மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.61
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.61.1
अधर्मेण हतं दृष्ट्वा राजानं माधवोत्तमः ।
किमब्रवीत्तदा सूत बलदेवो महाबलः ॥ ९.६१.१ ॥
சூதனே, அதர்மத்தால் அரசன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டபோது, மாதவர்களில் சிறந்தவனும் மகாபலனுமான பலதேவன் என்ன சொன்னான்?
9.61.2
गदायुद्धविशेषज्ञो गदायुद्धविशारदः ।
कृतवान्रौहिणेयो यत्तन्ममाचक्ष्व सञ्जय ॥ ९.६१.२ ॥
கதைப்போரின் சிறப்பு நெறிகளை அறிந்தவனும், கதைப்போரில் வல்லவனுமான ரோகிணியின் மகன் செய்ததை எனக்குச் சொல், சஞ்சயா.
9.61.3
शिरस्यभिहतं दृष्ट्वा भीमसेनेन ते सुतम् ।
रामः प्रहरतां श्रेष्ठश्चुक्रोध बलवद्बली ॥ ९.६१.३ ॥
பீமசேனன் உன் மகனின் தலையில் அடித்ததைக் கண்டு, அடிப்போரில் சிறந்த பலவான் ராமன் பெரும் சினம் கொண்டான்.
9.61.4
ततो मध्ये नरेन्द्राणामूर्ध्वबाहुर्हलायुधः ।
कुर्वन्नार्तस्वरं घोरं धिग्धिग्भीमेत्युवाच ह ॥ ९.६१.४ ॥
அப்போது அரசர்களின் நடுவே, கைகளை உயர்த்தி, கலப்பைப் படையுடைய பலராமன் கொடிய வேதனைக் குரல் எழுப்பி, "சீ, சீ, பீமா!" என்றான்.
9.61.5
अहो धिग्यदधो नाभेः प्रहृतं धर्मविग्रहे ।
नैतद्दृष्टं गदायुद्धे कृतवान्यद्वृकोदरः ॥ ९.६१.५ ॥
ஐயோ, சீ! தர்மப் போரில் தொப்புளுக்குக் கீழே அடிக்கப்பட்டது! கதைப்போரில் இது ஒருபோதும் காணப்படவில்லை — வ்ருகோதரன் செய்தது இதுவே.
9.61.6
अधो नाभ्या न हन्तव्यमिति शास्त्रस्य निश्चयः ।
अयं तु शास्त्रमुत्सृज्य स्वच्छन्दात्सम्प्रवर्तते ॥ ९.६१.६ ॥
நாபிக்குக் கீழே அடிக்கக் கூடாது என்பதே சாஸ்திரத்தின் உறுதியான விதி. ஆனால் இவனோ சாஸ்திரத்தை விட்டுவிட்டுத் தன் விருப்பப்படி நடக்கிறான்.
9.61.7
तस्य तत्तद्ब्रुवाणस्य रोषः समभवन्महान् ।
ततो राजानमालोक्य रोषसंरक्तलोचनः।
बलदेवो महाराज ततो वचनमब्रवीत् ॥ ९.६१.७ ॥
அவர் அவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில் அவருக்குப் பெரும் சினம் எழுந்தது. பின்னர் அரசனைப் பார்த்து, சினத்தால் சிவந்த கண்களுடன் பலதேவர், மஹாராஜனே, அப்போது இவ்வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
9.61.8
न चैष पतितः कृष्ण केवलं मत्समोऽसमः ।
आश्रितस्य तु दौर्बल्यादाश्रयः परिभर्त्स्यते ॥ ९.६१.८ ॥
கிருஷ்ணா, இவன் வெறும் வீழ்ந்தவன் மட்டுமல்ல; இவன் என்னுடன் சமமோ சமமற்றவனோ அல்ல. ஆனால் சார்ந்திருப்பவனின் பலவீனத்தால் அடைக்கலம் தருபவனே நிந்திக்கப்படுவான்.
9.61.9
ततो लाङ्गलमुद्यम्य भीममभ्यद्रवद्बली ॥ ९.६१.९ ॥
பின்னர் வலிமைமிக்கவன் கலப்பையை ஓங்கி பீமனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
9.61.10
तस्योर्ध्वबाहोः सदृशं रूपमासीन्महात्मनः ।
बहुधातुविचित्रस्य श्वेतस्येव महागिरेः ॥ ९.६१.१० ॥
உயர்த்திய கைகளுடைய அந்த மஹாத்மாவின் உருவம், பல தாதுக்களால் வண்ணமயமான வெள்ளை மாமலையைப் போல இருந்தது.
9.61.11
भ्रातृभिः सहितो वीरैः सार्जुनैरस्त्रकोविदैः ।
न विव्यथे महाराज दृष्ट्वा हलधरं बली ॥ ९.६१.११ ॥
மஹாராஜனே, சகோதரர்களுடனும், அர்ஜுனனுடன் கூடிய, ஆயுதக் கலையில் வல்லவர்களான வீரர்களுடனும் இருந்த பலவான், கலப்பையேந்திய பலதேவரைக் கண்டும் கலங்கவில்லை.
9.61.12
अथ रामं निजग्राह केशवो विनयान्वितः ।
बाहुभ्यां पीनवृत्ताभ्यां प्रयत्नाद्बलवद्बली ॥ ९.६१.१२ ॥
பின்னர் பணிவுடன் கூடிய கேசவன், பருத்த வட்டமான தன் இரு கைகளால் முயற்சியுடன் வலிமையாக ராமனைப் பிடித்தான்.
9.61.13
सितासितौ यदुवरौ शुशुभातेऽधिकं तदा ।
सङ्गताविव राजेन्द्र कैलासाञ्जनपर्वतौ।
नभोगतौ यथा राजंश्चन्द्रसूर्यौ दिनक्षये ॥ ९.६१.१३ ॥
ராஜேந்திரா, அப்போது வெண்மையும் கருமையுமான அந்த இரு யாதவ சிறந்தவர்களும் மிகவும் ஒளிர்ந்தனர்; கைலாசமும் அஞ்சன மலையும் ஒன்றாகச் சேர்ந்தது போலவும், அரசே, நாள் முடியும் வேளையில் வானில் சந்திரனும் சூரியனும் செல்வது போலவும்.
9.61.14
उवाच चैनं संरब्धं शमयन्निव केशवः ॥ ९.६१.१४ ॥
கேசவன் கோபத்தில் இருந்த அவரை அமைதிப்படுத்துவது போல இவ்வாறு கூறினார்.
9.61.15
आत्मवृद्धिर्मित्रवृद्धिर्मित्रमित्रोदयस्तथा ।
विपरीतं द्विषत्स्वेतत्षड्विधा वृद्धिरात्मनः ॥ ९.६१.१५ ॥
தன் வளர்ச்சி, நண்பர்களின் வளர்ச்சி, நண்பனின் நண்பனின் எழுச்சி, அவ்வாறே இவற்றின் எதிர்மறை எதிரிகளிடம் உண்டு; தன் வளர்ச்சி ஆறு வகையானது.
9.61.16
आत्मन्यपि च मित्रे च विपरीतं यदा भवेत् ।
तदा विद्यान्मनोग्लानिमाशु शान्तिकरो भवेत् ॥ ९.६१.१६ ॥
தன்னிடமும் நண்பர்களிடமும் அதற்கு எதிரானது நிகழும்போது, மனச்சோர்வு உண்டாகும் என்று அறிய வேண்டும்; அப்போது விரைவில் சமாதானம் செய்பவனாக இருக்க வேண்டும்.
9.61.17
अस्माकं सहजं मित्रं पाण्डवाः शुद्धपौरुषाः ।
स्वकाः पितृष्वसुः पुत्रास्ते परैर्निकृता भृशम् ॥ ९.६१.१७ ॥
தூய வீரம் கொண்ட பாண்டவர்கள் நம் இயல்பான நண்பர்கள்; அவர்கள் நம் அத்தையின் சொந்த மகன்கள், பிறரால் மிகவும் துன்புறுத்தப்பட்டவர்கள்.
9.61.18
प्रतिज्ञापालनं धर्मः क्षत्रियस्येति वेत्थ तत् ॥ ९.६१.१८ ॥
சபதத்தைக் காப்பது க்ஷத்திரியனின் தர்மம் என்பதை நீ அறிவாய்.
9.61.19
सुयोधनस्य गदया भक्ताऽस्म्यूरू महाहवे ।
इति पूर्वं प्रतिज्ञातं भीमेन हि सभातले ॥ ९.६१.१९ ॥
மகாப்போரில் கதையால் சுயோதனனின் தொடைகளை நான் உடைப்பேன் — இந்த சபதத்தை பீமன் முன்பு சபையில் செய்தான்.
9.61.20
मैत्रेयेणाभिशप्तश्च पूर्वमेव महार्षिणा ।
ऊरू ते भेत्स्यते भीमो गदयेति परन्तप।
अतो दोषं न पश्यामि मा क्रुध्यस्व प्रलम्बहन् ॥ ९.६१.२० ॥
மைத்ரேய முனிவர் முன்பே உன்னை சபித்தார்: பீமன் கதையால் உன் தொடைகளை உடைப்பான். எதிரிகளை வாட்டுபவனே, இதில் நான் குற்றம் காணவில்லை; பிரலம்பனைக் கொன்றவனே, கோபம் கொள்ளாதே.
9.61.21
यौनः स्वैः सुखहार्दैश्च सम्बन्धः सह पाण्डवैः ।
तेषां वृद्ध्या हि वृद्धिर्नो मा क्रुधः पुरुषर्षभ ॥ ९.६१.२१ ॥
பாண்டவர்களுடன் நமக்குள்ள உறவு சுற்றத்தினருக்கிடையே உள்ள அன்பும் மகிழ்ச்சியும் கொண்டது. அவர்களின் வளர்ச்சியிலேயே நமது வளர்ச்சியும் உள்ளது; புருஷர்களில் சிறந்தவனே, கோபம் கொள்ளாதே.
9.61.22
वासुदेववचः श्रुत्वा सीरभृत्प्राह धर्मवित् ॥ ९.६१.२२ ॥
வாசுதேவனின் சொற்களைக் கேட்ட, கலப்பையை ஏந்திய, தர்மம் அறிந்த பலராமன் பேசினான்.
9.61.23
धर्मश्च धारितः सद्भिः स च द्वाभ्यां नियच्छति ।
अर्थश्चाप्यतिलुब्धस्य कामश्चातिप्रसङ्गिणः ॥ ९.६१.२३ ॥
நல்லோர்களால் பேணப்படும் தர்மமே இரண்டையும் (அர்த்தம், காமம்) கட்டுப்படுத்துகிறது. மிகுந்த பேராசை கொண்டவனின் செல்வமும், மிகுந்த ஆசையில் மூழ்குபவனின் இன்பமும் தர்மத்தாலேயே அடக்கப்படுகின்றன.
9.61.24
धर्मार्थौ धर्मकामौ च कामार्थौ चाप्यपीडयन् ।
धर्मार्थकामान्योऽभ्येति सोत्यन्तं सुखमश्नुते ॥ ९.६१.२४ ॥
தர்மமும் அர்த்தமும், தர்மமும் காமமும், காமமும் அர்த்தமும் ஒன்றையொன்று வருத்துவதில்லை. தர்மம், அர்த்தம், காமம் ஆகியவற்றைக் கடந்து செல்பவன் பேரின்பத்தை அடைகிறான்.
9.61.25
तदिदं व्याकुलं सर्वं कृतं धर्मस्य पीडनात् ।
भीमसेनेन गोविन्द कामं त्वं तु यथाऽऽत्थ माम् ॥ ९.६१.२५ ॥
கோவிந்தா, பீமசேனன் தர்மத்தை மீறி இவை அனைத்தையும் குழப்பிவிட்டான்; நீர் என்னிடம் கூறியபடியே ஆகட்டும்.
9.61.26
अरोषणो हि धर्मात्मा सततं धर्मवत्सलः ।
भवान्प्रख्यायते लोके तस्मात्संशाम्य मा क्रुधः ॥ ९.६१.२६ ॥
நீர் சினமற்றவர், தர்மாத்மா, எப்போதும் தர்மத்தை நேசிப்பவர் என்று உலகில் புகழ்பெற்றவர்; ஆகையால் அமைதி கொள்ளும், கோபப்படாதீர்.
9.61.27
प्राप्तं कलियुगं विद्वि प्रतिज्ञां पाण्डवस्य च ।
आनृण्यं यातु वैरस्य प्रतिज्ञायाश्च पाण्डवः।
ततः पुरुषशार्दूलो हत्वा नैकृतिकं रणे ॥ ९.६१.२७ ॥
கலியுகம் வந்துவிட்டது என்று அறிவாய்; பாண்டவன் தன் சபதத்தையும் பகையின் கடனையும் தீர்க்கட்டும். அப்போது புருஷசார்தூலன் போரில் அந்த வஞ்சகனைக் கொன்று...
9.61.28
निकृत्या निकृतिप्रज्ञं यो हन्याद्वैरिणं रणे ।
अधर्मो विद्यते नात्र यद्भीमो हतवान्रिपुम् ॥ ९.६१.२८ ॥
போரில் வஞ்சகத்தால் வஞ்சக அறிவுடைய பகைவனை வஞ்சகத்தால் கொல்பவனுக்கு அதர்மம் இல்லை; ஏனெனில் பீமன் பகைவனைக் கொன்றான்.
9.61.29
युध्यमानं रणे वीरं कुरुवृष्णियशस्करम् ।
अनेन कर्णः सन्दिष्टः पृष्ठतो धनुरच्छिनत् ॥ ९.६१.२९ ॥
போரில் போராடிக்கொண்டிருந்த, குரு-விருஷ்ணி குலங்களுக்குப் புகழ் சேர்த்த வீரனின் வில்லை, இவனால் ஏவப்பட்ட கர்ணன் பின்புறமாக அறுத்தான்.
9.61.30
ततः सञ्छिन्नधन्वानं विरथं पौरुषे स्थितम् ।
व्यायुधीकृत्य बहवः सौभद्रमपलायिनम् ॥ ९.६१.३० ॥
பின்னர் வில் அறுபட்டு, தேரற்று, வீரத்தில் நிலைத்து நின்ற, ஓடாத சௌபத்ரனை பலர் ஆயுதமற்றவனாக்கினர்.
9.61.31
जन्मप्रभृति लुब्धश्च पापात्मा चैष दुर्मतिः ।
निहतो भीमसेनेन दुर्बुद्धिः कुलपांसनः ॥ ९.६१.३१ ॥
பிறப்பு முதலே பேராசை கொண்டவனும் பாவ இயல்புடையவனுமான இந்தத் தீய புத்தியுள்ளவன், குலத்திற்கு அவமானமான துர்புத்தி, பீமசேனனால் கொல்லப்பட்டான்.
9.61.32
प्रतिज्ञां भीमसेनेन त्रयोदशसमार्जिताम् ।
किमर्थं नाभिजानाति युध्यमानो हि शत्रुभिः ॥ ९.६१.३२ ॥
பீமசேனன் பதின்மூன்று ஆண்டுகளாக வளர்த்த சபதத்தை, எதிரிகளுடன் போரிடும் இவன் ஏன் நினைவுகூரவில்லை?
9.61.33
ऊर्ध्वमाक्रम्य वेगेन जिघांसन्तं वृकोदरः ।
बिभेद गदया चोरू न स्थाने न च मण्डले ॥ ९.६१.३३ ॥
மேல்நோக்கி வேகமாகப் பாய்ந்து கொல்ல விரும்பிய வ்ருகோதரன், தன் கதையால் அவனுடைய தொடைகளைத் தாக்கினான்; சரியான இடத்திலும் அல்ல, போர் வட்டத்திலும் அல்ல.
9.61.34
धर्मच्छलमिमं श्रुत्वा केशवात्स विशाम्पते ।
नैव प्रीतमाना रामो वचनं प्राह संसदि ॥ ९.६१.३४ ॥
மன்னனே! கேசவனிடமிருந்து இந்த தர்ம வஞ்சனையைக் கேட்டு, ராமன் மகிழ்ச்சியடையாமல் சபையில் பேசினான்.
9.61.35
हत्वाऽधर्मेण राजानं धर्मात्मानं सुयोधनम् ।
जिह्मयोधीति लोकेऽस्मिन्ख्यातिं यास्यति पाण्डवः ॥ ९.६१.३५ ॥
நீதியுள்ள மன்னன் சுயோதனனை அதர்மமாகக் கொன்று, இந்த பாண்டவன் இவ்வுலகில் 'வஞ்சக வீரன்' என்ற புகழை அடைவான்.
9.61.36
दुर्योधनोऽपि धर्मात्मा गतिं यास्यति शाश्वतीम् ।
ऋजुयोधी हतो राजा धर्मराष्ट्रो नराधिपः ॥ ९.६१.३६ ॥
தர்மாத்மாவான துரியோதனனும் நிலையான கதியை அடைவான்; நேர்மையாகப் போரிட்ட இந்த மன்னன், தர்மராஷ்டிரத்தின் அதிபதி, மனிதர்களின் தலைவன், கொல்லப்பட்டான்.
9.61.37
युद्धदीक्षां प्रविश्याजौ रणयज्ञं वितत्य च ।
हुत्वाऽऽत्मानममित्राग्नौ प्राप चावभृथं यशः।
स्वर्गं गन्ता महाराजः ससुहृज्ज्ञातिबान्धवः ॥ ९.६१.३७ ॥
போர் தீட்சையில் புகுந்து, போர்-யாகத்தை விரித்து, எதிரிகளின் அக்கினியில் தன்னையே ஆகுதியாக்கி, புகழையும் அவப்ருத நீராட்டையும் அடைந்தான்; மகாராஜன் நண்பர்கள், உறவினர்கள், சுற்றத்தாருடன் சொர்க்கம் செல்வான்.
9.61.38
इत्युक्त्वा रथमास्थाय रौहिणेयः प्रतापवान् ।
श्वेताभ्रशिखराकारः प्रययौ द्वारकां प्रति ॥ ९.६१.३८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, தேரில் ஏறி, வெண்மேக சிகரம் போன்ற வலிமைமிக்க ரௌஹிணேயன் துவாரகையை நோக்கிச் சென்றான்.
9.61.39
पाञ्चालाश्च सवार्ष्णेयाः पाण्डवाश्च विशाम्पते ।
रामे द्वारवतीं याते नातिप्रमनसोऽभवन् ॥ ९.६१.३९ ॥
மக்கள் தலைவனே! ராமன் துவாரவதிக்குச் சென்றபின், பாஞ்சாலர்களும், வ்ருஷ்ணிகளும், பாண்டவர்களும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கவில்லை.
9.61.40
ततो युधिष्ठिरं दीनं चिन्तापरमधोमुखम् ।
शोकोपहतसङ्कल्पं वासुदेवोऽब्रवीदिदम् ॥ ९.६१.४० ॥
பின்னர் துயரால் உறுதி சிதைந்து, கவலையில் ஆழ்ந்து, முகம் தாழ்த்தி இருந்த துயருற்ற யுதிஷ்டிரனிடம் வாசுதேவன் இவ்வாறு சொன்னான்.
9.61.41
धर्मराज किमर्थं त्वमधर्ममनुमन्यसे ।
हतबन्धोर्यदेतस्य पतितस्य विचेतसः ॥ ९.६१.४१ ॥
தர்மராஜனே! உறவினர்களை இழந்து வீழ்ந்து, அறிவிழந்து கிடக்கும் இவனிடம் நீ ஏன் அதர்மத்தை அங்கீகரிக்கிறாய்?
9.61.42
दुर्योधनस्य भीमेन मृद्यमानं शिरः पदा ।
उपप्रेक्षसि कस्मात्त्वं धर्मज्ञः सन्नराधिप ॥ ९.६१.४२ ॥
பீமனின் காலால் துரியோதனனின் தலை மிதிக்கப்படுகையில், நரநாயகனே, தர்மம் அறிந்தவனாக இருந்தும் நீ ஏன் அதைப் பார்த்துக்கொண்டிருக்கிறாய்?
9.61.43
न ममैतत्प्रियं कृष्ण यद्राजानं वृकोदरः ।
पदा मूर्ध्न्यस्पृशत्क्रोधान्न च हृष्ये कुलक्षये ॥ ९.६१.४३ ॥
கிருஷ்ணா, வ்ருகோதரன் கோபத்தால் அரசனின் தலையைக் காலால் தொட்டது எனக்கு விருப்பமில்லை; குலநாசத்தில் நான் மகிழ்ச்சியடையவில்லை.
9.61.44
निकृत्या निकृता नित्यं धृतराष्ट्रसुतैर्वयम् ।
बहूनि परुषाण्युक्त्वा वनं प्रस्थापिता वयम् ॥ ९.६१.४४ ॥
திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் வஞ்சனையால் எப்போதும் எங்களை ஏமாற்றினர்; பல கடுஞ்சொற்களைக் கூறி நாங்கள் காட்டுக்கு அனுப்பப்பட்டோம்.
9.61.45
भीमसेनस्य तद्दुःखमतीव हृदि वर्तते ।
इति सञ्चिन्त्य वार्ष्णेय मयैतत्समुपेक्षितम् ॥ ९.६१.४५ ॥
பீமசேனனின் இதயத்தில் அந்தத் துக்கம் மிகவும் உள்ளது; வார்ஷ்ணேயா, இதை எண்ணியே நான் அதைப் புறக்கணித்தேன்.
9.61.46
तस्माद्धत्वाऽकृतप्रज्ञं लुब्धं कामवशानुगम् ।
लभतां पाण्डवः कामं धर्मोऽधर्मोऽथवा कृतः ॥ ९.६१.४६ ॥
ஆகையால், அறிவற்ற, பேராசை கொண்ட, ஆசையின் வசப்பட்டு நடப்பவனைக் கொன்று, பாண்டவன் தன் விருப்பத்தைப் பெறட்டும்; அது தர்மமோ அதர்மமோ ஆகட்டும்.
9.61.47
इत्युक्तवति कौन्तेये धर्मराजे युधिष्ठिरे ।
वासुदेवो महाबाहुर्युधिष्ठिरमभाषत।
काममस्त्वेतदिति वै कृच्छ्राद्यदुकुलोद्वहः ॥ ९.६१.४७ ॥
குந்தியின் மகனான தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் இவ்வாறு சொன்னதும், மகாபாகு வாசுதேவன் யுதிஷ்டிரனிடம் பேசினார்; யாதவ குலத்தைத் தாங்குபவர் சிரமத்துடன், 'இது அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றார்.
9.61.48
इत्युक्त्वा वासुदेवोऽपि वायुपुत्रप्रियेप्सया ।
अन्वमोदत तत्सर्वं यद्भीमेन कृतं युधि ॥ ९.६१.४८ ॥
இவ்வாறு சொல்லிவிட்டு, வாயுவின் மகன் பீமனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பி, வாசுதேவனும் போரில் பீமன் செய்த அனைத்தையும் ஏற்றுக்கொண்டார்.
9.61.49
अर्जुनोऽपि महाबाहुरप्रीतेनान्तरात्मना ।
नोवाच किञ्चिद्वचनं भ्रातरं साध्वसाधु वा ॥ ९.६१.४९ ॥
மகாபாகுவான அர்ஜுனனும் அதிருப்தியடைந்த உள்ளத்துடன் தன் சகோதரனிடம் நல்லதோ கெட்டதோ எதையும் சொல்லவில்லை.
9.61.50
भीमसेनोऽपि हत्वाऽऽजौ तव पुत्रममर्षणः ।
अभिवाद्याग्रतः स्थित्वा सम्प्रहृष्टः कृताञ्जलिः ॥ ९.६१.५० ॥
போரில் உங்கள் மகனைக் கொன்ற பீமசேனனும் சினத்துடன் இருந்தபோதும், முன்னால் நின்று வணங்கி, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் கைகூப்பினான்.
9.61.51
प्रोवाच सुमहातेजा धर्मराजं युधिष्ठिरम् ।
हर्षादुत्फुल्लनयनो जितकाशी विशाम्पते ॥ ९.६१.५१ ॥
மிகுந்த ஒளியுடைய அவன் தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரனிடம் சொன்னான் — மகிழ்ச்சியால் விரிந்த கண்களுடன், வெற்றி பெற்றவனாக, ஓ மக்கள் தலைவனே.
9.61.52
तवाद्य पृथिवी सर्वा क्षेमा निहतकण्टका ।
तां प्रशाधि महाराज स्वधर्ममनुपालय ॥ ९.६१.५२ ॥
இன்று உங்கள் இந்த முழு பூமியும் முட்கள் அழிக்கப்பட்டு பாதுகாப்பானது. ஓ மகாராஜா, இதை ஆளுங்கள்; உங்கள் தர்மத்தைக் காத்திடுங்கள்.
9.61.53
यस्तु कर्ताऽस्य वैरस्य निकृत्या निकृतिप्रियः ।
सोऽयं विनिहतः शेते पृथिव्यं पृथिवीपते ॥ ९.६१.५३ ॥
இந்தப் பகைக்குக் காரணமாக இருந்தவன், வஞ்சகத்தை விரும்பியவன், அவனே இங்கே கொல்லப்பட்டு பூமியில் கிடக்கிறான், ஓ பூமியின் தலைவனே.
9.61.54
दुःशासनप्रभृतयः सर्वे ते चोग्रवादिनः ।
राधेयः शकुनिश्चैव हताश्च तव शत्रवः ॥ ९.६१.५४ ॥
துச்சாசனன் முதலிய அனைவரும், கடுஞ்சொல் பேசியவர்களும், ராதையின் மகன் கர்ணனும், சகுனியும்கூட, உங்கள் பகைவர்கள் அனைவரும் கொல்லப்பட்டனர்.
9.61.55
सेयं रत्नसमाकीर्णा मही सवनपर्वता ।
उपावृत्ता महाराज त्वामद्य निहतद्विषम् ॥ ९.६१.५५ ॥
மகாராஜாவே, இரத்தினங்களால் நிறைந்த இந்தப் பூமி, காடுகளும் மலைகளும் சேர்ந்து, இன்று உங்கள் பகைவர்கள் கொல்லப்பட்டதால் உங்களிடம் திரும்பி வந்துள்ளது.
9.61.56
गतो वैरस्य निधनं हतो राजा सुयोधनः ।
कृष्णस्य मतमास्थाय विजितेयं वसुन्धरा ॥ ९.६१.५६ ॥
பகைக்கு முடிவு வந்தது; அரசன் சுயோதனன் கொல்லப்பட்டான்; கிருஷ்ணனின் ஆலோசனையைப் பின்பற்றி இந்தப் பூமி வெல்லப்பட்டது.
9.61.57
दिष्ट्या गतस्त्वमानृण्यं मातुः कोपस्य चोभयोः ।
दिष्ट्या जयसि दुर्धर्ष दिष्ट्या शत्रुर्निपातितः ॥ ९.६१.५७ ॥
நல்லூழால் நீ தாயின் கடனிலிருந்தும், இருவரின் கோபத்தின் கடனிலிருந்தும் விடுபட்டாய்; நல்லூழால், அடங்காதவனே, நீ வெல்கிறாய்; நல்லூழால் பகைவன் வீழ்த்தப்பட்டான்.