மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

9.2.1

विसृष्टास्वथ नारीषु धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
विललाप महाराज दुःखाद्दुःखतरं गतः
शृणु राजन्नवहितो यथावृत्तो महान्क्षयः ।
कुरूणां पाण्डवानां च समासाद्य परस्परम् ॥ ९.२.१ ॥

பெண்கள் அனுப்பப்பட்ட பின்னர், அம்பிகையின் மகன் திருதராட்டிரன் துயரிலிருந்து மேலும் பெருந்துயரில் ஆழ்ந்து புலம்பினான். மகாராஜனே, கவனமாகக் கேள்; கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் ஒருவரோடொருவர் மோதியபோது நிகழ்ந்த பெரும் அழிவு இதுவே.

9.2.2

सधूममिव निःश्वस्य करौ धुन्वन्पुनःपुनः ।
बहु सञ्चिन्तयित्वा तु सञ्जयं वाक्यमब्रवीत्
निहते सूतपुत्रे तु पाण्डवेन महात्मना ।
विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत् ॥ ९.२.२ ॥

புகைவிடுவது போல் பெருமூச்சு விட்டு, மீண்டும் மீண்டும் கைகளை அசைத்து, நீண்ட நேரம் சிந்தித்த பின் திருதராட்டிரன் சஞ்சயனிடம் இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினான்: சூதன் மகன் (கர்ணன்) மகாத்மாவான பாண்டவனால் கொல்லப்பட்டபோதும், படைகள் ஓடியபோதும், மீண்டும் மீண்டும் திரட்டப்பட்டபோதும்.

9.2.3

अहो बत महद्दुःखं यदहं पाण्डवान्रणे ।
क्षेमिणश्चाव्ययांश्चैव त्वत्तः सूत शृणोमि वै
घोरे मनुष्यदेहानामाजौ नरवरक्षये ।
यत्तत्कर्णे हते पार्थः कसिंहनादमथाकरोत् ॥ ९.२.३ ॥

ஐயோ! மிகப் பெரிய துயரம் இது; சூதனே, போரில் பாண்டவர்கள் பாதுகாப்பாகவும் அழியாமலும் இருப்பதை உன்னிடமிருந்து நான் கேட்கிறேன். மனிதர்களின் உடல்கள் அழியும் கொடிய போரில், சிறந்த மனிதர்களின் அழிவில், கர்ணன் கொல்லப்பட்டபோது பார்த்தன் சிங்கக் கர்ஜனை செய்தான்.

9.2.4

वज्रसारमयं नूनं हृदयं सुदृढं मम ।
यच्छ्रुत्वा निहतान्पुत्रान्दीर्यते न सहस्रधा
तदा तव सुतान्राजन्प्राविशत्सुमहद्भयम् ॥ ९.२.४ ॥

என் இதயம் நிச்சயமாக வஜ்ரத்தின் சாரத்தால் ஆனது, மிகவும் உறுதியானது; கொல்லப்பட்ட மகன்களைப் பற்றி கேட்டும் அது ஆயிரம் துண்டுகளாக வெடிக்கவில்லை. ராஜனே, அப்போது உன் மகன்களுக்கு மிகப் பெரிய பயம் வந்தது.

9.2.5

चिन्तयित्वा वचस्तेषां बालक्रीडां च सञ्जय ।
अद्य चैव हताञ्श्रुत्वा दीर्यते मे भृशं मनः
न सन्धातुमनीकानि न चैवाथ पराक्रमे ।
आसीद्बुद्धिर्हते कर्णे तव योधस्य कस्यचित् ॥ ९.२.५ ॥

அவர்களின் சொற்களையும் சிறுவர் விளையாட்டையும் நினைத்து, சஞ்சயா, இன்று அவர்கள் கொல்லப்பட்டதைக் கேட்டு என் மனம் மிகவும் பிளந்து போகிறது. கர்ணன் கொல்லப்பட்டபோது, உன் வீரர்களில் எவருக்கும் படைகளை மீண்டும் ஒன்று சேர்க்கவோ வீரம் காட்டவோ எண்ணம் இல்லாமல் போயிற்று.

9.2.6

अन्धत्वाद्यदि पुत्राणां न मे रूपिनिदर्शनम् ।
पुत्रस्नेहकृता प्रीतिर्नित्यमेतेषु धारिता
वणिजो नावि भिन्नायामगाधे विप्लुवा इव ।
अपारे पारमिच्छन्तो हते द्वीपे किरीटिना ॥ ९.२.६ ॥

குருடனாக இருந்ததால் என் மகன்களின் வடிவத்தை நான் காண இயலாமற் போனாலும், மகன்கள் மீதான பாசத்தால் எழுந்த அன்பு எப்போதும் இவர்கள் மீதே நிலைத்திருந்தது. உடைந்த கப்பலில் ஆழமற்ற கடலில் வணிகர்கள் தத்தளிப்பது போல, எல்லையற்ற கடலின் கரையை அடைய விரும்பினர்; தீவு அழிந்தபோது கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்டனர்.

9.2.7

बालभावमतिक्रम्य यौवनस्थांश्च तानहम् ।
श्रियं प्राप्तांश्च ताञ्श्रुत्वा हृष्ट आसं तदाऽनघ
सूतपुत्रो हते राजन्वित्रस्ताः शरविक्षताः ।
अनाथा नाथमिच्छन्तो मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ९.२.७ ॥

சிறுவயதைக் கடந்து இளமையை அடைந்த அவர்களையும், செல்வத்தைப் பெற்றவர்களாக இருப்பதையும் கேட்டு, ஓ குற்றமற்றவனே, அப்போது நான் மகிழ்ந்தேன். ஓ அரசே, சூதன் மகன் கொல்லப்பட்டபோது அம்புகளால் காயமுற்று, அச்சமடைந்த அவர்கள், காப்பாளன் இல்லாமல், சிங்கங்களால் துரத்தப்பட்ட மான்கள் போல ஒரு பாதுகாவலனை விரும்பினர்.

9.2.8

तानद्य निहताञ्श्रुत्वा हतैश्वर्यान्हतौजसः ।
न लभेयं क्वचिच्छान्तिं पुत्राधिभिरभिप्लुतः
भग्नशृङ्गा इव वृषा शीर्णदंष्ट्रा इवोरगाः ।
प्रत्युपायाम सायाह्ने निर्जिताः सव्यसाचिना ॥ ९.२.८ ॥

இன்று அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர், செல்வமும் ஆற்றலும் அழிந்தனர் என்று கேட்டு, மகன்களின் துயரத்தால் சூழப்பட்ட நான் ஒருபோதும் அமைதி பெறமாட்டேன். கொம்பு முறிந்த காளைகளைப் போலவும், பல் உடைந்த பாம்புகளைப் போலவும், மாலையில் சவ்யசாசினால் (அர்ஜுனனால்) தோற்கடிக்கப்பட்டு அவர்கள் திரும்பினர்.

9.2.9

एह्येहि वत्स राजेन्द्र ममानाथस्य पुत्रक ।
त्वया हीनो महाबाहो कां नु यास्याम्यहं गतिम्
हतप्रवीरा विध्वस्ता निकृत्ता निशितैः शरैः ।
सूतपुत्रे हते राजन्पुत्रास्ते प्राद्रवंस्ततः ॥ ९.२.९ ॥

வா, வா, அன்பு மகனே, மன்னர்களின் அரசனே! உன்னை இழந்த அனாதையான நான் எந்த வழியில் செல்வேன், ஓ மகாபாகுவே? சூதபுத்திரன் கொல்லப்பட்டபோது, ஓ அரசே, வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு கூரிய அம்புகளால் சிதறடிக்கப்பட்ட உன் மகன்கள் அப்போது ஓடினர்.

9.2.10

कथं त्वं पृथिवीपालांस्त्यक्त्वा तात समागतान् ।
शेषे विनिहतो भूमौ प्राकृतः कुनृपो यथा
विध्वस्तकवचनाः सर्वे कान्दिशीका विचेतसः ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्तो वीक्षमाणा भयाद्दिशः ॥ ९.२.१० ॥

அன்பு மகனே, ஒன்றுகூடிய பூமியின் காவலர்களை விட்டுவிட்டு நீ எப்படி கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் கிடக்கிறாய், ஒரு சாதாரண கீழ் அரசனைப் போல? கவசங்கள் சிதைந்த அவர்கள் அனைவரும், திசை தெரியாமல், அறிவிழந்து, பயத்துடன் திசைகளை நோக்கி, ஒருவரையொருவர் தாக்கியவாறு.

9.2.11

गतिर्भूत्वा महाराज ज्ञातीनां सुहृदां तथा ।
अन्धं वृद्वं च मां वीर विहाय क्व नु यास्यसि
मामेव नूनं बीभत्सुर्मामेव च वृकोदरः ।
अभियातीति मन्वानाः पेतुर्मम्लुश्च भारत ॥ ९.२.११ ॥

மகாராஜாவே, நீங்கள் உறவினர்களுக்கும் நண்பர்களுக்கும் புகலிடமாக இருந்தீர்கள். வீரரே, குருடனும் முதியவனுமான என்னை விட்டுவிட்டு எங்கே செல்வீர்? 'பீபத்சு (அர்ஜுனன்) மற்றும் வ்ருகோதரன் (பீமன்) என்னையே தாக்க வருகின்றனர்' என்று நினைத்து, ஓ பாரதா, அவர்கள் விழுந்து நசுங்கினர்.

9.2.12

सा कृपा सा च ते प्रीतिः सा च राजसु मानिता ।
कथं त्वं निहतः पार्थैः संयुगेष्वपराजितः
अश्वानन्ये गजानन्ये रथानन्ये महारथाः ।
आरुह्य जवसम्पन्नाः पादातान्प्रजहुर्भयात् ॥ ९.२.१२ ॥

அந்தக் கருணையும், உன் அன்பும், அரசர்களிடையே நீ பெற்ற அந்த மதிப்பும் — போர்களில் தோற்காத நீ பிருதையின் மக்களால் எவ்வாறு கொல்லப்பட்டாய்? வேறு சிலர் குதிரைகளிலும், வேறு சிலர் யானைகளிலும், வேறு சிலர் தேர்களிலும், பெரும் தேர்வீரர்கள் பலரும் ஏறி வேகமாக பயத்தால் காலாட்படையை கைவிட்டு ஓடினர்.

9.2.13

को नु मामुत्थितः काले ताततातेति वक्ष्यति ।
महाराजेति सततं लोकनाथेति चासकृत्
कुञ्जरैः स्यन्दना भग्नाः सादिनश्च महारथैः ।
पदातिसङ्घाश्चाश्वौघैः पलायद्भिर्भृशं हताः ॥ ९.२.१३ ॥

இனி நான் எழும்போது, 'தாதா, தாதா' என்று அழைத்து, 'மகாராஜா' என்றும் 'உலகநாதா' என்றும் தொடர்ந்து பலமுறை என்னை யார் அழைப்பார்? யானைகளால் தேர்கள் உடைந்தன, குதிரை வீரர்கள் உடைந்தனர்; பெரும் தேர்வீரர்களால் காலாட்படைக் கூட்டங்களும் குதிரைக் கூட்டங்களும் ஓடியபோது மிகவும் கொல்லப்பட்டன.

9.2.14

परिष्वज्य च कं कण्ठे स्नेहेन क्लिन्नलोचनः ।
अनुशास्ताऽस्मि कौरव्य तत्साधु वदमे वचः
व्यालतस्करसङ्कीर्णे सार्थहीना यथा वने ।
तथा त्वदीया निहते सूतपुत्रे पदाऽभवन् ॥ ९.२.१४ ॥

அன்புடன் அவனைத் தழுவி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் — குரு குலத்தவனே, நான் உனக்கு அறிவுறுத்துபவன்; ஆகையால் என் சொல்லை நன்றாகக் கேள்: பாம்புகளும் திருடர்களும் நிறைந்த காட்டில் தலைவனற்ற வணிகக் குழுக்கள் போல, சூதபுத்திரன் கொல்லப்பட்டதால் உன்னுடையவர்கள் காலால் நடக்க நேர்ந்தது.

9.2.15

ननु नामाहमश्रौषं वचनं तव पुत्रक ।
भूयसी मम पृथ्वीयं तात पार्थस्य नो तथा
हतारोहास्तथा नागाश्छिन्नहस्तास्तथाऽपरे ।
सर्वं पार्थमयं लोकमपश्यन्वै भयार्दिताः ॥ ९.२.१५ ॥

நிச்சயமாக நான் உன் சொல்லைக் கேட்டேன், மகனே — இந்த பூமி என்னுடையது; ஆனால் அன்பு மகனே, பார்த்தனுடையது அல்ல; சவாரிகள் கொல்லப்பட்ட யானைகளும், துதிக்கை அறுபட்ட யானைகளும், மற்றவர்களும் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு உலகம் முழுவதையும் பார்த்தமயமாகக் கண்டார்கள்.

9.2.16

भगदत्तः कृपः शल्य आवन्त्योऽथ जयद्रथः ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो महाराजश्च बाह्लिकः
तान्प्रेक्ष्य द्रवतः सर्वान्भीमसेनभयार्दितान् ।
दुर्योधनोऽथ स्वं सूतं हाहाकृत्वैवमब्रवीत् ॥ ९.२.१६ ॥

பகதத்தன், கிருபர், சல்யர், அவந்தி மன்னன், ஜயத்ரதன், பூரிஸ்ரவஸ், சோமதத்தன், மகாராஜா மற்றும் பாஹ்லிகன் — பீமசேனனின் பயத்தால் வாட்டப்பட்டு ஓடும் அவர்கள் அனைவரையும் கண்ட துரியோதனன் 'ஐயோ!' என்று கதறி தன் சாரதியிடம் இவ்வாறு கூறினான்.

9.2.17

अश्वत्थामा च भोजश्च मागधश्च महाबलः ।
बृहद्बलश्च क्राथश्च शकुनिश्चापि सौबलः
नातिक्रमिष्यते पार्थो धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
जघने युध्यमानं मां तूर्णमश्वान्प्रचोदय ॥ ९.२.१७ ॥

அஸ்வத்தாமன், போஜன், மாகதன் மகாபலன், பிருஹத்பலன், க்ராதன், சௌபலன் சகுனி ஆகியோரும் — வில்லைக் கையில் ஏந்தி நின்று, பின்புறத்தில் போரிடும் என்னை பார்த்தன் கடக்கமாட்டான். விரைவாக குதிரைகளைத் தூண்டு.

9.2.18

म्लेच्छाश्च शतसाहस्राः शकाश्च यवनैः सह ।
सुदक्षिणश्च काम्भोजस्त्रिगर्ताधिपतिस्तथा
समरे युध्यमानं हि कौन्तेयो मां धनञ्जयः ।
नोत्सहेताप्यतिक्रान्तुं वेलामिव महार्णवः ॥ ९.२.१८ ॥

மிலேச்சர் நூறாயிரம் பேரும், சகர்களும், யவனர்களுடன், சுதக்ஷிணனும், காம்போஜனும், த்ரிகர்த்தர்களின் அதிபதியும் — போரில் போரிடும் என்னை கௌந்தேயன் தனஞ்சயன் கடக்கத் துணியமாட்டான், பெருங்கடல் கரையைக் கடக்காததுபோல்.

9.2.19

भीष्मः पितामहश्चैव भारद्वाजोऽथ गौतमः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च शतायुश्चापि वीर्यवान्
अद्यार्जुनं सगोविन्दं मानिनं च वृकोदरम् ।
निहत्य शिष्टाञ्शत्रूंश्च कर्णस्यानृण्यमाप्नुयाम् ॥ ९.२.१९ ॥

பிதாமகர் பீஷ்மரும், பாரத்வாஜ துரோணரும், கௌதமரும், ஸ்ருதாயுஸும், அஸ்ருதாயுஸும், வீரியவான் சதாயுஸும் — இன்று கோவிந்தனுடன் அர்ஜுனனையும், பெருமைமிக்க வ்ருகோதரனையும் கொன்று, மீதமுள்ள எதிரிகளையும் கொன்று கர்ணனின் கடனிலிருந்து விடுபடுவேனாக.

9.2.20

जलसन्धोऽथार्ष्यशृङ्गी राक्षसश्चाप्यलायुधः ।
अलम्बुसो वीरबाहुः सुबाहुश्च महारथः
तच्छ्रुत्वा कुरुराजस्य शूरार्यसदृशं वचः ।
सूतो हेमपरिच्छन्नाञ्शनैरश्वानचोदयत् ॥ ९.२.२० ॥

ஜலசந்தனும், ஆர்ஷ்யசிருங்கியும், அரக்கன் அலாயுதனும், அலம்புசனும், வீரபாகுவும், சுபாகுவும், மகாரதனும் — குரு அரசனின் வீரர்களுக்கும் ஆரியர்களுக்கும் தகுந்த அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு, தேர்ப்பாகன் பொன்னால் மூடிய குதிரைகளை மெல்ல ஓட்டினான்.

9.2.21

एते चान्ये च बहवो राजानो राजसत्तम ।
मदर्थं प्रहरिष्यन्ति प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च
गजाश्वरथहीनास्तु पादाताश्चैव मारिष ।
पञ्चविंशतिसाहस्राः प्राद्रवञ्शनकैरिव ॥ ९.२.२१ ॥

இவரும் மற்றும் பல அரசர்களும், அரசர்களில் சிறந்தவரே, எனக்காக உயிரையும் செல்வத்தையும் துறந்து போரிடுவார்கள். ஐயா, யானை, குதிரை, தேர் இல்லாத காலாட்படையினர் இருபத்தைந்தாயிரம் பேர் மெல்ல ஓடி முன்னேறினர்.

9.2.22

तेषां मध्ये स्थितो युद्धे भ्रातृभिः परिवारितः ।
योधयिष्याम्यहं पार्थान्पाञ्चालांश्चैव सर्वशः
तान्भीमसेनः सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
बलेन चतुरङ्गेण परिक्षिप्याहनच्छरैः ॥ ९.२.२२ ॥

அவர்களின் நடுவில் நின்று, சகோதரர்களால் சூழப்பட்டு, நான் போரில் பார்த்தர்களோடும் பாஞ்சாலர்களோடும் எல்லாப் பக்கமும் போரிடுவேன். கோபமுற்ற பீமசேனனும், பிருஷதன் மகனான திருஷ்டத்யும்னனும் நாற்படையுடன் அவர்களைச் சூழ்ந்து அம்புகளால் தாக்கினர்.

9.2.23

चेदींश्च नृपशार्दूल द्रौपदेयांश्च संयुगे ।
सात्यकिं कुन्तिभोजं च राक्षसं च घटोत्कचम्
प्रत्ययुध्यंस्तु ते सर्वे भीमसेनं सपार्षतम् ।
पार्थपार्षतयोश्चान्ये जगृहुस्तत्र नामनी ॥ ९.२.२३ ॥

மன்னர்களுள் புலியே, போரில் அவர்கள் அனைவரும் சேதிகளையும், திரௌபதியின் புதல்வர்களையும், சாத்யகியையும், குந்திபோஜனையும், ராட்சசன் கடோத்கசனையும் எதிர்த்துப் போரிட்டனர்; பீமசேனனையும் பார்ஷதனுடன் சேர்ந்து எதிர்த்தனர். அங்கு மற்றவர்கள் பார்த்தனுடையவும் பார்ஷதனுடையவும் பெயர்களை உச்சரித்தனர்.

9.2.24

एकोऽप्येषां महाराज समर्थः सन्निवारणे ।
समरे पाण्डवेयानां सङ्क्रुद्धो ह्यभिधावताम्
अक्रुध्यत रणे भीमस्तैर्मृधे प्रत्यवस्थितैः ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.२.२४ ॥

மகாராஜாவே, அவர்களில் ஒருவனாலும் பாண்டவர்களைத் தடுக்க முடியும். போரில் தாக்கிய பாண்டவர்கள் மேல் பீமன் கோபங்கொண்டான்; போர்க்களத்தில் அவர்களுக்கு எதிராக நின்றபோது, அவன் விரைவாகத் தேரிலிருந்து இறங்கி, கையில் கதையுடன் போரிட்டான்.

9.2.25

किं पुनः सहिता वीराः कृतवैराश्च पाण्डवैः ।
अथवा सर्व एवैते पाण्डवस्यानुयायिभिः
न तान्रथस्थो भूमिष्ठान्धर्मापेक्षी वृकोदरः ।
योधयामास कौन्तेयो भुजवीर्यमुपाश्रितः ॥ ९.२.२५ ॥

அப்படியானால், வீரர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து பாண்டவர்களுடன் பகைகொண்டிருந்தபோதும், அல்லது இவர்கள் அனைவரும் பாண்டுவின் மகனைப் பின்பற்றுபவர்களுடன் இருந்தபோதும், தர்மத்தைக் கருதும் வ்ருகோதரன் தேரில் நின்று நிலத்தில் நின்றவர்களுடன் போரிடவில்லை; குந்தியின் மகன் தனது புஜபலத்தையே நம்பி அவர்களுடன் போரிட்டான்.

9.2.26

योत्स्यन्ते सह राजेन्द्र हनिष्यन्ति च तान्मृधे ।
कर्ण एको मया सार्धं निहनिष्यति पाण्डवान्
जातरूपपरिच्छन्नां प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
न्यवधीत्तावकान्सर्वान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ९.२.२६ ॥

ராஜேந்திரா, அவர்கள் போரில் அவர்களுடன் போரிடுவார்கள்; போர்க்களத்தில் அவர்களைக் கொல்வார்கள். கர்ணன் ஒருவனே என்னுடன் சேர்ந்து பாண்டவர்களை அழிப்பான். தங்கத்தால் மூடப்பட்ட பெரிய கதையை எடுத்து, தண்டத்தை ஏந்திய யமனைப் போல அவன் உங்கள் அனைவரையும் கொன்றான்.

9.2.27

ते वै नृपतयो वीराः स्थास्यन्ति मम शासने ।
पदातयो हि संरब्धास्त्यक्तजीवितबान्धवाः।
भीममभ्यद्रवन्सङ्ख्ये पतङ्गा इव पावकम् ॥ ९.२.२७ ॥

அந்த வீர அரசர்கள் என் கட்டளையின்படி நிற்பார்கள். சினம் கொண்ட காலாட்படையினர், உயிரையும் உறவினரையும் துறந்து, போரில் பீமனை நோக்கி விட்டிலைப் போல நெருப்பை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.

9.2.28

यश्च तेषां प्रणेता वै वासुदेवो महाबलः ।
न स सन्नह्यते राजन्निति मामब्रवीद्वचः
आसाद्य भीमसेनं ते संरब्धा युद्धदुर्मदाः ।
विनेदुः सहसा दृष्ट्वा भूतग्रामा इवान्तकम् ॥ ९.२.२८ ॥

அவர்களின் தலைவனான மகாபலசாலி வாசுதேவன் கவசம் அணிவதில்லை, அரசே என்று அவன் என்னிடம் சொன்னான். பீமசேனனை அணுகியதும், சினமும் போர்வெறியும் கொண்ட அவர்கள் திடீரெனக் கூச்சலிட்டனர், யமனைக் கண்ட உயிரினங்கள் அலறுவதைப் போல.

9.2.29

एवं च वदतः सूत बहुशो मम सन्निधौ ।
युक्तितो ह्यनुपश्यामि निहतान्पाण्डवान्रणे
श्येनवद्व्यचरद्भीमः खङ्गेन गदया तथा ।
पञ्चविंशतिसाहस्रांस्तावकानां व्यपोथयत् ॥ ९.२.२९ ॥

சூதனே, இவ்வாறு பலமுறை என் முன்னிலையில் நீ சொல்லும்போது, தர்க்கத்தால் பார்க்கிறேன்: போரில் பாண்டவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். கழுகைப் போல பீமன் வாளாலும் கதையாலும் சுற்றித்திரிந்து உன் படையின் இருபத்தைந்தாயிரம் பேரை நசுக்கினான்.

9.2.30

तेषां मध्ये स्थिता यत्र हन्यन्ते मम पुत्रकाः ।
व्यायच्छमानाः समरे किमन्यद्भागधेयतः
हत्वा तत्पुरुषानीकं भीमः सत्यपराक्रमः ।
धृष्टद्युम्नं पुरस्कृत्य पुनस्तस्थौ महाबलः ॥ ९.२.३० ॥

அவர்களின் நடுவில் நின்று, போரில் முயன்று கொண்டிருந்த என் மகன்கள் கொல்லப்படுகின்றனர்; விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம்? அந்த மனிதப் படையை அழித்து, உண்மைப் பராக்கிரமம் கொண்ட மகாபலனான பீமன் திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிறுத்தி மீண்டும் நின்றான்.

9.2.31

भीष्मश्च निहतो यत्र लोकनाथः प्रतापवान् ।
शिखण्डिनं समासाद्य मृगेन्द्र इव जम्बुकम्
धनञ्जयो रथानीकमन्वपद्यत वीर्यवान् ॥ ९.२.३१ ॥

லோகநாதனும் பிரதாபமிக்க பீஷ்மரும் கொல்லப்பட்ட இடத்தில், சிகண்டியை அணுகி, சிங்கம் நரியை நோக்கிப் பாய்வது போல, வீரியவான் தனஞ்சயன் தேர்ப்படையின் மீது பாய்ந்தான்.

9.2.32

द्रोणश्च ब्राह्मणो यत्र सर्वशस्त्रास्त्रपारगः ।
निहतः पाण्डवैः सङ्ख्ये किमन्यद्भागधेयतः
माद्रीपुत्रौ च शकुनिं सात्यकिश्च महाबलः ।
जवेनाभ्यपतन्हृष्टा घ्नन्तो दौर्योधनं बलम् ॥ ९.२.३२ ॥

சர்வ சஸ்திர அஸ்திரங்களிலும் தேர்ச்சி பெற்ற பிராமணர் துரோணர் எங்கே போரில் பாண்டவர்களால் கொல்லப்பட்டாரோ—அது விதியின்றி வேறு என்ன? மாத்ரியின் இரு மகன்களும் மகாபலசாலி சாத்யகியும் மகிழ்ச்சியுடன் வேகமாக சகுனியைத் தாக்கி துரியோதனனின் படையை அழித்தனர்.

9.2.33

कर्णश्च निहतः सङ्ख्ये दिव्यास्त्रज्ञो महाबलः ।
भूरिश्रवा हतो पत्र सोमदत्तश्च संयुगे।
बाह्लिकश्च महाराज किमन्यद्भागधेयतः ।
तस्याश्ववाहान्सुबहूंस्ते निहत्य शितैः शरैः।
तमन्वधावंस्त्वरितास्तत्र युद्धमवर्तत ॥ ९.२.३३ ॥

போரில் திவ்யாஸ்திரங்களை அறிந்த மகாபலசாலி கர்ணன் கொல்லப்பட்டான்; பூரிசிரவஸும் சோமதத்தனும் போரில் கொல்லப்பட்டனர். மகாராஜாவே, பாஹ்லீகனும்—விதியன்றி வேறு என்ன? அவனுடைய குதிரை வீரர்கள் பலரை கூர்மையான அம்புகளால் கொன்று, விரைவாக அவனைப் பின்தொடர்ந்தனர்; அங்கே போர் நடந்தது.

9.2.34

भगदत्तो हतो यत्र गजयुद्धविशारदः ।
जयद्रथश्च निहतः किमन्यद्भागधेयतः
ततो धनञ्जयो राजन्रथानीकमगाहत ।
विश्रुतं त्रिषु लोकेषु गाण्डीवं व्याक्षिपन्धनुः ॥ ९.२.३४ ॥

கஜயுத்தத்தில் வல்லவனான பகதத்தனும், ஜயத்ரதனும் கொல்லப்பட்டனர்—விதியன்றி வேறு என்ன? பின்னர், அரசே, தனஞ்சயன் தேர்ப்படையினுள் புகுந்தான்; மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற காண்டீவ வில்லை சுழற்றிக்கொண்டு.

9.2.35

सुदक्षिणो हतो यत्र जलसन्धश्च पौरवः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च किमन्यद्भागधेयतः
कृष्णसारथिमायान्तं दृष्ट्वा श्वेतहयं रथम् ।
अर्जुनं चापि योद्वारं त्वदीयाः प्राद्रावन्भयात् ॥ ९.२.३५ ॥

சுதக்ஷிணனும், பௌரவ ஜலசந்தனும், ஸ்ருதாயுவும் அஸ்ருதாயுவும் அங்கே கொல்லப்பட்டனர்; விதியைத் தவிர வேறு என்ன? கிருஷ்ணனை சாரதியாகக் கொண்ட வெண்குதிரை ரதம் வருவதையும், போர்வீரன் அர்ஜுனனையும் கண்டு உம்முடையோர் அச்சத்தால் ஓடினர்.

9.2.36

महाबलस्तथा पाण्ड्यः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
निहतः पाण्डवैः सङ्ख्ये किमन्यद्भागधेयतः
विप्रहीनरथाश्वाश्च शरैश्च परिवारिताः ।
पञ्चविंशतिसाहस्राः पार्थमार्च्छन्पदातयः ॥ ९.२.३६ ॥

சகல ஆயுதம் ஏந்தியோரில் சிறந்த மகாபலசாலி பாண்டியனும் போரில் பாண்டவர்களால் கொல்லப்பட்டான்; விதியைத் தவிர வேறு என்ன? சாரதியற்ற ரதங்களும் குதிரைகளுமாய், அம்புகளால் சூழப்பட்ட இருபத்தையாயிரம் காலாட்படை வீரர்கள் பார்த்தனை நோக்கிச் சென்றனர்.

9.2.37

बृहद्बलो हतो यत्र मागधश्च महाबलः ।
उग्रायुधश्च विक्रान्तः प्रतिमानं धनुष्मताम्
हत्वा तत्पुरुषानीकं पाञ्चालानां महारथः ।
भीमसेनं पुरस्कृत्य न चिरात्प्रत्यदृश्यत ॥ ९.२.३७ ॥

பிருஹத்பலனும், மகத மன்னனாகிய மகாபலனும், வில்லாளிகளுக்கு ஒப்பற்ற வீரன் உக்ராயுதனும் அங்கே கொல்லப்பட்டனர்; பாஞ்சாலர்களின் அந்த மனிதப் படையை அழித்து, பீமசேனனை முன்னிறுத்தி, அந்த மகாரதன் விரைவில் மீண்டும் தென்பட்டான்.

9.2.38

आवन्त्यो निहतो यत्र त्रैगर्तश्च जनाधिपः ।
संशप्तकाश्च निहताः किमन्यद्भागधेयतः
महाधनुर्धरः श्रीमानमित्रगणमर्दनः ।
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महायशाः ॥ ९.२.३८ ॥

அங்கே அவந்தியின் அரசன் கொல்லப்பட்டான், திரிகர்த்தர்களின் அரசனாகிய ஜனாதிபன் கொல்லப்பட்டான், சம்சப்தகர்களும் கொல்லப்பட்டனர். விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம்? மகா வில்லாளி, புகழ்மிக்கவன், எதிரிக் கூட்டங்களை அழிப்பவன், பாஞ்சால அரசனின் மகன், மகாயசஸ்வியான திருஷ்டத்யும்னன்.

9.2.39

अलम्बुसस्तथा राजन्राक्षसश्चाप्यलायुधः ।
आर्ष्यशृङ्गिश्च निहतः किमन्यद्भागधेयतः
पारावतसवर्णाश्वं कोविदारवरध्वजम् ।
धृष्टद्युम्नं रणे दृष्ट्वा त्वदीयाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ९.२.३९ ॥

அரசே, அலம்புஷனும் ராட்சசன் அலாயுதனும், ஆர்ஷ்யசிருங்கியும் கொல்லப்பட்டனர். விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம்? புறா நிற குதிரைகளும் சிறந்த கோவிதார கொடியும் உடைய திருஷ்டத்யும்னனை போரில் கண்டு உன்னுடையவர்கள் அச்சத்தால் ஓடினர்.

9.2.40

नारायणा हता यत्र गोपाला युद्धदुर्मदाः ।
म्लेच्छाश्च बहुसाहस्राः किमन्यद्भागधेयतः
गान्धारराजं श्रीघ्रास्त्रमनुसृत्य यशस्विनौ ।
अचिरात्प्रत्यदृश्येतां माद्रीपुत्रौ ससात्यकी ॥ ९.२.४० ॥

அங்கே நாராயணர்களும், போரில் வெறித்தனமான இடையர்களும், பல ஆயிரம் மிலேச்சர்களும் கொல்லப்பட்டனர். விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம்? கந்தார அரசனைப் பின்தொடர்ந்து, விரைந்த அஸ்திரம் கொண்ட புகழ்மிக்க மாத்ரியின் இரு மகன்களும் சாத்யகியுடன் விரைவில் மீண்டும் காணப்பட்டனர்.

9.2.41

शकुनिः सौबलो यत्र कैतव्यश्च महाबलः ।
निहतः सबलो वीरः किमन्यद्भागधेयतः
चेकितानः शिखण्डी च द्रौपदेयाश्च मारिष ।
हत्वा त्वदीयं सुमहत्सैन्यं शङ्खानथाधमन् ॥ ९.२.४१ ॥

சகுனியும், சுபலனின் மகனும், வஞ்சகனும், மகாபலனுமானவன் தன் படையுடன் வீழ்ந்தான் — இதைத் தவிர வேறு என்ன சொல்ல, இது விதியின் செயல். சேகிதானனும், சிகண்டியும், திரௌபதியின் மைந்தர்களும் உங்கள் பெரும் படையை அழித்து, ஓ மாரிஷா, சங்குகளை ஊதினர்.

9.2.42

एते चान्ये च बहवः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ।
राजानो राजपुत्राश्च शूराः परिघबाहवः।
निहता बहवो यत्र किमन्यद्भागधेयतः ।
ते सर्वे तावकान्प्रेक्ष्य द्रवतो वै पराङ्मुखान्।
अभ्यधावन्त निघ्नन्तो वृषाञ्चित्वा वृषा इव ॥ ९.२.४२ ॥

இவர்களும், இன்னும் பலரும் — ஆயுதக்கலையில் வல்லவர்களும், போர்வெறி கொண்டவர்களும், இரும்புத் தண்டு போன்ற கரங்களுடைய வீர அரசர்களும் அரச குமாரர்களும் — பலர் வீழ்ந்தனர்; இதைத் தவிர வேறு என்ன சொல்ல, இது விதியின் செயல். அவர்கள் அனைவரும் உங்கள் ஆட்கள் முதுகு காட்டி ஓடுவதைக் கண்டு, காளைகளைப் போல் தாக்கி, காளைகள் போல் அவர்கள் மீது பாய்ந்தனர்.

9.2.43

यत्र शूरा महेष्वासाः कृतास्त्रा युद्वदुर्मदाः ।
बहवो निहताः सूत महेन्द्रसमविक्रमाः
सेनावशेषं तं दृष्ट्वा तव पुत्रस्य पाण्डवः ।
अवस्थितं सव्यसाची चुक्रोध बलवन्नृप ॥ ९.२.४३ ॥

பெரிய வில்லாளிகளும், ஆயுதக்கலையில் வல்லவர்களும், போர்வெறி கொண்டவர்களும், இந்திரனுக்கு நிகரான வீரம் கொண்டவர்களுமான பல வீரர்கள் வீழ்ந்தனர், ஓ சூதா — உங்கள் மகனின் எஞ்சிய படை உறுதியாக நிற்பதைக் கண்டு, ஓ அரசே, பாண்டவன் சவ்யசாசி வலிமையுடன் கோபமுற்றான்.

9.2.44

नानादेशसमावृत्ताः क्षत्रिया यत्र सञ्जय ।
निहताः समरे सर्वे किमन्यद्भागधेयतः
तत एनं शरै राजन्सहसा समवाकिरत् ।
रजसा चोद्गतेनाथ न स्म किञ्चन दृश्यते ॥ ९.२.४४ ॥

சஞ்சயா, பல நாடுகளிலிருந்து வந்த அனைத்து க்ஷத்திரியர்களும் போரில் கொல்லப்பட்டனர்; விதியைத் தவிர வேறு என்ன காரணம்? அப்போது, அரசே, அவர்கள் திடீரென அம்புகளால் அவனை மூடினர்; எழுந்த புழுதியால் எதுவும் தெரியவில்லை.

9.2.45

पुत्राश्च मे विनिहताः पौत्राश्चैव महाबलाः ।
वयस्या भ्रातरश्चैव किमन्यद्भागधेयतः
अन्धकारीकृते लोके शरीभूते महीतले ।
दिशः सर्वा महाराज तावकाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ९.२.४५ ॥

என் மகன்கள் கொல்லப்பட்டனர், வலிமைமிக்க பேரர்களும்; நண்பர்களும் சகோதரர்களும்—விதியைத் தவிர வேறு என்ன? மகாராஜா, உலகம் இருண்டு பூமியில் உடல்கள் குவிந்தபோது, உங்கள் படைகள் அனைத்தும் பயத்தால் எல்லாத் திசைகளிலும் ஓடின.

9.2.46

भागधेयसमायुक्तो ध्रुवमुत्पद्यते नरः ।
यस्तु भाग्यसमायुक्तः स शुभं प्राप्नुयान्नरः
भज्यमानेषु सर्वेषु कुरुराजो विशाम्पते ।
परेषामात्मनश्चैव सैन्ये ते समुपाद्रवत् ॥ ९.२.४६ ॥

விதியுடன் பிறக்கும் மனிதன் நிச்சயமாகப் பிறக்கிறான்; நற்பேறு பெற்றவன் நலனைப் பெறுகிறான். மக்களின் தலைவனே, அனைத்தும் சிதறியபோது, குரு அரசன் உன் படையில், எதிரிகளின் படையிலும் தன் படையிலும், ஓடினான்.

9.2.47

अहं वियुक्तस्तैर्भाग्यैः पुत्रैश्चैवेह सञ्जय ।
कथमद्य भविष्यामि वृद्धः शत्रुवशं गतः
ततो दुर्योधनः सर्वानाजुहावाथ पाण्डवान् ।
युद्धाय भरतश्रेष्ठ देवानिव पुरा बलिः ॥ ९.२.४७ ॥

சஞ்சயா, நான் என் மக்களையும் அதிர்ஷ்டத்தையும் இழந்து, முதியவனாய் எதிரிகளின் கைக்குள் சிக்கியுள்ளேன்; இனி நான் எப்படி இருப்பேன்? பின்னர் துரியோதனன் பாண்டவர்கள் அனைவரையும் போருக்கு அழைத்தான், முன்பு பலி தேவர்களை அழைத்ததுபோல், பரதர்களில் சிறந்தவனே.

9.2.48

नान्यदत्र परं मन्ये वनवासादृते प्रभो ।
सोऽहं वनं गमिष्यामि निर्बन्धुर्ज्ञातिसंक्षये
त एनमभिगर्जन्तं सहिताः समुपाद्रवन् ।
नानाशस्त्रसृजः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ९.२.४८ ॥

ஆண்டவனே, வனவாசத்தைத் தவிர இதில் வேறு சிறந்ததை நான் காணவில்லை. சுற்றத்தார் அழிந்த பின், உறவற்றவனாய் நான் வனத்துக்குச் செல்வேன். அப்போது அவர்கள் அனைவரும் சேர்ந்து அவனைப் பார்த்துக் கர்ஜித்தவனின் மேல் பாய்ந்தார்கள்; பலவகை ஆயுதங்களை எறிந்து, கோபத்துடன் அவனை மீண்டும் மீண்டும் நிந்தித்தபடி.

9.2.49

न हि मेऽन्यद्भवेच्छ्रेयो वनाभ्युपगमादृते ।
इमामवस्थां प्राप्तस्य लूनपक्षस्य सञ्जय
दुर्योधनोऽप्यसम्भ्रान्तस्तानरीन्व्यधमच्छरैः ॥ ९.२.४९ ॥

சஞ்சயா, இந்த நிலையை அடைந்த, இறக்கை வெட்டப்பட்ட எனக்கு வனத்துக்குச் செல்வதைத் தவிர வேறு எதுவும் நன்மையாக இருக்காது. அப்போது துரியோதனனும் அச்சமின்றி அந்த எதிரிகளை அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.

9.2.50

दुर्योधनो हतो यत्र शल्यश्च निहतो युधि ।
दुःशासनो विविंशश्च विकर्णश्च महाबलः
तत्राद्भुतमपरश्याम तव पुत्रस्य पौरुषम् ।
यदेनं पाण्डवाः सर्वे न शेकुरतिवर्तितुम् ॥ ९.२.५० ॥

துரியோதனன் கொல்லப்பட்ட இடத்தில், போரில் சல்யனும் கொல்லப்பட்டான்; துச்சாசனனும், விவிம்சதியும், பெரும்பலம் கொண்ட விகர்ணனும் (கொல்லப்பட்டனர்). அங்கு உன் மகனின் அற்புதமான வீரத்தை நாங்கள் கண்டோம்; அதை எல்லாப் பாண்டவர்களாலும் கடக்க முடியவில்லை.

9.2.51

कथं हि भीमसेनस्य श्रोष्येऽहं शब्दमुत्तमम् ।
एकेन समरे येन हतं पुत्रशतं मम
नातिदूरापयातं च कृतबुद्धि पलायने ।
दुर्योधनः स्वकं सैन्यमपश्यकद्भृशविक्षतम् ॥ ९.२.५१ ॥

போரில் தனியொருவனாக என் நூறு மகன்களையும் கொன்ற பீமசேனனின் அந்த உயர்ந்த செய்தியை நான் எப்படிக் கேட்பேன்? ஓடத் தீர்மானித்து அதிக தூரம் செல்லாத துரியோதனன், தன் படை மிகவும் காயப்பட்டிருப்பதைக் கண்டான்.

9.2.52

असकृद्वदतस्तस्य दुर्योधनवधेन च ।
दुःखशोकाभिसन्तप्तो न श्रोष्ये परुषा गिरः
ततोऽवस्थाप्य राजेन्द्र कृतबुद्धिस्तवात्मजः ।
हर्षयन्निव तान्योधांस्ततो वचनमब्रवीत् ॥ ९.२.५२ ॥

அவன் துரியோதனனின் வதத்தைப் பற்றி மீண்டும் மீண்டும் பேசுவதால், துக்கத்தாலும் சோகத்தாலும் வெந்து, நான் கடுஞ்சொற்களைக் கேட்க மாட்டேன். அப்போது, அரசர்களின் அரசே, உறுதியான உன் மகன் (ஓட்டத்தை) நிறுத்தி, அந்த வீரர்களை மகிழ்விப்பது போல் பேசினான்.

9.2.53

एवं स शोकसन्तप्तः पार्थिवो हतबान्धवः ।
मुहुर्मुहुर्मुह्यमानः पुत्राधिभिरभिप्लुतः
न तं देशं प्रपश्यामि पृथिव्यां पर्वतेषु च ।
यत्र यातान्न वो हन्युः पाण्डवाः किं सृतेन वः ॥ ९.२.५३ ॥

இவ்வாறு துயரத்தால் வாட்டப்பட்ட, உறவினர்கள் இறந்த அந்த அரசன், மீண்டும் மீண்டும் மயங்கி, மக்களின் கவலையால் சூழப்பட்டு கூறினான்: பூமியிலும் மலைகளிலும் நீங்கள் சென்றாலும் பாண்டவர்கள் உங்களைக் கொல்லாத இடத்தை நான் காணவில்லை. ஓடுவதால் உங்களுக்கு என்ன பயன்?

9.2.54

विलप्य सुचिरं कालं धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
दीर्घमुष्णं स निःश्वस्य चिन्तयित्वा पराभवम्
स्वल्पं चैव बलं तेषां कृष्णौ च भृशविक्षतौ ।
यदि सर्वेऽपि तिष्ठामो ध्रुवं नो विजयो भवेत् ॥ ९.२.५४ ॥

நீண்ட நேரம் புலம்பிய பின், அம்பிகையின் மகனான திருதராஷ்டிரன் சூடான பெருமூச்சு விட்டு தோல்வியைப் பற்றி சிந்தித்தான்: அவர்களின் படை சிறியது, இரு கிருஷ்ணர்களும் கடுமையாகக் காயமடைந்துள்ளனர். நாம் அனைவரும் நிலைத்து நின்றால் நமக்கு நிச்சயம் வெற்றி கிட்டும்.

9.2.55

दुःखेन महता राजन्सन्तप्तो भरतर्षभः ।
पुनर्गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद्यथातथम्
विप्लयातांस्तु वो भिन्नान्पाण्डवाः कृतकिल्पिषान् ।
अनुसृत्य हनिष्यन्ति श्रेयोः न समरे वधः ॥ ९.२.५५ ॥

ஓ அரசே, பெருந்துயரால் வாடிய பரதர்களின் சிறந்த வீரன், மீண்டும் கவாலகணியாகிய சாரதியிடம் உண்மையை விசாரித்தான்: சிதறி ஓடிவிட்ட உங்களை, குற்றம் செய்த பாண்டவர்கள் பின்தொடர்ந்து கொல்லுவார்களா? போரில் கொல்லப்படுவதை விடச் சிறந்தது எதுவும் இல்லை.

9.2.56

भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा सूतपुत्रं च पातितम् ।
सेनापतिं प्रणेतारं कमकुर्वत मामकाः
सुखः साङ्ग्रामिको मृत्युः क्षत्रधर्मेण युध्यताम् ।
मृतो दुःखं न जानीते प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ ९.२.५६ ॥

பீஷ்மரும் துரோணரும் கொல்லப்பட்டனர் என்றும், சூதபுத்திரனும் வீழ்த்தப்பட்டான் என்றும் கேட்டு, என் மக்கள் யாரை தங்கள் சேனாபதியாகவும் தலைவனாகவும் ஆக்கினர்? போர் புரியும் வீரர்களுக்கு, க்ஷத்ரிய தர்மத்தால் போரில் வரும் மரணம் இனிமையானது. இறந்தவன் துன்பத்தை அறிவதில்லை; மரணத்திற்குப் பின் அவன் முடிவற்றதை அடைகிறான்.

9.2.57

यं यं सेनाप्रणेतारं युधि कुर्वन्ति मामकाः ।
अचिरेणैव कालेन तं तं निघ्नन्ति पाण्डवाः
शृण्वन्तु क्षत्रियाः सर्वे यावन्तोऽत्र समागताः ।
द्विषतो भीमसेनस्य वशमेष्यथ विद्रुताः ॥ ९.२.५७ ॥

என் மக்கள் போரில் யாரை சேனாபதியாக ஆக்குகிறார்களோ, அவர்களையெல்லாம் சிறிது காலத்திலேயே பாண்டவர்கள் கொன்று விடுகின்றனர். இங்கு கூடியுள்ள அனைத்து க்ஷத்ரியர்களும் கேளுங்கள்: ஓடிப்போய் பகைவன் பீமசேனனின் வசத்தில் நீங்கள் சிக்குவீர்கள்.

9.2.58

रणमूर्ध्नि हतो भीष्मः पश्यतां वः किरीटिना ।
एवमेव हतो द्रोणः सर्वेषामेव पश्यताम्
पितामहैराचरितं न धर्मं हातुमर्हथ ।
नान्यत्कर्मास्ति पापीयः क्षत्रियस्य पलायनात् ॥ ९.२.५८ ॥

போர்முனையில் பீஷ்மர் உங்கள் கண்முன்னே கிரீடியால் (அர்ஜுனனால்) கொல்லப்பட்டார். அதேபோல் அனைவரின் கண்முன்னே துரோணரும் கொல்லப்பட்டார். பிதாமகர்களால் கடைப்பிடிக்கப்பட்ட தர்மத்தை நீங்கள் கைவிடக் கூடாது. க்ஷத்ரியனுக்கு ஓடுவதை விட பாவமான செயல் வேறில்லை.

9.2.59

एवमेव हतः कर्णः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सराजकानां सर्वेषां पश्यतां वः किरीटिना
न युद्वधर्माच्छ्रेयान्हि पन्थाः स्वर्गस्य कौरवाः ।
सुचिरेणार्जिताँलोकान्सद्यो युद्धात्समश्नुते ॥ ९.२.५९ ॥

இவ்வாறே வீரியமிக்க சூதபுத்திரன் கர்ணனும் கொல்லப்பட்டான்; அரசர்கள் அனைவரும் உங்கள் அனைவரின் கண்முன்னேயே கிரீடியால் அவன் வீழ்த்தப்பட்டான். ஓ கௌரவர்களே, போர்த்தர்மத்தை விட சிறந்த வழி சொர்க்கத்திற்கு இல்லை; போரினால் நீண்ட காலத்தில் ஈட்டிய உலகங்களை ஒருவன் உடனடியாகப் பெறுகிறான்.

9.2.60

पूर्वमेवाहमुक्तो वै विदुरेण महात्मना ।
दुर्योधनापराधेन प्रजेयं विनशिष्यति
तस्य तद्वचनं राज्ञः पूजयित्वा महारथाः ।
पुनरेवाभ्यवर्तन्त क्षत्रियाः पाण्डवान्प्रति।
पराजयममृष्यन्त कृतचित्ताश्च विक्रमे ॥ ९.२.६० ॥

முன்பே மகாத்மாவான விதுரன் என்னிடம், துரியோதனனின் குற்றத்தால் இந்த மக்கள் அழிவார்கள் என்று கூறியிருந்தார். அந்த அரசனின் அந்த வார்த்தையை மதித்தும், மகாரதர்களான க்ஷத்திரியர்கள் பாண்டவர்களுக்கு எதிராக மீண்டும் திரும்பினர்; தோல்வியைத் தாங்க அவர்கள் விரும்பவில்லை, வீரத்தில் மனதை உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர்.