மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.36.1
किमर्थं भगवान्सोमो यक्ष्मणा समगृह्यत ।
कथं च तीर्थप्रवरे तस्मिंश्चन्द्रो न्यमज्जत ॥ ९.३६.१ ॥
பகவான் சோமன் ஏன் யக்ஷ்மாவால் பற்றப்பட்டான்? அந்த சிறந்த தீர்த்தத்தில் சந்திரன் ஏன் மூழ்கினான்?
9.36.2
कथमाप्लुत्य तस्मिंस्तु पुनराप्यायितः शशी ।
एतन्मे सर्वमाचक्ष्व विस्तरेण महामुने ॥ ९.३६.२ ॥
அதில் நீராடி சந்திரன் மீண்டும் எவ்வாறு புத்துயிர் பெற்றான்? மகாமுனியே, இவையனைத்தையும் விரிவாகச் சொல்லுங்கள்.
9.36.3
दक्षस्य तनयास्तात प्रादुरासन्विशाम्पते ।
स सप्तविंशतिं कन्या दक्ष सोमाय वै ददौ ॥ ९.३६.३ ॥
அன்பனே, மக்களின் அரசே, தக்ஷனின் புதல்விகள் தோன்றினர். அந்த இருபத்தேழு கன்னியரை தக்ஷன் சோமனுக்கு அளித்தான்.
9.36.4
नक्षत्रयोगनिरताः सङ्ख्यानार्थं च ताभवन् ।
पत्न्यो वै तस्य राजेन्द्र सोमस्य शुभकर्मणः ॥ ९.३६.४ ॥
நட்சத்திரச் சேர்க்கையில் ஈடுபட்டவையாகவும், எண்ணிக்கைக்காகவும் அவை இருந்தன. அரசர்களில் சிறந்தவனே, அவை சுபகர்மியான சோமனின் மனைவியர் ஆயின.
9.36.5
तास्तु सर्वा विशालाक्ष्यो रूपेणाप्रतिमाऽभवन् ।
अत्यरिच्यत तासां तु रोहिणी रुपसम्पदा ॥ ९.३६.५ ॥
அவர்கள் அனைவரும் விசாலமான கண்களுடையவர்களாகவும், அழகில் ஒப்பற்றவர்களாகவும் இருந்தனர். ஆனால் அவர்களுள் ரோஹிணி தனது அழகுச் செல்வத்தால் மிஞ்சினாள்.
9.36.6
ततस्तस्यां स भगवान्प्रीतिं चक्रे निशाकरः ।
साऽस्य हृद्या बभूवाथ तस्मात्तां बुभुजे सदा ॥ ९.३६.६ ॥
பின்னர் அந்த பகவான் நிசாகரன் அவளிடம் அன்பு கொண்டான். அவள் அவனுக்கு இனியவளானாள்; அதனால் அவன் எப்போதும் அவளையே அனுபவித்தான்.
9.36.7
ततस्ताः कुपिताः सर्वा नक्षत्राख्या महात्मनः ।
ता गत्वा पितरं प्राहुः प्रजापतिमतन्द्रिताः ॥ ९.३६.७ ॥
அப்போது மகாத்மாவின் நட்சத்திரங்கள் என்ற அனைத்துப் பெண்களும் கோபமுற்று, தங்கள் தந்தையான பிரஜாபதியிடம் சென்று, சோர்வின்றிக் கூறினர்.
9.36.8
सोमो वसति नास्मासु रोहिणीं भजते सदा ।
ता वयं सहिताः सर्वास्त्वत्सकाशे प्रजेश्वर।
वत्स्यामो नियताहारास्तपश्चरणतत्पराः ॥ ९.३६.८ ॥
சந்திரன் எங்களிடம் வசிப்பதில்லை; அவர் எப்போதும் ரோகிணியையே விரும்புகிறார். பிரஜாபதியே, நாங்கள் அனைவரும் உங்கள் முன்னிலையில் ஒன்றாக இருப்போம், கட்டுப்பாடான உணவுடனும் தவத்தில் ஈடுபட்டும்.
9.36.9
श्रुत्वा तासां तु वचनं दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वाऽधर्मो महान्स्पृशेत् ॥ ९.३६.९ ॥
அவர்களின் சொற்களைக் கேட்டு தக்ஷன் சோமனிடம் கூறினான்: 'அனைவரிடமும் சமமாக நடந்துகொள், பெரிய அதர்மம் உன்னைத் தொடாதிருக்கட்டும்.'
9.36.10
तास्तु सर्वाऽब्रवीद्दक्षो गच्छध्वं शशिनोन्तिकम् ।
समं वत्स्यति सर्वासु चन्द्रमा मम शासनात् ॥ ९.३६.१० ॥
தக்ஷன் அவர்கள் அனைவரிடமும் கூறினான்: 'சந்திரனிடம் செல்லுங்கள். என் கட்டளையால் சந்திரன் உங்கள் அனைவரிடமும் சமமாக வசிப்பான்.'
9.36.11
विसृष्टास्तास्तथा जग्मुः शीताशोर्भवनं शुभाः ।
तथाऽपि सोमो भगवान्पुनरेव महीपते।
रोहिण्या सार्धमवसत्प्रीयमाणो मुहुर्मुहुः ॥ ९.३६.११ ॥
இவ்வாறு அனுப்பப்பட்ட அந்த நல்ல பெண்கள் சந்திரனின் இல்லத்திற்குச் சென்றனர். ஆனாலும், ஓ மன்னா, பகவான் சோமன் ரோகிணியுடனேயே மகிழ்ச்சியுடன் மீண்டும் மீண்டும் வசித்தான்.
9.36.12
ततस्ताः सहिताः सर्वा भूयः पितरमब्रुवन् ॥ ९.३६.१२ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும் ஒன்றாக மீண்டும் தங்கள் தந்தையிடம் கூறினர்.
9.36.13
सोमो वसति नास्मासु नाकरोद्वचनं तव ।
तव शुश्रूषणे युक्ता वत्स्यामो हि तवान्तिके ॥ ९.३६.१३ ॥
சோமன் எங்களுடன் வசிப்பதில்லை; உங்கள் சொல்லையும் அவன் கேட்பதில்லை. நாங்கள் உங்களுக்குச் சேவை செய்தபடி உங்கள் அருகிலேயே வசிப்போம்.
9.36.14
तासां तद्वचनं श्रुत्वा दक्षः सोममथाब्रवीत् ।
समं वर्तस्व सर्वासु मा त्वां शप्स्ये विरोचन ॥ ९.३६.१४ ॥
அவர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட தட்சன் சோமனிடம் கூறினான்: 'எல்லோரிடமும் சமமாக நட. ஒளிர்பவனே, நான் உன்னைச் சபிக்காதபடி இருக்கட்டும்.'
9.36.15
अनादृत्य तु तद्वाक्यं दक्षस्य भगवाञ्शशी ।
रोहिण्या सार्धमवसत्ततस्ताः कुपिताः पुनः ॥ ९.३६.१५ ॥
தட்சனின் அந்தச் சொல்லை மதிக்காமல் பகவான் சந்திரன் ரோகிணியுடனேயே வசித்தான்; அப்போது அவர்கள் மீண்டும் கோபமடைந்தனர்.
9.36.16
गत्वा च पितरं प्राहुः प्रणम्य शिरसा तदा ।
सोमो वसति नास्मासु तस्मान्नः शरणं भव ॥ ९.३६.१६ ॥
பின்னர் தந்தையிடம் சென்று தலை வணங்கி அவர்கள் சொன்னார்கள்: 'சோமன் எங்களுடன் வசிப்பதில்லை; ஆகையால் எங்களுக்கு நீங்களே அடைக்கலமாக இருங்கள்.'
9.36.17
रोहिण्यामेव भगवान्सदा वसति चन्द्रमाः ।
न त्वद्वचो गणयति नास्मासु स्नेहमिच्छति ॥ ९.३६.१७ ॥
பகவான் சந்திரன் எப்போதும் ரோகிணியுடனேயே வசிக்கிறான்; உங்கள் சொல்லை அவன் மதிப்பதில்லை, எங்கள் மீது அன்பையும் விரும்புவதில்லை.
9.36.18
तस्मान्नस्त्राहि सर्वा वै यथा नः सोम आविशेत् ।
तच्छ्रुत्वा भगवान्क्रुद्धो यक्ष्माणं पृथिवीपते ॥ ९.३६.१८ ॥
ஆகையால் எங்கள் அனைவரையும் காத்தருள்க; சோமன் எங்களுக்குள் புகாதபடி செய்க.' இதைக் கேட்ட பகவான் கோபமடைந்தார், ஓ பூமிபதியே.
9.36.19
ससर्ज रोषात्सोमाय स चोडुपतिमाविशत् ।
स यक्ष्मणाऽभिभूतात्माक्षीयताहरहः शशी ॥ ९.३६.१९ ॥
கோபத்தால் சோமனுக்காக அவன் (யக்ஷ்மாவை) உருவாக்கினான்; அது நட்சத்திரங்களின் தலைவனாகிய சந்திரனுள் புகுந்தது. யக்ஷ்மாவால் வென்றடக்கப்பட்ட உள்ளம் கொண்ட அந்த சசி நாளுக்கு நாள் தேய்ந்தான்.
9.36.20
यत्नं चाप्यकरोद्राजन्मोक्षार्थं तस्य यक्ष्मणः ।
इष्ट्वेष्टिभिर्महाराज विविधाभिर्निशाकरः ॥ ९.३६.२० ॥
ஓ அரசே, அந்த யக்ஷ்மாவிலிருந்து விடுதலை பெறவும் அவன் முயற்சி செய்தான். ஓ மகாராஜா, பல்வேறு இஷ்டிகளால் யாகம் செய்து நிசாகரன் (சந்திரன்) அவ்வாறு செய்தான்.
9.36.21
न चामुच्यत शापाद्वै क्षयं चैवाधिगच्छति ।
क्षीयमाणे ततः सोमे ओषध्यो न प्रजज्ञिरे ॥ ९.३६.२१ ॥
ஆனால் அவன் அந்தச் சாபத்திலிருந்து விடுபடவில்லை; அழிவையே அடைந்தான். சோமன் தேய்ந்துகொண்டிருக்கையில் மூலிகைகள் முளைக்கவில்லை.
9.36.22
निरास्वादरसाः सर्वा हतवीर्याश्च सर्वशः ।
ओषधीनां क्षये जाते प्राणिनामपि सङ्क्षयः ॥ ९.३६.२२ ॥
அனைத்தும் சுவையும் சாறும் அற்றவையாயின; முழுவதும் வீரியம் இழந்தன. மூலிகைகள் அழிந்தபோது உயிரினங்களும் அழியத் தொடங்கின.
9.36.23
कृशाश्चासन्प्रजाः सर्वाः क्षीयमाणे निशाकरे ।
ततो देवाः समागम्य सोममूचुर्महीपते ॥ ९.३६.२३ ॥
நிசாகரன் தேய்ந்துகொண்டிருக்கையில் எல்லா குடிகளும் மெலிந்தனர். ஓ பூமியின் அதிபதியே, அப்போது தேவர்கள் ஒன்றுகூடி சோமனிடம் கூறினர்.
9.36.24
किमिदं भवतो रूपमीदृशं सम्प्रकाशते ।
कारणं ब्रूहि नः सर्वं येनेदं ते महद्भयम् ॥ ९.३६.२४ ॥
உன் வடிவம் இவ்வாறு ஏன் தோன்றுகிறது? எதனால் உனக்கு இந்தப் பெரும் பயம் உண்டானது என்ற முழு காரணத்தையும் எங்களுக்குச் சொல்.
9.36.25
श्रुत्वा तु कारणं त्वत्तो विधास्यामस्ततो वयम् ।
एवमुक्तः प्रत्युवाच सर्वांस्ताञ्शशलक्षणः ॥ ९.३६.२५ ॥
"உன்னிடமிருந்து காரணத்தைக் கேட்ட பின்னர் நாங்கள் அதன்படி செய்வோம்." இவ்வாறு கூறப்பட்டபோது, முயலின் அடையாளம் கொண்டவன் அவர்கள் அனைவருக்கும் பதிலளித்தான்.
9.36.26
शापस्य कारमं चैव यक्ष्माणं च तथाऽऽत्मनः ।
देवास्तस्य वचः श्रुत्वा गत्वा दक्षमथाऽब्रुवन् ॥ ९.३६.२६ ॥
சாபத்தின் காரணத்தையும், தனக்கு உண்டான சோகை நோயையும் — தேவர்கள் அவனுடைய சொற்களைக் கேட்டு, தட்சனிடம் சென்று கூறினார்கள்.
9.36.27
प्रसीद भगवन्सोमे शापोऽयं विनिवर्त्यताम् ।
असौ हि चन्द्रमाः क्षीणः किञ्चिच्छेषो हि लक्ष्यते ॥ ९.३६.२७ ॥
"பகவனே, சோமன் மீது கருணை கொள்ளுங்கள்; இந்த சாபம் திரும்பப் பெறப்படட்டும். அந்த சந்திரன் தேய்ந்துவிட்டான்; சிறிதே எஞ்சியிருப்பதாகத் தெரிகிறது."
9.36.28
क्षयाच्चैवास्य देवेश प्रजाश्चैव गताः क्षयम् ।
वीरुदोषधयश्चैव बीजानि विविधानि च।
तथा नरा लोकगुरो प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ ९.३६.२८ ॥
"தேவேசனே, அவனுடைய தேய்வினாலேயே உயிரினங்களும் அழிவை அடைந்தன. கொடிகளும் மூலிகைகளும், பலவகை விதைகளும், மனிதர்களும் அவ்வாறே. உலககுருவே, நீர் கருணை காட்டத் தகுந்தவர்."
9.36.29
एवमुक्तस्ततो देवान्प्राह वाक्यं प्रजापतिः ।
नैतच्छक्यं मम वचो व्यावर्तयितुमञ्जसा ॥ ९.३६.२९ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டபின், பிரஜாபதி தேவர்களிடம் சொன்னார் — "என் இந்த வாக்கைச் சுலபமாகத் திரும்பப் பெற இயலாது."
9.36.30
हेतुना तु महाभागा निवर्तिष्यति केनचित् ।
समं वर्ततु सर्वासु शशी भार्यासु नित्यशः ॥ ९.३६.३० ॥
"மகாபாக்கியசாலிகளே, ஏதோ ஒரு காரணத்தால் இது திரும்பப் பெறப்படும். சந்திரன் எப்போதும் எல்லா மனைவியரிடமும் சமமாக நடந்து கொள்ளட்டும்."
9.36.31
सरस्वत्या वरे तीर्थे निमज्जञ्शशलक्षणः ।
पुनर्वर्धिष्यते देवास्तद्वै सत्यं वचो मम ॥ ९.३६.३१ ॥
சரஸ்வதியின் சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடுவதால் முயல் அடையாளம் கொண்ட சந்திரன் மீண்டும் வளர்வான். தேவர்களே, என் இந்த சொல் உண்மையானது.
9.36.32
मासार्धं च क्षयं सोमो नित्यमेव गमिष्यति ।
मासार्धं तु पुनर्वृद्विं सत्यमेतद्वचो मम ॥ ९.३६.३२ ॥
சந்திரன் பதினைந்து நாட்கள் எப்போதும் தேய்வான்; பின் பதினைந்து நாட்கள் மீண்டும் வளர்வான். என் இந்த சொல் உண்மையானது.
9.36.33
समुद्रं पश्चिमं गत्वा सरस्वत्यब्धिसङ्गमम् ।
आराधयतु देवेशं ततः कान्तिमवाप्स्यति ॥ ९.३६.३३ ॥
மேற்கு கடலுக்குச் சென்று, சரஸ்வதி கடலுடன் கலக்கும் இடத்தில் தேவர்களின் தலைவனை வழிபடட்டும்; பின்னர் அவன் ஒளியைப் பெறுவான்.
9.36.34
सरस्वतीं ततः सोमः स जगामर्षिशासनात् ।
प्रभासं प्रथमं तीर्थं सरस्वत्या जगाम ह ॥ ९.३६.३४ ॥
பின்னர் முனிவர்களின் கட்டளைப்படி சந்திரன் சரஸ்வதியிடம் சென்றான்; சரஸ்வதியின் முதல் தீர்த்தமான பிரபாசத்தை அடைந்தான்.
9.36.35
अमावास्यां महातेजास्तत्रामज्जन्महाद्युतिः ।
लोकान्प्रभासयामास शीतांशुत्वमवाप च ॥ ९.३६.३५ ॥
அமாவாசை நாளில் அங்கே மகாதேஜஸ்வியான, பேரொளியுள்ள சந்திரன் நீராடினான்; உலகங்களை ஒளிரச் செய்தான்; குளிர்ந்த கதிர்களின் நிலையை அடைந்தான்.
9.36.36
देवास्तु सर्वे राजेन्द्र प्रसादं प्राप्य पुष्कलम् ।
सोमेन सहिता भूत्वा दक्षस्य प्रमुखेऽभवन् ॥ ९.३६.३६ ॥
ஓ அரசர்களின் தலைவனே, தேவர்கள் அனைவரும் மிகுந்த அருளைப் பெற்று சந்திரனுடன் கூடி தட்சனின் முன்னிலையில் இருந்தனர்.
9.36.37
ततः प्रजापतिः सर्वा विससर्जाथ देवताः ।
सोमं च भगवान्प्रीतो भूयो वचनमब्रवीत् ॥ ९.३६.३७ ॥
பின்னர் பிரஜாபதி அனைத்து தேவர்களையும் அனுப்பினார்; பகவான் சோமனிடம் மகிழ்ந்து மீண்டும் இவ்வாறு கூறினார்.
9.36.38
मावमंस्थाः स्त्रियः पुत्र मा च विप्रान्कदाचन ।
गच्छ युक्तः सदा भूत्वा कुरु वै शासनं मम ॥ ९.३६.३८ ॥
மகனே, பெண்களை ஒருபோதும் அவமதிக்காதே; பிராமணர்களையும் ஒருபோதும் அவமதிக்காதே. எப்போதும் ஒழுக்கத்துடன் செல்; என் கட்டளையை நிச்சயமாகக் கடைப்பிடி.
9.36.39
स विसृष्टो महाराज जगामाथ स्वमालयम् ।
प्रजाश्च मुदिता भूत्वा ईजिरे च यथा पुरा ॥ ९.३६.३९ ॥
மகாராஜனே, விடுவிக்கப்பட்டவன் தன் இருப்பிடத்திற்குச் சென்றான்; மக்களும் மகிழ்ந்து முன்பு போலவே யாகங்கள் செய்தனர்.
9.36.40
एवं ते सर्वमाख्यातं यथा शप्तो निशाकरः ।
प्रभासं च यथा तीर्थं तीर्थानां प्रवरं महत् ॥ ९.३६.४० ॥
இவ்வாறு சந்திரன் எவ்வாறு சபிக்கப்பட்டான் என்பதையும், பிரபாசம் எவ்வாறு தீர்த்தங்களில் சிறந்த பெரிய தீர்த்தமாயிற்று என்பதையும் உனக்கு முழுவதும் கூறினேன்.
9.36.41
अमावास्यां महाराज नित्यशः शशलक्षणः ।
स्नात्वाह्याप्यायते श्रीमान्प्रभासे तीर्थउत्तमे ॥ ९.३६.४१ ॥
மகாராஜனே, முயல்-குறியுடைய சந்திரன் அமாவாசை நாளில் நாள்தோறும் பிரபாச சிறந்த தீர்த்தத்தில் நீராடி, மீண்டும் செழித்து வளர்கிறான்.
9.36.42
अतश्चैतत्प्रजानन्ति प्रभासमिति भूमिप ।
प्रभां हि परमां लेभे तस्मिंश्चामज्ज्य चन्द्रमाः ॥ ९.३६.४२ ॥
ஆகையால், பூபாலனே, மக்கள் இதை 'பிரபாசம்' என்று அறிகின்றனர்; ஏனெனில் சந்திரன் அதில் நீராடி உயர்ந்த ஒளியைப் பெற்றான்.
9.36.43
लोकान्प्रभासयामास पुपोष च वपुस्तथा ।
तत्र स्नात्वा हलीरामो दत्वा प्रीतोऽथ दक्षिणाः ॥ ९.३६.४३ ॥
அவர் உலகங்களை ஒளிரச் செய்து தன் உடலையும் வலுப்படுத்தினார். அங்கே நீராடி, மகிழ்ச்சியுடன் ஹலீராமர் தட்சிணைகளை அளித்தார்.
9.36.44
ततस्तु चमसोद्भेदमभीतस्त्वगमद्बली ।
चमसोद्भेद इत्येवं यं जनाः कथयन्त्युत ॥ ९.३६.४४ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்க அவர் அஞ்சாமல் விரைந்து சமசோத்பேதம் சென்றார். மக்கள் அதை இவ்வாறே சமசோத்பேதம் என்று அழைக்கிறார்கள்.
9.36.45
तत्र दत्त्वा च दानानि विशिष्टानि हलायुधः ।
उषित्वा रजनीमेकां स्नात्वा च विधिवत्तदा ॥ ९.३६.४५ ॥
அங்கே ஹலாயுதர் சிறந்த தானங்களை அளித்தார். ஒரு இரவு அங்கே தங்கி, பின்னர் முறைப்படி நீராடினார்.
9.36.46
उदपानमथागच्छत्त्वरावान्केशवाग्रजः ।
आद्यं स्वस्त्ययनं चैव तत्रावाप्य महाबलः ॥ ९.३६.४६ ॥
பின்னர் கேசவனின் மூத்த சகோதரர் விரைந்து உதபானத்திற்கு வந்தார். அங்கே மகாபலசாலி ஆதியான ஸ்வஸ்தியனத்தைப் பெற்றார்.
9.36.47
स्निग्धत्वादोषधीनां च भूमेश्च जनमेजय ।
जानन्ति सिद्धा राजेन्द्र निगूढां तां सरस्वतीम् ॥ ९.३६.४७ ॥
ஜனமேஜயா, மூலிகைகளின் ஈரப்பதத்தாலும் நிலத்தின் வளத்தாலும், ராஜேந்திரா, சித்தர்கள் அந்த மறைந்த சரஸ்வதியை அறிவர்.