Mahābhārata · Adhyāya 9.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.36.1
किमर्थं भगवान्सोमो यक्ष्मणा समगृह्यत ।
कथं च तीर्थप्रवरे तस्मिंश्चन्द्रो न्यमज्जत ॥ ९.३६.१ ॥
Por que o bem-aventurado Soma foi tomado pela consunção, e como a lua afundou naquele supremo tīrtha?
9.36.2
कथमाप्लुत्य तस्मिंस्तु पुनराप्यायितः शशी ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामुने ॥ ९.३६.२ ॥
Como, após banhar-se nele, a lua recuperou novamente o vigor? Ó grande sábio, conta-me tudo isso em detalhe.
9.36.3
दक्षस्य तनयास्तात प्रादुरासन्विशाम्पते ।
स सप्तविंशतिं कन्या दक्ष सोमाय वै ददौ ॥ ९.३६.३ ॥
Querido, senhor dos homens, nasceram filhas de Dakṣa. Dakṣa deu essas vinte e sete donzelas a Soma.
9.36.4
नक्षत्रयोगनिरताः सङ्ख्यानार्थं च ताभवन् ।
पत्न्यो वै तस्य राजेन्द्र सोमस्य शुभकर्मणः ॥ ९.३६.४ ॥
Dedicadas às conjunções das mansões lunares, serviam também para a contagem; ó rei dos reis, eram as esposas de Soma, cujas obras eram auspiciosas.
9.36.5
तास्तु सर्वा विशालाक्ष्यो रूपेणाप्रतिमाऽभवन् ।
अत्यरिच्यत तासां तु रोहिणी रुपसम्पदा ॥ ९.३६.५ ॥
Todas tinham olhos grandes e eram incomparáveis em beleza; mas entre elas Rohiṇī superou as outras pela riqueza de sua formosura.
9.36.6
ततस्तस्यां स भगवान्प्रीतिं चक्रे निशाकरः ।
साऽस्य हृद्या बभूवाथ तस्मात्तां बुभुजे सदा ॥ ९.३६.६ ॥
Então o bem-aventurado fazedor da noite nela se afeiçoou; ela tornou-se querida ao seu coração, e por isso sempre a desfrutou.
9.36.7
ततस्ताः कुपिताः सर्वा नक्षत्राख्या महात्मनः ।
ता गत्वा पितरं प्राहुः प्रजापतिमतन्द्रिताः ॥ ९.३६.७ ॥
Então todas elas, irritadas, as filhas chamadas as mansões lunares do magnânimo, foram ao pai Prajāpati e falaram sem cansaço.
9.36.8
सोमो वसति नास्मासु रोहिणीं भजते सदा ।
ता वयं सहिताः सर्वास्त्वत्सकाशे प्रजेश्वर।
वत्स्यामो नियताहारास्तपश्चरणतत्पराः ॥ ९.३६.८ ॥
Soma não habita entre nós; ele sempre honra Rohiṇī. Juntas, todas nós, senhor das criaturas, viveremos em tua presença, com dieta controlada, dedicadas à austeridade.
9.36.9
श्रुत्वा तासां तु वचनं दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वाऽधर्मो महान्स्पृशेत् ॥ ९.३६.९ ॥
Tendo ouvido as palavras delas, Dakṣa disse a Soma: 'Trata a todas igualmente, para que grande injustiça não te alcance.'
9.36.10
तास्तु सर्वाऽब्रवीद्दक्षो गच्छध्वं शशिनोन्तिकम् ।
समं वत्स्यति सर्वासु चन्द्रमा मम शासनात् ॥ ९.३६.१० ॥
Dakṣa disse a todas elas: 'Ide até a lua. Por meu comando, a lua habitará igualmente entre todas vós.'
9.36.11
विसृष्टास्तास्तथा जग्मुः शीताशोर्भवनं शुभाः ।
तथाऽपि सोमो भगवान्पुनरेव महीपते।
रोहिण्या सार्धमवसत्प्रीयमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ९.३६.११ ॥
Assim despedidas, aquelas filhas auspiciosas foram à morada da lua de raios frescos. Mesmo assim, ó senhor da terra, o bem-aventurado Soma continuou a morar com Rohiṇī, deleitando-se com ela repetidamente.
9.36.12
ततस्ताः सहिताः सर्वा भूयः पितरमब्रुवन् ॥ ९.३६.१२ ॥
Então todas juntas voltaram a falar com o pai.
9.36.13
सोमो वसति नास्मासु नाकरोद्वचनं तव ।
तव शुश्रूषणे युक्ता वत्स्यामो हि तवान्तिके ॥ ९.३६.१३ ॥
Soma não vive conosco e não obedece à tua palavra. Dedicadas a servir-te, permaneceremos perto de ti.
9.36.14
तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वां शप्स्ये विरोचन ॥ ९.३६.१४ ॥
Ao ouvir as palavras delas, Dakṣa disse a Soma: "Trata todas igualmente; ó Virocana, que eu não te amaldiçoe."
9.36.15
अनादृत्य तु तद्वाक्यं दक्षस्य भगवाञ्शशी ।
रोहिण्या सार्धमवसत्ततस्ताः कुपिताः पुनः ॥ ९.३६.१५ ॥
Desprezando a palavra de Dakṣa, o venerável Śaśī habitou com Rohiṇī; então elas se irritaram novamente.
9.36.16
गत्वा च पितरं प्राहुः प्रणम्य शिरसा तदा ।
सोमो वसति नास्मासु तस्मान्नः शरणं भव ॥ ९.३६.१६ ॥
Indo ao pai e curvando a cabeça, disseram: "Soma não vive conosco; por isso sê tu o nosso refúgio."
9.36.17
रोहिण्यामेव भगवान्सदा वसति चन्द्रमाः ।
न त्वद्वचो गणयति नास्मासु स्नेहमिच्छति ॥ ९.३६.१७ ॥
O venerável Candramā sempre habita apenas com Rohiṇī; não atende à tua palavra nem deseja afeição por nós.
9.36.18
तस्मान्नस्त्राहि सर्वा वै यथा नः सोम आविशेत् ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धो यक्ष्माणं पृथिवीपते ॥ ९.३६.१८ ॥
"Por isso protege-nos a todas, para que Soma não entre em nós." Ao ouvir isto, o venerável irou-se, ó senhor da terra.
9.36.19
ससर्ज रोषात्सोमाय स चोडुपतिमाविशत् ।
स यक्ष्मणाऽभिभूतात्माक्षीयताहरहः शशी ॥ ९.३६.१९ ॥
Em ira, criou uma doença consumptiva para Soma, e ela entrou na lua, senhor dos astros. A lua, com o espírito dominado pela consunção, definhava dia após dia.
9.36.20
यत्नं चाप्यकरोद्राजन्मोक्षार्थं तस्य यक्ष्मणः ।
इष्ट्वेष्टिभिर्महाराज विविधाभिर्निशाकरः ॥ ९.३६.२० ॥
Ó rei, ele também se esforçou para libertar-se daquela consunção; ó grande rei, tendo oferecido sacrifícios com diversas oblações, o fazedor da noite (a lua) assim o fez.
9.36.21
न चामुच्यत शापाद्वै क्षयं चैवाधिगच्छति ।
क्षीयमाणे ततः सोमे ओषध्यो न प्रजज्ञिरे ॥ ९.३६.२१ ॥
Contudo, não se libertou da maldição e continuou a definhar. Enquanto Soma minguava, as ervas não brotaram.
9.36.22
निरास्वादरसाः सर्वा हतवीर्याश्च सर्वशः ।
ओषधीनां क्षये जाते प्राणिनामपि सङ्क्षयः ॥ ९.३६.२२ ॥
Todas ficaram sem sabor nem seiva e totalmente privadas de vigor. Quando as ervas se consumiram, também sobreveio a destruição dos seres vivos.
9.36.23
कृशाश्चासन्प्रजाः सर्वाः क्षीयमाणे निशाकरे ।
ततो देवाः समागम्य सोममूचुर्महीपते ॥ ९.३६.२३ ॥
Enquanto a lua minguava, todas as criaturas tornaram-se esqueléticas. Então, ó senhor da terra, os deuses reuniram-se e falaram a Soma.
9.36.24
किमिदं भवतो रूपमीदृशं सम्प्रकाशते ।
कारणं ब्रूहि नः सर्वं येनेदं ते महद्भयम् ॥ ९.३६.२४ ॥
Por que a tua forma se apresenta assim? Diz-nos toda a causa pela qual este grande temor te sobreveio.
9.36.25
श्रुत्वा तु कारणं त्वत्तो विधास्यामस्ततो वयम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सर्वांस्ताञ्शशलक्षणः ॥ ९.३६.२५ ॥
"Tendo ouvido de ti a causa, agiremos em conformidade." Assim interpelado, aquele cujo sinal é a lebre respondeu a todos eles.
9.36.26
शापस्य कारमं चैव यक्ष्माणं च तथाऽऽत्मनः ।
देवास्तस्य वचः श्रुत्वा गत्वा दक्षमथाऽब्रुवन् ॥ ९.३६.२६ ॥
A causa da maldição e sua própria doença consumptiva — os deuses, ouvindo suas palavras, foram até Dakṣa e disseram.
9.36.27
प्रसीद भगवन्सोमे शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
असौ हि चन्द्रमाः क्षीणः किञ्चिच्छेषो हि लक्ष्यते ॥ ९.३६.२७ ॥
"Ó senhor, sê propício a Soma; que esta maldição seja revogada. Aquela lua de fato minguou; apenas um pouco de resto se vê."
9.36.28
क्षयाच्चैवास्य देवेश प्रजाश्चैव गताः क्षयम् ।
वीरुदोषधयश्चैव बीजानि विविधानि च।
तथा नरा लोकगुरो प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३६.२८ ॥
"Ó senhor dos deuses, por seu declínio também as criaturas decaíram; as trepadeiras e as ervas, e as diversas sementes, e igualmente os homens. Ó mestre dos mundos, deves mostrar graça."
9.36.29
एवमुक्तस्ततो देवान्प्राह वाक्यं प्रजापतिः ।
नैतच्छक्यं मम वचो व्यावर्तयितुमञ्जसा ॥ ९.३६.२९ ॥
Assim interpelado, o senhor das criaturas disse então aos deuses estas palavras: "Esta minha palavra não pode ser revogada facilmente."
9.36.30
हेतुना तु महाभागा निवर्तिष्यति केनचित् ।
समं वर्ततु सर्वासु शशी भार्यासु नित्यशः ॥ ९.३६.३० ॥
"Ó bem-aventurados, por alguma causa isto será revogado. Que a lua trate sempre igualmente todas as suas esposas."
9.36.31
सरस्वत्या वरे तीर्थे निमज्जञ्शशलक्षणः ।
पुनर्वर्धिष्यते देवास्तद्वै सत्यं वचो मम ॥ ९.३६.३१ ॥
Banhando-se no excelente vau sagrado do Sarasvatī, aquele que traz a marca da lebre crescerá novamente. Ó deuses, esta minha palavra é verdadeira.
9.36.32
मासार्धं च क्षयं सोमो नित्यमेव गमिष्यति ।
मासार्धं तु पुनर्वृद्विं सत्यमेतद्वचो मम ॥ ९.३६.३२ ॥
Durante meio mês a lua minguará continuamente, e durante meio mês crescerá de novo. Esta minha palavra é verdadeira.
9.36.33
समुद्रं पश्चिमं गत्वा सरस्वत्यब्धिसङ्गमम् ।
आराधयतु देवेशं ततः कान्तिमवाप्स्यति ॥ ९.३६.३३ ॥
Indo ao oceano ocidental, ao lugar onde o Sarasvatī encontra o mar, que adore o senhor dos deuses; então obterá esplendor.
9.36.34
सरस्वतीं ततः सोमः स जगामर्षिशासनात् ।
प्रभासं प्रथमं तीर्थं सरस्वत्या जगाम ह ॥ ९.३६.३४ ॥
Então a lua foi à Sarasvatī por ordem dos sábios; foi a Prabhāsa, o primeiro vau sagrado do Sarasvatī.
9.36.35
अमावास्यां महातेजास्तत्रामज्जन्महाद्युतिः ।
लोकान्प्रभासयामास शीतांशुत्वमवाप च ॥ ९.३६.३५ ॥
No dia da lua nova, ali, aquele de grande esplendor e grande brilho se banhou; iluminou os mundos e obteve o estado de raios frescos.
9.36.36
देवास्तु सर्वे राजेन्द्र प्रसादं प्राप्य पुष्कलम् ।
सोमेन सहिता भूत्वा दक्षस्य प्रमुखेऽभवन् ॥ ९.३६.३६ ॥
Ó senhor dos reis, todos os deuses, tendo obtido abundante graça e unidos à lua, apresentaram-se diante de Dakṣa.
9.36.37
ततः प्रजापतिः सर्वा विससर्जाथ देवताः ।
सोमं च भगवान्प्रीतो भूयो वचनमब्रवीत् ॥ ९.३६.३७ ॥
Então Prajāpati despediu todos os deuses e, satisfeito com o venerável Soma, falou novamente estas palavras.
9.36.38
मावमंस्थाः स्त्रियः पुत्र मा च विप्रान्कदाचन ।
गच्छ युक्तः सदा भूत्वा कुरु वै शासनं मम ॥ ९.३६.३८ ॥
Filho, nunca desprezes as mulheres nem os brâmanes. Vai, sempre dominado de ti mesmo, e cumpre de fato o meu mandato.
9.36.39
स विसृष्टो महाराज जगामाथ स्वमालयम् ।
प्रजाश्च मुदिता भूत्वा ईजिरे च यथा पुरा ॥ ९.३६.३९ ॥
Libertado, grande rei, ele foi para a sua morada; e os povos, alegres, voltaram a oferecer sacrifícios como antes.
9.36.40
एवं ते सर्वमाख्यातं यथा शप्तो निशाकरः ।
प्रभासं च यथा तीर्थं तीर्थानां प्रवरं महत् ॥ ९.३६.४० ॥
Assim te contei tudo: como a lua foi amaldiçoada e como Prabhāsa se tornou o maior e mais excelente dos lugares sagrados.
9.36.41
अमावास्यां महाराज नित्यशः शशलक्षणः ।
स्नात्वाह्याप्यायते श्रीमान्प्रभासे तीर्थउत्तमे ॥ ९.३६.४१ ॥
No dia de lua nova, grande rei, aquele de marca de lebre, após banhar-se regularmente no supremo lugar sagrado de Prabhāsa, é de novo nutrido e torna-se glorioso.
9.36.42
अतश्चैतत्प्रजानन्ति प्रभासमिति भूमिप ।
प्रभां हि परमां लेभे तस्मिंश्चामज्ज्य चन्द्रमाः ॥ ९.३६.४२ ॥
E por isso, senhor da terra, o povo o conhece como Prabhāsa, pois a lua, banhando-se nele, obteve o esplendor supremo.
9.36.43
लोकान्प्रभासयामास पुपोष च वपुस्तथा ।
तत्र स्नात्वा हलीरामो दत्वा प्रीतोऽथ दक्षिणाः ॥ ९.३६.४३ ॥
Iluminou os mundos e também fortaleceu o seu corpo. Ali, tendo se banhado, Balarāma, o portador do arado, satisfeito, deu as dakṣiṇās.
9.36.44
ततस्तु चमसोद्भेदमभीतस्त्वगमद्बली ।
चमसोद्भेद इत्येवं यं जनाः कथयन्त्युत ॥ ९.३६.४४ ॥
Então o poderoso, sem medo, foi rapidamente a Camasodbheda. Assim o povo o chama de Camasodbheda.
9.36.45
तत्र दत्त्वा च दानानि विशिष्टानि हलायुधः ।
उषित्वा रजनीमेकां स्नात्वा च विधिवत्तदा ॥ ९.३६.४५ ॥
Ali, o portador do arado deu excelentes doações. Tendo permanecido uma noite, então se banhou conforme a regra.
9.36.46
उदपानमथागच्छत्त्वरावान्केशवाग्रजः ।
आद्यं स्वस्त्ययनं चैव तत्रावाप्य महाबलः ॥ ९.३६.४६ ॥
Então o irmão mais velho de Keśava, apressado, chegou ao poço. Ali o muito poderoso obteve a bênção primordial.
9.36.47
स्निग्धत्वादोषधीनां च भूमेश्च जनमेजय ।
जानन्ति सिद्धा राजेन्द्र निगूढां तां सरस्वतीम् ॥ ९.३६.४७ ॥
Por causa da umidade das ervas e da terra, ó Janamejaya, ó rei dos reis, os siddhas conhecem aquela Sarasvatī oculta.