மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.38
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.38.1
ततो विनशनं राजन्नाजगाम हलायुधः ।
शूराऽऽभीरन्प्रति द्वेषाद्यत्र नष्टा सरस्वती।
तस्मात्तामृषयो नित्यं प्राहुर्विनशनेति च ॥ ९.३८.१ ॥
ஓ மன்னா, பின்னர் கலப்பையை ஆயுதமாகக் கொண்ட பலராமர் விநசனத்தை அடைந்தார். சூரர்களிடமும் ஆபீரர்களிடமும் கொண்ட வெறுப்பால் சரஸ்வதி அங்கே மறைந்தாள். எனவே முனிவர்கள் அவளை எப்போதும் விநசனம் என்று அழைக்கின்றனர்.
9.38.2
तत्राप्युपस्पृश्य बलः सरस्वत्यां महाबलः ।
सुभूमिकं ततोऽगच्छत्सरस्वत्यास्तटे वरे ॥ ९.३८.२ ॥
அங்கும் மகாபலரான பலராமர் சரஸ்வதியில் நீரால் தூய்மை செய்துகொண்டார்; பின்னர் சரஸ்வதியின் சிறந்த கரையில் உள்ள சுபூமிகத்திற்குச் சென்றார்.
9.38.3
तत्र चाप्सरसः शुभ्रा नित्यकालमतन्द्रिताः ।
क्रीडाभिर्विमलाभिश्च क्रीडन्ति विमलाननाः ॥ ९.३८.३ ॥
அங்கே எப்போதும் சோர்வின்றி, களங்கமற்ற முகத்துடன் ஒளிரும் அப்சரஸுகள் தூய விளையாட்டுகளில் மகிழ்கின்றனர்.
9.38.4
तत्र देवाः सगन्धर्वा मासिमासि जनेश्वर ।
अभिगच्छन्ति तत्तीर्थं पुण्यं ब्राह्मणसेवितम् ॥ ९.३८.४ ॥
ஓ மக்களின் தலைவா, அங்கே தேவர்கள் கந்தர்வர்களுடன் மாதந்தோறும் அந்தப் புனித தீர்த்தத்திற்கு வருகின்றனர்; அது பிராமணர்களால் சேவிக்கப்படுகிறது.
9.38.5
तत्र नृत्यन्ति गन्धर्वास्तथैवाप्सरसां गणाः ।
समेत्य सहिता राजन्यथाप्राप्तं यथासुखम् ॥ ९.३८.५ ॥
அங்கே கந்தர்வர்கள் ஆடுகின்றனர்; அப்சரஸுகளின் கூட்டங்களும் அவ்வாறே. ஓ மன்னா, கூடி ஒன்றாகக் கிடைத்த வகையிலும் இன்பம் தரும் வகையிலும் மகிழ்கின்றனர்.
9.38.6
तत्र मोदन्ति देवाश्च पितरश्च सवीरुधः ।
पुण्यैः पुष्पैः सदा दिव्यैः कीर्यमाणाः पुनः पुनः ॥ ९.३८.६ ॥
அங்கே தேவர்களும் பித்ருக்களும், கொடிகளும் மகிழ்கின்றன; புனித தெய்வீக மலர்கள் மீண்டும் மீண்டும் அவர்கள் மேல் தூவப்படுகின்றன.
9.38.7
आक्रीडभूमिः सा राजंस्तासामप्सरसां शुभा ।
सुभूमिकेति विख्याता सरस्वत्यास्तटे वरे ॥ ९.३८.७ ॥
அரசனே, அது அந்த அப்சரஸ்களின் அழகிய விளையாட்டுத் தலம்; சரஸ்வதியின் சிறந்த கரையில் 'சுபூமிகா' என்று புகழ்பெற்றது.
9.38.8
तत्र स्नात्वा च दत्त्वा च वसु विप्रेषु माधवः ।
श्रुत्वा गीतं च तद्दिव्यं वादित्राणां च निःस्वनम् ॥ ९.३८.८ ॥
அங்கே நீராடி, அந்தணர்களுக்குச் செல்வம் தானம் செய்து, மாதவன் அந்த தெய்வீகப் பாடலையும் இசைக்கருவிகளின் ஒலியையும் கேட்டான்.
9.38.9
शय्याश्च विपुला दृष्ट्वा देवगन्धर्वरक्षसाम् ।
गन्धर्वाणां ततस्तीर्थमागच्छद्रोहिणीसुतः ॥ ९.३८.९ ॥
தேவர், கந்தர்வர், ராக்ஷசர்களின் பரந்த படுக்கைகளைக் கண்டு, ரோகிணியின் மகன் பின்னர் கந்தர்வர்களின் தீர்த்தத்திற்கு வந்தான்.
9.38.10
विश्वावसुमुखास्तत्र गन्धर्वाप्सरसां गणाः ।
नृत्तवादित्रगीतं च कुर्न्वति सुमनोरमम् ॥ ९.३८.१० ॥
அங்கே விஸ்வாவசு தலைமையில் கந்தர்வர்களும் அப்சரஸ்களும் கூட்டமாக நடனம், இசைக்கருவி, பாடல் ஆகியவற்றால் மிக அழகான இசை நிகழ்ச்சியை நடத்தினர்.
9.38.11
तत्र दत्त्वा हलधरो विप्रेभ्यो विविधं वसु ।
अजाविकं गोखरोष्ट्रं सुवर्णं रजतं तथा ॥ ९.३८.११ ॥
அங்கே ஹலதரன் அந்தணர்களுக்குப் பல்வேறு செல்வங்களைத் தந்தான் — வெள்ளாடுகளும் ஆடுகளும், பசுக்களும் கழுதைகளும் ஒட்டகங்களும், தங்கமும் வெள்ளியும்.
9.38.12
भोजयित्वा द्विजान्कामैः सन्तर्प्य च महाधनैः ।
प्रययौ सहितो विप्रैः स्तूयमानश्च माधवः ॥ ९.३८.१२ ॥
இரு பிறப்பாளர்களுக்கு விரும்பிய உணவளித்து, பெரும் செல்வங்களால் நிறைவு செய்து, அந்தணர்களுடன் புகழப்பட்டவனாக மாதவன் புறப்பட்டான்.
9.38.13
तस्माद्गन्धर्वतीर्थाच्च महाबाहुररिन्दमः ।
गर्गस्रोतो महातीर्थमाजगामैककुण्डली ॥ ९.३८.१३ ॥
கந்தர்வ தீர்த்தத்திலிருந்து மகாபாகு, பகைவரை அடக்குபவர், ஒற்றைக் குண்டலம் அணிந்தவர் கர்கஸ்ரோத மகாதீர்த்தத்திற்கு வந்தார்.
9.38.14
तत्र गर्गेण वृद्धेन तपसा भावितात्मना ।
कालज्ञानगतिश्चैव ज्योतिषां च व्यतिक्रमः ॥ ९.३८.१४ ॥
அங்கே தவத்தால் தூய்மையான மனமுள்ள முதிய கர்கர், காலத்தை அறியும் ஞானமும் கோள்களின் இயக்க மாற்றமும் அறிந்தார்.
9.38.15
उत्पाता दारुणाश्चैक शुभाश्च जनमेजय ।
सरस्वत्याः शुभे तीर्थे विदिता वै महात्मना ॥ ९.३८.१५ ॥
ஜனமேஜயா, கொடிய மற்றும் நல்ல அபசகுனங்கள் சரஸ்வதியின் புனித தீர்த்தத்தில் அந்த மகாத்மாவால் அறியப்பட்டன.
9.38.16
तस्य नाम्ना च तत्तीर्थं गर्गस्रोत इति स्मृतम् ॥ ९.३८.१६ ॥
அவருடைய பெயரால் அந்தத் தீர்த்தம் கர்கஸ்ரோதம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது.
9.38.17
तत्र गर्गं महाभागमृषयः सुव्रता नृप ।
उपासाञ्चक्रिरे नित्यं कालज्ञानं प्रति प्रभो ॥ ९.३८.१७ ॥
அரசே, அங்கே நல்ல விரதம் கொண்ட ரிஷிகள் மகாபாக்கியவான் கர்கரை நாள்தோறும் காலஞானம் பற்றி அறிய வழிபட்டனர்.
9.38.18
तत्र गत्वा महाराज बलः श्वेतानुलेपनः ।
विधिवद्वि धनं दत्त्वा मुनीनां भावितात्मनाम् ॥ ९.३८.१८ ॥
மகாராஜா, அங்கே சென்று வெண்சந்தனம் பூசிய பலராமர் தூய்மையான மனமுள்ள முனிவர்களுக்கு முறைப்படி செல்வம் கொடுத்தார்.
9.38.19
उच्चावचांस्तथा भक्ष्यान्विप्रेभ्यो विप्रदाय सः ।
नीलवासास्तदाऽगच्छच्छङ्घतीर्थं महायशाः ॥ ९.३८.१९ ॥
அப்போது மகா புகழ்பெற்ற அவன், நீல ஆடை அணிந்தவனாய், அந்தணர்களுக்கு பலவகை உணவுகளை தானமாக அளித்துவிட்டு சங்கதீர்த்தத்திற்குச் சென்றான்.
9.38.20
तत्रापश्यन्महाशङ्खं महामेरुमिवोच्छ्रितम् ।
श्वेतपर्वतसङ्काशमृषिसङ्घैर्निषेवितम्।
सरस्वत्यास्तटे जातं नगं तालध्वजो बली ॥ ९.३८.२० ॥
அங்கு வலிமைமிக்க தாலத்வஜன் சரஸ்வதியின் கரையில் அமைந்த, மகாமேருவைப் போல உயர்ந்த, வெள்ளைமலை போன்ற, ரிஷிக் கூட்டங்களால் சேவிக்கப்படும் அந்த பெரிய சங்கமலையைக் கண்டான்.
9.38.21
यक्षा विद्याधराश्चैव राक्षसाश्चामितौजसः ।
पिशाचाश्चामितबला यत्र सिद्धाः सहस्रशः ॥ ९.३८.२१ ॥
அங்கே அளவற்ற ஒளியுள்ள யக்ஷர்களும் வித்யாதரர்களும் ராக்ஷசர்களும், அளவற்ற வலிமையுள்ள பிசாசர்களும், ஆயிரக்கணக்கான சித்தர்களும் வாழ்ந்தனர்.
9.38.22
ते सर्वे ह्यशनं त्यक्त्वा फलं तस्य वनस्पतेः ।
व्रतैश्च नियमैश्चैव कालेकाले स्म भुञ्जते ॥ ९.३८.२२ ॥
அவர்கள் அனைவரும் உணவைத் துறந்து, அந்த மரத்தின் கனியை விரதங்களோடும் நியமங்களோடும் அவ்வப்போது உண்டனர்.
9.38.23
प्राप्तैश्च नियमैस्तैस्तैर्विचरन्तः पृथक्पृथक् ।
अदृश्यमाना मनुजैर्व्यचरन्पुरुषर्षभ ॥ ९.३८.२३ ॥
ஆண்களில் சிறந்தவனே, அவர்கள் பெற்ற பல்வேறு நியமங்களுடன் தனித்தனியாக சஞ்சரித்தனர்; மனிதர்களால் காணப்படாதவர்களாய்.
9.38.24
एवं ख्यातो नरव्याघ्र लोकेऽस्मिन्स वनस्पतिः ।
तत्र तीर्थं सरस्वत्याः पावनं लोकविश्रुतम् ॥ ९.३८.२४ ॥
மனிதர்களில் புலியே, இவ்வாறு இந்த உலகில் அந்த மரம் பிரசித்தி பெற்றது. அங்கே சரஸ்வதியின் புனிதமான தீர்த்தம் உலகில் புகழ்பெற்றது.
9.38.25
तस्मिंश्च यदुशार्दूलो दत्त्वा तीर्थे पयस्विनीः ।
ताम्रायसानि भाण्डानि वस्त्राणि विविधानि च ॥ ९.३८.२५ ॥
அந்தத் தீர்த்தத்தில் யதுக்களின் புலி போன்றவர் பால் தரும் பசுக்களையும், செம்பு இரும்புப் பாத்திரங்களையும், பல்வகை ஆடைகளையும் தானமாக அளித்தார்.
9.38.26
पूजयित्वा द्विजांश्चैव पूजितश्च तपोधनैः ।
पुण्यं नैसर्गिकं राजन्नाजगाम हलायुधः ॥ ९.३८.२६ ॥
அந்தணர்களை வணங்கி, தவவளம் மிக்க முனிவர்களாலும் மதிக்கப்பட்டு, அரசே, கலப்பை ஏந்திய பலராமர் இயல்பான புண்ணியத்துடன் வந்தார்.
9.38.27
तत्र गत्वा मुनीन्दृष्ट्वा नानावेषधरान्बलः ।
आप्लुत्य सलिले चापि पूजयामास वै द्विजान् ॥ ९.३८.२७ ॥
அங்கு சென்று, பல வேடங்கள் தரித்த முனிவர்களைக் கண்டு, பலராமர் நீரில் மூழ்கி நீராடி அந்தணர்களை வணங்கினார்.
9.38.28
तथैव दत्त्वा विप्रेभ्यः परिभोगान्सुपुष्कलान् ।
ततः प्रायाद्बलो राजन्दक्षिणेन सरस्वतीम् ॥ ९.३८.२८ ॥
அதுபோலவே அந்தணர்களுக்கு மிகுந்த போகப் பொருட்களைத் தானமாக அளித்து, அரசே, பலராமர் சரஸ்வதியின் தென்புறம் சென்றார்.
9.38.29
गत्वा चैवं महाबाहुर्नातिदूरे महायशाः ।
धर्मात्मा नागधन्वानं तीर्थमागमदच्युतः ॥ ९.३८.२९ ॥
இவ்வாறு நடந்து, மகாபாகு, மகாயசஸ்வி, தர்மாத்மா அச்யுதர் அதிக தூரத்தில் இல்லாத நாகதன்வன தீர்த்தத்தை அடைந்தார்.
9.38.30
यत्र पन्नगराजस्य वासुकेः सन्निवेशनम् ।
महाद्युतेर्महाराज बहुभिः पन्नगैर्वृतम् ॥ ९.३८.३० ॥
எங்கே நாகராஜன் வாசுகியின் இருப்பிடம் இருந்ததோ, மகா ஒளி கொண்ட அவர் பல பாம்புகளால் சூழப்பட்டிருந்தார், மகாராஜனே.
9.38.31
ऋषीणां हि सहस्राणि तत्र नित्यं चतुर्दश ।
यत्र देवाः समागम्य वासुकिं पन्नगोत्तमम्।
सर्वपन्नगराजानमभ्यषिञ्चन्यथाविधि ॥ ९.३८.३१ ॥
அங்கே எப்போதும் பதினான்காயிரம் முனிவர்கள் இருந்தனர். அங்கு தேவர்கள் ஒன்றுகூடி, சர்ப்பங்களில் சிறந்த வாசுகியை எல்லா நாகங்களின் அரசனாக முறைப்படி அபிஷேகம் செய்தனர்.
9.38.32
पन्नगेभ्यो भयं तत्र विद्यते न स्म पौरव ॥ ९.३८.३२ ॥
பௌரவனே, அங்கு சர்ப்பங்களால் பயம் இருக்கவில்லை.
9.38.33
तत्रापि विधिवद्दत्वा विप्रेभ्यो रत्नसञ्चयान् ।
प्रायात्प्राचीं दिशं राजंस्तत्र तीर्थान्यनेकशः ॥ ९.३८.३३ ॥
அங்கும் முறைப்படி அந்தணர்களுக்கு ரத்தினக் குவியல்களைத் தானம் செய்த பின், அரசே, அவர் கிழக்குத் திசை நோக்கிச் சென்றார்; அங்கு பல புனிதத் துறைகள் உள்ளன.
9.38.34
सहस्रशतसङ्ख्यानि प्रथितानि पदेपदे ।
आप्लुत्य तत्र तीर्थेषु यथोक्तं तत्र चर्षिभिः ॥ ९.३८.३४ ॥
அங்கு அடிக்கு அடி நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான புகழ்பெற்ற துறைகள் உள்ளன; அங்கே முனிவர்கள் சொன்னபடி அந்தத் துறைகளில் நீராடி.
9.38.35
दत्त्वा वसु द्विजाग्र्येभ्यो निर्जगाम महाबलः ।
तत्रस्थानृषिसङ्घांस्तानभिवाद्य हलायुधः ॥ ९.३८.३५ ॥
சிறந்த அந்தணர்களுக்குச் செல்வத்தைத் தானம் செய்து மகாபலரான ஹலாயுதர் அங்கிருந்து புறப்பட்டார்; அங்கிருந்த முனிவர் கூட்டங்களை வணங்கி.
9.38.36
ततो रामोऽगमत्तीर्थमृषिभिः सेक्तिं महत् ।
यत्र भूयो निववृते प्राङ्मुखा वै सरस्वती ॥ ९.३८.३६ ॥
பின்னர் ராமர் (பலராமர்) முனிவர்களால் பெரிதும் சேவிக்கப்படும் அந்த மகாத் துறைக்குச் சென்றார்; அங்கே சரஸ்வதி கிழக்கு நோக்கி மீண்டும் திரும்பினாள்.
9.38.37
ऋषीणां नैमिषेयाणावमेक्षार्थं महात्मनाम् ।
निवृत्तां तां सरिच्छ्रेष्ठां तत्र दृष्ट्वा तु लाङ्गली।
बभूव विस्मितो राजन्बलः श्वेतानुलेपनः ॥ ९.३८.३७ ॥
நைமிஷ முனிவர்களான மகாத்மாக்களைக் காண்பதற்காக, அங்கே திரும்பிச் சென்ற அந்த நதிகளில் சிறந்தவளைக் கண்டு லாங்கலீ பலராமன், ஓ அரசே, வியப்படைந்தான், வெண்ணிற சந்தனம் பூசப்பட்டவனாக.
9.38.38
कस्मात्सरस्वती ब्रह्मन्निवृत्ता प्राङ्मुखीभवत् ।
व्याख्यातमेतदिच्छामि सर्वमध्वर्युसत्तम ॥ ९.३८.३८ ॥
ஓ பிராமணரே, சரஸ்வதி ஏன் திரும்பி கிழக்கு நோக்கி ஆனாள்? ஓ அத்வர்யுக்களில் சிறந்தவரே, இதையெல்லாம் விளக்கிச் சொல்ல விரும்புகிறேன்.
9.38.39
कस्मिंश्चित्कारणे तत्र विस्मितो यदुनन्दनः ।
निवृत्ता हेतुना केन कथमेव सरिद्वरा ॥ ९.३८.३९ ॥
ஏதோ ஒரு காரணத்தால், அங்கே யதுநந்தனன் வியப்படைந்தானா? எந்தக் காரணத்தால், எப்படி அந்தச் சிறந்த நதி திரும்பிச் சென்றது?
9.38.40
पूर्वं कृतयुगे राजन्नैमिषेयास्तपस्विनः ।
वर्तमाने सुविपुले सत्रे द्वादशवार्षिके ॥ ९.३८.४० ॥
முற்காலத்தில், ஓ அரசே, கிருத யுகத்தில், நைமிஷ தவசிகள் பன்னிரண்டு ஆண்டுகள் நீடித்த மிகப் பெரிய சத்ரத்தில் ஈடுபட்டிருந்தனர்.
9.38.41
ऋषयो बहवो राजंस्तत्सत्रमभिपेदिरे ।
उषित्वा च महाभागास्तस्मिन्सत्रे यथाविधि ॥ ९.३८.४१ ॥
ஓ அரசே, பல முனிவர்கள் அந்தச் சத்ரத்தை மேற்கொண்டனர். அந்தச் சத்ரத்தில் விதிப்படி வசித்து அந்த மகாபாக்கியவான்கள்...
9.38.42
निवृत्ते नैमिषे ये वै सत्रे द्वादशवार्षिके ।
आजग्मुर्ऋषयस्तत्र बहवस्तीर्थकारणात् ॥ ९.३८.४२ ॥
நைமிஷத்தில் பன்னிரண்டு ஆண்டு சத்ரம் முடிவடைந்தபோது, தீர்த்த யாத்திரையின் பொருட்டு பல முனிவர்கள் அங்கு வந்தனர்.
9.38.43
ऋषीणां बहुलत्वात्तु सरस्वत्या विशाम्पते ।
तीर्थानि नगरायन्ते कूले वै दक्षिणोत्तरे ॥ ९.३८.४३ ॥
மக்களின் தலைவனே, முனிவர்கள் பெருகியதால் சரஸ்வதியின் தென் மற்றும் வட கரைகளில் தீர்த்தங்கள் நகரங்கள் போலாயின.
9.38.44
समन्तपञ्चकं यावत्तावत्ते द्विजसत्तमाः ।
तीर्थलोभान्नरव्याघ्र नद्यास्तीरं समाश्रिताः ॥ ९.३८.४४ ॥
மனிதருள் புலியே, சமந்தபஞ்சகம் வரை நதிக்கரையில் அந்த சிறந்த த்விஜர்கள் தீர்த்த ஆசையால் தங்கினர்.
9.38.45
जुह्वतां तत्र तेषां तु मुनीनां भावितात्मनाम् ।
स्वाध्यायेनातिमहता बभूवुः पूरिता दिशः ॥ ९.३८.४५ ॥
அங்கே ஹோமம் செய்த, தூய உள்ளம் கொண்ட அந்த முனிவர்களின் மிகப் பெரிய சுவாத்தியாயத்தால் திசைகள் நிறைந்தன.
9.38.46
अग्निहोत्रैस्ततस्तेषां हूयमानैर्महात्मनाम् ।
अशोभत सरिच्छ्रेष्ठा दीप्यमानैः समन्ततः ॥ ९.३८.४६ ॥
பின்னர் அந்த மகாத்மாக்களின் அக்னிஹோத்ர ஆகுதிகளால் எங்கும் ஒளிர்ந்து நதிகளில் சிறந்தது விளங்கியது.
9.38.47
वालखिल्या महाराज अश्मकुट्टाश्च तापसाः ।
दन्तोलूखलिनश्चान्ये सम्प्रक्षालास्तथा परे ॥ ९.३८.४७ ॥
மகாராஜனே, வாலகில்யர்கள், கல்லில் இடிப்போர் தாபசர்கள், பல்லால் உரலில் இடிப்போர், மற்றும் பிறர், சம்பிரக்ஷாலர்களும் அங்கிருந்தனர்.
9.38.48
वायुभक्षा जलाहाराः पर्णभक्षाश्च तापसाः ।
नानानियमयुक्ताश्च तथा स्थण्डिलशायिनः ॥ ९.३८.४८ ॥
காற்றை உண்போர், நீரை உண்போர், இலை உண்ணும் தாபசர்கள், பல்வேறு நியமங்களில் நிலைத்தோர், தரையில் துயில்வோரும் இருந்தனர்.
9.38.49
आसन्वै मुनयस्तवत्र सरस्वत्याः समीपतः ।
शोभयन्तः सरिच्छ्रेष्ठां गङ्गामिव दिवौकसः ॥ ९.३८.४९ ॥
அங்கே சரஸ்வதியின் அருகில் முனிவர்கள் இருந்தனர்; தேவர்கள் கங்கையை அலங்கரிப்பது போல அவர்கள் நதிகளில் சிறந்ததை அலங்கரித்தனர்.
9.38.50
शतशश्च समापेतुर्ऋषयः सत्रयाजिनः ।
तेऽवकाशं न ददृशुः सरस्वत्या महाव्रताः।
तेऽवकाशं च ददृशुः कुरुक्षेत्रं महाव्रताः ॥ ९.३८.५० ॥
சத்திர யாகம் செய்யும் நூற்றுக்கணக்கான ரிஷிகள் கூடினர்; அந்த மகாவிரதர்கள் சரஸ்வதியின் அருகில் இடம் காணவில்லை; அவர்கள் குருக்ஷேத்திரத்தில் இடம் கண்டனர்.
9.38.51
ततो यज्ञोपवीतैः स्वैस्तत्र कृत्वा सरस्वतीम् ।
जुहुवुश्चाग्निहोत्रांश्च चक्रुश्च विविधाः क्रियाः ॥ ९.३८.५१ ॥
பின் அவர்கள் தங்கள் யஞ்ஞோபவீதங்களால் அங்கே சரஸ்வதியை உருவாக்கி, ஹோமங்கள் செய்து, பல்வேறு கிரியைகளைச் செய்தனர்.
9.38.52
ततस्तमृपिसङ्घातं निराशं चिन्तयान्वितम् ।
दर्शयामास राजेन्द्र तेषामर्थे सरस्वती ॥ ९.३८.५२ ॥
பின்னர் ஓ மன்னர்களின் தலைவா, நம்பிக்கை இழந்து கவலையுற்ற அந்த ரிஷிக் கூட்டத்துக்காக சரஸ்வதி தன்னைக் காட்டினாள்.
9.38.53
ततः कुञ्जान्बहून्कृत्वा सन्निवृत्ता सरस्वती ।
ऋषीणां पुण्यतपसां कारुण्याज्जनमेजय ॥ ९.३८.५३ ॥
பின்னர் சரஸ்வதி பல சோலைகளை உருவாக்கித் திரும்பினாள்; ஓ ஜனமேஜயா, புண்ணிய தவம் செய்யும் ரிஷிகள் மீதான கருணையால் அவ்வாறு செய்தாள்.
9.38.54
ततो निवृत्त्य राजेन्द्र तेषामर्थे सरस्वती ।
भूयः प्रतीच्यभिमुखी प्रसुस्राव सरिद्वरा ॥ ९.३८.५४ ॥
பின்னர் ஓ மன்னர்களின் தலைவா, அவர்களுக்காகத் திரும்பி, மீண்டும் மேற்குநோக்கி நோக்கிப் பாய்ந்தாள் அந்த நதிகளில் சிறந்தவள் சரஸ்வதி.
9.38.55
अमोघा गमनं कृत्वा तेषां भूयो जगाम ह ।
अत्यद्भुतं महच्चक्रे तदा राजन्महानदी ॥ ९.३८.५५ ॥
அமோகா அவர்களுக்காக தன் போக்கை மேற்கொண்டு மீண்டும் சென்றாள். ஓ அரசே, அப்போது அந்த மகாநதி மிகவும் அற்புதமான பெரிய செயலைச் செய்தாள்.
9.38.56
एवं स कुञ्जो राजन्वै नैमिषीय इति स्मृतः ।
कुरुश्रेष्ठ कुरुक्षेत्रे कुरुष्व महतीं क्रियाम् ॥ ९.३८.५६ ॥
இவ்வாறு அந்தக் குஞ்சம் ஓ அரசே, நைமிஷீயம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. ஓ குருசிரேஷ்டனே, குருக்ஷேத்திரத்தில் பெரிய சடங்கைச் செய்வாயாக.
9.38.57
तत्र कुञ्जान्बहून्दृष्ट्वा निवृत्तां च सरस्वतीम् ।
बभूव विस्मयस्तत्र रामस्याथ महात्मनः ॥ ९.३८.५७ ॥
அங்கே பல குஞ்சங்களைக் கண்டும், திரும்பிய சரஸ்வதியைக் கண்டும், மகாத்மா ராமருக்கு வியப்பு ஏற்பட்டது.
9.38.58
उपस्पृश्य तु तत्रापि विधिवद्यदुनन्दनः ।
दत्त्वा देयान्द्विजातिभ्यो भाण्डानि विविधानि च ॥ ९.३८.५८ ॥
அங்கேயும் விதிப்படி நீராடி, யதுநந்தனன் துவிஜர்களுக்குக் கொடுக்கத்தக்க பொருட்களையும் பலவகைப் பாத்திரங்களையும் தானம் செய்தான்.
9.38.59
भक्ष्यं भोज्यं कच विविधं ब्राह्मणेभ्यः प्रदाय च ।
ततः प्रायाद्बलो राजन्पूज्यमानो द्विजातिभिः ॥ ९.३८.५९ ॥
பிராமணர்களுக்குப் பலவகை உண்ணத்தக்க, புசிக்கத்தக்க பொருட்களைக் கொடுத்து, ஓ அரசே, இருபிறப்பாளர்களால் மதிக்கப்பட்ட பலராமன் அங்கிருந்து புறப்பட்டான்.
9.38.60
सरस्वतीतीर्थवरं नानाद्विजगणायुतम् ।
बदरेङ्गुदश्यामाकाप्लुक्षाश्वत्थबिभीतकैः ॥ ९.३८.६० ॥
பல்வேறு துவிஜ கூட்டங்களால் நிறைந்த சரஸ்வதியின் சிறந்த தீர்த்தம்; இலந்தை, இங்குதி, ஷ்யாமாகம், அத்தி, அரசமரம், தான்றி மரங்களால் நிறைந்தது.
9.38.61
कङ्कोलैश्च पलाश्चैश्च करीरैः पीलुभिस्तथा ।
सरस्वतीतीर्थरुहैस्तरुभिर्विविधैस्तथा ॥ ९.३८.६१ ॥
கங்கோல, பலாச, கரீர, பீலு மரங்களாலும், சரஸ்வதி தீர்த்தத்தில் வளர்ந்த பலவகை மரங்களாலும் அது நிறைந்திருந்தது.
9.38.62
करुषकवरैश्चैव बिल्वैराम्रातकैस्तथा ।
अतिमुक्तकषण्डैश्च पारिजातैश्च शोभितम् ॥ ९.३८.६२ ॥
சிறந்த கருஷக மரங்களாலும், வில்வ, ஆம்ராதக மரங்களாலும், அதிமுக்தக புதர்களாலும், பாரிஜாத மரங்களாலும் அது அழகு பெற்றிருந்தது.
9.38.63
कदलीवनभूयिष्ठं दृष्टिकान्तं मनोहरम् ।
वाय्वम्बुफलपर्णादैर्दन्तोलूखलिकैरपि ॥ ९.३८.६३ ॥
வாழைத் தோப்புகள் நிறைந்து, கண்ணுக்கு இனிமையாகவும் மனதைக் கவர்வதாகவும் இருந்தது; காற்று, நீர், பழம், இலை உண்போரும், பல்லையே உரலாகக் கொண்டோரும் அங்கிருந்தனர்.
9.38.64
तथाऽश्मकुट्टैर्वातेयैर्मुनिभिर्बहुभिर्वृतम् ।
स्वाध्यायघोषसङ्घुष्टं मृगयूथशताकुलम् ॥ ९.३८.६४ ॥
கல்லால் குத்தி உண்ணும் மற்றும் காற்றை மட்டும் உண்ணும் பல முனிவர்களால் சூழப்பட்டதாய், வேத ஓதலின் ஒலியால் முழங்கி, நூற்றுக்கணக்கான மான் கூட்டங்களால் நிறைந்திருந்தது.
9.38.65
अहिंस्रैर्धर्मपरमैर्नृभिरत्यर्थरोवितम् ।
सप्तसारस्वतं तीर्थमाजगाम हलायुधः।
यत्र मङ्कणकः सिद्धस्तपस्तेपे महामुनिः ॥ ९.३८.६५ ॥
அகிம்சையும், தர்மத்தில் மிக ஈடுபட்ட மனிதர்களும் நிறைந்து பெரிதும் ஒலித்த சப்த-சாரஸ்வத தீர்த்தத்திற்கு ஹலாயுதர் (பலராமர்) வந்தார்; அங்கு சித்தரான மகாமுனி மங்கணகர் தவம் செய்திருந்தார்.