Mahābhārata · Adhyāya 9.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.36.1
किमर्थं भगवान्सोमो यक्ष्मणा समगृह्यत ।
कथं च तीर्थप्रवरे तस्मिंश्चन्द्रो न्यमज्जत ॥ ९.३६.१ ॥
Warum wurde der erhabene Soma von der Schwindsucht ergriffen, und wie versank der Mond in jener höchsten Pilgerstätte?
9.36.2
कथमाप्लुत्य तस्मिंस्तु पुनराप्यायितः शशी ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामुने ॥ ९.३६.२ ॥
Wie gewann der Mond, nachdem er darin gebadet hatte, wieder seine Kraft? O großer Weiser, erzähle mir all dies ausführlich.
9.36.3
दक्षस्य तनयास्तात प्रादुरासन्विशाम्पते ।
स सप्तविंशतिं कन्या दक्ष सोमाय वै ददौ ॥ ९.३६.३ ॥
Lieber, Herr der Menschen, Töchter wurden Dakṣa geboren. Dakṣa gab diese siebenundzwanzig Jungfrauen dem Soma.
9.36.4
नक्षत्रयोगनिरताः सङ्ख्यानार्थं च ताभवन् ।
पत्न्यो वै तस्य राजेन्द्र सोमस्य शुभकर्मणः ॥ ९.३६.४ ॥
Den Konjunktionen der Mondhäuser hingegeben, dienten sie auch der Zählung; o König der Könige, sie waren die Gattinnen Somas, dessen Taten glückverheißend waren.
9.36.5
तास्तु सर्वा विशालाक्ष्यो रूपेणाप्रतिमाऽभवन् ।
अत्यरिच्यत तासां तु रोहिणी रुपसम्पदा ॥ ९.३६.५ ॥
Alle waren weitäugig und an Schönheit unvergleichlich; doch unter ihnen übertraf Rohiṇī die anderen durch den Reichtum ihrer Schönheit.
9.36.6
ततस्तस्यां स भगवान्प्रीतिं चक्रे निशाकरः ।
साऽस्य हृद्या बभूवाथ तस्मात्तां बुभुजे सदा ॥ ९.३६.६ ॥
Da gewann der erhabene Nachtmacher Zuneigung zu ihr; sie wurde seinem Herzen teuer, und deshalb genoss er sie stets.
9.36.7
ततस्ताः कुपिताः सर्वा नक्षत्राख्या महात्मनः ।
ता गत्वा पितरं प्राहुः प्रजापतिमतन्द्रिताः ॥ ९.३६.७ ॥
Da gingen alle, zornig, die Töchter mit den Namen der Mondhäuser des Hochherzigen zu ihrem Vater Prajāpati und sprachen unermüdlich.
9.36.8
सोमो वसति नास्मासु रोहिणीं भजते सदा ।
ता वयं सहिताः सर्वास्त्वत्सकाशे प्रजेश्वर।
वत्स्यामो नियताहारास्तपश्चरणतत्पराः ॥ ९.३६.८ ॥
Soma wohnt nicht bei uns; er wendet sich stets Rohiṇī zu. Gemeinsam, wir alle, Herr der Geschöpfe, werden in deiner Gegenwart leben, mit mäßiger Kost, dem Askese-Üben ergeben.
9.36.9
श्रुत्वा तासां तु वचनं दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वाऽधर्मो महान्स्पृशेत् ॥ ९.३६.९ ॥
Als Dakṣa ihre Worte gehört hatte, sprach er zu Soma: 'Verhalte dich gegenüber allen gleich, damit dich nicht großes Unrecht befalle.'
9.36.10
तास्तु सर्वाऽब्रवीद्दक्षो गच्छध्वं शशिनोन्तिकम् ।
समं वत्स्यति सर्वासु चन्द्रमा मम शासनात् ॥ ९.३६.१० ॥
Dakṣa sprach zu ihnen allen: 'Geht zum Mond. Auf meinen Befehl hin wird der Mond gleichermaßen unter euch allen wohnen.'
9.36.11
विसृष्टास्तास्तथा जग्मुः शीताशोर्भवनं शुभाः ।
तथाऽपि सोमो भगवान्पुनरेव महीपते।
रोहिण्या सार्धमवसत्प्रीयमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ९.३६.११ ॥
So entlassen, gingen jene glückverheißenden Töchter zur Wohnung des kühlstrahligen Mondes. Dennoch, o Herr der Erde, wohnte der Erhabene Soma immer wieder bei Rohiṇī und erfreute sich an ihr.
9.36.12
ततस्ताः सहिताः सर्वा भूयः पितरमब्रुवन् ॥ ९.३६.१२ ॥
Da sprachen sie alle zusammen wieder zu ihrem Vater.
9.36.13
सोमो वसति नास्मासु नाकरोद्वचनं तव ।
तव शुश्रूषणे युक्ता वत्स्यामो हि तवान्तिके ॥ ९.३६.१३ ॥
Soma wohnt nicht bei uns und befolgt dein Wort nicht. Dir dienend, werden wir in deiner Nähe bleiben.
9.36.14
तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वां शप्स्ये विरोचन ॥ ९.३६.१४ ॥
Als Dakṣa ihre Worte hörte, sprach er zu Soma: "Behandle sie alle gleich; o Virocana, dass ich dich nicht verfluchen muss."
9.36.15
अनादृत्य तु तद्वाक्यं दक्षस्य भगवाञ्शशी ।
रोहिण्या सार्धमवसत्ततस्ताः कुपिताः पुनः ॥ ९.३६.१५ ॥
Dakṣas Wort missachtend, blieb der erhabene Śaśī bei Rohiṇī; da wurden sie wieder zornig.
9.36.16
गत्वा च पितरं प्राहुः प्रणम्य शिरसा तदा ।
सोमो वसति नास्मासु तस्मान्नः शरणं भव ॥ ९.३६.१६ ॥
Sie gingen zu ihrem Vater, verneigten sich mit dem Haupt und sprachen: "Soma wohnt nicht bei uns; darum sei du unsere Zuflucht."
9.36.17
रोहिण्यामेव भगवान्सदा वसति चन्द्रमाः ।
न त्वद्वचो गणयति नास्मासु स्नेहमिच्छति ॥ ९.३६.१७ ॥
Der erhabene Candramā wohnt stets nur bei Rohiṇī; er achtet deines Wortes nicht und begehrt keine Zuneigung zu uns.
9.36.18
तस्मान्नस्त्राहि सर्वा वै यथा नः सोम आविशेत् ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धो यक्ष्माणं पृथिवीपते ॥ ९.३६.१८ ॥
"Darum beschütze uns alle, damit Soma nicht in uns eindringe." Als der Erhabene dies hörte, wurde er zornig, o Herr der Erde.
9.36.19
ससर्ज रोषात्सोमाय स चोडुपतिमाविशत् ।
स यक्ष्मणाऽभिभूतात्माक्षीयताहरहः शशी ॥ ९.३६.१९ ॥
Im Zorn erschuf er für Soma eine zehrende Krankheit, die in den Mond, den Herrn der Sterne, eindrang. Der Mond, dessen Geist von der Schwindsucht überwältigt war, schwand Tag für Tag dahin.
9.36.20
यत्नं चाप्यकरोद्राजन्मोक्षार्थं तस्य यक्ष्मणः ।
इष्ट्वेष्टिभिर्महाराज विविधाभिर्निशाकरः ॥ ९.३६.२० ॥
O König, er bemühte sich auch darum, von jener Schwindsucht befreit zu werden; o großer König, nachdem er Opfer mit verschiedenen Spenden dargebracht hatte, tat der Nachtmacher (der Mond) dies.
9.36.21
न चामुच्यत शापाद्वै क्षयं चैवाधिगच्छति ।
क्षीयमाणे ततः सोमे ओषध्यो न प्रजज्ञिरे ॥ ९.३६.२१ ॥
Doch er wurde vom Fluch nicht befreit und verfiel weiter der Schwindsucht. Als Soma schwand, sprossen die Kräuter nicht hervor.
9.36.22
निरास्वादरसाः सर्वा हतवीर्याश्च सर्वशः ।
ओषधीनां क्षये जाते प्राणिनामपि सङ्क्षयः ॥ ९.३६.२२ ॥
Alle wurden geschmacks- und saftlos und völlig ihrer Kraft beraubt. Als die Kräuter schwanden, kam auch der Untergang der Lebewesen.
9.36.23
कृशाश्चासन्प्रजाः सर्वाः क्षीयमाणे निशाकरे ।
ततो देवाः समागम्य सोममूचुर्महीपते ॥ ९.३६.२३ ॥
Während der Mond schwand, wurden alle Geschöpfe ausgezehrt. Da versammelten sich die Götter, o Herr der Erde, und sprachen zu Soma.
9.36.24
किमिदं भवतो रूपमीदृशं सम्प्रकाशते ।
कारणं ब्रूहि नः सर्वं येनेदं ते महद्भयम् ॥ ९.३६.२४ ॥
Warum erscheint deine Gestalt so? Sag uns die ganze Ursache, durch die dir diese große Furcht gekommen ist.
9.36.25
श्रुत्वा तु कारणं त्वत्तो विधास्यामस्ततो वयम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सर्वांस्ताञ्शशलक्षणः ॥ ९.३६.२५ ॥
„Nachdem wir die Ursache von dir gehört haben, werden wir entsprechend handeln." So angesprochen antwortete ihnen allen derjenige, dessen Zeichen der Hase ist.
9.36.26
शापस्य कारमं चैव यक्ष्माणं च तथाऽऽत्मनः ।
देवास्तस्य वचः श्रुत्वा गत्वा दक्षमथाऽब्रुवन् ॥ ९.३६.२६ ॥
Die Ursache des Fluches und seine eigene Schwindsucht — die Götter, seine Worte hörend, gingen zu Dakṣa und sprachen.
9.36.27
प्रसीद भगवन्सोमे शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
असौ हि चन्द्रमाः क्षीणः किञ्चिच्छेषो हि लक्ष्यते ॥ ९.३६.२७ ॥
„O Herr, sei Soma gnädig; dieser Fluch möge zurückgenommen werden. Jener Mond ist ja geschwunden; nur ein wenig Rest ist zu sehen."
9.36.28
क्षयाच्चैवास्य देवेश प्रजाश्चैव गताः क्षयम् ।
वीरुदोषधयश्चैव बीजानि विविधानि च।
तथा नरा लोकगुरो प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३६.२८ ॥
„O Herr der Götter, durch seinen Niedergang sind auch die Geschöpfe verfallen; Ranken und Kräuter, und mannigfache Samen, und ebenso die Menschen. O Lehrer der Welten, du solltest Gnade zeigen."
9.36.29
एवमुक्तस्ततो देवान्प्राह वाक्यं प्रजापतिः ।
नैतच्छक्यं मम वचो व्यावर्तयितुमञ्जसा ॥ ९.३६.२९ ॥
So angesprochen sprach der Herr der Geschöpfe zu den Göttern diese Worte: „Dieses mein Wort kann nicht ohne Weiteres zurückgenommen werden."
9.36.30
हेतुना तु महाभागा निवर्तिष्यति केनचित् ।
समं वर्ततु सर्वासु शशी भार्यासु नित्यशः ॥ ९.३६.३० ॥
„O ihr Hochgesegneten, durch irgendeine Ursache wird dies zurückgenommen werden. Der Mond möge stets gleich zu allen seinen Gattinnen sein."
9.36.31
सरस्वत्या वरे तीर्थे निमज्जञ्शशलक्षणः ।
पुनर्वर्धिष्यते देवास्तद्वै सत्यं वचो मम ॥ ९.३६.३१ ॥
Wenn er sich im erhabenen heiligen Furt der Sarasvatī badet, wird der Träger des Hasenzeichens wieder zunehmen. Ihr Götter, dieses mein Wort ist wahr.
9.36.32
मासार्धं च क्षयं सोमो नित्यमेव गमिष्यति ।
मासार्धं तु पुनर्वृद्विं सत्यमेतद्वचो मम ॥ ९.३६.३२ ॥
Einen halben Monat lang wird der Mond stets abnehmen, und einen halben Monat wieder zunehmen. Dieses mein Wort ist wahr.
9.36.33
समुद्रं पश्चिमं गत्वा सरस्वत्यब्धिसङ्गमम् ।
आराधयतु देवेशं ततः कान्तिमवाप्स्यति ॥ ९.३६.३३ ॥
Er soll zum westlichen Ozean gehen, an den Ort, wo die Sarasvatī das Meer erreicht, und den Herrn der Götter verehren; dann wird er Glanz erlangen.
9.36.34
सरस्वतीं ततः सोमः स जगामर्षिशासनात् ।
प्रभासं प्रथमं तीर्थं सरस्वत्या जगाम ह ॥ ९.३६.३४ ॥
Da ging der Mond auf Geheiß der Weisen zur Sarasvatī; er begab sich nach Prabhāsa, der ersten heiligen Furt der Sarasvatī.
9.36.35
अमावास्यां महातेजास्तत्रामज्जन्महाद्युतिः ।
लोकान्प्रभासयामास शीतांशुत्वमवाप च ॥ ९.३६.३५ ॥
An dem Neumondtag badete er dort, der von großer Herrlichkeit und großem Glanz; er erleuchtete die Welten und erlangte den Zustand des kühlstrahligen.
9.36.36
देवास्तु सर्वे राजेन्द्र प्रसादं प्राप्य पुष्कलम् ।
सोमेन सहिता भूत्वा दक्षस्य प्रमुखेऽभवन् ॥ ९.३६.३६ ॥
O Herr der Könige, alle Götter erlangten reiche Gnade, vereinten sich mit dem Mond und standen vor Dakṣa.
9.36.37
ततः प्रजापतिः सर्वा विससर्जाथ देवताः ।
सोमं च भगवान्प्रीतो भूयो वचनमब्रवीत् ॥ ९.३६.३७ ॥
Da entließ Prajāpati alle Götter, und erfreut über den ehrwürdigen Soma sprach er wiederum diese Worte.
9.36.38
मावमंस्थाः स्त्रियः पुत्र मा च विप्रान्कदाचन ।
गच्छ युक्तः सदा भूत्वा कुरु वै शासनं मम ॥ ९.३६.३८ ॥
Sohn, verachte niemals die Frauen, noch die Brahmanen. Geh, stets beherrscht, und führe wahrlich meinen Befehl aus.
9.36.39
स विसृष्टो महाराज जगामाथ स्वमालयम् ।
प्रजाश्च मुदिता भूत्वा ईजिरे च यथा पुरा ॥ ९.३६.३९ ॥
Entlassen, großer König, ging er zu seiner eigenen Wohnstätte; und die Völker, erfreut, brachten wieder Opfer dar wie zuvor.
9.36.40
एवं ते सर्वमाख्यातं यथा शप्तो निशाकरः ।
प्रभासं च यथा तीर्थं तीर्थानां प्रवरं महत् ॥ ९.३६.४० ॥
So habe ich dir alles erzählt: wie der Mondgott verflucht wurde und wie Prabhāsa der größte und vornehmste aller Tīrthas wurde.
9.36.41
अमावास्यां महाराज नित्यशः शशलक्षणः ।
स्नात्वाह्याप्यायते श्रीमान्प्रभासे तीर्थउत्तमे ॥ ९.३६.४१ ॥
An den Neumondtagen, großer König, wird der Mond mit dem Hasenzeichen, nachdem er regelmäßig im höchsten Tīrtha von Prabhāsa gebadet hat, wieder genährt und wird glanzvoll.
9.36.42
अतश्चैतत्प्रजानन्ति प्रभासमिति भूमिप ।
प्रभां हि परमां लेभे तस्मिंश्चामज्ज्य चन्द्रमाः ॥ ९.३६.४२ ॥
Darum, Herr der Erde, kennen die Menschen ihn als Prabhāsa, denn der Mond erlangte darin badend höchsten Glanz.
9.36.43
लोकान्प्रभासयामास पुपोष च वपुस्तथा ।
तत्र स्नात्वा हलीरामो दत्वा प्रीतोऽथ दक्षिणाः ॥ ९.३६.४३ ॥
Er erleuchtete die Welten und stärkte auch seinen Leib. Dort, nachdem er gebadet hatte, gab Balarāma, der Pflugträger, erfreut die Dakṣiṇās.
9.36.44
ततस्तु चमसोद्भेदमभीतस्त्वगमद्बली ।
चमसोद्भेद इत्येवं यं जनाः कथयन्त्युत ॥ ९.३६.४४ ॥
Dann ging der Mächtige furchtlos schnell nach Camasodbheda. So nennen die Leute es Camasodbheda.
9.36.45
तत्र दत्त्वा च दानानि विशिष्टानि हलायुधः ।
उषित्वा रजनीमेकां स्नात्वा च विधिवत्तदा ॥ ९.३६.४५ ॥
Dort gab der Pflugbewaffnete vorzügliche Gaben. Nachdem er eine Nacht verweilt hatte, badete er dann gemäß der Vorschrift.
9.36.46
उदपानमथागच्छत्त्वरावान्केशवाग्रजः ।
आद्यं स्वस्त्ययनं चैव तत्रावाप्य महाबलः ॥ ९.३६.४६ ॥
Dann kam der ältere Bruder Keśavas eilig zum Brunnen. Dort erlangte der gewaltige Held den ursprünglichen Segen.
9.36.47
स्निग्धत्वादोषधीनां च भूमेश्च जनमेजय ।
जानन्ति सिद्धा राजेन्द्र निगूढां तां सरस्वतीम् ॥ ९.३६.४७ ॥
Wegen der Feuchtigkeit der Kräuter und der Erde, o Janamejaya, o König der Könige, kennen die Siddhas jene verborgene Sarasvatī.