மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.26
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.26.1
दुर्योधनो महाराज सुदर्शश्चापि ते सुतः ।
हतशेषौ तदा सङ्ख्ये वाजिमध्ये व्यवस्थितौ ॥ ९.२६.१ ॥
மகாராஜா, துரியோதனனும் உங்கள் மகன் சுதர்சனனும், போரில் கொல்லப்படாது எஞ்சியவர்கள், அப்போது குதிரைகளின் நடுவில் நின்றிருந்தனர்.
9.26.2
ततो दुर्योधनं दृष्ट्वा वाजिमध्ये व्यवस्थितम् ।
उवाच देवकीपुत्रः कुन्तीपुत्रं धनञ्जयम् ॥ ९.२६.२ ॥
அப்போது குதிரைகளின் நடுவில் நின்ற துரியோதனனைக் கண்ட தேவகியின் மகன், குந்தியின் மகன் தனஞ்சயனிடம் கூறினான்.
9.26.3
शत्रवो हतभूयिष्ठा ज्ञातयः परिपालिताः ।
गृहीत्वा सञ्जयं चासौ निवृत्तः शिनिपुङ्गवः ॥ ९.२६.३ ॥
எதிரிகள் பெரும்பாலும் கொல்லப்பட்டனர், உறவினர்கள் காக்கப்பட்டனர்; சஞ்சயனைப் பிடித்துக்கொண்டு சிநியின் சிறந்தவன் திரும்பினான்.
9.26.4
परिश्रान्तश्च नकुलः सहदेवश्च भारत ।
योधयित्वा रणे पापान्धार्तराष्ट्रान्सहानुगान् ॥ ९.२६.४ ॥
பாரதனே, நகுலனும் சகாதேவனும் களைத்துப் போயிருந்தனர்; போரில் பாவிகளான திருதராஷ்டிரனின் மகன்களை அவர்களின் பின்தொடர்வோருடன் எதிர்த்துப் போரிட்டு.
9.26.5
दुर्योधनमतिक्रम्य त्रय एते व्यवस्थिन्ताः ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिश्चैव महारथः ॥ ९.२६.५ ॥
துரியோதனனைக் கடந்து இந்த மூவர் நிற்கின்றனர் — கிருபன், கிருதவர்மன், துரோணரின் மகனான மகாரதன்.
9.26.6
असौ तिष्ठति पाञ्चाल्यः श्रिया परमया युतः ।
दुर्योधनबलं हत्वा सह सर्वैः प्रभद्रकैः ॥ ९.२६.६ ॥
அந்த பாஞ்சாலன் பெருஞ்சிறப்புடன் நிற்கிறான், துரியோதனனின் படையை அனைத்து பிரபத்ரகர்களுடன் கொன்றபின்.
9.26.7
असौ दुर्योधनः पार्थ वाजिमध्ये व्यवस्थितः ।
छत्रेण ध्रियामणेन प्रेक्षमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ९.२६.७ ॥
பார்த்தா, அதோ துரியோதனன் குதிரை வீரர்களின் நடுவே நிற்கிறான்; தலைமீது பிடிக்கப்பட்ட குடையின் கீழ் அவன் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறான்.
9.26.8
प्रतिव्यूह्य बलं सर्वं रणमध्ये व्यवस्थितः ।
एनं हत्वा शितैर्बाणैः कृतकृत्यो भविष्यसि ॥ ९.२६.८ ॥
படைகள் அனைத்தையும் வியூகமாக அமைத்து, போர்க்களத்தின் நடுவில் நில்; கூரிய அம்புகளால் இவனைக் கொன்றால் உன் கடமை நிறைவேறும்.
9.26.9
गजानीकं हतं दृष्ट्वा त्वां च प्राप्तमरिन्दम ।
यावन्न विद्रवन्त्येते तावज्जहि सुयोधन्सम् ॥ ९.२६.९ ॥
பகைவரை அடக்குபவனே, யானைப்படை கொல்லப்பட்டதையும் நீ வந்து சேர்ந்ததையும் கண்டு, இவர்கள் ஓடிப்போகும் முன்பே சுயோதனனை வீழ்த்து.
9.26.10
यातु कश्चित्तुं पाञ्चाल्यं क्षिप्रमागम्यतामिति ।
परिश्रान्तबलस्तात नैष मुच्येत किल्बिषी ॥ ९.२६.१० ॥
யாரேனும் பாஞ்சால்யனிடம் செல்லட்டும்; விரைந்து வருக என்று சொல்லட்டும். அன்பனே, களைத்த படையுடையவன் இந்தப் பாவி தப்பமாட்டான்.
9.26.11
हत्वा तव बलं सर्वं सङ्ग्रमे धृतराष्ट्रजः ।
जितान्पाण्डुसुतान्प्रत्वा रूपं धारयते महत् ॥ ९.२६.११ ॥
போரில் உன் முழுப் படையையும் கொன்று, திருதராட்டிரன் மகன் பாண்டுவின் மகன்களை வென்றதாக எண்ணி, பெரிய வடிவம் கொள்கிறான்.
9.26.12
निहतं स्वबलं दृष्ट्वा पीडितं चापि पाण्डवैः ।
ध्रुवमेष्यति सङ्ग्रमे वधायैवात्मनो नृपः ॥ ९.२६.१२ ॥
தன் படை கொல்லப்பட்டதையும், பாண்டவர்களால் துன்புறுத்தப்பட்டதையும் கண்டு, அந்த அரசன் போரில் தன் அழிவுக்காகவே நிச்சயமாக வருவான்.
9.26.13
एवमुक्तः फल्गुनस्तु कृष्णं वचनमब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रसुताः सर्वे हता भीमेन माधव।
यावेतावास्थितौ कृष्ण तावद्य नभविष्यतः ॥ ९.२६.१३ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் பால்குனன் (அர்ஜுனன்) கிருஷ்ணனிடம் இவ்வார்த்தையைச் சொன்னான்: மாதவா, திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்கள் அனைவரும் பீமனால் கொல்லப்பட்டனர். கிருஷ்ணா, நின்றுகொண்டிருக்கும் இவ்விருவரும் இன்று இருக்கமாட்டார்கள்.
9.26.14
हतो भीष्मो हतो द्रोणः कर्णो वैकर्तनो हतः ।
मद्रराजो हतः शल्यो हतः कृष्ण जयद्रथः ॥ ९.२६.१४ ॥
பீஷ்மர் கொல்லப்பட்டார், துரோணர் கொல்லப்பட்டார், விகர்தனனின் மகன் கர்ணன் கொல்லப்பட்டான். மத்ர மன்னன் சல்யன் கொல்லப்பட்டான், கிருஷ்ணா, ஜயத்ரதனும் கொல்லப்பட்டான்.
9.26.15
हयाः पञ्चशताः शिष्टाः शकुनेः सौबलस्य च ।
रथानां तु शते शिष्टे द्वे एव तु जनार्दन।
दन्तिनां च शतं साग्रं त्रिसाहस्राः पदातयः ॥ ९.२६.१५ ॥
சகுனி மற்றும் சுபலனின் மகனுக்குரிய ஐநூறு குதிரைகள் எஞ்சியுள்ளன. ஜனார்தனா, தேர்களில் இரண்டு நூறு மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன; யானைகளில் நூறுக்கும் மேல் சில, மூவாயிரம் காலாட்படை வீரர்கள்.
9.26.16
अश्वत्थामा कृपश्चैव त्रिगर्ताधिपतिस्तथा ।
उलूकः शकुनिश्चैव कृतवर्मा च सात्वतः ॥ ९.२६.१६ ॥
அசுவத்தாமன், கிருபர், திரிகர்த்தர்களின் தலைவன், அவ்வாறே உலூகன், சகுனி, சாத்வதனான கிருதவர்மா ஆகியோரும் (எஞ்சியுள்ளனர்).
9.26.17
एतद्बलमभूच्छेषं धार्तराष्ट्रस्य माधव ।
मोक्षो न नूनं कालात्तु विद्यते भुवि कस्यचित् ॥ ९.२६.१७ ॥
திருதராஷ்டிரரின் புதல்வர்களின் எஞ்சிய படை இதுவே, மாதவா. காலத்திடமிருந்து நிச்சயமாக பூமியில் யாருக்கும் தப்புதல் இல்லை.
9.26.18
तथा विनिहते सैन्ये पश्य दुर्योधनं स्थितम् ।
अद्याह्ना हि महाराजो हतामित्रो भविष्यति।
न हि मे मोक्ष्यते कश्चित्परेषामिह चिन्तये ॥ ९.२६.१८ ॥
அவ்வாறு படை கொல்லப்பட்டபோது நின்றிருக்கும் துரியோதனனைப் பாருங்கள். இன்றே மகாராஜா பகைவரற்றவராவார். இங்கு எதிரிகளில் எவரும் என்னிடமிருந்து தப்ப மாட்டார்கள் என்று நான் நினைக்கிறேன்.
9.26.19
ये त्वद्य समरं कृष्ण न हास्यन्ति मदोत्कटाः ।
तान्वै सर्वान्हनिष्यामि यद्यपि स्युरमानुषाः ॥ ९.२६.१९ ॥
கிருஷ்ணா, இன்று போரை விட்டு விலகாத, செருக்கு மிகுந்தவர்கள் யாவரையும் நான் கொல்வேன், அவர்கள் மனிதரல்லாதவர்களாக இருந்தாலும் சரி.
9.26.20
अद्य युद्धे समुत्पन्नं दीर्घं राज्ञः प्रजागरम् ।
अपनेष्यामि गान्धारिं घातयित्वा शितैः शरैः ॥ ९.२६.२० ॥
இன்று போரில் அரசனின் நீண்ட உறக்கமின்மை தோன்றியது. கூரிய அம்புகளால் கொல்வித்து காந்தாரியை அதிலிருந்து விடுவிப்பேன்.
9.26.21
निकृत्या वै दुराचारो यानि रत्नानि सौबलः ।
सभायामहरद्द्यूते पुनस्तान्याहराम्यहम् ॥ ९.२६.२१ ॥
சூதாட்டத்தில் சபையில் வஞ்சகத்தால் கொடியவனான சௌபலன் (சகுனி) எடுத்துக்கொண்ட அணிகலன்களை நான் மீண்டும் கொண்டு வருவேன்.
9.26.22
अद्य वेत्स्यन्ति मच्छक्तिं सर्वा नागपुरे स्त्रियः ।
श्रुत्वा पतींश्च पुत्रांश्च पाण्डवैर्निहतान्युधि ॥ ९.२६.२२ ॥
இன்று நாகபுரத்தின் அனைத்துப் பெண்களும் என் வல்லமையை அறிவார்கள்; போரில் பாண்டவர்களால் கொல்லப்பட்ட தங்கள் கணவர்களையும் மகன்களையும் பற்றிக் கேட்டு.
9.26.23
समाप्तमद्य वै कर्म सर्वं कृष्ण भविष्यति ।
अद्य दुर्योधनो दीप्तां श्रियं प्राणांश्च मोक्ष्यति ॥ ९.२६.२३ ॥
கிருஷ்ணா, இன்றே எல்லாச் செயலும் முடிந்துவிடும். இன்று துரியோதனன் தன் ஒளிமிக்க செல்வத்தையும் உயிர்களையும் விட்டுவிடுவான்.
9.26.24
नापयाति भयात्कृष्ण सङ्ग्रामाद्यदि चेन्मम ।
निहतं विद्धि वार्ष्णेय धार्तराष्ट्रं सुबालिशम् ॥ ९.२६.२४ ॥
கிருஷ்ணா, பயத்தால் போரிலிருந்து ஓடிவிடவில்லை என்றால், மிகவும் மூடனான தார்தராஷ்டிரனை கொல்லப்பட்டவனாக அறிக, வார்ஷ்ணேயா.
9.26.25
मम ह्येतदपर्याप्तं वाजिबृन्दमरिन्दम ।
सोढुं ज्यातलनिर्घोषं याहि यावन्निहन्म्यहम् ॥ ९.२६.२५ ॥
எதிரிகளை அடக்குபவனே, வில்நாணின் ஒலியைத் தாங்குவதற்கு இந்தக் குதிரைக் கூட்டம் எனக்குப் போதாது. நான் கொல்லும்வரை ஓட்டிச் செல்லுங்கள்.
9.26.26
एवमुक्तस्तु दाशार्हः पाण्डवेन यशस्विना ।
अचोदयद्धायन्राजन्दुर्योधनबलं प्रति ॥ ९.२६.२६ ॥
புகழ்பெற்ற பாண்டவன் இவ்வாறு கூறியதும், தாசார்ஹன் (கிருஷ்ணன்) அரசே, குதிரைகளை துரியோதனனின் படையை நோக்கி ஓட்டினான்.
9.26.27
तदनीकमभिप्रेक्ष्य त्रयः सज्जा महारथाः ।
भीमसेनोऽकर्जुनश्चैव सहदेवश्च मारिष।
प्रययुः सिंहनादेन दुर्योधनजिघांसया ॥ ९.२६.२७ ॥
அந்தப் படையைக் கண்டு, தயாராக இருந்த மூன்று மகாரதர்களான பீமசேனனும் அர்ஜுனனும் சகாதேவனும், மாரிஷா, துரியோதனனைக் கொல்லும் விருப்பத்துடன் சிங்க முழக்கமிட்டு முன்னேறினர்.
9.26.28
तान्प्रेक्ष्य सहितान्सर्वाञ्जवेनोद्यतकार्मुकान् ।
सौबलोऽभ्यद्रवद्युद्धे पाण्डवानाततायिनः ॥ ९.२६.२८ ॥
அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடி வில்லை உயர்த்திக் விரைவாக வருவதைக் கண்டு, சௌபலன் (சகுனி) போரில் அந்த ஆததாயி பாண்டவர்கள் மீது பாய்ந்தான்.
9.26.29
सुदर्शनस्त्व मतो भीमसेनं समभ्ययात् ।
सुशर्मा शकुनिश्चैव युयुधाते किरीटिना ॥ ९.२६.२९ ॥
பின்னர் சுதர்சனன் பீமசேனனை எதிர்த்துச் சென்றான்; சுசர்மனும் சகுனியும் கிரீடியுடன் (அர்ஜுனனுடன்) போர் புரிந்தனர்.
9.26.30
सहदेवं तव सुतो हयपृष्ठगतोऽभ्ययात् ॥ ९.२६.३० ॥
உங்கள் மகன் குதிரையின் முதுகில் ஏறிச் சென்று சகதேவனை எதிர்த்து முன்னேறினான்.
9.26.31
ततो हि यत्नतः क्षिप्रं तवं पुत्रो जनाधिप ।
प्रासेन सहदेवस्य शिरसि प्राहरद्भृशम् ॥ ९.२६.३१ ॥
அப்போது, மக்கள் தலைவரே, உங்கள் மகன் விரைந்து முயன்று சகதேவனின் தலையில் ஈட்டியால் கடுமையாகத் தாக்கினான்.
9.26.32
सोपाविशद्रथोपस्थे तव सुत्रेण ताडितः ।
रुधिराप्लुतसर्वाङ्ग आशीविष इव श्वसन् ॥ ९.२६.३२ ॥
உங்கள் மகனால் தாக்கப்பட்டு அவன் தேர்த்தட்டில் அமர்ந்தான்; அவனது உடல் முழுவதும் இரத்தத்தில் நனைந்திருந்தது; நச்சுப் பாம்பைப் போலப் பெருமூச்சு விட்டான்.
9.26.33
प्रतिलभ्य ततः सञ्ज्ञां सहदेवो विशाम्पते ।
दुर्योधनं शरैस्तीक्ष्णैः सङ्क्रुद्धः समवाकिरत् ॥ ९.२६.३३ ॥
மக்கள் தலைவரே, உணர்வு மீண்டு வந்த சகதேவன் கோபமுற்று, கூரிய அம்புகளால் துரியோதனன் மீது மழையெனப் பொழிந்தான்.
9.26.34
पार्थोऽपि युधि विक्रम्य कुन्तीपुत्रो धनञ्जयः ।
शूराणामश्वपृष्ठेभ्यः शिरांसि निचकर्त ह ॥ ९.२६.३४ ॥
பிருதையின் மகன் அர்ஜுனனும் போரில் வீரத்துடன் முன்னேறி, குந்தியின் மகனாகிய தனஞ்சயன் வீரர்களின் தலைகளை குதிரை முதுகுகளிலிருந்து வெட்டி வீழ்த்தினான்.
9.26.35
तदनीकं तदा पार्थो व्यधमद्बहुभिः शरैः ।
पातयित्वा हयान्सर्वांस्त्रिगर्तानां रथान्ययौ ॥ ९.२६.३५ ॥
அப்போது பார்த்தன் பல அம்புகளால் அந்தப் படையைச் சிதறடித்தான்; த்ரிகர்த்தர்களின் குதிரைகள் அனைத்தையும் வீழ்த்தி, அவர்களின் தேர்களை நோக்கி முன்னேறினான்.
9.26.36
ततस्ते सहिता भूत्वा त्रिगर्तानां महारथाः ।
अर्जुनं वासुदेवं च शरवर्षैरवाकिरन् ॥ ९.२६.३६ ॥
பின்னர் த்ரிகர்த்தர்களின் அந்த மகாரதர்கள் ஒன்றுசேர்ந்து அர்ஜுனனையும் வாசுதேவனையும் அம்பு மழையால் மூடினர்.
9.26.37
सत्यकर्माणमाक्षिप्य क्षुरप्रेण महायशाः ।
ततोऽस्य स्यन्दनस्येषां चिच्छिदे पाण्डुनन्दनः ॥ ९.२६.३७ ॥
மகாயசஸ்வியான பாண்டுவின் மகன் சத்யகர்மாவைத் தாக்கி, க்ஷுரப்ர அம்பால் அவனது தேரின் நுகத்தடியை வெட்டினான்.
9.26.38
शिलाशितेन च विभो क्षुरप्रेण महायशाः ।
शिरश्चिच्छेद सहसा तप्तकुण्डलभूषणम् ॥ ९.२६.३८ ॥
ஓ வீரரே, கல்லில் கூர்தீட்டிய க்ஷுரப்ர அம்பால் அந்த மகாயசஸ்வி உடனே தங்கக் குண்டலங்கள் அணிந்த தலையை வெட்டினான்.
9.26.39
सत्येषुमथ चादत्त योधानां मिषतां ततः ।
यथा सिंहो वने राजन्मृगं परि बुभुक्षितः ॥ ९.२६.३९ ॥
பின்னர் வீரர்கள் பார்த்திருக்கையில் அவன் ஒரு உண்மை அம்பை எடுத்தான்; ஓ அரசே, காட்டில் பசித்த சிங்கம் மானைச் சுற்றி வளைப்பது போல்.
9.26.40
तं निहत्य ततः पार्थः सुशर्माणं त्रिभिः शरैः ।
विद्ध्वा तानहनत्सर्वान्रथान्रुक्मविभूओषितान् ॥ ९.२६.४० ॥
அவனைக் கொன்ற பின், பிருதையின் மகன் சுஷர்மாவை மூன்று அம்புகளால் துளைத்து, தங்கத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்த எல்லா தேர்களையும் அழித்தான்.
9.26.41
ततः प्रायात्त्वरन्पार्थो दीर्घकालं सुसंवृतम् ।
मुञ्जन्क्रोधविषं तीक्ष्णं प्रस्थलाधिपतिं प्रति ॥ ९.२६.४१ ॥
பின்னர் பிருதையின் மகன் விரைந்து முன்னேறினான்; நீண்ட காலமாகப் பாதுகாக்கப்பட்ட பிரஸ்தல அதிபதியை நோக்கி, கூரிய கோபவிஷத்தை உமிழ்ந்தபடி.
9.26.42
तमर्जुनः पृषत्कानां शतेन भरतर्षभ ।
पूरयित्वा ततो वाहान्प्राहरत्तस्य धन्विनः ॥ ९.२६.४२ ॥
பரதர்களின் காளையே, அர்ஜுனன் நூறு அம்புகளால் அவனை நிரப்பி, பின்னர் அந்த வில்லாளியின் குதிரைகளைத் தாக்கினான்.
9.26.43
ततः शरं समादाय यमदण्डोपमं तदा ।
सुशर्माणं समुद्दिश्य चिक्षेपाशु हसन्निव ॥ ९.२६.४३ ॥
பின்னர் யமதண்டத்தைப் போன்ற ஓர் அம்பை எடுத்து, சுசர்மனை இலக்காகக் கொண்டு சிரிப்பது போல் விரைவாக எறிந்தான்.
9.26.44
स शरः प्रेषितस्तेन क्रोधदीप्तेन धन्विना ।
सुशर्माणं समासाद्य बिभेद हृदयं रणे ॥ ९.२६.४४ ॥
கோபத்தால் ஒளிர்ந்த அந்த வில்லாளியால் ஏவப்பட்ட அந்த அம்பு, சுசர்மனை அடைந்து போரில் அவன் இதயத்தைத் துளைத்தது.
9.26.45
स गतासुर्महाराज पपात धरणीतले ।
नन्दयन्पाण्डवान्सर्वान्व्यथयंश्चापि तावकान् ॥ ९.२६.४५ ॥
மகாராஜாவே, அவன் உயிரிழந்து தரையில் விழுந்தான்; பாண்டவர்கள் அனைவரையும் மகிழ்வித்தும், உங்கள் மக்களையும் வருத்தியும்.
9.26.46
सुशर्माणं रणे हत्वा पुत्रानस्य महारथान् ।
सप्त चाष्टौ च त्रिंशच्च सायकैरनयत्क्षयम् ॥ ९.२६.४६ ॥
போரில் சுசர்மனைக் கொன்று, அவனுடைய ஏழு, எட்டு, முப்பது மகாரதப் புதல்வர்களை அம்புகளால் அழித்தான்.
9.26.47
ततोऽस्य निशितैर्बाणैः सर्वान्हत्वा पदानुगान् ।
अभ्यगाद्भारतीं सेनां हतशेषां महारथः ॥ ९.२६.४७ ॥
பின்னர் அந்த மகாரதன் தன் கூரிய அம்புகளால் அவனுடைய பின்தொடர்ந்த வீரர்கள் அனைவரையும் கொன்று, எஞ்சிய பாரதப் படையை நோக்கி முன்னேறினான்.
9.26.48
भीमस्तु समरे क्रुद्धः पुत्रं तव जनाधिप ।
सुदर्शनमदृश्यन्तं शरैश्चक्रे हसन्निव ॥ ९.२६.४८ ॥
போரில் கோபமுற்ற பீமன், ஜனாதிபனே, உங்கள் மகன் சுதர்சனனை, கண்ணுக்குத் தெரியாதவனாக இருந்தவனை, அம்புகளால் சிரிப்பது போல மறைத்தான்.
9.26.49
ततोऽस्य प्रहसन्क्रुद्धः शिरः कायादपाहरत् ।
क्षुरप्रेण सुतीक्ष्णेन स हतः प्रापतद्भुवि ॥ ९.२६.४९ ॥
பின்னர் கோபத்துடன் சிரித்தபடி அவன் மிகக் கூர்மையான க்ஷுரப்ர அம்பால் அவனுடைய தலையை உடலிலிருந்து வெட்டினான்; அவன் கொல்லப்பட்டு நிலத்தில் விழுந்தான்.
9.26.50
तस्मिंस्तु निहते वीरे ततस्तस्य पदानुगाः ।
परिवव्रू रमे भीमं किरन्तो विविधाञ्शरान् ॥ ९.२६.५० ॥
அந்த வீரன் கொல்லப்பட்டதும், அவனுடைய பின்தொடர்பவர்கள் பீமனைச் சுற்றி வளைத்து பல்வேறு அம்புகளைப் பொழிந்தனர்.
9.26.51
ततस्तु निशितैर्बाणैस्तवानीकं वृकोदरः ।
इन्द्राशनिसमस्पर्शैः समन्तात्पर्यवाकिरत् ॥ ९.२६.५१ ॥
பின்னர் வ்ருகோதரன் பீமன், இந்திரனின் வஜ்ரத்தைப் போன்ற தாக்கம் கொண்ட கூரிய அம்புகளால் உங்கள் படையை நாற்புறமும் சிதறடித்தான்.
9.26.52
ततः क्षणेन तद्भीमो न्यहनद्भरतर्षभ ॥ ९.२६.५२ ॥
பின்னர் ஒரு கணத்தில் பீமன் அதை வெட்டிச் சாய்த்தான், பாரதர்களின் காளையே.
9.26.53
तेषु तूत्साद्यमानेषु सेनाध्यक्षा महारथाः ।
भीमसेनं समासाद्य ततोऽयुध्यन्त भारत ॥ ९.२६.५३ ॥
அவர்கள் அழிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருந்தபோது, படைத்தலைவர்களான மகாரதர்கள் பீமசேனனை அணுகி அவனுடன் போரிட்டனர், ஹே பாரதா.
9.26.54
स तान्सर्वाञ्शरैर्घोरैरवाकिरत पाण्डवः ।
तथैव तावका राजन्पाण्डवेयान्महारथान्।
शरवर्षेण महता समन्तात्पर्यवारयन् ॥ ९.२६.५४ ॥
அந்தப் பாண்டவன் அவர்கள் அனைவரையும் கொடிய அம்புகளால் மூடினான். அரசே, அதுபோலவே உம்முடையவர்களும் பாண்டவர்களின் மகாரதர்களை எல்லாப் புறமும் பெரும் அம்பு மழையால் சூழ்ந்தனர்.
9.26.55
व्याकुलं तदभूत्सर्वं पाण्डवानां परैः सह ।
तावकानां च समरे पाण्डवेंयैर्युयुत्सताम् ॥ ९.२६.५५ ॥
பாண்டவர்களின் அனைத்தும் பகைவருடன் சேர்ந்து குழப்பமடைந்தன. போரில் பாண்டவ மைந்தர்களுடன் போரிட விரும்பிய உம்முடையவர்களின் படையும் குழம்பியது.
9.26.56
तत्र योधास्तदा पेतुः परस्परसमाहताः ।
उभयोः सेनयो राजन्संशोचन्तः स्म बान्धवान् ॥ ९.२६.५६ ॥
அரசே, அப்போது அங்கே இருதரப்புப் படைகளின் வீரர்களும் ஒருவரையொருவர் தாக்கிக் கீழே விழுந்தனர்; தங்கள் உறவினர்களுக்காக அவர்கள் புலம்பினர்.