Mahābhārata · Adhyāya 9.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.51.1
तस्मिन्नेव तु धर्मात्मा वसति स्म तपोधनः ।
गार्हस्थ्यं धर्ममास्थाय असितो देवलः पुरा ॥ ९.५१.१ ॥
Naquele mesmo lugar habitavam outrora Asita e Devala, de alma justa, cuja riqueza era o ascetismo, tendo assumido o dever de chefe de família.
9.51.2
धर्मनित्यः शुचिर्दान्तो न्यस्तदण्डो महातपाः ।
कर्मणा मनसा वाचा समः सर्वेषु जन्तुषु ॥ ९.५१.२ ॥
Sempre firme no dharma, puro, dominado, tendo deposto o bastão, grande asceta, igual para com todos os seres vivos em ação, pensamento e palavra.
9.51.3
अक्रोधनो महाराज तुल्यनिन्दाप्रियाप्रियः ।
काञ्चने लोष्टके चैव समदर्शी महातपाः ॥ ९.५१.३ ॥
Ó grande rei, era livre de ira, igual diante da censura e do elogio, do agradável e do desagradável, vendo igualmente o ouro e um torrão de terra, grande asceta.
9.51.4
देवताः पूजयन्नित्यमतिथींश्च द्विजैः सह ।
ब्रह्मचर्यरतो नित्यं सदा धर्मपरायणः ॥ ९.५१.४ ॥
Sempre honrava os deuses e, junto com os nascidos duas vezes, acolhia os hóspedes; sempre deleitado na disciplina da castidade, estava sempre devotado ao dharma.
9.51.5
ततोऽभ्येत्य महाराज योगमास्थाय भिक्षुकः ।
जैगीषव्यो मुनिर्धीमांस्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः ॥ ९.५१.५ ॥
Então, ó grande rei, o sábio muni Jaigīṣavya chegou ali como mendigo, tendo adotado o yoga, e permaneceu recolhido naquele lugar sagrado.
9.51.6
देवलस्याश्रमे राजन्न्यवसत्स महाद्युतिः ।
योगनित्यो महाराज सिद्धिं प्राप्तो महातपाः ॥ ९.५१.६ ॥
No eremitério de Devala, ó rei, habitou aquele de grande esplendor; ó grande rei, o grande asceta, sempre devotado ao yoga, alcançou a perfeição.
9.51.7
तं तत्र वसमानं तु जैगीषव्यं महामुनिम् ।
देवलो दर्शयन्नेव नैवायुञ्जत धर्मतः ॥ ९.५१.७ ॥
Devala, embora parecesse mostrar o grande sábio Jaigīṣavya que ali habitava, não se uniu a ele segundo o dharma.
9.51.8
एवं तयोर्महाराज दीर्घकालो व्यतिक्रमत् ।
जैगीषव्यं मुनिं चैव न ददर्शाथ देवलः ॥ ९.५१.८ ॥
Assim, ó grande rei, passou muito tempo para os dois, e Devala não viu o sábio Jaigīṣavya.
9.51.9
आहारकाले मतिमान्परिव्राड्जनमेजय ।
उपातिष्ठत धर्मज्ञो भैक्षकाले स देवलम् ॥ ९.५१.९ ॥
No horário da refeição, ó Janamejaya, o sábio asceta errante, conhecedor do dharma, aproximou-se de Devala na hora da esmola.
9.51.10
स दृष्ट्वा भिक्षुरूपेण प्राप्तं तत्र महामुनिम् ।
गौरवं परमं चक्रे प्रीतिं च विपुलां तथा ॥ ९.५१.१० ॥
Ao ver o grande sábio chegar ali em forma de mendigo, mostrou-lhe suprema reverência e grande afeto.
9.51.11
देवलस्तु यथाशक्ति पूजयामास भारत ।
ऋषिदृष्टेन विधिना समा बह्व्यः समाहितः ॥ ९.५१.११ ॥
Devala, ó Bhārata, honrou-o segundo a sua capacidade, pelo rito visto pelos sábios, com mente recolhida, por muitos anos.
9.51.12
कदाचित्तस्य नृपते देवलस्य महात्मनः ।
चिन्ता सुमहती जाता मुनिं दृष्ट्वा महाद्युतिम् ॥ ९.५१.१२ ॥
Ó rei, em certa ocasião surgiu grande inquietação na mente daquele Devala de grande alma ao ver o sábio de esplendor radiante.
9.51.13
समास्तु समतिक्रान्ता बह्व्यः पूजयतो मम ।
न चायमलसो भिक्षुरभ्यभाषत किञ्चन ॥ ९.५१.१३ ॥
Muitos anos se haviam passado enquanto eu o honrava, e ainda assim este mendicante, livre de preguiça, nada disse.
9.51.14
एवं विगणयन्नेव स जगाम महोदधिम् ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्कलशं गृह्य देवलः ॥ ९.५१.१४ ॥
Assim calculando, ele foi ao grande oceano; o glorioso Devala, que se move pelo céu, seguia levando o cântaro.
9.51.15
गच्छन्नेव स धर्मात्मा समुद्रं सरितां पतिम् ।
जैगीषव्यं ततोऽपश्यद्गतं प्रागेव भारत ॥ ९.५१.१५ ॥
Enquanto caminhava, aquele de alma justa viu Jaigīṣavya no oceano, senhor dos rios, que já tinha partido antes, ó Bhārata.
9.51.16
ततः सविस्मयश्चिन्तां जगामाथासितः प्रभुः ।
कथं भिक्षुरयं प्राप्तः समुद्रे स्नात एव च ॥ ९.५१.१६ ॥
Então o senhor Asita, tomado de espanto, caiu em reflexão: 'Como este mendicante chegou ao oceano, e ainda se banhou ali?'
9.51.17
इत्येवं चिन्तयामास महर्षिरसितस्तदा ।
स्नात्वा समुद्रे विधिवच्छुचिर्जप्यं जजाप ह ॥ ९.५१.१७ ॥
Assim refletiu o grande sábio Asita. Então, tendo se banhado no oceano conforme a regra e se purificado, recitou o japa.
9.51.18
कृतजप्याह्निकः श्रीमानाश्रमं च जगाम ह ।
कलशं जलपूर्णं वै गृहीत्वा जनमेजय ॥ ९.५१.१८ ॥
Tendo concluído seu japa e seus ritos diários, o glorioso Asita foi à sua ermida, ó Janamejaya, levando o cântaro cheio de água.
9.51.19
ततः स प्रविशन्नेव स्वमाश्रमपदं मुनिः ।
आसीनमाश्रमे तत्र जैगीषव्यमपश्यत ॥ ९.५१.१९ ॥
Então, assim que o sábio entrou no recinto de seu eremitério, viu Jaigīṣavya sentado no āśrama.
9.51.20
न व्याहरति चैवैनं जैगीषव्यः कथञ्चन ।
काष्ठभूतोऽऽश्रमपदे वसति स्म महातपाः ॥ ९.५१.२० ॥
Jaigīṣavya de forma alguma lhe dirigia a palavra; o grande asceta permanecia no āśrama imóvel como um tronco de madeira.
9.51.21
तं दृष्ट्वा चाप्लुतं तोये सागरे सागरोपमम् ।
प्रविष्टमाश्रमं चापि पूर्वमेव ददर्श सः ॥ ९.५१.२१ ॥
Ao vê-lo imerso na água do oceano, semelhante ao próprio oceano, e também ao que já tinha entrado antes no āśrama, ele se espantou.
9.51.22
असितो देवलो राजंश्चिन्तयामास बुद्धिमान् ।
दृष्टः प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.२२ ॥
Ó rei, o sábio Asita Devala começou a refletir, pois vira o poder da austeridade nascido do yoga de Jaigīṣavya.
9.51.23
चिन्तयामास राजेन्द्र तदा स मुनिसत्तमः ।
मया दृष्टः समुद्रे च आश्रमे च कथं त्वयम् ॥ ९.५१.२३ ॥
Ó senhor dos reis, então aquele melhor dos sábios refletiu: eu o vi no oceano e o vi no āśrama; como isso pode ser?
9.51.24
एवं विगणयन्नेव स मुनिर्मन्त्रपारगः ।
उत्पपाताश्रमात्तस्मादन्तरिक्षं विशां पते ॥ ९.५१.२४ ॥
Enquanto assim refletia, aquele sábio, mestre das fórmulas sagradas, ergueu-se do āśrama aos céus, ó senhor dos homens.
9.51.25
सोऽन्तरिक्षचरान्सिद्धान्समपश्यत्समाहितान् ।
जैगीषव्यं च तैः सिद्धैः पूज्यमानमपश्यत ॥ ९.५१.२५ ॥
Ele viu os seres perfeitos que se movem no céu, recolhidos em si mesmos, e viu Jaigīṣavya sendo honrado por aqueles seres perfeitos.
9.51.26
ततोऽसितः सुसंरब्धो व्यवसायी दृढव्रतः ।
अपश्यद्वै दिवं यान्तं जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.२६ ॥
Então Devala, muito agitado, resoluto e firme em seu voto, viu Jaigīṣavya indo para o céu.
9.51.27
तस्माच्च पितृलोकं तं व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ।
पितृलोकाच्च तं यान्तं याम्यं लोकमपश्यत ॥ ९.५१.२७ ॥
E dali o viu seguir para o mundo dos ancestrais; e do mundo dos ancestrais o viu seguir para o mundo de Yama.
9.51.28
तस्मादपि समुत्पत्य सोमलोकमभिष्टुतम् ।
व्रजन्तमन्वपश्यत्स जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.२८ ॥
Elevando-se também dali, viu o grande sábio Jaigīṣavya seguir para o louvado mundo da lua.
9.51.29
लोकान्समुत्पतन्तं च शुभानेकान्तयाजिनाम् ।
ततोऽग्निहोत्रिणां लोकांस्तेभ्यश्चाप्युत्पपात ह ॥ ९.५१.२९ ॥
Viu-o elevar-se pelos mundos auspiciosos dos que sacrificam com mente única; depois elevou-se aos mundos dos sacerdotes do fogo, e os ultrapassou.
9.51.30
दर्शं च पौर्णमासं च ये यजन्ति तपोधनाः ।
तेभ्यः स ददृशे धीमाँल्लोकेभ्यः पशुयाजिनाम् ॥ ९.५१.३० ॥
Daqueles que, ricos em ascese, realizam os ritos da lua nova e da lua cheia, e dos mundos dos sacrificadores de animais, aquele sábio foi visto.
9.51.31
चातुर्मास्यैर्बहुविधैर्यजन्ते ये तपोधनाः ।
तेषां स्थानं तथा यान्तं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् ॥ ९.५१.३१ ॥
Viu também a morada dos ascetas ricos em austeridade que realizam os diversos ritos de cāturmāsya, e a dos que oferecem o agniṣṭoma.
9.51.32
अग्निष्टुतेन च तथा ये यजन्ति तपोधनाः ।
तत्स्थानमनुसम्प्राप्तमन्वपश्यत देवलः ॥ ९.५१.३२ ॥
Os ascetas ricos em austeridade que oferecem com o rito agniṣṭuta e da mesma forma, Devala, ao chegar àquele lugar, o viu.
9.51.33
वाजपेयं क्रतुवरं तथा बहुसुवर्णकम् ।
आहरन्ति महाप्राज्ञास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३३ ॥
Os muito sábios realizam o vājapeya, o melhor dos sacrifícios, e o de muito ouro; em seus mundos ele o viu.
9.51.34
यजन्ते पुण्डरीकेण राजसूयेन चैव ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३४ ॥
Os que oferecem com o puṇḍarīka e com o rājasūya; em seus mundos Devala também viu Jaigīṣavya.
9.51.35
अश्वमेधं क्रतुवरं नरमेधं तथैव च ।
आहरन्ति नरश्रेष्ठास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३५ ॥
Os melhores dos homens realizam o aśvamedha, o melhor dos sacrifícios, e igualmente o naramedha; em seus mundos ele o viu.
9.51.36
सर्वमेधं च दुष्प्रापं तथा सौत्रामणिं च ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३६ ॥
Os que realizam o sarvamedha, difícil de alcançar, e igualmente o sautrāmaṇī; em seus mundos Devala também viu Jaigīṣavya.
9.51.37
द्वादशाहैश्च सत्रैर्ये यजन्ते विविधैर्नृप ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३७ ॥
Ó rei, nos mundos daqueles que sacrificam com ritos de doze dias e diversas sessões, Devala viu Jaigīṣavya.
9.51.38
मित्रावरुणयोर्लोकानादित्यानां तथैव च ।
सलोकतामनुप्राप्तमपश्यत ततोऽसितः ॥ ९.५१.३८ ॥
Então Asita viu os mundos de Mitra e Varuṇa, assim como os mundos dos Ādityas, e aqueles que haviam alcançado a salokatā.
9.51.39
रुद्राणां च वसूनां च स्थानं यच्च बृहस्पतेः ।
तानि सर्वाण्यतीतं च समपश्यत्ततोऽसितः ॥ ९.५१.३९ ॥
Tendo passado além de todos eles, a morada dos Rudras e dos Vasus, e a de Bṛhaspati, Asita então viu tudo completamente.
9.51.40
आरुह्य च गवां लोकं प्रयान्तं ब्रह्मसत्रिणाम् ।
लोकानपश्यद्गच्छन्तं जैगीषव्यं ततोऽसितः ॥ ९.५१.४० ॥
Ascendendo ao mundo das vacas, Asita então viu Jaigīṣavya indo para os mundos dos que realizam o brahma-satra.
9.51.41
त्रीँल्लोकानपरान्विप्रमुत्पतन्तं स्वतेजसा ।
पतिव्रतानां लोकांश्च व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ॥ ९.५१.४१ ॥
Ele viu aquele sábio elevar-se pelo próprio esplendor para os três e outros mundos, indo para os mundos das esposas devotadas.
9.51.42
ततो मुनिवरं भूयो जैगीषव्यमथासितः ।
नान्वपश्यत योगस्थमन्तर्हितमरिंदम ॥ ९.५१.४२ ॥
Então Asita não viu mais o melhor dos sábios, Jaigīṣavya, pois ele havia desaparecido, permanecendo no yoga. Ó domador de inimigos!
9.51.43
सोऽचिन्तयन्महाभागो जैगीषव्यस्य देवलः ।
प्रभावं सुव्रतत्वं च सिद्धिं योगस्य चातुलाम् ॥ ९.५१.४३ ॥
O muito afortunado Devala refletiu sobre o poder de Jaigīṣavya, seu voto firme e a incomparável perfeição do yoga.
9.51.44
असितोऽपृच्छत तदा सिद्धाँल्लोकेषु सत्तमान् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा धीरस्तान्ब्रह्मसत्रिणः ॥ ९.५१.४४ ॥
Então Asita, reverente e de mãos postas, firme de espírito, perguntou aos melhores dos perfeitos nos mundos que realizavam o sacrifício do brahman.
9.51.45
जैगीषव्यं न पश्यामि तं शंसत महौजसम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.५१.४५ ॥
Não vejo Jaigīṣavya. Falai-me daquele de grande poder. Isto desejo ouvir, pois minha curiosidade é grande.
9.51.46
शृणु देवल भूतार्थं शंसतां नो दृढव्रत ।
जैगीषव्यो गतो लोकं शाश्वतं ब्रह्मणोऽव्ययम् ॥ ९.५१.४६ ॥
Ouve, Devala, firme em teu voto, a verdade do ocorrido, como a dizemos: Jaigīṣavya foi ao mundo eterno e imperecível de Brahman.
9.51.47
स श्रुत्वा वचनं तेषां सिद्धानां ब्रह्मसत्रिणाम् ।
असितो देवलस्तूर्णमुत्पपात पपात च ॥ ९.५१.४७ ॥
Ao ouvir as palavras daqueles perfeitos que realizavam o sacrifício do brahman, Asita-Devala levantou-se rapidamente e depois caiu.
9.51.48
ततः सिद्धास्त ऊचुर्हि देवलं पुनरेव ह ।
न देवल गतिस्तत्र तव गन्तुं तपोधन ॥ ९.५१.४८ ॥
Então aqueles perfeitos falaram de novo a Devala: Devala, ó tesouro de austeridade, não é o teu caminho ir para lá.
9.51.49
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सिद्धानां देवलः पुनः ।
आनुपूर्व्येण लोकांस्तान्सर्वानवततार ह ॥ ९.५१.४९ ॥
Ao ouvir as palavras dos perfeitos, Devala desceu novamente, em ordem, por todos aqueles mundos.
9.51.50
स्वमाश्रमपदं पुण्यमाजगाम पतङ्गवत् ।
प्रविशन्नेव चापश्यज्जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.५० ॥
Devala chegou ao seu eremitério sagrado como um pássaro, e ao entrar viu Jaigīṣavya.
9.51.51
ततो बुद्ध्या व्यगणयद्देवलो धर्मयुक्तया ।
दृष्ट्वा प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.५१ ॥
Então Devala refletiu com um intelecto unido ao dharma, e viu o poder da austeridade nascido do yoga de Jaigīṣavya.
9.51.52
ततोऽब्रवीन्महात्मानं जैगीषव्यं स देवलः ।
विनयावनतो राजन्नुपसर्प्य महामुनिम् ॥ ९.५१.५२ ॥
Então Devala, curvado em humildade, aproximou-se do grande sábio e falou ao magnânimo Jaigīṣavya, ó rei.
9.51.53
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा उपदेशं चकार सः ।
विधिं च योगस्य परं कार्याकार्यं च शास्त्रतः ॥ ९.५१.५३ ॥
Tendo ouvido suas palavras, deu o ensinamento: o método supremo do yoga, e o que deve e o que não deve ser feito segundo as escrituras.
9.51.54
संन्यासकृतबुद्धिं तं ततो दृष्ट्वा महातपाः ।
सर्वाश्चास्य क्रियाश्चक्रे विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ९.५१.५४ ॥
Vendo-o com a mente voltada para a renúncia, aquele grande asceta realizou por ele todos os ritos segundo a regra prescrita.
9.51.55
संन्यासकृतबुद्धिं तं भूतानि पितृभिः सह ।
ततो दृष्ट्वा प्ररुरुदुः कोऽस्मान्संविभजिष्यति ॥ ९.५१.५५ ॥
Ao vê-lo com a mente voltada para a renúncia, os seres junto com os ancestrais choraram alto: "Quem agora nos dividirá?"
9.51.56
देवलस्तु वचः श्रुत्वा भूतानां करुणं तथा ।
दिशो दश व्याहरतां मोक्षं त्यक्तुं मनो दधे ॥ ९.५१.५६ ॥
Devala ouviu as palavras lastimosas dos seres que clamavam nas dez direções e resolveu abandonar a libertação.
9.51.57
ततस्तु फलमूलानि पवित्राणि च भारत ।
पुष्पाण्योषधयश्चैव रोरूयन्ते सहस्रशः ॥ ९.५१.५७ ॥
Então, ó Bhārata, frutos e raízes, flores puras e ervas também choraram aos milhares.
9.51.58
पुनर्नो देवलः क्षुद्रो नूनं छेत्स्यति दुर्मतिः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दत्त्वा नावबुध्यते ॥ ९.५१.५८ ॥
Mais uma vez, certamente este Devala vil e de mente má nos cortará — ele, que dá segurança a todos os seres e, no entanto, não o percebe.
9.51.59
ततो भूयो व्यगणयत्स्वबुद्ध्या मुनिसत्तमः ।
मोक्षे गार्हस्थ्यधर्मे वा किं नु श्रेयस्करं भवेत् ॥ ९.५१.५९ ॥
Então aquele melhor dos sábios considerou novamente com seu próprio intelecto: o que seria mais benéfico, a libertação ou o dharma do chefe de família?
9.51.60
इति निश्चित्य मनसा देवलो राजसत्तम ।
त्यक्त्वा गार्हस्थ्यधर्मं स मोक्षधर्ममरोचयत् ॥ ९.५१.६० ॥
Tendo assim decidido em sua mente, ó melhor dos reis, Devala abandonou o dharma do chefe de família e preferiu o dharma da libertação.
9.51.61
एवमादीनि सञ्चिन्त्य देवलो निश्चयात्ततः ।
प्राप्तवान्परमां सिद्धिं परं योगं च भारत ॥ ९.५१.६१ ॥
Tendo refletido assim, Devala, por firme resolução, alcançou a suprema perfeição e o yoga mais elevado, ó Bhārata.
9.51.62
ततो देवाः समागम्य बृहस्पतिपुरोगमाः ।
जैगीषव्यं तपश्चास्य प्रशंसन्ति तपस्विनः ॥ ९.५१.६२ ॥
Então os deuses, reunidos sob a liderança de Bṛhaspati, louvaram a austeridade de Jaigīṣavya, e os ascetas também.
9.51.63
अथाब्रवीदृषिवरो देवान्वै नारदस्तदा ।
जैगीषव्ये तपो नास्ति विस्मापयति योऽसितम् ॥ ९.५१.६३ ॥
Então Nārada, o melhor dos sábios, disse aos deuses: 'Em Jaigīṣavya não há austeridade; ele até surpreende Asita.'
9.51.64
तमेवंवादिनं धीरं प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः ।
मैवमित्येव शंसन्तो जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.६४ ॥
Ao firme Nārada, que assim falava, os deuses responderam: 'Não é assim', e continuaram a louvar o grande sábio Jaigīṣavya.
9.51.65
तत्राप्युपस्पृश्य ततो महात्मा दत्त्वा च वित्तं हलभृद्द्विजेभ्यः ।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा जगाम सोमस्य महत्स तीर्थम् ॥ ९.५१.६५ ॥
Também ali, tendo se purificado com água, o magnânimo portador do arado deu riquezas aos brâmanes e, tendo alcançado o dharma por seus supremos atos nobres, partiu para o grande vau sagrado de Soma.