Mahābhārata · Adhyāya 9.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.3.1
शृणु राजन्नवहितो यथावृत्तो महान्क्षयः ।
कुरूणां पाण्डवानां च समासाद्य परस्परम् ॥ ९.३.१ ॥
O König, höre aufmerksam zu, wie die große Vernichtung der Kurus und Pāṇḍavas geschah, als sie aufeinandertrafen.
9.3.2
निहते सूतपुत्रे च फल्गुनेन महात्मना ।
विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत् ॥ ९.३.२ ॥
Als der Sohn des Wagenlenkers (Karṇa) durch den großherzigen Phalguna (Arjuna) erschlagen wurde und die Heere flohen und immer wieder gesammelt wurden.
9.3.3
विमुखे तव पुत्रे च शोकोपहतचेतसि ।
भृशोद्विग्नेषु सैन्येषु दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ॥ ९.३.३ ॥
Als dein Sohn sich abgewandt hatte, sein Geist von Kummer getroffen, und die Heere sehr erregt waren, als sie die Tapferkeit Pārthas (Arjunas) sahen.
9.3.4
ध्यायमानेषु योधेषु दुऋखं प्राप्तेषु भारत ।
बलानां मत्यमानानां श्रुत्वा निनदमुत्तमम् ॥ ९.३.४ ॥
O Bhārata, während die Krieger grübelten und in Leid versanken und die Heere durcheinandergewirbelt wurden, nachdem sie ein gewaltiges Gebrüll gehört hatten.
9.3.5
अभिज्ञानं नरेन्द्राणां विकृतं प्रेक्ष्य संयुगे ।
पतितानवनीपालान्धवजांश्चैव महात्मनाम्।
रणे विनिहतान्नागान्दृष्ट्वा पत्तींश्च भारत ॥ ९.३.५ ॥
O Bhārata, nachdem du im Gefecht die entstellten Zeichen der Könige, die gefallenen Beschützer der Erde, die Banner der großherzigen Männer sowie die erschlagenen Elefanten und Fußsoldaten gesehen hast.
9.3.6
आयोधनं महाघोरं रुद्रस्याक्रीडसन्निभम् ।
अप्रख्यातिं गतानां तु राज्ञां शतसहस्रशः ॥ ९.३.६ ॥
Jenes Schlachtfeld war überaus grauenvoll, einem Spielplatz Rudras gleich, wo Hunderttausende von Königen in Vergessenheit geraten waren.
9.3.7
कृपाविष्टः कृपो दृष्ट्वा वयः शीलसमन्वितः ।
अब्रवीत्तत्र तेजस्वी सोऽभिसृत्य जनाधिपम्।
दुर्योधनमनुक्रोशाद्वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ९.३.७ ॥
Kṛpa, von Mitleid erfüllt, mit Alter und gutem Charakter begabt, strahlend, trat dort vor den Herrscher der Menschen und sprach, im Reden geübt, aus Mitgefühl diese Worte zu Duryodhana.
9.3.8
दुर्योधन निबोधेयं यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ।
श्रुत्वा कुरु महाराज यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ९.३.८ ॥
Duryodhana, höre, was ich dir sagen werde, o Kaurava. Hast du es gehört, o großer König, so tue es, wenn es dir gefällt, o Makelloser.
9.3.9
न युद्धधर्माच्छ्रेयान्वै पन्था राजेन्द्र विद्यते ।
यं समाश्रित्य युध्यन्ते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ ९.३.९ ॥
Es gibt keinen besseren Weg als die Pflicht des Krieges, o Herr der Könige, auf die gestützt die Krieger kämpfen, o Stier unter den Kriegern.
9.3.10
पुत्रो भ्राता पिता चैव स्वस्रीयो मातुलस्तथा ।
सम्बन्धिबान्धवाश्चैव योद्वव्याः क्षत्रजीविन ॥ ९.३.१० ॥
Sohn, Bruder, Vater, Schwestersohn, Mutterbruder, und ebenso Verwandte und Angehörige — diese müssen von dem bekämpft werden, der vom Kriegerberuf lebt.
9.3.11
वधे चैव परो धर्मस्तथाऽधर्मः पलायने ।
ते स्म घोरां समापन्ना जीविकां जीवितार्थिनः।
तदत्र प्रतिवक्ष्यामि किञ्चिदेव हितं वचः ॥ ९.३.११ ॥
Im Töten liegt die höchste Pflicht, im Fliehen das Unrecht. Die am Leben Hängenden sind in jene schreckliche Lebensweise geraten. Darum will ich hierzu mit einem heilsamen Wort antworten.
9.3.12
हते भीष्मे च द्रोणे च कर्णे चैव महारथे ।
जयद्रथे च निहते तव भ्रातृषु चानघ।
लक्ष्मणे तव पुत्रे च किं शेषं पर्युपास्महे ॥ ९.३.१२ ॥
Da Bhīṣma, Droṇa und der große Wagenkämpfer Karṇa erschlagen sind, auch Jayadratha, deine Brüder und dein Sohn Lakṣmaṇa, o Makelloser, was bleibt uns noch zu erwarten?
9.3.13
येषु भारं समासज्य राज्ये मतिमकुर्महि ।
ते सन्त्यज्य तनूर्याताः शूरा ब्रह्मविदां गतिम् ॥ ९.३.१३ ॥
Diejenigen, denen wir die Last des Reiches anvertraut und auf die wir unseren Sinn gerichtet hatten, jene Helden haben ihre Körper verlassen und sind auf den Weg der Brahman-Kundigen gegangen.
9.3.14
वयं त्विह विनाभूता गुणवद्भिर्महारथैः ।
कृपणं वर्तयिष्यामः पातयित्वा नृपान्बहून् ॥ ९.३.१४ ॥
Hier von den tugendhaften großen Wagenkämpfern getrennt, nachdem wir viele Könige niedergestreckt haben, werden wir unser Leben in elendem Zustand verbringen.
9.3.15
सर्वैरथ च जीवद्भिर्बीभत्सुरपराजितः ।
कृष्णनेत्रो महाबाहुर्देवैरपि दुरासदः ॥ ९.३.१५ ॥
Und unter allen noch Lebenden ist der unbesiegte Bībhatsu (Arjuna), schwarzäugig wie Kṛṣṇa, starkarmig, auch für die Götter schwer zu erreichen.
9.3.16
इन्द्रकार्मुकवज्राभमिन्द्रकेतुमिवोच्छ्रितम् ।
वानरं केतुमासाद्य सञ्चचाल महाचमूः ॥ ९.३.१६ ॥
Als sie das Affenbanner erreichte, hoch erhoben wie Indras Banner und glänzend wie Indras Bogen und Donnerkeil, rückte das große Heer vor.
9.3.17
सिंहनादेन भीमस्य पाञ्चजन्यस्वनेन च ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषात्सम्मुह्यन्ते मनांसि नः ॥ ९.३.१७ ॥
Durch Bhīmas Löwengebrüll, durch den Klang der Muschel Pāñcajanya und das Dröhnen Gāṇḍīvas sind unsere Sinne verwirrt.
9.3.18
स्फुरन्तीव महाविद्युन्मुष्णन्ती नयनप्रभाम् ।
अलातमिव चाविद्वं गाण्डवीं समदृश्यत ॥ ९.३.१८ ॥
Es blitzte wie ein gewaltiger Blitz, der den Glanz der Augen blendet; der Gāṇḍīva erschien wie eine brennende Fackel.
9.3.19
जाम्बूनदविचित्रं च धूयमानं महद्धनुः ।
दृश्यते दिक्षु स्रवासु विद्युदभ्रघनेष्विव ॥ ९.३.१९ ॥
Der große, mit Gold verzierte Bogen war in alle Richtungen schwingend zu sehen, wie ein Blitz in dichten Wolken.
9.3.20
उह्यमानश्च कृष्णेन वायुनेव बलाहकः ।
तावकं तद्बलं राजन्नर्जुनोऽस्त्रविशारदः।
गहनं शिशिरापाये ददाहाग्निरिवोल्बणः ॥ ९.३.२० ॥
Von Kṛṣṇa gelenkt wie eine vom Wind getriebene Wolke, o König, verbrannte Arjuna, kundig in den Waffen, jenes Heer von dir, wie ein wildes Feuer am Ende der kalten Jahreszeit einen dichten Wald verbrennt.
9.3.21
गाहमानमनीकानि महेन्द्रसदृशप्रभम् ।
विक्षोभयन्तं सेनां वै त्रासयन्तं च पार्थिवान्।
धनञ्जयमपश्याम नलिनीमिव कुञ्जरम् ॥ ९.३.२१ ॥
Wir sahen Dhanañjaya, strahlend wie Mahendra, in die Heere eindringend, das Heer aufwühlend und die Könige in Schrecken versetzend, wie ein Elefant, der in einen Lotusteich steigt.
9.3.22
त्रासयन्तं तथा योधान्धनुर्घोषेण पांण्डवम् ।
भूय एनमपश्याम सिंहं मृगगणानिव ॥ ९.३.२२ ॥
Wieder sahen wir jenen Pāṇḍava, der die Krieger mit dem Schwirren seines Bogens in Schrecken versetzte, wie ein Löwe, der eine Herde Hirsche betrachtet.
9.3.23
सर्वलोकमहेष्वासो वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
आमुक्तकवचौ कृष्णौ लोकमध्ये विरेजतुः ॥ ९.३.२३ ॥
Die beiden Kṛṣṇas, große Bogenschützen aller Welten, die beiden Stiere unter allen Bogenschützen, mit angelegten Rüstungen, leuchteten inmitten der Welt.
9.3.24
अद्य सप्तदशाहानि वर्तमानस्य भारत ।
सङ्ग्रामस्यातिघोरस्य युध्यतां चाभितो युधि ॥ ९.३.२४ ॥
O Bhārata, in dieser überaus schrecklichen Schlacht, die nun seit siebzehn Tagen andauert, während die Kämpfer ringsum kämpften.
9.3.25
वायुनेव विधूतानि एव सैन्यानि गच्छता ।
शरदम्भोदजालानि विशीर्यन्ते समन्ततः ॥ ९.३.२५ ॥
Wie die Wolkenmassen des Herbstes, vom Wind verweht, sich ringsum zerreißen, so wurden die Heere zerstreut, als er vorrückte.
9.3.26
तां नावमिव पर्यस्तां मज्जमानां महार्णवे ।
तव सेनां महाराज सव्यसाची व्यकम्पयत् ॥ ९.३.२६ ॥
O großer König, wie ein gekentertes, im großen Ozean sinkendes Boot erschüttert wird, so erschütterte Savyasācin (Arjuna) dein Heer.
9.3.27
क्वनु ते सूतपुत्रोऽभूत्क्वनु द्रोणः सहात्मजः ।
अहं क्व च क्व चात्मा ते हार्दिक्यश्च तथा क्वनु ॥ ९.३.२७ ॥
Wo ist nun dein Wagenlenkersohn (Karṇa)? Wo ist Droṇa mit seinem Sohn? Wo bin ich, wo ist dein Ebenbild, und wo ist Hārdikya (Kṛtavarman)?
9.3.28
दुःशासनश्च ते भ्राता भ्रातृभिः सहितः क्वनु ॥ ९.३.२८ ॥
Und wo ist nun dein Bruder Duḥśāsana mit seinen Brüdern?
9.3.29
वाणगोचरसम्प्राप्तं युध्यमानं जयद्रथम् ।
सम्बन्धिनस्ते भ्रातॄंश्च साहयान्मातुलांस्तथा।
सर्वान्विक्रम्य मिपतो लोकमाक्रम्य मूर्धनि ॥ ९.३.२९ ॥
Nachdem er Jayadratha, der sich in Pfeilweite schlug, sowie alle deine Verwandten, Brüder, Verbündeten und Oheime mit Macht besiegt hatte, während sie zusahen, als trüge er die Welt auf seinem Haupt.
9.3.30
जयद्रथो हतो राजन्किन्नु शेषमुपास्महे ।
को वेह स पुमानास्ते यो विजेष्यति पाण्डवम् ॥ ९.३.३० ॥
O König, Jayadratha ist erschlagen. Worauf sollen wir nun noch warten? Wer ist hier der Mann, der den Pāṇḍava besiegen wird?
9.3.31
तस्य चास्त्राणि दिव्यानि विदितानि महात्मनः ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषो धैर्याणि हरते हि नः ॥ ९.३.३१ ॥
Seine göttlichen Waffen sind allen bekannt, und das Dröhnen des Gāṇḍīva raubt uns den Mut.
9.3.32
नष्टचन्द्रा यथा रात्रिः सेनेयं हतनायका ।
नागभग्नद्रुमा शुष्का नदीव प्रतिभाति मे ॥ ९.३.३२ ॥
Wie eine Nacht ohne Mond erscheint mir dieses Heer, dessen Führer erschlagen sind, wie ein ausgetrockneter Fluss mit von Elefanten geknickten Bäumen.
9.3.33
ध्वजिन्यां हतनेत्रायां यथेष्टं श्वेतवाहनः ।
चरिष्यति महाराजः कक्षेष्वग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.३.३३ ॥
Wenn die Augen des Heeres zerstört sind, wird der große König mit den weißen Pferden, Arjuna, nach Belieben umherziehen, wie ein Feuer, das im Dickicht lodert.
9.3.34
सात्यकेश्चैव यो वेगो भीमसेनस्य चोभयोः ।
दारयेत गिरीन्सर्वाञ्शोषयेच्चैव सागरान् ॥ ९.३.३४ ॥
Der Ansturm sowohl Sātyakis als auch Bhīmasenas könnte alle Berge spalten und die Ozeane austrocknen.
9.3.35
उवाच वाक्यं यद्भीमः सभामध्ये विशाम्पते ।
कृतं तत्सफलं सर्वं भूयश्चैव करिष्यति ॥ ९.३.३५ ॥
O Herr der Menschen, alles, was Bhīma inmitten der Versammlung sagte, hat sich erfüllt, und er wird es wieder tun.
9.3.36
प्रमुखस्थे तदा कर्णे बलं पाण्डवरक्षितम् ।
दुरासदं तदा गुप्तं व्यूढं गाण्डीवधन्वना ॥ ९.३.३६ ॥
Als Karṇa an der Spitze stand, war das von den Pāṇḍavas beschützte Heer, vom Bogenschützen des Gāṇḍīva aufgestellt, damals schwer zu erreichen und wohl bewacht.
9.3.37
युष्माभिस्तानि चीर्णानि यान्यसाधूनि साधुषु ।
अकारणकृतान्येव तेषां वः फलमागतम् ॥ ९.३.३७ ॥
Die bösen Taten, die ihr an den Guten begangen habt, wurden ohne Grund verübt; nun ist ihre Frucht zu euch gekommen.
9.3.38
आत्मनोऽर्थे त्वया लोके यत्नतः सर्व आहृतः ।
स ते संशयितस्तात आत्मा च भरतर्षभ ॥ ९.३.३८ ॥
O Stier der Bharatas, lieber Sohn! Alles, was du in der Welt mühsam für dich selbst zusammengetragen hast, steht nun auf dem Spiel, und ebenso dein eigenes Leben.
9.3.39
रक्ष दुर्योधनात्मानमात्मा सर्वस्य भाजनम् ।
भिन्ने हि भाजने तात दिशो गच्छति तद्गतम् ॥ ९.३.३९ ॥
Schütze dich vor Duryodhana, denn das Selbst ist das Gefäß von allem. Lieber Sohn, wenn das Gefäß zerbricht, zerstreut sich, was darin war, in alle Richtungen.
9.3.40
हीयमानेन वै सन्धिः पर्येष्टव्यः समेन वा ।
विग्रहो वर्धमानेन नीतिरेषा बृहस्पतेः ॥ ९.३.४० ॥
Wer schwächer wird, soll Frieden suchen, sei es mit einem Gleichen; wer wächst, mag Krieg führen. Dies ist die Staatskunst des Bṛhaspati.
9.3.41
ते वयं पाण्डुपुत्रेभ्यो हीनाः स्म बलशक्तितः ।
अत्र ते पाण्डवैः सार्धं सन्धिं मन्ये क्षमं प्रभो ॥ ९.३.४१ ॥
Wir sind den Söhnen Pāṇḍus an Stärke und Macht unterlegen; o Herr, ich halte hier einen Frieden mit den Pāṇḍavas für dich für angemessen.
9.3.42
न जानीते हि यः श्रेयः श्रेयसश्चावमन्यते ।
स क्षिप्रं भ्रश्यते राज्यान्न च श्रेयोऽनुविन्दति ॥ ९.३.४२ ॥
Wer das Heil nicht erkennt und das Heilsame verachtet, stürzt rasch vom Königreich und erlangt auch das Heil nicht.
9.3.43
अणिपत्य हि राजानं राज्यं यदि लभेमहि ।
श्रेयः स्यान्न तु मौढ्येन राजन्गन्तुं पराभवम् ॥ ९.३.४३ ॥
Wenn wir durch Verneigung vor dem König das Reich erlangen könnten, wäre das gut; doch, o König, durch Torheit ins Verderben zu gehen, ist nicht gut.
9.3.44
वैचित्रवीर्यवचनात्कृपाशीलो युधिष्ठिरः ।
विनियुञ्जीत राज्ये त्वां गोविन्दवचनेन च ॥ ९.३.४४ ॥
Auf das Wort des Sohnes des Vicitravīrya und auf Govindas Wort hin würde der mitfühlende Yudhiṣṭhira dich in das Königreich einsetzen.
9.3.45
अजातशत्रुः कौरव्यो गुरुशुश्रूषणे रतः ।
धृतराष्ट्रस्य वचनं नावमंस्यति धार्मिकः ॥ ९.३.४५ ॥
Yudhiṣṭhira, der feindlose Kaurava, dem Dienst an den Älteren ergeben, wird als Rechtschaffener das Wort Dhṛtarāṣṭras nicht missachten.
9.3.46
कुर्वन्ति भ्रातरश्चास्य वचनं नात्र संशयः ॥ ९.३.४६ ॥
Auch seine Brüder werden sein Wort ausführen; daran ist kein Zweifel.
9.3.47
यद्ब्रूयाद्धि हृषीकेशो राजानमपराजितम् ।
अर्जुनो भीमसेनश्च सर्वे कुर्युरसंशयम् ॥ ९.३.४७ ॥
Was Hṛṣīkeśa dem unbesiegten König sagt, werden Arjuna, Bhīmasena und alle ohne Zweifel tun.
9.3.48
नातिक्रमिष्यते कृष्णो वचनं पाण्डवस्य तु ।
धृतराष्ट्रस्य मन्येऽहं नापि कृष्णस्य पाण्डवः ॥ ९.३.४८ ॥
Kṛṣṇa wird das Wort des Pāṇḍava nicht übertreten, und ich glaube, der Pāṇḍava wird auch das Wort Dhṛtarāṣṭras nicht übertreten, noch das Wort Kṛṣṇas.
9.3.49
एतत्क्षममहं मन्ये तव पार्थैरविग्रहम् ।
न त्वां ब्रवीमि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ॥ ९.३.४९ ॥
Ich denke, es ist für dich angemessen, ohne Feindschaft gegenüber den Pārthas zu sein. Ich sage dir dies nicht aus Feigheit noch zum Schutz meines Lebens.
9.3.50
पथ्यं राजन्ब्रवीमि त्वां तत्परासुः स्मरिष्यसि ॥ ९.३.५० ॥
O König, ich sage dir ein heilsames Wort; du wirst dich daran erinnern, wenn du leblos bist.
9.3.51
इति वृद्धो विलप्यैतत्कृपः शारद्वतो वचः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्यशुशोच च मुमोह च ॥ ९.३.५१ ॥
So klagte der alte Kṛpa, Sohn des Śaradvat, diese Worte aus, seufzte lang und heiß, trauerte und verfiel in Verwirrung.