Mahābhārata · Adhyāya 9.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.26.1
दुर्योधनो महाराज सुदर्शश्चापि ते सुतः ।
हतशेषौ तदा सङ्ख्ये वाजिमध्ये व्यवस्थितौ ॥ ९.२६.१ ॥
O großer König, Duryodhana und dein Sohn Sudarśana, die beiden im Kampf Übriggebliebenen, standen damals inmitten der Pferde.
9.26.2
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा वाजिमध्ये व्यवस्थितम् ।
उवाच देवकीपुत्रः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ९.२६.२ ॥
Als er Duryodhana inmitten der Pferde stehen sah, sprach der Sohn der Devakī zu Dhanañjaya, dem Sohn der Kuntī.
9.26.3
शत्रवो हतभूयिष्ठा ज्ञातयः परिपालिताः ।
गृहीत्वा सञ्जयं चासौ निवृत्तः शिनिपुङ्गवः ॥ ९.२६.३ ॥
Die Feinde waren größtenteils erschlagen, die Verwandten beschützt; der Stier der Śini kehrte zurück, nachdem er Sañjaya ergriffen hatte.
9.26.4
परिश्रान्तश्च नकुलः सहदेवश्च भारत ।
योधयित्वा रणे पापान्धार्तराष्ट्रान्सहानुगान् ॥ ९.२६.४ ॥
O Nachfahre des Bharata, auch Nakula und Sahadeva waren erschöpft, nachdem sie im Kampf die sündhaften Söhne Dhṛtarāṣṭras samt ihrer Gefolgschaft bekämpft hatten.
9.26.5
दुर्योधनमतिक्रम्य त्रय एते व्यवस्थिन्ताः ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिश्चैव महारथः ॥ ९.२६.५ ॥
An Duryodhana vorbei stehen diese drei: Kṛpa, Kṛtavarman und der Sohn Droṇas, der große Wagenkämpfer.
9.26.6
असौ तिष्ठति पाञ्चाल्यः श्रिया परमया युतः ।
दुर्योधनबलं हत्वा सह सर्वैः प्रभद्रकैः ॥ ९.२६.६ ॥
Jener Fürst der Pāñcāla steht, mit höchstem Glanz begabt, nachdem er das Heer Duryodhanas samt allen Prabhadrakas erschlagen hat.
9.26.7
असौ दुर्योधनः पार्थ वाजिमध्ये व्यवस्थितः ।
छत्रेण ध्रियामणेन प्रेक्षमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ९.२६.७ ॥
O Pārtha, dort steht Duryodhana inmitten der Reiter und blickt immer wieder unter dem über ihm gehaltenen Sonnenschirm umher.
9.26.8
प्रतिव्यूह्य बलं सर्वं रणमध्ये व्यवस्थितः ।
एनं हत्वा शितैर्बाणैः कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ ९.२६.८ ॥
Nachdem du das ganze Heer aufgestellt hast, stehe mitten im Kampf; wenn du ihn mit scharfen Pfeilen niederstreckst, wirst du dein Werk vollbracht haben.
9.26.9
गजानीकं हतं दृष्ट्वा त्वां च प्राप्तमरिन्दम ।
यावन्न विद्रवन्त्येते तावज्जहि सुयोधन्सम् ॥ ९.२६.९ ॥
O Bezwinger der Feinde, da du die Elefantenschar erschlagen siehst und du selbst gekommen bist, erschlage Suyodhana, bevor diese fliehen.
9.26.10
यातु कश्चित्तुं पाञ्चाल्यं क्षिप्रमागम्यतामिति ।
परिश्रान्तबलस्तात नैष मुच्येत किल्बिषी ॥ ९.२६.१० ॥
Möge jemand zum Fürsten der Pāñcāla gehen und sagen: ‚Komm schnell!' Lieber, dieser Sünder, dessen Heer erschöpft ist, wird nicht entkommen.
9.26.11
हत्वा तव बलं सर्वं सङ्ग्रमे धृतराष्ट्रजः ।
जितान्पाण्डुसुतान्प्रत्वा रूपं धारयते महत् ॥ ९.२६.११ ॥
Nachdem er im Kampf dein ganzes Heer erschlagen hat, nimmt der Sohn Dhṛtarāṣṭras eine gewaltige Gestalt an, als hätte er die Söhne Pāṇḍus besiegt.
9.26.12
निहतं स्वबलं दृष्ट्वा पीडितं चापि पाण्डवैः ।
ध्रुवमेष्यति सङ्ग्रमे वधायैवात्मनो नृपः ॥ ९.२६.१२ ॥
Da er sein eigenes Heer erschlagen und zudem von den Pāṇḍava bedrängt sieht, wird jener König gewiss zum Kampf kommen – zu seinem eigenen Untergang.
9.26.13
एवमुक्तः फल्गुनस्तु कृष्णं वचनमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रसुताः सर्वे हता भीमेन माधव।
यावेतावास्थितौ कृष्ण तावद्य नभविष्यतः ॥ ९.२६.१३ ॥
So angesprochen sprach Phalguna (Arjuna) diese Worte zu Kṛṣṇa: O Mādhava, alle Söhne Dhṛtarāṣṭras sind von Bhīma erschlagen. O Kṛṣṇa, diese beiden, die noch stehen, werden heute nicht überleben.
9.26.14
हतो भीष्मो हतो द्रोणः कर्णो वैकर्तनो हतः ।
मद्रराजो हतः शल्यो हतः कृष्ण जयद्रथः ॥ ९.२६.१४ ॥
Bhīṣma ist erschlagen, Droṇa ist erschlagen, Karṇa, der Sohn Vikartanas, ist erschlagen. Der König der Madras, Śalya, ist erschlagen; Jayadratha, o Kṛṣṇa, ist erschlagen.
9.26.15
हयाः पञ्चशताः शिष्टाः शकुनेः सौबलस्य च ।
रथानां तु शते शिष्टे द्वे एव तु जनार्दन।
दन्तिनां च शतं साग्रं त्रिसाहस्राः पदातयः ॥ ९.२६.१५ ॥
Fünfhundert Pferde Śakunis und des Sohnes Subalas sind übrig. O Janārdana, von den Streitwagen sind nur zweihundert übrig; von den Elefanten etwas über hundert, und dreitausend Fußsoldaten.
9.26.16
अश्वत्थामा कृपश्चैव त्रिगर्ताधिपतिस्तथा ।
उलूकः शकुनिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ ९.२६.१६ ॥
Aśvatthāman, Kṛpa, der Herr der Trigarta, ebenso Ulūka und Śakuni, und auch Kṛtavarman der Sātvata bleiben übrig.
9.26.17
एतद्बलमभूच्छेषं धार्तराष्ट्रस्य माधव ।
मोक्षो न नूनं कालात्तु विद्यते भुवि कस्यचित् ॥ ९.२६.१७ ॥
Dies ist der Rest des Heeres der Söhne Dhṛtarāṣṭras, o Mādhava. Gewiss gibt es vor der Zeit auf Erden für niemanden ein Entrinnen.
9.26.18
तथा विनिहते सैन्ये पश्य दुर्योधनं स्थितम् ।
अद्याह्ना हि महाराजो हतामित्रो भविष्यति।
न हि मे मोक्ष्यते कश्चित्परेषामिह चिन्तये ॥ ९.२६.१८ ॥
Wenn so das Heer erschlagen ist, sieh Duryodhana dort stehen. Heute noch wird der große König ohne Feinde sein. Ich glaube, keiner der Feinde hier wird mir entkommen.
9.26.19
ये त्वद्य समरं कृष्ण न हास्यन्ति मदोत्कटाः ।
तान्वै सर्वान्हनिष्यामि यद्यपि स्युरमानुषाः ॥ ९.२६.१९ ॥
Kṛṣṇa, alle, die vor Stolz berauscht heute den Kampf nicht aufgeben, werde ich alle erschlagen, auch wenn sie übermenschlich sind.
9.26.20
अद्य युद्धे समुत्पन्नं दीर्घं राज्ञः प्रजागरम् ।
अपनेष्यामि गान्धारिं घातयित्वा शितैः शरैः ॥ ९.२६.२० ॥
Heute ist im Kampf die lange schlaflose Nacht des Königs entstanden. Nachdem ich sie mit scharfen Pfeilen habe erschlagen lassen, werde ich Gāndhārī davon befreien.
9.26.21
निकृत्या वै दुराचारो यानि रत्नानि सौबलः ।
सभायामहरद्द्यूते पुनस्तान्याहराम्यहम् ॥ ९.२६.२१ ॥
Die Juwelen, die der böse Sohn Subalas durch Hinterlist im Würfelspiel in der Versammlung raubte, die werde ich wieder herbeibringen.
9.26.22
अद्य वेत्स्यन्ति मच्छक्तिं सर्वा नागपुरे स्त्रियः ।
श्रुत्वा पतींश्च पुत्रांश्च पाण्डवैर्निहतान्युधि ॥ ९.२६.२२ ॥
Heute werden alle Frauen von Nāgapura meine Macht erkennen, wenn sie hören, dass ihre Ehemänner und Söhne im Kampf von den Pāṇḍavas erschlagen wurden.
9.26.23
समाप्तमद्य वै कर्म सर्वं कृष्ण भविष्यति ।
अद्य दुर्योधनो दीप्तां श्रियं प्राणांश्च मोक्ष्यति ॥ ९.२६.२३ ॥
Kṛṣṇa, heute wird fürwahr das ganze Werk vollendet sein. Heute wird Duryodhana seinen strahlenden Glanz und seine Lebensatem aufgeben.
9.26.24
नापयाति भयात्कृष्ण सङ्ग्रामाद्यदि चेन्मम ।
निहतं विद्धि वार्ष्णेय धार्तराष्ट्रं सुबालिशम् ॥ ९.२६.२४ ॥
Kṛṣṇa, wenn er nicht aus Furcht vom Kampf geflohen ist, so wisse, dass der überaus törichte Sohn Dhṛtarāṣṭras erschlagen ist, o Nachkomme Vṛṣṇis.
9.26.25
मम ह्येतदपर्याप्तं वाजिबृन्दमरिन्दम ।
सोढुं ज्यातलनिर्घोषं याहि यावन्निहन्म्यहम् ॥ ९.२६.२५ ॥
O Bezwinger der Feinde, diese Schar von Pferden genügt mir nicht, um das Dröhnen der Bogensehne zu ertragen. Fahre weiter, bis ich getötet habe.
9.26.26
एवमुक्तस्तु दाशार्हः पाण्डवेन यशस्विना ।
अचोदयद्धायन्राजन्दुर्योधनबलं प्रति ॥ ९.२६.२६ ॥
So angesprochen vom ruhmreichen Pāṇḍava, trieb der Nachkomme Daśārhas, o König, die Pferde gegen das Heer Duryodhanas.
9.26.27
तदनीकमभिप्रेक्ष्य त्रयः सज्जा महारथाः ।
भीमसेनोऽकर्जुनश्चैव सहदेवश्च मारिष।
प्रययुः सिंहनादेन दुर्योधनजिघांसया ॥ ९.२६.२७ ॥
Als sie jenes Heer sahen, rückten die drei kampfbereiten Großwagenkämpfer — Bhīmasena, Arjuna und Sahadeva — o Herr, unter Löwengebrüll vor, begierig, Duryodhana zu erschlagen.
9.26.28
तान्प्रेक्ष्य सहितान्सर्वाञ्जवेनोद्यतकार्मुकान् ।
सौबलोऽभ्यद्रवद्युद्धे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२६.२८ ॥
Als er sie alle beisammen sah, die Bögen erhoben, schnell herankommend, stürzte der Sohn Subalas (Śakuni) im Kampf auf die angreifenden Pāṇḍavas.
9.26.29
सुदर्शनस्त्व मतो भीमसेनं समभ्ययात् ।
सुशर्मा शकुनिश्चैव युयुधाते किरीटिना ॥ ९.२६.२९ ॥
Da griff Sudarśana Bhīmasena an, während Suśarman und Śakuni mit dem Diademtragenden (Arjuna) kämpften.
9.26.30
सहदेवं तव सुतो हयपृष्ठगतोऽभ्ययात् ॥ ९.२६.३० ॥
Dein Sohn, auf dem Rücken eines Pferdes, stürmte gegen Sahadeva vor.
9.26.31
ततो हि यत्नतः क्षिप्रं तवं पुत्रो जनाधिप ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२६.३१ ॥
Da schlug dein Sohn, o Herr der Menschen, rasch und mit Mühe, Sahadeva heftig mit einem Speer auf den Kopf.
9.26.32
सोपाविशद्रथोपस्थे तव सुत्रेण ताडितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्ग आशीविष इव श्वसन् ॥ ९.२६.३२ ॥
Von deinem Sohn getroffen, setzte er sich auf den Sitz des Wagens, am ganzen Körper von Blut durchtränkt, zischend wie eine giftige Schlange.
9.26.33
प्रतिलभ्य ततः सञ्ज्ञां सहदेवो विशाम्पते ।
दुर्योधनं शरैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः समवाकिरत् ॥ ९.२६.३३ ॥
Dann, o Herr der Völker, kam Sahadeva wieder zu sich und überschüttete, voll Zorn, Duryodhana mit scharfen Pfeilen.
9.26.34
पार्थोऽपि युधि विक्रम्य कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
शूराणामश्वपृष्ठेभ्यः शिरांसि निचकर्त ह ॥ ९.२६.३४ ॥
Auch Arjuna, der Sohn Pṛthās, rückte kühn im Kampf vor; der Sohn Kuntīs, Dhanañjaya, schlug den Helden die Köpfe von den Rücken ihrer Pferde.
9.26.35
तदनीकं तदा पार्थो व्यधमद्बहुभिः शरैः ।
पातयित्वा हयान्सर्वांस्त्रिगर्तानां रथान्ययौ ॥ ९.२६.३५ ॥
Da zerstreute Pārtha jenes Heer mit vielen Pfeilen; nachdem er alle Pferde der Trigarta gefällt hatte, rückte er gegen ihre Wagen vor.
9.26.36
ततस्ते सहिता भूत्वा त्रिगर्तानां महारथाः ।
अर्जुनं वासुदेवं च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२६.३६ ॥
Da bedeckten die großen Wagenkämpfer der Trigarta, vereint, Arjuna und Vāsudeva mit einem Pfeilhagel.
9.26.37
सत्यकर्माणमाक्षिप्य क्षुरप्रेण महायशाः ।
ततोऽस्य स्यन्दनस्येषां चिच्छिदे पाण्डुनन्दनः ॥ ९.२६.३७ ॥
Der ruhmreiche Sohn Pāṇḍus griff Satyakarman an, durchschlug mit einem messerkopfförmigen Pfeil die Deichsel seines Wagens.
9.26.38
शिलाशितेन च विभो क्षुरप्रेण महायशाः ।
शिरश्चिच्छेद सहसा तप्तकुण्डलभूषणम् ॥ ९.२६.३८ ॥
O mächtiger König! Mit einem auf Stein geschärften Messerkopfpfeil schlug der Ruhmreiche sogleich den Kopf ab, geschmückt mit glühenden goldenen Ohrringen.
9.26.39
सत्येषुमथ चादत्त योधानां मिषतां ततः ।
यथा सिंहो वने राजन्मृगं परि बुभुक्षितः ॥ ९.२६.३९ ॥
Da nahm er, während die Krieger zusahen, einen wahrhaftigen Pfeil, wie ein hungriger Löwe im Wald einen Hirsch umkreist, o König.
9.26.40
तं निहत्य ततः पार्थः सुशर्माणं त्रिभिः शरैः ।
विद्ध्वा तानहनत्सर्वान्रथान्रुक्मविभूओषितान् ॥ ९.२६.४० ॥
Nachdem er ihn erschlagen hatte, durchbohrte der Sohn der Pṛthā Suśarman mit drei Pfeilen und zerschmetterte dann alle mit Gold geschmückten Wagen.
9.26.41
ततः प्रायात्त्वरन्पार्थो दीर्घकालं सुसंवृतम् ।
मुञ्जन्क्रोधविषं तीक्ष्णं प्रस्थलाधिपतिं प्रति ॥ ९.२६.४१ ॥
Dann eilte der Sohn der Pṛthā voran, den scharfen Gifthauch des Zorns ausstoßend, gegen den Herrn der Prasthala, der lange gut bewacht gewesen war.
9.26.42
तमर्जुनः पृषत्कानां शतेन भरतर्षभ ।
पूरयित्वा ततो वाहान्प्राहरत्तस्य धन्विनः ॥ ९.२६.४२ ॥
O Stier der Bharatas, Arjuna überschüttete ihn mit hundert Pfeilen und schlug dann die Pferde jenes Bogenschützen.
9.26.43
ततः शरं समादाय यमदण्डोपमं तदा ।
सुशर्माणं समुद्दिश्य चिक्षेपाशु हसन्निव ॥ ९.२६.४३ ॥
Dann nahm er einen Pfeil, gleich dem Stab des Yama, zielte auf Suśarman und schleuderte ihn schnell, wie lachend.
9.26.44
स शरः प्रेषितस्तेन क्रोधदीप्तेन धन्विना ।
सुशर्माणं समासाद्य बिभेद हृदयं रणे ॥ ९.२६.४४ ॥
Dieser Pfeil, von jenem zornentbrannten Bogenschützen abgeschossen, traf Suśarman und durchbohrte sein Herz im Kampf.
9.26.45
स गतासुर्महाराज पपात धरणीतले ।
नन्दयन्पाण्डवान्सर्वान्व्यथयंश्चापि तावकान् ॥ ९.२६.४५ ॥
O großer König, er fiel leblos zu Boden, die Pāṇḍavas alle erfreuend und auch die Deinen betrübend.
9.26.46
सुशर्माणं रणे हत्वा पुत्रानस्य महारथान् ।
सप्त चाष्टौ च त्रिंशच्च सायकैरनयत्क्षयम् ॥ ९.२६.४६ ॥
Nachdem er Suśarman im Kampf erschlagen hatte, schickte er seine sieben, acht und dreißig großen Wagenkrieger-Söhne mit Pfeilen in den Untergang.
9.26.47
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सर्वान्हत्वा पदानुगान् ।
अभ्यगाद्भारतीं सेनां हतशेषां महारथः ॥ ९.२६.४७ ॥
Dann rückte jener große Wagenkrieger, nachdem er alle seine Gefolgsleute mit scharfen Pfeilen erschlagen hatte, gegen das verbliebene Heer der Bhāratas vor.
9.26.48
भीमस्तु समरे क्रुद्धः पुत्रं तव जनाधिप ।
सुदर्शनमदृश्यन्तं शरैश्चक्रे हसन्निव ॥ ९.२६.४८ ॥
Bhīma, im Kampf zornig, o Herr der Menschen, bedeckte deinen Sohn Sudarśana, der unsichtbar war, mit Pfeilen, gleichsam lachend.
9.26.49
ततोऽस्य प्रहसन्क्रुद्धः शिरः कायादपाहरत् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन स हतः प्रापतद्भुवि ॥ ९.२६.४९ ॥
Dann, vor Zorn lachend, trennte er ihm mit einem sehr scharfen rasiermesserähnlichen Pfeil den Kopf vom Körper; erschlagen fiel er zu Boden.
9.26.50
तस्मिंस्तु निहते वीरे ततस्तस्य पदानुगाः ।
परिवव्रू रमे भीमं किरन्तो विविधाञ्शरान् ॥ ९.२६.५० ॥
Als jener Held erschlagen war, umringten ihn seine Gefolgsleute und Bhīma, verschossen vielerlei Pfeile.
9.26.51
ततस्तु निशितैर्बाणैस्तवानीकं वृकोदरः ।
इन्द्राशनिसमस्पर्शैः समन्तात्पर्यवाकिरत् ॥ ९.२६.५१ ॥
Dann zerstreute Vṛkodara Bhīma mit scharfen Pfeilen, deren Berührung wie Indras Donnerkeil war, dein Heer nach allen Seiten.
9.26.52
ततः क्षणेन तद्भीमो न्यहनद्भरतर्षभ ॥ ९.२६.५२ ॥
Dann erschlug Bhīma sie im Nu, o Stier der Bharatas.
9.26.53
तेषु तूत्साद्यमानेषु सेनाध्यक्षा महारथाः ।
भीमसेनं समासाद्य ततोऽयुध्यन्त भारत ॥ ९.२६.५३ ॥
Während jene Truppen vernichtet wurden, traten die Heerführer, große Wagenkämpfer, an Bhīmasena heran und kämpften mit ihm, o Bhārata.
9.26.54
स तान्सर्वाञ्शरैर्घोरैरवाकिरत पाण्डवः ।
तथैव तावका राजन्पाण्डवेयान्महारथान्।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.२६.५४ ॥
Der Pāṇḍava überschüttete sie alle mit schrecklichen Pfeilen. O König, ebenso umringten deine Krieger die großen Wagenkämpfer der Pāṇḍavas von allen Seiten mit einem gewaltigen Pfeilregen.
9.26.55
व्याकुलं तदभूत्सर्वं पाण्डवानां परैः सह ।
तावकानां च समरे पाण्डवेंयैर्युयुत्सताम् ॥ ९.२६.५५ ॥
Das ganze Heer der Pāṇḍavas geriet zusammen mit den Feinden in Verwirrung; und deine Männer, die im Kampf gegen die Söhne Pāṇḍus kämpfen wollten, waren ebenfalls verwirrt.
9.26.56
तत्र योधास्तदा पेतुः परस्परसमाहताः ।
उभयोः सेनयो राजन्संशोचन्तः स्म बान्धवान् ॥ ९.२६.५६ ॥
Dort, o König, fielen die Krieger beider Heere, von einander getroffen, und trauerten um ihre Verwandten.