Mahābhārata · Adhyāya 9.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.17.1
शल्येऽथ निहते राजन्मद्रराजपदानुगाः ।
रथाः सप्तशता वीरा दुद्रुवुर्महतो बलात् ॥ ९.१७.१ ॥
O König, als Śalya erschlagen war, flohen siebenhundert heldenhafte Wagenkämpfer, die dem Herrn der Madras folgten, aus dem großen Heer.
9.17.2
दुर्योधनस्तु द्विरदमारुह्याचलसन्निभम् ।
छत्रेण ध्रियमाणेन वीज्यमानश्च चामरैः।
न गन्तव्यं न गन्तव्यमिति मद्रानवारयत् ॥ ९.१७.२ ॥
Duryodhana aber, auf einem Elefanten reitend, der einem Berg gleicht, mit einem über ihn gehaltenen Sonnenschirm und Yakschwanzfächern, die ihm zugefächelt wurden, hielt die Madras zurück und sprach: „Ihr sollt nicht gehen, ihr sollt nicht gehen!“
9.17.3
दुर्योधनेन ते वीरा वार्यमाणाः पुनः पुनः ।
युधिष्ठिरं जिघांसन्तः पाण्डूनां प्राविशन्बलम् ॥ ९.१७.३ ॥
Obwohl Duryodhana jene Helden immer wieder zurückhielt, drangen sie in das Heer der Pāṇḍavas ein, begierig, Yudhiṣṭhira zu töten.
9.17.4
ते तु शूरा महाराज कृतचित्ताश्च योधने ।
धनुःशब्दं महत्कृत्वा सहायुध्यन्त पाण्डवैः ॥ ९.१७.४ ॥
O großer König, jene Tapferen, im Kampf entschlossen, ließen ein gewaltiges Bogengeklirr erklingen und kämpften gegen die Pāṇḍavas.
9.17.5
श्रुत्वा च निहतं शल्यं धर्मपुत्रं च पीडितम् ।
मद्रराजप्रिये युक्तैर्मद्रकाणां महारथैः ॥ ९.१७.५ ॥
Als sie hörten, dass Śalya erschlagen und der Sohn Dharmas (Yudhiṣṭhira) bedrängt war, die großen Wagenkämpfer der Madrakas, bemüht um das, was dem Herrn der Madras lieb war—
9.17.6
आजगाम ततः पार्थो गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
पूरयन्रथघोषेण दिशः सर्वा महारथः ॥ ९.१७.६ ॥
Da kam Pārtha (Arjuna), der große Wagenkämpfer, den Bogen Gāṇḍīva schwingend und alle Richtungen mit dem Dröhnen seines Wagens erfüllend.
9.17.7
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
सात्यकिश्च नरव्याघ्रो द्रौपदेयाश्च सर्वशः ॥ ९.१७.७ ॥
Dann Arjuna und Bhīma, die beiden Söhne Mādrīs, die Pāṇḍavas, Sātyaki, der Tiger unter den Menschen, und alle Söhne Draupadīs.
9.17.8
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाञ्चालाः सह सोमकैः ।
युधिष्ठिरं परीप्सन्तः समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.१७.८ ॥
Dhṛṣṭadyumna und Śikhaṇḍin sowie die Pāñcāla zusammen mit den Somaka umringten Yudhiṣṭhira von allen Seiten, da sie ihn beschützen wollten.
9.17.9
ते समन्तात्परिवृताः पाण्डवैः पुरुषर्षभैः ।
क्षोभयन्ति स्म तां सेनां मकराः सागरं यथा।
वृक्षानिव महावाताः कम्पयन्ति स्म तावकाः ॥ ९.१७.९ ॥
Von allen Seiten von den Pāṇḍavas, den Stieren unter den Menschen, umringt, erregten sie jenes Heer, wie Meeresungeheuer das Meer aufwühlen; und deine Leute erschütterten es, wie gewaltige Winde Bäume erschüttern.
9.17.10
पुरोवातेन गङ्गेव…क्षोभ्यमाणा महानदी ।
अक्षोभ्यत तदा राजन्पाण्डूनां ध्वजिनी ततः ॥ ९.१७.१० ॥
…wie der große Strom Gaṅgā, vom vorausweheden Wind aufgewühlt, so, o König, geriet damals das Heer der Pāṇḍavas in Unruhe.
9.17.11
प्रस्कन्द्य सेनां महतीं महात्मानो महारथाः ।
बहवश्चुक्रुशुस्तत्र क्व स राजा युधिष्ठिरः।
भ्रातरो वाऽस्य ते शूरा दृश्यन्ते नेह केचन ॥ ९.१७.११ ॥
Aus jenem großen Heer stürzten viele großherzige Kriegswagenkämpfer hervor und riefen dort: 'Wo ist König Yudhiṣṭhira? Oder warum sind hier keine seiner tapferen Brüder zu sehen?'
9.17.12
धृष्टद्युम्नोऽथ शैनेयो द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
पाञ्चालाश्च महावीर्याः शिखण्डी च महारथः ॥ ९.१७.१२ ॥
Dann Dhṛṣṭadyumna, Sātyaki, der Nachkomme Śinis, alle Söhne Draupadīs, die Pāñcāla von großer Tapferkeit und der große Kriegswagenkämpfer Śikhaṇḍin.
9.17.13
एवं तान्वादिनः शूरान्द्रौपदेया महारथाः ।
अभ्यघ्नन्युयुधानश्च मद्रराजपदानुगान् ॥ ९.१७.१३ ॥
So schlugen die großen Wagenkämpfer, die Söhne Draupadīs, und Yuyudhāna auf jene Helden ein, die so sprachen – die Gefolgsleute des Madra-Königs.
9.17.14
चक्रैर्विमथितैः केचित्केचिच्छिन्नैर्महाध्वजैः ।
सम्प्रदृश्यन्त समरे तावका निहताः परैः ॥ ९.१७.१४ ॥
Einige sah man mit zerschmetterten Rädern, andere mit zerschnittenen großen Bannern; in der Schlacht sah man deine Leute von den Feinden erschlagen.
9.17.15
आलोक्य पाण्डवान्युद्धे योधा राजन्समन्ततः ।
वार्यमाणा ययुर्वेगात्पुत्रेण तव भारत ॥ ९.१७.१५ ॥
O König, als die Guardianer die Pāṇḍavas von allen Seiten im Kampf sahen, stürmten die Krieger schnell vorwärts, o Bhārata, obwohl dein Sohn sie zurückhielt.
9.17.16
दुर्योधनश्च तान्वीरान्वारयामास सान्त्वयन् ।
न चास्य शासनं केचित्तत्र चक्रुर्महारथाः ॥ ९.१७.१६ ॥
Duryodhana versuchte, jene Helden zu bremsen, indem er sie beschwichtigte, doch keiner der großen Wagenkämpfer befolgte dort seinen Befehl.
9.17.17
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
दुर्योधनं महाराज वचनं वचनक्षमम् ॥ ९.१७.१७ ॥
Da sprach Śakuni, der Sohn des Gandhāra-Königs, zu Duryodhana, o großer König, Worte, die es wert waren, gesprochen zu werden.
9.17.18
किं नः सम्प्रेक्षमाणानां मद्राणां हन्यते बलम् ।
न युक्तमेतत्समरे त्वयि तिष्ठति भारत ॥ ९.१७.१८ ॥
Während wir zusehen, warum wird das Heer der Madras niedergeschlagen? Es ist nicht angemessen, o Bhārata, während du im Kampf stehst.
9.17.19
सहितैर्नाम योद्धव्यमित्येष समयः कृतः ।
अथ कस्मात्स्मरन्नेव घ्नतो मर्षयसे नृप ॥ ९.१७.१९ ॥
„Es wurde vereinbart, dass wir gemeinsam kämpfen sollen. Warum also, o König, duldest du, während du dessen gedenkst, dass man uns erschlägt?“
9.17.20
वार्यमाणा मया पूर्वं नैते चक्रुर्वचो मम ।
एते विनिहताः सर्वे प्रस्कन्नाः पाण्डुवाहिनीम् ॥ ९.१७.२० ॥
„Obwohl ich sie zuvor zurückhielt, folgten diese meinem Wort nicht. Nun sind sie alle erschlagen, gefallen über das Heer der Pāṇḍavas.“
9.17.21
न भर्तुः शासनं वीरा रणे कुर्वन्त्यमर्षिताः ।
अलं क्रोद्वुमथैतेषां नायं काल उपेक्षितुम् ॥ ९.१७.२१ ॥
„Die Helden, ungestüm, gehorchen dem Befehl ihres Herrn im Kampf nicht. Genug des Zorns auf sie; dies ist nicht die Zeit, die Sache zu vernachlässigen.“
9.17.22
यामः सर्वेऽत्र सम्भूय सवाजिरथकुञ्जराः ।
परित्रातुं महेष्वासान्मद्रराजपदानुगान् ॥ ९.१७.२२ ॥
„Lasst uns alle hier gemeinsam aufbrechen, mit Pferden, Wagen und Elefanten, um die großen Bogenschützen zu schützen, die dem Pfad des Madra-Königs folgen.“
9.17.23
अन्योन्यं परिरक्षामो यत्नेन महता नृप ।
एवं सर्वेऽनुसञ्चिन्त्य प्रययुर्यत्र सैनिकाः ॥ ९.१७.२३ ॥
„Lasst uns einander mit großer Mühe beschützen, o König.“ Nachdem sie all dies bedacht hatten, brachen sie dorthin auf, wo die Krieger waren.
9.17.24
एवमुक्तस्तदा राजा बलेन महता वृतः ।
प्रययौ सिंहनादेन कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ९.१७.२४ ॥
So angesprochen brach der König, von einem großen Heer umgeben, mit einem Löwengebrüll auf, als wolle er die Erde erbeben lassen.
9.17.25
हत विध्यत गृह्णीत प्रहरध्वं निकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दस्तव सैन्यस्य भारत ॥ ९.१७.२५ ॥
Schlagt, durchbohrt, packt, greift an, hackt nieder! So erhob sich ein gewaltiger Lärm in deinem Heer, o Nachkomme Bharatas.
9.17.26
पाण्डवास्तु रणे दृष्ट्वा मद्रराजपदानुगान् ।
सहितानभ्यवर्तन्तं गुल्ममास्थाय मध्यमम् ॥ ९.१७.२६ ॥
Als die Pāṇḍavas in der Schlacht die Gefolgsleute des Madra-Königs gemeinsam vorrücken sahen, nahmen sie eine mittlere Schlachtordnung gegen sie ein.
9.17.27
ते मुहूर्ताद्रणे वीरा हस्ताहस्ति विशाम्पते ।
निहताः प्रत्यदृश्यन्त मद्रराजपदानुगाः ॥ ९.१७.२७ ॥
In einem Augenblick, o Herr der Völker, wurden jene Helden, die Gefolgsleute des Madra-Königs, im Kampf Mann gegen Mann erschlagen gesehen.
9.17.28
ततो नः सम्प्रयातानां हता मद्रास्तरस्विनः ।
हृष्टाः किलकिलाशब्दमकुर्वन्सहिताः परे ॥ ९.१७.२८ ॥
Da wurden unsere schnellen Madra-Krieger, die vorgerückt waren, erschlagen, und die erfreuten Feinde erhoben gemeinsam einen Kilakila-Schrei.
9.17.29
अथोत्थितानि रुण्डानि समदृश्यन्त सर्वशः ।
पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलम् ॥ ९.१७.२९ ॥
Da sah man überall kopflose Rümpfe sich erheben, und ein großer Meteor fiel durch die Mitte der Sonnenscheibe.
9.17.30
रथैर्भग्नयुगाक्षैश्च निहतैश्च महारथैः ।
अश्वैर्निपातितैश्चैव सञ्छन्नाऽभूद्वसुन्धरा ॥ ९.१७.३० ॥
Die Erde war bedeckt mit Wagen mit zerbrochenen Jochen und Achsen, mit erschlagenen großen Wagenkriegern und mit niedergestreckten Pferden.
9.17.31
वातायमानैस्तुरगैर्युगासक्तैस्ततस्ततः ।
अकृष्यन्त महाराज योधास्तत्र रणाजिरे ॥ ९.१७.३१ ॥
O großer König, auf jenem Schlachtfeld wurden die Krieger, noch an die Joche gebunden, von den windschnellen Pferden hierhin und dorthin geschleift.
9.17.32
भग्नचक्रान्रथान्केचिदहरंस्तुरगा रणे ।
रथार्धं केचिदादाय दिशो दश विबभ्रमुः।
तत्रतत्र व्यदृश्यन्त योक्त्रैः श्लिष्टाः स्म वाजिनः ॥ ९.१७.३२ ॥
Im Kampf schleppten manche Pferde Wagen mit zerbrochenen Rädern davon, andere irrten in alle zehn Richtungen umher und trugen eine halbe Wagenhälfte. Hier und dort sah man Pferde in Zügeln und Jochen verstrickt.
9.17.33
रथिनः पतमानाश्च दृश्यन्ते स्म नरोत्तमाः ।
गगनात्प्रच्युताः सिद्धाः पुण्यानामिव सङ्क्षये ॥ ९.१७.३३ ॥
Die Wagenkämpfer, die besten der Männer, sah man fallen, gleich vollendeten Wesen, die vom Himmel stürzen, wenn ihr Verdienst erschöpft ist.
9.17.34
निहतेषु च शूरेषु मद्रराजानुगेषु वै ।
अस्मानापततश्चापि दृष्ट्वा पार्था महारथाः ॥ ९.१७.३४ ॥
Als die Helden, die Gefolgsleute des Madra-Königs, erschlagen waren, und als sie uns herankommen sahen, die großen Wagenkämpfer, die Söhne der Pṛthā…
9.17.35
अभ्यवर्तन्त वेगेन जयगृद्धाः प्रहारिणः ।
बाणशब्दरवान्कृत्वा विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ॥ ९.१७.३५ ॥
Siegesbegierig stürmten die Angreifer heran und ließen den Klang der Pfeile mit dem Dröhnen der Muscheln sich vermischen.
9.17.36
अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
शरासनानि धुन्वानाः सिंहनादान्प्रचुक्रुशुः ॥ ९.१७.३६ ॥
Doch als sie uns erneut angriffen und ihr Ziel gefunden hatten, schüttelten die Angreifer ihre Bogen und stießen Löwengebrüll aus.
9.17.37
ततो हतमभिप्रेक्ष्य मद्रराजबलं महत् ।
मद्रराजं च समरे दृष्ट्वा शूरं निपातितम्।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१७.३७ ॥
Als er das große Heer des Madra-Königs erschlagen sah und den heldenhaften Madra-König im Kampf gefallen, wandte sich das gesamte Heer Duryodhanas erneut zur Flucht.
9.17.38
वध्यमानं महाराज पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
दिशो भेजेऽथ सम्भ्रान्तं त्रासितं दृढधन्विभिः ॥ ९.१७.३८ ॥
O großer König, von den Pāṇḍavas und den siegreichen Kāśis erschlagen und von den standhaften Bogenschützen in Schrecken versetzt, floh jenes Heer verwirrt nach allen Richtungen.