Mahābhārata · Adhyāya 9.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.23.1
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु पाण्डवैर्निहते बले ।
अश्वैः सप्तसहस्रैस्तु उपावर्तत सौबलः ॥ ९.२३.१ ॥
Als das Heer von den Pāṇḍavas erschlagen war und nur wenig übrig blieb, wandte sich der Sohn Subalas (Śakuni) mit siebentausend Pferden zurück.
9.23.2
स यात्वा वाहिनीं तूर्णं चोदयानः स्वकान्युधि ।
युध्यध्वमिति संहृष्टाः पुनःपुनररिन्दमाः ॥ ९.२३.२ ॥
Er eilte zum Heer, spornte die Seinen an und sprach: »Kämpft!« Da freuten sich die Feindbezwinger immer wieder aufs Neue.
9.23.3
अपृच्छत्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु राजा महाबलः ।
शकुनेस्तद्वचः श्रुत्वा तमूचुर्भरतर्षभ ॥ ९.२३.३ ॥
Dort fragte er die Krieger: »Wo ist nun der König, der Mächtige?« Als sie Śakunis Worte hörten, sprachen sie zu ihm: »O Stier der Bharatas!«
9.23.4
असौ तिष्ठति कौरव्यो रणमध्ये महाबलः ।
यत्रैतत्सुमहच्छत्रं पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ९.२३.४ ॥
Dort steht der mächtige Kaurava inmitten der Schlacht, wo dieser gewaltige Sonnenschirm steht, leuchtend wie der Vollmond.
9.23.5
यत्र ते सतनुत्राणा रथास्तिष्ठन्ति दंशिताः ।
यत्रैष तुमुलः शब्दः पर्जन्यनिनदोपमः ॥ ९.२३.५ ॥
Wo deine gepanzerten Wagen bereitstehen und wo dieser tosende Schall ertönt, gleich dem Donner der Wolken.
9.23.6
तत्र गच्छ द्रुतं राजंस्ततो द्रक्ष्यसि कौरवम् ।
एवमुक्तस्तु तैर्योधैः शकुनिः सौबलस्तदा ॥ ९.२३.६ ॥
»O König, geh schnell dorthin; dann wirst du den Kaurava sehen.« So angesprochen von jenen Kriegern, da wandte sich Śakuni, der Sohn Subalas...
9.23.7
प्रययौ तत्र यत्रास्ते पुत्रस्तव नराधिप ।
सर्वतः संवृतो वीरैः समरे चित्रयोधिभिः ॥ ९.२३.७ ॥
O Herr der Menschen, er ging dorthin, wo dein Sohn war, im Kampf von allen Seiten umgeben von Helden wunderbarer Kunst.
9.23.8
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा रथानीके व्यवस्थितम् ।
स रथांस्तावकान्सर्वान्हर्षयञ्शकुनिस्ततः ॥ ९.२३.८ ॥
Als er Duryodhana in der Wagenreihe aufgestellt sah, erfreute Śakuni alle deine Wagenkämpfer.
9.23.9
दुर्योधनमिदं वाक्यं हृष्टरूपो विशाम्पते ।
कृतकार्यमिवात्मानं मन्यमानोऽब्रवीन्नृपम् ॥ ९.२३.९ ॥
O Herr der Völker, mit frohem Antlitz, sich selbst für seine Aufgabe vollendet haltend, sprach er diese Worte zu König Duryodhana.
9.23.10
जहि राजन्रथानीकमश्वाः सर्वे जिता मया ।
नात्यक्त्वा जीवितं सङ्ख्ये शक्यो जेतुं युधिष्ठिरः ॥ ९.२३.१० ॥
O König, schlag die Wagenreihe nieder; ich habe alle Reiter besiegt. Yudhiṣṭhira kann im Kampf nicht besiegt werden, ohne dass man das eigene Leben einsetzt.
9.23.11
हते तस्मिन्रथानीके पाण्डवेनाभिपालिते ।
गजानेतान्हनिष्यामः पदातींश्चेतरांस्तथा ॥ ९.२३.११ ॥
Wenn jene Wagenreihe, vom Pāṇḍava beschützt, erschlagen ist, werden wir diese Elefanten und ebenso das Fußvolk erschlagen.
9.23.12
श्रुत्वा तु वचनं तस्य तावका जयगृद्विनः ।
जवेनाभ्यपतन्हृष्टाः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ९.२३.१२ ॥
Als sie seine Worte hörten, stürzten deine siegbegierigen Krieger erfreut schnell auf das Heer der Pāṇḍava los.
9.23.13
बद्वनिस्त्रिंशहस्ताश्च प्रगृहीतशरासनाः ।
शरासनानि धून्वानाः सिंहनादान्प्रचक्रिरे ॥ ९.२३.१३ ॥
Mit an den Händen befestigten Schwertern und erhobenen Bogen schüttelten sie die Bogen und stießen Löwengebrüll aus.
9.23.14
ततो ज्यातलनिर्धोषः पुनरासीद्विशाम्पते ।
प्रादुरासीच्छराणां च सुमुक्तानां सुदारुणः ॥ ९.२३.१४ ॥
Dann, o Herr der Völker, erhob sich wieder das Schwirren der Bogensehnen, und der überaus furchtbare Klang der gut abgeschossenen Pfeile erscholl.
9.23.15
तान्समीपगतान्दृष्ट्वा जनानुद्यतकार्मुकान् ।
उवाच देवकीपुत्रं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ९.२३.१५ ॥
Als er jene Männer mit erhobenen Bogen nahen sah, sprach Dhanañjaya, der Sohn Kuntīs, zum Sohn der Devakī.
9.23.16
चोदयाश्वानसम्भ्रान्तः प्रविशैतद्बलार्णवम् ।
अन्तमद्य गमिष्यामि शत्रूणां निशितैः शरैः ॥ ९.२३.१६ ॥
Treibe die Pferde ohne Erschrecken an, dringe in dieses Heeresmeer ein; heute werde ich mit scharfen Pfeilen das Ende der Feinde erreichen.
9.23.17
अष्टादश दिनान्यद्य युद्धस्यास्य जनार्दन ।
वर्तमानस्य महतः समासाद्य परस्परम् ॥ ९.२३.१७ ॥
O Janārdana, heute sind achtzehn Tage dieser großen Schlacht vergangen, die andauert, seit die Heere aufeinandergetroffen sind.
9.23.18
अनन्तकल्पा ध्वजिनी भूत्वा ह्येषां महात्मनाम् ।
क्षयमद्य गता युद्धे पश्य दैवं यथाविधम् ॥ ९.२३.१८ ॥
Das Heer dieser hochherzigen Männer, unendlich in seinen Gestalten, ist heute im Kampf dem Untergang verfallen. Sieh, wie das Schicksal es bestimmt hat.
9.23.19
समुद्रकल्पं च बलं धार्तराष्ट्रस्य माधव ।
अस्मनासाद्य सञ्जातं गोष्पदोपममच्युत ॥ ९.२३.१९ ॥
O Mādhava, das Heer des Sohnes von Dhṛtarāṣṭra, weit wie der Ozean, ist, als es auf uns traf, wie ein Kuhhufabdruck geworden, o Acyuta.
9.23.20
हते भीष्मे धीर्ममासीच्छमः स्यादिति माधव ।
न च तत्कृतवान्मूढो धार्तराष्ट्रः सुबालिशः ॥ ९.२३.२० ॥
O Mādhava, nach dem Fall Bhīṣmas hätte Einsicht erwachen müssen, dass nun Frieden herrschen würde; doch der überaus törichte Sohn Dhṛtarāṣṭras tat es nicht.
9.23.21
उक्तं भीष्मेण यद्वाक्यं हितं तथ्यं च माधव ।
तच्चापि नासौ कृतवान्वीतबुद्धिः सुयोधनः ॥ ९.२३.२१ ॥
O Mādhava, auch das heilsame und wahre Wort, das Bhīṣma gesprochen hatte, hat dieser besinnungslose Suyodhana nicht befolgt.
9.23.22
तस्मिंस्तु निहते भीष्मे प्रच्युते पृथिवीपतौ ।
न जाने कारणं किन्तु येन युद्धमवर्तत ॥ ९.२३.२२ ॥
Als Bhīṣma erschlagen war und jener Herr der Erde gefallen, weiß ich nicht, aus welchem Grund der Kampf weiterging.
9.23.23
मूढांस्तु सर्वथा मन्ये धार्तराष्ट्रान्सुबालिशान् ।
पतिते शन्तनोः पुत्रे येऽकार्युः संयुगं पुनः ॥ ९.२३.२३ ॥
Ich halte die Söhne Dhṛtarāṣṭras für gänzlich verblendet und überaus töricht, die, als der Sohn Śantanus gefallen war, den Kampf von neuem aufnahmen.
9.23.24
अनन्तरं च निहते द्रोणे ब्रह्मविदां वरे ।
राधेये च विकर्णे च नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२४ ॥
Und nachdem Droṇa, der Beste unter den Brahmankennern, erschlagen war, auch der Sohn Rādhās (Karṇa) und Vikarṇa, kam dieses Gemetzel nicht zur Ruhe.
9.23.25
अल्पावशिष्टे सैन्येऽस्मिन्सूतपुत्रे च पातिते ।
सपुत्रे वै नरव्याघ्रे नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२५ ॥
Obwohl von diesem Heer nur wenig übrig ist, der Sohn des Wagenlenkers gefallen ist und der Tiger unter den Menschen (Bhīma) mit seinen Söhnen noch lebt, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.26
श्रुतायुषि हते वीरे जलसन्धे च मागधे ।
श्रुतायुधे च नृपतौ नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२६ ॥
Obwohl der Held Śrutāyus erschlagen wurde, ebenso Jalasandha und der König von Magadha sowie König Śrutāyudha, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.27
भूरिश्रवसि शल्ये च साल्ये चैव जनार्दन ।
आवन्त्येषु च वीरेषु नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२७ ॥
O Janārdana, obwohl Bhūriśravas, Śalya und der König der Sālvas erschlagen wurden und die Helden von Avanti, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.28
जयद्रथे च निहते राक्षसे चाप्यलायुधे ।
बाह्लिके सोमदत्ते च नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२८ ॥
Obwohl Jayadratha erschlagen wurde, auch der Rākṣasa Alāyudha, der Bāhlika und Somadatta, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.29
भगदत्ते हते शूरे काम्भोजे च सुदारुणे ।
दुःशासने च निहते नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२९ ॥
Obwohl der Held Bhagadatta erschlagen wurde, der überaus furchtbare König der Kāmbojas und Duḥśāsana erschlagen wurden, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.30
दृष्ट्वा विनिहताञ्शूरान्पृथङ्माण्डलिकान्नृपान् ।
बलिनश्च रणे कृष्ण नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३० ॥
Nachdem ich die im Kampf erschlagenen Helden, die einzelnen Vasallenkönige und die Starken gesehen habe, o Kṛṣṇa, hört dieses Gemetzel nicht auf.
9.23.31
अक्षौहिणीपतीन्दृष्ट्वा भीमसेननिपातितान् ।
मोहाद्वा यदि वा लोभान्नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३१ ॥
Als man die Herren der akṣauhiṇīs von Bhīmasena niedergestreckt sieht, hört das Gemetzel doch nicht auf, aus Verblendung oder aus Gier.
9.23.32
हतप्रवीरां विध्वस्तां दृष्ट्वा चेमां चमूं रणे ।
अलम्बले च निहते नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३२ ॥
Sieht man dieses Heer zerschlagen, seine Helden im Kampf erschlagen, und auch Alambuṣa erschlagen, so hört das Gemetzel doch nicht auf.
9.23.33
भ्रातॄन्विनिहतान्दृष्ट्वा वयस्यान्मातुलानपि ।
पुत्रान्विनिहतान्दृष्ट्वा नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३३ ॥
Sieht man Brüder erschlagen, Gefährten und auch Mutterbrüder, und sieht man Söhne erschlagen, so hört das Gemetzel nicht auf.
9.23.34
को नु राजकुले जातः कौरवेषु विशेषतः ।
निरर्थकं महद्वैरं कुर्यादन्यः सुयोधनात् ॥ ९.२३.३४ ॥
Wer, in königlicher Linie geboren, zumal unter den Kauravas, außer Suyodhana, würde eine so sinnlose große Feindschaft stiften?
9.23.35
गुणतोऽभ्यधिकाञ्ज्ञात्वा बलतः शौर्यतोपि वा ।
अमूढः को नु युध्येत जानन्प्राज्ञो हिताहितम् ॥ ९.२३.३५ ॥
Wer, im Wissen, dass andere an Tugend, Kraft oder Tapferkeit überlegen sind, und unverblendet, weise und das Gute vom Bösen kennend, würde kämpfen?
9.23.36
किन्नु तस्य मनो ह्यासीत्त्वयोक्तस्य हितं वचः ।
प्रशमे पाण्डवैः सार्धं सोन्यस्य शृणुयात्कथम् ॥ ९.२३.३६ ॥
Warum blieb sein Geist nicht bei dem heilsamen Wort, das du sprachst? Wie hätte er, zum Frieden mit den Pāṇḍavas, auf das Wort eines anderen gehört?
9.23.37
येन शान्तनवो भीष्मो द्रोणो विदुर एव च ।
प्रत्याख्याताः शंमस्यार्थे किन्नु तस्याद्य भेषजम् ॥ ९.२३.३७ ॥
Welches Heilmittel gibt es heute für ihn, der Bhīṣma, den Sohn Śāntanus, Droṇa und sogar Vidura um des Friedens willen zurückwies?
9.23.38
मौर्ख्याद्येन पिता वृद्वः प्रत्याख्यातो जनार्दन ।
तथा माता हितं वाक्यं भाषमाणा हितैषिणी ॥ ९.२३.३८ ॥
O Janārdana, derjenige, der aus Torheit den alten Vater zurückwies, und ebenso die heilsamen Worte der wohlmeinenden Mutter.
9.23.39
प्रत्याख्याता ह्यसत्कृत्य स कस्मै रोचयेद्वचः ।
कुलान्तकरणो व्यक्तं जात एष जनार्दन ॥ ९.२३.३९ ॥
Wer die Wohlmeinenden zurückgewiesen und gedemütigt hat, wessen Worte sollte der gutheißen? O Janārdana, es ist klar, dass er geboren wurde, um sein Geschlecht zu vernichten.
9.23.40
तथास्य दृश्यते चेष्टा नीतिश्चैव विशाम्पते ।
नैष दास्यति नो राज्यमिति मे मतिरच्युत ॥ ९.२३.४० ॥
So zeigen sich sein Verhalten und seine Politik, o Herr der Menschen. Meiner Ansicht nach, o Acyuta, wird er uns das Reich nicht geben.
9.23.41
उक्तोऽहं बहुशस्तात विदुरेण महात्मना ।
न जीवन्दास्यते भागं धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ॥ ९.२३.४१ ॥
Lieber Vater, der großmütige Vidura hat mir oft gesagt, dass Suyodhana, der Sohn Dhṛtarāṣṭras, solange er lebt, keinen Anteil geben wird.
9.23.42
यावत्प्राणा धरिष्यन्ति धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
तावद्युष्मास्वपापेषु प्रचरिष्यति पापकम् ॥ ९.२३.४२ ॥
Solange der Atem des bösgesinnten Sohnes Dhṛtarāṣṭras währt, wird er gegen euch, die Schuldlosen, weiter Frevel verüben.
9.23.43
न च युक्तोऽन्यथा जेतुमृते युद्धेन माधव ।
इत्यब्रवीत्सदा मां हि विदुरः सत्यदर्शनः ॥ ९.२३.४३ ॥
Mādhava, es ist nicht recht, auf andere Weise als durch Krieg zu siegen. So sprach stets Vidura, der Seher der Wahrheit, zu mir.
9.23.44
तत्सर्वमद्य जानामि व्यवसायं दुरात्मनः ।
यदुक्तं वचनं तेन विदुरेण महात्मना ॥ ९.२३.४४ ॥
Heute kenne ich den Entschluss jenes Bösgesinnten vollständig und ebenso die Worte, die der großherzige Vidura sprach.
9.23.45
यो हि श्रुत्वा वचः पथ्यं जामदग्न्याद्यथातथम् ।
अवामन्यत दुर्बुद्धिर्ध्रुवं नाशमुखे स्थितः ॥ ९.२३.४५ ॥
Obwohl er die wahren und heilsamen Worte des Sohnes des Jamadagni gehört hatte, missachtete der Verblendete sie; gewiss stand er am Rand des Untergangs.
9.23.46
उक्तं हि बहुभिः सिद्धैर्जातमात्रे सुयोधने ।
एनं प्राप्य दुरात्मानं क्षयं क्षत्रं गमिष्यति ॥ ९.२३.४६ ॥
Viele vollendete Weise sagten bereits bei der Geburt Suyodhanas, dass die Kriegerkaste durch diesen Bösgesinnten zugrunde gehen werde.
9.23.47
तदिदं वचनं तेषां निरुक्तं वै जनार्दन ।
क्षयं याता हि राजानो दुर्योधनकृते भृशम् ॥ ९.२३.४७ ॥
Jener Ausspruch von ihnen, o Janārdana, wurde in der Tat wahr gesprochen: Könige sind um Duryodhanas willen in großes Verderben gegangen.
9.23.48
सोऽद्य सर्वान्रणे योधान्निहनिष्यामि माधव ॥ ९.२३.४८ ॥
Mādhava, heute werde ich alle Krieger im Kampf erschlagen.
9.23.49
क्षत्रियेषु हतेष्वाशु शून्ये च शिबिरे कृते ।
वधाय चात्मनोऽस्माभिः संयुगं रोचयिष्यति ॥ ९.२३.४९ ॥
Wenn die Krieger rasch erschlagen sind und das Lager leer ist, wird er den Kampf mit uns zu seinem eigenen Verderben begehren.
9.23.50
तदन्तं हि भवेद्वैरमनुमानेन माधव ।
एवं पश्यामि वार्ष्णेय चिन्तयन्प्रज्ञया स्वया।
विदुरस्य च वाक्येन चेष्टया च दुरात्मनः ॥ ९.२३.५० ॥
O Mādhava, durch Schlussfolgerung sehe ich, dass dies das Ende der Feindschaft wäre. O Vārṣṇeya, mit meiner eigenen Weisheit nachdenkend, und durch Viduras Worte und das Verhalten jenes Bösen, sehe ich es so.
9.23.51
तस्माद्याहि चमूं वीर यावद्वन्मि शितैः शरैः ।
दुर्योधनं महाबाहो वाहिनीं चास्य संयुगे ॥ ९.२३.५१ ॥
Darum, o Held, fahre vorwärts zum Heer, damit ich Duryodhana und sein Heer im Kampf mit scharfen Pfeilen schlagen kann, o Starkarmiger.
9.23.52
क्षेममद्य करिष्यामि धर्मराजस्य माधव ।
हत्वैतद्दुर्बलं सैन्यं धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः ॥ ९.२३.५२ ॥
Heute, o Mādhava, werde ich dem König des Dharma das Wohl sichern, indem ich dieses schwache Heer erschlage, während der Sohn Dhṛtarāṣṭras zusieht.
9.23.53
अभीशुहस्तो दाशार्हस्तथोक्तः सव्यसाचिना ।
तद्बलौघममित्राणामभीतः प्राविशद्बलात् ॥ ९.२३.५३ ॥
So angesprochen von Savyasācin (Arjuna), nahm der Nachkomme Daśārhas (Kṛṣṇa), die Zügel in der Hand, furchtlos gewaltsam jene Flut der feindlichen Heere auf.
9.23.54
शरासनवनं घोरं शक्तिकण्टकसङ्कुलम् ।
गदापरिघपाषाणं रथनागमहाद्रुमम् ॥ ९.२३.५४ ॥
Ein Wald von Bogen, schrecklich, dicht mit den Dornen der Speere, erfüllt von Keulen, Eisenstangen und Steinen, mit Wagen und Elefanten als großen Bäumen.
9.23.55
हयपत्तिलताकीर्णं गाहमानो महायशाः ।
व्यचरत्तत्र गोविन्दो रथेनातिपताकिना ॥ ९.२३.५५ ॥
Der überaus berühmte Govinda drang in das Heer voller Reiter und lianengleicher Banner ein und bewegte sich dort auf seinem Wagen mit der sehr hohen Fahne.
9.23.56
ते हयाः पाण्डुरा राजन्वहन्तोऽर्जुनमाहवे ।
दिक्षु सर्वास्वदृश्यन्त दाशार्हेण प्रचोदिताः ॥ ९.२३.५६ ॥
O König, jene weißen Pferde, die Arjuna in der Schlacht trugen, waren in allen Richtungen zu sehen, angetrieben vom Nachkommen des Daśārha.
9.23.57
ततः प्रायाद्रथेनाजौ सव्यसाची परन्तपः ।
किरञ्शरशतांस्तीक्ष्णान्वारिधारा घनो यथा ॥ ९.२३.५७ ॥
Dann rückte Savyasācin, der Feindeverbrenner, im Kampf auf seinem Wagen vor und streute hunderte scharfer Pfeile wie eine Wolke, die Wasserströme ergießt.
9.23.58
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः शराणां नतपर्वणाम् ।
इषुभिश्छाद्यमानानां समरे सव्यसाचिना ॥ ९.२३.५८ ॥
Ein großes Getöse erhob sich von den Pfeilen mit gebogenen Gelenken, die im Kampf von den Pfeilen Savyasācins verdeckt wurden.
9.23.59
असज्जन्तस्तनुत्रेषु शरौघाः प्रापतन्भुवि ।
इन्द्राशनिसमस्पर्शा गाण्डीवप्रेषिताः शराः ॥ ९.२३.५९ ॥
Ohne in den Rüstungen steckenzubleiben, fielen die vom Bogen Gāṇḍīva geschleuderten Pfeilströme, mit einer Berührung wie Indras Donnerkeil, zu Boden.
9.23.60
नरान्नागान्समाहत्य हयांश्चापि विशाम्पते ।
अपतन्त रणे बाणाः पतङ्गा इव घोषिणः ॥ ९.२३.६० ॥
O Herr des Volkes, nachdem sie Männer, Elefanten und Pferde getroffen hatten, fielen die Pfeile im Kampf wie summende Falter nieder.
9.23.61
आसीत्सर्वमवच्छन्नं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
न प्राज्ञायन्त समरे दिशो वा प्रदिशोपि वा ॥ ९.२३.६१ ॥
Alles war von den vom Gāṇḍīva abgeschossenen Pfeilen bedeckt; in der Schlacht waren weder die Himmelsrichtungen noch die Zwischenrichtungen zu erkennen.
9.23.62
सर्वमासीज्जगत्पूर्णं पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैस्तैलधौतैः कर्मारपरिमार्जितैः ॥ ९.२३.६२ ॥
Die ganze Welt war erfüllt von Pfeilen mit Pārthas Namen, goldenen Federn, in Öl gewaschen und vom Schmied poliert.
9.23.63
ते दह्यमानाः पार्थेन पावकेनेव कुञ्जराः ।
पार्थं न प्राजहुर्घारा वध्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.२३.६३ ॥
Von Pārtha wie von Feuer verbrannt, von scharfen Pfeilen getroffen, verließen jene Elefanten Pārtha nicht.
9.23.64
शरचापधरः पार्थः प्रज्वलन्निव भास्करः ।
ददाह समरे योधान्कक्षमग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.२३.६४ ॥
Pārtha, mit Bogen und Pfeil in der Hand, brennend wie die Sonne, verbrannte die Krieger in der Schlacht, wie das Feuer trockenes Gras verbrennt.
9.23.65
यथा वनान्ते वनपैर्विसृष्टः ।
कक्षं दहेत्कृष्णगतिः सुघोषः।
भूरिद्रुमं शुष्कलतावितानं ।
भृशं समृद्धो ज्वलनः प्रतापी ॥ ९.२३.६५ ॥
Wie ein mächtiges Feuer, von Waldbewohnern am Waldrand entfacht, mit dunkler, schneller Bewegung und lautem Knistern, ein Dickicht mit vielen Bäumen und Hängen trockener Ranken verbrennt,
9.23.66
एवं स नाराचगणम्प्रतापी ।
शरार्चिरुच्चावचतिग्मतेजाः।
ददाह सर्वां तव पुत्रसेना… ।
ममृष्यमाणस्तरसा तरस्वी ॥ ९.२३.६६ ॥
So verbrannte jener Mächtige mit einer Schar eiserner Pfeile und Pfeilflammen von vielfältigem, scharfem Glanz das ganze Heer deines Sohnes… unfähig zu ertragen, schnell und stark, (Pārtha).
9.23.67
तस्येषवः प्राणहराः सुमुक्ता ।
नासज्जन्वै वर्मसु रुक्मपुङ्खाः।
न च द्वितीयं प्रमुमोच बाणं ।
नरे हये वा परमद्विपे वा ॥ ९.२३.६७ ॥
Seine lebensraubenden Pfeile, gut abgeschossen und goldgefiedert, blieben nicht in den Panzern stecken; und er schoss keinen zweiten Pfeil ab, weder auf einen Mann, noch auf ein Pferd, noch auf einen großen Elefanten.
9.23.68
अनेकरूपाकृतिभिर्हि बाणै… ।
र्महारथानीकमनुप्रविश्य।
स एव एकस्तव पुत्रस्य सेनां ।
जघान दैत्यानिव वज्रपाणिः ॥ ९.२३.६८ ॥
Mit Pfeilen vielgestaltiger Formen… in das Heer der großen Wagenkämpfer eindringend, schlug er allein das Heer deines Sohnes nieder, wie der Donnerkeulen-Träger die Dämonen schlägt.