறை கூறுகின்றனர், தங்கள் சொந்த தீச்செயலை அல்ல.
8.98.3
कृष्णां सभां कर्ण यदेकवस्त्रा… ।
मानीतवांस्त्वं च सुयोधनश्च।
दुःशासनः शकुनिः सौबलश्च ।
धर्मस्तदा ते रुचितो न कस्मात् ॥ ८.९८.३ ॥
கர்ணா, ஒற்றை ஆடையுடன் இருந்த கிருஷ்ணையை சபைக்கு… நீயும், சுயோதனனும், துச்சாசனனும், சகுனியும், சௌபலனும் அழைத்து வந்தபோது, அப்போது உனக்கு தர்மம் ஏன் விருப்பமாக இல்லை?
8.98.4
यदा सभायां राजानमनक्षज्ञं युधिष्ठिरम् ।
आनीय जितवन्तो वै क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.४ ॥
சபையில் பகடையாட அறியாத அரசன் யுதிட்டிரனை அழைத்து வந்து அவர்கள் வென்றபோது, அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போனது?
8.98.5
वनवासे व्यतीते च कर्ण वर्षे त्रयोदशे ।
न प्रयच्छसि यद्राज्यं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.५ ॥
கர்ணா, காட்டு வாசத்தின் பதின்மூன்றாம் ஆண்டு கழிந்தபோதும் நீ அரசை திருப்பித் தராதபோது, அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போனது?
8.98.6
यद्भीमसेनं सर्पैश्च विषयुक्तैश्च भोजनैः ।
आचरत्त्वन्मते राजा क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.६ ॥
உன் ஆலோசனைப்படி அரசன் பீமசேனனுக்கு பாம்புகளாலும் விஷம் கலந்த உணவாலும் செய்தபோது, அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போனது?
8.98.7
यद्वारणावते पार्थान्सुप्ताञ्जतुगृहे तदा ।
हन्तुकामास्तदा यूयं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.७ ॥
வாரணாவதத்தில் அரக்கு மாளிகையில் உறங்கிக்கொண்டிருந்த பார்த்தர்களைக் கொல்ல விரும்பியபோது, அப்போது உங்கள் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.8
यदा रजस्वलां कृष्णां दुःशासनवशे स्थिताम् ।
सभायां प्राहसः कर्ण क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.८ ॥
தீட்டுள்ள கிருஷ்ணை துச்சாசனனின் வசத்தில் சபையில் நின்றபோது நீ சிரித்தாய், கர்ணா; அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.9
यदनार्यैः पुरा कृष्णां क्लिश्यमानामनागसम् ।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.९ ॥
முன்பு அநாகரீகர்கள் குற்றமற்ற கிருஷ்ணையை வருத்தியபோது நீ பார்த்துக்கொண்டிருந்தாய், ராதேயா; அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.10
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति वदंस्त्वं गजगामिनीम्।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१० ॥
'பாண்டவர்கள் அழிந்தனர், நித்திய நரகத்துக்குச் சென்றனர்; யானை நடையுடையவளே, வேறொரு கணவனைத் தேர்ந்தெடு' என்று சொல்லிக்கொண்டு நீ பார்த்துக்கொண்டிருந்தாய், ராதேயா; அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.11
राज्यलुब्धः पुनः कर्ण समाह्वयसि पाण्डवान् ।
यदा शकुनिमाश्रित्य क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.११ ॥
அரசின் மீது பேராசை கொண்ட கர்ணா, நீ மீண்டும் பாண்டவர்களை அழைக்கிறாய்; சகுனியை நம்பி அழைத்தபோது உன் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.12
यदाऽभिमन्युं बहवो युद्धे जघ्नुर्महारथाः ।
परिवार्य रणे बालं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१२ ॥
பல மகாரதர்கள் போரில் இளைஞன் அபிமன்யுவைச் சூழ்ந்து கொன்றபோது, அப்போது உன் தர்மம் எங்கே போயிருந்தது?
8.98.13
यद्येष धर्मस्तत्र न विद्यते हि ।
किं सर्वथा तालुविशोषणेन।
अद्येह धर्म्याणि विधत्स्व सूत ।
तथापि जीवन्न विमोक्ष्यसे हि ॥ ८.९८.१३ ॥
அங்கே தர்மம் இல்லையென்றால், வாயை முற்றிலும் உலர்த்திக் கொள்வதால் என்ன பயன்? சூதனே, இங்கே இப்போது தர்மமான செயல்களைச் செய். ஆயினும் நீ உயிருடன் விடுபட மாட்டாய்.
8.98.14
नलो ह्यक्षैर्निर्जितः पुष्करेण ।
पुनर्यशो राज्यमवाप वीर्यात्।
प्राप्तास्तथा पाण्डवा बाहुवीर्या… ।
त्सर्वैः समेताः परिवृत्तलोभाः ॥ ८.९८.१४ ॥
நளனும் பகடையால் புஷ்கரனால் வெல்லப்பட்டான்; பின்னர் வீரியத்தால் புகழையும் அரசையும் மீண்டும் அடைந்தான். அவ்வாறே வலிமை மிக்க பாண்டவர்களும்… உங்கள் அனைவருடனும் ஒன்றுகூடி, பேராசை விலகியவர்களாய் (அரசை அடைவார்கள்).
8.98.15
निहत्य शत्रून्समरे प्रवृद्धा… ।
न्ससोमका राज्यमवाप्नुयुस्ते।
तथा गता धार्तराष्ट्रा विनाशं ।
धर्माभिगुप्तैः सततं नृसिंहैः ॥ ८.९८.१५ ॥
போரில் எதிரிகளைக் கொன்று வளர்ந்த… சோமகர்களுடன் அவர்கள் அரசை அடைவார்கள்; அவ்வாறே திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அழிவை அடைந்தனர்; தர்மத்தால் எப்போதும் காக்கப்பட்ட நரசிங்கங்களால் (அவர்கள் வீழ்த்தப்பட்டனர்).
8.98.16
एवमुक्तस्तदा कर्णो वासुदेवेन भारत ।
लज्जयावनतो भूत्वा नोत्तरं किञ्चिदुक्तवान् ॥ ८.९८.१६ ॥
பாரதனே, அப்போது வாசுதேவனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோது, கர்ணன் வெட்கத்தால் தலைகுனிந்து, எந்த பதிலும் சொல்லவில்லை.
8.98.17
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठो धनुरुद्यम्य भारत ।
योधयामास वै पार्थं महावेगपराक्रमः ॥ ८.९८.१७ ॥
பாரதனே, கோபத்தால் உதடுகள் துடிக்க, வில்லை உயர்த்தி, பெரும் வேகமும் வீரமும் கொண்ட அவன் பார்த்தனுடன் (அர்ஜுனனுடன்) போரிட்டான்.
8.98.18
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः फल्गुनं पुरुषर्षभम् ।
दिव्यास्त्रेणैव निर्भिद्य पातयस्व महाबल ॥ ८.९८.१८ ॥
பின்னர் வாசுதேவன் பல்குனனை, மனிதர்களில் காளையை நோக்கி கூறினான்: ஓ மகாபலனே, தெய்வீக அஸ்திரத்தால் அவனைத் துளைத்து வீழ்த்து.
8.98.19
एवमुक्तस्तु देवेन क्रोधमागात्तदाऽर्जुनः ।
मन्युमभ्याविशद्धोरं स्मृत्वा तत्तु धनञ्जयः ॥ ८.९८.१९ ॥
தேவன் இவ்வாறு கூறியதும் அர்ஜுனனுக்கு அப்போது கோபம் வந்தது. அதை நினைவுகூர்ந்து தனஞ்சயன் பயங்கரமான சினத்தில் ஆழ்ந்தான்.
8.98.20
तस्य क्रुद्धस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यस्तेजसोऽर्चिषः ।
प्रादुरासंस्तदा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ८.९८.२० ॥
அரசே, கோபமுற்ற அவனது எல்லாத் துவாரங்களிலிருந்தும் ஒளியின் தீச்சுடர்கள் அப்போது தோன்றின; அது அற்புதம் போல் இருந்தது.
8.98.21
तत्समीक्ष्य ततः कर्णो ब्रह्मास्त्रेण धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षत्पुनर्यत्नमकरोद्रथसर्जने ॥ ८.९८.२१ ॥
அதைக் கண்ட கர்ணன் பிரம்மாஸ்திரத்தால் தனஞ்சயன் மீது மீண்டும் பொழிந்தான்; தேர்ப் போரில் மீண்டும் முயற்சி செய்தான்.
8.98.22
ब्रह्मास्त्रेणव तं पार्थो कवर्ष शरवृष्टिभिः ।
तदस्त्रमस्त्रेणावार्य प्रजहार च पाण्डवः ॥ ८.९८.२२ ॥
பார்த்தனும் பிரம்மாஸ்திரத்தாலேயே அவன் மீது அம்புமழை பொழிந்தான்; பாண்டவன் அந்த அஸ்திரத்தை அஸ்திரத்தால் தடுத்து அழித்தான்.
8.98.23
ततोऽन्यदस्त्रं कौन्तेयो दयितं जातवेदसः ।
मुमोच कर्णमुद्दिश्य तत्प्रजज्वाल तेजसा ॥ ८.९८.२३ ॥
அதன்பின் குந்தியின் மகன் ஜாதவேதஸுக்கு (அக்னிக்கு) உகந்த மற்றொரு அஸ்திரத்தை கர்ணனை நோக்கி ஏவினான்; அது தன் ஒளியால் சுடர்விட்டு எரிந்தது.
8.98.24
वारुणेन ततः कर्णः शमयामास पावक्रम् ।
जीमूतैश्च दिशः सर्वाश्चक्रे तिमिरदुर्दिनाः ॥ ८.९८.२४ ॥
பின்பு கர்ணன் வருணாஸ்திரத்தால் நெருப்பை அணைத்தான்; மேகங்களால் எல்லாத் திசைகளையும் இருண்ட, புயல்நாளைப் போல் ஆக்கினான்.
8.98.25
पाण्डवेयस्त्वसम्भ्रान्तो वायव्यास्त्रेण वीर्यवान् ।
अपोवाह तदाऽभ्राणि राधेयस्य प्रपश्यतः ॥ ८.९८.२५ ॥
ஆனால் கலங்காத பாண்டுவின் மகனான வீரன் அர்ஜுனன், வாயவ்ய அஸ்திரத்தால் ராதையின் மகன் கர்ணன் பார்த்துக்கொண்டிருக்கும்போதே அந்த மேகங்களை அடித்துக் கொண்டு சென்றான்.
8.98.26
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तिमिव पावकम् ।
आददे पाण्डुपुत्रस्य सूतपुत्रो जिघांसया ॥ ८.९८.२६ ॥
அப்போது சூதபுத்திரன் கர்ணன், பாண்டுவின் மகனைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன், எரியும் நெருப்பைப் போன்ற மிக பயங்கரமான அம்பை எடுத்தான்.
8.98.27
योज्यमाने ततस्तस्मिन्बाणे धनुषि पूजिते ।
चचाल पृथिवी राजन्सशैलवनकानना ॥ ८.९८.२७ ॥
அரசே! அந்த அம்பு வில்லில் பூட்டப்பட்டபோது, வில் வணங்கப்பட்டிருக்க, மலைகளும் காடுகளும் சோலைகளுமாக பூமி நடுங்கியது.
8.98.28
ववौ सशर्करो वायुर्दिशश्च रजसा वृताः ।
हाहाकारश्च संवज्ञे सुराणां दिवि भारत ॥ ८.९८.२८ ॥
மணல் கலந்த காற்று வீசியது; திசைகள் தூசியால் மூடப்பட்டன. பாரதனே! வானில் தேவர்களின் 'ஹாஹாகாரம்' எழுந்தது.
8.98.29
तमिगुं सन्धितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिष ।
विषादं परमं जग्मुः पाण्डवा दीनचेतसः ॥ ८.९८.२९ ॥
மதிப்புக்குரியவரே! சூதபுத்திரன் அந்த அம்பை வில்லில் பூட்டியதைக் கண்ட பாண்டவர்கள் மிகுந்த துயரத்தில் ஆழ்ந்து, மனம் தளர்ந்தனர்.
8.98.30
स सायकः कर्णभुजप्रमुक्तः ।
शक्राशनिग्रख्यरुचिः शिताग्रः।
मुलान्तरं प्राप्य धनञ्जयस्य ।
विवेश वल्मीकमिवोरमोत्तमः ॥ ८.९८.३० ॥
கர்ணனின் கையிலிருந்து விடுபட்ட அந்த அம்பு, இந்திரனின் இடி போன்ற ஒளியுடன், கூர்முனையுடன் சென்று, தனஞ்சயனின் இடைவெளியில் நுழைந்தது; சிறந்த நாகம் புற்றுக்குள் நுழைவது போல.
8.98.31
स राढविद्धः समरे महात्मा ।
विधूर्णमानः श्लथहस्तगाण्डिवः।
चचाल वीभत्सुरमित्रमर्दनः ।
क्षितेः प्रकम्पे च यथाऽचलोत्तमः ॥ ८.९८.३१ ॥
போரில் அடிபட்ட அந்த மகாத்மா, நடுங்கித் தள்ளாடினார்; கைகள் தளர்ந்து காண்டீவம் நழுவ, எதிரிகளை நசுக்கும் வீபத்சு (அர்ஜுனன்) அசைந்தார்; பூமி அதிர உயர்ந்த மலை நடுங்குவது போல.
8.98.32
तदन्तरं प्राप्य वृषो महारथो ।
रथाङ्गसुर्वीगतमुज्जिहीर्षुः।
रथादवप्लुत्य निगृह्य दोर्भ्यां ।
शशाक दैवान्न महाबलोऽपि ॥ ८.९८.३२ ॥
அந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்தி, மகாரதன் விருஷன் (கர்ணன்) தேரிலிருந்து குதித்து, மண்ணில் புதைந்த தேர்ச்சக்கரத்தை இரு கைகளாலும் பற்றி தூக்க முயன்றான்; ஆனால் விதியால் அந்த மகாபலசாலியாலும் முடியவில்லை.
8.98.33
ततः किरीटि प्रतिलभ्य संज्ञां ।
जग्राह बाणं यमदण्डकल्पम्।
ततोऽर्जुनः प्राञ्जलिकं महात्मा ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽपि पार्थम् ॥ ८.९८.३३ ॥
பின்னர் கிரீடி (அர்ஜுனன்) நினைவு மீண்டு, யமதண்டம் போன்ற ஓர் அம்பை எடுத்தான். பின்னர் மகாத்மா அர்ஜுனன் கைகூப்பினான்; அப்போது வாசுதேவனும் பார்த்தனிடம் பேசினான்.
8.98.34
महारथे रथचक्रे विमग्ने ॥ ८.९८.३४ ॥
மகாரதனின் (கர்ணனின்) தேர்ச்சக்கரம் புதைந்துவிட்டது.
8.98.35
तं हस्तिकक्षाप्रवरं सुकेतुं ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रजुष्टम्।
कलाप्रकृष्टोत्तमशिल्पियत्नैः ।
कृतं सुरूपं तपनीयचित्रम् ॥ ८.९८.३५ ॥
யானைக் கூண்டின் சிறந்த அந்த அழகிய கொடி, பொன், முத்து, மணி, வைரம் பதிக்கப்பட்டு, கலையில் சிறந்த கைவினைஞர்களின் முயற்சியால் செய்யப்பட்டு, அழகாகவும் பொன்னால் வரையப்பட்டதாகவும் இருந்தது.
8.98.36
जयास्पदं तव सैन्यस्य नित्य… ।
ममित्रवित्रासनमीड्यरूपम्।
विख्यातमादित्यसुतस्य लोके ।
त्विषा समं पावकभानुचन्द्रैः ॥ ८.९८.३६ ॥
உமது படையின் வெற்றிக்கு எப்போதும் இருப்பிடமான, எதிரிகளை அச்சுறுத்தும், போற்றத்தக்க வடிவம் கொண்ட, சூரியபுத்திரனுடையது என உலகில் புகழ்பெற்ற அந்தக் கொடி, தன் ஒளியால் தீ, சூரியன், சந்திரனுக்குச் சமமானது.
8.98.37
ततः क्षुरप्रेण सुसंशितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन हुताग्निवर्चसा।
श्रिया ज्वलन्तं ध्वजमुन्ममाथ ।
महारथस्याधिरथेः किरीटी ॥ ८.९८.३७ ॥
அப்போது கிரீடி (அர்ஜுனன்) கூர்மையாகத் தீட்டப்பட்ட, பொன் இறகுள்ள க்ஷுரப்ர அம்பால், ஹோமாக்னியின் ஒளியுடன் பிரகாசித்த, மகாரதன் அதிரதனின் மகனின் (கர்ணனின்) கொடியை அறுத்து வீழ்த்தினான்.
8.98.38
यशश्च दर्पश्च तथा प्रियाणि ।
सर्वाणि कार्याणि च तेन केतुना।
साकं कुरूणां हृदयानि चापतन् ।
बभूव हाहेति च निःस्वनो महान् ॥ ८.९८.३८ ॥
அந்தக் கொடியுடன் புகழும், பெருமிதமும், அனைத்து விருப்பப் பொருட்களும், அனைத்துச் செயல்களும் வீழ்ந்தன; கௌரவர்களின் இதயங்களும் உடன் வீழ்ந்தன; அப்போது 'ஐயோ! ஐயோ!' என்ற பெரும் ஒலி எழுந்தது.
8.98.39
द्वष्ट्वा ध्वजं पातितमाशुकारिणा ।
कुरुप्रवीरेण निकृत्तमाहवे।
नाशंसिरे सूतपुत्रस्य सर्वे ।
जयं तदा भारत ये त्वदीयाः ॥ ८.९८.३९ ॥
போரில் குருவீரனால் (அர்ஜுனனால்) விரைவாக அறுத்து வீழ்த்தப்பட்ட கொடியைக் கண்டு, பாரதரே, உம்முடையவர்களான அனைவரும் அப்போது சூதபுத்திரனின் (கர்ணனின்) வெற்றியை நம்புவதை விட்டனர்.
8.98.40
अथ त्वरन्कर्णवधाय पार्थो ।
महेद्रवज्रानलदण्डसन्निभम्।
आदत्त चाथाञ्जलिकं निषङ्गा… ।
त्सहस्ररश्मेरिव रश्मिमुत्तमम् ॥ ८.९८.४० ॥
பின்னர் கர்ணனை வீழ்த்துவதற்காக விரைந்த பார்த்தன் (அர்ஜுனன்), இந்திரனின் வஜ்ரத்தையும் அக்னிதண்டத்தையும் போன்ற, ஆயிரம் கதிர்கொண்ட சூரியனின் சிறந்த கிரணம் போன்ற அஞ்சலிக அம்பைக் அம்புக்கூட்டிலிருந்து எடுத்தான்.
8.98.41
मर्मच्छिदं शोणितमांसदिग्धं ।
वैश्वानरार्कप्रतिमं महार्हम्।
नराश्वनागासुहरं त्र्यरत्निं ।
षड्वाजमञ्जोगतिमुग्रवेगम् ॥ ८.९८.४१ ॥
அந்த அம்பு உயிர்ப்புள்ளிகளைத் துளைப்பது, இரத்தமும் சதையும் படிந்தது, அக்கினியையும் சூரியனையும் போன்றது, மிகவும் விலைமதிப்பானது; மனிதர்கள், குதிரைகள், யானைகளின் உயிரைப் பறிப்பது, மூன்று முழம் நீளமானது, ஆறு இறகுள்ளது, நேராகவும் விரைவாகவும் செல்வது, கடும் வேகமுள்ளது.
8.98.42
सहस्रनेत्राशनितुल्यवीर्यं ।
कालानलं व्यात्तमिवातिघोरम्।
पिनाकनारायणचक्रसन्निभं ।
भयङ्करं प्राणभृतां विनाशनम् ॥ ८.९८.४२ ॥
ஆயிரம் கண்ணனின் இடிக்கு நிகரான ஆற்றல் கொண்டது; திறந்த வாயுடைய காலாக்கினி போல் மிகக் கொடியது; பினாகம் மற்றும் நாராயணனின் சக்கரத்திற்கு ஒத்தது; உயிருள்ளவற்றுக்கு அச்சத்தையும் அழிவையும் தருவது.
8.98.43
जग्राह पार्थः स शरं प्रहृष्टो ।
यो देवसङ्घैरपि दुर्निवार्यः।
सम्पूजितो यः सततं महात्मा ।
देवासुरान्यो विजयेन्महेषुः ॥ ८.९८.४३ ॥
பார்த்தன் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த அம்பை எடுத்தான்; தேவர் கூட்டங்களாலும் தடுக்க முடியாததும், எப்போதும் பூஜிக்கப்படும் மகாத்மாவானதும், தேவர் அசுரர்களில் எவரையும் வெல்லக்கூடியதுமான அந்த மாபெரும் அம்பு.
8.98.44
तं वै प्रमृष्टं प्रसमीक्ष्य युद्धे ।
चचाल सर्वं सचराचरं जगत्।
कृत्स्नं जगत्स्वस्त्यृषयोऽभिचक्रु… ।
स्तमुद्यतं प्रेक्ष्य महाहवेषुम् ॥ ८.९८.४४ ॥
போரில் துடைக்கப்பட்டுப் பிரகாசிக்கும் அதைக் கண்டதும் அசையும், அசையாத அனைத்து உலகங்களும் நடுங்கின; முனிவர்கள் முழு உலகிற்கும் நலம் வேண்டி…… அந்த மாபெரும் போர் அம்பு உயர்த்தப்பட்டதைக் கண்டு.
8.98.45
ततस्तु तं वै शरमप्रमेयं ।
गाण्डीवधन्वा धनुषि व्ययोजयत्।
युक्त्वा महास्त्रेण परेण चापं ।
विकृष्य गाण्डीवमुवाच सत्वरम् ॥ ८.९८.४५ ॥
பின்னர் காண்டீவதாரி அளவிட முடியாத அந்த அம்பை வில்லில் பூட்டினான்; உயர்ந்த மகாஅஸ்திரத்தால் வில்லை இணைத்து, காண்டீவத்தை இழுத்து விரைவாகக் கூறினான்.
8.98.46
अयं हास्त्रप्रहितो महाशरः ।
शरीरहृच्चासुहरश्च दुर्हृदः।
तपोऽस्ति तप्तं गुरवश्च तोषिता ।
मया यदीष्टं सुहुतं यदि श्रुतम् ॥ ८.९८.४६ ॥
இந்த மாபெரும் அம்பு அஸ்திரத்தால் ஏவப்பட்டது; உடலைத் துளைப்பதும் தீயவர்களின் உயிரை எடுப்பதுமானது. நான் தவம் செய்திருந்தால், குருக்களை மகிழ்வித்திருந்தால், யாகம் செய்து நன்கு ஆகுதி அளித்திருந்தால், வேதம் கேட்டிருந்தால் (இது வெல்லட்டும்).
8.98.47
अनेन सत्येन निहन्त्वयं शरः ।
सुसंहितः कर्णमरिं ममोर्जितम्।
इत्यूचिवांस्तं प्रमुमोच बाणं ।
धनञ्जयः कर्णवधाय घोरम् ॥ ८.९८.४७ ॥
இந்த உண்மையின் பலத்தால் இந்த அம்பு என் பலம் வாய்ந்த எதிரியாகிய கர்ணனைக் கொல்லட்டும், நன்கு குறிவைக்கப்பட்டது. இவ்வாறு கூறி தனஞ்சயன் கர்ணனின் வதத்திற்காக அந்த பயங்கர அம்பை எய்தான்.
8.98.48
कृत्या ह्यथर्वाङ्गिरसी प्रचोदिता ।
यथा तथा त्वं जहि शात्रवं मम।
ब्रुवन्किरीटी तमतिप्रहृष्टो… ।
ऽसृजद्देवानां जयहेतुं महेषुम् ॥ ८.९८.४८ ॥
அதர்வாங்கிரஸ மந்திரங்களால் தூண்டப்பட்ட கிருத்யையைப் போல, நீ என் எதிரியை அழி என்று கூறி கிரீடி மிகவும் மகிழ்ந்து… தேவர்களின் வெற்றிக்குக் காரணமான அந்த மகத்தான அம்பை எய்தான்.
8.98.49
जिघांसुरर्केन्दुसमप्रभावः ।
कर्णं वशी पाण्डवः क्षिप्रकारी।
ततो विमुक्तो बलिना महेषुः ।
प्रज्वालयामास नभो दिशश्च ॥ ८.९८.४९ ॥
சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் ஒப்பான ஆற்றல் கொண்டவன், கர்ணனைக் கொல்ல விரும்பியவன், அடக்கமுள்ள, விரைந்து செயல்படும் பாண்டவன். பின்னர் பலவான் எய்த அந்த மகத்தான அம்பு வானத்தையும் திசைகளையும் ஒளிரச் செய்தது.
8.98.50
सैन्यान्यनेकानि च विप्रमोह्य ।
गाण्डीवमुक्तेन ततो महात्मा।
तेनार्जुनस्तन्महनीयमस्य ।
शिरोऽहरत्सूतपुत्रस्य राजन् ॥ ८.९८.५० ॥
பல படைகளையும் முற்றிலும் குழப்பி, காண்டீவத்திலிருந்து எய்யப்பட்ட அந்த அம்பால், மகாத்மா அர்ஜுனன், ஓ அரசே, சூதபுத்திரன் கர்ணனின் அந்த மதிப்பிற்குரிய தலையைக் கொய்தான்.
8.98.51
कायश्च पश्चाद्धरणीं जगाम ॥ ८.९८.५१ ॥
உடல் பின்னர் பூமியில் விழுந்தது.
8.98.52
तदुद्यतादित्यसमानतेजसं ।
शरन्नभोमध्यगभास्करोपमम्।
वराङ्गमुर्व्यामपतच्चमुमूखे ।
दिवाकरोऽस्तादिव रक्तमण्डलः ॥ ८.९८.५२ ॥
உதிக்கும் சூரியனைப் போல ஒளிர்ந்த, இலையுதிர்கால வானின் நடுவில் உள்ள சூரியனைப் போன்ற அந்த சிறந்த உடல் படையின் முகப்பில் பூமியில் விழுந்தது; அஸ்தமிக்கும் சூரியன் சிவந்த வட்டமாக விழுவதைப் போல.
8.98.53
ततोऽस्य देहं सततं सुखैधितं ।
सुरूपमत्यर्थसुखं सुगन्धि च।
परेण कृच्छ्रेण शिरः समत्यज… ।
द्गृहं महर्धीन्निवसन्निवेश्वरः ॥ ८.९८.५३ ॥
அப்போது எப்போதும் சுகத்தில் வளர்ந்த அவனுடைய உடல், அழகிய வடிவும் மிக இன்பமும் நறுமணமும் கொண்டது, பெரும் சிரமத்துடன் தலையை விட்டது; மகா செல்வத்தில் வாழ்ந்த நகரங்களின் அதிபதியைப் போல.
8.98.54
शरैर्विभिन्नं व्यसु तत्सुवर्चसः ।
पपात कर्णस्य शरीमुच्छ्रितम्।
स्रवद्व्रणं गैरिकतोयविस्रवं ।
गिरेर्यथा वज्रहतं महाशिरः ॥ ८.९८.५४ ॥
அம்புகளால் துளைக்கப்பட்ட அந்த ஒளிவீசும் உடல், உயிரற்றதாய் கர்ணனின் உயர்ந்த உடல் விழுந்தது; வழியும் புண்களிலிருந்து காவி நீர் வடிய, இடியால் தாக்கப்பட்ட மலையின் பெரிய சிகரம் போல.
8.98.55
देहाच्च कर्णस्य निपातितस्य ।
तेजः सूर्यं खं वितत्याविवेश।
तदद्भुतं सर्वमनुष्ययोधाः ।
संदृष्टवन्तो निहते स्म कर्णे ॥ ८.९८.५५ ॥
விழுந்த கர்ணனின் உடலிலிருந்து ஒளி வானத்தில் சூரியனை நோக்கி பரவி புகுந்தது; கர்ணன் கொல்லப்பட்டபோது மனிதப் போர்வீரர்கள் அனைவரும் அந்த அற்புதத்தைக் கண்டனர்.
8.98.56
ततः शङ्खान्पाण्डवा दध्मुरुच्चै… ।
र्दृष्ट्वा कर्णं पातितं फल्गुनेन।
तथैव कृष्णश्च धनञ्जयश्च ।
हष्टौ यमौ दध्मतुर्वारिजातौ ॥ ८.९८.५६ ॥
அப்போது பாண்டவர்கள் உரத்து சங்குகளை ஊதினர், அர்ஜுனனால் கர்ணன் வீழ்த்தப்பட்டதைக் கண்டு; அதுபோலவே கிருஷ்ணனும் தனஞ்சயனும், மகிழ்ந்த இரட்டையரும் நீரில் பிறந்த சங்குகளை ஊதினர்.
8.98.57
तं सोमकाः प्रेक्ष्य हतं शयानं ।
सैन्यैः सार्धं सिंहनादान्प्रचक्रुः।
तूर्याणि सञ्जघ्नुरतीव हृष्टा ।
वासांसि चैवादुधुवुर्भुजांश्च ॥ ८.९८.५७ ॥
கொல்லப்பட்டுக் கிடந்த அவனைக் கண்ட சோமகர்கள், தங்கள் படைகளுடன் சேர்ந்து சிங்க முழக்கம் செய்தனர்; மிகவும் மகிழ்ந்து இசைக்கருவிகளை முழக்கி, ஆடைகளையும் கரங்களையும் அசைத்தனர்.
8.98.58
संवर्धयन्तश्च नरेन्द्र योधाः ।
पार्थं समाजग्मुरतीव हृष्टाः।
बलान्विताश्चापरे ह्यप्यनृत्य… ।
न्नन्योन्यमाश्लिष्य नदन्त ऊचुः ॥ ८.९८.५८ ॥
ஓ மன்னா, போர்வீரர்கள் அர்ஜுனனைப் புகழ்ந்தவாறு மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அவனிடம் வந்தனர். வலிமையுள்ள மற்றவர்களும் ஆடினர்; ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டு முழங்கியவாறு பேசினர்.
8.98.59
दृष्ट्वा तु कर्णं भुवि वा विपन्नं ।
कृत्तं रथात्सायकैरर्जुनस्य।
महानिलेनाद्रिमिवापविद्वं ।
यज्ञावसानेऽग्निमिव प्रशान्तम् ॥ ८.९८.५९ ॥
அர்ஜுனனின் அம்புகளால் தேரிலிருந்து வெட்டப்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்து கிடந்த கர்ணனைக் கண்டனர்; பெரும் காற்றால் வீழ்த்தப்பட்ட மலை போலும், யாகம் முடிந்த பின் அணைந்த நெருப்பு போலும்.
8.98.60
तदाननं सूर्यसुतस्य राज… ।
न्विभ्राजते पद्मिवावनालम्।
रराज कर्णस्य शिरो निकृत्त… ।
मस्तंगतं भास्करस्येव बिम्बम् ॥ ८.९८.६० ॥
சூரியனின் மகனான கர்ணனின் அந்த முகம்…… தண்டுடன் வெட்டப்பட்ட தாமரைபோல ஒளிர்ந்தது. கர்ணனின் வெட்டுண்ட தலை அஸ்தமிக்கும் சூரியனின் வட்டம்போல் விளங்கியது.
8.98.61
शरैराचितसर्वाङ्गः शोणितौघपरिप्लुतः ।
रराज देहः कर्णस्य स्वरश्मिभिरिवांशुमान् ॥ ८.९८.६१ ॥
அம்புகளால் உடல் முழுவதும் மூடப்பட்டு, இரத்த வெள்ளத்தில் மூழ்கிய கர்ணனின் உடல், தன் கதிர்களுடன் கூடிய சூரியனைப் போல் விளங்கியது.
8.98.62
प्रताप्य सेनामामित्रीं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
बलिनार्जुनकालेन नीतोऽस्तं कर्णभास्करः ॥ ८.९८.६२ ॥
பகைவரின் படையை தன் ஒளிரும் அம்புக் கதிர்களால் சுட்டெரித்த கர்ணன் என்ற சூரியன், வலிமைமிக்க அர்ஜுனன் என்னும் காலத்தால் அஸ்தமனத்திற்குக் கொண்டுசெல்லப்பட்டான்.
8.98.63
अस्तं गच्छन्यथाऽदित्यः प्रभामादाय गच्छति ।
तथा जीवितमाहाय कर्णस्येषुर्जगाम सः ॥ ८.९८.६३ ॥
சூரியன் அஸ்தமிக்கும்போது தன் ஒளியை எடுத்துக்கொண்டு செல்வதுபோல, அந்த அம்பு கர்ணனின் உயிரை எடுத்துக்கொண்டு சென்றது.
8.98.64
अपराह्णेऽपराह्णस्य सूतपुत्रस्य मारिष ।
छिन्नमञ्जलिकेनाजौ सोत्सेधमपतच्छिरः ॥ ८.९८.६४ ॥
மாரிஷா, பிற்பகலில் சூதபுத்திரன் கர்ணனின் தலை போரில் அஞ்சலிகம் என்ற அம்பினால் வெட்டப்பட்டு உயர்ந்து விழுந்தது.
8.98.65
उपर्युपरि सैन्यानां विनिघ्नन्नितराञ्जनान् ।
शिरः कर्णस्य सोऽत्सेधमिषुः सोप्यहरद्द्रुतम् ॥ ८.९८.६५ ॥
படைகளின் மேலேயே பிறரை வீழ்த்தியபடி அந்த அம்பும் கர்ணனின் உயர்ந்த தலையை விரைவாக எடுத்துச் சென்றது.
8.98.66
कर्णं तु शूरं पतितं पृथिव्यां ।
शराचितं शोणितदिग्धगात्रम्।
दृष्ट्वा शयानं भुवि मद्रराज… ।
श्छिन्नध्वजेनाथ ययौ रथेन ॥ ८.९८.६६ ॥
வீரன் கர்ணன் பூமியில் விழுந்து, அம்புகளால் மூடப்பட்டு, இரத்தத்தில் தோய்ந்த உடலுடன் கிடப்பதைக் கண்டு, மத்ரராஜன்… பின்னர் அறுந்த கொடியுடைய தேரில் சென்றான்.
8.98.67
हते कर्णे कुरवः प्राद्रवन्त ।
भयार्दिता गाढविद्धाश्च सङ्ख्ये।
अवेक्षमाणा मुहुरर्जुनस्य ।
ध्वजं महान्तं वपुषा ज्वलन्तम् ॥ ८.९८.६७ ॥
கர்ணன் கொல்லப்பட்டதும் குருக்கள் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு, போரில் ஆழ்ந்த காயமடைந்து ஓடினர்; அர்ஜுனனின் பெரிய, ஒளிரும் கொடியை மீண்டும் மீண்டும் திரும்பிப் பார்த்தபடி.
8.98.68
तच्छिरो भरतश्रेष्ठ शोभयामास मेदिनीम् ।
यदृच्छयेव पतितं मण्डलं चाण्डदीधितेः ॥ ८.९८.६८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அந்தத் தலை பூமியை அலங்கரித்தது; தற்செயலாக விழுந்த சூரியனின் வட்டம் போல்.
8.98.69
तं दृष्ट्वा समरविमर्द लब्धनिद्रं ।
दष्टोष्ठं रुधिरपीरतकातराक्षम्।
राधेयं रथवरपृष्ठसन्निषण्णं ।
हीनांशुर्दिवसकरो मुहूर्तमासीत् ॥ ८.९८.६९ ॥
போரில் நசுக்கப்பட்டு, உறக்கம் கொண்டவனாய், உதடுகள் கடித்து, இரத்தத்தால் மஞ்சளான பயந்த கண்களுடன், சிறந்த தேரின் பின்புறத்தில் அமர்ந்திருந்த ராதேயனைக் கண்டு சூரியன் ஒரு கணம் ஒளியற்றவனானான்.
8.98.70
निःशब्दतूर्यं हतयोधमुख्यं ।
प्रशान्तदर्पं धृतराष्ट्रसैन्यम्।
न शोभते सूर्यसुतेन हीनं ।
वृन्दं ग्रहाणामिव चन्द्रहीनम् ॥ ८.९८.७० ॥
போர் முரசுகளும் சங்குகளும் ஒலியற்றுப் போயின; முக்கிய வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; திருதராஷ்டிரரின் படையின் பெருமிதம் அடங்கிவிட்டது. சூரியனின் மகன் (கர்ணன்) இல்லாமல் அப்படை சந்திரன் இல்லாத கிரகக் கூட்டம் போல் பொலிவற்றுத் தோன்றுகிறது.
8.98.71
सहस्रनेत्रप्रतिमानकर्मणः ।
सहस्रपत्रप्रतिमाननं शुभम्।
सहस्ररश्मिर्दिवसक्षये यथा ।
तथाऽपतत्कर्णशिरो वसुन्धराम् ॥ ८.९८.७१ ॥
ஆயிரம் கண்கள் கொண்ட (இந்திரன்) போன்ற செயல்கள் புரிந்தவனும், ஆயிரம் இதழ் தாமரை போன்ற அழகிய முகம் கொண்டவனுமான (கர்ணனின்) தலை, பகல் முடிவில் ஆயிரம் கதிர்கள் கொண்ட சூரியன் விழுவது போல பூமியில் விழுந்தது.
8.98.72
व्यूढोरस्कं कमलवदनं तप्तहेमावभासं ।
कर्णं दृष्ट्वा भुवि निपतितं पार्थबाणाभितप्तम्।
पांसुग्रस्तं मलिनमसकृत्पुत्रमन्वीक्षमाणो ।
मन्दम्मन्दं व्रजति सविता मन्दिरं मन्दरश्मिः ॥ ८.९८.७२ ॥
விசாலமான மார்பும் தாமரை முகமும், உருக்கிய பொன் போன்ற ஒளியும் கொண்ட கர்ணன் பார்த்தனின் அம்புகளால் சுடப்பட்டு பூமியில் வீழ்ந்து கிடப்பதைக் கண்டு, தூசியில் மூடுண்டு மாசடைந்த தன் மகனை மீண்டும் மீண்டும் நோக்கியபடி, மங்கிய கதிர்களுடன் சூரியன் மெல்ல மெல்ல தன் இல்லத்தை நோக்கிச் செல்கிறான்.