Mahābhārata · Adhyāya 9.61

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

Mit Wortbedeutungen lesen

9.61.1

अधर्मेण हतं दृष्ट्वा राजानं माधवोत्तमः ।
किमब्रवीत्तदा सूत बलदेवो महाबलः ॥ ९.६१.१ ॥

O Wagenlenker, was sagte da Balarāma, der beste der Mādhavas, der Mächtige, als er den König durch Unrecht erschlagen sah?

9.61.2

गदायुद्धविशेषज्ञो गदायुद्धविशारदः ।
कृतवान्रौहिणेयो यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.६१.२ ॥

Sag mir, Sañjaya, was der Sohn Rohiṇīs getan hat, der die besonderen Regeln des Keulenkampfs kennt und darin geübt ist.

9.61.3

शिरस्यभिहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन ते सुतम् ।
रामः प्रहरतां श्रेष्ठश्चुक्रोध बलवद्बली ॥ ९.६१.३ ॥

Als er sah, wie dein Sohn von Bhīmasena auf den Kopf geschlagen wurde, geriet Rāma, der beste der Kämpfer und an Kraft gewaltig, in große Wut.

9.61.4

ततो मध्ये नरेन्द्राणामूर्ध्वबाहुर्हलायुधः ।
कुर्वन्नार्तस्वरं घोरं धिग्धिग्भीमेत्युवाच ह ॥ ९.६१.४ ॥

Da erhob Balarāma, der Pflugwaffige, inmitten der Könige die Arme und stieß einen furchtbaren Klageschrei aus: »Schande, Schande über dich, Bhīma!«

9.61.5

अहो धिग्यदधो नाभेः प्रहृतं धर्मविग्रहे ।
नैतद्दृष्टं गदायुद्धे कृतवान्यद्वृकोदरः ॥ ९.६१.५ ॥

Ach, Schande! Ein Schlag wurde unterhalb des Nabels geführt in einem gerechten Kampf! Beim Keulenkampf hat man das nie gesehen, und doch hat Vṛkodara es getan.

9.61.6

अधो नाभ्या न हन्तव्यमिति शास्त्रस्य निश्चयः ।
अयं तु शास्त्रमुत्सृज्य स्वच्छन्दात्सम्प्रवर्तते ॥ ९.६१.६ ॥

Es ist die feste Regel der Schriften, nicht unterhalb des Nabels zu schlagen. Doch dieser Mann verlässt die Schrift und handelt nach eigenem Willen.

9.61.7

तस्य तत्तद्ब्रुवाणस्य रोषः समभवन्महान् ।
ततो राजानमालोक्य रोषसंरक्तलोचनः।
बलदेवो महाराज ततो वचनमब्रवीत् ॥ ९.६१.७ ॥

Während er so sprach, erhob sich in ihm großer Zorn. Dann, den König anblickend, sprach Balarāma, mit zornrot gefärbten Augen, o großer König, diese Worte.

9.61.8

न चैष पतितः कृष्ण केवलं मत्समोऽसमः ।
आश्रितस्य तु दौर्बल्यादाश्रयः परिभर्त्स्यते ॥ ९.६१.८ ॥

O Kṛṣṇa, dieser ist nicht einfach ein Gefallener; er ist weder mir gleich noch ungleich. Doch wegen der Schwäche dessen, der von ihm abhängt, wird der Beschützer selbst getadelt werden.

9.61.9

ततो लाङ्गलमुद्यम्य भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ९.६१.९ ॥

Dann erhob der Mächtige seinen Pflug und stürzte sich auf Bhīma.

9.61.10

तस्योर्ध्वबाहोः सदृशं रूपमासीन्महात्मनः ।
बहुधातुविचित्रस्य श्वेतस्येव महागिरेः ॥ ९.६१.१० ॥

Die Gestalt jenes Hochherzigen mit erhobenen Armen glich einem großen weißen Berg, bunt von vielen Mineralien.

9.61.11

भ्रातृभिः सहितो वीरैः सार्जुनैरस्त्रकोविदैः ।
न विव्यथे महाराज दृष्ट्वा हलधरं बली ॥ ९.६१.११ ॥

O großer König, der Mächtige, mit seinen Brüdern, Arjuna und den im Waffenkunst bewanderten Helden, wurde beim Anblick des Pflugträgers nicht erschüttert.

9.61.12

अथ रामं निजग्राह केशवो विनयान्वितः ।
बाहुभ्यां पीनवृत्ताभ्यां प्रयत्नाद्बलवद्बली ॥ ९.६१.१२ ॥

Dann ergriff Keśava, demütig und mächtig, mit seinen kräftigen, runden Armen Rāma mit Mühe und Gewalt.

9.61.13

सितासितौ यदुवरौ शुशुभातेऽधिकं तदा ।
सङ्गताविव राजेन्द्र कैलासाञ्जनपर्वतौ।
नभोगतौ यथा राजंश्चन्द्रसूर्यौ दिनक्षये ॥ ९.६१.१३ ॥

O Herr der Könige, da strahlten die beiden Besten der Yadus, der weiße und der dunkle, überaus, als hätten sich die Berge Kailāsa und Añjana vereinigt, oder wie Mond und Sonne am Himmel zur Zeit des Tagesendes ziehen, o König.

9.61.14

उवाच चैनं संरब्धं शमयन्निव केशवः ॥ ९.६१.१४ ॥

Keśava sprach zu ihm, erzürnt, gleichsam um ihn zu beruhigen.

9.61.15

आत्मवृद्धिर्मित्रवृद्धिर्मित्रमित्रोदयस्तथा ।
विपरीतं द्विषत्स्वेतत्षड्विधा वृद्धिरात्मनः ॥ ९.६१.१५ ॥

Das Wachstum des eigenen Selbst, das Wachstum der Freunde, der Aufstieg des Freundes eines Freundes, und ebenso das Gegenteil davon bei den Feinden; das Wachstum des eigenen Selbst ist sechsfach.

9.61.16

आत्मन्यपि च मित्रे च विपरीतं यदा भवेत् ।
तदा विद्यान्मनोग्लानिमाशु शान्तिकरो भवेत् ॥ ९.६१.१६ ॥

Wenn das Gegenteil sich bei einem selbst und bei einem Freund ereignet, soll man es als Mattigkeit des Geistes erkennen; dann soll man rasch zum Friedensstifter werden.

9.61.17

अस्माकं सहजं मित्रं पाण्डवाः शुद्धपौरुषाः ।
स्वकाः पितृष्वसुः पुत्रास्ते परैर्निकृता भृशम् ॥ ९.६१.१७ ॥

Die Pāṇḍava von reiner Tapferkeit sind unsere natürlichen Freunde; sie sind unsere eigenen Vettern, Söhne der Schwester unseres Vaters, aufs Schwerste von anderen verletzt.

9.61.18

प्रतिज्ञापालनं धर्मः क्षत्रियस्येति वेत्थ तत् ॥ ९.६१.१८ ॥

Du weißt, dass das Halten des Gelübdes die Pflicht des Kriegers ist.

9.61.19

सुयोधनस्य गदया भक्ताऽस्म्यूरू महाहवे ।
इति पूर्वं प्रतिज्ञातं भीमेन हि सभातले ॥ ९.६१.१९ ॥

In der großen Schlacht werde ich mit der Keule Suyodhanas Oberschenkel zerbrechen — dieses Gelübde legte Bhīma schon früher in der Versammlungshalle ab.

9.61.20

मैत्रेयेणाभिशप्तश्च पूर्वमेव महार्षिणा ।
ऊरू ते भेत्स्यते भीमो गदयेति परन्तप।
अतो दोषं न पश्यामि मा क्रुध्यस्व प्रलम्बहन् ॥ ९.६१.२० ॥

Der große Weise Maitreya hatte dich schon früher verflucht: Bhīma werde mit der Keule deine Oberschenkel zerbrechen. O Versenger der Feinde, darum sehe ich darin keinen Fehler; o Töter des Pralamba, zürne nicht.

9.61.21

यौनः स्वैः सुखहार्दैश्च सम्बन्धः सह पाण्डवैः ।
तेषां वृद्ध्या हि वृद्धिर्नो मा क्रुधः पुरुषर्षभ ॥ ९.६१.२१ ॥

Unsere Verbindung mit den Pāṇḍava ist die der Verwandtschaft, verbunden durch Zuneigung und Freude. Ihr Wachstum ist in der Tat unser Wachstum; o Stier unter den Menschen, zürne nicht.

9.61.22

वासुदेववचः श्रुत्वा सीरभृत्प्राह धर्मवित् ॥ ९.६१.२२ ॥

Nachdem er die Worte Vāsudevas gehört hatte, sprach Balarāma, der Pflugträger und Kenner des Dharma.

9.61.23

धर्मश्च धारितः सद्भिः स च द्वाभ्यां नियच्छति ।
अर्थश्चाप्यतिलुब्धस्य कामश्चातिप्रसङ्गिणः ॥ ९.६१.२३ ॥

Der Dharma, von den Guten getragen, ist es, der die beiden anderen zügelt: den Reichtum des allzu Gierigen und das Begehren des allzu Anhänglichen.

9.61.24

धर्मार्थौ धर्मकामौ च कामार्थौ चाप्यपीडयन् ।
धर्मार्थकामान्योऽभ्येति सोत्यन्तं सुखमश्नुते ॥ ९.६१.२४ ॥

Dharma und Reichtum, Dharma und Begehren, Begehren und Reichtum schaden einander nicht. Wer über Dharma, Reichtum und Begehren hinausgeht, erlangt höchstes Glück.

9.61.25

तदिदं व्याकुलं सर्वं कृतं धर्मस्य पीडनात् ।
भीमसेनेन गोविन्द कामं त्वं तु यथाऽऽत्थ माम् ॥ ९.६१.२५ ॥

Govinda, durch die Verletzung des Dharma hat Bhīmasena all dies in Verwirrung gestürzt; es geschehe, wie du es mir gesagt hast.

9.61.26

अरोषणो हि धर्मात्मा सततं धर्मवत्सलः ।
भवान्प्रख्यायते लोके तस्मात्संशाम्य मा क्रुधः ॥ ९.६१.२६ ॥

Du bist in der Welt bekannt als frei von Zorn, rechtschaffen im Herzen und stets dem Dharma zugetan; darum beruhige dich und zürne nicht.

9.61.27

प्राप्तं कलियुगं विद्वि प्रतिज्ञां पाण्डवस्य च ।
आनृण्यं यातु वैरस्य प्रतिज्ञायाश्च पाण्डवः।
ततः पुरुषशार्दूलो हत्वा नैकृतिकं रणे ॥ ९.६१.२७ ॥

Wisse, dass das Kali-Zeitalter gekommen ist; der Pāṇḍava möge von der Schuld seines Gelübdes und der Feindschaft befreit werden. Dann, nachdem der Tiger unter den Menschen den Hinterhältigen im Kampf erschlagen hat...

9.61.28

निकृत्या निकृतिप्रज्ञं यो हन्याद्वैरिणं रणे ।
अधर्मो विद्यते नात्र यद्भीमो हतवान्रिपुम् ॥ ९.६१.२८ ॥

Im Kampf begeht hier keine Ungerechtigkeit, wer einen in List erfahrenen Feind mit List erschlägt, denn Bhīma hat den Feind erschlagen.

9.61.29

युध्यमानं रणे वीरं कुरुवृष्णियशस्करम् ।
अनेन कर्णः सन्दिष्टः पृष्ठतो धनुरच्छिनत् ॥ ९.६१.२९ ॥

Karṇa, von diesem angewiesen, zerschnitt von hinten den Bogen des Helden, der im Kampf stritt und den Kuru und Vṛṣṇi Ruhm brachte.

9.61.30

ततः सञ्छिन्नधन्वानं विरथं पौरुषे स्थितम् ।
व्यायुधीकृत्य बहवः सौभद्रमपलायिनम् ॥ ९.६१.३० ॥

Dann, mit zerschnittenem Bogen, ohne Wagen, standhaft in männlichem Mut und nicht fliehend, entwaffneten viele Saubhadra.

9.61.31

जन्मप्रभृति लुब्धश्च पापात्मा चैष दुर्मतिः ।
निहतो भीमसेनेन दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ ९.६१.३१ ॥

Von Geburt an gierig und von sündhaftem Wesen, dieser böse Gesinnte, Schande seines Geschlechts, ist von Bhīmasena erschlagen worden.

9.61.32

प्रतिज्ञां भीमसेनेन त्रयोदशसमार्जिताम् ।
किमर्थं नाभिजानाति युध्यमानो हि शत्रुभिः ॥ ९.६१.३२ ॥

Warum erinnert er sich nicht an das Gelübde, das Bhīmasena dreizehn Jahre lang gehegt hat, obwohl er mit seinen Feinden kämpft?

9.61.33

ऊर्ध्वमाक्रम्य वेगेन जिघांसन्तं वृकोदरः ।
बिभेद गदया चोरू न स्थाने न च मण्डले ॥ ९.६१.३३ ॥

Mit Wucht nach oben springend, begehrte Vṛkodara zu töten und traf seine Schenkel mit der Keule — weder an einem geeigneten Ort noch innerhalb des Kampfkreises.

9.61.34

धर्मच्छलमिमं श्रुत्वा केशवात्स विशाम्पते ।
नैव प्रीतमाना रामो वचनं प्राह संसदि ॥ ९.६१.३४ ॥

O Herr der Menschen, als Rāma von Keśava diesen Vorwand des Dharma hörte, war er nicht erfreut und sprach diese Worte in der Versammlung.

9.61.35

हत्वाऽधर्मेण राजानं धर्मात्मानं सुयोधनम् ।
जिह्मयोधीति लोकेऽस्मिन्ख्यातिं यास्यति पाण्डवः ॥ ९.६१.३५ ॥

Nachdem der Pāṇḍava den gerechtgesinnten König Suyodhana unrechtmäßig erschlagen hat, wird er in dieser Welt als krummer Kämpfer berühmt werden.

9.61.36

दुर्योधनोऽपि धर्मात्मा गतिं यास्यति शाश्वतीम् ।
ऋजुयोधी हतो राजा धर्मराष्ट्रो नराधिपः ॥ ९.६१.३६ ॥

Auch Duryodhana, der Rechtschaffene, wird ein ewiges Ziel erreichen; dieser König, der aufrichtig kämpfte, Herr des Reiches des Dharma und Herrscher der Menschen, wurde erschlagen.

9.61.37

युद्धदीक्षां प्रविश्याजौ रणयज्ञं वितत्य च ।
हुत्वाऽऽत्मानममित्राग्नौ प्राप चावभृथं यशः।
स्वर्गं गन्ता महाराजः ससुहृज्ज्ञातिबान्धवः ॥ ९.६१.३७ ॥

Nachdem er in die Weihe des Kampfes eingetreten und das Opfer des Krieges ausgebreitet hatte, sich selbst ins Feuer seiner Feinde opfernd, erlangte er Ruhm und das Opferbad; der große König wird mit seinen Freunden, Verwandten und Angehörigen in den Himmel gehen.