Mahābhārata · Adhyāya 9.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.51.1
तस्मिन्नेव तु धर्मात्मा वसति स्म तपोधनः ।
गार्हस्थ्यं धर्ममास्थाय असितो देवलः पुरा ॥ ९.५१.१ ॥
An eben diesem Ort wohnten einst Asita und Devala, die rechtschaffenen Seelen, deren Reichtum die Askese war, nachdem sie die Pflicht des Hausvaters übernommen hatten.
9.51.2
धर्मनित्यः शुचिर्दान्तो न्यस्तदण्डो महातपाः ।
कर्मणा मनसा वाचा समः सर्वेषु जन्तुषु ॥ ९.५१.२ ॥
Stets im Dharma gefestigt, rein, beherrscht, den Stab niedergelegt, ein großer Asket, gleichmütig gegenüber allen Wesen in Tat, Gedanke und Wort.
9.51.3
अक्रोधनो महाराज तुल्यनिन्दाप्रियाप्रियः ।
काञ्चने लोष्टके चैव समदर्शी महातपाः ॥ ९.५१.३ ॥
O großer König, er war frei von Zorn, gleichmütig gegenüber Tadel und Lob, Angenehmem und Unangenehmem, sah Gold und einen Erdklumpen gleich, ein großer Asket.
9.51.4
देवताः पूजयन्नित्यमतिथींश्च द्विजैः सह ।
ब्रह्मचर्यरतो नित्यं सदा धर्मपरायणः ॥ ९.५१.४ ॥
Er verehrte stets die Götter und ehrte zusammen mit den Zweimalgeborenen die Gäste; stets in der Enthaltsamkeit des Brahmacarya erfreut, war er immer dem Dharma ergeben.
9.51.5
ततोऽभ्येत्य महाराज योगमास्थाय भिक्षुकः ।
जैगीषव्यो मुनिर्धीमांस्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः ॥ ९.५१.५ ॥
Dann, o großer König, kam der weise Muni Jaigīṣavya als Bettelmönch dorthin, nachdem er den Yoga angenommen hatte, und verweilte gesammelt an jener heiligen Furt.
9.51.6
देवलस्याश्रमे राजन्न्यवसत्स महाद्युतिः ।
योगनित्यो महाराज सिद्धिं प्राप्तो महातपाः ॥ ९.५१.६ ॥
In der Einsiedelei Devalas, o König, wohnte jener von großem Glanz; o großer König, der große Asket, stets dem Yoga ergeben, erlangte die Vollendung.
9.51.7
तं तत्र वसमानं तु जैगीषव्यं महामुनिम् ।
देवलो दर्शयन्नेव नैवायुञ्जत धर्मतः ॥ ९.५१.७ ॥
Devala, obwohl er den großen Weisen Jaigīṣavya, der dort wohnte, scheinbar zeigte, schloss sich ihm nicht gemäß dem dharma an.
9.51.8
एवं तयोर्महाराज दीर्घकालो व्यतिक्रमत् ।
जैगीषव्यं मुनिं चैव न ददर्शाथ देवलः ॥ ९.५१.८ ॥
So verging, o großer König, eine lange Zeit für die beiden, und Devala sah den Weisen Jaigīṣavya nicht.
9.51.9
आहारकाले मतिमान्परिव्राड्जनमेजय ।
उपातिष्ठत धर्मज्ञो भैक्षकाले स देवलम् ॥ ९.५१.९ ॥
Zur Essenszeit, o Janamejaya, trat der weise wandernde Asket, Kenner des dharma, zur Almosenzeit an Devala heran.
9.51.10
स दृष्ट्वा भिक्षुरूपेण प्राप्तं तत्र महामुनिम् ।
गौरवं परमं चक्रे प्रीतिं च विपुलां तथा ॥ ९.५१.१० ॥
Als er den großen Weisen in Gestalt eines Bettlers dort ankommen sah, erwies er ihm höchste Ehrerbietung und große Zuneigung.
9.51.11
देवलस्तु यथाशक्ति पूजयामास भारत ।
ऋषिदृष्टेन विधिना समा बह्व्यः समाहितः ॥ ९.५१.११ ॥
Devala, o Bhārata, verehrte ihn nach seinen Kräften, nach dem von den Weisen gesehenen Ritus, mit gesammeltem Geist, viele Jahre lang.
9.51.12
कदाचित्तस्य नृपते देवलस्य महात्मनः ।
चिन्ता सुमहती जाता मुनिं दृष्ट्वा महाद्युतिम् ॥ ९.५१.१२ ॥
O König, zu einer Zeit entstand im Geist jenes großherzigen Devala eine große Sorge, als er den Weisen von strahlendem Glanz sah.
9.51.13
समास्तु समतिक्रान्ता बह्व्यः पूजयतो मम ।
न चायमलसो भिक्षुरभ्यभाषत किञ्चन ॥ ९.५१.१३ ॥
Viele Jahre waren vergangen, während ich ihn verehrte, doch dieser Bettelmönch, frei von Trägheit, sprach kein Wort.
9.51.14
एवं विगणयन्नेव स जगाम महोदधिम् ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्कलशं गृह्य देवलः ॥ ९.५१.१४ ॥
So überlegend ging er zum großen Ozean; der glanzvolle Devala, der durch den Himmel wandelt, ging und trug den Krug.
9.51.15
गच्छन्नेव स धर्मात्मा समुद्रं सरितां पतिम् ।
जैगीषव्यं ततोऽपश्यद्गतं प्रागेव भारत ॥ ९.५१.१५ ॥
Während er ging, sah der Rechtschaffene Jaigīṣavya am Ozean, dem Herrn der Flüsse, der schon vorher dorthin gegangen war, o Bhārata.
9.51.16
ततः सविस्मयश्चिन्तां जगामाथासितः प्रभुः ।
कथं भिक्षुरयं प्राप्तः समुद्रे स्नात एव च ॥ ९.५१.१६ ॥
Da verfiel der Herr Asita, von Staunen erfüllt, ins Nachdenken: 'Wie ist dieser Bettelmönch zum Ozean gelangt und hat sich dort sogar schon gebadet?'
9.51.17
इत्येवं चिन्तयामास महर्षिरसितस्तदा ।
स्नात्वा समुद्रे विधिवच्छुचिर्जप्यं जजाप ह ॥ ९.५१.१७ ॥
So dachte der große Weise Asita nach. Dann, nachdem er sich nach Vorschrift im Ozean gebadet und gereinigt hatte, rezitierte er das Japa.
9.51.18
कृतजप्याह्निकः श्रीमानाश्रमं च जगाम ह ।
कलशं जलपूर्णं वै गृहीत्वा जनमेजय ॥ ९.५१.१८ ॥
Nachdem er das Japa und die täglichen Riten vollendet hatte, ging der glanzvolle Asita in seine Einsiedelei, o Janamejaya, und trug den mit Wasser gefüllten Krug.
9.51.19
ततः स प्रविशन्नेव स्वमाश्रमपदं मुनिः ।
आसीनमाश्रमे तत्र जैगीषव्यमपश्यत ॥ ९.५१.१९ ॥
Als der Weise gerade sein eigenes Einsiedlerareal betrat, sah er Jaigīṣavya im Āśrama sitzen.
9.51.20
न व्याहरति चैवैनं जैगीषव्यः कथञ्चन ।
काष्ठभूतोऽऽश्रमपदे वसति स्म महातपाः ॥ ९.५१.२० ॥
Jaigīṣavya sprach überhaupt nicht mit ihm; der große Asket blieb im Āśrama regungslos wie ein Holzscheit.
9.51.21
तं दृष्ट्वा चाप्लुतं तोये सागरे सागरोपमम् ।
प्रविष्टमाश्रमं चापि पूर्वमेव ददर्श सः ॥ ९.५१.२१ ॥
Als er ihn im Wasser des Ozeans versunken sah, dem Ozean gleich, und auch den, der zuvor schon den Āśrama betreten hatte, da staunte er.
9.51.22
असितो देवलो राजंश्चिन्तयामास बुद्धिमान् ।
दृष्टः प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.२२ ॥
O König, der weise Asita Devala begann nachzudenken, denn er hatte die aus Jaigīṣavyas Yoga entstandene Macht der Askese gesehen.
9.51.23
चिन्तयामास राजेन्द्र तदा स मुनिसत्तमः ।
मया दृष्टः समुद्रे च आश्रमे च कथं त्वयम् ॥ ९.५१.२३ ॥
O Herr der Könige, da überlegte jener beste der Weisen: Ich sah ihn im Ozean und ich sah ihn im Āśrama; wie kann das sein?
9.51.24
एवं विगणयन्नेव स मुनिर्मन्त्रपारगः ।
उत्पपाताश्रमात्तस्मादन्तरिक्षं विशां पते ॥ ९.५१.२४ ॥
Während er so nachsann, erhob sich jener Weise, Meister der heiligen Formeln, aus dem Āśrama in den Himmel, o Herr der Menschen.
9.51.25
सोऽन्तरिक्षचरान्सिद्धान्समपश्यत्समाहितान् ।
जैगीषव्यं च तैः सिद्धैः पूज्यमानमपश्यत ॥ ९.५१.२५ ॥
Er sah die vollkommenen Wesen, die sich am Himmel bewegen, in sich gesammelt, und er sah Jaigīṣavya von diesen vollkommenen Wesen verehrt.
9.51.26
ततोऽसितः सुसंरब्धो व्यवसायी दृढव्रतः ।
अपश्यद्वै दिवं यान्तं जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.२६ ॥
Dann sah Devala, tief erregt, entschlossen und fest in seinem Gelübde, Jaigīṣavya zum Himmel gehen.
9.51.27
तस्माच्च पितृलोकं तं व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ।
पितृलोकाच्च तं यान्तं याम्यं लोकमपश्यत ॥ ९.५१.२७ ॥
Und von dort sah er ihn zur Welt der Ahnen gehen; und aus der Welt der Ahnen sah er ihn zur Welt Yamas gehen.
9.51.28
तस्मादपि समुत्पत्य सोमलोकमभिष्टुतम् ।
व्रजन्तमन्वपश्यत्स जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.२८ ॥
Auch von dort aufsteigend, sah er den großen Weisen Jaigīṣavya zur gepriesenen Mondwelt gehen.
9.51.29
लोकान्समुत्पतन्तं च शुभानेकान्तयाजिनाम् ।
ततोऽग्निहोत्रिणां लोकांस्तेभ्यश्चाप्युत्पपात ह ॥ ९.५१.२९ ॥
Er sah ihn zu den glückverheißenden Welten derer aufsteigen, die mit ungeteiltem Sinn opfern; dann erhob er sich zu den Welten der Feueropferer und ging sogar über sie hinaus.
9.51.30
दर्शं च पौर्णमासं च ये यजन्ति तपोधनाः ।
तेभ्यः स ददृशे धीमाँल्लोकेभ्यः पशुयाजिनाम् ॥ ९.५१.३० ॥
Von denen, die als Asketen reich an Askese die Neumond- und Vollmondopfer vollziehen, und von den Welten der Tieropferer aus wurde jener Weise gesehen.
9.51.31
चातुर्मास्यैर्बहुविधैर्यजन्ते ये तपोधनाः ।
तेषां स्थानं तथा यान्तं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् ॥ ९.५१.३१ ॥
Er sah auch den Ort derer, deren Reichtum Askese ist und die die vielfältigen Cāturmāsya-Opfer darbringen, sowie den Ort der Darbringer des Agniṣṭoma.
9.51.32
अग्निष्टुतेन च तथा ये यजन्ति तपोधनाः ।
तत्स्थानमनुसम्प्राप्तमन्वपश्यत देवलः ॥ ९.५१.३२ ॥
Diejenigen, deren Reichtum Askese ist und die mit dem Agniṣṭuta-Ritus opfern, und ebenso: Devala, an jenen Ort gelangt, sah ihn.
9.51.33
वाजपेयं क्रतुवरं तथा बहुसुवर्णकम् ।
आहरन्ति महाप्राज्ञास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३३ ॥
Die sehr Weisen vollziehen das Vājapeya, das beste der Opfer, und das an Gold reiche; in ihren Welten sah er es.
9.51.34
यजन्ते पुण्डरीकेण राजसूयेन चैव ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३४ ॥
Diejenigen, die mit dem Puṇḍarīka und mit dem Rājasūya opfern; in ihren Welten sah Devala auch Jaigīṣavya.
9.51.35
अश्वमेधं क्रतुवरं नरमेधं तथैव च ।
आहरन्ति नरश्रेष्ठास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३५ ॥
Die besten unter den Menschen vollziehen das Aśvamedha, das beste der Opfer, und ebenso das Naramedha; in ihren Welten sah er es.
9.51.36
सर्वमेधं च दुष्प्रापं तथा सौत्रामणिं च ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३६ ॥
Diejenigen, die das Sarvamedha, schwer zu erlangen, und ebenso das Sautrāmaṇī vollziehen; in ihren Welten sah Devala auch Jaigīṣavya.
9.51.37
द्वादशाहैश्च सत्रैर्ये यजन्ते विविधैर्नृप ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३७ ॥
O König, in den Welten derer, die mit zwölftägigen Opfern und verschiedenen Sitzungen opfern, sah Devala Jaigīṣavya.
9.51.38
मित्रावरुणयोर्लोकानादित्यानां तथैव च ।
सलोकतामनुप्राप्तमपश्यत ततोऽसितः ॥ ९.५१.३८ ॥
Dann sah Asita die Welten von Mitra und Varuṇa, ebenso die Welten der Ādityas, und jene, die die Gemeinschaft der gleichen Welt erlangt hatten.
9.51.39
रुद्राणां च वसूनां च स्थानं यच्च बृहस्पतेः ।
तानि सर्वाण्यतीतं च समपश्यत्ततोऽसितः ॥ ९.५१.३९ ॥
Nachdem er sie alle hinter sich gelassen hatte, den Ort der Rudras und Vasus und den Ort Bṛhaspatis, sah Asita dann alles vollständig.
9.51.40
आरुह्य च गवां लोकं प्रयान्तं ब्रह्मसत्रिणाम् ।
लोकानपश्यद्गच्छन्तं जैगीषव्यं ततोऽसितः ॥ ९.५१.४० ॥
Asita stieg zur Welt der Kühe empor und sah dann Jaigīṣavya zu den Welten derer gehen, die das Brahma-Satra vollziehen.
9.51.41
त्रीँल्लोकानपरान्विप्रमुत्पतन्तं स्वतेजसा ।
पतिव्रतानां लोकांश्च व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ॥ ९.५१.४१ ॥
Er sah jenen Weisen durch seine eigene Glanzkraft zu den drei und anderen Welten emporfliegen und zu den Welten der treuen Gattinnen gehen.
9.51.42
ततो मुनिवरं भूयो जैगीषव्यमथासितः ।
नान्वपश्यत योगस्थमन्तर्हितमरिंदम ॥ ९.५१.४२ ॥
Dann sah Asita den besten der Weisen, Jaigīṣavya, nicht mehr wieder, denn er war verschwunden und ruhte im Yoga. O Bezwinger der Feinde!
9.51.43
सोऽचिन्तयन्महाभागो जैगीषव्यस्य देवलः ।
प्रभावं सुव्रतत्वं च सिद्धिं योगस्य चातुलाम् ॥ ९.५१.४३ ॥
Der hochgesegnete Devala dachte über die Macht Jaigīṣavyas, sein standhaftes Gelübde und die unvergleichliche Vollendung des Yoga nach.
9.51.44
असितोऽपृच्छत तदा सिद्धाँल्लोकेषु सत्तमान् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा धीरस्तान्ब्रह्मसत्रिणः ॥ ९.५१.४४ ॥
Da fragte Asita, ehrfurchtsvoll und mit gefalteten Händen, standhaft im Geiste, jene besten der Vollendeten in den Welten, die das Brahman-Opfer vollzogen.
9.51.45
जैगीषव्यं न पश्यामि तं शंसत महौजसम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.५१.४५ ॥
Ich sehe Jaigīṣavya nicht. Erzählt mir von jenem Mächtigen. Dies möchte ich hören, denn meine Neugier ist groß.
9.51.46
शृणु देवल भूतार्थं शंसतां नो दृढव्रत ।
जैगीषव्यो गतो लोकं शाश्वतं ब्रह्मणोऽव्ययम् ॥ ९.५१.४६ ॥
Höre, Devala, standhaft im Gelübde, die Wahrheit des Geschehenen, wie wir sie sagen: Jaigīṣavya ist in die ewige, unvergängliche Welt Brahmans gegangen.
9.51.47
स श्रुत्वा वचनं तेषां सिद्धानां ब्रह्मसत्रिणाम् ।
असितो देवलस्तूर्णमुत्पपात पपात च ॥ ९.५१.४७ ॥
Als er die Worte jener Vollendeten hörte, die das Brahman-Opfer vollzogen, erhob sich Asita-Devala rasch und fiel dann nieder.
9.51.48
ततः सिद्धास्त ऊचुर्हि देवलं पुनरेव ह ।
न देवल गतिस्तत्र तव गन्तुं तपोधन ॥ ९.५१.४८ ॥
Da sprachen jene Vollendeten wieder zu Devala: Devala, du Reichtum der Askese, dorthin zu gehen ist nicht dein Weg.
9.51.49
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सिद्धानां देवलः पुनः ।
आनुपूर्व्येण लोकांस्तान्सर्वानवततार ह ॥ ९.५१.४९ ॥
Als Devala die Worte der Vollendeten hörte, stieg er erneut der Reihe nach durch all diese Welten herab.
9.51.50
स्वमाश्रमपदं पुण्यमाजगाम पतङ्गवत् ।
प्रविशन्नेव चापश्यज्जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.५० ॥
Devala kam wie ein Vogel zu seiner heiligen Einsiedelei, und beim Eintreten sah er Jaigīṣavya.
9.51.51
ततो बुद्ध्या व्यगणयद्देवलो धर्मयुक्तया ।
दृष्ट्वा प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.५१ ॥
Dann überlegte Devala mit einem dem Dharma verbundenen Verstand und erkannte die aus dem Yoga geborene Kraft der Askese Jaigīṣavyas.
9.51.52
ततोऽब्रवीन्महात्मानं जैगीषव्यं स देवलः ।
विनयावनतो राजन्नुपसर्प्य महामुनिम् ॥ ९.५१.५२ ॥
Da trat Devala, in Demut verneigt, vor den großen Weisen und sprach zu dem großherzigen Jaigīṣavya, o König.
9.51.53
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा उपदेशं चकार सः ।
विधिं च योगस्य परं कार्याकार्यं च शास्त्रतः ॥ ९.५१.५३ ॥
Nachdem er seine Worte gehört hatte, gab er Unterweisung: die höchste Methode des Yoga und was nach den Schriften zu tun und zu lassen ist.
9.51.54
संन्यासकृतबुद्धिं तं ततो दृष्ट्वा महातपाः ।
सर्वाश्चास्य क्रियाश्चक्रे विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ९.५१.५४ ॥
Als er sah, dass sein Sinn auf die Entsagung gerichtet war, vollzog dieser große Asket für ihn alle Riten nach der vorgeschriebenen Regel.
9.51.55
संन्यासकृतबुद्धिं तं भूतानि पितृभिः सह ।
ततो दृष्ट्वा प्ररुरुदुः कोऽस्मान्संविभजिष्यति ॥ ९.५१.५५ ॥
Als sie ihn sahen, dessen Sinn auf Entsagung gerichtet war, weinten die Wesen zusammen mit den Ahnen laut auf: "Wer wird uns nun verteilen?"
9.51.56
देवलस्तु वचः श्रुत्वा भूतानां करुणं तथा ।
दिशो दश व्याहरतां मोक्षं त्यक्तुं मनो दधे ॥ ९.५१.५६ ॥
Devala hörte die jämmerlichen Worte der Wesen, die in den zehn Richtungen riefen, und fasste den Entschluss, die Befreiung aufzugeben.
9.51.57
ततस्तु फलमूलानि पवित्राणि च भारत ।
पुष्पाण्योषधयश्चैव रोरूयन्ते सहस्रशः ॥ ९.५१.५७ ॥
Da, o Bhārata, weinten auch Früchte und Wurzeln, reine Blüten und Kräuter tausendfach.
9.51.58
पुनर्नो देवलः क्षुद्रो नूनं छेत्स्यति दुर्मतिः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दत्त्वा नावबुध्यते ॥ ९.५१.५८ ॥
Wahrlich, dieser niedrige, böse Devala wird uns wieder zerschneiden — er, der allen Wesen Sicherheit gibt und es doch nicht bemerkt.
9.51.59
ततो भूयो व्यगणयत्स्वबुद्ध्या मुनिसत्तमः ।
मोक्षे गार्हस्थ्यधर्मे वा किं नु श्रेयस्करं भवेत् ॥ ९.५१.५९ ॥
Da erwog jener beste der Weisen erneut mit seinem eigenen Verstand: Was wäre heilsamer — die Befreiung oder das Dharma des Hausherrn?
9.51.60
इति निश्चित्य मनसा देवलो राजसत्तम ।
त्यक्त्वा गार्हस्थ्यधर्मं स मोक्षधर्ममरोचयत् ॥ ९.५१.६० ॥
Nachdem er so in seinem Geist entschieden hatte, o Bester der Könige, gab Devala das Dharma des Hausherrn auf und wählte das Dharma der Befreiung.
9.51.61
एवमादीनि सञ्चिन्त्य देवलो निश्चयात्ततः ।
प्राप्तवान्परमां सिद्धिं परं योगं च भारत ॥ ९.५१.६१ ॥
Nachdem Devala so bedacht hatte, erlangte er durch festen Entschluss höchste Vollendung und den höchsten Yoga, o Bhārata.
9.51.62
ततो देवाः समागम्य बृहस्पतिपुरोगमाः ।
जैगीषव्यं तपश्चास्य प्रशंसन्ति तपस्विनः ॥ ९.५१.६२ ॥
Dann lobten die Götter, unter Führung Bṛhaspatis versammelt, die Askese Jaigīṣavyas, und ebenso die Asketen.
9.51.63
अथाब्रवीदृषिवरो देवान्वै नारदस्तदा ।
जैगीषव्ये तपो नास्ति विस्मापयति योऽसितम् ॥ ९.५१.६३ ॥
Da sprach Nārada, der beste der Weisen, zu den Göttern: 'In Jaigīṣavya gibt es keine Askese; er verblüfft sogar Asita.'
9.51.64
तमेवंवादिनं धीरं प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः ।
मैवमित्येव शंसन्तो जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.६४ ॥
Dem standhaften Nārada, der so sprach, antworteten die Götter: 'So ist es nicht', und sie lobten weiter den großen Weisen Jaigīṣavya.
9.51.65
तत्राप्युपस्पृश्य ततो महात्मा दत्त्वा च वित्तं हलभृद्द्विजेभ्यः ।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा जगाम सोमस्य महत्स तीर्थम् ॥ ९.५१.६५ ॥
Auch dort reinigte sich der großmütige Pflugträger durch Wasser, gab den Brahmanen Reichtum, und nachdem er durch seine höchst edlen Taten das Dharma erlangt hatte, ging er zur großen heiligen Furt des Soma.