Mahābhārata · Adhyāya 9.2

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Ler com significados

9.2.1

विसृष्टास्वथ नारीषु धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
विललाप महाराज दुःखाद्दुःखतरं गतः
शृणु राजन्नवहितो यथावृत्तो महान्क्षयः ।
कुरूणां पाण्डवानां च समासाद्य परस्परम् ॥ ९.२.१ ॥

Depois que as mulheres foram enviadas embora, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, caiu da dor em uma dor ainda maior e lamentou. Ouve com atenção, ó grande rei, como ocorreu a grande destruição quando os Kurus e os Pāṇḍavas se encontraram uns com os outros.

9.2.2

सधूममिव निःश्वस्य करौ धुन्वन्पुनःपुनः ।
बहु सञ्चिन्तयित्वा तु सञ्जयं वाक्यमब्रवीत्
निहते सूतपुत्रे तु पाण्डवेन महात्मना ।
विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत् ॥ ९.२.२ ॥

Suspirando como se fumasse, sacudindo as mãos repetidas vezes, e após muito refletir, Dhṛtarāṣṭra falou estas palavras a Sañjaya: 'Quando o filho do cocheiro foi morto pelo Pāṇḍava magnânimo, e as tropas fugiram e foram reunidas repetidas vezes…'

9.2.3

अहो बत महद्दुःखं यदहं पाण्डवान्रणे ।
क्षेमिणश्चाव्ययांश्चैव त्वत्तः सूत शृणोमि वै
घोरे मनुष्यदेहानामाजौ नरवरक्षये ।
यत्तत्कर्णे हते पार्थः कसिंहनादमथाकरोत् ॥ ९.२.३ ॥

Ai de mim! Realmente é um grande pesar ouvir de ti, ó cocheiro, que os Pāṇḍavas estão seguros e ilesos na batalha. Naquela terrível matança de corpos humanos, na destruição dos melhores dos homens, quando Karṇa foi morto, Pārtha rugiu como um leão.

9.2.4

वज्रसारमयं नूनं हृदयं सुदृढं मम ।
यच्छ्रुत्वा निहतान्पुत्रान्दीर्यते न सहस्रधा
तदा तव सुतान्राजन्प्राविशत्सुमहद्भयम् ॥ ९.२.४ ॥

Certamente meu coração é feito da essência do raio, muito firme, pois ao ouvir da morte de meus filhos não se despedaça em mil pedaços. Então, ó rei, um grande temor entrou em teus filhos.

9.2.5

चिन्तयित्वा वचस्तेषां बालक्रीडां च सञ्जय ।
अद्य चैव हताञ्श्रुत्वा दीर्यते मे भृशं मनः
न सन्धातुमनीकानि न चैवाथ पराक्रमे ।
आसीद्बुद्धिर्हते कर्णे तव योधस्य कस्यचित् ॥ ९.२.५ ॥

Recordando as suas palavras e as suas brincadeiras de criança, ó Sañjaya, e ouvindo hoje que foram mortos, a minha mente se despedaça profundamente. Quando Karṇa foi morto, nenhum dos teus guerreiros teve a intenção de reunir novamente os exércitos ou de mostrar valor.

9.2.6

अन्धत्वाद्यदि पुत्राणां न मे रूपिनिदर्शनम् ।
पुत्रस्नेहकृता प्रीतिर्नित्यमेतेषु धारिता
वणिजो नावि भिन्नायामगाधे विप्लुवा इव ।
अपारे पारमिच्छन्तो हते द्वीपे किरीटिना ॥ ९.२.६ ॥

Embora, por causa da minha cegueira, eu não pudesse ver a forma dos meus filhos, o afeto nascido do amor aos filhos sempre se manteve sobre estes. Como mercadores num navio partido em mar sem fundo, desejando a margem distante, quando a ilha foi perdida, foram mortos pelo portador do diadema.

9.2.7

बालभावमतिक्रम्य यौवनस्थांश्च तानहम् ।
श्रियं प्राप्तांश्च ताञ्श्रुत्वा हृष्ट आसं तदाऽनघ
सूतपुत्रो हते राजन्वित्रस्ताः शरविक्षताः ।
अनाथा नाथमिच्छन्तो मृगाः सिंहार्दिता इव ॥ ९.२.७ ॥

Tendo deixado para trás a infância e chegado à juventude, e ouvindo que tinham alcançado a prosperidade, ó irrepreensível, eu então me alegrei. Mas quando o filho do auriga foi morto, ó rei, eles, feridos por flechas, aterrorizados e sem protetor, procuravam um protetor como veados perseguidos por leões.

9.2.8

तानद्य निहताञ्श्रुत्वा हतैश्वर्यान्हतौजसः ।
न लभेयं क्वचिच्छान्तिं पुत्राधिभिरभिप्लुतः
भग्नशृङ्गा इव वृषा शीर्णदंष्ट्रा इवोरगाः ।
प्रत्युपायाम सायाह्ने निर्जिताः सव्यसाचिना ॥ ९.२.८ ॥

Hoje, ao ouvir que foram mortos, que seu domínio e vigor foram destruídos, eu, oprimido pela aflição de meus filhos, jamais encontrarei paz. Como touros de chifres quebrados, como serpentes de presas quebradas, retornaram à tarde, derrotados por Savyasācin (Arjuna).

9.2.9

एह्येहि वत्स राजेन्द्र ममानाथस्य पुत्रक ।
त्वया हीनो महाबाहो कां नु यास्याम्यहं गतिम्
हतप्रवीरा विध्वस्ता निकृत्ता निशितैः शरैः ।
सूतपुत्रे हते राजन्पुत्रास्ते प्राद्रवंस्ततः ॥ ९.२.९ ॥

Vem, vem, querido filho, senhor dos reis, meu filho, eu que estou desamparado! Privado de ti, ó de braços poderosos, que caminho tomarei? Quando o filho do cocheiro foi morto, ó rei, teus filhos, com seus heróis mortos e despedaçados por flechas afiadas, então fugiram.

9.2.10

कथं त्वं पृथिवीपालांस्त्यक्त्वा तात समागतान् ।
शेषे विनिहतो भूमौ प्राकृतः कुनृपो यथा
विध्वस्तकवचनाः सर्वे कान्दिशीका विचेतसः ।
अन्योन्यमभिनिघ्नन्तो वीक्षमाणा भयाद्दिशः ॥ ९.२.१० ॥

Querido filho, como é que jazes morto no chão, tendo abandonado os protetores da terra que se haviam reunido, como um rei vulgar qualquer? Todos eles, com as armaduras despedaçadas, fugindo em todas as direções, desnorteados, olhando com temor ao redor, golpeando uns aos outros.

9.2.11

गतिर्भूत्वा महाराज ज्ञातीनां सुहृदां तथा ।
अन्धं वृद्वं च मां वीर विहाय क्व नु यास्यसि
मामेव नूनं बीभत्सुर्मामेव च वृकोदरः ।
अभियातीति मन्वानाः पेतुर्मम्लुश्च भारत ॥ ९.२.११ ॥

Ó grande rei, eras o refúgio dos parentes e amigos. Ó herói, para onde irás deixando-me, cego e velho? Pensando: «Bībhatsu e Vṛkodara atacam a mim somente», caíram e foram esmagados, ó Bhārata.

9.2.12

सा कृपा सा च ते प्रीतिः सा च राजसु मानिता ।
कथं त्वं निहतः पार्थैः संयुगेष्वपराजितः
अश्वानन्ये गजानन्ये रथानन्ये महारथाः ।
आरुह्य जवसम्पन्नाः पादातान्प्रजहुर्भयात् ॥ ९.२.१२ ॥

Onde está aquela compaixão, o teu afeto e a honra que tinhas entre os reis? Como foste tu, invicto nas batalhas, morto pelos filhos de Pṛthā? Montados em cavalos, outros em elefantes, outros em carros, os grandes guerreiros fugiram velozes por medo, abandonando a infantaria.

9.2.13

को नु मामुत्थितः काले ताततातेति वक्ष्यति ।
महाराजेति सततं लोकनाथेति चासकृत्
कुञ्जरैः स्यन्दना भग्नाः सादिनश्च महारथैः ।
पदातिसङ्घाश्चाश्वौघैः पलायद्भिर्भृशं हताः ॥ ९.२.१३ ॥

Agora, quando eu me levantar, quem me chamará repetidamente, sem cessar, «querido pai, querido pai», «grande rei» e «senhor do mundo»? Carros foram despedaçados pelos elefantes, cavaleiros derrubados; multidões de infantes e rebanhos de cavalos foram muito mortos pelos grandes guerreiros enquanto fugiam.

9.2.14

परिष्वज्य च कं कण्ठे स्नेहेन क्लिन्नलोचनः ।
अनुशास्ताऽस्मि कौरव्य तत्साधु वदमे वचः
व्यालतस्करसङ्कीर्णे सार्थहीना यथा वने ।
तथा त्वदीया निहते सूतपुत्रे पदाऽभवन् ॥ ९.२.१४ ॥

Abraçando-o pelo pescoço com afeto, os olhos marejados: "Ó descendente de Kuru, sou teu conselheiro; ouve bem as minhas palavras: como caravanas sem chefe numa floresta cheia de serpentes e ladrões, assim os teus homens ficaram a pé quando o filho do cocheiro foi morto."

9.2.15

ननु नामाहमश्रौषं वचनं तव पुत्रक ।
भूयसी मम पृथ्वीयं तात पार्थस्य नो तथा
हतारोहास्तथा नागाश्छिन्नहस्तास्तथाऽपरे ।
सर्वं पार्थमयं लोकमपश्यन्वै भयार्दिताः ॥ ९.२.१५ ॥

Na verdade ouvi a tua palavra, meu filho: "Esta terra é minha, querido, mas não de Pārtha". Com os cavaleiros mortos, elefantes de tromba decepada e outros, atormentados pelo medo, viram o mundo inteiro cheio de Pārtha.

9.2.16

भगदत्तः कृपः शल्य आवन्त्योऽथ जयद्रथः ।
भूरिश्रवाः सोमदत्तो महाराजश्च बाह्लिकः
तान्प्रेक्ष्य द्रवतः सर्वान्भीमसेनभयार्दितान् ।
दुर्योधनोऽथ स्वं सूतं हाहाकृत्वैवमब्रवीत् ॥ ९.२.१६ ॥

Ao vê-los todos — Bhagadatta, Kṛpa, Śalya, o príncipe de Avantī, Jayadratha, Bhūriśravas, Somadatta, o grande rei e Bāhlīka — fugindo, atormentados pelo medo de Bhīmasena, Duryodhana clamou "Ai!" e assim falou ao seu próprio cocheiro.

9.2.17

अश्वत्थामा च भोजश्च मागधश्च महाबलः ।
बृहद्बलश्च क्राथश्च शकुनिश्चापि सौबलः
नातिक्रमिष्यते पार्थो धनुष्पाणिमवस्थितम् ।
जघने युध्यमानं मां तूर्णमश्वान्प्रचोदय ॥ ९.२.१७ ॥

Aśvatthāman, Bhoja, o poderoso Māgadha, Bṛhadbala, Krātha e também Śakuni, filho de Subala: Pārtha, de pé com o arco na mão, não me ultrapassará enquanto eu luto por trás. Apressa os cavalos.

9.2.18

म्लेच्छाश्च शतसाहस्राः शकाश्च यवनैः सह ।
सुदक्षिणश्च काम्भोजस्त्रिगर्ताधिपतिस्तथा
समरे युध्यमानं हि कौन्तेयो मां धनञ्जयः ।
नोत्सहेताप्यतिक्रान्तुं वेलामिव महार्णवः ॥ ९.२.१८ ॥

Os bárbaros, centenas de milhares de Śakas junto com os Yavanas, Sudakṣiṇa, o rei de Kamboja, e igualmente o senhor dos Trigarta: Kaunteya Dhanañjaya não ousaria me ultrapassar enquanto luto na batalha, assim como o grande oceano não transpõe sua praia.

9.2.19

भीष्मः पितामहश्चैव भारद्वाजोऽथ गौतमः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च शतायुश्चापि वीर्यवान्
अद्यार्जुनं सगोविन्दं मानिनं च वृकोदरम् ।
निहत्य शिष्टाञ्शत्रूंश्च कर्णस्यानृण्यमाप्नुयाम् ॥ ९.२.१९ ॥

O avô Bhīṣma, Bhāradvāja e Gautama, Śrutāyus, Aśrutāyus e o poderoso Śatāyus também: tendo matado hoje Arjuna junto com Govinda e o orgulhoso Vṛkodara, e tendo matado os inimigos restantes, que eu obtenha a libertação da minha dívida para com Karṇa.

9.2.20

जलसन्धोऽथार्ष्यशृङ्गी राक्षसश्चाप्यलायुधः ।
अलम्बुसो वीरबाहुः सुबाहुश्च महारथः
तच्छ्रुत्वा कुरुराजस्य शूरार्यसदृशं वचः ।
सूतो हेमपरिच्छन्नाञ्शनैरश्वानचोदयत् ॥ ९.२.२० ॥

Jalasandha, Ārṣyaśṛṅgī, o rākṣasa Alāyudha, Alambusa, Vīrabāhu, Subāhu e o grande condutor de carro — ao ouvir aquela fala do rei dos Kurus, digna de heróis e nobres, o cocheiro conduziu lentamente os cavalos cobertos de ouro.

9.2.21

एते चान्ये च बहवो राजानो राजसत्तम ।
मदर्थं प्रहरिष्यन्ति प्राणांस्त्यक्त्वा धनानि च
गजाश्वरथहीनास्तु पादाताश्चैव मारिष ।
पञ्चविंशतिसाहस्राः प्राद्रवञ्शनकैरिव ॥ ९.२.२१ ॥

Estes e muitos outros reis, ó melhor dos reis, golpearão por minha causa, dando a vida e as riquezas. E, senhor, os soldados de infantaria, sem elefantes, cavalos ou carros — vinte e cinco mil — avançaram correndo lentamente, por assim dizer.

9.2.22

तेषां मध्ये स्थितो युद्धे भ्रातृभिः परिवारितः ।
योधयिष्याम्यहं पार्थान्पाञ्चालांश्चैव सर्वशः
तान्भीमसेनः सङ्क्रुद्धो धृष्टद्युम्नश्च पार्षतः ।
बलेन चतुरङ्गेण परिक्षिप्याहनच्छरैः ॥ ९.२.२२ ॥

Estando no meio deles, cercado por meus irmãos, combaterei na batalha contra os filhos de Pṛthā e os Pāñcālas por todos os lados. Enfurecidos, Bhīmasena e Dhṛṣṭadyumna, filho de Pṛṣata, cercaram-nos com o exército quádruplo e os golpearam com flechas.

9.2.23

चेदींश्च नृपशार्दूल द्रौपदेयांश्च संयुगे ।
सात्यकिं कुन्तिभोजं च राक्षसं च घटोत्कचम्
प्रत्ययुध्यंस्तु ते सर्वे भीमसेनं सपार्षतम् ।
पार्थपार्षतयोश्चान्ये जगृहुस्तत्र नामनी ॥ ९.२.२३ ॥

Ó tigre entre os reis, na batalha todos eles lutaram contra os Cedis, os filhos de Draupadī, Sātyaki, Kuntibhoja e o rākṣasa Ghaṭotkaca, e contra Bhīmasena junto com Pārṣata. Ali outros proferiram os nomes de Pārtha e Pārṣata.

9.2.24

एकोऽप्येषां महाराज समर्थः सन्निवारणे ।
समरे पाण्डवेयानां सङ्क्रुद्धो ह्यभिधावताम्
अक्रुध्यत रणे भीमस्तैर्मृधे प्रत्यवस्थितैः ।
सोऽवतीर्य रथात्तूर्णं गदापाणिरयुध्यत ॥ ९.२.२४ ॥

Grande rei, até um só deles é capaz de conter os Pāṇḍavas. Bhīma, enfurecido com os Pāṇḍavas que atacavam na batalha, postou-se diante deles no combate; desceu rapidamente do carro e lutou com a maça na mão.

9.2.25

किं पुनः सहिता वीराः कृतवैराश्च पाण्डवैः ।
अथवा सर्व एवैते पाण्डवस्यानुयायिभिः
न तान्रथस्थो भूमिष्ठान्धर्मापेक्षी वृकोदरः ।
योधयामास कौन्तेयो भुजवीर्यमुपाश्रितः ॥ ९.२.२५ ॥

Então, quando aqueles heróis estavam unidos e hostis aos Pāṇḍavas, ou quando todos eram seguidores do filho de Pāṇḍu, Vṛkodara, atento ao dharma, não lutou contra os que estavam em terra enquanto ele permanecia no carro; o filho de Kuntī lutou contra eles confiando na força de seus braços.

9.2.26

योत्स्यन्ते सह राजेन्द्र हनिष्यन्ति च तान्मृधे ।
कर्ण एको मया सार्धं निहनिष्यति पाण्डवान्
जातरूपपरिच्छन्नां प्रगृह्य महतीं गदाम् ।
न्यवधीत्तावकान्सर्वान्दण्डपाणिरिवान्तकः ॥ ९.२.२६ ॥

Ó senhor dos reis, eles lutarão com eles e os matarão na batalha. Karṇa sozinho, junto comigo, destruirá os Pāṇḍavas. Empunhando uma grande maça coberta de ouro, abateu todos os teus homens como a Morte com seu bastão na mão.

9.2.27

ते वै नृपतयो वीराः स्थास्यन्ति मम शासने ।
पदातयो हि संरब्धास्त्यक्तजीवितबान्धवाः।
भीममभ्यद्रवन्सङ्ख्ये पतङ्गा इव पावकम् ॥ ९.२.२७ ॥

Aqueles reis heroicos permanecerão sob o meu comando. Os soldados de infantaria enfurecidos, tendo abandonado a vida e os parentes, lançaram-se sobre Bhīma na batalha como mariposas sobre o fogo.

9.2.28

यश्च तेषां प्रणेता वै वासुदेवो महाबलः ।
न स सन्नह्यते राजन्निति मामब्रवीद्वचः
आसाद्य भीमसेनं ते संरब्धा युद्धदुर्मदाः ।
विनेदुः सहसा दृष्ट्वा भूतग्रामा इवान्तकम् ॥ ९.२.२८ ॥

E o seu líder, o poderoso Vāsudeva, não veste armadura, ó rei, assim me disse. Ao chegarem diante de Bhīmasena, enfurecidos e embriagados de guerra, rugiram de repente, como multidões de seres que gritam ao ver a Morte.

9.2.29

एवं च वदतः सूत बहुशो मम सन्निधौ ।
युक्तितो ह्यनुपश्यामि निहतान्पाण्डवान्रणे
श्येनवद्व्यचरद्भीमः खङ्गेन गदया तथा ।
पञ्चविंशतिसाहस्रांस्तावकानां व्यपोथयत् ॥ ९.२.२९ ॥

Auriga, enquanto repetes isto várias vezes diante de mim, vejo pelo raciocínio que os Pāṇḍavas foram mortos na batalha. Como um falcão, Bhīma moveu-se com espada e maça e esmagou vinte e cinco mil dos teus homens.

9.2.30

तेषां मध्ये स्थिता यत्र हन्यन्ते मम पुत्रकाः ।
व्यायच्छमानाः समरे किमन्यद्भागधेयतः
हत्वा तत्पुरुषानीकं भीमः सत्यपराक्रमः ।
धृष्टद्युम्नं पुरस्कृत्य पुनस्तस्थौ महाबलः ॥ ९.२.३० ॥

Estando no meio deles, onde meus filhos são mortos enquanto lutam na batalha, que outra causa senão o destino? Tendo abatido aquela hoste de homens, o poderoso Bhīma, de verdadeiro valor, postou-se novamente, com Dhṛṣṭadyumna à frente.

9.2.31

भीष्मश्च निहतो यत्र लोकनाथः प्रतापवान् ।
शिखण्डिनं समासाद्य मृगेन्द्र इव जम्बुकम्
धनञ्जयो रथानीकमन्वपद्यत वीर्यवान् ॥ ९.२.३१ ॥

Onde Bhīṣma, senhor dos mundos e poderoso em esplendor, foi morto, aproximando-se de Śikhaṇḍin, como um leão investe contra um chacal, o valente Dhanañjaya atacou a hoste de carros.

9.2.32

द्रोणश्च ब्राह्मणो यत्र सर्वशस्त्रास्त्रपारगः ।
निहतः पाण्डवैः सङ्ख्ये किमन्यद्भागधेयतः
माद्रीपुत्रौ च शकुनिं सात्यकिश्च महाबलः ।
जवेनाभ्यपतन्हृष्टा घ्नन्तो दौर्योधनं बलम् ॥ ९.२.३२ ॥

Onde o brâmane Droṇa, mestre de todas as armas e projéteis, foi morto em batalha pelos Pāṇḍavas—que outra causa senão o destino? Os dois filhos de Mādrī e o poderoso Sātyaki, cheios de alegria, atacaram Śakuni rapidamente, golpeando o exército de Duryodhana.

9.2.33

कर्णश्च निहतः सङ्ख्ये दिव्यास्त्रज्ञो महाबलः ।
भूरिश्रवा हतो पत्र सोमदत्तश्च संयुगे।
बाह्लिकश्च महाराज किमन्यद्भागधेयतः ।
तस्याश्ववाहान्सुबहूंस्ते निहत्य शितैः शरैः।
तमन्वधावंस्त्वरितास्तत्र युद्धमवर्तत ॥ ९.२.३३ ॥

Na batalha foi morto o poderoso Karṇa, conhecedor das armas divinas; Bhūriśravas e Somadatta também foram mortos em combate. Ó grande rei, também Bāhlīka—que outra causa senão o destino? Tendo abatido com flechas afiadas os seus muitos cavaleiros, perseguiram-no apressadamente, e ali teve lugar a batalha.

9.2.34

भगदत्तो हतो यत्र गजयुद्धविशारदः ।
जयद्रथश्च निहतः किमन्यद्भागधेयतः
ततो धनञ्जयो राजन्रथानीकमगाहत ।
विश्रुतं त्रिषु लोकेषु गाण्डीवं व्याक्षिपन्धनुः ॥ ९.२.३४ ॥

Onde Bhagadatta, hábil na guerra de elefantes, foi morto, e também Jayadratha foi morto—que outra causa senão o destino? Então, ó rei, Dhanañjaya lançou-se na hoste de carros, brandindo o arco Gāṇḍīva, renomado nos três mundos.

9.2.35

सुदक्षिणो हतो यत्र जलसन्धश्च पौरवः ।
श्रुतायुश्चाश्रुतायुश्च किमन्यद्भागधेयतः
कृष्णसारथिमायान्तं दृष्ट्वा श्वेतहयं रथम् ।
अर्जुनं चापि योद्वारं त्वदीयाः प्राद्रावन्भयात् ॥ ९.२.३५ ॥

Onde foram mortos Sudakṣiṇa, o paurava Jalasandha, Śrutāyus e Aśrutāyus — que outra coisa senão o destino? Ao ver o carro de cavalos brancos que avançava, com Kṛṣṇa como condutor, e o guerreiro Arjuna, os vossos homens fugiram de medo.

9.2.36

महाबलस्तथा पाण्ड्यः सर्वशस्त्रभृतां वरः ।
निहतः पाण्डवैः सङ्ख्ये किमन्यद्भागधेयतः
विप्रहीनरथाश्वाश्च शरैश्च परिवारिताः ।
पञ्चविंशतिसाहस्राः पार्थमार्च्छन्पदातयः ॥ ९.२.३६ ॥

Também o poderoso Pāṇḍya, o melhor de todos os portadores de armas, foi morto em combate pelos Pāṇḍavas — que outra coisa senão o destino? Vinte e cinco mil soldados de infantaria, com carros e cavalos sem condutor, cercados de flechas, avançaram contra Pārtha.

9.2.37

बृहद्बलो हतो यत्र मागधश्च महाबलः ।
उग्रायुधश्च विक्रान्तः प्रतिमानं धनुष्मताम्
हत्वा तत्पुरुषानीकं पाञ्चालानां महारथः ।
भीमसेनं पुरस्कृत्य न चिरात्प्रत्यदृश्यत ॥ ९.२.३७ ॥

Onde foram mortos Bṛhadbala, o poderoso rei de Magadha, e Ugrāyudha, o valente sem rival entre os arqueiros: depois de aniquilar aquela hoste de homens dos Pāñcāla, com Bhīmasena à frente, o grande guerreiro de carro logo reapareceu.

9.2.38

आवन्त्यो निहतो यत्र त्रैगर्तश्च जनाधिपः ।
संशप्तकाश्च निहताः किमन्यद्भागधेयतः
महाधनुर्धरः श्रीमानमित्रगणमर्दनः ।
पुत्रः पाञ्चालराजस्य धृष्टद्युम्नो महायशाः ॥ ९.२.३८ ॥

Ali foi morto o príncipe de Avantī, o senhor dos povos, rei dos Traigartas, e os Saṃśaptakas foram mortos. Que outra causa senão o destino? O grande arqueiro, o glorioso esmagador de hostes inimigas, filho do rei dos Pāñcālas, o ilustre Dhṛṣṭadyumna.

9.2.39

अलम्बुसस्तथा राजन्राक्षसश्चाप्यलायुधः ।
आर्ष्यशृङ्गिश्च निहतः किमन्यद्भागधेयतः
पारावतसवर्णाश्वं कोविदारवरध्वजम् ।
धृष्टद्युम्नं रणे दृष्ट्वा त्वदीयाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ९.२.३९ ॥

Ó rei, Alambusa, o rākṣasa Alāyudha e também Ṛṣyaśṛṅgi foram mortos. Que outra causa senão o destino? Ao ver Dhṛṣṭadyumna na batalha, com cavalos cor de pomba e o excelente estandarte de kovidāra, os teus homens fugiram com medo.

9.2.40

नारायणा हता यत्र गोपाला युद्धदुर्मदाः ।
म्लेच्छाश्च बहुसाहस्राः किमन्यद्भागधेयतः
गान्धारराजं श्रीघ्रास्त्रमनुसृत्य यशस्विनौ ।
अचिरात्प्रत्यदृश्येतां माद्रीपुत्रौ ससात्यकी ॥ ९.२.४० ॥

Ali foram mortos os Nārāyaṇas, os pastores ferozes na batalha e muitos milhares de bárbaros. Que outra causa senão o destino? Perseguindo o rei dos Gāndhāras, os dois ilustres filhos de Mādrī, rápidos com as armas, logo foram vistos de novo junto de Sātyaki.

9.2.41

शकुनिः सौबलो यत्र कैतव्यश्च महाबलः ।
निहतः सबलो वीरः किमन्यद्भागधेयतः
चेकितानः शिखण्डी च द्रौपदेयाश्च मारिष ।
हत्वा त्वदीयं सुमहत्सैन्यं शङ्खानथाधमन् ॥ ९.२.४१ ॥

Onde Śakuni, filho de Subala, o astuto e muito poderoso herói, foi morto com o seu exército — que mais dizer senão que foi pelo destino? Cekitāna, Śikhaṇḍin e os filhos de Draupadī, tendo destruído o teu grande exército, ó nobre, sopraram as suas conchas.

9.2.42

एते चान्ये च बहवः कृतास्त्रा युद्धदुर्मदाः ।
राजानो राजपुत्राश्च शूराः परिघबाहवः।
निहता बहवो यत्र किमन्यद्भागधेयतः ।
ते सर्वे तावकान्प्रेक्ष्य द्रवतो वै पराङ्मुखान्।
अभ्यधावन्त निघ्नन्तो वृषाञ्चित्वा वृषा इव ॥ ९.२.४२ ॥

Estes e muitos outros, versados nas armas, embriagados de batalha, reis e príncipes heroicos de braços como clavas, foram ali mortos — que mais dizer senão que foi pelo destino? Vendo os teus homens fugirem de costas voltadas, lançaram-se sobre eles golpeando, como touros que marcam outros touros.

9.2.43

यत्र शूरा महेष्वासाः कृतास्त्रा युद्वदुर्मदाः ।
बहवो निहताः सूत महेन्द्रसमविक्रमाः
सेनावशेषं तं दृष्ट्वा तव पुत्रस्य पाण्डवः ।
अवस्थितं सव्यसाची चुक्रोध बलवन्नृप ॥ ९.२.४३ ॥

Onde muitos heróis, grandes arqueiros versados nas armas, embriagados de batalha, de valor igual ao do grande Indra, foram mortos, ó auriga — vendo o resto do exército do teu filho manter-se firme, o Pāṇḍava Savyasācin irou-se fortemente, ó rei.

9.2.44

नानादेशसमावृत्ताः क्षत्रिया यत्र सञ्जय ।
निहताः समरे सर्वे किमन्यद्भागधेयतः
तत एनं शरै राजन्सहसा समवाकिरत् ।
रजसा चोद्गतेनाथ न स्म किञ्चन दृश्यते ॥ ९.२.४४ ॥

Ó Sañjaya, onde todos os guerreiros reunidos de muitas terras foram mortos em batalha — o que é isto senão o destino? Então, ó rei, subitamente o cobriram de flechas, e com a poeira que se ergueu nada podia ser visto.

9.2.45

पुत्राश्च मे विनिहताः पौत्राश्चैव महाबलाः ।
वयस्या भ्रातरश्चैव किमन्यद्भागधेयतः
अन्धकारीकृते लोके शरीभूते महीतले ।
दिशः सर्वा महाराज तावकाः प्राद्रवन्भयात् ॥ ९.२.४५ ॥

Meus filhos foram mortos, e também meus poderosos netos; companheiros e irmãos igualmente — o que é isto senão o destino? Ó grande rei, quando o mundo se escureceu e a terra se encheu de cadáveres, todos os teus homens fugiram aterrorizados em todas as direções.

9.2.46

भागधेयसमायुक्तो ध्रुवमुत्पद्यते नरः ।
यस्तु भाग्यसमायुक्तः स शुभं प्राप्नुयान्नरः
भज्यमानेषु सर्वेषु कुरुराजो विशाम्पते ।
परेषामात्मनश्चैव सैन्ये ते समुपाद्रवत् ॥ ९.२.४६ ॥

O homem nascido dotado de fortuna certamente vem a ser; o homem afortunado obtém o bem. Ó senhor dos homens, quando tudo se despedaçava, o rei dos kurus fugiu no meio do teu exército, pelas fileiras inimigas e pelas suas próprias.

9.2.47

अहं वियुक्तस्तैर्भाग्यैः पुत्रैश्चैवेह सञ्जय ।
कथमद्य भविष्यामि वृद्धः शत्रुवशं गतः
ततो दुर्योधनः सर्वानाजुहावाथ पाण्डवान् ।
युद्धाय भरतश्रेष्ठ देवानिव पुरा बलिः ॥ ९.२.४७ ॥

Sañjaya, privado de meus filhos e da sorte, estou velho e caí em poder dos inimigos; como viverei agora? Então Duryodhana convocou todos os Pāṇḍavas para a batalha, como outrora Bali convocou os deuses, ó melhor dos Bharatas.

9.2.48

नान्यदत्र परं मन्ये वनवासादृते प्रभो ।
सोऽहं वनं गमिष्यामि निर्बन्धुर्ज्ञातिसंक्षये
त एनमभिगर्जन्तं सहिताः समुपाद्रवन् ।
नानाशस्त्रसृजः क्रुद्धा भर्त्सयन्तो मुहुर्मुहुः ॥ ९.२.४८ ॥

Senhor, não vejo nada melhor aqui do que viver na floresta. Sem parentes, após a destruição dos meus, irei para a floresta. Então todos juntos, irados, lançaram-se sobre ele enquanto rugia, arremessando armas de toda sorte e insultando-o repetidas vezes.

9.2.49

न हि मेऽन्यद्भवेच्छ्रेयो वनाभ्युपगमादृते ।
इमामवस्थां प्राप्तस्य लूनपक्षस्य सञ्जय
दुर्योधनोऽप्यसम्भ्रान्तस्तानरीन्व्यधमच्छरैः ॥ ९.२.४९ ॥

Para mim, reduzido a este estado, com as asas cortadas, ó Sañjaya, nada seria melhor do que ir para a floresta. Então Duryodhana, imperturbável, abateu aqueles inimigos com flechas.

9.2.50

दुर्योधनो हतो यत्र शल्यश्च निहतो युधि ।
दुःशासनो विविंशश्च विकर्णश्च महाबलः
तत्राद्भुतमपरश्याम तव पुत्रस्य पौरुषम् ।
यदेनं पाण्डवाः सर्वे न शेकुरतिवर्तितुम् ॥ ९.२.५० ॥

Onde Duryodhana foi morto, e também Śalya foi abatido em batalha; Duḥśāsana, Vivinśati e o poderoso Vikarṇa também. Ali vimos o valor admirável do teu filho, que todos os Pāṇḍavas não conseguiram superar.

9.2.51

कथं हि भीमसेनस्य श्रोष्येऽहं शब्दमुत्तमम् ।
एकेन समरे येन हतं पुत्रशतं मम
नातिदूरापयातं च कृतबुद्धि पलायने ।
दुर्योधनः स्वकं सैन्यमपश्यकद्भृशविक्षतम् ॥ ९.२.५१ ॥

Como ouvirei a excelente notícia de Bhīmasena, que sozinho na batalha matou meus cem filhos? Duryodhana, decidido a fugir e não tendo ido longe, viu seu exército gravemente ferido.

9.2.52

असकृद्वदतस्तस्य दुर्योधनवधेन च ।
दुःखशोकाभिसन्तप्तो न श्रोष्ये परुषा गिरः
ततोऽवस्थाप्य राजेन्द्र कृतबुद्धिस्तवात्मजः ।
हर्षयन्निव तान्योधांस्ततो वचनमब्रवीत् ॥ ९.२.५२ ॥

Como ele repetia sem cessar a morte de Duryodhana, eu, atormentado pela dor e pelo luto, não ouvirei palavras duras. Então, ó senhor dos reis, teu filho resoluto, detendo a fuga e como se alegrasse aqueles guerreiros, disse estas palavras.

9.2.53

एवं स शोकसन्तप्तः पार्थिवो हतबान्धवः ।
मुहुर्मुहुर्मुह्यमानः पुत्राधिभिरभिप्लुतः
न तं देशं प्रपश्यामि पृथिव्यां पर्वतेषु च ।
यत्र यातान्न वो हन्युः पाण्डवाः किं सृतेन वः ॥ ९.२.५३ ॥

Assim, atormentado pela dor, o rei cujos parentes haviam sido mortos, confundido repetidas vezes e oprimido pela angústia por seus filhos, falou: Não vejo lugar algum na terra ou entre as montanhas onde, se fordes, os Pāṇḍavas não vos matariam. De que vos serve fugir?

9.2.54

विलप्य सुचिरं कालं धृतराष्ट्रोऽम्बिकासुतः ।
दीर्घमुष्णं स निःश्वस्य चिन्तयित्वा पराभवम्
स्वल्पं चैव बलं तेषां कृष्णौ च भृशविक्षतौ ।
यदि सर्वेऽपि तिष्ठामो ध्रुवं नो विजयो भवेत् ॥ ९.२.५४ ॥

Depois de lamentar-se por muito tempo, Dhṛtarāṣṭra, filho de Ambikā, soltou um longo suspiro ardente e refletiu sobre a derrota: o exército deles é pequeno e os dois Kṛṣṇas estão gravemente feridos. Se todos nós resistirmos firmes, a vitória será certamente nossa.

9.2.55

दुःखेन महता राजन्सन्तप्तो भरतर्षभः ।
पुनर्गावल्गणिं सूतं पर्यपृच्छद्यथातथम्
विप्लयातांस्तु वो भिन्नान्पाण्डवाः कृतकिल्पिषान् ।
अनुसृत्य हनिष्यन्ति श्रेयोः न समरे वधः ॥ ९.२.५५ ॥

Ó rei, atormentado por grande dor, o melhor dos Bharatas perguntou de novo ao cocheiro Gāvalgaṇi, com exatidão, como estavam as coisas: os Pāṇḍavas, que foram ofendidos, perseguiriam e matariam a vocês, que se dispersaram e fugiram? Nada é melhor do que ser morto em batalha.

9.2.56

भीष्मद्रोणौ हतौ श्रुत्वा सूतपुत्रं च पातितम् ।
सेनापतिं प्रणेतारं कमकुर्वत मामकाः
सुखः साङ्ग्रामिको मृत्युः क्षत्रधर्मेण युध्यताम् ।
मृतो दुःखं न जानीते प्रेत्य चानन्त्यमश्नुते ॥ ९.२.५६ ॥

Ao ouvir que Bhīṣma e Droṇa foram mortos, e que o filho do cocheiro também tombou, quem os meus homens fizeram comandante e chefe do exército? Para os guerreiros que combatem, a morte na batalha segundo o dever do kṣatriya é suave. O morto não conhece a dor, e após a morte alcança a infinitude.

9.2.57

यं यं सेनाप्रणेतारं युधि कुर्वन्ति मामकाः ।
अचिरेणैव कालेन तं तं निघ्नन्ति पाण्डवाः
शृण्वन्तु क्षत्रियाः सर्वे यावन्तोऽत्र समागताः ।
द्विषतो भीमसेनस्य वशमेष्यथ विद्रुताः ॥ ९.२.५७ ॥

A quem quer que os meus homens façam comandante do exército na batalha, os Pāṇḍavas abatem em pouco tempo. Ouçam todos os kṣatriyas aqui reunidos: fugindo, caireis sob o poder do inimigo Bhīmasena.

9.2.58

रणमूर्ध्नि हतो भीष्मः पश्यतां वः किरीटिना ।
एवमेव हतो द्रोणः सर्वेषामेव पश्यताम्
पितामहैराचरितं न धर्मं हातुमर्हथ ।
नान्यत्कर्मास्ति पापीयः क्षत्रियस्य पलायनात् ॥ ९.२.५८ ॥

No centro da batalha, Bhīṣma foi morto diante dos vossos olhos pelo coroado (Arjuna); do mesmo modo Droṇa foi morto perante todos. Não deveis abandonar o dever praticado pelos vossos avós. Para um kṣatriya não há ação mais pecaminosa do que a fuga.

9.2.59

एवमेव हतः कर्णः सूतपुत्रः प्रतापवान् ।
सराजकानां सर्वेषां पश्यतां वः किरीटिना
न युद्वधर्माच्छ्रेयान्हि पन्थाः स्वर्गस्य कौरवाः ।
सुचिरेणार्जिताँलोकान्सद्यो युद्धात्समश्नुते ॥ ९.२.५९ ॥

Assim também foi morto o poderoso Karṇa, filho do condutor de carros, diante de todos os reis e à vista de todos vós, pelo portador do diadema. Ó Kauravas, não há caminho melhor para o céu do que o dever da batalha; pela batalha obtém-se de imediato os mundos conquistados por longo tempo.

9.2.60

पूर्वमेवाहमुक्तो वै विदुरेण महात्मना ।
दुर्योधनापराधेन प्रजेयं विनशिष्यति
तस्य तद्वचनं राज्ञः पूजयित्वा महारथाः ।
पुनरेवाभ्यवर्तन्त क्षत्रियाः पाण्डवान्प्रति।
पराजयममृष्यन्त कृतचित्ताश्च विक्रमे ॥ ९.२.६० ॥

Muito antes, o magnânimo Vidura me dissera que este povo pereceria pela falta de Duryodhana. Mas, honrando a palavra do rei, os grandes guerreiros de carro e os kṣatriyas voltaram de novo contra os Pāṇḍavas; incapazes de suportar a derrota, firmaram o ânimo na bravura.