Mahābhārata · Adhyāya 9.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.38.1
ततो विनशनं राजन्नाजगाम हलायुधः ।
शूराऽऽभीरन्प्रति द्वेषाद्यत्र नष्टा सरस्वती।
तस्मात्तामृषयो नित्यं प्राहुर्विनशनेति च ॥ ९.३८.१ ॥
Da kam, o König, Halāyudha nach Vinaśana, wo die Sarasvatī aus Feindschaft gegen die Śūras und Ābhīras verschwand. Deshalb nennen die Weisen sie stets Vinaśana.
9.38.2
तत्राप्युपस्पृश्य बलः सरस्वत्यां महाबलः ।
सुभूमिकं ततोऽगच्छत्सरस्वत्यास्तटे वरे ॥ ९.३८.२ ॥
Auch dort, nachdem er sich im Wasser der Sarasvatī gereinigt hatte, ging der mächtige Bala nach Subhūmika am vortrefflichen Ufer der Sarasvatī.
9.38.3
तत्र चाप्सरसः शुभ्रा नित्यकालमतन्द्रिताः ।
क्रीडाभिर्विमलाभिश्च क्रीडन्ति विमलाननाः ॥ ९.३८.३ ॥
Dort spielen die strahlenden Apsarasen, stets unermüdet und mit reinen Gesichtern, ihre reinen Spiele.
9.38.4
तत्र देवाः सगन्धर्वा मासिमासि जनेश्वर ।
अभिगच्छन्ति तत्तीर्थं पुण्यं ब्राह्मणसेवितम् ॥ ९.३८.४ ॥
Dort, o Herr der Menschen, begeben sich die Götter zusammen mit den Gandharvas Monat für Monat zu jener heiligen Furt, die von Brahmanen besucht wird.
9.38.5
तत्र नृत्यन्ति गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
समेत्य सहिता राजन्यथाप्राप्तं यथासुखम् ॥ ९.३८.५ ॥
Dort tanzen die Gandharvas, ebenso die Scharen der Apsarasen; o König, vereint freuen sie sich, wie es sich ergibt und wie es Freude macht.
9.38.6
तत्र मोदन्ति देवाश्च पितरश्च सवीरुधः ।
पुण्यैः पुष्पैः सदा दिव्यैः कीर्यमाणाः पुनः पुनः ॥ ९.३८.६ ॥
Dort freuen sich die Götter und die Ahnen zusammen mit den Ranken, während immer wieder heilige, göttliche Blumen über sie gestreut werden.
9.38.7
आक्रीडभूमिः सा राजंस्तासामप्सरसां शुभा ।
सुभूमिकेति विख्याता सरस्वत्यास्तटे वरे ॥ ९.३८.७ ॥
O König, das war der schöne Spielplatz jener Apsarasen, berühmt als Subhūmikā am vortrefflichen Ufer der Sarasvatī.
9.38.8
तत्र स्नात्वा च दत्त्वा च वसु विप्रेषु माधवः ।
श्रुत्वा गीतं च तद्दिव्यं वादित्राणां च निःस्वनम् ॥ ९.३८.८ ॥
Dort, nachdem er gebadet und den Brahmanen Reichtümer gegeben hatte, hörte Mādhava jenen göttlichen Gesang und den Klang der Instrumente.
9.38.9
शय्याश्च विपुला दृष्ट्वा देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
गन्धर्वाणां ततस्तीर्थमागच्छद्रोहिणीसुतः ॥ ९.३८.९ ॥
Nachdem er die weiten Lager der Götter, Gandharvas und Rākṣasas gesehen hatte, kam der Sohn Rohiṇīs danach zur Furt der Gandharvas.
9.38.10
विश्वावसुमुखास्तत्र गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
नृत्तवादित्रगीतं च कुर्न्वति सुमनोरमम् ॥ ९.३८.१० ॥
Dort führten Scharen von Gandharvas und Apsarasen, angeführt von Viśvāvasu, Tanz, Instrumentalmusik und Gesang von höchstem Reiz auf.
9.38.11
तत्र दत्त्वा हलधरो विप्रेभ्यो विविधं वसु ।
अजाविकं गोखरोष्ट्रं सुवर्णं रजतं तथा ॥ ९.३८.११ ॥
Dort gab Haladhara den Brahmanen mancherlei Reichtum: Ziegen und Schafe, Rinder, Esel und Kamele, außerdem Gold und Silber.
9.38.12
भोजयित्वा द्विजान्कामैः सन्तर्प्य च महाधनैः ।
प्रययौ सहितो विप्रैः स्तूयमानश्च माधवः ॥ ९.३८.१२ ॥
Nachdem er die Zweimalgeborenen nach Wunsch gespeist und mit großen Reichtümern gesättigt hatte, brach Mādhava auf, begleitet von Brahmanen und gepriesen von ihnen.
9.38.13
तस्माद्गन्धर्वतीर्थाच्च महाबाहुररिन्दमः ।
गर्गस्रोतो महातीर्थमाजगामैककुण्डली ॥ ९.३८.१३ ॥
Vom Gandharva-Furt kam der starkarmige Bezwinger der Feinde, der einohrige, zur großen Furt Gargasrota.
9.38.14
तत्र गर्गेण वृद्धेन तपसा भावितात्मना ।
कालज्ञानगतिश्चैव ज्योतिषां च व्यतिक्रमः ॥ ९.३८.१४ ॥
Dort kannte der greise Garga, dessen Seele durch Askese gereinigt war, die Kenntnis der Zeit und den Lauf der Gestirne.
9.38.15
उत्पाता दारुणाश्चैक शुभाश्च जनमेजय ।
सरस्वत्याः शुभे तीर्थे विदिता वै महात्मना ॥ ९.३८.१५ ॥
O Janamejaya, die furchtbaren und die glückverheißenden Vorzeichen waren jenem Großseelen an der glückbringenden Furt der Sarasvatī bekannt.
9.38.16
तस्य नाम्ना च तत्तीर्थं गर्गस्रोत इति स्मृतम् ॥ ९.३८.१६ ॥
Nach seinem Namen wird jene Furt als Gargasrota überliefert.
9.38.17
तत्र गर्गं महाभागमृषयः सुव्रता नृप ।
उपासाञ्चक्रिरे नित्यं कालज्ञानं प्रति प्रभो ॥ ९.३८.१७ ॥
Dort, o König, dienten die Weisen mit guten Gelübden dem hochgesegneten Garga stets um der Kenntnis der Zeit willen, o Herr.
9.38.18
तत्र गत्वा महाराज बलः श्वेतानुलेपनः ।
विधिवद्वि धनं दत्त्वा मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ ९.३८.१८ ॥
Dort, o großer König, gab Bala, mit weißer Salbe gesalbt, nach Vorschrift Reichtum den Weisen, deren Seelen gereinigt waren.
9.38.19
उच्चावचांस्तथा भक्ष्यान्विप्रेभ्यो विप्रदाय सः ।
नीलवासास्तदाऽगच्छच्छङ्घतीर्थं महायशाः ॥ ९.३८.१९ ॥
Da ging der hochberühmte, blau gekleidete Mann, nachdem er den Brahmanen mancherlei Speisen gegeben hatte, zur Furt Śaṅkha.
9.38.20
तत्रापश्यन्महाशङ्खं महामेरुमिवोच्छ्रितम् ।
श्वेतपर्वतसङ्काशमृषिसङ्घैर्निषेवितम्।
सरस्वत्यास्तटे जातं नगं तालध्वजो बली ॥ ९.३८.२० ॥
Dort erblickte der Mächtige mit dem Palmenbanner jenen großen Berg Śaṅkha am Ufer der Sarasvatī, hoch wie der große Meru, einem weißen Berg gleich, von Scharen von Weisen besucht.
9.38.21
यक्षा विद्याधराश्चैव राक्षसाश्चामितौजसः ।
पिशाचाश्चामितबला यत्र सिद्धाः सहस्रशः ॥ ९.३८.२१ ॥
Wo Yakṣas und Vidyādharas wohnten, Rākṣasas von unermesslicher Kraft, Piśācas von unermesslicher Stärke und Tausende von Siddhas.
9.38.22
ते सर्वे ह्यशनं त्यक्त्वा फलं तस्य वनस्पतेः ।
व्रतैश्च नियमैश्चैव कालेकाले स्म भुञ्जते ॥ ९.३८.२२ ॥
Sie alle verzichteten auf gewöhnliche Speise und aßen zu gegebener Zeit die Frucht jenes Baumes, mit Gelübden und Observanzen.
9.38.23
प्राप्तैश्च नियमैस्तैस्तैर्विचरन्तः पृथक्पृथक् ।
अदृश्यमाना मनुजैर्व्यचरन्पुरुषर्षभ ॥ ९.३८.२३ ॥
O Stier unter den Menschen, jeder für sich mit den erlangten Observanzen umherziehend, bewegten sie sich, ungesehen von den Menschen.
9.38.24
एवं ख्यातो नरव्याघ्र लोकेऽस्मिन्स वनस्पतिः ।
तत्र तीर्थं सरस्वत्याः पावनं लोकविश्रुतम् ॥ ९.३८.२४ ॥
So ist, o Tiger unter den Menschen, jener Baum in dieser Welt berühmt; dort liegt die heilige Furt der Sarasvatī, weltberühmt.
9.38.25
तस्मिंश्च यदुशार्दूलो दत्त्वा तीर्थे पयस्विनीः ।
ताम्रायसानि भाण्डानि वस्त्राणि विविधानि च ॥ ९.३८.२५ ॥
Und dort gab der Tiger der Yādavas am heiligen Furt milchgebende Kühe, Gefäße aus Kupfer und Eisen sowie verschiedene Gewänder.
9.38.26
पूजयित्वा द्विजांश्चैव पूजितश्च तपोधनैः ।
पुण्यं नैसर्गिकं राजन्नाजगाम हलायुधः ॥ ९.३८.२६ ॥
Nachdem er die Zweimalgeborenen geehrt hatte und selbst von den Asketen mit Askese-Schätzen geehrt worden war, kam, o König, Balarāma, der Pflugwaffentragende, mit natürlichem Verdienst.
9.38.27
तत्र गत्वा मुनीन्दृष्ट्वा नानावेषधरान्बलः ।
आप्लुत्य सलिले चापि पूजयामास वै द्विजान् ॥ ९.३८.२७ ॥
Dorthin gegangen und die Weisen in vielerlei Gestalt erblickend, badete Balarāma im Wasser und ehrte die Zweimalgeborenen.
9.38.28
तथैव दत्त्वा विप्रेभ्यः परिभोगान्सुपुष्कलान् ।
ततः प्रायाद्बलो राजन्दक्षिणेन सरस्वतीम् ॥ ९.३८.२८ ॥
Ebenso, nachdem er den Brahmanen reichliche Mittel gegeben hatte, brach Balarāma, o König, nach Süden entlang der Sarasvatī auf.
9.38.29
गत्वा चैवं महाबाहुर्नातिदूरे महायशाः ।
धर्मात्मा नागधन्वानं तीर्थमागमदच्युतः ॥ ९.३८.२९ ॥
So gehend, der Starkarmige, sehr berühmte, rechtschaffene Acyuta, kam er nicht weit entfernt zur heiligen Furt Nāgadhanvan.
9.38.30
यत्र पन्नगराजस्य वासुकेः सन्निवेशनम् ।
महाद्युतेर्महाराज बहुभिः पन्नगैर्वृतम् ॥ ९.३८.३० ॥
Dort lag die Wohnstätte Vāsukis, des Schlangenkönigs, von großem Glanz, umgeben von vielen Schlangen, o großer König.
9.38.31
ऋषीणां हि सहस्राणि तत्र नित्यं चतुर्दश ।
यत्र देवाः समागम्य वासुकिं पन्नगोत्तमम्।
सर्वपन्नगराजानमभ्यषिञ्चन्यथाविधि ॥ ९.३८.३१ ॥
Dort lebten stets vierzehntausend Weise. Dort versammelten sich die Götter und salbten Vāsuki, den besten der Schlangen, nach Vorschrift zum König aller Schlangenkönige.
9.38.32
पन्नगेभ्यो भयं तत्र विद्यते न स्म पौरव ॥ ९.३८.३२ ॥
O Nachkomme des Pūru, dort gab es keine Furcht vor Schlangen.
9.38.33
तत्रापि विधिवद्दत्वा विप्रेभ्यो रत्नसञ्चयान् ।
प्रायात्प्राचीं दिशं राजंस्तत्र तीर्थान्यनेकशः ॥ ९.३८.३३ ॥
Auch dort gab er den Brahmanen nach Vorschrift Edelsteinhäufungen, o König, und zog nach Osten, wo es viele heilige Furten gibt.
9.38.34
सहस्रशतसङ्ख्यानि प्रथितानि पदेपदे ।
आप्लुत्य तत्र तीर्थेषु यथोक्तं तत्र चर्षिभिः ॥ ९.३८.३४ ॥
Dort gibt es an jedem Schritt hunderttausende berühmte heilige Furten; und dort, nachdem er in diesen Furten gebadet hatte, wie es die Weisen vorschrieben,
9.38.35
दत्त्वा वसु द्विजाग्र्येभ्यो निर्जगाम महाबलः ।
तत्रस्थानृषिसङ्घांस्तानभिवाद्य हलायुधः ॥ ९.३८.३५ ॥
Nachdem er den vorzüglichsten Brahmanen Reichtum geschenkt hatte, brach der gewaltige Pflugträger (Balarāma) auf; und nachdem er die dort versammelten Scharen der Weisen gegrüßt hatte,
9.38.36
ततो रामोऽगमत्तीर्थमृषिभिः सेक्तिं महत् ।
यत्र भूयो निववृते प्राङ्मुखा वै सरस्वती ॥ ९.३८.३६ ॥
Dann ging Rāma (Balarāma) zu jener großen heiligen Furt, die von den Weisen viel besucht wird, wo die Sarasvatī, nach Osten gewandt, wieder umgekehrt war.
9.38.37
ऋषीणां नैमिषेयाणावमेक्षार्थं महात्मनाम् ।
निवृत्तां तां सरिच्छ्रेष्ठां तत्र दृष्ट्वा तु लाङ्गली।
बभूव विस्मितो राजन्बलः श्वेतानुलेपनः ॥ ९.३८.३७ ॥
Um die großen Weisen von Naimiṣa zu sehen, war Balarāma, der Pflugträger, als er dort den besten der Flüsse umkehren sah, o König, erstaunt, mit weißer Salbe bestrichen.
9.38.38
कस्मात्सरस्वती ब्रह्मन्निवृत्ता प्राङ्मुखीभवत् ।
व्याख्यातमेतदिच्छामि सर्वमध्वर्युसत्तम ॥ ९.३८.३८ ॥
O Brahmane, warum kehrte Sarasvatī um und wandte sich nach Osten? O bester der Adhvaryus, ich möchte alles darüber erklärt hören.
9.38.39
कस्मिंश्चित्कारणे तत्र विस्मितो यदुनन्दनः ।
निवृत्ता हेतुना केन कथमेव सरिद्वरा ॥ ९.३८.३९ ॥
Aus irgendeinem Grund war die Freude der Yadus dort erstaunt? Durch welche Ursache und wie kehrte jener beste der Flüsse um?
9.38.40
पूर्वं कृतयुगे राजन्नैमिषेयास्तपस्विनः ।
वर्तमाने सुविपुले सत्रे द्वादशवार्षिके ॥ ९.३८.४० ॥
Einst, o König, im Kṛta-Zeitalter, waren die Asketen von Naimiṣa in eine sehr umfangreiche Opfersitzung vertieft, die zwölf Jahre dauerte.
9.38.41
ऋषयो बहवो राजंस्तत्सत्रमभिपेदिरे ।
उषित्वा च महाभागास्तस्मिन्सत्रे यथाविधि ॥ ९.३८.४१ ॥
O König, viele Weise nahmen jene Opfersitzung auf, und nachdem sie darin gemäß der Vorschrift verweilt hatten, jene hochbeglückten...
9.38.42
निवृत्ते नैमिषे ये वै सत्रे द्वादशवार्षिके ।
आजग्मुर्ऋषयस्तत्र बहवस्तीर्थकारणात् ॥ ९.३८.४२ ॥
Als jene zwölfjährige Sitzung in Naimiṣa beendet war, kamen viele Weise dorthin um der Pilgerfahrt willen.
9.38.43
ऋषीणां बहुलत्वात्तु सरस्वत्या विशाम्पते ।
तीर्थानि नगरायन्ते कूले वै दक्षिणोत्तरे ॥ ९.३८.४३ ॥
O Herr der Völker, wegen der großen Zahl der Weisen wurden die heiligen Furten an den südlichen und nördlichen Ufern der Sarasvatī wie Städte.
9.38.44
समन्तपञ्चकं यावत्तावत्ते द्विजसत्तमाः ।
तीर्थलोभान्नरव्याघ्र नद्यास्तीरं समाश्रिताः ॥ ९.३८.४४ ॥
O Tiger unter den Menschen, aus Verlangen nach den heiligen Furten ließen sich jene Besten der Zweimalgeborenen am Flussufer bis Samantapañcaka nieder.
9.38.45
जुह्वतां तत्र तेषां तु मुनीनां भावितात्मनाम् ।
स्वाध्यायेनातिमहता बभूवुः पूरिता दिशः ॥ ९.३८.४५ ॥
Während jene geläuterten Weisen dort Opfergaben darbrachten, erfüllte ihr überaus großes Veda-Rezitieren alle Himmelsrichtungen.
9.38.46
अग्निहोत्रैस्ततस्तेषां हूयमानैर्महात्मनाम् ।
अशोभत सरिच्छ्रेष्ठा दीप्यमानैः समन्ततः ॥ ९.३८.४६ ॥
Dann strahlte jener beste der Flüsse, auf allen Seiten leuchtend durch die Agnihotra-Opfer jener großen Seelen.
9.38.47
वालखिल्या महाराज अश्मकुट्टाश्च तापसाः ।
दन्तोलूखलिनश्चान्ये सम्प्रक्षालास्तथा परे ॥ ९.३८.४७ ॥
O großer König, dort waren die Vālakhilyas, die Asketen, die mit Steinen zerstoßen, jene mit dem Zahnmörser und andere, ebenso die Samprakṣālas und die übrigen.
9.38.48
वायुभक्षा जलाहाराः पर्णभक्षाश्च तापसाः ।
नानानियमयुक्ताश्च तथा स्थण्डिलशायिनः ॥ ९.३८.४८ ॥
Dort waren Asketen, die von Luft, Wasser und Blättern lebten, mannigfachen Gelübden ergeben, und ebenso jene, die auf dem bloßen Boden schliefen.
9.38.49
आसन्वै मुनयस्तवत्र सरस्वत्याः समीपतः ।
शोभयन्तः सरिच्छ्रेष्ठां गङ्गामिव दिवौकसः ॥ ९.३८.४९ ॥
Dort, nahe der Sarasvatī, lebten Weise, die den besten der Flüsse schmückten, wie die Götter die Gaṅgā schmücken.
9.38.50
शतशश्च समापेतुर्ऋषयः सत्रयाजिनः ।
तेऽवकाशं न ददृशुः सरस्वत्या महाव्रताः।
तेऽवकाशं च ददृशुः कुरुक्षेत्रं महाव्रताः ॥ ९.३८.५० ॥
Hunderte von Weisen, die Satra-Opfer darbrachten, versammelten sich; jene Männer großer Gelübde fanden am Sarasvatī keinen Platz und fanden Raum in Kurukṣetra.
9.38.51
ततो यज्ञोपवीतैः स्वैस्तत्र कृत्वा सरस्वतीम् ।
जुहुवुश्चाग्निहोत्रांश्च चक्रुश्च विविधाः क्रियाः ॥ ९.३८.५१ ॥
Dann machten sie dort mit ihren eigenen heiligen Schnüren eine Sarasvatī, brachten Opfergaben dar, unterhielten die Agnihotra-Feuer und vollzogen verschiedene Riten.
9.38.52
ततस्तमृपिसङ्घातं निराशं चिन्तयान्वितम् ।
दर्शयामास राजेन्द्र तेषामर्थे सरस्वती ॥ ९.३८.५२ ॥
Da, o Herr der Könige, zeigte sich die Sarasvatī um jener Schar von Weisen willen, die verzweifelt und in Sorge war.
9.38.53
ततः कुञ्जान्बहून्कृत्वा सन्निवृत्ता सरस्वती ।
ऋषीणां पुण्यतपसां कारुण्याज्जनमेजय ॥ ९.३८.५३ ॥
Da kehrte die Sarasvatī, nachdem sie viele Haine geschaffen hatte, zurück, o Janamejaya, aus Mitleid mit den Weisen, deren Askese verdienstvoll war.
9.38.54
ततो निवृत्त्य राजेन्द्र तेषामर्थे सरस्वती ।
भूयः प्रतीच्यभिमुखी प्रसुस्राव सरिद्वरा ॥ ९.३८.५४ ॥
Dann, o Herr der Könige, kehrte die Sarasvatī um ihretwillen zurück und floss, den Fluss der Flüsse, wieder nach Westen gewandt.
9.38.55
अमोघा गमनं कृत्वा तेषां भूयो जगाम ह ।
अत्यद्भुतं महच्चक्रे तदा राजन्महानदी ॥ ९.३८.५५ ॥
Nachdem sie ihren Lauf um ihretwillen vollzogen hatte, zog der unfehlbare Fluss wieder weiter. O König, da vollbrachte der große Fluss eine überaus wunderbare Tat.
9.38.56
एवं स कुञ्जो राजन्वै नैमिषीय इति स्मृतः ।
कुरुश्रेष्ठ कुरुक्षेत्रे कुरुष्व महतीं क्रियाम् ॥ ९.३८.५६ ॥
So wird jener Kuñja, o König, als Naimiṣīya erinnert. O Bester der Kurus, vollziehe in Kurukṣetra ein großes Opfer.
9.38.57
तत्र कुञ्जान्बहून्दृष्ट्वा निवृत्तां च सरस्वतीम् ।
बभूव विस्मयस्तत्र रामस्याथ महात्मनः ॥ ९.३८.५७ ॥
Als er dort die vielen Kuñjas und die umgekehrte Sarasvatī sah, geriet der großherzige Rāma in Staunen.
9.38.58
उपस्पृश्य तु तत्रापि विधिवद्यदुनन्दनः ।
दत्त्वा देयान्द्विजातिभ्यो भाण्डानि विविधानि च ॥ ९.३८.५८ ॥
Auch dort vollzog der Stolz der Yadus die vorschriftsmäßige Reinigung und gab den Zweimalgeborenen die gebührenden Gaben und verschiedene Gefäße.
9.38.59
भक्ष्यं भोज्यं कच विविधं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय च ।
ततः प्रायाद्बलो राजन्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ९.३८.५९ ॥
Nachdem er den Brahmanen verschiedene Speisen und Getränke gegeben hatte, o König, brach Bala (Balarāma), von den Zweimalgeborenen geehrt, dann auf.
9.38.60
सरस्वतीतीर्थवरं नानाद्विजगणायुतम् ।
बदरेङ्गुदश्यामाकाप्लुक्षाश्वत्थबिभीतकैः ॥ ९.३८.६० ॥
Die vortreffliche heilige Furt der Sarasvatī, reich an vielen Scharen der Zweimalgeborenen, bewachsen mit Brustbeeren, Balanites, Shyāmāka, Feigenbäumen, heiligen Feigen und Bibhītaka-Bäumen.
9.38.61
कङ्कोलैश्च पलाश्चैश्च करीरैः पीलुभिस्तथा ।
सरस्वतीतीर्थरुहैस्तरुभिर्विविधैस्तथा ॥ ९.३८.६१ ॥
Geschmückt mit Kaṅkola-, Palāśa-, Karīra- und Pīlu-Bäumen sowie mit vielerlei Bäumen, die an der Furt der Sarasvatī wuchsen.
9.38.62
करुषकवरैश्चैव बिल्वैराम्रातकैस्तथा ।
अतिमुक्तकषण्डैश्च पारिजातैश्च शोभितम् ॥ ९.३८.६२ ॥
Geschmückt mit vorzüglichen Karuṣaka-Bäumen, Bilva- und Āmrātaka-Bäumen, Dickichten des Atimuktaka und Pārijāta-Bäumen.
9.38.63
कदलीवनभूयिष्ठं दृष्टिकान्तं मनोहरम् ।
वाय्वम्बुफलपर्णादैर्दन्तोलूखलिकैरपि ॥ ९.३८.६३ ॥
Reich an Bananenhainen, angenehm anzusehen und reizvoll; dort lebten Asketen, die von Luft, Wasser, Früchten und Blättern lebten und ihre Zähne als Mörser benutzten.
9.38.64
तथाऽश्मकुट्टैर्वातेयैर्मुनिभिर्बहुभिर्वृतम् ।
स्वाध्यायघोषसङ्घुष्टं मृगयूथशताकुलम् ॥ ९.३८.६४ ॥
Umgeben von vielen Weisen, die mit Steinen zerstoßen und von Wind leben, widerhallend vom Klang vedischer Rezitation und erfüllt von Hunderten von Hirschherden.
9.38.65
अहिंस्रैर्धर्मपरमैर्नृभिरत्यर्थरोवितम् ।
सप्तसारस्वतं तीर्थमाजगाम हलायुधः।
यत्र मङ्कणकः सिद्धस्तपस्तेपे महामुनिः ॥ ९.३८.६५ ॥
Zur Sapta-Sārasvata-Furt, die von gewaltlosen, dem Dharma ganz ergebenen Menschen widerhallte, kam Halāyudha (Balarāma), der Pflugbewaffnete, wo der vollendete große Weise Maṅkaṇaka Askese geübt hatte.