Mahābhārata · Adhyāya 9.62
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.62.1
हतं दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनेन संयुगे ।
पाण्डवाः सृञ्जयाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.६२.१ ॥
Sañjaya, was taten die Pāṇḍavas und Sṛñjayas, als sie Duryodhana im Kampf von Bhīmasena erschlagen sahen?
9.62.2
हतं दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनेन संयुगे ।
सिंहेनेव महाराज मत्तं वनगजं यथा ॥ ९.६२.२ ॥
O großer König, als sie Duryodhana im Kampf von Bhīmasena erschlagen sahen, wie ein Löwe einen tollen Wildelefanten erschlägt.
9.62.3
प्रहृष्टमनसस्तत्र कृष्णेन सह पाण्डवाः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव निहते कुरुनन्दने।
आविध्यन्नुत्तरीयाणि सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ९.६२.३ ॥
Als Duryodhana, die Freude der Kurus, erschlagen war, schwenkten die Pāṇḍavas mit Kṛṣṇa, die Pāñcālas und Sṛñjayas, freudigen Herzens dort ihre Obergewänder und stießen Löwengebrüll aus.
9.62.4
नैतान्हर्षसमाविष्टानियं सेहे वसुन्धरा ॥ ९.६२.४ ॥
Diese Erde konnte diese von Freude erfüllten Männer nicht ertragen.
9.62.5
धनूंष्येके व्याक्षिपन्त ज्याश्चाप्यन्ये तथाऽक्षिपन् ।
दध्मुरन्ये महाशङ्खानन्ये जघ्नुश्च दुन्दुभीन् ॥ ९.६२.५ ॥
Die einen schwenkten ihre Bögen, andere ließen die Sehnen schnellen, andere bliesen große Muschelhörner und wieder andere schlugen Pauken.
9.62.6
चिकीडुश्च तथैवान्ये जहसुश्च तवाहिताः ।
अब्रुवंश्चासकृद्वीरा भीमसेनमिदं वचः ॥ ९.६२.६ ॥
Andere tanzten und deine Feinde lachten; die Helden sprachen immer wieder diese Worte zu Bhīmasena.
9.62.7
दुष्करं भवता कर्म रणेऽद्य सुमहत्कृतम् ।
कौरवेयं रणे हत्वा गदयाऽतिकृतश्रमम् ॥ ९.६२.७ ॥
Heute hast du im Kampf eine sehr schwierige Tat vollbracht und einen Kaurava mit der Keule nach großer Mühe erschlagen.
9.62.8
इन्द्रेणेव हि वृत्रस्य वधं परमसंयुगे ।
त्वया कृतममन्यन्त शत्रोर्वधमिमं जनाः ॥ ९.६२.८ ॥
In der großen Schlacht hast du es getan, wie Indra Vṛtra erschlug; die Leute glaubten, diese Tötung des Feindes sei dein Werk.
9.62.9
चरन्तं विविधान्मार्गान्मण्डलानि च सर्वशः ।
दुर्योधनमिमं शूरं कोऽन्यो हन्याद्वृकोदरात् ॥ ९.६२.९ ॥
Wer außer Vṛkodara hätte diesen Helden Duryodhana erschlagen können, der sich auf vielen Wegen und Kreisen nach allen Seiten bewegte?
9.62.10
वैरस्य च गतः पारं त्वमिहान्यैः सुदुर्गमम् ।
अशक्यमेतदन्येन सम्पादयितुमीदृशम् ॥ ९.६२.१० ॥
Du hast das jenseitige Ufer der Feindschaft erreicht, das hier für andere sehr schwer zu erreichen ist; eine solche Tat hätte kein anderer vollbringen können.
9.62.11
कुञ्जरेणेव मत्तेन वीरसङ्ग्राममूर्धनि ।
दुर्योधपशिरो दिष्ट्या पादेन मृदितं त्वया ॥ ९.६२.११ ॥
Wie ein tobender Elefant an der Spitze der Heldenschlacht hast du durch glückliches Geschick Duryodhanas Haupt mit dem Fuß zermalmt.
9.62.12
सिंहेन महिषस्येव कृत्वा सङ्गरमुत्तमम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं दिष्ट्या पीतं त्वयाऽनघ ॥ ९.६२.१२ ॥
Wie ein Löwe einen guten Kampf mit einem Büffel führt, so hast du, o Makelloser, durch glückliches Geschick das Blut Duḥśāsanas getrunken.
9.62.13
ये विप्रकुर्वन्राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
मूर्ध्नि तेषां कृतः पादो दिष्ट्या ते स्वेन कर्मणा ॥ ९.६२.१३ ॥
Diejenigen, die den rechtschaffenen König Yudhiṣṭhira beleidigten, haben deinen Fuß auf ihrem Haupt; durch Glück, durch deine eigene Tat.
9.62.14
अमित्राणामधिष्ठानाद्वधाद्दुर्योधनस्य च ।
भीम दिष्ट्या पृथिव्यां ते प्रथितं सुमहद्यशः ॥ ९.६२.१४ ॥
Durch die Zerstörung der Festung der Feinde und die Tötung Duryodhanas, o Bhīma, hat sich durch Glück dein sehr großer Ruhm über die Erde verbreitet.
9.62.15
एवं नूनं हते वृत्रे शक्रं नन्दन्ति बन्दिनः ।
तथा त्वां निहतामित्रं वयं नन्दाम भारत ॥ ९.६२.१५ ॥
So wie die Barden sich freuen, wenn Vṛtra erschlagen ist, und für Indra jubeln, so freuen wir uns für dich, o Bhārata, dessen Feind erschlagen ist.
9.62.16
दुर्योधनवधे यानि रोमाणि हृषितानि नः ।
अद्यापि न विकृष्यन्ते तानि तद्विद्धि भारत।
इत्यब्रुन्भीमसेनं वातिकास्तत्र सङ्गताः ॥ ९.६२.१६ ॥
Beim Tod Duryodhanas sträubten sich uns die Haare, und sie haben sich noch nicht gelegt; wisse dies, o Bhārata. So sprachen die dort versammelten Boten zu Bhīmasena.
9.62.17
तान्हृष्टान्पुरुषव्याघ्रान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह ।
ब्रुवतोऽसदृशं तत्र प्रोवाच मधुसूदनः ॥ ९.६२.१७ ॥
Zu jenen fröhlichen Tigern unter den Menschen, den Pāñcālas zusammen mit den Pāṇḍavas, die dort Unpassendes redeten, sprach Madhusūdana.
9.62.18
न न्याय्यं निहतं शत्रुं भूयो हन्तुं नराधिपाः ।
असकृद्वाग्भिरुग्राभिर्निहतो ह्येष मन्दधीः ॥ ९.६२.१८ ॥
Es ist nicht recht, o Herren der Menschen, einen bereits erschlagenen Feind erneut zu schlagen; dieser Törichte wurde schon wiederholt durch harte Worte niedergeschlagen.
9.62.19
तदैवैष हतः पापो यदैव निरपत्रपः ।
लुब्धः पापसहायश्च सुहृदां शासनातिगः ॥ ९.६२.१९ ॥
Dieser Sünder war bereits erschlagen, sobald er schamlos, gierig, Gefährte von Sündern und ungehorsam gegen den Rat seiner Freunde geworden war.
9.62.20
बहुशो विदुरद्रोणकृपगाङ्गेयसृञ्जयैः ।
पाण्डुभ्यः प्रार्थ्यमानोऽपि पित्र्यमंशं न दत्तवान् ॥ ९.६२.२० ॥
Obwohl Vidura, Droṇa, Kṛpa, Gāṅgeya (Bhīṣma) und die Sṛñjaya ihn immer wieder darum baten, gab er den Pāṇḍava nicht ihren väterlichen Anteil.
9.62.21
नैव तेभ्योऽद्य मित्रं वा शत्रुर्वा पुरुषाधमः ।
किमनेन वितुन्नेन वाग्भिः काष्ठसधर्मणा ॥ ९.६२.२१ ॥
Dieser niederträchtigste aller Menschen ist ihnen jetzt weder Freund noch Feind. Was nützen diese durchbohrten Worte, hart wie Holz?
9.62.22
रथेष्वारोहत क्षिप्रं गच्छामो वसुधाधिपाः ।
दिष्ट्या हतोऽयं पापात्मा सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ९.६२.२२ ॥
Besteigt rasch eure Wagen, ihr Herren der Erde; lasst uns gehen. Glücklicherweise ist dieser sündhafte Mann mit seinen Ministern, Verwandten und Angehörigen erschlagen worden.
9.62.23
इति श्रुत्वा त्वधिक्षेपं कृष्णाद्दुर्योधनो नृपः ।
अमर्षवशमापन्न उदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ ९.६२.२३ ॥
Als er diesen Spott von Kṛṣṇa hörte, o Herr der Menschen, erhob sich König Duryodhana, von Zorn übermannt.
9.62.24
स्फिग्देशेनोपविष्टः स दोर्भ्यां विष्टभ्य मेदिनीम् ।
दृष्टिं भ्रूसङ्कटां कृत्वा वासुदेवे न्यपातयत् ॥ ९.६२.२४ ॥
Auf dem Gesäß sitzend, die Erde mit beiden Armen stützend, die Brauen zusammengezogen, richtete er den Blick auf Vāsudeva.
9.62.25
अर्धोन्नतशरीरस्य रूपमासीन्नृपस्य तु ।
क्रुद्धस्याशीविषस्येव च्छिन्नपुच्छस्य भोगिनः ॥ ९.६२.२५ ॥
Der Körper des halb aufgerichteten Königs glich einer zornigen Giftschlange mit abgeschnittenem Schwanz.
9.62.26
प्राणान्तकरिणीं घोरां वेदनामप्यचिन्तयन् ।
दुर्योधनो वासुदेवं वाग्भिरुग्राभिरार्दयत् ॥ ९.६२.२६ ॥
Ohne auch nur auf die lebensbedrohenden, schrecklichen Schmerzen zu achten, quälte Duryodhana Vāsudeva mit harten Worten.
9.62.27
कंसदासस्य दायाद न ते लज्जाऽस्त्यनेन वै ।
अधर्मेण गदायुद्धे यदर्हं विनिपातितः।
ऊरूभिन्धीति भीमस्य स्मृतिं मिथ्याप्रयच्छता ॥ ९.६२.२७ ॥
Nachkomme von Kaṃsas Diener! Schämst du dich nicht dafür? Im Keulenkampf wurde ich unrechtmäßig niedergestreckt, obwohl ich es nicht verdiente, und du hast Bhīma mit falscher Erinnerung befohlen, meine Schenkel zu brechen.
9.62.28
किं न विज्ञातमेतन्मे यदर्जुनमवोचथाः ।
घातयित्वा महीपालानृजुयुद्धान्सहस्रशः।
जिह्मैरुपायैर्बहुभिर्न ते लज्जा न ते घृणा ॥ ९.६२.२८ ॥
Weiß ich etwa nicht, was du zu Arjuna gesagt hast? Nachdem du Tausende von Königen im ehrlichen Kampf hast töten lassen, hast du durch viele hinterlistige Mittel weder Scham noch Mitleid.
9.62.29
अहन्यहनि शूराणां कुर्वाणः कदनं महत् ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य घातितस्ते पितामहः ॥ ९.६२.२९ ॥
Tag für Tag ein großes Gemetzel unter den Helden anrichtend, wurde dein Großvater getötet, indem man Śikhaṇḍin vorne aufstellte.
9.62.30
अश्वत्थाम्नः सनामानं हत्वा नागं सुदुर्मते ।
आचार्यो न्यासितः शस्त्रं किं तन्न विदितं मया ॥ ९.६२.३० ॥
O Übelgesinnter! Nachdem er den Elefanten mit dem Namen Aśvatthāman erschlagen hatte, legte der Lehrer (Droṇa) seine Waffen nieder — ist mir das etwa nicht bekannt?
9.62.31
स चानेन नृशंसेन धृष्टद्युम्नेन वीर्यवान् ।
पात्यमानस्त्वया दृष्टो न चैनं त्वमवारयः ॥ ९.६२.३१ ॥
Und jenen Helden, von dem grausamen Dhṛṣṭadyumna niedergeschlagen, sahst du, doch du hieltest ihn nicht auf.
9.62.32
वधार्थं पाण्डुपुत्रस्य याचितां शक्तिमेव च ।
घटोत्कचे व्यंसयतः कस्त्वत्तः पापकृत्तमः ॥ ९.६२.३२ ॥
Wer ist größerer Sünder als du, der du den Speer, der für die Tötung des Sohnes Pāṇḍus erbeten war, auf Ghaṭotkaca schleudertest?
9.62.33
छिन्नहस्तः प्रायगतस्तथा भूरिश्रवा बली ।
त्वयाऽभिसृष्टेन हतः शैनेयेन दुरात्मना ॥ ९.६२.३३ ॥
Bhūriśravas, der Starke, mit abgeschlagenem Arm, dem Tode nah daliegend, wurde von dem bösen Sohn des Śini erschlagen, den du auf ihn gehetzt hattest.
9.62.34
कुर्वाणश्चोत्तमं कर्म कर्णः पार्थजिगीषया ।
व्यंसनेनाश्वसेनस्य पन्नगेन्द्रस्य वै पुनः ॥ ९.६२.३४ ॥
Karṇa, der aus dem Wunsch, Pārtha zu besiegen, eine edle Tat vollbrachte, wieder durch das Unheil des Aśvasena, des Herrn der Schlangen.
9.62.35
पुनश्च पतिते चक्रे व्यसनार्तः पराजितः ।
पापितः समरे कर्णश्चक्रव्याग्रोऽग्रणीर्नृणाम् ॥ ९.६२.३५ ॥
Als das Rad erneut versank, wurde Karṇa, von Unglück gequält und besiegt, im Kampf niedergestreckt — der Tiger unter den Wagenkämpfern, der Erste unter den Menschen.
9.62.36
यदि मां चापि कर्णं च भीष्मद्रोणौ च संयुगे ।
ऋजुना प्रतियुध्येथा न ते स्याद्विजयो ध्रुवम् ॥ ९.६२.३६ ॥
Hättest du im Kampf offen gegen mich, gegen Karṇa sowie gegen Bhīṣma und Droṇa gekämpft, so wäre dir der Sieg gewiss nicht zuteil geworden.
9.62.37
त्वया पुनरनार्येण जिह्ममार्गेण पार्थिवाः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठन्तो वयं चान्ये च घातिताः ॥ ९.६२.३७ ॥
Wieder einmal, durch dich, Unedler, auf krummen Wegen, wurden die Könige, die ihre eigene Pflicht erfüllten, erschlagen, und wir und andere auch.
9.62.38
त्वया मायाविना कृष्ण मायां कर्मप्रमोषिणीम् ।
कृत्वा हतः सिन्धुपतिः किं तन्न विदितं मम ॥ ९.६२.३८ ॥
Durch dich, Kṛṣṇa, den Gaukler, nachdem du eine Täuschung erzeugt hast, die der Tat ihre Frucht raubt, wurde der Herr der Sindhus erschlagen. Ist mir das etwa nicht bekannt?
9.62.39
हतस्त्वमसि गान्धारे सभ्रातृसुतबान्धवः ।
सगणः ससुहृच्चैव पापं मार्गमनुष्ठितः ॥ ९.६२.३९ ॥
Erschlagen bist du, Gāndhāra, mit Brüdern, Söhnen und Verwandten, mit deinem Gefolge und deinen Freunden, denn du bist dem sündigen Pfad gefolgt.
9.62.40
तवैव दुष्कृतैर्वीरौ भीष्मद्रोणौ निपातितौ ।
कर्णश्च निहतः सङ्ख्ये तव शीलानुवर्तकः ॥ ९.६२.४० ॥
Durch deine eigenen bösen Taten wurden die Helden Bhīṣma und Droṇa niedergestreckt, und Karṇa, der deinem Verhalten folgte, wurde im Kampf erschlagen.
9.62.41
याच्यमानं मया मूढ पित्र्यमंशं न दित्ससि ।
पाण्डवेभ्यः स्वराज्यं च लोभाच्छकुनिनिश्चयात् ॥ ९.६२.४१ ॥
Obwohl ich es verlange, Narr, willst du den väterlichen Anteil nicht geben, noch den Pāṇḍavas ihr eigenes Reich, aus Gier und auf den Entschluss Śakunis hin.
9.62.42
विषं ते भीमसेनाय दत्तं सर्वे च पाण्डवाः ।
प्रदीपिता जतुगृहे मात्रा सह सुदुर्मते ॥ ९.६२.४२ ॥
Du hast Bhīmasena Gift gegeben, und alle Pāṇḍavas wurden samt ihrer Mutter im Lackhaus in Brand gesteckt, o Übelgesinnter!
9.62.43
सभायां याज्ञसेनी च कृष्टा द्यूते रजस्वला ।
तदैव तावद्दुष्टात्मन्वध्यस्त्वं निरपत्रप ॥ ९.६२.४३ ॥
In der Versammlung, während des Würfelspiels, wurde Yājñasenī, die menstruierte, herbeigeschleift. Schon damals, o Bösgesinnter, Schamloser, warst du des Todes würdig.
9.62.44
अनक्षज्ञं च धर्मज्ञं सौबलेनाक्षवेदिना ।
निकृत्या यत्पराजैषीस्तस्मादसि हतो रणे ॥ ९.६२.४४ ॥
Du hast ihn, der das Dharma kannte, aber im Würfelspiel unerfahren war, durch List besiegt, mithilfe Saubalas, der im Würfelspiel geschickt war. Darum wurdest du im Kampf erschlagen.
9.62.45
जयद्रथेन पापेन यत्कृष्णा क्लेशिता वने ।
यातेषु मृगयां चैव तृणबिन्दोरथाश्रमम् ॥ ९.६२.४५ ॥
Dass der sündige Jayadratha Kṛṣṇā im Wald quälte, als sie zur Jagd und zur Einsiedelei des Tṛṇabindu gegangen waren.
9.62.46
अभिमन्युश्च यद्बाल एको बहुभिराहवे ।
त्वद्दोषैर्निहतः पाप तस्मादसि हतो रणे ॥ ९.६२.४६ ॥
Abhimanyu, der junge Mann, allein im Kampf, wurde von vielen umzingelt und durch deine Schuld erschlagen, o Sünder; darum wurdest du im Kampf erschlagen.
9.62.47
कुर्वाणं कर्म समरे पाण्डवानर्थकाङ्क्षिणम् ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं मित्रार्थे न व्यतिक्रमः ॥ ९.६२.४७ ॥
Dass Śikhaṇḍin Bhīṣma erschlug, der im Kampf das Unheil der Pāṇḍavas wollte, geschah für einen Freund; darin lag keine Übertretung.
9.62.48
स्वधर्मं पृष्ठतः कृत्वा आचार्यस्त्वत्प्रियेप्सया ।
पार्षतेन हतः सङ्ख्ये वर्तमानोऽसतां पथि ॥ ९.६२.४८ ॥
Nachdem er seine eigene Pflicht hinter sich gelassen hatte, aus dem Wunsch, dir zu gefallen, wurde der Lehrer (Droṇa), auf dem Pfad der Bösen wandelnd, im Kampf vom Sohn des Pṛṣata (Dhṛṣṭadyumna) erschlagen.
9.62.49
प्रतिज्ञामात्मनः सत्यां चिकीर्षन्समरे निपुम् ।
हतवान्सात्वतो विद्वान्सौमदत्तिं महारथम् ॥ ९.६२.४९ ॥
Aus dem Wunsch, sein eigenes Gelübde wahr zu machen, erschlug der weise Sātvata im Kampf geschickt den großen Wagenkämpfer, den Sohn Somadattas.
9.62.50
अर्जुनः समरे राजन्युध्यमानः कदाचन ।
निन्दितं पुरुषव्याघ्रः करोति न कथञ्चन ॥ ९.६२.५० ॥
O König, Arjuna, der Tiger unter den Menschen, begeht im Kampf niemals auf irgendeine Weise eine verwerfliche Tat.
9.62.51
लब्ध्वाऽपि बहुधा छिद्रं वीरवृत्तमनुस्मरन् ।
निजघान रणे कर्णं मैवं वोचः सुदुर्मते ॥ ९.६२.५१ ॥
Obwohl er sich vielfach Gelegenheiten bot, eingedenk des Verhaltens der Helden, erschlug er Karṇa im Kampf. Sprich nicht so, du Übelgesinnter.
9.62.52
देवानां मतमाज्ञाय तेषां प्रियहितेप्सया ।
अर्जुनस्य महानागं मया व्यंसितमस्त्रजम् ॥ ९.६२.५२ ॥
In Kenntnis der Meinung der Götter und aus dem Wunsch nach ihrem Wohlgefallen und Wohl, ließ ich jene große, aus einer Waffe geborene Schlange von Arjuna abfallen.
9.62.53
त्वं च भीष्मश्च कर्णश्च द्रोणो द्रौणायनिस्तथा ।
विराटनगरे तस्य ह्यानृशंस्येन जीविताः ॥ ९.६२.५३ ॥
Du, Bhīṣma, Karṇa, Droṇa und der Sohn Droṇas, ihr alle durftet in der Stadt Virāṭa durch seine Milde am Leben bleiben.
9.62.54
स्मर पार्थस्य विक्रान्तं गन्धर्वेषु कृतं तथा ।
अधर्मं नात्र गान्धारे पाण्डवैर्यत्कृतं त्वयि ॥ ९.६२.५४ ॥
Gedenke der Tapferkeit Pārthas und dessen, was er auch unter den Gandharvas getan hat. O Sohn Gāndhārīs, was die Pāṇḍavas dir hier angetan haben, ist kein Unrecht.
9.62.55
स्वबाहुबलमास्थाय स्वधर्मेण परन्तपाः ।
जितवन्तो रणे वीराः पापोसि निधनं गतः ॥ ९.६२.५५ ॥
Sich auf die Kraft ihrer eigenen Arme stützend und nach ihrer eigenen Pflicht handelnd, siegten die Helden, die ihre Feinde versengen, im Kampf. Sünder, du bist dem Tod verfallen.
9.62.56
यान्यकार्याणि चास्माकं कृतानिति प्रभाषसे ।
वैगुण्येन तवात्यर्थं सर्वं हि तदनुष्ठितम् ॥ ९.६२.५६ ॥
Die unrechten Taten, von denen du sagst, wir hätten sie begangen, sind in Wahrheit alle von dir selbst in großem Maße durch deine eigene Verderbtheit begangen worden.
9.62.57
बृहस्पतेरुशनसो नोपदेशः श्रुतस्त्वया ।
वृद्धा नोपासिताश्चैव हितं वाक्यं न ते श्रुतभ् ॥ ९.६२.५७ ॥
Du hast die Lehre von Bṛhaspati und Uśanas nicht gehört, du hast die Alten nicht geehrt, und du hast die dir heilsamen Worte nicht gehört.
9.62.58
लोभेनातिबलेन त्वं तृष्णया च वशीकृतः ।
कृतवानस्यकार्याणि विपाकस्तस्य भुज्यताम् ॥ ९.६२.५८ ॥
Von Gier, übermäßiger Macht und Verlangen beherrscht, hast du diese unrechten Taten begangen; nun genieße ihre Frucht.
9.62.59
अधीतं विधिवद्दत्तं भूः प्रभुक्ता ससागरा ।
मूर्ध्नि स्थिममित्राणां को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.५९ ॥
Ich habe nach Vorschrift studiert, Gaben gegeben, die Erde mit ihren Meeren genossen und meine Feinde unter mein Haupt gestellt. Wer ist mir überlegen?
9.62.60
यदिष्टं क्षत्रबन्धूनां स्वधर्ममनुपश्यताम् ।
तदिदं निधनं प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.६० ॥
Was den kṣatriya-Verwandten, die auf ihre Pflicht sahen, erwünscht war, dieser Tod ist nun über mich gekommen. Wer ist mir überlegen?
9.62.61
देवार्हा मानुषा भोगाः प्राप्ता असुलभा नृपैः ।
ऐश्वर्यं चोत्तमं प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.६१ ॥
Ich habe menschliche Genüsse erlangt, würdig der Götter, für Könige kaum zu erreichen, und höchste Herrschaft errungen. Wer ist glücklicher als ich?
9.62.62
ससुहृत्सानुबन्धस्च स्वर्गं गन्ताऽहमच्युत ।
यूयं गर्हितसङ्कल्पाः शोचन्तो वर्तयिष्यथ ॥ ९.६२.६२ ॥
O Acyuta, ich werde mit meinen Freunden und Verwandten in den Himmel gehen, während ihr mit verachtenswerten Absichten trauernd weiterleben werdet.
9.62.63
न मे विषादो भीमेन पादेन शिर आहतम् ।
काका वा कङ्कगृध्रा वा निधास्यन्ति पदं क्षणात् ॥ ९.६२.६३ ॥
Dass Bhīma mir mit dem Fuß auf den Kopf geschlagen hat, betrübt mich nicht; Krähen, Reiher oder Geier werden im Nu ihre Füße darauf setzen.
9.62.64
अस्य वाक्यस्य निधने कुरुराजस्य धीमतः ।
अपतत्सुमहद्वर्षं पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ॥ ९.६२.६४ ॥
Am Ende dieser Worte fiel ein gewaltiger Regen wohlriechender, heiliger Blüten auf den weisen Kurukönig.
9.62.65
अवादयन्त गन्धर्वा वादित्रं सुमनोहरम् ॥ ९.६२.६५ ॥
Die Gandharvas spielten überaus anmutige Instrumente.
9.62.66
जगुश्चाप्सरसो राज्ञो यशः सम्बद्धमेव च ।
सिद्धाश्च मुमुचुर्वाचः साधुसाध्विति पार्थिव ॥ ९.६२.६६ ॥
Die Apsarasen sangen Lieder, die dem Ruhm des Königs entsprachen, und die Siddhas riefen: »Wohl getan, wohl getan!«, o König.
9.62.67
ववौ च सुरभिर्वायुः पुण्यगन्धो मृदुःसुखः ।
व्यराजंश्च दिशः सर्वा नभो वैदूर्यसन्निभम् ॥ ९.६२.६७ ॥
Ein duftender Wind wehte, von reinem Wohlgeruch, sanft und angenehm, und alle Himmelsrichtungen und der Himmel strahlten wie Lapislazuli.
9.62.68
अत्यद्भुतानि ते दृष्ट्वा वासुदेवपुरोगमाः ।
दुर्योधनस्य पूजां तु दृष्ट्वा व्रीडामुपागमन् ॥ ९.६२.६८ ॥
Nachdem sie diese höchst wundersamen Dinge gesehen hatten, gerieten Vāsudevas Gefährten, als sie die Ehrung Duryodhanas sahen, in Scham.
9.62.69
हतांश्चाधर्मतः श्रुत्वा शोकार्ताः शुशुचुर्हि ते ।
भीष्मं द्रोणं तथा कर्णं भूरिश्रवसमेव च ॥ ९.६२.६९ ॥
Als sie hörten, dass Bhīṣma, Droṇa, Karṇa und Bhūriśravas ungerechterweise erschlagen worden waren, wurden sie von Kummer ergriffen und klagten.
9.62.70
तांस्तु चिन्तापरान्दृष्ट्वा पाण्डवान्दीनचेतसः ।
प्रोवाचेदं वचः कृष्णो मेघदुन्दुभिनिस्वनः ॥ ९.६२.७० ॥
Als er die Pāṇḍavas in Sorgen versunken und niedergeschlagenen Herzens sah, sprach Kṛṣṇa, dessen Stimme wie der Donner von Wolken und Trommeln war, diese Worte.
9.62.71
नैष शक्योऽतिशीघ्रास्त्रस्ते च सर्वे महारथाः ।
ऋजुयुद्धेन विक्रान्ता हन्तुं युष्माभिराहवे ॥ ९.६२.७१ ॥
Er, der mit seinen Waffen überaus schnell ist, und alle jene großen Wagenkrieger, die tapfer im fairen Kampf gekämpft haben, konnten von euch im Gefecht nicht erschlagen werden.
9.62.72
उपायान्निहता ह्येते मया तस्मान्नराधिपाः ।
अन्यथा पाण्डवेयानां नाभविष्यज्जयः क्वचित् ॥ ९.६२.७२ ॥
Diese habe ich durch List erschlagen; darum, o Herren der Menschen, hätten die Söhne Pāṇḍus sonst niemals den Sieg errungen.
9.62.73
ते हि सर्वे महेष्वासाश्चत्वारोऽतिरथा मुवि ।
अशक्या धर्मतो हन्तुं लोकपालैरपि स्वयम् ॥ ९.६२.७३ ॥
Diese vier großen Bogenschützen, die großen Streitwagenkämpfer auf der Erde, können nicht rechtmäßig getötet werden, nicht einmal von den Weltenhütern selbst.
9.62.74
तथैवायं गदापाणिर्धार्तराष्ट्रो गतश्रमः ।
अशक्यो धर्मतो हन्तुं कालेनापि दि दण्डिना ॥ ९.६२.७४ ॥
Ebenso kann dieser Sohn Dhṛtarāṣṭras, mit der Keule in der Hand und frei von Ermüdung, nicht rechtmäßig getötet werden, nicht einmal von der Zeit, dem Stabträger…
9.62.75
नैतन्मनसि कर्तव्यं यदयं निहतो नृपः ।
मिथ्याचर्याच्छलोपायैर्बहवः शत्रवो हताः ॥ ९.६२.७५ ॥
Man soll nicht im Sinn behalten, dass dieser König erschlagen wurde; durch falsches Verhalten und Listen der Täuschung wurden viele Feinde erschlagen.
9.62.76
पूर्वैरनुगतो मार्गो देवैरसुरघातिभिः ।
सद्भिश्चानुगतः पन्थाः सर्वैरनुगमिष्यते ॥ ९.६२.७६ ॥
Den Pfad, den die Ahnen gingen, den die Götter, die die Asuras erschlagen, gingen, und den Weg, den die Guten gingen — ihn werden alle gehen.
9.62.77
एवं विधात्रा विहितं स्वयमेषां महात्मनाम् ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ९.६२.७७ ॥
So kann das, was der Schöpfer selbst für diese Großmütigen bestimmt hat, durch menschliche Anstrengung gegen das Schicksal nicht überwunden werden.
9.62.78
भूतं भव्यं भविष्यच्च निमेषाद्यो हनिष्यति ।
कृतान्तमन्यथा कर्तुं नेच्छेत्सोऽयं धनञ्जय ॥ ९.६२.७८ ॥
Wer in einem Augenblick Vergangenheit, Zukunft und Gegenwart vernichten könnte, dieser Dhanañjaya, würde Kṛtānta, den Tod, nicht anders machen wollen.
9.62.79
कृतकृत्याः स्म सायाह्ने निवासं रोचयामहे ।
साश्वनागरथाः सर्वे विश्राम्यन्तु नराधिपाः ॥ ९.६२.७९ ॥
Nachdem wir unsere Aufgabe erfüllt haben, wünschen wir uns am Abend ein Nachtlager. Mögen sich alle Könige mit Pferden, Elefanten und Wagen nun ausruhen.
9.62.80
वासुदेववचः श्रुत्वा तदानीं पाण्डवैः सह ।
पाञ्चाला भृशसंहृष्टा विनेदुः सिंहसङ्घवत् ॥ ९.६२.८० ॥
Als sie die Worte Vāsudevas hörten, brüllten die Pāñcāla zusammen mit den Pāṇḍava, hocherfreut, wie ein Rudel Löwen.
9.62.81
ततः प्राध्मापयच्छङ्खं पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
देवदत्तं प्रहृष्टात्मा शङ्खप्रवरमर्जुनः ॥ ९.६२.८१ ॥
Dann ließ Janārdana die Muschel Pāñcajanya erklingen, und Arjuna, mit frohem Herzen, blies Devadatta, die beste der Muscheln.
9.62.82
अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
पोण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ९.६२.८२ ॥
König Yudhiṣṭhira, der Sohn Kuntīs, ließ Anantavijaya erklingen, und Vṛkodara, Bhīma von furchtbaren Taten, blies die große Muschel Pauṇḍra.
9.62.83
नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ।
धृष्टद्युम्नस्तथा जैत्रं सात्यकिर्नन्दिवर्धनम् ॥ ९.६२.८३ ॥
Nakula und Sahadeva ließen Sughoṣa und Maṇipuṣpaka erklingen; Dhṛṣṭadyumna blies Jaitra, und Sātyaki blies Nandivardhana.
9.62.84
तेषां नादेन महता शङ्खानां भरतर्षभ ।
आपुपूरे नभः सर्वं पृथिवी च चचाल ह ॥ ९.६२.८४ ॥
O Stier der Bharatas! Vom gewaltigen Dröhnen jener Muscheln wurde der ganze Himmel erfüllt, und auch die Erde erbebte.
9.62.85
ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
पाण्डुसैन्येष्ववाद्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ९.६२.८५ ॥
Dann wurden im Heer der Pāṇḍavas Muscheln, Trommeln, Paṇavas, Ānakas und Gomukhas geblasen, und jener Klang wurde zu einem Tumult.
9.62.86
अस्तुवन्पाण्डवानन्ये निर्भीश्च स्तुतिमङ्गलैः ।
हृष्टा दुर्योधनं दृष्ट्वा निहतं पुरुषर्षभाः ॥ ९.६२.८६ ॥
Andere furchtlose Helden priesen die Pāṇḍavas mit Lobgesängen und glückverheißenden Worten; und jene Stiere unter den Männern, als sie den erschlagenen Duryodhana sahen, freuten sich.