மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.17
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.17.1
शल्येऽथ निहते राजन्मद्रराजपदानुगाः ।
रथाः सप्तशता वीरा दुद्रुवुर्महतो बलात् ॥ ९.१७.१ ॥
ஓ அரசே, சல்யன் கொல்லப்பட்டபோது, மத்ரராஜனின் வழியைப் பின்பற்றிய எழுநூறு வீரத் தேர்வீரர்கள் பெரும் படையிலிருந்து ஓடினர்.
9.17.2
दुर्योधनस्तु द्विरदमारुह्याचलसन्निभम् ।
छत्रेण ध्रियमाणेन वीज्यमानश्च चामरैः।
न गन्तव्यं न गन्तव्यमिति मद्रानवारयत् ॥ ९.१७.२ ॥
ஆனால் துரியோதனன் மலை போன்ற யானையின் மேல் ஏறினான்; அவன்மேல் குடை பிடிக்கப்பட்டது, சாமரங்கள் வீசப்பட்டன. 'போகக் கூடாது, போகக் கூடாது' என்று அவன் மத்ரர்களைத் தடுத்தான்.
9.17.3
दुर्योधनेन ते वीरा वार्यमाणाः पुनः पुनः ।
युधिष्ठिरं जिघांसन्तः पाण्डूनां प्राविशन्बलम् ॥ ९.१७.३ ॥
துரியோதனனால் மீண்டும் மீண்டும் தடுக்கப்பட்டும், அந்த வீரர்கள் யுதிஷ்டிரனைக் கொல்ல விரும்பி பாண்டவர்களின் படையில் நுழைந்தனர்.
9.17.4
ते तु शूरा महाराज कृतचित्ताश्च योधने ।
धनुःशब्दं महत्कृत्वा सहायुध्यन्त पाण्डवैः ॥ ९.१७.४ ॥
ஓ மகாராஜனே, அந்த வீரர்கள் போரில் உறுதி கொண்டு பெரும் வில்லொலி எழுப்பி பாண்டவர்களுடன் போரிட்டனர்.
9.17.5
श्रुत्वा च निहतं शल्यं धर्मपुत्रं च पीडितम् ।
मद्रराजप्रिये युक्तैर्मद्रकाणां महारथैः ॥ ९.१७.५ ॥
சல்யன் கொல்லப்பட்டதையும், தர்மபுத்திரன் (யுதிஷ்டிரன்) துன்புற்றதையும் கேட்டு, மத்ரராஜனுக்கு விருப்பமான செயலில் ஈடுபட்ட மத்ரகர்களின் மகாரதர்கள்—
9.17.6
आजगाम ततः पार्थो गाण्डीवं विक्षिपन्धनुः ।
पूरयन्रथघोषेण दिशः सर्वा महारथः ॥ ९.१७.६ ॥
அப்போது மகாரதரான பார்த்தன் (அர்ஜுனன்) காண்டீவ வில்லை அசைத்தவாறு வந்தான்; தேரின் முழக்கத்தால் எல்லா திசைகளையும் நிரப்பினான்.
9.17.7
ततोऽर्जुनश्च भीमश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
सात्यकिश्च नरव्याघ्रो द्रौपदेयाश्च सर्वशः ॥ ९.१७.७ ॥
பின்னர் அர்ஜுனனும், பீமனும், மாத்ரியின் இரு புதல்வர்களான பாண்டவர்களும், சாத்யகியும், நரவ்யாக்ரனும், திரௌபதியின் புதல்வர்கள் அனைவரும்.
9.17.8
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च पाञ्चालाः सह सोमकैः ।
युधिष्ठिरं परीप्सन्तः समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.१७.८ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும், சிகண்டியும், சோமகர்களுடன் கூடிய பாஞ்சாலர்களும், யுதிஷ்டிரனைக் காக்க விரும்பி அவனை எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழ்ந்தனர்.
9.17.9
ते समन्तात्परिवृताः पाण्डवैः पुरुषर्षभैः ।
क्षोभयन्ति स्म तां सेनां मकराः सागरं यथा।
वृक्षानिव महावाताः कम्पयन्ति स्म तावकाः ॥ ९.१७.९ ॥
பாண்டவர்களால் சுற்றி வளைக்கப்பட்ட அவர்கள், மகரங்கள் கடலைக் கலக்குவது போல் அந்தப் படையைக் கலக்கினர்; உங்கள் வீரர்கள் மரங்களை அசைக்கும் பெருங்காற்றைப் போல் அதை நடுங்கச் செய்தனர்.
9.17.10
पुरोवातेन गङ्गेव…क्षोभ्यमाणा महानदी ।
अक्षोभ्यत तदा राजन्पाण्डूनां ध्वजिनी ततः ॥ ९.१७.१० ॥
…முன்னிருந்து வீசும் காற்றால் கலங்கும் பெரிய நதி கங்கையைப் போல, ஓ அரசே, அப்போது பாண்டவர்களின் அந்தப் படை கலங்கியது.
9.17.11
प्रस्कन्द्य सेनां महतीं महात्मानो महारथाः ।
बहवश्चुक्रुशुस्तत्र क्व स राजा युधिष्ठिरः।
भ्रातरो वाऽस्य ते शूरा दृश्यन्ते नेह केचन ॥ ९.१७.११ ॥
அந்த மகத்தான படையிலிருந்து விரைந்து வெளிப்பட்ட பல மகாத்மா மகாரதர்கள் அங்கே கூச்சலிட்டனர்: 'அரசன் யுதிஷ்டிரன் எங்கே? அல்லது அவனுடைய அந்த வீரச் சகோதரர்களில் எவரும் இங்கே ஏன் காணப்படவில்லை?'
9.17.12
धृष्टद्युम्नोऽथ शैनेयो द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
पाञ्चालाश्च महावीर्याः शिखण्डी च महारथः ॥ ९.१७.१२ ॥
பின்னர் திருஷ்டத்யும்னன், சைனேயனான சாத்யகி, திரௌபதியின் அனைத்துப் புதல்வர்களும், மகாபராக்ரமம் கொண்ட பாஞ்சாலர்களும், மகாரதன் சிகண்டியும்.
9.17.13
एवं तान्वादिनः शूरान्द्रौपदेया महारथाः ।
अभ्यघ्नन्युयुधानश्च मद्रराजपदानुगान् ॥ ९.१७.१३ ॥
இவ்வாறு பேசிய அந்த வீரர்களை, திரௌபதியின் மகன்களான மகாரதர்களும் யுயுதானனும் மத்ரராஜனின் பின்தொடர்ந்தவர்கள் மீது தாக்கினர்.
9.17.14
चक्रैर्विमथितैः केचित्केचिच्छिन्नैर्महाध्वजैः ।
सम्प्रदृश्यन्त समरे तावका निहताः परैः ॥ ९.१७.१४ ॥
சிலரின் சக்கரங்கள் நொறுங்கியிருந்தன, சிலரின் பெரிய கொடிகள் அறுபட்டிருந்தன; போரில் உங்களவர்கள் எதிரிகளால் கொல்லப்பட்டுக் கிடப்பது காணப்பட்டது.
9.17.15
आलोक्य पाण्डवान्युद्धे योधा राजन्समन्ततः ।
वार्यमाणा ययुर्वेगात्पुत्रेण तव भारत ॥ ९.१७.१५ ॥
அரசே, போரில் நான்கு திசைகளிலும் பாண்டவர்களைக் கண்ட வீரர்கள், பாரதனே, உன் மகனால் தடுக்கப்பட்டும் வேகமாகச் சென்றனர்.
9.17.16
दुर्योधनश्च तान्वीरान्वारयामास सान्त्वयन् ।
न चास्य शासनं केचित्तत्र चक्रुर्महारथाः ॥ ९.१७.१६ ॥
துரியோதனன் அந்த வீரர்களைச் சமாதானப்படுத்தித் தடுக்க முயன்றான்; ஆனால் அந்த மகாரதர்களில் எவரும் அங்கு அவனது கட்டளையை நிறைவேற்றவில்லை.
9.17.17
ततो गान्धारराजस्य पुत्रः शकुनिरब्रवीत् ।
दुर्योधनं महाराज वचनं वचनक्षमम् ॥ ९.१७.१७ ॥
பின்னர் காந்தார அரசனின் மகன் சகுனி துரியோதனனிடம், மகாராஜனே, சொல்லத்தக்க சொற்களைக் கூறினான்.
9.17.18
किं नः सम्प्रेक्षमाणानां मद्राणां हन्यते बलम् ।
न युक्तमेतत्समरे त्वयि तिष्ठति भारत ॥ ९.१७.१८ ॥
நாம் பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் மத்ரர்களின் படை ஏன் அழிக்கப்படுகிறது? பாரதனே, நீ போரில் நிற்கும்போது இது தகுதியல்ல.
9.17.19
सहितैर्नाम योद्धव्यमित्येष समयः कृतः ।
अथ कस्मात्स्मरन्नेव घ्नतो मर्षयसे नृप ॥ ९.१७.१९ ॥
சஹிதைர்நாம யோத்தவ்யமித்யேஷ ஸமயः க்ருதः। அத கஸ்மாத் ஸ்மரன்னேவ க்னதோ மர்ஷயஸே ந்ருப॥
9.17.20
वार्यमाणा मया पूर्वं नैते चक्रुर्वचो मम ।
एते विनिहताः सर्वे प्रस्कन्नाः पाण्डुवाहिनीम् ॥ ९.१७.२० ॥
வார்யமாணா மயா பூர்வம் நைதே சக்ருர்வசோ மம। ஏதே வினிஹதாஃ ஸர்வே ப்ரஸ்கன்னாः பாண்டுவாஹினீம்॥
9.17.21
न भर्तुः शासनं वीरा रणे कुर्वन्त्यमर्षिताः ।
अलं क्रोद्वुमथैतेषां नायं काल उपेक्षितुम् ॥ ९.१७.२१ ॥
ந பர்துः சாஸனம் வீரா ரணே குர்வந்த்யமர்ஷிதாः। அலம் க்ரோத்வுமதைதேஷாம் நாயம் கால உபேக்ஷிதும்॥
9.17.22
यामः सर्वेऽत्र सम्भूय सवाजिरथकुञ्जराः ।
परित्रातुं महेष्वासान्मद्रराजपदानुगान् ॥ ९.१७.२२ ॥
யாமः ஸர்வேऽத்ர ஸம்பூய ஸவாஜிரதகுஞ்ஜராः। பரித்ராதும் மஹேஷ்வாஸான்மத்ரராஜபதானுகான்॥
9.17.23
अन्योन्यं परिरक्षामो यत्नेन महता नृप ।
एवं सर्वेऽनुसञ्चिन्त्य प्रययुर्यत्र सैनिकाः ॥ ९.१७.२३ ॥
அன்யோன்யம் பரிரக்ஷாமோ யத்னேன மஹதா ந்ருப। ஏவம் ஸர்வேऽனுஸஞ்சிந்த்ய ப்ரயயுர்யத்ர ஸைனிகாः॥
9.17.24
एवमुक्तस्तदा राजा बलेन महता वृतः ।
प्रययौ सिंहनादेन कम्पयन्निव मेदिनीम् ॥ ९.१७.२४ ॥
ஏவமுக்தஸ்ததா ராஜா பலேன மஹதா ஸ்ருதः। ப்ரயயௌ ஸிம்ஹநாதேன கம்பயன்னிவ மேதினீம்॥
9.17.25
हत विध्यत गृह्णीत प्रहरध्वं निकृन्तत ।
इत्यासीत्तुमुलः शब्दस्तव सैन्यस्य भारत ॥ ९.१७.२५ ॥
கொல்லுங்கள், துளைத்திடுங்கள், பிடியுங்கள், தாக்குங்கள், வெட்டுங்கள் — இவ்வாறு, பாரதரே, உமது படையில் பெரும் ஆரவாரம் எழுந்தது.
9.17.26
पाण्डवास्तु रणे दृष्ट्वा मद्रराजपदानुगान् ।
सहितानभ्यवर्तन्तं गुल्ममास्थाय मध्यमम् ॥ ९.१७.२६ ॥
போரில் பாண்டவர்கள், மத்ரநாட்டு அரசனைப் பின்தொடர்பவர்கள் ஒன்றுகூடி நடுப்படையை அமைத்து முன்னேறுவதைக் கண்டனர்.
9.17.27
ते मुहूर्ताद्रणे वीरा हस्ताहस्ति विशाम्पते ।
निहताः प्रत्यदृश्यन्त मद्रराजपदानुगाः ॥ ९.१७.२७ ॥
மக்களின் தலைவரே, அந்த வீரர்கள் — மத்ரநாட்டு அரசனைப் பின்தொடர்ந்தவர்கள் — ஒரு கணத்தில் போரில் கைகலப்பில் கொல்லப்பட்டு காணப்பட்டனர்.
9.17.28
ततो नः सम्प्रयातानां हता मद्रास्तरस्विनः ।
हृष्टाः किलकिलाशब्दमकुर्वन्सहिताः परे ॥ ९.१७.२८ ॥
அப்போது முன்னேறிய நம் வேகமான மத்ர வீரர்கள் கொல்லப்பட்டனர்; மகிழ்ந்த எதிரிகள் ஒன்றுசேர்ந்து 'கிலகிலா' என்று ஆர்ப்பரித்தனர்.
9.17.29
अथोत्थितानि रुण्डानि समदृश्यन्त सर्वशः ।
पपात महती चोल्का मध्येनादित्यमण्डलम् ॥ ९.१७.२९ ॥
பின்னர் எங்கும் தலையற்ற உடல்கள் எழுந்து தெரிந்தன; சூரிய வட்டத்தின் நடுவிலிருந்து ஒரு பெரிய எரிநட்சத்திரம் விழுந்தது.
9.17.30
रथैर्भग्नयुगाक्षैश्च निहतैश्च महारथैः ।
अश्वैर्निपातितैश्चैव सञ्छन्नाऽभूद्वसुन्धरा ॥ ९.१७.३० ॥
நொறுங்கிய நுகத்தடிகளும் அச்சுகளுமுடைய தேர்களாலும், கொல்லப்பட்ட மகாரதர்களாலும், வீழ்த்தப்பட்ட குதிரைகளாலும் பூமி மூடப்பட்டது.
9.17.31
वातायमानैस्तुरगैर्युगासक्तैस्ततस्ततः ।
अकृष्यन्त महाराज योधास्तत्र रणाजिरे ॥ ९.१७.३१ ॥
மகாராஜா, போர்க்களத்தில் காற்றைப் போல் ஓடும் குதிரைகளால், நுகத்தடியுடன் பிணைக்கப்பட்ட நிலையில், வீரர்கள் அங்குமிங்கும் இழுத்துச் செல்லப்பட்டனர்.
9.17.32
भग्नचक्रान्रथान्केचिदहरंस्तुरगा रणे ।
रथार्धं केचिदादाय दिशो दश विबभ्रमुः।
तत्रतत्र व्यदृश्यन्त योक्त्रैः श्लिष्टाः स्म वाजिनः ॥ ९.१७.३२ ॥
சில குதிரைகள் போரில் சக்கரம் உடைந்த தேர்களை இழுத்துச் சென்றன; சில பாதித் தேரை ஏந்திக்கொண்டு பத்து திசைகளிலும் அலைந்தன. இங்குமங்கும் குதிரைகள் கடிவாளங்களிலும் நுகத்தடிகளிலும் சிக்கியிருந்தன.
9.17.33
रथिनः पतमानाश्च दृश्यन्ते स्म नरोत्तमाः ।
गगनात्प्रच्युताः सिद्धाः पुण्यानामिव सङ्क्षये ॥ ९.१७.३३ ॥
தேர் வீரர்களாகிய சிறந்த மனிதர்கள் விழுந்துகொண்டிருப்பது காணப்பட்டது; புண்ணியம் தீர்ந்தபோது வானிலிருந்து விழும் சித்தர்களைப் போல் இருந்தது.
9.17.34
निहतेषु च शूरेषु मद्रराजानुगेषु वै ।
अस्मानापततश्चापि दृष्ट्वा पार्था महारथाः ॥ ९.१७.३४ ॥
மத்ரராஜனின் பின்தொடர்ந்த வீரர்கள் கொல்லப்பட்டதையும், நாங்கள் தாக்குவதையும் கண்டதும், மகாரதர்களான பிருதையின் மக்கள்…
9.17.35
अभ्यवर्तन्त वेगेन जयगृद्धाः प्रहारिणः ।
बाणशब्दरवान्कृत्वा विमिश्राञ्शङ्खनिःस्वनैः ॥ ९.१७.३५ ॥
வெற்றிவேட்கை கொண்ட தாக்குதல் வீரர்கள் வேகமாக முன்னேறினர்; அம்புகளின் ஒலியையும் சங்குகளின் முழக்கத்தையும் கலந்து எழுப்பினர்.
9.17.36
अस्मांस्तु पुनरासाद्य लब्धलक्षाः प्रहारिणः ।
शरासनानि धुन्वानाः सिंहनादान्प्रचुक्रुशुः ॥ ९.१७.३६ ॥
ஆனால் எங்களை மீண்டும் தாக்கி, இலக்கை அடைந்த அந்த வீரர்கள், வில்லை அசைத்தபடி சிம்ம முழக்கங்களை எழுப்பினர்.
9.17.37
ततो हतमभिप्रेक्ष्य मद्रराजबलं महत् ।
मद्रराजं च समरे दृष्ट्वा शूरं निपातितम्।
दुर्योधनबलं सर्वं पुनरासीत्पराङ्मुखम् ॥ ९.१७.३७ ॥
அப்போது மத்ரராஜனின் பெரிய படை கொல்லப்பட்டதையும், போரில் வீர மத்ரராஜன் வீழ்த்தப்பட்டதையும் கண்டு, துரியோதனனின் முழுப் படையும் மீண்டும் முதுகு காட்டி ஓடியது.
9.17.38
वध्यमानं महाराज पाण्डवैर्जितकाशिभिः ।
दिशो भेजेऽथ सम्भ्रान्तं त्रासितं दृढधन्विभिः ॥ ९.१७.३८ ॥
மகாராஜாவே, பாண்டவர்களாலும் வெற்றி பெற்ற காசியர்களாலும் வெட்டுண்டு, உறுதியான வில்லாளிகளால் அச்சுறுத்தப்பட்ட அந்தப் படை திகைத்துத் திசைகளில் ஓடியது.