Mahābhārata · Adhyāya 9.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.55.1
कुरुक्षेत्रं ततो दृष्ट्वा दत्त्वा देयांश्च सात्वतः ।
आश्रमं सुमहत्पुण्यमगमज्जनमेजय ॥ ९.५५.१ ॥
Nachdem er Kurukṣetra gesehen und Gaben gegeben hatte, o Janamejaya, ging der Sātvata (Balarāma) zu einer sehr großen, heiligen Einsiedelei.
9.55.2
मधूकाम्रवणोपेतं प्लुक्षन्यग्रोधसङ्कुलम् ।
चिरबिल्वयुतं पुण्यं पनसार्जुनसङ्कुलम् ॥ ९.५५.२ ॥
Mit Madhūka- und Mangohainen geschmückt, dicht mit Plakṣa- und Banyanbäumen bewachsen, mit alten Bilva-Bäumen verbunden, heilig, voller Jackfrucht- und Arjuna-Bäume.
9.55.3
तं दृष्ट्वा यादवश्रेष्ठः प्रवरं पुण्यलक्षणम् ।
पप्रच्छ तानृषीन्सर्वान्कस्याश्रमवरस्त्वयम् ॥ ९.५५.३ ॥
Als er diese vortreffliche, durch Heiligkeit gekennzeichnete Einsiedelei sah, fragte der Beste der Yādavas alle jene Weisen: "Wem gehört diese vorzügliche Einsiedelei?"
9.55.4
ते तु सर्वे महात्मानमूचू राजन्हलायुधम् ।
शृणु विस्तरशो राम यस्यायं पूर्वमाश्रमः ॥ ९.५५.४ ॥
Sie alle sprachen zu dem großseelen Pflugbewaffneten: "Höre ausführlich, o König, o Rāma, wem diese Einsiedelei einst gehörte."
9.55.5
अत्र विष्णुः पुरा देवस्तप्तवांस्तप उत्तमम् ।
अत्रास्य विधिवद्यज्ञाः सर्वे वृत्ताः सनातनाः ॥ ९.५५.५ ॥
Hier vollzog einst der Gott Viṣṇu die höchste Askese; hier wurden alle seine ewigen Opfer gemäß der Vorschrift vollzogen.
9.55.6
अत्रैव ब्राह्मणी वृद्वा कौमारब्रह्मचारिणी ।
योगयुक्ता दिवं याता तपोयुक्ता विशाम्पते ॥ ९.५५.६ ॥
Hier lebte einst eine alte Brahmanin, seit der Kindheit ehelos; im Yoga geeint und der Askese ergeben, ging sie zum Himmel, o Herr der Völker.
9.55.7
बभूव श्रीमती राजञ्शाण्डिल्यस्य महात्मनः ।
सुता धृतव्रता साध्वी नियता ब्रह्मचारिणी ॥ ९.५५.७ ॥
O König, der großherzige Śāṇḍilya hatte eine strahlende Tochter, fest in ihren Gelübden, tugendhaft, selbstbeherrscht und eine brahmacāriṇī.
9.55.8
साऽपि प्राप्य परं योगं गता स्वर्गमनुत्तमम् ।
भुक्त्वाऽश्रमेऽश्वमेधस्य फलं फलवतः शुभम् ॥ ९.५५.८ ॥
Auch sie erlangte den höchsten Yoga und ging in den unübertroffenen Himmel; in jener fruchtbaren Einsiedelei genoss sie die glückbringende Frucht des Pferdeopfers.
9.55.9
गता स्वर्गं महाराज पूजिता च महात्मभिः ।
अभिगम्याश्रमं पुण्यं स दृष्ट्वा यदुनन्दनः ॥ ९.५५.९ ॥
O großer König, von den Großherzigen geehrt, ging sie in den Himmel. Dann trat der Freude der Yadus an die heilige Einsiedelei heran und sah sie.
9.55.10
ऋषींस्तानभिवाद्याथ पार्श्वे हिमवतोऽच्युतः ।
सन्ध्याकार्याणि सर्वाणि निर्वर्त्यारुरुहेऽचलम् ॥ ९.५५.१० ॥
Dann grüßte Acyuta jene Weisen, vollzog an der Seite des Himalaya alle Abendriten und stieg den Berg hinauf.
9.55.11
नातिदूरं ततो गत्वा नगं तालध्वजो बली ।
पुण्ये तीर्थवरे स्नात्वा विस्मयं परमं गतः ॥ ९.५५.११ ॥
Nicht weit von dort ging der mächtige Tāladhvaja (Balarāma) zum Berg, badete im heiligen, herrlichsten Tīrtha und geriet in große Verwunderung.
9.55.12
प्रभवं च सरस्वत्याः प्लक्षप्रस्रवणं बलः ।
सम्प्राप्तः कारपचनं तीर्थप्रवरमुत्तमम् ॥ ९.५५.१२ ॥
Balarāma erreichte den Ursprung der Sarasvatī, die Quelle des Plakṣa-Baumes, und kam dann nach Kārapacana, dem höchsten der heiligen Tīrthas.
9.55.13
हलायुधस्तु तत्रापि दत्त्वा दानं महाबलः ।
आप्लुतः सलिले पुण्ये सुशीते विमले शुचौ।
सन्तर्पयामास पितॄन्देवांश्च रणदुर्मदः ॥ ९.५५.१३ ॥
Auch dort gab der mächtige Balarāma, der Pflugbewaffnete, Gaben, badete im heiligen, sehr kühlen, klaren und reinen Wasser und erfreute, vom Kriegsrausch berauscht, die Ahnen und die Götter.
9.55.14
तत्रोष्यैकां तु रजनीं यतिभिर्ब्राह्मणैः सह ।
मित्रावरुणयोः पुण्यं जगामाश्रममच्युतः ॥ ९.५५.१४ ॥
Nachdem er dort eine Nacht zusammen mit Asketen und Brahmanen verweilt hatte, ging der Unvergängliche zur heiligen Einsiedelei von Mitra und Varuṇa.
9.55.15
इन्द्रोऽग्निरर्यमा चैव यत्र प्राक् प्रीतिमाप्नुवम् ।
तं देशं कारपचनात्स तस्मादाजगामह ॥ ९.५५.१५ ॥
Zu der Gegend, wo mir einst Indra, Agni und Aryaman Freude bereitet hatten, kam er von Kārapacana dorthin.
9.55.16
स्नात्वा तत्र च धर्मात्मा परां प्रीतिमवाप्य च ।
ऋषिभिश्चैव सिद्धैश्च सहितो वै महाबलः।
उपविष्टः कथाः शुभ्राः शुश्राव यदुपुङ्गवः ॥ ९.५५.१६ ॥
Nachdem er dort gebadet und höchste Freude gefunden hatte, setzte sich der gerechte, mächtige Beste der Yadus zusammen mit Weisen und Vollendeten nieder und hörte glückverheißende Erzählungen.
9.55.17
तथा तु तिष्ठतां तेषां नारदो भगवानृषिः ।
आजगामाथ तं देशं यत्र रामो व्यवस्थितः ॥ ९.५५.१७ ॥
Während sie so verweilten, kam der ehrwürdige Weise Nārada in die Gegend, wo Rāma sich aufhielt.
9.55.18
जटामण्डलसंवीतः कुशचीरी महातपाः ।
हेमदण्डधरो राजन्कमण्डलुधरस्तथा ॥ ९.५५.१८ ॥
Umhüllt von einem Kreis verfilzter Locken, gekleidet in Kuśa-Gras-Gewänder, von großer Askese, o König, einen goldenen Stab und auch einen Wasserkrug tragend.
9.55.19
महतीं सुखशब्दां तां गृह्य वीणां मनोरमाम् ।
नृत्ये गीते च कुशलो देवब्राह्मणपूजितः ॥ ९.५५.१९ ॥
Er nahm jene große, süß klingende, entzückende Vīṇā, geschickt im Tanz und im Gesang, von Göttern und Brahmanen geehrt...
9.55.20
प्रभवः कलहानं च नित्यं च कलहप्रियः ।
तं देशमगमद्यत्र श्रीमान्रामो व्यवस्थितः ॥ ९.५५.२० ॥
Er, der Ursprung des Streits und stets streitlustig, begab sich in jene Gegend, wo der glorreiche Rāma weilte.
9.55.21
प्रत्युत्थाय च तं रामः पूजयित्वा यतव्रतम् ।
देवर्षिं पर्यपृच्छत्स यथावृत्तं कुरून्प्रति ॥ ९.५५.२१ ॥
Rāma erhob sich, um ihn zu begrüßen, ehrte den Weisen des strengen Gelübdes und fragte den göttlichen Weisen nach den Kurus, wie sich die Dinge zugetragen hatten.
9.55.22
तदाऽस्याकथयद्राजन्नारदः सर्ववेदवित् ।
सर्वमेतद्यथावृत्तमतीतं कुरुसंक्षयम् ॥ ९.५५.२२ ॥
Da erzählte ihm, o König, Nārada, der Kenner aller Veden, all dies über den Untergang der Kurus, so wie es sich zugetragen hatte.
9.55.23
ततोऽब्रवीद्रौहिणेयो नारदं दीनया गिरा ।
किमवस्थं तु तत्क्षत्रं ये तु तत्राभवन्नृपाः ॥ ९.५५.२३ ॥
Da sprach Rauhiṇeya (Balarāma) mit betrübter Stimme zu Nārada: »In welchem Zustand befindet sich jenes Kriegerstand, und wie stehen die Könige, die dort waren?«
9.55.24
श्रुतमेतन्मया पूर्वं सर्वमेव तपोधन ।
विस्तरश्रवणे जातं कौतूहलमतीव मे ॥ ९.५५.२४ ॥
»O Schatz der Askese, all dies habe ich schon früher gehört; doch in mir ist ein großes Verlangen erwacht, es in aller Ausführlichkeit zu vernehmen.«
9.55.25
पूर्वमेव हतो भीष्मो द्रोणः सिन्धुपतिस्तथा ।
हतो वैकर्तनः कर्णः पुत्राश्चास्य महारथाः ॥ ९.५५.२५ ॥
Zuvor wurden Bhīṣma getötet, ebenso Droṇa und der Herr der Sindhus. Karṇa, der Sohn Vikartanas, wurde getötet, und seine großen Wagenkrieger-Söhne ebenso.
9.55.26
भूरिश्रवा रौहिणेय मद्रराजश्च वीर्यवान् ।
एते चान्ये च बहवो हतास्तत्र महाबलाः ॥ ९.५५.२६ ॥
O Sohn der Rohiṇī, Bhūriśravas und der mächtige König der Madras, Śalya, sowie diese und viele andere mächtige Krieger wurden dort erschlagen.
9.55.27
प्रियान्प्राणान्परित्यज्य प्रियार्थं कौरवस्य वै ।
राजानो राजपुत्राश्च समरेष्वनिवर्तिनः ॥ ९.५५.२७ ॥
Könige und Prinzen, die ihr teures Leben für das Wohl des Kaurava hingaben und in den Schlachten niemals zurückwichen.
9.55.28
अहतांस्तु महाबाहो शृणु मे तत्र माधव ॥ ९.५५.२८ ॥
Aber, o Mādhava mit den mächtigen Armen, höre mich an über jene, die dort unerschlagen blieben.
9.55.29
धार्तराष्ट्रबले शेषास्त्रयः समितिमर्दनाः ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रोणपुत्रश्च वीर्यवान्।
तेऽपि वै विद्रुता राम दिशो दश भयात्तदा ॥ ९.५५.२९ ॥
Im Heer der Söhne Dhṛtarāṣṭras flohen die drei verbliebenen Heeresbezwinger—Kṛpa, Kṛtavarman und der mächtige Sohn Droṇas—o Rāma, in Angst in alle zehn Richtungen.
9.55.30
दुर्योधनो हते सैन्ये विद्रुतेषु पदातिषु ।
हदं द्वैपायनं नाम विवेश भृशदुःखितः ॥ ९.५५.३० ॥
Als das Heer erschlagen war und das Fußvolk geflohen, betrat der tief betrübte Duryodhana den See namens Dvaipāyana.
9.55.31
शयानं धार्तराष्ट्रं तु सलिले स्तम्भिते तदा ।
पाण्डवाः सह कृष्णेन वाग्भिरुग्राभिरार्दयन् ॥ ९.५५.३१ ॥
Da quälten die Pāṇḍavas zusammen mit Kṛṣṇa den Sohn Dhṛtarāṣṭras, der im Wasser festgehalten dalag, mit grimmigen Worten.
9.55.32
स तुद्यमानो बलवान्वाग्भी राम समन्ततः ।
उत्थितः स हदाद्वीरः प्रगृह्य महतीं गदाम् ॥ ९.५५.३२ ॥
O Rāma, von allen Seiten mit Worten gepeinigt, erhob sich jener mächtige Held aus dem See und ergriff eine gewaltige Keule.
9.55.33
स चाप्युपागतो योद्धुं भीमेन सह साम्प्रतम् ।
भविष्यति तयोरद्य युद्धं राम सुदारुणम् ॥ ९.५५.३३ ॥
Und nun ist er gekommen, um mit Bhīma zu kämpfen. O Rāma, heute wird zwischen den beiden ein überaus schrecklicher Kampf stattfinden.
9.55.34
यदि कौतूहलं तेऽस्ति व्रज माधव मा चिरम् ।
पश्य युद्धं महाघोरं शिष्ययोर्यदि मन्यसे ॥ ९.५५.३४ ॥
Wenn du Neugier hast, o Mādhava, zögere nicht; wenn du es für richtig hältst, geh und sieh den überaus grausamen Kampf der beiden Schüler.
9.55.35
नारदस्य वचः श्रुत्वा तानभ्यर्च्य द्विजर्षभान् ।
सर्वान्विसर्जयामास ये तेनाभ्यागताः सह।
गम्यतां द्वारकां चेति सोऽन्वशादनुयायिनः ॥ ९.५५.३५ ॥
Nachdem er Nāradas Worte gehört hatte, ehrte er alle diese besten Brahmanen und entließ alle, die mit ihm gekommen waren, und befahl seinen Gefolgsleuten: „Geht nach Dvārakā.“
9.55.36
सोऽवतीर्याचलश्रेष्ठात्प्लक्षप्रस्रवणाच्छुभात् ।
ततः प्रीतमनाः रामः श्रुता तीर्थफलं महत्।
विप्राणां सन्निधौ श्लोकमगायदिममच्युतः ॥ ९.५५.३६ ॥
Er stieg von jenem besten der Berge herab, von der glückverheißenden Quelle des Plakṣa. Dann, im Herzen erfreut, nachdem er die große Frucht der heiligen Stätten vernommen hatte, sang der Unvergängliche diesen Vers in Gegenwart der Brahmanen.
9.55.37
सरस्वतीवाससमा कुतो रतिः ।
सरस्वतीवाससमाः कुतो गुणाः।
सरस्वतीं प्राप्य दिवं गता जनाः ।
सदा स्मरिष्यन्ति नदीं सरस्वतीम् ॥ ९.५५.३७ ॥
Wo ist eine Freude gleich dem Wohnen am Sarasvatī, und wo sind Tugenden gleich dem Wohnen am Sarasvatī? Nachdem sie die Sarasvatī erreicht haben, sind die Menschen zum Himmel gegangen; sie werden den Fluss Sarasvatī stets in Erinnerung behalten.
9.55.38
सरस्वती सर्वनदीषु पुण्या ।
सरस्वती लोकशुभावहा सदा।
सरस्वतीं प्राप्य जनाः सुदुष्कृतं ।
सदा न शोचन्ति परत्र चेह च ॥ ९.५५.३८ ॥
Die Sarasvatī ist unter allen Flüssen heilig; die Sarasvatī bringt der Welt stets Wohlergehen. Nachdem sie die Sarasvatī erreicht haben, trauern die Menschen nie um große Verfehlungen, weder in dieser noch in jener Welt.
9.55.39
ततो मुहुर्मुहुः प्रीत्या प्रेक्षमाणः सरस्वतीम् ।
हयैर्युक्तं रथं शुभ्रमारुरोह परन्तपः ॥ ९.५५.३९ ॥
Dann, die Sarasvatī immer wieder liebevoll betrachtend, bestieg der Feindverbrenner seinen strahlenden, mit Pferden bespannten Wagen.
9.55.40
स शीघ्रगामिना तेन रथेन यदुपुङ्गवः ।
दिदृक्षुरभिसम्प्राप्तः शिष्ययुद्वमुपस्थितम् ॥ ९.५५.४० ॥
Er, der Beste unter den Yadu, kam mit jenem schnell fahrenden Wagen dorthin, begierig, den entstandenen Kampf der Schüler zu sehen.
9.55.41
एवं तदभवद्युद्वं तुमुलं जनमेजयं ।
यत्र दुःखान्वितो राजा धृतराष्ट्रोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.५५.४१ ॥
So, o Janamejaya, geschah jener tosende Kampf, bei dem König Dhṛtarāṣṭra, von Kummer gepeinigt, diese Worte sprach.
9.55.42
राम सन्निहितं श्रुत्वा गदायुद्ध उपस्थिते ।
मम पुत्रः कथं भीमं प्रत्ययुध्यत सञ्जय ॥ ९.५५.४२ ॥
Als er gehört hatte, dass Rāma in der Nähe war, als der Keulenkampf begann — wie, o Sañjaya, kämpfte mein Sohn gegen Bhīma?