மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.23
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.23.1
अल्पावशिष्टे सैन्ये तु पाण्डवैर्निहते बले ।
अश्वैः सप्तसहस्रैस्तु उपावर्तत सौबलः ॥ ९.२३.१ ॥
பாண்டவர்களால் படை கொல்லப்பட்டு சிறிதளவே எஞ்சியபோது, சௌபலன் (சகுனி) ஏழாயிரம் குதிரைகளுடன் திரும்பினான்.
9.23.2
स यात्वा वाहिनीं तूर्णं चोदयानः स्वकान्युधि ।
युध्यध्वमिति संहृष्टाः पुनःपुनररिन्दमाः ॥ ९.२३.२ ॥
அவன் விரைவாகப் படையிடம் சென்று தன் வீரர்களை ஊக்குவித்து, "போரிடுங்கள்!" என்றான்; எதிரிகளை அடக்கும் வீரர்கள் மீண்டும் மீண்டும் மகிழ்ந்தனர்.
9.23.3
अपृच्छत्क्षत्रियांस्तत्र क्व नु राजा महाबलः ।
शकुनेस्तद्वचः श्रुत्वा तमूचुर्भरतर्षभ ॥ ९.२३.३ ॥
அங்கே அவன் க்ஷத்திரியர்களிடம், "அந்த மகாபலசாலியான அரசன் எங்கே?" என்று கேட்டான்; சகுனியின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு அவர்கள் அவனிடம், "பரதர்களில் சிறந்தவனே!" என்றனர்.
9.23.4
असौ तिष्ठति कौरव्यो रणमध्ये महाबलः ।
यत्रैतत्सुमहच्छत्रं पूर्णचन्द्रसमप्रभम् ॥ ९.२३.४ ॥
அதோ, மகாபலசாலியான கௌரவன் போர்க்களத்தின் நடுவே நிற்கிறான்; அங்கே முழுநிலவின் ஒளி போன்ற இந்த மிகப்பெரிய குடை இருக்கிறது.
9.23.5
यत्र ते सतनुत्राणा रथास्तिष्ठन्ति दंशिताः ।
यत्रैष तुमुलः शब्दः पर्जन्यनिनदोपमः ॥ ९.२३.५ ॥
உன் கவசம் பூண்ட தேர்கள் தயாராக நிற்கும் இடத்தில், மேகத்தின் இடி முழக்கம் போன்ற இந்தப் பேரொலி எழுகிறது.
9.23.6
तत्र गच्छ द्रुतं राजंस्ततो द्रक्ष्यसि कौरवम् ।
एवमुक्तस्तु तैर्योधैः शकुनिः सौबलस्तदा ॥ ९.२३.६ ॥
"அரசே! அங்கே விரைந்து செல், அப்போது கௌரவனைக் காண்பாய்." வீரர்கள் இவ்வாறு சொன்னபோது, சௌபலன் சகுனி...
9.23.7
प्रययौ तत्र यत्रास्ते पुत्रस्तव नराधिप ।
सर्वतः संवृतो वीरैः समरे चित्रयोधिभिः ॥ ९.२३.७ ॥
மன்னா, உங்கள் மகன் இருந்த இடத்திற்கு அவன் சென்றான்; போரில் அற்புதமாகப் போரிடும் வீரர்களால் அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சூழப்பட்டிருந்தான்.
9.23.8
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा रथानीके व्यवस्थितम् ।
स रथांस्तावकान्सर्वान्हर्षयञ्शकुनिस्ततः ॥ ९.२३.८ ॥
பின்னர், தேர்ப்படையில் நிற்கும் துரியோதனனைக் கண்டு, சகுனி உங்கள் அனைத்துத் தேர்வீரர்களையும் மகிழ்வித்தான்.
9.23.9
दुर्योधनमिदं वाक्यं हृष्टरूपो विशाम्पते ।
कृतकार्यमिवात्मानं मन्यमानोऽब्रवीन्नृपम् ॥ ९.२३.९ ॥
மக்களின் தலைவனே, மகிழ்ந்த முகத்தோடு, தன் காரியம் நிறைவேறியதாக எண்ணிக்கொண்டு, அவன் அரசன் துரியோதனனிடம் இந்தச் சொற்களைச் சொன்னான்.
9.23.10
जहि राजन्रथानीकमश्वाः सर्वे जिता मया ।
नात्यक्त्वा जीवितं सङ्ख्ये शक्यो जेतुं युधिष्ठिरः ॥ ९.२३.१० ॥
அரசனே, தேர்ப்படையை அழி; குதிரைவீரர்கள் அனைவரையும் நான் வென்றுவிட்டேன். போரில் உயிரை விடாமல் யுதிஷ்டிரனை வெல்ல முடியாது.
9.23.11
हते तस्मिन्रथानीके पाण्डवेनाभिपालिते ।
गजानेतान्हनिष्यामः पदातींश्चेतरांस्तथा ॥ ९.२३.११ ॥
பாண்டவனால் காக்கப்பட்ட அந்தத் தேர்ப்படை அழிக்கப்பட்ட பின், இந்த யானைகளையும் மற்ற காலாட்படையினரையும் நாம் கொல்வோம்.
9.23.12
श्रुत्वा तु वचनं तस्य तावका जयगृद्विनः ।
जवेनाभ्यपतन्हृष्टाः पाण्डवानामनीकिनीम् ॥ ९.२३.१२ ॥
அவனுடைய சொற்களைக் கேட்டு, வெற்றியை விரும்பிய உங்கள் வீரர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் வேகமாக பாண்டவர்களின் படையை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
9.23.13
बद्वनिस्त्रिंशहस्ताश्च प्रगृहीतशरासनाः ।
शरासनानि धून्वानाः सिंहनादान्प्रचक्रिरे ॥ ९.२३.१३ ॥
வாள்களைக் கையில் கட்டிக்கொண்டும், வில்களை ஏந்தியும், வில்களை அசைத்துக்கொண்டும் அவர்கள் சிங்க முழக்கங்களைச் செய்தனர்.
9.23.14
ततो ज्यातलनिर्धोषः पुनरासीद्विशाम्पते ।
प्रादुरासीच्छराणां च सुमुक्तानां सुदारुणः ॥ ९.२३.१४ ॥
பின்னர், மக்களின் தலைவனே, வில்நாணின் ஒலி மீண்டும் எழுந்தது; நன்றாக எய்யப்பட்ட அம்புகளின் மிகக் கொடிய ஒலியும் தோன்றியது.
9.23.15
तान्समीपगतान्दृष्ट्वा जनानुद्यतकार्मुकान् ।
उवाच देवकीपुत्रं कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ॥ ९.२३.१५ ॥
அருகில் வந்திருந்த, வில்லை உயர்த்திய அந்த மனிதர்களைக் கண்டு, குந்தியின் மகன் தனஞ்சயன் தேவகியின் மகனிடம் கூறினான்.
9.23.16
चोदयाश्वानसम्भ्रान्तः प्रविशैतद्बलार्णवम् ।
अन्तमद्य गमिष्यामि शत्रूणां निशितैः शरैः ॥ ९.२३.१६ ॥
கலங்காமல் குதிரைகளைத் தூண்டு; இந்தப் படைக்கடலுக்குள் நுழை. இன்று கூரிய அம்புகளால் எதிரிகளின் எல்லையை நான் அடைவேன்.
9.23.17
अष्टादश दिनान्यद्य युद्धस्यास्य जनार्दन ।
वर्तमानस्य महतः समासाद्य परस्परम् ॥ ९.२३.१७ ॥
ஓ ஜனார்தனா, ஒருவரோடொருவர் எதிர்த்து நடைபெறும் இந்தப் பெரும் போருக்கு இன்று பதினெட்டு நாட்கள்.
9.23.18
अनन्तकल्पा ध्वजिनी भूत्वा ह्येषां महात्मनाम् ।
क्षयमद्य गता युद्धे पश्य दैवं यथाविधम् ॥ ९.२३.१८ ॥
இந்த மகாத்மாக்களின் அளவற்ற பலவகைப் படையணி இன்று போரில் அழிவை அடைந்துவிட்டது. விதி எப்படி இருக்கிறதோ அப்படியே நிகழ்வதைப் பார்.
9.23.19
समुद्रकल्पं च बलं धार्तराष्ट्रस्य माधव ।
अस्मनासाद्य सञ्जातं गोष्पदोपममच्युत ॥ ९.२३.१९ ॥
மாதவா, திருதராட்டிரனின் மகனின் கடல் போன்ற படை, நம்மை எதிர்கொண்டபோது பசுவின் குளம்படி அளவாகிவிட்டது, அச்யுதா.
9.23.20
हते भीष्मे धीर्ममासीच्छमः स्यादिति माधव ।
न च तत्कृतवान्मूढो धार्तराष्ट्रः सुबालिशः ॥ ९.२३.२० ॥
மாதவா, பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டபோது அமைதி வரவேண்டும் என்ற புத்தி வந்திருக்க வேண்டும்; ஆனால் அந்த மிக மூடனான திருதராட்டிரனின் மகன் அதைச் செய்யவில்லை.
9.23.21
उक्तं भीष्मेण यद्वाक्यं हितं तथ्यं च माधव ।
तच्चापि नासौ कृतवान्वीतबुद्धिः सुयोधनः ॥ ९.२३.२१ ॥
மாதவா, பீஷ்மர் சொன்ன நலம் தரும் உண்மையான சொல்லையும் அந்த அறிவிழந்த சுயோதனன் செய்யவில்லை.
9.23.22
तस्मिंस्तु निहते भीष्मे प्रच्युते पृथिवीपतौ ।
न जाने कारणं किन्तु येन युद्धमवर्तत ॥ ९.२३.२२ ॥
பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டு அந்த மன்னர் வீழ்ந்த பின்னும், எந்தக் காரணத்தால் போர் தொடர்ந்தது என்பதை நான் அறியேன்.
9.23.23
मूढांस्तु सर्वथा मन्ये धार्तराष्ट्रान्सुबालिशान् ।
पतिते शन्तनोः पुत्रे येऽकार्युः संयुगं पुनः ॥ ९.२३.२३ ॥
சந்தனுவின் மகன் வீழ்ந்த பின்னும் மீண்டும் போர் செய்த திருதராட்டிரனின் மகன்களை நான் முற்றிலும் மூடர்கள் என்று கருதுகிறேன்.
9.23.24
अनन्तरं च निहते द्रोणे ब्रह्मविदां वरे ।
राधेये च विकर्णे च नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२४ ॥
பின்னர் பிரம்மஞானிகளில் சிறந்த துரோணர் கொல்லப்பட்டபோதும், ராதையின் மகன் கர்ணனும் விகர்ணனும் கொல்லப்பட்டபோதும் இந்த அழிவு அடங்கவில்லை.
9.23.25
अल्पावशिष्टे सैन्येऽस्मिन्सूतपुत्रे च पातिते ।
सपुत्रे वै नरव्याघ्रे नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२५ ॥
இந்தப் படையில் சிறிதே எஞ்சியிருக்க, சூதபுத்திரன் வீழ்ந்தபோதும், மகனுடன் கூடிய நரவ்யாக்ரன் (பீமன்) இருந்தபோதும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.26
श्रुतायुषि हते वीरे जलसन्धे च मागधे ।
श्रुतायुधे च नृपतौ नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२६ ॥
வீரன் ஸ்ருதாயுஸ் கொல்லப்பட்டபோதும், ஜலசந்தனும் மாகதனும் கொல்லப்பட்டபோதும், மன்னன் ஸ்ருதாயுதன் கொல்லப்பட்டபோதும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.27
भूरिश्रवसि शल्ये च साल्ये चैव जनार्दन ।
आवन्त्येषु च वीरेषु नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२७ ॥
ஜனார்தனா, பூரிஸ்ரவஸ், சல்யன், சால்வ மன்னன் ஆகியோர் கொல்லப்பட்டபோதும், அவந்தி வீரர்கள் கொல்லப்பட்டபோதும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.28
जयद्रथे च निहते राक्षसे चाप्यलायुधे ।
बाह्लिके सोमदत्ते च नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२८ ॥
ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டபோதும், ராட்சசன் அலாயுதன் கொல்லப்பட்டபோதும், பாஹ்லீகனும் சோமதத்தனும் கொல்லப்பட்டபோதும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.29
भगदत्ते हते शूरे काम्भोजे च सुदारुणे ।
दुःशासने च निहते नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.२९ ॥
வீரன் பகதத்தன் கொல்லப்பட்டபோதும், மிகக் கொடிய காம்போஜ மன்னன் கொல்லப்பட்டபோதும், துச்சாசனன் கொல்லப்பட்டபோதும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.30
दृष्ट्वा विनिहताञ्शूरान्पृथङ्माण्डलिकान्नृपान् ।
बलिनश्च रणे कृष्ण नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३० ॥
கிருஷ்ணா, போரில் கொல்லப்பட்ட வீரர்களையும், தனித்தனி மண்டலங்களின் மன்னர்களையும், வலிமையானவர்களையும் கண்டும் இந்தப் படுகொலை அடங்கவில்லை.
9.23.31
अक्षौहिणीपतीन्दृष्ट्वा भीमसेननिपातितान् ।
मोहाद्वा यदि वा लोभान्नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३१ ॥
பீமசேனனால் வீழ்த்தப்பட்ட அக்ஷௌஹிணிகளின் தலைவர்களைக் கண்டும், மோகத்தாலோ பேராசையாலோ, இந்தப் படுகொலை நிற்கவில்லை.
9.23.32
हतप्रवीरां विध्वस्तां दृष्ट्वा चेमां चमूं रणे ।
अलम्बले च निहते नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३२ ॥
போரில் வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு சிதறிய இந்தப் படையைக் கண்டும், அலம்புசன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டும், இந்தப் படுகொலை நிற்கவில்லை.
9.23.33
भ्रातॄन्विनिहतान्दृष्ट्वा वयस्यान्मातुलानपि ।
पुत्रान्विनिहतान्दृष्ट्वा नैव शाम्यति वैशसम् ॥ ९.२३.३३ ॥
கொல்லப்பட்ட சகோதரர்களையும், தோழர்களையும், மாமன்மார்களையும் கண்டும், கொல்லப்பட்ட மகன்களைக் கண்டும், இந்தப் படுகொலை நிற்கவில்லை.
9.23.34
को नु राजकुले जातः कौरवेषु विशेषतः ।
निरर्थकं महद्वैरं कुर्यादन्यः सुयोधनात् ॥ ९.२३.३४ ॥
அரச குலத்தில் பிறந்த, குறிப்பாக கௌரவர்களில், சுயோதனனைத் தவிர வேறு யார் இத்தகைய பயனற்ற பெரும் பகையைச் செய்வான்?
9.23.35
गुणतोऽभ्यधिकाञ्ज्ञात्वा बलतः शौर्यतोपि वा ।
अमूढः को नु युध्येत जानन्प्राज्ञो हिताहितम् ॥ ९.२३.३५ ॥
குணத்திலும், பலத்திலும், வீரத்திலும் மேலானவர்கள் என்று அறிந்தும், மயக்கமற்ற, நன்மை தீமை அறிந்த ஞானி யார் போரிடுவான்?
9.23.36
किन्नु तस्य मनो ह्यासीत्त्वयोक्तस्य हितं वचः ।
प्रशमे पाण्डवैः सार्धं सोन्यस्य शृणुयात्कथम् ॥ ९.२३.३६ ॥
உன்னால் சொல்லப்பட்ட நன்மை தரும் சொல்லில் அவனுடைய மனம் ஏன் நிலைக்கவில்லை? பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்வதில், அவன் மற்றவர் சொல்லை எப்படிக் கேட்பான்?
9.23.37
येन शान्तनवो भीष्मो द्रोणो विदुर एव च ।
प्रत्याख्याताः शंमस्यार्थे किन्नु तस्याद्य भेषजम् ॥ ९.२३.३७ ॥
சாந்தனுவின் மகன் பீஷ்மர், துரோணர் மற்றும் விதுரரையும் அமைதிக்காக யார் புறக்கணித்தானோ, அவனுக்கு இன்று என்ன மருந்து?
9.23.38
मौर्ख्याद्येन पिता वृद्वः प्रत्याख्यातो जनार्दन ।
तथा माता हितं वाक्यं भाषमाणा हितैषिणी ॥ ९.२३.३८ ॥
ஜனார்தனா, மூடத்தனத்தால் எவன் வயது முதிர்ந்த தந்தையை மறுத்தானோ, அவ்வாறே நலம் விரும்பிய தாய் பேசிய நல்ல வார்த்தைகளையும் மறுத்தானோ.
9.23.39
प्रत्याख्याता ह्यसत्कृत्य स कस्मै रोचयेद्वचः ।
कुलान्तकरणो व्यक्तं जात एष जनार्दन ॥ ९.२३.३९ ॥
ஜனார்தனா, நலம் விரும்புவோரை மறுத்து அவமதித்தவன் யாருடைய சொல்லை விரும்புவான்? இவன் குலத்தை அழிப்பவனாகவே பிறந்திருக்கிறான் என்பது தெளிவு.
9.23.40
तथास्य दृश्यते चेष्टा नीतिश्चैव विशाम्पते ।
नैष दास्यति नो राज्यमिति मे मतिरच्युत ॥ ९.२३.४० ॥
அரசே, அவனுடைய செயலும் அரசியலும் அப்படியே காணப்படுகின்றன. அச்யுதா, இவன் நமக்கு ராஜ்யத்தைத் தரமாட்டான் என்பதே என் கருத்து.
9.23.41
उक्तोऽहं बहुशस्तात विदुरेण महात्मना ।
न जीवन्दास्यते भागं धार्तराष्ट्रः सुयोधनः ॥ ९.२३.४१ ॥
அப்பா, மகாத்மா விதுரர் பலமுறை என்னிடம் சொல்லியிருக்கிறார்: உயிரோடிருக்கும் வரை திருதராஷ்டிரரின் மகன் சுயோதனன் பங்கைத் தரமாட்டான் என்று.
9.23.42
यावत्प्राणा धरिष्यन्ति धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ।
तावद्युष्मास्वपापेषु प्रचरिष्यति पापकम् ॥ ९.२३.४२ ॥
தீய புத்தியுள்ள திருதராஷ்டிரரின் மகனின் உயிர் இருக்கும் வரை, அவன் உங்களிடம், குற்றமற்றவர்களிடம், தீமையான செயல்களைச் செய்துகொண்டே இருப்பான்.
9.23.43
न च युक्तोऽन्यथा जेतुमृते युद्धेन माधव ।
इत्यब्रवीत्सदा मां हि विदुरः सत्यदर्शनः ॥ ९.२३.४३ ॥
மாதவா, போர் இன்றி வேறு வழியில் வெல்வது தகாது என்று சத்தியத்தைக் காண்பவரான விதுரர் எப்போதும் என்னிடம் கூறினார்.
9.23.44
तत्सर्वमद्य जानामि व्यवसायं दुरात्मनः ।
यदुक्तं वचनं तेन विदुरेण महात्मना ॥ ९.२३.४४ ॥
தீய மனமுடையவனின் அந்த முடிவை இன்று நான் முழுவதுமாக அறிவேன்; மகாத்மாவான விதுரர் கூறிய வார்த்தைகளையும் அறிவேன்.
9.23.45
यो हि श्रुत्वा वचः पथ्यं जामदग्न्याद्यथातथम् ।
अवामन्यत दुर्बुद्धिर्ध्रुवं नाशमुखे स्थितः ॥ ९.२३.४५ ॥
ஜாமதக்ன்யரிடமிருந்து உண்மையான, நலம் தரும் சொற்களைக் கேட்டும் தீய புத்தியுள்ளவன் அவற்றை அலட்சியம் செய்தான்; அவன் நிச்சயமாக அழிவின் வாயிலில் நின்றிருந்தான்.
9.23.46
उक्तं हि बहुभिः सिद्धैर्जातमात्रे सुयोधने ।
एनं प्राप्य दुरात्मानं क्षयं क्षत्रं गमिष्यति ॥ ९.२३.४६ ॥
சுயோதனன் பிறந்த உடனேயே பல சித்தர்களும் கூறியிருந்தனர்: இந்தத் தீய மனமுடையவனை அடைந்து க்ஷத்திரியர் குலம் அழியும்.
9.23.47
तदिदं वचनं तेषां निरुक्तं वै जनार्दन ।
क्षयं याता हि राजानो दुर्योधनकृते भृशम् ॥ ९.२३.४७ ॥
ஜனார்தனா, அவர்கள் கூறிய அந்த வார்த்தை உண்மையே; துரியோதனனுக்காக அரசர்கள் பெரும் அளவில் அழிவை அடைந்துள்ளனர்.
9.23.48
सोऽद्य सर्वान्रणे योधान्निहनिष्यामि माधव ॥ ९.२३.४८ ॥
மாதவா, நான் இன்று போரில் எல்லா வீரர்களையும் கொல்வேன்.
9.23.49
क्षत्रियेषु हतेष्वाशु शून्ये च शिबिरे कृते ।
वधाय चात्मनोऽस्माभिः संयुगं रोचयिष्यति ॥ ९.२३.४९ ॥
சத்திரியர்கள் விரைவில் கொல்லப்பட்டு, முகாம் வெறுமையானபோது, நம்மால் தனது அழிவுக்காக அவன் போரை விரும்புவான்.
9.23.50
तदन्तं हि भवेद्वैरमनुमानेन माधव ।
एवं पश्यामि वार्ष्णेय चिन्तयन्प्रज्ञया स्वया।
विदुरस्य च वाक्येन चेष्टया च दुरात्मनः ॥ ९.२३.५० ॥
மாதவா, அனுமானத்தால் பார்க்கிறேன், இதுவே பகைக்கு முடிவாகும். வார்ஷ்ணேயா, என் சொந்த அறிவால் சிந்தித்து, விதுரரின் சொல்லாலும் அந்த தீயவனின் நடத்தையாலும் இவ்வாறே காண்கிறேன்.
9.23.51
तस्माद्याहि चमूं वीर यावद्वन्मि शितैः शरैः ।
दुर्योधनं महाबाहो वाहिनीं चास्य संयुगे ॥ ९.२३.५१ ॥
ஆகையால் வீரனே, படையை நோக்கிச் செல். கூரிய அம்புகளால் துரியோதனனையும் அவனுடைய படையையும் போரில் நான் அடிக்கும்படி, மகாபாகுவே.
9.23.52
क्षेममद्य करिष्यामि धर्मराजस्य माधव ।
हत्वैतद्दुर्बलं सैन्यं धार्तराष्ट्रस्य पश्यतः ॥ ९.२३.५२ ॥
மாதவா, இன்று தருமராஜனுக்கு நான் நலன் செய்வேன். திருதராஷ்டிரனின் மகன் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, இந்த பலவீனமான படையை அழித்து.
9.23.53
अभीशुहस्तो दाशार्हस्तथोक्तः सव्यसाचिना ।
तद्बलौघममित्राणामभीतः प्राविशद्बलात् ॥ ९.२३.५३ ॥
கடிவாளத்தைக் கையில் பிடித்த தாசார்ஹர் (கிருஷ்ணர்), சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) அவ்வாறு சொன்னபோது, அஞ்சாமல் பலத்துடன் பகைவர்களின் அந்தப் படைப் பெருக்கில் நுழைந்தார்.
9.23.54
शरासनवनं घोरं शक्तिकण्टकसङ्कुलम् ।
गदापरिघपाषाणं रथनागमहाद्रुमम् ॥ ९.२३.५४ ॥
வில்லின் காடு, கொடியது, ஈட்டிகளாகிய முட்களால் நிறைந்தது, தண்டாயுதங்கள், உலக்கைகள், கற்களால் நிறைந்தது, தேர்களும் யானைகளும் பெரிய மரங்களாக உள்ளது.
9.23.55
हयपत्तिलताकीर्णं गाहमानो महायशाः ।
व्यचरत्तत्र गोविन्दो रथेनातिपताकिना ॥ ९.२३.५५ ॥
குதிரை வீரர்களும் கொடி-லதைகளும் நிறைந்த அந்தப் படையில் புகுந்த மகாயசஸ்வியான கோவிந்தர், உயர்ந்த கொடியுள்ள தம் தேரில் அங்கே சுற்றிச் சென்றார்.
9.23.56
ते हयाः पाण्डुरा राजन्वहन्तोऽर्जुनमाहवे ।
दिक्षु सर्वास्वदृश्यन्त दाशार्हेण प्रचोदिताः ॥ ९.२३.५६ ॥
அரசே! போரில் அர்ஜுனனைச் சுமந்த அந்த வெண்ணிறக் குதிரைகள், தாசார்ஹ (கிருஷ்ணன்) தூண்ட, எல்லாத் திசைகளிலும் தென்பட்டன.
9.23.57
ततः प्रायाद्रथेनाजौ सव्यसाची परन्तपः ।
किरञ्शरशतांस्तीक्ष्णान्वारिधारा घनो यथा ॥ ९.२३.५७ ॥
பின்னர் பகைவரைச் சுடும் சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) போரில் தேரில் முன்னேறினான்; மேகம் நீர்த்தாரைகளைப் பொழிவது போல் கூர்மையான நூறு அம்புகளைப் பொழிந்தபடி.
9.23.58
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः शराणां नतपर्वणाम् ।
इषुभिश्छाद्यमानानां समरे सव्यसाचिना ॥ ९.२३.५८ ॥
சவ்யசாசி அர்ஜுனனின் அம்புகளால் போரில் மறைக்கப்பட்ட அந்த வளைந்த கணுக்களுடைய அம்புகளின் பெரும் ஒலி எழுந்தது.
9.23.59
असज्जन्तस्तनुत्रेषु शरौघाः प्रापतन्भुवि ।
इन्द्राशनिसमस्पर्शा गाण्डीवप्रेषिताः शराः ॥ ९.२३.५९ ॥
கவசங்களில் தங்காமல் வில்லாகிய காண்டீவத்திலிருந்து ஏவப்பட்ட இந்திரனின் இடிக்கு இணையான தொடுதல் கொண்ட அம்புக் கூட்டங்கள் நிலத்தில் விழுந்தன.
9.23.60
नरान्नागान्समाहत्य हयांश्चापि विशाम्पते ।
अपतन्त रणे बाणाः पतङ्गा इव घोषिणः ॥ ९.२३.६० ॥
மக்களின் தலைவனே! மனிதர்களையும் யானைகளையும் குதிரைகளையும் தாக்கி, போரில் அம்புகள் ரீங்கரிக்கும் விட்டில்பூச்சிகள் போல் விழுந்தன.
9.23.61
आसीत्सर्वमवच्छन्नं गाण्डीवप्रेषितैः शरैः ।
न प्राज्ञायन्त समरे दिशो वा प्रदिशोपि वा ॥ ९.२३.६१ ॥
காண்டீவத்திலிருந்து ஏவப்பட்ட அம்புகளால் எல்லாம் மறைக்கப்பட்டிருந்தது. போரில் திசைகளோ, உப திசைகளோ தெரியவில்லை.
9.23.62
सर्वमासीज्जगत्पूर्णं पार्थनामाङ्कितैः शरैः ।
रुक्मपुङ्खैस्तैलधौतैः कर्मारपरिमार्जितैः ॥ ९.२३.६२ ॥
பார்த்தனின் பெயர் பொறிக்கப்பட்ட, பொன் இறகுகள் கொண்ட, எண்ணெயில் கழுவப்பட்ட, கொல்லனால் மெருகேற்றப்பட்ட அம்புகளால் உலகம் முழுவதும் நிறைந்திருந்தது.
9.23.63
ते दह्यमानाः पार्थेन पावकेनेव कुञ्जराः ।
पार्थं न प्राजहुर्घारा वध्यमानाः शितैः शरैः ॥ ९.२३.६३ ॥
பார்த்தனால் நெருப்பைப் போல் எரிக்கப்பட்டு, கூரிய அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அந்த யானைகள் பார்த்தனை விட்டு விலகவில்லை.
9.23.64
शरचापधरः पार्थः प्रज्वलन्निव भास्करः ।
ददाह समरे योधान्कक्षमग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.२३.६४ ॥
வில்லும் அம்பும் ஏந்திய பார்த்தன், எரியும் சூரியனைப் போல் போரில் வீரர்களை, நெருப்பு உலர்ந்த புல்லை எரிப்பது போல் எரித்தான்.
9.23.65
यथा वनान्ते वनपैर्विसृष्टः ।
कक्षं दहेत्कृष्णगतिः सुघोषः।
भूरिद्रुमं शुष्कलतावितानं ।
भृशं समृद्धो ज्वलनः प्रतापी ॥ ९.२३.६५ ॥
காட்டின் ஓரத்தில் காட்டு மனிதர்களால் விடப்பட்ட, கருமையான வேகமும் பெரும் ஒலியும் கொண்ட வலிமையான நெருப்பு, பல மரங்களும் உலர்ந்த கொடிகளும் நிறைந்த புதரை எரிப்பது போல்.
9.23.66
एवं स नाराचगणम्प्रतापी ।
शरार्चिरुच्चावचतिग्मतेजाः।
ददाह सर्वां तव पुत्रसेना… ।
ममृष्यमाणस्तरसा तरस्वी ॥ ९.२३.६६ ॥
இவ்வாறு அந்த வலிமையான பார்த்தன், இரும்பு அம்புக் கூட்டங்களால், பல்வேறு கூரிய ஒளியுடன் அம்புத் தீச்சுடரால் உன் மகனின் முழுப் படையையும் எரித்தான்… பொறுக்க முடியாதவனாய், வேகத்தில் வலிமையான அவன்.
9.23.67
तस्येषवः प्राणहराः सुमुक्ता ।
नासज्जन्वै वर्मसु रुक्मपुङ्खाः।
न च द्वितीयं प्रमुमोच बाणं ।
नरे हये वा परमद्विपे वा ॥ ९.२३.६७ ॥
அவனுடைய உயிர் பறிக்கும் அம்புகள் நன்கு எய்யப்பட்டவை, பொன்னிறச் சிறகுகள் கொண்டவை; அவை கவசங்களில் சிக்கவில்லை. அவன் இரண்டாவது அம்பை மனிதன் மீதோ குதிரை மீதோ சிறந்த யானை மீதோ எய்யவில்லை.
9.23.68
अनेकरूपाकृतिभिर्हि बाणै… ।
र्महारथानीकमनुप्रविश्य।
स एव एकस्तव पुत्रस्य सेनां ।
जघान दैत्यानिव वज्रपाणिः ॥ ९.२३.६८ ॥
பல வடிவங்களும் உருவங்களும் கொண்ட அம்புகளால்… பெரும் தேர்வீரர்களின் படையில் புகுந்து, அவன் ஒருவனே உன் மகனின் படையைக் கொன்றான்; வஜ்ரத்தைக் கையில் கொண்டவன் அசுரர்களைக் கொல்வது போல.