Mahābhārata · Adhyāya 8.98
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
8.98.1
अथाब्रवीद्वासुदेवो महात्मा ।
राधेय दिष्ट्या स्मरसीह धर्मम्।
धर्मे हि बद्धा सततं हि पार्था… ।
स्तेभ्यस्ततो वृद्धिसौ ददाति ॥ ८.९८.१ ॥
Então o magnânimo Vāsudeva falou: Ó filho de Rādhā, por boa sorte, aqui te lembras do dharma. Os filhos de Pṛthā estão constantemente ligados ao dharma… então ele concede-lhes crescimento.
8.98.2
धर्मादपेताः परिपन्थिनस्ते ।
तस्माद्गता वै कुरवो विनाशम्।
प्रायेण नीचा व्यसनेषु मग्ना ।
निन्दन्ति दैवं न तु दुष्कृतं स्वम् ॥ ८.९८.२ ॥
Aqueles que se afastaram do dharma são adversários; por isso os Kurus foram à destruição. Geralmente os homens vis, mergulhados em calamidades, culpam o destino e não a sua própria má ação.
8.98.3
कृष्णां सभां कर्ण यदेकवस्त्रा… ।
मानीतवांस्त्वं च सुयोधनश्च।
दुःशासनः शकुनिः सौबलश्च ।
धर्मस्तदा ते रुचितो न कस्मात् ॥ ८.९८.३ ॥
Ó Karṇa, quando tu, Suyodhana, Duḥśāsana, Śakuni e o filho de Subala trouxeste Kṛṣṇā, vestida com uma só peça, para a assembleia… por que então o dharma não te agradou?
8.98.4
यदा सभायां राजानमनक्षज्ञं युधिष्ठिरम् ।
आनीय जितवन्तो वै क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.४ ॥
Quando trouxeram à assembleia o rei Yudhiṣṭhira, que não conhecia os dados, e o venceram, para onde tinha ido então o teu dharma?
8.98.5
वनवासे व्यतीते च कर्ण वर्षे त्रयोदशे ।
न प्रयच्छसि यद्राज्यं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.५ ॥
Ó Karṇa, quando o décimo terceiro ano de exílio na floresta passou e não devolveste o reino, para onde tinha ido então o teu dharma?
8.98.6
यद्भीमसेनं सर्पैश्च विषयुक्तैश्च भोजनैः ।
आचरत्त्वन्मते राजा क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.६ ॥
Quando, por teu conselho, o rei tratou Bhīmasena com serpentes e comida misturada com veneno, para onde tinha ido então o teu dharma?
8.98.7
यद्वारणावते पार्थान्सुप्ताञ्जतुगृहे तदा ।
हन्तुकामास्तदा यूयं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.७ ॥
Quando desejáveis matar os filhos de Pṛthā adormecidos na casa de laca de Vāraṇāvata, onde estava então o vosso dharma?
8.98.8
यदा रजस्वलां कृष्णां दुःशासनवशे स्थिताम् ।
सभायां प्राहसः कर्ण क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.८ ॥
Quando a menstruada Kṛṣṇā estava na assembleia sob o poder de Duḥśāsana, tu riste, Karṇa; onde estava então o teu dharma?
8.98.9
यदनार्यैः पुरा कृष्णां क्लिश्यमानामनागसम् ।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.९ ॥
Quando outrora os ignóbeis atormentavam a inocente Kṛṣṇā e tu observavas, filho de Rādhā, onde estava então o teu dharma?
8.98.10
विनष्टाः पाण्डवाः कृष्णे शाश्वतं नरकं गताः ।
पतिमन्यं वृणीष्वेति वदंस्त्वं गजगामिनीम्।
उपप्रेक्षसि राधेय क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१० ॥
«Os Pāṇḍavas estão destruídos, foram para o inferno eterno; mulher de andar de elefante, escolhe outro marido», dizendo isto observavas, filho de Rādhā; onde estava então o teu dharma?
8.98.11
राज्यलुब्धः पुनः कर्ण समाह्वयसि पाण्डवान् ।
यदा शकुनिमाश्रित्य क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.११ ॥
Ganancioso do reino, Karṇa, desafias de novo os Pāṇḍavas; quando os desafiaste apoiado em Śakuni, onde estava então o teu dharma?
8.98.12
यदाऽभिमन्युं बहवो युद्धे जघ्नुर्महारथाः ।
परिवार्य रणे बालं क्व ते धर्मस्तदा गतः ॥ ८.९८.१२ ॥
Quando muitos grandes guerreiros de carro cercaram e mataram o jovem Abhimanyu na batalha, onde estava então o teu dharma?
8.98.13
यद्येष धर्मस्तत्र न विद्यते हि ।
किं सर्वथा तालुविशोषणेन।
अद्येह धर्म्याणि विधत्स्व सूत ।
तथापि जीवन्न विमोक्ष्यसे हि ॥ ८.९८.१३ ॥
Se o dharma não se encontra ali, de que serve secar o palato de todas as maneiras? Cocheiro, agora aqui pratica ações justas; mesmo assim, não sairás vivo.
8.98.14
नलो ह्यक्षैर्निर्जितः पुष्करेण ।
पुनर्यशो राज्यमवाप वीर्यात्।
प्राप्तास्तथा पाण्डवा बाहुवीर्या… ।
त्सर्वैः समेताः परिवृत्तलोभाः ॥ ८.९८.१४ ॥
Nala também foi derrotado por Puṣkara nos dados; depois, pelo seu valor, recuperou a glória e o reino. Assim também os Pāṇḍavas, poderosos de braço, … reunidos com todos vós, com a cobiça afastada, obterão (o reino).
8.98.15
निहत्य शत्रून्समरे प्रवृद्धा… ।
न्ससोमका राज्यमवाप्नुयुस्ते।
तथा गता धार्तराष्ट्रा विनाशं ।
धर्माभिगुप्तैः सततं नृसिंहैः ॥ ८.९८.१५ ॥
Após matar os inimigos em batalha e prosperar, … junto com os Somaka, obterão o reino; e os filhos de Dhṛtarāṣṭra igualmente caíram na destruição, (vencidos) por leões entre os homens, sempre protegidos pelo dharma.
8.98.16
एवमुक्तस्तदा कर्णो वासुदेवेन भारत ।
लज्जयावनतो भूत्वा नोत्तरं किञ्चिदुक्तवान् ॥ ८.९८.१६ ॥
Ó Bhārata, quando Vāsudeva assim lhe falou, Karṇa, curvado de vergonha, nada respondeu.
8.98.17
क्रोधात्प्रस्फुरमाणौष्ठो धनुरुद्यम्य भारत ।
योधयामास वै पार्थं महावेगपराक्रमः ॥ ८.९८.१७ ॥
Ó Bhārata, com os lábios trêmulos de ira, erguendo o arco, ele de grande rapidez e valor combateu Pārtha (Arjuna).
8.98.18
ततोऽब्रवीद्वासुदेवः फल्गुनं पुरुषर्षभम् ।
दिव्यास्त्रेणैव निर्भिद्य पातयस्व महाबल ॥ ८.९८.१८ ॥
Então Vāsudeva disse a Phalguna, touro entre os homens: Ó poderoso, perfura-o com a arma divina e derruba-o.
8.98.19
एवमुक्तस्तु देवेन क्रोधमागात्तदाऽर्जुनः ।
मन्युमभ्याविशद्धोरं स्मृत्वा तत्तु धनञ्जयः ॥ ८.९८.१९ ॥
Assim interpelado pelo deus, Arjuna então se encheu de cólera; lembrando-se daquelas palavras, Dhanañjaya foi tomado de uma terrível ira.
8.98.20
तस्य क्रुद्धस्य सर्वेभ्यः स्रोतोभ्यस्तेजसोऽर्चिषः ।
प्रादुरासंस्तदा राजंस्तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ८.९८.२० ॥
Ó rei, de todas as aberturas daquele irado irromperam então chamas de esplendor, e aquilo tornou-se maravilhoso.
8.98.21
तत्समीक्ष्य ततः कर्णो ब्रह्मास्त्रेण धनञ्जयम् ।
अभ्यवर्षत्पुनर्यत्नमकरोद्रथसर्जने ॥ ८.९८.२१ ॥
Vendo isso, Karṇa então chuviscou de novo sobre Dhanañjaya com a arma de Brahmā, e no lançamento dos carros fez um novo esforço.
8.98.22
ब्रह्मास्त्रेणव तं पार्थो कवर्ष शरवृष्टिभिः ।
तदस्त्रमस्त्रेणावार्य प्रजहार च पाण्डवः ॥ ८.९८.२२ ॥
Pārtha também fez chover sobre ele setas com a própria arma de Brahmā; e o Pāṇḍava, detendo aquela arma com uma arma, a destruiu.
8.98.23
ततोऽन्यदस्त्रं कौन्तेयो दयितं जातवेदसः ।
मुमोच कर्णमुद्दिश्य तत्प्रजज्वाल तेजसा ॥ ८.९८.२३ ॥
Então o filho de Kuntī lançou outra arma, querida de Jātavedas (Agni), mirando em Karṇa; ela incendiou-se com o seu esplendor.
8.98.24
वारुणेन ततः कर्णः शमयामास पावक्रम् ।
जीमूतैश्च दिशः सर्वाश्चक्रे तिमिरदुर्दिनाः ॥ ८.९८.२४ ॥
Então Karṇa apagou o fogo com a arma de Varuṇa, e com nuvens fez de todas as direções dias escuros e tempestuosos.
8.98.25
पाण्डवेयस्त्वसम्भ्रान्तो वायव्यास्त्रेण वीर्यवान् ।
अपोवाह तदाऽभ्राणि राधेयस्य प्रपश्यतः ॥ ८.९८.२५ ॥
Mas Arjuna, filho de Pāṇḍu, imperturbável e poderoso, com a arma do Vento dispersou aquelas nuvens enquanto Karṇa, filho de Rādhā, observava.
8.98.26
ततः शरं महाघोरं ज्वलन्तिमिव पावकम् ।
आददे पाण्डुपुत्रस्य सूतपुत्रो जिघांसया ॥ ८.९८.२६ ॥
Então o filho do cocheiro Karṇa, desejando matar o filho de Pāṇḍu, pegou uma flecha terrível, ardendo como fogo.
8.98.27
योज्यमाने ततस्तस्मिन्बाणे धनुषि पूजिते ।
चचाल पृथिवी राजन्सशैलवनकानना ॥ ८.९८.२७ ॥
Ó rei, quando aquela flecha foi encaixada no arco venerado, a terra tremeu com suas montanhas, florestas e bosques.
8.98.28
ववौ सशर्करो वायुर्दिशश्च रजसा वृताः ।
हाहाकारश्च संवज्ञे सुराणां दिवि भारत ॥ ८.९८.२८ ॥
Um vento arenoso soprou e as direções ficaram cobertas de poeira; e um grito de 'ai' se ergueu entre os deuses no céu, ó Bhārata.
8.98.29
तमिगुं सन्धितं दृष्ट्वा सूतपुत्रेण मारिष ।
विषादं परमं जग्मुः पाण्डवा दीनचेतसः ॥ ८.९८.२९ ॥
Ó venerável, ao ver aquela flecha encaixada pelo filho do cocheiro, os Pāṇḍava mergulharam em grande desespero, com o coração abatido.
8.98.30
स सायकः कर्णभुजप्रमुक्तः ।
शक्राशनिग्रख्यरुचिः शिताग्रः।
मुलान्तरं प्राप्य धनञ्जयस्य ।
विवेश वल्मीकमिवोरमोत्तमः ॥ ८.९८.३० ॥
Aquela flecha, lançada do braço de Karṇa, brilhante como o raio de Indra e de ponta afiada, alcançou a fresta entre as juntas da armadura de Dhanañjaya (Arjuna) e penetrou, como uma excelente serpente entra num cupinzeiro.
8.98.31
स राढविद्धः समरे महात्मा ।
विधूर्णमानः श्लथहस्तगाण्डिवः।
चचाल वीभत्सुरमित्रमर्दनः ।
क्षितेः प्रकम्पे च यथाऽचलोत्तमः ॥ ८.९८.३१ ॥
Gravemente ferido na batalha, o magnânimo cambaleou; sua mão afrouxou e o Gāṇḍīva escorregou, e Vībhatsu (Arjuna), destruidor dos inimigos, tremeu, como a mais alta montanha treme quando a terra se agita.
8.98.32
तदन्तरं प्राप्य वृषो महारथो ।
रथाङ्गसुर्वीगतमुज्जिहीर्षुः।
रथादवप्लुत्य निगृह्य दोर्भ्यां ।
शशाक दैवान्न महाबलोऽपि ॥ ८.९८.३२ ॥
Aproveitando a ocasião, o grande condutor de carros Vṛṣa (Karṇa) saltou do carro, querendo erguer a roda afundada na terra; segurou-a com ambos os braços, mas pelo destino nem aquele poderoso conseguiu levantá-la.
8.98.33
ततः किरीटि प्रतिलभ्य संज्ञां ।
जग्राह बाणं यमदण्डकल्पम्।
ततोऽर्जुनः प्राञ्जलिकं महात्मा ।
ततोऽब्रवीद्वासुदेवोऽपि पार्थम् ॥ ८.९८.३३ ॥
Então Kirīṭī (Arjuna), recobrando a consciência, pegou uma flecha semelhante ao bastão de Yama. Então o magnânimo Arjuna, de mãos postas, e então também Vāsudeva falou a Pārtha.
8.98.34
महारथे रथचक्रे विमग्ने ॥ ८.९८.३४ ॥
A roda do carro do grande condutor (Karṇa) afundara.
8.98.35
तं हस्तिकक्षाप्रवरं सुकेतुं ।
सुवर्णमुक्तामणिवज्रजुष्टम्।
कलाप्रकृष्टोत्तमशिल्पियत्नैः ।
कृतं सुरूपं तपनीयचित्रम् ॥ ८.९८.३५ ॥
Aquele estandarte, o melhor da cabine do elefante, belo, adornado com ouro, pérolas, gemas e diamantes, feito com o esforço excepcional dos melhores artífices, belamente formado e adornado com imagens douradas.
8.98.36
जयास्पदं तव सैन्यस्य नित्य… ।
ममित्रवित्रासनमीड्यरूपम्।
विख्यातमादित्यसुतस्य लोके ।
त्विषा समं पावकभानुचन्द्रैः ॥ ८.९८.३६ ॥
O estandarte, sempre sede da vitória do teu exército, aterrador para os inimigos, de forma digna de louvor, famoso no mundo como o do filho do Sol, igual em brilho ao fogo, ao sol e à lua.
8.98.37
ततः क्षुरप्रेण सुसंशितेन ।
सुवर्णपुङ्खेन हुताग्निवर्चसा।
श्रिया ज्वलन्तं ध्वजमुन्ममाथ ।
महारथस्याधिरथेः किरीटी ॥ ८.९८.३७ ॥
Então Kirīṭin (Arjuna), com uma flecha de ponta crescente bem afiada e penas douradas, brilhante como o fogo sacrificial, derrubou o estandarte flamejante do grande condutor de carro Karṇa, filho de Adhiratha.
8.98.38
यशश्च दर्पश्च तथा प्रियाणि ।
सर्वाणि कार्याणि च तेन केतुना।
साकं कुरूणां हृदयानि चापतन् ।
बभूव हाहेति च निःस्वनो महान् ॥ ८.९८.३८ ॥
Juntamente com aquele estandarte caíram a glória, o orgulho, todas as coisas queridas e todas as empresas; os corações dos Kurus caíram com ele, e ergueu-se um grande clamor de « Ai! Ai! ».
8.98.39
द्वष्ट्वा ध्वजं पातितमाशुकारिणा ।
कुरुप्रवीरेण निकृत्तमाहवे।
नाशंसिरे सूतपुत्रस्य सर्वे ।
जयं तदा भारत ये त्वदीयाः ॥ ८.९८.३९ ॥
Ao ver o estandarte rapidamente cortado e derrubado na batalha pelo herói dos Kurus, todos os teus, ó Bhārata, então abandonaram a esperança de vitória para o filho do cocheiro.
8.98.40
अथ त्वरन्कर्णवधाय पार्थो ।
महेद्रवज्रानलदण्डसन्निभम्।
आदत्त चाथाञ्जलिकं निषङ्गा… ।
त्सहस्ररश्मेरिव रश्मिमुत्तमम् ॥ ८.९८.४० ॥
Então Pārtha (Arjuna), apressando-se a matar Karṇa, tirou da aljava a flecha dentada, semelhante ao raio de Indra e à vara de fogo, como o raio supremo do sol de mil raios.
8.98.41
मर्मच्छिदं शोणितमांसदिग्धं ।
वैश्वानरार्कप्रतिमं महार्हम्।
नराश्वनागासुहरं त्र्यरत्निं ।
षड्वाजमञ्जोगतिमुग्रवेगम् ॥ ८.९८.४१ ॥
Aquela flecha perfurava os pontos vitais, estava untada de sangue e carne, era como o fogo e o sol, e de grande valor; tirava a vida de homens, cavalos e elefantes, media três côvados, tinha seis penas, era veloz em seu voo reto e de fúria impetuosa.
8.98.42
सहस्रनेत्राशनितुल्यवीर्यं ।
कालानलं व्यात्तमिवातिघोरम्।
पिनाकनारायणचक्रसन्निभं ।
भयङ्करं प्राणभृतां विनाशनम् ॥ ८.९८.४२ ॥
De poder igual ao raio do de mil olhos, terrível como o fogo do tempo de boca aberta, semelhante ao Pināka e ao disco de Nārāyaṇa, aterrador, destruidor dos seres vivos.
8.98.43
जग्राह पार्थः स शरं प्रहृष्टो ।
यो देवसङ्घैरपि दुर्निवार्यः।
सम्पूजितो यः सततं महात्मा ।
देवासुरान्यो विजयेन्महेषुः ॥ ८.९८.४३ ॥
Pārtha, radiante, apanhou aquela flecha, que nem as hostes dos deuses conseguem repelir, o magnânimo sempre honrado, a grande flecha que venceria qualquer entre deuses e asuras.
8.98.44
तं वै प्रमृष्टं प्रसमीक्ष्य युद्धे ।
चचाल सर्वं सचराचरं जगत्।
कृत्स्नं जगत्स्वस्त्यृषयोऽभिचक्रु… ।
स्तमुद्यतं प्रेक्ष्य महाहवेषुम् ॥ ८.९८.४४ ॥
Ao vê-la polida e reluzente na batalha, todo o mundo, com o móvel e o imóvel, tremeu; os sábios rogaram pelo bem de todo o mundo… vendo aquela grande flecha de batalha erguida.
8.98.45
ततस्तु तं वै शरमप्रमेयं ।
गाण्डीवधन्वा धनुषि व्ययोजयत्।
युक्त्वा महास्त्रेण परेण चापं ।
विकृष्य गाण्डीवमुवाच सत्वरम् ॥ ८.९८.४५ ॥
Então o portador do Gāṇḍīva encaixou aquela flecha imensurável no arco; unindo o arco com a suprema grande arma, puxando o Gāṇḍīva, falou depressa.
8.98.46
अयं हास्त्रप्रहितो महाशरः ।
शरीरहृच्चासुहरश्च दुर्हृदः।
तपोऽस्ति तप्तं गुरवश्च तोषिता ।
मया यदीष्टं सुहुतं यदि श्रुतम् ॥ ८.९८.४६ ॥
Esta grande flecha, enviada pela arma, perfura os corpos e tira a vida dos malévolos. Se pratiquei a penitência, agradei aos mestres, ofereci bem o sacrifício e ouvi as escrituras, que ela prevaleça.
8.98.47
अनेन सत्येन निहन्त्वयं शरः ।
सुसंहितः कर्णमरिं ममोर्जितम्।
इत्यूचिवांस्तं प्रमुमोच बाणं ।
धनञ्जयः कर्णवधाय घोरम् ॥ ८.९८.४७ ॥
Por esta verdade, que esta flecha, bem apontada, mate Karṇa, meu poderoso inimigo. Assim falando, Dhanañjaya lançou aquela terrível flecha para a morte de Karṇa.
8.98.48
कृत्या ह्यथर्वाङ्गिरसी प्रचोदिता ।
यथा तथा त्वं जहि शात्रवं मम।
ब्रुवन्किरीटी तमतिप्रहृष्टो… ।
ऽसृजद्देवानां जयहेतुं महेषुम् ॥ ८.९८.४८ ॥
Como uma kṛtyā impelida pelos encantamentos de Atharva-Aṅgiras, assim tu, abate o meu inimigo. Dizendo isto, o coroado, muito alegre, … lançou aquela grande flecha, causa da vitória dos deuses.
8.98.49
जिघांसुरर्केन्दुसमप्रभावः ।
कर्णं वशी पाण्डवः क्षिप्रकारी।
ततो विमुक्तो बलिना महेषुः ।
प्रज्वालयामास नभो दिशश्च ॥ ८.९८.४९ ॥
O Pāṇḍava, de poder igual ao sol e à lua, desejoso de matar Karṇa, senhor de si e rápido na ação. Então aquela grande flecha, lançada pelo poderoso, incendiou o céu e as direções.
8.98.50
सैन्यान्यनेकानि च विप्रमोह्य ।
गाण्डीवमुक्तेन ततो महात्मा।
तेनार्जुनस्तन्महनीयमस्य ।
शिरोऽहरत्सूतपुत्रस्य राजन् ॥ ८.९८.५० ॥
Tendo confundido por completo muitos exércitos, o magnânimo Arjuna, com aquela flecha lançada do Gāṇḍīva, arrancou, ó rei, a venerável cabeça do filho do cocheiro.
8.98.51
कायश्च पश्चाद्धरणीं जगाम ॥ ८.९८.५१ ॥
E o corpo depois caiu à terra.
8.98.52
तदुद्यतादित्यसमानतेजसं ।
शरन्नभोमध्यगभास्करोपमम्।
वराङ्गमुर्व्यामपतच्चमुमूखे ।
दिवाकरोऽस्तादिव रक्तमण्डलः ॥ ८.९८.५२ ॥
Aquele nobre corpo, radiante como o sol nascente, como o sol no meio do céu outonal, caiu à terra diante do exército, como o sol de disco vermelho que cai no ocaso.
8.98.53
ततोऽस्य देहं सततं सुखैधितं ।
सुरूपमत्यर्थसुखं सुगन्धि च।
परेण कृच्छ्रेण शिरः समत्यज… ।
द्गृहं महर्धीन्निवसन्निवेश्वरः ॥ ८.९८.५३ ॥
Então seu corpo, sempre nutrido no conforto, de bela forma, extremamente agradável e perfumado, com grande dificuldade abandonou a cabeça, como o senhor das cidades que habita em grande prosperidade.
8.98.54
शरैर्विभिन्नं व्यसु तत्सुवर्चसः ।
पपात कर्णस्य शरीमुच्छ्रितम्।
स्रवद्व्रणं गैरिकतोयविस्रवं ।
गिरेर्यथा वज्रहतं महाशिरः ॥ ८.९८.५४ ॥
Aquele corpo radiante, traspassado por flechas e sem vida, caiu: o alto corpo de Karṇa, suas feridas escorrendo água de ocre vermelho, como o grande pico de uma montanha atingida por um raio.
8.98.55
देहाच्च कर्णस्य निपातितस्य ।
तेजः सूर्यं खं वितत्याविवेश।
तदद्भुतं सर्वमनुष्ययोधाः ।
संदृष्टवन्तो निहते स्म कर्णे ॥ ८.९८.५५ ॥
Do corpo caído de Karṇa, o esplendor espalhou-se pelo céu e entrou no sol. Quando Karṇa foi morto, todos os guerreiros humanos contemplaram aquele prodígio.
8.98.56
ततः शङ्खान्पाण्डवा दध्मुरुच्चै… ।
र्दृष्ट्वा कर्णं पातितं फल्गुनेन।
तथैव कृष्णश्च धनञ्जयश्च ।
हष्टौ यमौ दध्मतुर्वारिजातौ ॥ ८.९८.५६ ॥
Então os Pāṇḍava sopraram suas conchas em voz alta, ao verem Karṇa caído por Arjuna; da mesma forma Kṛṣṇa e Dhanañjaya, e os gêmeos alegres sopraram suas conchas nascidas das águas.
8.98.57
तं सोमकाः प्रेक्ष्य हतं शयानं ।
सैन्यैः सार्धं सिंहनादान्प्रचक्रुः।
तूर्याणि सञ्जघ्नुरतीव हृष्टा ।
वासांसि चैवादुधुवुर्भुजांश्च ॥ ८.९८.५७ ॥
Ao vê-lo jazendo morto, os Somaka, junto com suas tropas, soltaram rugidos de leão; extremamente alegres, tocaram os instrumentos e agitaram suas vestes e braços.
8.98.58
संवर्धयन्तश्च नरेन्द्र योधाः ।
पार्थं समाजग्मुरतीव हृष्टाः।
बलान्विताश्चापरे ह्यप्यनृत्य… ।
न्नन्योन्यमाश्लिष्य नदन्त ऊचुः ॥ ८.९८.५८ ॥
Ó senhor dos homens! Os guerreiros, louvando Pārtha, vieram a ele extremamente alegres. Os outros poderosos também dançaram; abraçando-se e rugindo, falaram.
8.98.59
दृष्ट्वा तु कर्णं भुवि वा विपन्नं ।
कृत्तं रथात्सायकैरर्जुनस्य।
महानिलेनाद्रिमिवापविद्वं ।
यज्ञावसानेऽग्निमिव प्रशान्तम् ॥ ८.९८.५९ ॥
Viram Karṇa caído no chão, derrubado do carro pelas flechas de Arjuna, como uma montanha derrubada por um grande vento, ou como um fogo apagado no fim de um sacrifício.
8.98.60
तदाननं सूर्यसुतस्य राज… ।
न्विभ्राजते पद्मिवावनालम्।
रराज कर्णस्य शिरो निकृत्त… ।
मस्तंगतं भास्करस्येव बिम्बम् ॥ ८.९८.६० ॥
Aquele rosto do filho do Sol…… brilhava como um lótus cortado com o caule. A cabeça decepada de Karṇa resplandecia como o disco do sol poente.
8.98.61
शरैराचितसर्वाङ्गः शोणितौघपरिप्लुतः ।
रराज देहः कर्णस्य स्वरश्मिभिरिवांशुमान् ॥ ८.९८.६१ ॥
O corpo de Karṇa, todos os membros cobertos de flechas e encharcado num fluxo de sangue, brilhava como o sol com seus próprios raios.
8.98.62
प्रताप्य सेनामामित्रीं दीप्तैः शरगभस्तिभिः ।
बलिनार्जुनकालेन नीतोऽस्तं कर्णभास्करः ॥ ८.९८.६२ ॥
Tendo queimado o exército inimigo com seus raios ardentes de flechas, o sol Karṇa foi levado ao ocaso pelo poderoso Arjuna, como o Tempo.
8.98.63
अस्तं गच्छन्यथाऽदित्यः प्रभामादाय गच्छति ।
तथा जीवितमाहाय कर्णस्येषुर्जगाम सः ॥ ८.९८.६३ ॥
Assim como o sol, ao pôr-se, leva consigo o seu brilho e parte, assim aquela flecha levou a vida de Karṇa e seguiu seu caminho.
8.98.64
अपराह्णेऽपराह्णस्य सूतपुत्रस्य मारिष ।
छिन्नमञ्जलिकेनाजौ सोत्सेधमपतच्छिरः ॥ ८.९८.६४ ॥
Ó venerável, à tarde, a cabeça de Karṇa, filho do cocheiro, foi decepada na batalha por uma flecha de ponta em meia-lua e caiu lá do alto.
8.98.65
उपर्युपरि सैन्यानां विनिघ्नन्नितराञ्जनान् ।
शिरः कर्णस्य सोऽत्सेधमिषुः सोप्यहरद्द्रुतम् ॥ ८.९८.६५ ॥
Abatendo outros por cima dos exércitos, aquela flecha também levou rapidamente a cabeça erguida de Karṇa.
8.98.66
कर्णं तु शूरं पतितं पृथिव्यां ।
शराचितं शोणितदिग्धगात्रम्।
दृष्ट्वा शयानं भुवि मद्रराज… ।
श्छिन्नध्वजेनाथ ययौ रथेन ॥ ८.९८.६६ ॥
Ao ver o herói Karṇa caído na terra, coberto de flechas, o corpo manchado de sangue, o rei dos Madras… então partiu num carro de estandarte quebrado.
8.98.67
हते कर्णे कुरवः प्राद्रवन्त ।
भयार्दिता गाढविद्धाश्च सङ्ख्ये।
अवेक्षमाणा मुहुरर्जुनस्य ।
ध्वजं महान्तं वपुषा ज्वलन्तम् ॥ ८.९८.६७ ॥
Morto Karṇa, os Kurus, atormentados pelo medo e gravemente feridos na batalha, fugiram, olhando repetidamente para o grande estandarte flamejante de Arjuna.
8.98.68
तच्छिरो भरतश्रेष्ठ शोभयामास मेदिनीम् ।
यदृच्छयेव पतितं मण्डलं चाण्डदीधितेः ॥ ८.९८.६८ ॥
Ó melhor dos Bharatas, aquela cabeça adornou a terra, como se o disco do sol tivesse caído por acaso.
8.98.69
तं दृष्ट्वा समरविमर्द लब्धनिद्रं ।
दष्टोष्ठं रुधिरपीरतकातराक्षम्।
राधेयं रथवरपृष्ठसन्निषण्णं ।
हीनांशुर्दिवसकरो मुहूर्तमासीत् ॥ ८.९८.६९ ॥
Ao vê-lo, esmagado na batalha, mergulhado no sono, com os lábios cerrados e os olhos assustados e amarelados de sangue, Rādheya sentado na parte traseira do excelente carro, o sol ficou por um momento privado de seus raios.
8.98.70
निःशब्दतूर्यं हतयोधमुख्यं ।
प्रशान्तदर्पं धृतराष्ट्रसैन्यम्।
न शोभते सूर्यसुतेन हीनं ।
वृन्दं ग्रहाणामिव चन्द्रहीनम् ॥ ८.९८.७० ॥
Os tambores de guerra e as conchas emudeceram; os principais guerreiros jaziam mortos, e o orgulho do exército de Dhṛtarāṣṭra foi abatido. Sem o filho do Sol (Karṇa), aquele exército não brilha mais que um grupo de planetas sem a lua.
8.98.71
सहस्रनेत्रप्रतिमानकर्मणः ।
सहस्रपत्रप्रतिमाननं शुभम्।
सहस्ररश्मिर्दिवसक्षये यथा ।
तथाऽपतत्कर्णशिरो वसुन्धराम् ॥ ८.९८.७१ ॥
A cabeça de Karṇa, cujas façanhas eram como as do de mil olhos, cujo rosto era belo como um lótus de mil pétalas, caiu à terra como cai o sol de mil raios ao fim do dia.
8.98.72
व्यूढोरस्कं कमलवदनं तप्तहेमावभासं ।
कर्णं दृष्ट्वा भुवि निपतितं पार्थबाणाभितप्तम्।
पांसुग्रस्तं मलिनमसकृत्पुत्रमन्वीक्षमाणो ।
मन्दम्मन्दं व्रजति सविता मन्दिरं मन्दरश्मिः ॥ ८.९८.७२ ॥
Ao ver Karṇa, de peito largo, rosto de lótus, brilhando como ouro aquecido, caído no chão e queimado pelas flechas de Pārtha, o sol de raios tênues segue lentamente para sua morada, contemplando repetidas vezes o filho, manchado e coberto de pó.