மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.51
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.51.1
तस्मिन्नेव तु धर्मात्मा वसति स्म तपोधनः ।
गार्हस्थ्यं धर्ममास्थाय असितो देवलः पुरा ॥ ९.५१.१ ॥
அதே இடத்தில் தர்மாத்மாவும் தவமே செல்வமாகக் கொண்டவருமான அசிதரும் தேவலரும் முன்பு இல்லற தர்மத்தை ஏற்றுக்கொண்டு வாழ்ந்தனர்.
9.51.2
धर्मनित्यः शुचिर्दान्तो न्यस्तदण्डो महातपाः ।
कर्मणा मनसा वाचा समः सर्वेषु जन्तुषु ॥ ९.५१.२ ॥
அவர் தர்மத்தில் நிலைத்தவர், தூயவர், அடக்கமுடையவர், தண்டத்தைத் துறந்தவர், மகாதவசி; செயல், மனம், வாக்கு ஆகியவற்றில் எல்லா உயிர்களிடமும் சமமானவர்.
9.51.3
अक्रोधनो महाराज तुल्यनिन्दाप्रियाप्रियः ।
काञ्चने लोष्टके चैव समदर्शी महातपाः ॥ ९.५१.३ ॥
மகாராஜாவே, அவர் கோபமற்றவர்; நிந்தையும் புகழும், இனிமையும் கசப்பும் அவருக்கு சமம்; பொன்னையும் மண்கட்டியையும் சமமாகக் காண்பவர், மகாதவசி.
9.51.4
देवताः पूजयन्नित्यमतिथींश्च द्विजैः सह ।
ब्रह्मचर्यरतो नित्यं सदा धर्मपरायणः ॥ ९.५१.४ ॥
அவர் எப்போதும் தேவர்களை வழிபட்டார், அந்தணர்களுடன் விருந்தினர்களையும் உபசரித்தார்; எப்போதும் பிரம்மசரியத்தில் ஈடுபட்டு, எப்போதும் தர்மத்தில் பற்றுடையவராய் இருந்தார்.
9.51.5
ततोऽभ्येत्य महाराज योगमास्थाय भिक्षुकः ।
जैगीषव्यो मुनिर्धीमांस्तस्मिंस्तीर्थे समाहितः ॥ ९.५१.५ ॥
பின்னர், மகாராஜாவே, அறிவுள்ள முனிவர் ஜைகீஷவ்யர் யோகத்தை மேற்கொண்ட பிக்ஷுவாக வந்து, அந்தத் தீர்த்தத்தில் ஒருமனதுடன் நிலைபெற்றார்.
9.51.6
देवलस्याश्रमे राजन्न्यवसत्स महाद्युतिः ।
योगनित्यो महाराज सिद्धिं प्राप्तो महातपाः ॥ ९.५१.६ ॥
ராஜாவே, அந்த மகாதேஜஸ்வி தேவலரின் ஆசிரமத்தில் வசித்தார். மகாராஜாவே, யோகத்தில் நிலைத்த அந்த மகாதவசி சித்தியை அடைந்தார்.
9.51.7
तं तत्र वसमानं तु जैगीषव्यं महामुनिम् ।
देवलो दर्शयन्नेव नैवायुञ्जत धर्मतः ॥ ९.५१.७ ॥
அங்கே வசித்த அந்த மகாமுனி ஜைகீஷவ்யரை தேவலர் காட்டுவதுபோல் இருந்தும் தர்மப்படி அணுகவில்லை.
9.51.8
एवं तयोर्महाराज दीर्घकालो व्यतिक्रमत् ।
जैगीषव्यं मुनिं चैव न ददर्शाथ देवलः ॥ ९.५१.८ ॥
மகாராஜாவே, இவ்வாறு அவர்கள் இருவருக்கும் நீண்ட காலம் கழிந்தது; தேவலர் ஜைகீஷவ்ய முனியைக் காணவே இல்லை.
9.51.9
आहारकाले मतिमान्परिव्राड्जनमेजय ।
उपातिष्ठत धर्मज्ञो भैक्षकाले स देवलम् ॥ ९.५१.९ ॥
ஜனமேஜயா, உணவு நேரத்தில் அறிவுள்ள பரிவ்ராஜகர், தர்மம் அறிந்தவர், பிச்சை நேரத்தில் தேவலரை அணுகினார்.
9.51.10
स दृष्ट्वा भिक्षुरूपेण प्राप्तं तत्र महामुनिम् ।
गौरवं परमं चक्रे प्रीतिं च विपुलां तथा ॥ ९.५१.१० ॥
அவர் பிச்சைக்காரர் வடிவில் அங்கு வந்த அந்த மகாமுனியைக் கண்டு மிகுந்த மரியாதையும் பெரும் அன்பும் காட்டினார்.
9.51.11
देवलस्तु यथाशक्ति पूजयामास भारत ।
ऋषिदृष्टेन विधिना समा बह्व्यः समाहितः ॥ ९.५१.११ ॥
பாரதா, தேவலர் தம் சக்திக்கேற்ப, முனிவர்கள் கண்ட விதிப்படி, ஒருமனதுடன் பல ஆண்டுகள் அவரை வழிபட்டார்.
9.51.12
कदाचित्तस्य नृपते देवलस्य महात्मनः ।
चिन्ता सुमहती जाता मुनिं दृष्ट्वा महाद्युतिम् ॥ ९.५१.१२ ॥
அரசே, ஒருகாலத்தில் அந்த மகாத்மா தேவலருக்கு, அந்த பிரகாசமான முனிவரைக் கண்டதால் பெரும் கவலை எழுந்தது.
9.51.13
समास्तु समतिक्रान्ता बह्व्यः पूजयतो मम ।
न चायमलसो भिक्षुरभ्यभाषत किञ्चन ॥ ९.५१.१३ ॥
பல ஆண்டுகள் கடந்துவிட்டன; நான் இவரை வணங்கி வந்தேன், ஆனால் சோம்பலற்ற இந்தப் பிட்சு ஒன்றும் பேசவில்லை.
9.51.14
एवं विगणयन्नेव स जगाम महोदधिम् ।
अन्तरिक्षचरः श्रीमान्कलशं गृह्य देवलः ॥ ९.५१.१४ ॥
இவ்வாறு எண்ணிக்கொண்டே அவர் பெருங்கடலுக்குச் சென்றார்; ஆகாயத்தில் சஞ்சரிக்கும் செல்வமிக்க தேவலர் கலசத்தை எடுத்துக்கொண்டு சென்றார்.
9.51.15
गच्छन्नेव स धर्मात्मा समुद्रं सरितां पतिम् ।
जैगीषव्यं ततोऽपश्यद्गतं प्रागेव भारत ॥ ९.५१.१५ ॥
நடந்துகொண்டிருக்கும்போதே அந்தத் தர்மாத்மா, நதிகளின் தலைவனான கடலில், முன்பே அங்கு சென்றிருந்த ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார், ஓ பாரதா.
9.51.16
ततः सविस्मयश्चिन्तां जगामाथासितः प्रभुः ।
कथं भिक्षुरयं प्राप्तः समुद्रे स्नात एव च ॥ ९.५१.१६ ॥
பின்னர் வியப்புற்ற பிரபு அசிதர் சிந்தையில் ஆழ்ந்தார்: 'இந்தப் பிட்சு எப்படி கடலுக்கு வந்து, அங்கேயே நீராடியும் விட்டான்?'
9.51.17
इत्येवं चिन्तयामास महर्षिरसितस्तदा ।
स्नात्वा समुद्रे विधिवच्छुचिर्जप्यं जजाप ह ॥ ९.५१.१७ ॥
மகரிஷி அசிதர் இவ்வாறு அப்போது சிந்தித்தார்; பின்னர் கடலில் முறைப்படி நீராடி, தூய்மையுடன் ஜபம் செய்தார்.
9.51.18
कृतजप्याह्निकः श्रीमानाश्रमं च जगाम ह ।
कलशं जलपूर्णं वै गृहीत्वा जनमेजय ॥ ९.५१.१८ ॥
ஜபமும் நித்திய கடமைகளும் முடித்த செல்வமிக்க அசிதர் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றார்; ஓ ஜனமேஜயா, நீர் நிறைந்த கலசத்தை எடுத்துக்கொண்டு.
9.51.19
ततः स प्रविशन्नेव स्वमाश्रमपदं मुनिः ।
आसीनमाश्रमे तत्र जैगीषव्यमपश्यत ॥ ९.५१.१९ ॥
அப்போது அந்த முனிவர் தம் ஆசிரம இடத்தில் நுழைந்தவுடனேயே, அங்கே ஆசிரமத்தில் அமர்ந்திருந்த ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார்.
9.51.20
न व्याहरति चैवैनं जैगीषव्यः कथञ्चन ।
काष्ठभूतोऽऽश्रमपदे वसति स्म महातपाः ॥ ९.५१.२० ॥
ஜைகீஷவ்யர் எவ்விதத்திலும் அவனிடம் பேசவில்லை; அந்த மகா தவசி ஆசிரம இடத்தில் மரக்கட்டை போல் நிலையாக வசித்தார்.
9.51.21
तं दृष्ट्वा चाप्लुतं तोये सागरे सागरोपमम् ।
प्रविष्टमाश्रमं चापि पूर्वमेव ददर्श सः ॥ ९.५१.२१ ॥
கடலில் நீரில் மூழ்கியிருந்தவரை, கடலுக்கு ஒப்பானவரை அவர் கண்டபின், முன்பே ஆசிரமத்தில் நுழைந்திருந்தவரையும் அவர் கண்டார்.
9.51.22
असितो देवलो राजंश्चिन्तयामास बुद्धिमान् ।
दृष्टः प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.२२ ॥
அரசே, அறிவுள்ள அசிதர் தேவலர் சிந்திக்கலானார். ஜைகீஷவ்யரின் யோகத்தினால் பிறந்த தவ வலிமையை அவர் கண்டிருந்தார்.
9.51.23
चिन्तयामास राजेन्द्र तदा स मुनिसत्तमः ।
मया दृष्टः समुद्रे च आश्रमे च कथं त्वयम् ॥ ९.५१.२३ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, அப்போது அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் சிந்தித்தார்: நான் இவரை கடலிலும் ஆசிரமத்திலும் கண்டேனே; இது எப்படி?
9.51.24
एवं विगणयन्नेव स मुनिर्मन्त्रपारगः ।
उत्पपाताश्रमात्तस्मादन्तरिक्षं विशां पते ॥ ९.५१.२४ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்துக்கொண்டிருந்த மந்திர வித்தையில் தேர்ந்த அந்த முனிவர், மக்களின் அரசே, அந்த ஆசிரமத்திலிருந்து ஆகாயத்தில் எழுந்தார்.
9.51.25
सोऽन्तरिक्षचरान्सिद्धान्समपश्यत्समाहितान् ।
जैगीषव्यं च तैः सिद्धैः पूज्यमानमपश्यत ॥ ९.५१.२५ ॥
அவர் வானில் சஞ்சரிக்கும் ஒருமுகப்பட்ட சித்தர்களைக் கண்டார்; அந்தச் சித்தர்களால் வணங்கப்படும் ஜைகீஷவ்யரையும் கண்டார்.
9.51.26
ततोऽसितः सुसंरब्धो व्यवसायी दृढव्रतः ।
अपश्यद्वै दिवं यान्तं जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.२६ ॥
அதன்பின் மிகவும் சினமுற்ற, உறுதியான தீர்மானமும் திடமான விரதமும் கொண்ட தேவலர், ஜைகீஷவ்யர் சொர்க்கத்திற்குச் செல்வதைக் கண்டார்.
9.51.27
तस्माच्च पितृलोकं तं व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ।
पितृलोकाच्च तं यान्तं याम्यं लोकमपश्यत ॥ ९.५१.२७ ॥
அங்கிருந்து பிதுர்லோகத்திற்குச் செல்லும் அவரைத் தொடர்ந்து பார்த்தார்; பிதுர்லோகத்திலிருந்து செல்லும் அவரை யமலோகத்தில் கண்டார்.
9.51.28
तस्मादपि समुत्पत्य सोमलोकमभिष्टुतम् ।
व्रजन्तमन्वपश्यत्स जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.२८ ॥
அங்கிருந்தும் மேலெழுந்து, போற்றப்படும் சோமலோகத்திற்குச் செல்லும் அந்த மகாமுனி ஜைகீஷவ்யரை அவர் பின்தொடர்ந்து பார்த்தார்.
9.51.29
लोकान्समुत्पतन्तं च शुभानेकान्तयाजिनाम् ।
ततोऽग्निहोत्रिणां लोकांस्तेभ्यश्चाप्युत्पपात ह ॥ ९.५१.२९ ॥
ஒருமுகமாக யாகம் செய்வோரின் சுபலோகங்களுக்கு மேலெழுந்து செல்வதை அவர் கண்டார்; பின்னர் அக்னிஹோத்ரிகளின் லோகங்களுக்கு, அவர்களையும் கடந்து மேலெழுந்தார்.
9.51.30
दर्शं च पौर्णमासं च ये यजन्ति तपोधनाः ।
तेभ्यः स ददृशे धीमाँल्लोकेभ्यः पशुयाजिनाम् ॥ ९.५१.३० ॥
தபோதனர்களாகிய தர்ச, பௌர்ணமாஸ யாகங்களைச் செய்வோரின் லோகங்களிலிருந்தும், பசுயாகம் செய்வோரின் லோகங்களிலிருந்தும் அந்த ஞானி காணப்பட்டார்.
9.51.31
चातुर्मास्यैर्बहुविधैर्यजन्ते ये तपोधनाः ।
तेषां स्थानं तथा यान्तं तथाग्निष्टोमयाजिनाम् ॥ ९.५१.३१ ॥
தவமே செல்வமாகக் கொண்ட முனிவர்கள் பல வகையான சாதுர்மாஸ்ய யாகங்களைச் செய்கின்றனர்; அவர்களின் இடத்தையும், அக்னிஷ்டோம யாகம் செய்பவர்களின் இடத்தையும் அவன் கண்டான்.
9.51.32
अग्निष्टुतेन च तथा ये यजन्ति तपोधनाः ।
तत्स्थानमनुसम्प्राप्तमन्वपश्यत देवलः ॥ ९.५१.३२ ॥
தவமே செல்வமாகக் கொண்டவர்கள் அக்னிஷ்ட்டுத யாகத்தாலும் அவ்வாறே யாகம் செய்கின்றனர்; அவர்களின் அந்த இடத்தை அடைந்து தேவலர் கண்டார்.
9.51.33
वाजपेयं क्रतुवरं तथा बहुसुवर्णकम् ।
आहरन्ति महाप्राज्ञास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३३ ॥
மகாப்ராஜ்ஞர்கள் வாஜபேயம் எனும் சிறந்த யாகத்தையும், பெருமளவு பொன் தானம் செய்யும் யாகத்தையும் நடத்துகின்றனர்; அவர்களின் உலகங்களில் அவர் கண்டார்.
9.51.34
यजन्ते पुण्डरीकेण राजसूयेन चैव ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३४ ॥
புண்டரீக யாகத்தாலும், ராஜசூய யாகத்தாலும் யாகம் செய்பவர்கள்; அவர்களின் உலகங்களில் தேவலர் ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார்.
9.51.35
अश्वमेधं क्रतुवरं नरमेधं तथैव च ।
आहरन्ति नरश्रेष्ठास्तेषां लोकेष्वपश्यत ॥ ९.५१.३५ ॥
நரசிரேஷ்டர்கள் அஸ்வமேதம் எனும் சிறந்த யாகத்தையும், அவ்வாறே நரமேத யாகத்தையும் நடத்துகின்றனர்; அவர்களின் உலகங்களில் அவர் கண்டார்.
9.51.36
सर्वमेधं च दुष्प्रापं तथा सौत्रामणिं च ये ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३६ ॥
சர்வமேத யாகத்தையும், அடைவதற்கரிய சௌத்ராமணி யாகத்தையும் செய்பவர்கள்; அவர்களின் உலகங்களில் தேவலர் ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார்.
9.51.37
द्वादशाहैश्च सत्रैर्ये यजन्ते विविधैर्नृप ।
तेषां लोकेष्वपश्यच्च जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.३७ ॥
அரசே, பன்னிரண்டு நாள் யாகங்களாலும் பல்வேறு சத்திரங்களாலும் யாகம் செய்பவர்களின் உலகங்களில் தேவலர் ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார்.
9.51.38
मित्रावरुणयोर्लोकानादित्यानां तथैव च ।
सलोकतामनुप्राप्तमपश्यत ततोऽसितः ॥ ९.५१.३८ ॥
மித்திரன் வருணனின் உலகங்களையும் ஆதித்யர்களின் உலகங்களையும், அவ்வாறே சாலோகத்தை அடைந்தவர்களையும், அப்போது அசிதர் கண்டார்.
9.51.39
रुद्राणां च वसूनां च स्थानं यच्च बृहस्पतेः ।
तानि सर्वाण्यतीतं च समपश्यत्ततोऽसितः ॥ ९.५१.३९ ॥
ருத்திரர்களின், வசுக்களின் இடமும், பிருஹஸ்பதியின் இடமும், அவற்றையெல்லாம் கடந்து அசிதர் அப்போது முழுமையாகக் கண்டார்.
9.51.40
आरुह्य च गवां लोकं प्रयान्तं ब्रह्मसत्रिणाम् ।
लोकानपश्यद्गच्छन्तं जैगीषव्यं ततोऽसितः ॥ ९.५१.४० ॥
பசுக்களின் உலகில் ஏறி, பிரம்மசத்திரம் செய்பவர்களின் உலகங்களை நோக்கிச் செல்லும் ஜைகீஷவ்யரை அசிதர் கண்டார்.
9.51.41
त्रीँल्लोकानपरान्विप्रमुत्पतन्तं स्वतेजसा ।
पतिव्रतानां लोकांश्च व्रजन्तं सोऽन्वपश्यत ॥ ९.५१.४१ ॥
தன் தேஜஸால் மூன்று மற்ற உலகங்களை நோக்கி மேலெழும் அந்த விப்ரரையும், பதிவிரதைகளின் உலகங்களுக்குச் செல்லும் அவரையும் அவர் கண்டார்.
9.51.42
ततो मुनिवरं भूयो जैगीषव्यमथासितः ।
नान्वपश्यत योगस्थमन्तर्हितमरिंदम ॥ ९.५१.४२ ॥
அப்போது அசிதர் முனிவர்களில் சிறந்தவரான ஜைகீஷவ்யரை மீண்டும் காணவில்லை; அவர் யோகத்தில் நிலைத்து மறைந்துவிட்டார். ஓ எதிரிகளை அடக்குபவரே!
9.51.43
सोऽचिन्तयन्महाभागो जैगीषव्यस्य देवलः ।
प्रभावं सुव्रतत्वं च सिद्धिं योगस्य चातुलाम् ॥ ९.५१.४३ ॥
மகாபாக்கியவான் தேவலர் ஜைகீஷவ்யரின் ஆற்றலையும், அவரது சுவ்ரதத்தையும், யோகத்தின் ஒப்பற்ற சித்தியையும் எண்ணினார்.
9.51.44
असितोऽपृच्छत तदा सिद्धाँल्लोकेषु सत्तमान् ।
प्रयतः प्राञ्जलिर्भूत्वा धीरस्तान्ब्रह्मसत्रिणः ॥ ९.५१.४४ ॥
அப்போது அசிதர் பணிவுடனும் கைகூப்பியும், உறுதியுடனும், ப்ரஹ்மசத்ரம் செய்யும் உலகின் சிறந்த சித்தர்களிடம் கேட்டார்.
9.51.45
जैगीषव्यं न पश्यामि तं शंसत महौजसम् ।
एतदिच्छाम्यहं श्रोतुं परं कौतूहलं हि मे ॥ ९.५१.४५ ॥
ஜைகீஷவ்யரை நான் காணவில்லை. அந்த மகாதேஜஸ்வியைப் பற்றிச் சொல்லுங்கள். இதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; என் ஆர்வம் மிகப் பெரியது.
9.51.46
शृणु देवल भूतार्थं शंसतां नो दृढव्रत ।
जैगीषव्यो गतो लोकं शाश्वतं ब्रह्मणोऽव्ययम् ॥ ९.५१.४६ ॥
தேவலரே, உறுதியான விரதம் உடையவரே, நாங்கள் சொல்வதின் உண்மையைக் கேளுங்கள். ஜைகீஷவ்யர் பிரம்மனின் நித்தியமும் அழியாததுமான உலகிற்குச் சென்றுவிட்டார்.
9.51.47
स श्रुत्वा वचनं तेषां सिद्धानां ब्रह्मसत्रिणाम् ।
असितो देवलस्तूर्णमुत्पपात पपात च ॥ ९.५१.४७ ॥
ப்ரஹ்மசத்ரம் செய்யும் அந்தச் சித்தர்களின் சொற்களைக் கேட்டு, தேவலரான அசிதர் விரைவாக எழுந்தார்; பின்னர் விழுந்தார்.
9.51.48
ततः सिद्धास्त ऊचुर्हि देवलं पुनरेव ह ।
न देवल गतिस्तत्र तव गन्तुं तपोधन ॥ ९.५१.४८ ॥
அப்போது அந்தச் சித்தர்கள் மீண்டும் தேவலரிடம் சொன்னார்கள்: தேவலரே, தவச்செல்வரே, அங்கே செல்வது உங்கள் வழி அல்ல.
9.51.49
तेषां तद्वचनं श्रुत्वा सिद्धानां देवलः पुनः ।
आनुपूर्व्येण लोकांस्तान्सर्वानवततार ह ॥ ९.५१.४९ ॥
சித்தர்களின் அந்தச் சொல்லைக் கேட்ட தேவலர் மீண்டும் அனைத்து உலகங்களிலும் முறையாக இறங்கினார்.
9.51.50
स्वमाश्रमपदं पुण्यमाजगाम पतङ्गवत् ।
प्रविशन्नेव चापश्यज्जैगीषव्यं स देवलः ॥ ९.५१.५० ॥
தேவலர் தம் புனித ஆசிரமத்திற்குப் பறவை போல வந்தார்; நுழைந்தவுடனே ஜைகீஷவ்யரைக் கண்டார்.
9.51.51
ततो बुद्ध्या व्यगणयद्देवलो धर्मयुक्तया ।
दृष्ट्वा प्रभावं तपसो जैगीषव्यस्य योगजम् ॥ ९.५१.५१ ॥
பின்னர் தேவலர் தர்மத்துடன் கூடிய அறிவால் சிந்தித்தார்; ஜைகீஷவ்யரின் யோகத்தால் பிறந்த தவத்தின் ஆற்றலைக் கண்டார்.
9.51.52
ततोऽब्रवीन्महात्मानं जैगीषव्यं स देवलः ।
विनयावनतो राजन्नुपसर्प्य महामुनिम् ॥ ९.५१.५२ ॥
பின்னர் பணிவுடன் வணங்கிய தேவலர், ஓ அரசே, மாமுனியை அணுகி மகாத்மா ஜைகீஷவ்யரிடம் கூறினார்.
9.51.53
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा उपदेशं चकार सः ।
विधिं च योगस्य परं कार्याकार्यं च शास्त्रतः ॥ ९.५१.५३ ॥
அவருடைய அந்தச் சொல்லைக் கேட்டு அவர் உபதேசம் செய்தார்: யோகத்தின் உயர்ந்த முறையையும், சாஸ்திரப்படி செய்யத்தக்கது எது, செய்யத்தகாதது எது என்பதையும்.
9.51.54
संन्यासकृतबुद्धिं तं ततो दृष्ट्वा महातपाः ।
सर्वाश्चास्य क्रियाश्चक्रे विधिदृष्टेन कर्मणा ॥ ९.५१.५४ ॥
துறவில் மனம் நிலைத்தவரைக் கண்ட அந்த மகாதபஸ்வி, விதிப்படி அவருக்கான அனைத்துச் சடங்குகளையும் செய்தார்.
9.51.55
संन्यासकृतबुद्धिं तं भूतानि पितृभिः सह ।
ततो दृष्ट्वा प्ररुरुदुः कोऽस्मान्संविभजिष्यति ॥ ९.५१.५५ ॥
சந்நியாசத்தில் மனம் நிலைத்தவனைக் கண்டு, பிதுர்களுடன் கூடிய உயிரினங்கள் அழத் தொடங்கின; இனி எங்களைப் பங்கிட்டுக் கொடுப்பவர் யார் என்று.
9.51.56
देवलस्तु वचः श्रुत्वा भूतानां करुणं तथा ।
दिशो दश व्याहरतां मोक्षं त्यक्तुं मनो दधे ॥ ९.५१.५६ ॥
தேவலர் உயிரினங்களின் கருணை நிறைந்த சொற்களைக் கேட்டார்; பத்துத் திசைகளிலும் அவர்கள் கதறினர்; அப்போது அவர் மோட்சத்தைக் கைவிட மனம் கொண்டார்.
9.51.57
ततस्तु फलमूलानि पवित्राणि च भारत ।
पुष्पाण्योषधयश्चैव रोरूयन्ते सहस्रशः ॥ ९.५१.५७ ॥
பின்னர், ஓ பாரதா, பழங்களும் கிழங்குகளும், தூய மலர்களும் மூலிகைகளும் ஆயிரக்கணக்கில் அழுதன.
9.51.58
पुनर्नो देवलः क्षुद्रो नूनं छेत्स्यति दुर्मतिः ।
अभयं सर्वभूतेभ्यो यो दत्त्वा नावबुध्यते ॥ ९.५१.५८ ॥
மீண்டும், நிச்சயமாக இந்தக் கீழ்மையும் தீய புத்தியுமுடைய தேவலர் எங்களை வெட்டுவார்; எல்லா உயிர்களுக்கும் அபயம் அளித்தும் அதை உணராதவர்.
9.51.59
ततो भूयो व्यगणयत्स्वबुद्ध्या मुनिसत्तमः ।
मोक्षे गार्हस्थ्यधर्मे वा किं नु श्रेयस्करं भवेत् ॥ ९.५१.५९ ॥
பின்னர் அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவர் தம் அறிவால் மீண்டும் சிந்தித்தார்: மோட்சத்திலோ, இல்லறத் தர்மத்திலோ எது நன்மை தருவது?
9.51.60
इति निश्चित्य मनसा देवलो राजसत्तम ।
त्यक्त्वा गार्हस्थ्यधर्मं स मोक्षधर्ममरोचयत् ॥ ९.५१.६० ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, மனதில் இவ்வாறு தீர்மானித்து, தேவலர் இல்லறத் தர்மத்தைக் கைவிட்டு மோட்ச தர்மத்தை விரும்பினார்.
9.51.61
एवमादीनि सञ्चिन्त्य देवलो निश्चयात्ततः ।
प्राप्तवान्परमां सिद्धिं परं योगं च भारत ॥ ९.५१.६१ ॥
இவ்வாறு சிந்தித்து, தேவலர் உறுதியான தீர்மானத்தால் உயர்ந்த சித்தியையும் உயர்ந்த யோகத்தையும் அடைந்தார், பாரதா.
9.51.62
ततो देवाः समागम्य बृहस्पतिपुरोगमाः ।
जैगीषव्यं तपश्चास्य प्रशंसन्ति तपस्विनः ॥ ९.५१.६२ ॥
பிறகு பிருஹஸ்பதி தலைமையில் தேவர்கள் கூடி ஜைகீஷவ்யரின் தவத்தைப் புகழ்ந்தனர், தவசிகளும் புகழ்ந்தனர்.
9.51.63
अथाब्रवीदृषिवरो देवान्वै नारदस्तदा ।
जैगीषव्ये तपो नास्ति विस्मापयति योऽसितम् ॥ ९.५१.६३ ॥
அப்போது முனிவர்களில் சிறந்த நாரதர் தேவர்களிடம் சொன்னார்: 'ஜைகீஷவ்யரிடம் தவம் இல்லை; அவர் அசிதரையும் வியப்பில் ஆழ்த்துகிறார்.'
9.51.64
तमेवंवादिनं धीरं प्रत्यूचुस्ते दिवौकसः ।
मैवमित्येव शंसन्तो जैगीषव्यं महामुनिम् ॥ ९.५१.६४ ॥
இவ்வாறு பேசிய தீரரான நாரதருக்குத் தேவர்கள் பதிலளித்தனர்: 'அப்படியல்ல' என்று கூறி, மகாமுனி ஜைகீஷவ்யரைப் புகழ்ந்தனர்.
9.51.65
तत्राप्युपस्पृश्य ततो महात्मा दत्त्वा च वित्तं हलभृद्द्विजेभ्यः ।
अवाप्य धर्मं परमार्यकर्मा जगाम सोमस्य महत्स तीर्थम् ॥ ९.५१.६५ ॥
அங்கும் ஆசமனம் செய்து, அந்த மகாத்மா ஹலபிருத் பிராமணர்களுக்குச் செல்வத்தைத் தானமாக அளித்தார்; உயர்ந்த நற்செயல் புரிந்த அவர் தர்மத்தை அடைந்து சோமனின் பெரிய தீர்த்தத்திற்குச் சென்றார்.