Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.62

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

9.62.1

हतं दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनेन संयुगे ।
पाण्डवाः सृञ्जयाश्चैव किमकुर्वत सञ्जय ॥ ९.६२.१ ॥

சஞ்சயா, போரில் பீமசேனனால் துரியோதனன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு பாண்டவர்களும் சிருஞ்சயர்களும் என்ன செய்தனர்?

9.62.2

हतं दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनेन संयुगे ।
सिंहेनेव महाराज मत्तं वनगजं यथा ॥ ९.६२.२ ॥

மன்னா, போரில் பீமசேனனால் துரியோதனன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டனர்; சிங்கம் மதம் பிடித்த காட்டு யானையைக் கொல்வது போல.

9.62.3

प्रहृष्टमनसस्तत्र कृष्णेन सह पाण्डवाः ।
पाञ्चालाः सृञ्जयाश्चैव निहते कुरुनन्दने।
आविध्यन्नुत्तरीयाणि सिंहनादांश्च नेदिरे ॥ ९.६२.३ ॥

குருக்களின் மகிழ்ச்சியான துரியோதனன் கொல்லப்பட்டதும், கிருஷ்ணனுடன் மகிழ்ந்த மனத்துடன் பாண்டவர், பாஞ்சாலர், சிருஞ்சயர் அங்கே தம் மேலாடைகளை வீசி சிங்க முழக்கமிட்டனர்.

9.62.4

नैतान्हर्षसमाविष्टानियं सेहे वसुन्धरा ॥ ९.६२.४ ॥

மகிழ்ச்சியால் நிரம்பிய இவர்களைப் பூமி தாங்கவில்லை.

9.62.5

धनूंष्येके व्याक्षिपन्त ज्याश्चाप्यन्ये तथाऽक्षिपन् ।
दध्मुरन्ये महाशङ्खानन्ये जघ्नुश्च दुन्दुभीन् ॥ ९.६२.५ ॥

சிலர் வில்களைச் சுழற்றினர், சிலர் நாண்களை இழுத்தனர், சிலர் பெரிய சங்குகளை ஊதினர், சிலர் துந்துபிகளை அடித்தனர்.

9.62.6

चिकीडुश्च तथैवान्ये जहसुश्च तवाहिताः ।
अब्रुवंश्चासकृद्वीरा भीमसेनमिदं वचः ॥ ९.६२.६ ॥

சிலர் விளையாடினர்; உம் பகைவர்கள் சிரித்தனர்; வீரர்கள் பலமுறை பீமசேனனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்கள்.

9.62.7

दुष्करं भवता कर्म रणेऽद्य सुमहत्कृतम् ।
कौरवेयं रणे हत्वा गदयाऽतिकृतश्रमम् ॥ ९.६२.७ ॥

இன்று போரில் நீங்கள் மிகக் கடினமான செயலைச் செய்தீர்கள். கதாயுதத்தால் போரில் கௌரவரை வீழ்த்தி பெரும் முயற்சி செய்தீர்கள்.

9.62.8

इन्द्रेणेव हि वृत्रस्य वधं परमसंयुगे ।
त्वया कृतममन्यन्त शत्रोर्वधमिमं जनाः ॥ ९.६२.८ ॥

பெரும் போரில் இந்திரன் விருத்திரனைக் கொன்றது போல நீங்கள் செய்தீர்கள் என்று மக்கள் எண்ணினர்; பகைவனின் இந்த வதத்தை நீங்களே செய்தீர்கள் என்று.

9.62.9

चरन्तं विविधान्मार्गान्मण्डलानि च सर्वशः ।
दुर्योधनमिमं शूरं कोऽन्यो हन्याद्वृकोदरात् ॥ ९.६२.९ ॥

பல வழிகளிலும் எல்லாப் பக்கங்களிலும் சுற்றி வந்த இந்த வீர துரியோதனனை வ்ருகோதரனைத் தவிர வேறு யார் கொல்ல முடியும்?

9.62.10

वैरस्य च गतः पारं त्वमिहान्यैः सुदुर्गमम् ।
अशक्यमेतदन्येन सम्पादयितुमीदृशम् ॥ ९.६२.१० ॥

பகையின் கடைசி எல்லையை நீங்கள் அடைந்தீர்கள்; மற்றவர்களுக்கு இங்கு மிகக் கடினமானது. இத்தகைய செயலை மற்றவர்களால் நிறைவேற்ற இயலாது.

9.62.11

कुञ्जरेणेव मत्तेन वीरसङ्ग्राममूर्धनि ।
दुर्योधपशिरो दिष्ट्या पादेन मृदितं त्वया ॥ ९.६२.११ ॥

வீரப் போரின் முன்னணியில் மதம் பிடித்த யானை போல, நல்லூழால் நீங்கள் துரியோதனனின் தலையைக் காலால் நசுக்கினீர்கள்.

9.62.12

सिंहेन महिषस्येव कृत्वा सङ्गरमुत्तमम् ।
दुःशासनस्य रुधिरं दिष्ट्या पीतं त्वयाऽनघ ॥ ९.६२.१२ ॥

சிங்கம் எருமையுடன் சிறந்த போர் புரிந்ததுபோல, ஓ குற்றமற்றவனே, நல்லூழால் நீங்கள் துச்சாசனனின் குருதியைக் குடித்தீர்கள்.

9.62.13

ये विप्रकुर्वन्राजानं धर्मात्मानं युधिष्ठिरम् ।
मूर्ध्नि तेषां कृतः पादो दिष्ट्या ते स्वेन कर्मणा ॥ ९.६२.१३ ॥

தர்மாத்மாவான அரசன் யுதிஷ்டிரனை அவமதித்தவர்களின் தலையில் உங்கள் கால் வைக்கப்பட்டது; நல்லூழால், உங்கள் சொந்த செயலால் அது நிகழ்ந்தது.

9.62.14

अमित्राणामधिष्ठानाद्वधाद्दुर्योधनस्य च ।
भीम दिष्ट्या पृथिव्यां ते प्रथितं सुमहद्यशः ॥ ९.६२.१४ ॥

எதிரிகளின் கோட்டையை அழித்ததாலும் துரியோதனனைக் கொன்றதாலும், ஓ பீமா! நல்லூழால் உன் பெரும் புகழ் பூமியெங்கும் பரவியது.

9.62.15

एवं नूनं हते वृत्रे शक्रं नन्दन्ति बन्दिनः ।
तथा त्वां निहतामित्रं वयं नन्दाम भारत ॥ ९.६२.१५ ॥

வृத்திரன் கொல்லப்பட்டபோது பாடகர்கள் இந்திரனைக் கொண்டாடுவது போல, ஓ பாரதா! எதிரி கொல்லப்பட்ட உன்னை நாங்கள் கொண்டாடுகிறோம்.

9.62.16

दुर्योधनवधे यानि रोमाणि हृषितानि नः ।
अद्यापि न विकृष्यन्ते तानि तद्विद्धि भारत।
इत्यब्रुन्भीमसेनं वातिकास्तत्र सङ्गताः ॥ ९.६२.१६ ॥

துரியோதனன் வதத்தில் எங்கள் உரோமங்கள் சிலிர்த்தன; இன்றும் அவை நிமிரவில்லை; ஓ பாரதா! இதை அறிந்துகொள். இவ்வாறு அங்கு கூடிய தூதர்கள் பீமசேனனிடம் கூறினர்.

9.62.17

तान्हृष्टान्पुरुषव्याघ्रान्पाञ्चालान्पाण्डवैः सह ।
ब्रुवतोऽसदृशं तत्र प्रोवाच मधुसूदनः ॥ ९.६२.१७ ॥

பாண்டவர்களுடன் இருந்த அந்த மகிழ்ச்சியடைந்த ஆண்புலிகளான பாஞ்சாலர்களிடம், அங்கே பொருத்தமற்றவற்றைப் பேசிய அவர்களைக் குறித்து மதுசூதனன் கூறினான்.

9.62.18

न न्याय्यं निहतं शत्रुं भूयो हन्तुं नराधिपाः ।
असकृद्वाग्भिरुग्राभिर्निहतो ह्येष मन्दधीः ॥ ९.६२.१८ ॥

ஓ மன்னர்களே! ஏற்கெனவே கொல்லப்பட்ட எதிரியை மீண்டும் கொல்வது நியாயமன்று; இந்த மந்தபுத்தியன் கடுமையான சொற்களால் பலமுறை ஏற்கெனவே கொல்லப்பட்டான்.

9.62.19

तदैवैष हतः पापो यदैव निरपत्रपः ।
लुब्धः पापसहायश्च सुहृदां शासनातिगः ॥ ९.६२.१९ ॥

நாணமற்றவனும், பேராசை கொண்டவனும், பாவிகளைத் துணையாகக் கொண்டவனும், நண்பர்களின் அறிவுரையை மீறியவனுமான அவன் எப்போது அவ்வாறிருந்தானோ, அப்போதே பாவி இவன் கொல்லப்பட்டவனாயிருந்தான்.

9.62.20

बहुशो विदुरद्रोणकृपगाङ्गेयसृञ्जयैः ।
पाण्डुभ्यः प्रार्थ्यमानोऽपि पित्र्यमंशं न दत्तवान् ॥ ९.६२.२० ॥

விதுரர், துரோணர், கிருபர், கங்கையின் மைந்தர் (பீஷ்மர்), ஸ்ருஞ்சயர்கள் ஆகியோர் பலமுறை வேண்டியும், பாண்டவர்களுக்கு அவர்களின் தந்தைவழிப் பங்கை அவன் கொடுக்கவில்லை.

9.62.21

नैव तेभ्योऽद्य मित्रं वा शत्रुर्वा पुरुषाधमः ।
किमनेन वितुन्नेन वाग्भिः काष्ठसधर्मणा ॥ ९.६२.२१ ॥

அந்த அதம புருஷன் இன்று அவர்களுக்கு நண்பனும் அல்லன், பகைவனும் அல்லன்; மரக்கட்டை போன்ற இந்த வார்த்தைகளால் குத்தப்பட்ட பேச்சுகளால் என்ன பயன்?

9.62.22

रथेष्वारोहत क्षिप्रं गच्छामो वसुधाधिपाः ।
दिष्ट्या हतोऽयं पापात्मा सामात्यज्ञातिबान्धवः ॥ ९.६२.२२ ॥

பூமிக்கு அதிபதிகளே, விரைவில் தேர்களில் ஏறுங்கள், நாம் செல்வோம். நல்லவேளையாக இந்தப் பாவாத்மா அமைச்சர்கள், சுற்றத்தார், உறவினர்களுடன் கொல்லப்பட்டான்.

9.62.23

इति श्रुत्वा त्वधिक्षेपं कृष्णाद्दुर्योधनो नृपः ।
अमर्षवशमापन्न उदतिष्ठद्विशाम्पते ॥ ९.६२.२३ ॥

மக்களின் தலைவனே, கிருஷ்ணனிடமிருந்து வந்த இந்த இகழ்ச்சியைக் கேட்டு, அரசன் துர்யோதனன் கோபத்தின் வசப்பட்டு எழுந்தான்.

9.62.24

स्फिग्देशेनोपविष्टः स दोर्भ्यां विष्टभ्य मेदिनीम् ।
दृष्टिं भ्रूसङ्कटां कृत्वा वासुदेवे न्यपातयत् ॥ ९.६२.२४ ॥

பிட்டத்தில் அமர்ந்திருந்த அவன், இரு கைகளாலும் பூமியை அழுத்தி, புருவங்களைச் சுருக்கி வாசுதேவன் மீது பார்வையைச் செலுத்தினான்.

9.62.25

अर्धोन्नतशरीरस्य रूपमासीन्नृपस्य तु ।
क्रुद्धस्याशीविषस्येव च्छिन्नपुच्छस्य भोगिनः ॥ ९.६२.२५ ॥

பாதி எழுந்த உடலுடைய அரசனின் தோற்றம் வாலறுந்த கோபமான விஷப்பாம்பைப் போல இருந்தது.

9.62.26

प्राणान्तकरिणीं घोरां वेदनामप्यचिन्तयन् ।
दुर्योधनो वासुदेवं वाग्भिरुग्राभिरार्दयत् ॥ ९.६२.२६ ॥

உயிரைக் கொல்லும் கொடிய வேதனையையும் பொருட்படுத்தாமல் துரியோதனன் வாசுதேவனை கடுஞ்சொற்களால் வருத்தினான்.

9.62.27

कंसदासस्य दायाद न ते लज्जाऽस्त्यनेन वै ।
अधर्मेण गदायुद्धे यदर्हं विनिपातितः।
ऊरूभिन्धीति भीमस्य स्मृतिं मिथ्याप्रयच्छता ॥ ९.६२.२७ ॥

கம்சனின் அடிமையின் வழித்தோன்றலே! இதனால் உனக்கு வெட்கமில்லையா? கதைப்போரில் அதர்மமாக, நான் அதற்குத் தகுதியில்லாதவனாய் நான் வீழ்த்தப்பட்டேன்; பொய்யாக நினைவூட்டியவன் பீமனிடம் 'தொடைகளை உடை' என்றான்.

9.62.28

किं न विज्ञातमेतन्मे यदर्जुनमवोचथाः ।
घातयित्वा महीपालानृजुयुद्धान्सहस्रशः।
जिह्मैरुपायैर्बहुभिर्न ते लज्जा न ते घृणा ॥ ९.६२.२८ ॥

நீ அர்ஜுனனிடம் அப்படிச் சொன்னது எனக்குத் தெரியாதா? நேர்மையான போரில் ஆயிரக்கணக்கான அரசர்களைக் கொல்வித்து, பல வஞ்சக வழிகளால் உனக்கு வெட்கமும் இல்லை, இரக்கமும் இல்லை.

9.62.29

अहन्यहनि शूराणां कुर्वाणः कदनं महत् ।
शिखण्डिनं पुरस्कृत्य घातितस्ते पितामहः ॥ ९.६२.२९ ॥

நாள்தோறும் வீரர்களின் பெரும் படுகொலையைச் செய்தவர் ஆகியும், சிகண்டியை முன்னிறுத்தி உன் பாட்டனார் கொல்லப்பட்டார்.

9.62.30

अश्वत्थाम्नः सनामानं हत्वा नागं सुदुर्मते ।
आचार्यो न्यासितः शस्त्रं किं तन्न विदितं मया ॥ ९.६२.३० ॥

தீய புத்தியுடையவனே! அஸ்வத்தாமா என்ற பெயருடைய யானையைக் கொன்றதால் ஆச்சாரியர் (துரோணர்) ஆயுதங்களைக் கீழே வைத்தார்; அது எனக்குத் தெரியாதா?

9.62.31

स चानेन नृशंसेन धृष्टद्युम्नेन वीर्यवान् ।
पात्यमानस्त्वया दृष्टो न चैनं त्वमवारयः ॥ ९.६२.३१ ॥

அந்தக் கொடியவன் திருஷ்டத்யும்னனால் வீழ்த்தப்பட்ட அந்த வீரனை நீ கண்டாய்; ஆனால் அவனை நீ தடுக்கவில்லை.

9.62.32

वधार्थं पाण्डुपुत्रस्य याचितां शक्तिमेव च ।
घटोत्कचे व्यंसयतः कस्त्वत्तः पापकृत्तमः ॥ ९.६२.३२ ॥

பாண்டுவின் மகனைக் கொல்லும் பொருட்டு வேண்டிப் பெற்ற வேலை கடோத்கசன் மீது எறிந்தவனே, உன்னை விட பெரிய பாவி யார்?

9.62.33

छिन्नहस्तः प्रायगतस्तथा भूरिश्रवा बली ।
त्वयाऽभिसृष्टेन हतः शैनेयेन दुरात्मना ॥ ९.६२.३३ ॥

கையறுந்து, சாகும் நிலையில் கிடந்த வலிமையான பூரிஸ்ரவஸை, உன்னால் ஏவப்பட்ட தீயவன் சைனேயன் கொன்றான்.

9.62.34

कुर्वाणश्चोत्तमं कर्म कर्णः पार्थजिगीषया ।
व्यंसनेनाश्वसेनस्य पन्नगेन्द्रस्य वै पुनः ॥ ९.६२.३४ ॥

பார்த்தனை வெல்லும் விருப்பத்துடன் சிறந்த செயலைச் செய்த கர்ணன், நாகராஜன் அசுவசேனனின் அபாயத்தால் மீண்டும்.

9.62.35

पुनश्च पतिते चक्रे व्यसनार्तः पराजितः ।
पापितः समरे कर्णश्चक्रव्याग्रोऽग्रणीर्नृणाम् ॥ ९.६२.३५ ॥

மீண்டும் சக்கரம் சேற்றில் புதைந்தபோது துன்பத்தால் வருந்திய, தோற்கடிக்கப்பட்ட கர்ணன் போரில் வீழ்த்தப்பட்டான்; தேர்வீரர்களில் புலியும் மனிதர்களில் முதல்வனும் ஆனவன்.

9.62.36

यदि मां चापि कर्णं च भीष्मद्रोणौ च संयुगे ।
ऋजुना प्रतियुध्येथा न ते स्याद्विजयो ध्रुवम् ॥ ९.६२.३६ ॥

நீ என்னையும், கர்ணனையும், பீஷ்ம-துரோணரையும் போரில் நேராக எதிர்த்திருந்தால், உனக்கு வெற்றி நிச்சயமாகக் கிடைத்திருக்காது.

9.62.37

त्वया पुनरनार्येण जिह्ममार्गेण पार्थिवाः ।
स्वधर्ममनुतिष्ठन्तो वयं चान्ये च घातिताः ॥ ९.६२.३७ ॥

நீ மீண்டும் அநார்யனாக, வளைந்த வழியால், தங்கள் கடமையைச் செய்துகொண்டிருந்த அரசர்களையும், எங்களையும், மற்றவர்களையும் கொல்வித்தாய்.

9.62.38

त्वया मायाविना कृष्ण मायां कर्मप्रमोषिणीम् ।
कृत्वा हतः सिन्धुपतिः किं तन्न विदितं मम ॥ ९.६२.३८ ॥

கிருஷ்ணா, மாயாவியான நீ செயலின் பலனைக் கெடுக்கும் மாயையைச் செய்து சிந்துபதியைக் கொன்றாய். அது எனக்குத் தெரியாதா?

9.62.39

हतस्त्वमसि गान्धारे सभ्रातृसुतबान्धवः ।
सगणः ससुहृच्चैव पापं मार्गमनुष्ठितः ॥ ९.६२.३९ ॥

காந்தாரனே, சகோதரர், மகன்கள், உறவினர்களுடன், உன் கூட்டத்தாருடனும் நண்பர்களுடனும் நீ கொல்லப்பட்டாய்; பாவமான வழியை மேற்கொண்டாய்.

9.62.40

तवैव दुष्कृतैर्वीरौ भीष्मद्रोणौ निपातितौ ।
कर्णश्च निहतः सङ्ख्ये तव शीलानुवर्तकः ॥ ९.६२.४० ॥

உன் தீய செயல்களாலேயே வீரர்களான பீஷ்மரும் துரோணரும் வீழ்த்தப்பட்டனர்; போரில் உன் நடத்தையைப் பின்பற்றிய கர்ணனும் கொல்லப்பட்டான்.

9.62.41

याच्यमानं मया मूढ पित्र्यमंशं न दित्ससि ।
पाण्डवेभ्यः स्वराज्यं च लोभाच्छकुनिनिश्चयात् ॥ ९.६२.४१ ॥

மூடனே, நான் கேட்டும் தந்தைவழிப் பங்கை நீ கொடுக்க விரும்பவில்லை; பாண்டவர்களுக்கு அவர்களுடைய சொந்த ராஜ்யத்தையும் கொடுக்கவில்லை; பேராசையால், சகுனியின் முடிவின்படி.

9.62.42

विषं ते भीमसेनाय दत्तं सर्वे च पाण्डवाः ।
प्रदीपिता जतुगृहे मात्रा सह सुदुर्मते ॥ ९.६२.४२ ॥

நீ பீமசேனனுக்கு விஷம் கொடுத்தாய்; அரக்கு மாளிகையில் தாயுடன் பாண்டவர்கள் அனைவரும் எரிக்கப்பட்டனர். தீய புத்தியுடையவனே!

9.62.43

सभायां याज्ञसेनी च कृष्टा द्यूते रजस्वला ।
तदैव तावद्दुष्टात्मन्वध्यस्त्वं निरपत्रप ॥ ९.६२.४३ ॥

சபையில் சூதாட்டத்தின்போது ரஜஸ்வலையான யாஜ்ஞசேனி இழுத்துச் செல்லப்பட்டாள். அப்போதே, தீய மனம் கொண்ட வெட்கமற்றவனே, நீ கொல்லப்படத் தகுந்தவன்.

9.62.44

अनक्षज्ञं च धर्मज्ञं सौबलेनाक्षवेदिना ।
निकृत्या यत्पराजैषीस्तस्मादसि हतो रणे ॥ ९.६२.४४ ॥

சூதாட்டத்தில் அறியாதவனும், தர்மத்தை அறிந்தவனுமான அவனை, சூதில் வல்லவனான சௌபலனால் வஞ்சனையால் நீ வென்றாய். அதனால் போரில் கொல்லப்பட்டாய்.

9.62.45

जयद्रथेन पापेन यत्कृष्णा क्लेशिता वने ।
यातेषु मृगयां चैव तृणबिन्दोरथाश्रमम् ॥ ९.६२.४५ ॥

பாவியான ஜயத்ரதன் வனத்தில் கிருஷ்ணையை வருத்தியது, அவர்கள் வேட்டைக்கும், திருணபிந்துவின் ஆசிரமத்திற்கும் சென்றிருந்தபோது.

9.62.46

अभिमन्युश्च यद्बाल एको बहुभिराहवे ।
त्वद्दोषैर्निहतः पाप तस्मादसि हतो रणे ॥ ९.६२.४६ ॥

போரில் தனியாக இருந்த சிறுவன் அபிமன்யு பலரால் சூழப்பட்டு, உன் குற்றங்களால் கொல்லப்பட்டான். ஆகவே, பாவியே, நீ போரில் கொல்லப்பட்டாய்.

9.62.47

कुर्वाणं कर्म समरे पाण्डवानर्थकाङ्क्षिणम् ।
यच्छिखण्ड्यवधीद्भीष्मं मित्रार्थे न व्यतिक्रमः ॥ ९.६२.४७ ॥

போரில் பாண்டவர்களுக்குத் தீங்கு விரும்பிச் செயல்பட்ட பீஷ்மரை சிகண்டி கொன்றான். அது நண்பனுக்காகச் செய்த செயல்; அதில் எந்த மீறலும் இல்லை.

9.62.48

स्वधर्मं पृष्ठतः कृत्वा आचार्यस्त्वत्प्रियेप्सया ।
पार्षतेन हतः सङ्ख्ये वर्तमानोऽसतां पथि ॥ ९.६२.४८ ॥

தனது தர்மத்தைப் பின்னே விட்டு, உனக்கு விருப்பமானதை விரும்பி, ஆசாரியர் (துரோணர்) தீயோரின் வழியில் நடந்து போரில் பார்ஷதனால் கொல்லப்பட்டார்.

9.62.49

प्रतिज्ञामात्मनः सत्यां चिकीर्षन्समरे निपुम् ।
हतवान्सात्वतो विद्वान्सौमदत्तिं महारथम् ॥ ९.६२.४९ ॥

தனது உண்மையான சபதத்தை நிறைவேற்ற விரும்பிய சாத்வதன், போரில் திறமையுடன் மகாரதரான சோமதத்தியின் மகனைக் கொன்றான்.

9.62.50

अर्जुनः समरे राजन्युध्यमानः कदाचन ।
निन्दितं पुरुषव्याघ्रः करोति न कथञ्चन ॥ ९.६२.५० ॥

அரசே, போரில் போரிடும்போது புருஷவியாக்ரரான அர்ஜுனன் ஒருபோதும் எந்த வகையிலும் இழிவான செயலைச் செய்யமாட்டான்.

9.62.51

लब्ध्वाऽपि बहुधा छिद्रं वीरवृत्तमनुस्मरन् ।
निजघान रणे कर्णं मैवं वोचः सुदुर्मते ॥ ९.६२.५१ ॥

பலவகையிலும் குறை கிடைத்தபோதும், வீரர்களின் நடத்தையை நினைவுகூர்ந்து அவன் போரில் கர்ணனைக் கொன்றான். தீய புத்தியுள்ளவனே, இப்படிச் சொல்லாதே.

9.62.52

देवानां मतमाज्ञाय तेषां प्रियहितेप्सया ।
अर्जुनस्य महानागं मया व्यंसितमस्त्रजम् ॥ ९.६२.५२ ॥

தேவர்களின் கருத்தை அறிந்து, அவர்களின் நலனையும் விருப்பத்தையும் விரும்பி, நான் அர்ஜுனனுக்காக அந்த மகாநாகத்தை, அஸ்திரத்திலிருந்து பிறந்ததை, விலக்கிவிட்டேன்.

9.62.53

त्वं च भीष्मश्च कर्णश्च द्रोणो द्रौणायनिस्तथा ।
विराटनगरे तस्य ह्यानृशंस्येन जीविताः ॥ ९.६२.५३ ॥

நீயும், பீஷ்மரும், கர்ணனும், துரோணரும், துரோணரின் மகனும் விராட நகரில் அவனுடைய இரக்கத்தால்தான் உயிர் பிழைத்தீர்கள்.

9.62.54

स्मर पार्थस्य विक्रान्तं गन्धर्वेषु कृतं तथा ।
अधर्मं नात्र गान्धारे पाण्डवैर्यत्कृतं त्वयि ॥ ९.६२.५४ ॥

பார்த்தனின் வீரத்தையும், கந்தர்வர்களிடையே அவன் செய்ததையும் நினைவுகூர். காந்தாரி மகனே, பாண்டவர்கள் உன்னிடம் செய்தது இங்கே அதர்மம் அல்ல.

9.62.55

स्वबाहुबलमास्थाय स्वधर्मेण परन्तपाः ।
जितवन्तो रणे वीराः पापोसि निधनं गतः ॥ ९.६२.५५ ॥

தங்கள் தோள்வலியை நம்பி, தங்கள் தர்மத்தின்படி, எதிரிகளை வாட்டும் வீரர்கள் போரில் வென்றனர். பாவியே, நீ மரணத்தை அடைந்தாய்.

9.62.56

यान्यकार्याणि चास्माकं कृतानिति प्रभाषसे ।
वैगुण्येन तवात्यर्थं सर्वं हि तदनुष्ठितम् ॥ ९.६२.५६ ॥

நாங்கள் செய்த தீய செயல்கள் என்று நீ பேசுகிறாயே, அவை அனைத்தும் உன் கெட்ட குணத்தால் உன்னால் மிகவும் செய்யப்பட்டவையே.

9.62.57

बृहस्पतेरुशनसो नोपदेशः श्रुतस्त्वया ।
वृद्धा नोपासिताश्चैव हितं वाक्यं न ते श्रुतभ् ॥ ९.६२.५७ ॥

பிருஹஸ்பதி, உசனஸ் ஆகியோரின் உபதேசத்தை நீ கேட்கவில்லை; பெரியோர்களை வணங்கவில்லை; நன்மை தரும் சொற்களையும் நீ கேட்கவில்லை.

9.62.58

लोभेनातिबलेन त्वं तृष्णया च वशीकृतः ।
कृतवानस्यकार्याणि विपाकस्तस्य भुज्यताम् ॥ ९.६२.५८ ॥

பேராசையாலும் மிகு வலிமையாலும் ஆசையாலும் வசப்பட்டு நீ தீய செயல்களைச் செய்தாய்; இப்போது அதன் பலனை அனுபவி.

9.62.59

अधीतं विधिवद्दत्तं भूः प्रभुक्ता ससागरा ।
मूर्ध्नि स्थिममित्राणां को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.५९ ॥

முறைப்படி கற்றேன், தானங்களை அளித்தேன், கடல்களுடன் கூடிய பூமியை அனுபவித்தேன், எதிரிகளை என் தலைமேல் வைத்தேன். என்னை விட உயர்ந்தவன் யார்?

9.62.60

यदिष्टं क्षत्रबन्धूनां स्वधर्ममनुपश्यताम् ।
तदिदं निधनं प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.६० ॥

தங்கள் தர்மத்தைக் கருதும் க்ஷத்திரிய உறவினர்களுக்கு விரும்பத்தக்கதாக இருந்த அதுவே இன்று எனக்கு மரணமாக வந்தது. என்னை விட உயர்ந்தவன் யார்?

9.62.61

देवार्हा मानुषा भोगाः प्राप्ता असुलभा नृपैः ।
ऐश्वर्यं चोत्तमं प्राप्तं को नु स्वन्ततरो मया ॥ ९.६२.६१ ॥

தேவர்களுக்குத் தகுந்த, அரசர்களுக்கும் அரிய மனித இன்பங்களை நான் அடைந்தேன்; உயர்ந்த ஐசுவரியத்தையும் பெற்றேன். என்னை விட மகிழ்ச்சியானவன் யார்?

9.62.62

ससुहृत्सानुबन्धस्च स्वर्गं गन्ताऽहमच्युत ।
यूयं गर्हितसङ्कल्पाः शोचन्तो वर्तयिष्यथ ॥ ९.६२.६२ ॥

அச்சுதா! நான் நண்பர்களும் உறவினர்களுமாக சொர்க்கம் செல்வேன்; நீங்களோ இழிந்த எண்ணம் கொண்டவர்களாய் வருந்தியபடி வாழ்வீர்கள்.

9.62.63

न मे विषादो भीमेन पादेन शिर आहतम् ।
काका वा कङ्कगृध्रा वा निधास्यन्ति पदं क्षणात् ॥ ९.६२.६३ ॥

பீமன் தன் காலால் என் தலையில் அடித்ததால் எனக்கு வருத்தம் இல்லை; காகங்களோ கங்க, கழுகுகளோ ஒரு கணத்தில் தங்கள் கால்களை வைப்பார்கள்.

9.62.64

अस्य वाक्यस्य निधने कुरुराजस्य धीमतः ।
अपतत्सुमहद्वर्षं पुष्पाणां पुण्यगन्धिनाम् ॥ ९.६२.६४ ॥

இந்த வார்த்தை முடிந்ததும், ஞானமுள்ள குருராஜன் மீது நறுமணமுள்ள மலர்களின் பெரும் மழை பொழிந்தது.

9.62.65

अवादयन्त गन्धर्वा वादित्रं सुमनोहरम् ॥ ९.६२.६५ ॥

கந்தர்வர்கள் மிகவும் இனிமையான இசைக்கருவிகளை இசைத்தனர்.

9.62.66

जगुश्चाप्सरसो राज्ञो यशः सम्बद्धमेव च ।
सिद्धाश्च मुमुचुर्वाचः साधुसाध्विति पार्थिव ॥ ९.६२.६६ ॥

அப்சரஸ்கள் அரசனின் புகழுக்குத் தகுந்த பாடல்களைப் பாடினர்; சித்தர்களும் "சாது, சாது" என்று வாழ்த்துச் சொற்களை உதிர்த்தனர், அரசே!

9.62.67

ववौ च सुरभिर्वायुः पुण्यगन्धो मृदुःसुखः ।
व्यराजंश्च दिशः सर्वा नभो वैदूर्यसन्निभम् ॥ ९.६२.६७ ॥

நறுமணமும் தூய வாசனையும் கொண்ட மென்மையான இனிய காற்று வீசியது; எல்லாத் திசைகளும் வானமும் வைடூரியம் போல ஒளிர்ந்தன.

9.62.68

अत्यद्भुतानि ते दृष्ट्वा वासुदेवपुरोगमाः ।
दुर्योधनस्य पूजां तु दृष्ट्वा व्रीडामुपागमन् ॥ ९.६२.६८ ॥

வாசுதேவரை முன்னிட்டுச் சென்றவர்கள் அற்புதமான அந்தக் காட்சிகளைக் கண்டனர்; துரியோதனனுக்குச் செய்யப்பட்ட மரியாதையைக் கண்டு வெட்கம் அடைந்தனர்.

9.62.69

हतांश्चाधर्मतः श्रुत्वा शोकार्ताः शुशुचुर्हि ते ।
भीष्मं द्रोणं तथा कर्णं भूरिश्रवसमेव च ॥ ९.६२.६९ ॥

அதர்மமாகக் கொல்லப்பட்ட பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன், பூரிசிரவஸ் ஆகியோரைப் பற்றிக் கேட்டு, அவர்கள் துயரத்தால் வருந்தினர்.

9.62.70

तांस्तु चिन्तापरान्दृष्ट्वा पाण्डवान्दीनचेतसः ।
प्रोवाचेदं वचः कृष्णो मेघदुन्दुभिनिस्वनः ॥ ९.६२.७० ॥

கவலையில் ஆழ்ந்து மனம் தளர்ந்திருந்த பாண்டவர்களைக் கண்டு, மேகமும் துந்துபியும் போன்ற குரலுடைய கிருஷ்ணர் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.

9.62.71

नैष शक्योऽतिशीघ्रास्त्रस्ते च सर्वे महारथाः ।
ऋजुयुद्धेन विक्रान्ता हन्तुं युष्माभिराहवे ॥ ९.६२.७१ ॥

அதிவேக அஸ்திரங்களை உடைய இவரும், மற்ற எல்லா மகாரதர்களும், நேர்மையான போரில் வீரத்துடன் போரிட்டவர்களை நீங்கள் போரில் கொல்லுவது சாத்தியமல்ல.

9.62.72

उपायान्निहता ह्येते मया तस्मान्नराधिपाः ।
अन्यथा पाण्डवेयानां नाभविष्यज्जयः क्वचित् ॥ ९.६२.७२ ॥

இவர்களை நான் உபாயத்தால் கொன்றேன்; ஆகையால், அரசர்களே, இல்லையெனில் பாண்டவர்களுக்கு வெற்றி எங்குமே கிடைத்திருக்காது.

9.62.73

ते हि सर्वे महेष्वासाश्चत्वारोऽतिरथा मुवि ।
अशक्या धर्मतो हन्तुं लोकपालैरपि स्वयम् ॥ ९.६२.७३ ॥

அந்த நால்வரும் — மகா வில்லாளிகளும் பூமியின் அதிரதர்களுமான அவர்களை — தர்மப்படி வதைப்பது லோகபாலர்களாலும்கூட இயலாது.

9.62.74

तथैवायं गदापाणिर्धार्तराष्ट्रो गतश्रमः ।
अशक्यो धर्मतो हन्तुं कालेनापि दि दण्डिना ॥ ९.६२.७४ ॥

அதுபோலவே கதை ஏந்திய இந்த திருதராஷ்டிரர் மகன், களைப்பற்ற இவன், தர்மப்படி வதைப்பது தண்டதாரியாகிய காலனாலும் இயலாது…

9.62.75

नैतन्मनसि कर्तव्यं यदयं निहतो नृपः ।
मिथ्याचर्याच्छलोपायैर्बहवः शत्रवो हताः ॥ ९.६२.७५ ॥

இந்த அரசன் கொல்லப்பட்டான் என்று மனதில் கொள்ளக்கூடாது; பொய்யான நடத்தையாலும் வஞ்சக உபாயங்களாலும் பல பகைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்.

9.62.76

पूर्वैरनुगतो मार्गो देवैरसुरघातिभिः ।
सद्भिश्चानुगतः पन्थाः सर्वैरनुगमिष्यते ॥ ९.६२.७६ ॥

அசுரர்களை அழிக்கும் தேவர்களும், முன்னோர்களும் பின்பற்றிய வழி, நல்லோர் பின்பற்றிய பாதை — அதையே அனைவரும் பின்பற்றுவர்.

9.62.77

एवं विधात्रा विहितं स्वयमेषां महात्मनाम् ।
दैवं पुरुषकारेण न शक्यमतिवर्तितुम् ॥ ९.६२.७७ ॥

இவ்வாறு படைப்பாளர் தாமே இந்த மகாத்மாக்களுக்காக விதித்ததை, தெய்வத்தை மனித முயற்சியால் கடக்க இயலாது.

9.62.78

भूतं भव्यं भविष्यच्च निमेषाद्यो हनिष्यति ।
कृतान्तमन्यथा कर्तुं नेच्छेत्सोऽयं धनञ्जय ॥ ९.६२.७८ ॥

இறந்தவை, வருபவை, எதிர்காலம் ஆகியவற்றை ஒரு நிமிடத்தில் அழிக்க வல்லவன் — இந்த தனஞ்சயன், விதியை மாற்ற விரும்பமாட்டான்.

9.62.79

कृतकृत्याः स्म सायाह्ने निवासं रोचयामहे ।
साश्वनागरथाः सर्वे विश्राम्यन्तु नराधिपाः ॥ ९.६२.७९ ॥

நாங்கள் எங்கள் பணியை முடித்துவிட்டோம்; மாலையில் தங்குமிடத்தை விரும்புகிறோம். குதிரைகள், யானைகள், தேர்களுடன் அனைத்து அரசர்களும் இப்போது ஓய்வெடுக்கட்டும்.

9.62.80

वासुदेववचः श्रुत्वा तदानीं पाण्डवैः सह ।
पाञ्चाला भृशसंहृष्टा विनेदुः सिंहसङ्घवत् ॥ ९.६२.८० ॥

வாசுதேவனின் சொற்களைக் கேட்டு, அப்போது பாண்டவர்களுடன் பாஞ்சாலர்கள் பெரு மகிழ்ச்சியுடன் சிங்கக் கூட்டம் போல முழங்கினர்.

9.62.81

ततः प्राध्मापयच्छङ्खं पाञ्चजन्यं जनार्दनः ।
देवदत्तं प्रहृष्टात्मा शङ्खप्रवरमर्जुनः ॥ ९.६२.८१ ॥

பின்னர் ஜனார்த்தனன் பாஞ்சஜன்யம் என்ற சங்கை ஊதச் செய்தார்; மகிழ்ந்த மனத்துடன் அர்ஜுனன் சங்கங்களில் சிறந்த தேவதத்தத்தை முழக்கினான்.

9.62.82

अनन्तविजयं राजा कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
पोण्ड्रं दध्मौ महाशङ्खं भीमकर्मा वृकोदरः ॥ ९.६२.८२ ॥

அரசன் குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அனந்தவிஜயத்தை ஊதினான்; பயங்கர செயல் புரிந்த வ்ருகோதரன் பௌண்ட்ரம் என்ற பெரிய சங்கை ஊதினான்.

9.62.83

नकुलः सहदेवश्च सुघोषमणिपुष्पकौ ।
धृष्टद्युम्नस्तथा जैत्रं सात्यकिर्नन्दिवर्धनम् ॥ ९.६२.८३ ॥

நகுலனும் சகாதேவனும் சுகோஷம், மணிபுஷ்பகம் ஆகியவற்றை ஊதினர்; திருஷ்டத்யும்னன் ஜைத்ரத்தையும், சாத்யகி நந்திவர்த்தனத்தையும் ஊதினர்.

9.62.84

तेषां नादेन महता शङ्खानां भरतर्षभ ।
आपुपूरे नभः सर्वं पृथिवी च चचाल ह ॥ ९.६२.८४ ॥

பரதர்களில் சிறந்தவனே! அந்த சங்குகளின் பெரும் முழக்கத்தால் வானம் முழுவதும் நிரம்பியது; பூமியும் நடுங்கியது.

9.62.85

ततः शङ्खाश्च भेर्यश्च पणवानकगोमुखाः ।
पाण्डुसैन्येष्ववाद्यन्त स शब्दस्तुमुलोऽभवत् ॥ ९.६२.८५ ॥

பின்னர் பாண்டவ படையில் சங்குகளும், பேரிகைகளும், பணவங்களும், ஆனகங்களும், கோமுகங்களும் முழங்கப்பட்டன; அந்த ஒலி பெரும் குழப்பமாக மாறியது.

9.62.86

अस्तुवन्पाण्डवानन्ये निर्भीश्च स्तुतिमङ्गलैः ।
हृष्टा दुर्योधनं दृष्ट्वा निहतं पुरुषर्षभाः ॥ ९.६२.८६ ॥

மற்றவர்கள் அஞ்சாத வீரர்கள், துதிகளாலும் மங்கல வாழ்த்துகளாலும் பாண்டவர்களைப் புகழ்ந்தனர்; துரியோதனன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு அம் நரசிங்கங்கள் மகிழ்ந்தனர்.