மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.29
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.29.1
निहते मामके सैन्ये निःशेषे शिबिरे कृते ।
पाण्डवानां बले सूत किन्नु शेषमभूत्तदा ॥ ९.२९.१ ॥
சூதனே, என் படை முழுவதும் கொல்லப்பட்டு முகாம் அழிந்தபோது, பாண்டவர்களின் படையில் அப்போது எது மிச்சமிருந்தது?
9.29.2
एतन्मे पृच्छतो ब्रूहि कुशलो ह्यसि सञ्जय ।
यच्च दुर्योधनो मानी कृतवांस्तनयो मम।
वलक्षयं तथा दृष्ट्वा स एकः पृथिवीपतिः ॥ ९.२९.२ ॥
சஞ்சயா, நீ திறமையானவன்; நான் கேட்கிறேன், சொல். பெருமை கொண்ட என் மகன் துரியோதனன் தோல்வியைக் கண்டபோது, அந்த ஒரே பூமிபதி என்ன செய்தான்?
9.29.3
रथानां द्वे सहस्रे तु सप्त नागशतानि च ।
पञ्च चाश्वसहस्राणि पत्तीनामयुतानि च ॥ ९.२९.३ ॥
இரண்டாயிரம் தேர்கள், எழுநூறு யானைகள், ஐயாயிரம் குதிரைகள், பத்தாயிரம் காலாட்படையினர் (மிச்சமிருந்தனர்).
9.29.4
एतच्छेषमभूद्राजन्पाण्डवानां मह्रद्बलम् ।
परिगृह्य हि यद्युद्धे धृष्टद्युम्नो व्यवस्थितः ॥ ९.२९.४ ॥
அரசே, பாண்டவர்களின் இந்தப் பெரும்படையே மிச்சமாக இருந்தது; அதை வைத்துக்கொண்டு போரில் திருஷ்டத்யும்னன் நின்றான்.
9.29.5
एकाकी भरतश्रेष्ठ ततो दुर्योधनो नृपः ।
नापश्यत्समरे कञ्चित्सहायं रथिनां वरः ॥ ९.२९.५ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அப்போது அரசன் துரியோதனன் தனியனாக இருந்தான்; தேர் வீரர்களில் சிறந்தவன் போரில் ஒரு துணையையும் காணவில்லை.
9.29.6
नर्दमानान्परान्दृष्ट्वा स्वबलस्य च सङ्क्षयम् ।
दृष्ट्वा भरतशार्दूलः कश्मलेनाभिसंवृतः।
हतं स्वहयमुत्सृज्य प्राङ्मुखः प्राद्रावद्भयात् ॥ ९.२९.६ ॥
எதிரிகள் முழங்குவதையும், தன் படை அழிவதையும் கண்ட பரதச் சிங்கம் மயக்கத்தில் சூழப்பட்டு, கொல்லப்பட்ட தன் குதிரையை விட்டுவிட்டு பயத்தால் கிழக்கு நோக்கி ஓடினான்.
9.29.7
एकादशचमूभर्ता पुत्रो दुर्योधनस्तव ।
गदामादाय तेजस्वी पदातिः प्रस्थितो ह्रदम् ॥ ९.२९.७ ॥
பதினொரு சேனைப் பிரிவுகளின் தலைவனான உன் மகன் துரியோதனன், கதையை எடுத்துக்கொண்டு, ஒளிமிக்கவனாக, கால்நடையாக ஏரியை நோக்கிப் புறப்பட்டான்.
9.29.8
नातिदूरं ततो गत्वा पद्भ्यामेव नराधिपः ।
सस्मार वचनं क्षत्रुर्धर्मशीलस्य धीमतः ॥ ९.२९.८ ॥
பின்னர் அதிக தூரம் செல்லாமல், கால்நடையாகவே சென்ற அந்த அரசன், தர்மசீலனும் அறிவாளியுமான விதுரரின் சொற்களை நினைவுகூர்ந்தான்.
9.29.9
इदं नूनं महाप्राज्ञो विदुरो दृष्ट्वान्पुरा ।
मह्रद्व्सनमस्माकं क्षत्रियाणां च सर्वशः ॥ ९.२९.९ ॥
நிச்சயமாக மகாபுத்திமானான விதுரர் முன்பே இதைக் கண்டிருந்தார் — நம்முடையதும் அனைத்து க்ஷத்திரியர்களுடையதுமான பெரும் அழிவை.
9.29.10
एवं विचिन्तयानस्तु प्रविविक्षुर्ह्रदं नृपः ।
दुःखसन्तप्तहृदयो दृष्ट्वा राजन्बलक्षयम् ॥ ९.२९.१० ॥
இவ்வாறு சிந்தித்தபடி, துயரத்தால் வாடிய இதயத்துடன், அந்த அரசன் ஏரியில் நுழைய விரும்பினான் — ஓ அரசே, படையின் அழிவைக் கண்டு.
9.29.11
दशैकाक्षौहिणीभर्ता तदा दुर्योधनोऽपि सन् ।
प्राप्तवान्व्यसनं तीव्रं दैवं हि बलवत्तरम् ॥ ९.२९.११ ॥
பதினொரு அக்ஷௌஹிணிப் படைகளின் தலைவனாக இருந்தும், அப்போது துரியோதனன் கொடிய துன்பத்தை அடைந்தான் — உண்மையில் விதி மிகவும் வலிமையானது.
9.29.12
पाण्डवास्तु महाराज धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ।
अभ्यद्रवन्त सङ्क्रुद्धास्तव राजन्बलं प्रति ॥ ९.२९.१२ ॥
ஆனால், மகாராஜனே, திருஷ்டத்யும்னனை முன்னணியாகக் கொண்ட பாண்டவர்கள் கோபமுற்று, ஓ அரசே, உன் படையை நோக்கி விரைந்தனர்.
9.29.13
शक्त्यृष्टिप्रासहस्तानां बलानामभिगर्जताम् ।
सङ्कल्पमकरोन्मोघं गाण्डीवेन धनञ्जयः ॥ ९.२९.१३ ॥
சக்தி, ரிஷ்டி, பிராசம் ஏந்திக் கர்ஜிக்கும் படைகளின் சங்கல்பத்தை தனஞ்சயன் காண்டீவத்தால் வீணாக்கினான்.
9.29.14
तान्हत्वा निशितैर्वाणैः सामात्यान्सह बन्धुभिः ।
रथे श्वेतहये तिष्ठन्नर्जुनो बह्वशोभत ॥ ९.२९.१४ ॥
கூரிய அம்புகளால் அமைச்சர்களும் உறவினர்களுமான அவர்களைக் கொன்று, வெள்ளைக் குதிரைகள் பூட்டிய தேரில் நின்ற அர்ஜுனன் மிகவும் ஒளிர்ந்தான்.
9.29.15
सुबलस्य हते पुत्रे सवाजिरथकुञ्जरे ।
महावनमिव च्छिन्नमभवत्तावकं बलम् ॥ ९.२९.१५ ॥
சுபலனின் மகன் கொல்லப்பட்டபோது, குதிரைகள், தேர்கள், யானைகளுடன் உங்கள் படை வெட்டப்பட்ட பெரிய காடு போல ஆனது.
9.29.16
अनेकशतसाहस्रे बले दुर्योधनस्य ह ।
नान्यो महारथो राजञ्जीवमानो व्यदृश्यत ॥ ९.२९.१६ ॥
அரசே, துரியோதனனின் நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான படையில் வேறெந்த மகாரதனும் உயிருடன் காணப்படவில்லை.
9.29.17
द्रोणपुत्रादृते वीरात्तथैव कृतवर्मणः ।
कृपाच्च गौतमाद्राजन्पार्थिवाच्च तवात्मजात् ॥ ९.२९.१७ ॥
அரசே, துரோணரின் மகனாகிய அந்த வீரனையும், கிருதவர்மனையும், கௌதமரான கிருபரையும், உங்கள் மகனான அரசனையும் தவிர.
9.29.18
धृष्टद्युम्नस्तु मां दृष्ट्वा हसन्सात्यकिमब्रवीत् ।
किमनेन गृहीतेन नानेनार्थोऽस्ति जीवता ॥ ९.२९.१८ ॥
ஆனால் திருஷ்டத்யும்னன் என்னைக் கண்டு சிரித்தபடி சாத்யகியிடம் கூறினான்: 'இவனைப் பிடித்ததால் என்ன பயன்? உயிருடன் இருப்பவனால் நமக்கு ஒரு பயனும் இல்லை.'
9.29.19
धृष्टद्युम्नवचः श्रुत्वा शिनेर्नप्ता महारथः ।
उद्यम्य निशितं खङ्गं हन्तुं मामुद्यतस्तदा ॥ ९.२९.१९ ॥
திருஷ்டத்யும்னனின் சொற்களைக் கேட்டு, சினியின் பேரனாகிய மகாரதன் கூர்மையான வாளை உயர்த்தி அப்போது என்னை வெட்ட முனைந்தான்.
9.29.20
तमागम्य महाप्राज्ञः कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
मुच्यतां सञ्जयो जीवन्न हन्तव्यः कथञ्चन ॥ ९.२९.२० ॥
அவனை அணுகிய மகாபுத்திமானான கிருஷ்ணத்வைபாயனர் கூறினார்: "சஞ்சயனை விடுவிக்கவும்; உயிருடன் இருக்கும் சஞ்சயனை எந்த வகையிலும் கொல்லக்கூடாது."
9.29.21
द्वैपायनवचः श्रुत्वा शिनेर्नप्ता कृताञ्जलिः ।
ततो मामब्रवीन्मुक्त्वा स्वस्ति सञ्जय साधय ॥ ९.२९.२१ ॥
த்வைபாயனரின் சொற்களைக் கேட்டு, சினியின் பேரன் கூப்பிய கரங்களுடன் என்னை விடுவித்து கூறினான்: "சஞ்சயா, நலமாயிரு; உன் காரியத்தை நிறைவேற்று."
9.29.22
अनुज्ञातस्त्वहं तेन न्यस्तवर्मा निरायुधः ।
प्रातिष्ठं येन नगरं सायाह्ने रुधिरोक्षितः ॥ ९.२९.२२ ॥
அவனது அனுமதி பெற்று, கவசத்தை கழற்றி ஆயுதமின்றி நான் அந்த நகரத்தை நோக்கிப் புறப்பட்டேன்; மாலையில் இரத்தத்தில் தோய்ந்தவனாக அங்கு சென்றேன்.
9.29.23
क्रोशमात्रमपक्रान्तं गदापाणिमवस्थितम् ।
एकं दुर्योधनं राजन्नपश्यं भृशविक्षतम् ॥ ९.२९.२३ ॥
அரசே, ஒரு குரோச தூரம் விலகி கதையை கையில் ஏந்தி நின்ற, மிகவும் காயமுற்ற துரியோதனனை நான் ஒருவனாகக் கண்டேன்.
9.29.24
स तु मामश्रुपूर्णाक्षो नाशक्नोदभिवीक्षितुम् ।
उपप्रैक्षत मां दृष्ट्वा तथा दीनमवस्थितम् ॥ ९.२९.२४ ॥
கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அவனால் என்னை நேராகப் பார்க்க இயலவில்லை; என்னை துயரத்துடன் நின்றிருப்பதைக் கண்டு அவன் மெதுவாகப் பார்த்தான்.
9.29.25
तं चाहमपि शोचन्तं दृष्ट्वैकाकिनमाहवे ।
मुहूर्तं नाशकं वक्तुमतिदुःखपरिप्लुतः ॥ ९.२९.२५ ॥
போரில் தனியனாகத் துயருற்ற அவனைக் கண்டு, மிகுந்த துயரில் மூழ்கிய நானும் ஒரு கணம் பேச இயலவில்லை.
9.29.26
यस्य मूर्धाभिषिक्तानां सहस्रमणिमौलिनाम् ।
आहृत्य च करं सर्वं स्वस्य वेश्म समागतम् ॥ ९.२९.२६ ॥
ஆயிரம் மணிமுடிகளை அணிந்த, முடிசூட்டப்பெற்ற அரசர்கள் அனைவரும், அவனுக்காக திறையைக் கொண்டுவந்து தங்கள் இல்லங்களில் சேர்த்தனர்.
9.29.27
चतुःसागरपर्यन्ता पृथिवी रत्नभूषिता ।
कर्णेनैकेन यस्यार्थे करमाहारिता पुरा ॥ ९.२९.२७ ॥
நான்கு கடல்களும் எல்லையாகக் கொண்ட, நவரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பூமியின் திறை, முன்பு ஒருவனாகிய கர்ணனால் அவனுக்காகக் கொண்டுவரப்பட்டது.
9.29.28
यस्याज्ञा परराष्ट्रेषु कर्णेनैव प्रसारिता ।
नाभवद्यस्य शस्त्रेषु खेदो राज्ञः प्रशासतः ॥ ९.२९.२८ ॥
அவனது ஆணை கர்ணனாலேயே அயல் நாடுகளில் பரப்பப்பட்டது; ஆட்சி செய்த அந்த அரசனுக்கு ஆயுதங்களில் சோர்வு ஏற்பட்டதே இல்லை.
9.29.29
आसीनो हास्तिनपुरे क्षेमं राज्यमकण्टकम् ।
अन्वपालयदैश्वर्यात्कुबेरमपि नास्मरत् ॥ ९.२९.२९ ॥
ஹஸ்தினாபுரத்தில் வீற்றிருந்து, முள்ளில்லாத பாதுகாப்பான அரசை அவன் காத்தான்; செல்வ மிகுதியால் குபேரனையும் நினைக்கவில்லை.
9.29.30
भवनाद्भवनं राजन्प्रयातुं पृथिवीपते ।
देवालयप्रदेशे च पन्था यस्य हिरण्मयः ॥ ९.२९.३० ॥
ஓ அரசே, ஓ பூமிபதியே, ஓர் அரண்மனையிலிருந்து மற்றொரு அரண்மனைக்குச் செல்லும் வழியும், கோயில்கள் நிறைந்த பகுதியில் பொன்மயமான பாதையும் யாருடையதோ.
9.29.31
पताकावृतसूर्यांशुतोरणोच्छ्रितशोभिताः ।
प्रयाणे पृथिवीभर्तुर्धन्यानामभवन्गृहाः ॥ ९.२९.३१ ॥
அரசனின் புறப்பாட்டின் போது கொடிகளால் மூடப்பட்டு, சூரிய கிரணங்களில் ஒளிர்ந்து, உயர்ந்த தோரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட வீடுகள் அதிர்ஷ்டசாலிகளுக்குரியனவாக இருந்தன.
9.29.32
आरुह्यैरावतप्रख्यं नागमिन्द्रसमो बली ।
विभूत्या सुमहत्या यः प्रयाति पृथिवीपते ॥ ९.२९.३२ ॥
இந்திரனுக்கு நிகரான வலிமையுள்ளவன், ஐராவதத்தை ஒத்த யானையில் ஏறி மிகுந்த வைபவத்துடன் புறப்படுவான், ஓ பூமியின் தலைவனே.
9.29.33
तं भृशक्षतसर्वाङ्गं पद्ध्यामेव धरातले ।
तिष्ठन्तमेकं दृष्ट्वा तु ममाभूत्क्लेश उत्तमः ॥ ९.२९.३३ ॥
உடலெங்கும் கடுமையான காயங்களுடன் தரையில் கால்நடையாக தனியாக நின்றிருந்த அவனைக் கண்டு எனக்கு மிகுந்த துயரம் உண்டானது.
9.29.34
तस्य चैवंविधस्याद्य जगन्नाथस्य भूपते ।
आपदप्रतिमैवाभूद्बलीयान्विधिरेव हि ॥ ९.२९.३४ ॥
ஓ பூமியின் தலைவனே, இன்று இத்தகைய நிலையில் இருக்கும் அந்த உலகநாதனுக்கு இது ஒப்பற்ற பேரிடராக இருந்தது; விதியே மிகவும் வலிமையானது.
9.29.35
ततोऽस्मै तदहं सर्वमुक्तवान्ग्रहणं तदा ।
द्वैपायनप्रसादाच्च जीवतो मोक्षमाहवे ॥ ९.२९.३५ ॥
அப்போது நான் அவனுக்கு அதையெல்லாம் சொன்னேன் — அப்போது பிடிபட்டது பற்றியும், துவைபாயனரின் அருளால் போரில் உயிருடன் விடுவிக்கப்பட்டது பற்றியும்.
9.29.36
स मुहूर्तमिव ध्यात्वा प्रतिलभ्य च चेतनाम् ।
भ्रातॄंश्च सर्वसैन्यानि पर्यपृच्छत मां ततः ॥ ९.२९.३६ ॥
அவன் ஒரு கணம் சிந்தித்தவன் போல் இருந்தான்; பின்னர் நினைவு திரும்பப் பெற்று, சகோதரர்கள் மற்றும் அனைத்துப் படைகள் பற்றி என்னிடம் விசாரித்தான்.
9.29.37
तस्मै तदहमाचक्षे सर्वं प्रत्यक्षदर्शिवान् ।
भ्रातॄश्च निहतान्सर्वान्सैन्यं च विनिपातितम् ॥ ९.२९.३७ ॥
நான் கண்ணால் கண்டவற்றை அவனுக்கு எல்லாம் சொன்னேன் — கொல்லப்பட்ட சகோதரர்களையும், வீழ்த்தப்பட்ட படையையும்.
9.29.38
त्रयः किल रथाः शिष्टास्तावकानां नराधिप ।
इति प्रस्थानकाले मां कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ॥ ९.२९.३८ ॥
மன்னனே, உன் தரப்பில் மூன்று தேர்கள் மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன — புறப்படும் வேளையில் கிருஷ்ண த்வைபாயனர் என்னிடம் இவ்வாறு சொன்னார்.
9.29.39
स दीर्घमिव निःश्वस्य प्रत्यवेक्ष्य पुनः पुनः ।
असौ मां पाणिना स्पृष्ट्वा पुत्रस्ते पर्यभाषत ॥ ९.२९.३९ ॥
அவன் நீண்ட பெருமூச்சு விட்டு, மீண்டும் மீண்டும் என்னைப் பார்த்து, கையால் என்னைத் தொட்டு உன் மகன் இவ்வாறு பேசினான்.
9.29.40
त्वदन्यो नेह सङ्ग्रामे कश्चिज्जीवति सञ्जय ।
द्वितीयं नेह पश्यामि ससहायाश्च पाण्डवाः ॥ ९.२९.४० ॥
சஞ்சயா, போரில் உன்னைத் தவிர யாரும் உயிருடன் இல்லை; துணையுடன் இருக்கும் பாண்டவர்களில் வேறு ஒருவரையும் இங்கே நான் காணவில்லை.
9.29.41
ब्रूयाः सञ्जय राजानं प्रज्ञाचक्षुषमीश्वरम् ।
दुर्योधनस्तव सुतः प्रविष्टो ह्रदमित्युत ॥ ९.२९.४१ ॥
சஞ்சயா, நீ பார்வையற்றவரும் பெருந்தலைவருமான அந்த அரசனிடம் சொல்ல வேண்டும் — 'உன் மகன் துரியோதனன் குளத்தில் புகுந்துவிட்டான்' என்று.
9.29.42
सुहृद्भिस्तादृशैर्हीनः पुत्रैर्भ्रातृभिरेव च ।
पाण्डवैश्च हृते राज्ये को नु जीवेत मादृशः ॥ ९.२९.४२ ॥
இத்தகைய நண்பர்களையும், மகன்களையும், சகோதரர்களையும் இழந்து, பாண்டவர்களால் அரசு பறிக்கப்பட்ட பின், என்னைப் போன்ற யார்தான் உயிர் வாழ்வான்?
9.29.43
आचक्षीथाः सर्वमिदं मां च मुक्तं महाहवात् ।
आस्मिंस्तोयह्रदे गुप्तं जीवन्तं भृशविक्षतम् ॥ ९.२९.४३ ॥
நீ இவை அனைத்தையும் சொல்லு — மாபெரும் போரிலிருந்து நான் தப்பி, இந்த நீர்நிலையில் மறைந்திருக்கிறேன் என்றும், உயிருடன் இருக்கிறேன் ஆனால் கடுமையாகக் காயப்பட்டிருக்கிறேன் என்றும்.
9.29.44
एवमुक्त्वा महाराज प्राविशत्तं महाह्रदम् ।
अस्तम्भयत तोयं च मायया मनुजाधिपः ॥ ९.२९.४४ ॥
மஹாராஜா, இவ்வாறு சொல்லி அந்த மனிதர்களின் அரசன் அந்த மாபெரும் நீர்நிலையில் புகுந்தான்; தனது மாயையால் நீரை நிலைக்கச் செய்தான்.
9.29.45
तस्मिन्ह्रदं प्रविष्टे तु त्रीन्रथाञ्श्रान्तवाहनान् ।
अपश्यं सहितानेकस्तं देशं समुपेयुषः ॥ ९.२९.४५ ॥
அவன் அந்த நீர்நிலையில் புகுந்த பின், களைத்த குதிரைகளுடன் மூன்று தேர்களை நான் கண்டேன்; அவர்கள் அனைவரும் ஒரே இடத்தில் வந்து சேர்ந்திருந்தனர்.
9.29.46
कृपं शारद्वतं वीरं द्रौणिं च रथिनां वरम् ।
भोजं च कृतवर्माणं सहिताञ्शरविक्षतान् ॥ ९.२९.४६ ॥
சாரத்வதன் மகனாகிய வீரன் கிருபன், துரோணனின் மகன், தேர்வீரர்களில் சிறந்தவன், மற்றும் போஜ கிருதவர்மா — இவர்கள் அனைவரும் அம்புகளால் காயப்பட்டு ஒன்றாக இருந்தனர்.
9.29.47
ते सर्वं मामभिप्रेक्ष्य तूर्णमश्वाननोदयन् ।
उपयाय तु मामूचुर्दिष्ट्या जीवसि सञ्जय ॥ ९.२९.४७ ॥
அவர்கள் என்னைப் பார்த்ததும் விரைவாகக் குதிரைகளைச் செலுத்தி, என்னிடம் வந்து சொன்னார்கள் — 'சஞ்சயா, நற்பேற்றால் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய்!'
9.29.48
अपृच्छंश्चैव मां सर्वे पुत्रं तव जनाधिपम् ।
कच्चिद्दुर्योधनो राजा स नो जीवति सञ्जय ॥ ९.२९.४८ ॥
அனைவரும் என்னிடம் உங்கள் மகனும் மக்களின் அதிபதியுமானவனைப் பற்றி கேட்டனர் — 'சஞ்சயா, அரசன் துரியோதனன் இன்னும் நம்மிடையே உயிருடன் இருக்கிறானா?'
9.29.49
आख्यातवानहं तेभ्यस्तदा कुशलिनं नृपम् ।
तच्चैव सर्वमाचक्षं यन्मां दुर्योधनोऽब्रवीत् ॥ ९.२९.४९ ॥
அப்போது நான் அவர்களிடம் அரசன் நலமாக இருப்பதைக் கூறினேன்; துரியோதனன் என்னிடம் சொன்ன அனைத்தையும் சொன்னேன்.
9.29.50
ह्रदं चैवाहमाचक्षं यं प्रविष्टो नराधिपः ।
अश्वत्थामा तु तद्राजन्निशम्य वचनं मम ॥ ९.२९.५० ॥
அரசன் புகுந்த அந்தக் குளத்தையும் நான் சுட்டிக்காட்டினேன். ஓ அரசே, அஸ்வத்தாமன் என் சொல்லைக் கேட்டு.
9.29.51
तं ह्रदं विपुलं प्रेक्ष्य करुणं पर्यदेवयत् ।
अहो धिक्स न जानाति जीवतोऽस्मान्नराधिप।
पर्याप्ता हि वयं तेन सह योधयितुं परान् ॥ ९.२९.५१ ॥
அந்தப் பெரிய குளத்தைக் கண்டு அவன் உருக்கமாகப் புலம்பினான்: "ஐயோ, இகழ்ச்சி! அந்த அரசன் உயிருடன் இருக்கும் எங்களை அறியவில்லை. அவனுடன் சேர்ந்து பகைவர்களுடன் போரிட நாங்கள் போதுமானவர்களாக இருந்தோம்."
9.29.52
ते तु तत्र चिरं कालं विलप्य च महारथाः ।
प्राद्रवन्रथिनां श्रेष्ठा दृष्ट्वा पाण्डुसुतान्रणे ॥ ९.२९.५२ ॥
அந்த மகாரதர்கள் அங்கே நீண்ட நேரம் புலம்பிய பின், போர்க்களத்தில் பாண்டுவின் மகன்களைக் கண்டு, தேர்வீரர்களில் சிறந்தவர்கள் ஓடினர்.
9.29.53
ते तु मां रथमारोप्य कृपस्य सुपरिष्कृतम् ।
सेनानिवेशमाजग्मुर्हतशेषास्त्रयो रथाः ॥ ९.२९.५३ ॥
அந்த மூன்று உயிர் தப்பிய தேர்கள் என்னைக் கிருபனின் நன்கு அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரில் ஏற்றிக்கொண்டு படைவீட்டுக்கு வந்தன.
9.29.54
तत्र गुल्माः परिक्षिप्ताः सूर्ये चास्तमिते सति ।
सर्वे विचुक्रुशुः श्रुत्वा पुत्राणां तव संक्षयम् ॥ ९.२९.५४ ॥
அங்கே காவல் படைகள் சுற்றி நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. சூரியன் மறைந்ததும், உம் மகன்களின் அழிவைக் கேட்டு அனைவரும் அழுதனர்.
9.29.55
ततो वृद्धा महाराज योषितां रक्षिणो नराः ।
राजदारानुपादाय पययुर्नगरं प्रति ॥ ९.२९.५५ ॥
அதன்பின், மகாராஜனே, பெண்களின் முதிய காவலர்களான ஆண்கள் அரசியரை அழைத்துக்கொண்டு நகரை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.56
तत्र विक्रोशमानानां रुदतीनां च सर्वशः ।
प्रादुरासीन्महाञ्शब्दः श्रुत्वा तद्बलसङ्क्षयम् ॥ ९.२९.५६ ॥
அங்கே எல்லாப் பக்கமும் கதறி அழுத பெண்களின் பெருங்குரல் எழுந்தது; அந்தப் படையின் அழிவைக் கேட்டதால்.
9.29.57
ततस्ता योषितो राजन्रुदन्त्यो वै मुहुर्मुहुः ।
कुरर्य इव शब्देन नादयन्त्यो महीतलम् ॥ ९.२९.५७ ॥
அப்போது, அரசே, அந்தப் பெண்கள் மீண்டும் மீண்டும் அழுது, கழுகுப் பறவைகளைப் போல் கூக்குரலிட்டு பூமியை எதிரொலிக்கச் செய்தனர்.
9.29.58
आजघ्नुः करजैश्चापि पाणिभिश्च शिरांस्युत ।
लुलुचुश्च तदा केशान्क्रोशन्त्यस्तत्रतत्र ह ॥ ९.२९.५८ ॥
நகங்களாலும் கைகளாலும் தங்கள் தலைகளை அவர்கள் அடித்துக்கொண்டனர்; அங்கங்கே கூக்குரலிட்டபடி தங்கள் கூந்தலைப் பிய்த்துக்கொண்டனர்.
9.29.59
हाहाकारविनादिन्यो विनिघ्नन्त्य उरांसि च ।
शोचन्त्यस्तत्र रुरुदुः क्रन्दमाना विशाम्पते ॥ ९.२९.५९ ॥
"ஐயோ, ஐயோ" என்று கதறி, மார்பில் அடித்துக்கொண்டு, துக்கித்துக் கொண்டு அங்கே அவர்கள் அழுதனர்; மக்களின் தலைவனே, புலம்பியபடி.
9.29.60
ततो दुर्योधनामात्याः साश्रुकण्ठा भृशातुराः ।
राजदारानुपामन्त्र्य प्रययुर्नगरं प्रति ॥ ९.२९.६० ॥
அதன்பின், துரியோதனனின் அமைச்சர்கள், கண்ணீரால் தொண்டை அடைக்கப்பெற்று, மிகவும் துயருற்று, அரசியரிடம் விடைபெற்று நகரை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.61
वेत्रव्यासक्तहस्ताश्च द्वाराध्यक्षा विशाम्पते ।
शयनीयानि शुभ्राणि स्पर्ध्यास्तरणवन्ति च।
समादाय ययुस्तूर्णं नगरं दाररक्षिणः ॥ ९.२९.६१ ॥
மக்களின் தலைவனே, கைகளில் கோல்களைப் பிடித்த வாயில் காவலர்களும், வெண்மையான படுக்கைகளையும் அழகிய விரிப்புகளையும் எடுத்துக்கொண்டு, அந்தப்புர காவலர்கள் விரைவாக நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.62
आस्थायाश्वतरीयुक्तान्स्यन्दनानपरे पुनः ।
स्वान्स्वान्दारानुपादाय प्रययुर्नगरं प्रति ॥ ९.२९.६२ ॥
மற்றவர்கள் கோவேறு கழுதைகள் பூட்டிய தேர்களில் ஏறி, தங்கள் தங்கள் மனைவியரை அழைத்துக்கொண்டு மீண்டும் நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.63
अदृष्टपूर्वा या नार्यो भास्करेणापि वेश्मसु ।
ददृशुस्ता महाराज जना याताः पुरं प्रति ॥ ९.२९.६३ ॥
மகாராஜனே, வீடுகளுக்குள் சூரியனும் கண்டிராத பெண்களை மக்கள் கண்டனர்; அவர்கள் நகரத்தை நோக்கிச் சென்றுகொண்டிருந்தனர்.
9.29.64
ताः स्त्रियो भरतश्रेष्ठ सौकुमार्यसमन्विताः ।
प्रययुर्नगरं तूर्णं हतस्वपतिबान्धवाः ॥ ९.२९.६४ ॥
பரதசிரேஷ்டனே, மென்மையுடைய அந்தப் பெண்கள், தங்கள் கணவர்களும் உறவினர்களும் கொல்லப்பட்டவர்களாக, விரைவாக நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.65
आगोपालाविपालेभ्यो द्रवन्तो नगरं प्रति ।
ययुर्मनुष्याः सम्भ्रान्ता भीमसेनभयार्दिताः ॥ ९.२९.६५ ॥
மாடு மேய்ப்பவர்கள் முதல் ஆடு மேய்ப்பவர்கள் வரை, பீமசேனனின் அச்சத்தால் வாட்டப்பட்ட மக்கள் குழம்பி ஓடி நகரத்தை நோக்கிச் சென்றனர்.
9.29.66
अपिचैषां भयं तीव्रं पार्थेभ्योऽभूत्सुदारुणम् ।
प्रेक्षमाणास्तदाऽन्योन्यमाधावन्नगरं प्रति ॥ ९.२९.६६ ॥
மேலும் அவர்களுக்குப் பாண்டவர்களிடமிருந்து மிகக் கடுமையான, பயங்கரமான அச்சம் உண்டானது; அப்போது அவர்கள் ஒருவரையொருவர் பார்த்தபடி நகரத்தை நோக்கி ஓடினர்.
9.29.67
तस्मिंस्तथा वर्तमाने विद्रवे भृशदारुणे ।
युयुत्सुः शोकसम्मूढः प्राप्तकालमचिन्तयत् ॥ ९.२९.६७ ॥
அவ்வாறு கடுமையான அந்தப் பெரும் சிதறல் நடந்துகொண்டிருக்கையில், துக்கத்தால் மயங்கிய யுயுத்சு காலம் வந்ததென எண்ணினான்.
9.29.68
जितो दुर्योधनः सङ्ख्ये पाण्डवैर्भीमविक्रमैः ।
एकादशचमूभर्ता भ्रातरश्चास्य सूदिताः ॥ ९.२९.६८ ॥
போரில் பீமனைப் போன்ற வீரமுள்ள பாண்டவர்களால் பதினொரு படைப்பிரிவுகளின் தலைவன் துரியோதனன் வெல்லப்பட்டான்; அவனுடைய சகோதரர்களும் கொல்லப்பட்டனர்.
9.29.69
हताश्च कुरवः सर्वे भीष्मद्रोणपुरः सराः ।
अहमेको विमुक्तस्तु भाग्ययोगाद्यदृच्छया ॥ ९.२९.६९ ॥
பீஷ்மர், துரோணர் தலைமையிலான அனைத்து கௌரவர்களும் கொல்லப்பட்டனர்; நானொருவன் மட்டுமே விதியின் போக்கால், தற்செயலாக விடுபட்டிருக்கிறேன்.
9.29.70
विद्रुतानि च सर्वाणि शिबिराद्वै समन्ततः ।
इतस्ततः पलायन्ते हतनाथा हतौजसः ॥ ९.२९.७० ॥
முகாமிலிருந்து எல்லாத் திசைகளிலும் அனைவரும் சிதறி ஓடினர்; தலைவர்களை இழந்து, வலிமையிழந்து அங்குமிங்கும் ஓடுகின்றனர்.
9.29.71
अदृष्टपूर्वा दुःखार्ता भयव्याकुललोचनाः ।
हरिणा इव वित्रस्ता वीक्षमाणा दिशो दश ॥ ९.२९.७१ ॥
முன்பு கண்டிராதவர்களாய், துக்கத்தால் வருந்தி, பயத்தால் கலங்கிய கண்களுடன், பயந்த மான்களைப் போல பத்துத் திசைகளையும் நோக்குகின்றனர்.
9.29.72
दुर्योधनस्य सचिवा ये केचिदवशेषिताः ।
राजदारानुपादाय प्रययुर्नगरं प्रति।
प्राप्तकालमहं मन्ये प्रवेशं तैः सह प्रभो ॥ ९.२९.७२ ॥
துரியோதனனின் அமைச்சர்களில் எஞ்சியிருந்தவர்கள் அரசியரை அழைத்துக்கொண்டு நகரை நோக்கிச் சென்றனர். பிரபுவே, அவர்களுடன் நகரத்துக்குள் நுழைய இதுவே உரிய காலம் என நான் கருதுகிறேன்.
9.29.73
युधिष्ठिरमनुज्ञाय वासूदेवं तथैव च ।
एतमर्थं महाबाहुरुभयोः सन्न्यवेदयत् ॥ ९.२९.७३ ॥
யுதிஷ்டிரரிடமும் வாசுதேவரிடமும் விடைபெற்றுக் கொண்டு, அந்த மஹாபாகு இந்த விஷயத்தை இருவருக்கும் முழுமையாகத் தெரிவித்தான்.
9.29.74
तस्य प्रीतोऽभवद्राजा नित्यं करुणवेदिता ।
परिष्वज्य महाबाहुर्वैश्यापुत्रं व्यसर्जयत् ॥ ९.२९.७४ ॥
அரசன் அவனிடம் எப்போதும் மகிழ்ச்சியடைந்திருந்தான்; அவன் கருணையை அறிந்தவன். மஹாபாகு அந்த வைசியர் மகனை அணைத்து அனுப்பினான்.
9.29.75
ततः स रथमास्थाय द्रुतमश्वानचोदयत् ।
संवाहयितवांश्चापि राजदारान्पुरं प्रति ॥ ९.२९.७५ ॥
பின்னர் அவன் தேரில் ஏறி குதிரைகளை விரைவாகத் தூண்டினான்; அரசன் மனைவியரையும் நகரை நோக்கி ஓட்டிச் சென்றான்.
9.29.76
तैश्चैव सहितः क्षिप्रमस्तं गच्छति भास्करे ।
प्रविष्टो हास्तिनपुरं बाष्पकण्ठोऽश्रुलोचनः ॥ ९.२९.७६ ॥
அவர்களுடன் சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வேளையில் விரைவாகச் சென்றான்; தொண்டை அடைத்து, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அவன் ஹாஸ்தினபுரத்தில் நுழைந்தான்.
9.29.77
अपश्यत महाप्राज्ञं विदुरं साश्रुलोचनम् ।
राज्ञः समीपान्निष्क्रान्तं शोकोपहतचेतसम् ॥ ९.२९.७७ ॥
மஹாபிரஜ்ஞரான விதுரரைக் கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் அவன் கண்டான்; அவர் அரசனின் அருகிலிருந்து வெளியேறி, துயரால் நலிந்த மனதுடன் இருந்தார்.
9.29.78
तमब्रवीत्सत्यधृतिः प्रणतं त्वग्रतः स्थितम् ॥ ९.२९.७८ ॥
சத்தியதிருதியான அவர் முன்னால் வணங்கி நின்ற அவனிடம் பேசினார்.
9.29.79
दिष्ट्या कुरुक्षये वृत्ते अस्मिंस्त्वं पुत्र जीवसि ।
विना राज्ञः पर्वेशार्द्वै किमसि त्वमिहागतः।
एतद्वै कारणं सर्वं विस्तरेण निवेदय ॥ ९.२९.७९ ॥
குருக்களின் அழிவு நிகழ்ந்த இதில் நல்லூழால் நீ உயிருடன் இருக்கிறாய், மகனே. அரசன் இல்லாமல் நீ ஏன் இங்கு வந்தாய்? இதன் காரணம் அனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்.
9.29.80
युयुत्सुरुवाच ।
निहते शकुनौ तत्र सज्ञातिसुतबान्धवे।
हतशेषपरीवारो राजा दुर्योधनस्ततः ।
स्वकं स हयमुत्सृज्य प्राङ्मुखः प्राद्रवद्भयात् ॥ ९.२९.८० ॥
யுயுத்சு கூறினான்: அங்கே சகுனி கொல்லப்பட்டபின், உறவினர், மகன்கள், சுற்றத்தார் அனைவரும் அழிந்தபின், மீதியிருந்த பரிவாரமும் கொல்லப்பட்டபின், மன்னன் துரியோதனன் தன் குதிரையை விட்டுவிட்டு அச்சத்தால் கிழக்கு நோக்கி ஓடினான்.
9.29.81
अपक्रान्ते तु नृपतौ स्कन्धावारनिवेशनात् ।
भयव्याकुलितं सर्वं प्राद्रावन्नगरं प्रति ॥ ९.२९.८१ ॥
மன்னன் படைமுகாமிலிருந்து சென்றபின், அச்சத்தால் கலங்கிய அனைவரும் நகரத்தை நோக்கி ஓடினர்.
9.29.82
ततो राज्ञः कलत्राणि भ्रातॄणां चास्य सर्वतः ।
वाहनेषु समारोप्य अध्यक्षाः प्राद्रावन्भयात् ॥ ९.२९.८२ ॥
பின்னர், அரசனின் மனைவியரையும் அவனது சகோதரர்களின் மனைவியரையும் வாகனங்களில் ஏற்றி, மேற்பார்வையாளர்கள் அச்சத்தால் ஓடினர்.
9.29.83
ततोऽहं समनुज्ञाप्य राजानं सहकेशवम् ।
प्रविष्टो हास्तिनपुरं रक्षन्लोकस्य वाच्यताम् ॥ ९.२९.८३ ॥
பின்னர் நான் அரசனிடமும் கேசவனுடனும் விடைபெற்று, மக்களின் பழிச்சொல்லிலிருந்து தப்ப ஹாஸ்தினாபுரத்திற்குள் நுழைந்தேன்.
9.29.84
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं वैश्यापुत्रेण भाषितम् ।
प्राप्तकालमिति ज्ञात्वा विदुरः सर्वधर्मवित्।
अपूजयदमेयात्मा युयुत्सुं वाक्यमब्रवीत् ॥ ९.२९.८४ ॥
வைசியாவின் மகனால் சொல்லப்பட்ட இந்த வார்த்தையைக் கேட்டு, அது காலத்திற்கு ஏற்றது என்றறிந்து, அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்த அளவற்ற ஆன்மா கொண்ட விதுரன் யுயுத்சுவை கௌரவித்து இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
9.29.85
प्राप्तकालमिदं सर्वं ब्रुवता भरतक्षये ।
रक्षितः कुलधर्मश्च सानुक्रोशतया त्वया ॥ ९.२९.८५ ॥
பரதர் குலத்தின் அழிவின் போது இவை அனைத்தையும் காலத்திற்கேற்ப நீ சொன்னாய்; இரக்கத்தால் குலதர்மத்தைக் காத்தாய்.
9.29.86
दिष्ठ्या त्वामिह सङ्ग्राम दस्माद्वीरक्षयात्पुरम् ।
समागतमपश्याम ह्यंशुमन्तमिव प्रजाः ॥ ९.२९.८६ ॥
நல்லூழால் வீரர்களின் அழிவை உண்டாக்கிய இப்போரிலிருந்து நீ இங்கு நகரத்திற்குத் திரும்பி வந்ததைக் காண்கிறோம்; மக்கள் சூரியனைக் காண்பது போல.
9.29.87
अन्धस्यं नृपतेर्यष्टिर्लुब्धस्यादीर्घदर्शिनः ।
बहुशो याच्यमानस्य दैवोपहतचेतसः।
त्वमेको व्यसनार्तस्य ध्रियसे पुत्र सर्वथा ॥ ९.२९.८७ ॥
மகனே, குருடரும், பேராசையும் தொலைநோக்கின்மையும் கொண்ட அரசனுக்கு நீயே ஒரே ஊன்றுகோல்; விதியால் மனம் சிதைந்தவனும், துன்பத்தால் வாடுபவனுமான அவனை நீயே எல்லா வகையிலும் தாங்குகிறாய்.
9.29.88
अद्य त्वमिह विश्रान्तः श्वोऽभिगन्ता युधिष्ठिरम् ।
एतावदुक्त्वा वचनं विदुरः साश्रुलोचनः।
युयुत्सुं समनुज्ञाप्य प्रविवेश नृपक्षयम् ॥ ९.२९.८८ ॥
இன்று நீ இங்கு ஓய்வெடு; நாளை யுதிஷ்டிரனிடம் செல். இவ்வளவு சொல்லி, கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் விதுரன் யுயுத்சுவிடம் விடை பெற்று, அரசர்களின் அழிவாகிய நகரத்தில் நுழைந்தான்.
9.29.89
पौरजानपदैर्दुःखाद्धाहेति भृशनादितम् ।
निरानन्दं गतश्रीकं हृताराममिवाशयम्।
शून्यरूपमपध्वस्तं दुःखाद्दुःखतरोऽभवत् ॥ ९.२९.८९ ॥
நகரவாசிகளும் கிராமவாசிகளும் துயரத்தால் "ஐயோ" என்று மிகவும் அலறிக்கொண்டிருந்தனர். அந்த நகரம் மகிழ்ச்சியற்றதும், செல்வமிழந்ததும், பறிக்கப்பட்ட பூங்காவைப் போல வெறுமையானதும், சிதைந்ததுமாயிற்று; துயரத்தால் மேலும் துயருற்றது.
9.29.90
विदुरः सर्वधर्मज्ञो विक्लवेनान्तरात्मना ।
विवेश नगरे राजन्निशश्वास शनैः शनैः ॥ ९.२९.९० ॥
எல்லா தர்மங்களையும் அறிந்த விதுரன் துயருற்ற உள்ளத்துடன் நகரில் நுழைந்தான். ஓ அரசே, அவன் மெல்ல மெல்ல பெருமூச்சு விட்டான்.
9.29.91
युयुत्सुरपि तां रात्रिं स्वगृहे न्यवसत्तदा ।
वन्द्यमानः स्वकैश्चापि नाभ्यनन्दत्सुदुःखितः।
चिन्तयानः क्षयं तीव्रं भरतानां परस्परम् ॥ ९.२९.९१ ॥
யுயுத்சுவும் அன்றிரவு தன் வீட்டில் தங்கினான். தன் மக்களால் வணங்கப்பட்டபோதும் மிகவும் துயருற்று அவன் மகிழ்ச்சி கொள்ளவில்லை; பரதர்களுக்குள் நேர்ந்த கொடிய அழிவைப் பற்றி சிந்தித்துக்கொண்டிருந்தான்.