மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.3
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.3.1
शृणु राजन्नवहितो यथावृत्तो महान्क्षयः ।
कुरूणां पाण्डवानां च समासाद्य परस्परम् ॥ ९.३.१ ॥
அரசே, கௌரவர்களும் பாண்டவர்களும் ஒருவரோடொருவர் மோதி எவ்வாறு பெரும் அழிவை அடைந்தார்கள் என்பதை கவனமாகக் கேளுங்கள்.
9.3.2
निहते सूतपुत्रे च फल्गुनेन महात्मना ।
विद्रुतेषु च सैन्येषु समानीतेषु चासकृत् ॥ ९.३.२ ॥
மகாத்மா பால்குனனால் (அர்ஜுனனால்) சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) கொல்லப்பட்டபோதும், படைகள் ஓடி மீண்டும் மீண்டும் ஒன்று சேர்க்கப்பட்டபோதும்.
9.3.3
विमुखे तव पुत्रे च शोकोपहतचेतसि ।
भृशोद्विग्नेषु सैन्येषु दृष्ट्वा पार्थस्य विक्रमम् ॥ ९.३.३ ॥
உம் மகன் முகம் திரும்பி, துயரால் மனம் சிதைந்திருக்கையில், பார்த்தனின் (அர்ஜுனனின்) வீரத்தைக் கண்டு படைகள் மிகவும் கலங்கியபோது.
9.3.4
ध्यायमानेषु योधेषु दुऋखं प्राप्तेषु भारत ।
बलानां मत्यमानानां श्रुत्वा निनदमुत्तमम् ॥ ९.३.४ ॥
பாரதா, போர்வீரர்கள் கவலையில் ஆழ்ந்து துயரடைந்திருக்கையில், படைகள் கலக்கப்பட்டபோது எழுந்த உயர்ந்த முழக்கத்தைக் கேட்டு.
9.3.5
अभिज्ञानं नरेन्द्राणां विकृतं प्रेक्ष्य संयुगे ।
पतितानवनीपालान्धवजांश्चैव महात्मनाम्।
रणे विनिहतान्नागान्दृष्ट्वा पत्तींश्च भारत ॥ ९.३.५ ॥
பாரதா, போரில் சிதைந்த அரசர்களின் அடையாளங்களையும், வீழ்ந்த மன்னர்களையும், மகாத்மாக்களின் கொடிகளையும், போரில் கொல்லப்பட்ட யானைகளையும் காலாட்படையினரையும் கண்டு.
9.3.6
आयोधनं महाघोरं रुद्रस्याक्रीडसन्निभम् ।
अप्रख्यातिं गतानां तु राज्ञां शतसहस्रशः ॥ ९.३.६ ॥
அந்தப் போர்க்களம் மிகவும் பயங்கரமாக இருந்தது; ருத்ரனின் விளையாட்டிடம் போல இருந்தது; அங்கே லட்சக்கணக்கான அரசர்கள் பெயர் மறைந்து போயினர்.
9.3.7
कृपाविष्टः कृपो दृष्ट्वा वयः शीलसमन्वितः ।
अब्रवीत्तत्र तेजस्वी सोऽभिसृत्य जनाधिपम्।
दुर्योधनमनुक्रोशाद्वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ ९.३.७ ॥
இரக்கம் நிறைந்த கிருபர், வயதும் நற்பண்பும் கொண்டவராய், அங்கே தேஜஸ்வியாக துரியோதனனை அணுகி, பேச்சில் வல்லவராக இரக்கத்தால் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
9.3.8
दुर्योधन निबोधेयं यत्त्वां वक्ष्यामि कौरव ।
श्रुत्वा कुरु महाराज यदि ते रोचतेऽनघ ॥ ९.३.८ ॥
துரியோதனா, நான் உன்னிடம் சொல்லப்போவதை கேள், கௌரவா. அது உனக்கு உகந்ததாக இருந்தால், ஓ மஹாராஜா, கேட்டு அதைச் செய், ஓ பாவமற்றவனே.
9.3.9
न युद्धधर्माच्छ्रेयान्वै पन्था राजेन्द्र विद्यते ।
यं समाश्रित्य युध्यन्ते क्षत्रियाः क्षत्रियर्षभ ॥ ९.३.९ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, போர்த்தர்மத்தை விட சிறந்த வழி வேறில்லை; அதை ஏற்றுக்கொண்டு க்ஷத்திரியர்கள் போரிடுகிறார்கள், ஓ க்ஷத்திரியர்களில் காளையே.
9.3.10
पुत्रो भ्राता पिता चैव स्वस्रीयो मातुलस्तथा ।
सम्बन्धिबान्धवाश्चैव योद्वव्याः क्षत्रजीविन ॥ ९.३.१० ॥
மகன், சகோதரன், தந்தை, சகோதரியின் மகன், மாமன், அவ்வாறே உறவினர்களும் பந்துக்களும் கூட — க்ஷத்ரிய வாழ்க்கையை நடத்துபவனால் எதிர்த்துப் போரிட வேண்டியவர்கள்.
9.3.11
वधे चैव परो धर्मस्तथाऽधर्मः पलायने ।
ते स्म घोरां समापन्ना जीविकां जीवितार्थिनः।
तदत्र प्रतिवक्ष्यामि किञ्चिदेव हितं वचः ॥ ९.३.११ ॥
கொல்லுவதில்தான் உயர்ந்த தர்மம்; ஓடுவதில்தான் அதர்மம். வாழ விரும்புபவர்கள் அந்த கொடிய வாழ்க்கையில் விழுந்துவிட்டனர். ஆகவே இதில் நன்மை தரும் சில வார்த்தைகளையே பதிலளிப்பேன்.
9.3.12
हते भीष्मे च द्रोणे च कर्णे चैव महारथे ।
जयद्रथे च निहते तव भ्रातृषु चानघ।
लक्ष्मणे तव पुत्रे च किं शेषं पर्युपास्महे ॥ ९.३.१२ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், மகாரதன் கர்ணன் ஆகியோர் கொல்லப்பட்ட பின், ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்ட பின், ஓ பாவமற்றவனே, உன் சகோதரர்களும் உன் மகன் லக்ஷ்மணனும் கொல்லப்பட்ட பின், இனி எஞ்சியிருப்பது என்ன என்று நாங்கள் எதை எதிர்நோக்குவோம்?
9.3.13
येषु भारं समासज्य राज्ये मतिमकुर्महि ।
ते सन्त्यज्य तनूर्याताः शूरा ब्रह्मविदां गतिम् ॥ ९.३.१३ ॥
யார் மீது அரசின் சுமையை வைத்து நாம் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தோமோ, அந்த வீரர்கள் உடலை விட்டு பிரம்மஞானிகளின் கதியை அடைந்தனர்.
9.3.14
वयं त्विह विनाभूता गुणवद्भिर्महारथैः ।
कृपणं वर्तयिष्यामः पातयित्वा नृपान्बहून् ॥ ९.३.१४ ॥
நாம் இங்கே குணவான் மகாரதர்களைப் பிரிந்து, பல அரசர்களை வீழ்த்தி, துயரமான நிலையில் வாழ்வோம்.
9.3.15
सर्वैरथ च जीवद्भिर्बीभत्सुरपराजितः ।
कृष्णनेत्रो महाबाहुर्देवैरपि दुरासदः ॥ ९.३.१५ ॥
உயிருடன் இருக்கும் அனைவரிலும் வெல்லப்படாத பீபத்சு (அர்ஜுனன்) இருக்கிறான்; கருமை கண்களும் மகாபாகுவுமாக, தேவர்களாலும் அணுக முடியாதவன்.
9.3.16
इन्द्रकार्मुकवज्राभमिन्द्रकेतुमिवोच्छ्रितम् ।
वानरं केतुमासाद्य सञ्चचाल महाचमूः ॥ ९.३.१६ ॥
இந்திரனின் வில்லும் வஜ்ரமும் போல் ஒளிரும், இந்திரனின் கொடியைப் போல் உயர்ந்த வானரக் கொடியை அடைந்து பெரும்படை முன்னேறியது.
9.3.17
सिंहनादेन भीमस्य पाञ्चजन्यस्वनेन च ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषात्सम्मुह्यन्ते मनांसि नः ॥ ९.३.१७ ॥
பீமனின் சிங்க முழக்கத்தாலும், பாஞ்சஜன்ய சங்கின் ஒலியாலும், காண்டீவ வில்லின் நாதத்தாலும் எங்கள் மனங்கள் குழம்பி மயங்குகின்றன.
9.3.18
स्फुरन्तीव महाविद्युन्मुष्णन्ती नयनप्रभाम् ।
अलातमिव चाविद्वं गाण्डवीं समदृश्यत ॥ ९.३.१८ ॥
அது கண்களின் ஒளியை மறைக்கும் பெரும் மின்னலைப் போல மின்னியது; எரியும் கொள்ளிக் கட்டை போல காண்டீவம் தெரிந்தது.
9.3.19
जाम्बूनदविचित्रं च धूयमानं महद्धनुः ।
दृश्यते दिक्षु स्रवासु विद्युदभ्रघनेष्विव ॥ ९.३.१९ ॥
பொன்னால் வேலைப்பாடு கொண்ட அந்த பெரிய வில் திசைகளெங்கும் அசைக்கப்பட்டுத் தெரிந்தது; அடர்ந்த மேகங்களில் மின்னல் போல.
9.3.20
उह्यमानश्च कृष्णेन वायुनेव बलाहकः ।
तावकं तद्बलं राजन्नर्जुनोऽस्त्रविशारदः।
गहनं शिशिरापाये ददाहाग्निरिवोल्बणः ॥ ९.३.२० ॥
கிருஷ்ணனால் செலுத்தப்பட்ட அர்ஜுனன், காற்றால் அடித்துச் செல்லப்படும் மேகம் போல், ஓ அரசே, அஸ்திரக் கலையில் வல்லவனாய் உங்கள் அந்தப் படையை எரித்தான்; குளிர்காலம் முடியும்போது கொடிய நெருப்பு அடர்ந்த காட்டை எரிப்பது போல.
9.3.21
गाहमानमनीकानि महेन्द्रसदृशप्रभम् ।
विक्षोभयन्तं सेनां वै त्रासयन्तं च पार्थिवान्।
धनञ्जयमपश्याम नलिनीमिव कुञ्जरम् ॥ ९.३.२१ ॥
இந்திரனுக்கு ஒப்பான ஒளியுடன் படைகளுக்குள் புகுந்து, சேனையைக் கலக்கி, அரசர்களை அஞ்சச் செய்த தனஞ்சயனை நாங்கள் கண்டோம்; தாமரைக் குளத்தில் புகும் யானை போல.
9.3.22
त्रासयन्तं तथा योधान्धनुर्घोषेण पांण्डवम् ।
भूय एनमपश्याम सिंहं मृगगणानिव ॥ ९.३.२२ ॥
வில்லின் நாண் ஒலியால் வீரர்களை அஞ்சச் செய்த பாண்டவனை நாங்கள் மீண்டும் கண்டோம்; சிங்கம் மான் கூட்டத்தைப் பார்ப்பது போல.
9.3.23
सर्वलोकमहेष्वासो वृषभौ सर्वधन्विनाम् ।
आमुक्तकवचौ कृष्णौ लोकमध्ये विरेजतुः ॥ ९.३.२३ ॥
எல்லா உலகங்களிலும் பெரும் வில்லாளிகளான, எல்லா வில்லாளிகளிலும் சிறந்த இரு காளைகளாகிய, கவசம் அணிந்த இரு கிருஷ்ணர்கள் உலகின் நடுவே ஒளிர்ந்தனர்.
9.3.24
अद्य सप्तदशाहानि वर्तमानस्य भारत ।
सङ्ग्रामस्यातिघोरस्य युध्यतां चाभितो युधि ॥ ९.३.२४ ॥
பாரதா, பதினேழு நாட்களாக நடந்துகொண்டிருக்கும் அதி பயங்கரமான இந்தப் போரில், எல்லாப் பக்கங்களிலும் வீரர்கள் போரிட்டுக்கொண்டிருக்கையில்.
9.3.25
वायुनेव विधूतानि एव सैन्यानि गच्छता ।
शरदम्भोदजालानि विशीर्यन्ते समन्ततः ॥ ९.३.२५ ॥
காற்றால் சிதறடிக்கப்படும் இலையுதிர்கால மேகக் கூட்டங்கள் போல, அவன் செல்லும்போது படைகள் எல்லாப் பக்கமும் சிதறின.
9.3.26
तां नावमिव पर्यस्तां मज्जमानां महार्णवे ।
तव सेनां महाराज सव्यसाची व्यकम्पयत् ॥ ९.३.२६ ॥
மகாராஜாவே, பெருங்கடலில் கவிழ்ந்து மூழ்கும் படகைப் போல, சவ்யசாசி (அர்ஜுனன்) உமது அந்தச் சேனையை நடுங்கச் செய்தான்.
9.3.27
क्वनु ते सूतपुत्रोऽभूत्क्वनु द्रोणः सहात्मजः ।
अहं क्व च क्व चात्मा ते हार्दिक्यश्च तथा क्वनु ॥ ९.३.२७ ॥
உமது சூதபுத்திரன் (கர்ணன்) இப்போது எங்கே? மகனுடன் கூடிய துரோணர் எங்கே? நான் எங்கே, உமது உயிர் போன்றவனும் எங்கே, ஹார்திக்யனும் (கிருதவர்மா) எங்கே?
9.3.28
दुःशासनश्च ते भ्राता भ्रातृभिः सहितः क्वनु ॥ ९.३.२८ ॥
உமது சகோதரன் துச்சாசனனும் அவனுடைய சகோதரர்களுடன் இப்போது எங்கே?
9.3.29
वाणगोचरसम्प्राप्तं युध्यमानं जयद्रथम् ।
सम्बन्धिनस्ते भ्रातॄंश्च साहयान्मातुलांस्तथा।
सर्वान्विक्रम्य मिपतो लोकमाक्रम्य मूर्धनि ॥ ९.३.२९ ॥
அம்புகளின் எல்லைக்குள் வந்து போரிட்டுக்கொண்டிருந்த ஜயத்ரதனையும், உமது உறவினர்களையும், சகோதரர்களையும், துணைவர்களையும், மாமன்மார்களையும்—எல்லோரையும் வீரத்தால் வென்று, அவர்கள் பார்த்திருக்கையில், உலகையே தலையில் தாங்குவது போல்.
9.3.30
जयद्रथो हतो राजन्किन्नु शेषमुपास्महे ।
को वेह स पुमानास्ते यो विजेष्यति पाण्डवम् ॥ ९.३.३० ॥
அரசே, ஜயத்ரதன் கொல்லப்பட்டான். இனி நாம் எதற்காகக் காத்திருப்பது? பாண்டவனை வெல்லவல்ல அந்த மனிதன் இங்கு யார்?
9.3.31
तस्य चास्त्राणि दिव्यानि विदितानि महात्मनः ।
गाण्डीवस्य च निर्घोषो धैर्याणि हरते हि नः ॥ ९.३.३१ ॥
அந்த மகாத்மாவின் தெய்வீக அஸ்திரங்கள் அனைவரும் அறிந்தவை. கார்ண்டீவத்தின் முழக்கம் நம் தைரியத்தைப் பறிக்கிறது.
9.3.32
नष्टचन्द्रा यथा रात्रिः सेनेयं हतनायका ।
नागभग्नद्रुमा शुष्का नदीव प्रतिभाति मे ॥ ९.३.३२ ॥
சந்திரன் மறைந்த இரவைப் போலவும், தலைவர்கள் கொல்லப்பட்ட இந்தப் படை, யானைகளால் முறிக்கப்பட்ட மரங்களுடன் வறண்ட ஆறு போலவும் எனக்குத் தோன்றுகிறது.
9.3.33
ध्वजिन्यां हतनेत्रायां यथेष्टं श्वेतवाहनः ।
चरिष्यति महाराजः कक्षेष्वग्निरिव ज्वलन् ॥ ९.३.३३ ॥
படை கண்களை இழந்தபோது, வெண்குதிரை கொண்டவன் (அர்ஜுனன்) விரும்பியவாறு சஞ்சரிப்பான், காட்டுப் புதர்களில் எரியும் நெருப்பைப் போல.
9.3.34
सात्यकेश्चैव यो वेगो भीमसेनस्य चोभयोः ।
दारयेत गिरीन्सर्वाञ्शोषयेच्चैव सागरान् ॥ ९.३.३४ ॥
சாத்யகி, பீமசேனன் ஆகிய இருவரின் வேகம் எல்லா மலைகளையும் பிளக்கும்; கடல்களையும் வற்றச் செய்யும்.
9.3.35
उवाच वाक्यं यद्भीमः सभामध्ये विशाम्पते ।
कृतं तत्सफलं सर्वं भूयश्चैव करिष्यति ॥ ९.३.३५ ॥
மக்கள் தலைவனே, சபையின் நடுவில் பீமன் சொன்ன வார்த்தைகள் எல்லாம் நிறைவேறியுள்ளன; அவன் மீண்டும் அவற்றைச் செய்வான்.
9.3.36
प्रमुखस्थे तदा कर्णे बलं पाण्डवरक्षितम् ।
दुरासदं तदा गुप्तं व्यूढं गाण्डीवधन्वना ॥ ९.३.३६ ॥
கர்ணன் முன்னணியில் நின்றபோது, பாண்டவர்களால் காக்கப்பட்ட, காண்டீவ வில்லாளியால் அணிவகுக்கப்பட்ட அந்தப் படை அப்போது அணுக முடியாததும் பாதுகாக்கப்பட்டதுமாக இருந்தது.
9.3.37
युष्माभिस्तानि चीर्णानि यान्यसाधूनि साधुषु ।
अकारणकृतान्येव तेषां वः फलमागतम् ॥ ९.३.३७ ॥
நல்லவர்களுக்கு எதிராக நீங்கள் செய்த தீய செயல்கள், காரணமின்றி செய்யப்பட்டவை; இப்போது அவற்றின் பலன் உங்களுக்கு வந்துவிட்டது.
9.3.38
आत्मनोऽर्थे त्वया लोके यत्नतः सर्व आहृतः ।
स ते संशयितस्तात आत्मा च भरतर्षभ ॥ ९.३.३८ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, அன்பு மகனே! உனக்காகவே உலகின் அனைத்தையும் நீ முயன்று சேர்த்தாய்; அது அனைத்தும் இப்போது உனக்கும் உன் உயிருக்கும் ஐயத்திற்கிடமாகிவிட்டது.
9.3.39
रक्ष दुर्योधनात्मानमात्मा सर्वस्य भाजनम् ।
भिन्ने हि भाजने तात दिशो गच्छति तद्गतम् ॥ ९.३.३९ ॥
துரியோதனனிடமிருந்து உன்னைக் காத்துக்கொள்; ஆன்மாவே எல்லாவற்றின் பாத்திரம். அன்பு மகனே! பாத்திரம் உடைந்தால் அதிலுள்ளவை திசைகளில் சிதறிப் போகும்.
9.3.40
हीयमानेन वै सन्धिः पर्येष्टव्यः समेन वा ।
विग्रहो वर्धमानेन नीतिरेषा बृहस्पतेः ॥ ९.३.४० ॥
தோற்றுக் கொண்டிருப்பவன் சமாதானத்தை நாட வேண்டும், அல்லது சம வலிமையுள்ளவனுடன்; வளர்ந்துகொண்டிருப்பவன் போரிடலாம். இதுவே பிருஹஸ்பதியின் நீதி.
9.3.41
ते वयं पाण्डुपुत्रेभ्यो हीनाः स्म बलशक्तितः ।
अत्र ते पाण्डवैः सार्धं सन्धिं मन्ये क्षमं प्रभो ॥ ९.३.४१ ॥
பாண்டுவின் மகன்களைவிட நாம் வலிமையிலும் சக்தியிலும் குறைந்தவர்கள்; ஓ இறைவா! இங்கு பாண்டவர்களுடன் சமாதானம் செய்வதே உனக்குத் தகும் என்று நான் கருதுகிறேன்.
9.3.42
न जानीते हि यः श्रेयः श्रेयसश्चावमन्यते ।
स क्षिप्रं भ्रश्यते राज्यान्न च श्रेयोऽनुविन्दति ॥ ९.३.४२ ॥
எவன் நன்மையை அறியவில்லையோ, நன்மை தருவதை அவமதிக்கிறானோ, அவன் விரைவில் அரசை இழக்கிறான்; நன்மையையும் அடைவதில்லை.
9.3.43
अणिपत्य हि राजानं राज्यं यदि लभेमहि ।
श्रेयः स्यान्न तु मौढ्येन राजन्गन्तुं पराभवम् ॥ ९.३.४३ ॥
அரசனுக்குத் தாழ்ந்து வணங்கி நாம் அரசைப் பெற முடிந்தால் அதுவே நன்மை; அரசே, மூடத்தனத்தால் தோல்விக்கு உள்ளாவது நன்மையல்ல.
9.3.44
वैचित्रवीर्यवचनात्कृपाशीलो युधिष्ठिरः ।
विनियुञ्जीत राज्ये त्वां गोविन्दवचनेन च ॥ ९.३.४४ ॥
விசித்திரவீரியனின் மகனின் வார்த்தையாலும், கோவிந்தனின் சொல்லாலும், கருணை இயல்புடைய யுதிஷ்டிரன் உன்னை அரசில் அமர்த்துவான்.
9.3.45
अजातशत्रुः कौरव्यो गुरुशुश्रूषणे रतः ।
धृतराष्ट्रस्य वचनं नावमंस्यति धार्मिकः ॥ ९.३.४५ ॥
பகைவரற்ற குருவம்சத்தவனான யுதிஷ்டிரன், பெரியோர்க்கு பணிவிடை செய்வதில் ஈடுபட்டவன்; தர்மவானானதால் திருதராஷ்டிரனின் சொல்லை அவமதிக்கமாட்டான்.
9.3.46
कुर्वन्ति भ्रातरश्चास्य वचनं नात्र संशयः ॥ ९.३.४६ ॥
இவரது சகோதரர்களும் இவரது சொல்லைச் செய்வர்; இதில் ஐயமில்லை.
9.3.47
यद्ब्रूयाद्धि हृषीकेशो राजानमपराजितम् ।
अर्जुनो भीमसेनश्च सर्वे कुर्युरसंशयम् ॥ ९.३.४७ ॥
ஹ்ருஷீகேசன் அபராஜிதனான அரசனிடம் எதைச் சொல்வானோ, அதை அர்ஜுனனும் பீமசேனனும் எல்லோரும் ஐயமின்றிச் செய்வர்.
9.3.48
नातिक्रमिष्यते कृष्णो वचनं पाण्डवस्य तु ।
धृतराष्ट्रस्य मन्येऽहं नापि कृष्णस्य पाण्डवः ॥ ९.३.४८ ॥
கிருஷ்ணன் பாண்டவனின் சொல்லை மீறமாட்டார்; திருதராஷ்டிரனின் சொல்லையும் மீறமாட்டார் என்று நான் நினைக்கிறேன். பாண்டவனும் கிருஷ்ணனின் சொல்லை மீறமாட்டான்.
9.3.49
एतत्क्षममहं मन्ये तव पार्थैरविग्रहम् ।
न त्वां ब्रवीमि कार्पण्यान्न प्राणपरिरक्षणात् ॥ ९.३.४९ ॥
பார்த்தர்களுடன் பகையின்றி இருப்பதே உமக்கு ஏற்றது என்று நான் நினைக்கிறேன். இதை நான் கோழைத்தனத்தாலோ உயிரைக் காக்கும் விருப்பத்தாலோ உமக்குச் சொல்லவில்லை.
9.3.50
पथ्यं राजन्ब्रवीमि त्वां तत्परासुः स्मरिष्यसि ॥ ९.३.५० ॥
அரசே, நான் உமக்கு நன்மை தரும் சொல்லைச் சொல்கிறேன். உயிரற்றுப் போகும் போது அதை நினைவுகூர்வீர்.
9.3.51
इति वृद्धो विलप्यैतत्कृपः शारद्वतो वचः ।
दीर्घमुष्णं च निःश्वस्यशुशोच च मुमोह च ॥ ९.३.५१ ॥
இவ்வாறு முதியவரான சாரத்வதர் கிருபர் இந்தச் சொற்களைக் கூறிப் புலம்பினார்; நீண்ட சூடான பெருமூச்சு விட்டு வருந்தி மயங்கினார்.