மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.63
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.63.1
ततस्ते प्रययुः सर्वे निवासाय महीक्षितः ।
शङ्खान्प्रध्मापयन्तो वै हृष्टाः परिघबाहवः ॥ ९.६३.१ ॥
பின்னர் அவர்கள் அனைவரும், மகிழ்ச்சியுடன் சங்குகளை ஊதியவாறு, பரிகம் போன்ற கரங்களுடன் தங்கும் இடங்களுக்குச் சென்றனர்.
9.63.2
पाण्डवान्गच्छतश्चापि शिबिरं नो विशाम्पते ।
महेष्वासोऽन्वगात्पश्चाद्युयुत्सुः सात्यकिस्तथा ॥ ९.६३.२ ॥
மக்களின் தலைவனே, பாண்டவர்கள் எங்கள் பாசறையை நோக்கிச் செல்லும்போது, மாபெரும் வில்லாளி யுயுத்சு சாத்யகியும் பின்தொடர்ந்தான்.
9.63.3
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च द्रौपदेयाश्च सर्वशः ।
सर्वे चान्ये महेष्वासा ययुः स्वशिबिराण्युत ॥ ९.६३.३ ॥
திருஷ்டத்யும்னன், சிகண்டி, திரௌபதியின் அனைத்து மகன்களும், மற்ற அனைத்து மாபெரும் வில்லாளிகளும் தங்கள் சொந்த பாசறைகளுக்குச் சென்றனர்.
9.63.4
ततस्ते प्राविशन्पार्था हतत्विट्कं हतेश्वरम् ।
दुर्योधनस्य शिबिरं रङ्गवन्निःसृते जने ॥ ९.६३.४ ॥
பின்னர் பார்த்தர்கள் அந்த துரியோதனனின் பாசறைக்குள் நுழைந்தனர்; அதன் ஒளி அழிந்திருந்தது, அதன் தலைவன் கொல்லப்பட்டிருந்தான், மக்கள் வெளியேறியதால் அது அரங்கம் போல வெறிச்சோடியிருந்தது.
9.63.5
गतोत्सवं पुरमिव हृतनागमिव हदम् ।
स्त्रीवर्षवरभूयिष्ठं वृद्धामात्यैरधिष्ठितम् ॥ ९.६३.५ ॥
அந்த பாசறை கொண்டாட்டம் முடிந்த நகரம் போலவும், யானைகள் கவர்ந்து செல்லப்பட்ட ஏரி போலவும் இருந்தது; அதில் பெரும்பாலும் பெண்களும் அலிகளும் இருந்தனர், வயதான அமைச்சர்கள் அதை நிர்வகித்தனர்.
9.63.6
तत्रैतान्पर्युपातिष्ठन्दुर्योधन पुरःसराः ।
कृताञ्जलिपुटा राजन्काषायमलिनाम्बराः ॥ ९.६३.६ ॥
அங்கே துரியோதனனைத் தலைமையாகக் கொண்டவர்கள், கைகூப்பியவர்களாய், காவி நிறத்தில் அழுக்கடைந்த ஆடைகளுடன், இவர்களை வணங்கி எதிர்கொண்டனர், ஓ அரசே.
9.63.7
शिबिरं समनुप्राप्य कुरुराजस्य पाण्डवाः ।
अवतेरुर्महाराज रथेभ्यो रथसत्तमाः ॥ ९.६३.७ ॥
குரு அரசனின் முகாமை அடைந்து, மகாராஜாவே, சிறந்த தேர்வீரர்களான பாண்டவர்கள் தங்கள் தேர்களிலிருந்து இறங்கினர்.
9.63.8
ततो गाण्डीवधन्वानमभ्यभाषत केशवः ।
स्थितः प्रियहिते नित्यमतीव भरतर्षभ ॥ ९.६३.८ ॥
அப்போது கேசவன் காண்டீவ வில்லை ஏந்தியவனிடம் பேசினான்; அவன் எப்போதும் அவனுடைய நலனிலும் நன்மையிலும் உறுதியாக நின்றவன், பரதர்களின் காளையே.
9.63.9
अवरोपय गाण्डीवमक्षयौ च महेषुधी ।
अथाहमवरोक्ष्यामि पश्चाद्भरतसत्तम।
स्वयं चैवावरोह त्वमेतच्छ्रेयस्तवानघ ॥ ९.६३.९ ॥
காண்டீவத்தையும் இரண்டு அழியாத பெரிய அம்பறாத்தூணிகளையும் இறக்கி வை. பின்னர் நான் இறங்குவேன்; பரதர்களில் சிறந்தவனே, நீயும் பின்னர் இறங்கு. களங்கமற்றவனே, இதுவே உனக்கு நன்மை.
9.63.10
तच्चाकरोत्तथा वीरः पाण्डुपुत्रो धनञ्जयः ॥ ९.६३.१० ॥
அந்த வீரனான பாண்டுவின் மகன் தனஞ்சயன் அவ்வாறே செய்தான்.
9.63.11
अथ पश्चात्ततः कृष्णो रश्मीनुत्सृज्य वाजिनाम् ।
अवारोहत मेधावी रथाद्गाण्डीवधन्वनः ॥ ९.६३.११ ॥
பின்னர், அதன் பிறகு, குதிரைகளின் கடிவாளங்களை விட்டுவிட்டு, அந்த ஞானியான கிருஷ்ணன் காண்டீவதாரியின் தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
9.63.12
अथावतीर्णे भूतानामीश्वरे सुमहात्मनि ।
कपिरप्याश्वपाक्रामत्सहदेवैर्ध्वजालयैः ॥ ९.६३.१२ ॥
பின்னர் உயிரினங்களின் ஈசனும் மிகு மகாத்மாவுமான கிருஷ்ணன் இறங்கியபோது, குரங்கான அனுமனும் சகாதேவனுடன், கொடியில் வாழ்பவர்களுடன் தேரோட்டியைப் போல இறங்கினான்.
9.63.13
स दग्धो द्रोणकर्णाभ्यां दिव्यैरस्त्रैर्महारथः ।
अथ दीप्तोऽग्निना ह्याशु प्रजज्वाल महीपते ॥ ९.६३.१३ ॥
துரோணரும் கர்ணனும் எய்த தெய்வ அஸ்திரங்களால் எரிந்த அந்த மகாரதன், பின்னர் நெருப்பால் விரைவில் பற்றியெரிந்தான், ஓ மன்னா.
9.63.14
सोपासङ्गः सरश्मिश्च साश्वः सयुगबन्धनः ।
भस्मीभूतोऽपतद्भूमौ रथो गाण्डीवधन्वनः ॥ ९.६३.१४ ॥
அம்பறாத்தூணி, கடிவாளம், குதிரைகள், நுகத்தடிக் கட்டுகளுடன், காண்டீவ வில்லாளியின் தேர் சாம்பலாகி நிலத்தில் விழுந்தது.
9.63.15
तं तथा भस्मभूतं तु दृष्ट्वा पाण्डुसुताः प्रभो ।
अभवन्विस्मिता राजन्नर्जुनश्चेदमब्रवीत् ॥ ९.६३.१५ ॥
அவ்வாறு சாம்பலான அந்தத் தேரைக் கண்டு, ஓ பிரபுவே, பாண்டுவின் மக்கள் வியப்படைந்தனர்; ஓ மன்னா, அர்ஜுனன் இவ்வாறு சொன்னான்.
9.63.16
कृताञ्जलिः सप्रणयं प्रणिपत्याभिवाद्य ह ।
गोवन्द कस्माद्भगवन्रथो दग्धोऽयमग्निना ॥ ९.६३.१६ ॥
கைகூப்பி, அன்புடன் வணங்கி, வந்தனம் செய்து, கோவிந்தா, பகவானே, இந்தத் தேர் ஏன் நெருப்பால் எரிந்தது?
9.63.17
किमेतन्महदाश्चर्यमभवद्यदुनन्दन ।
तन्मे ब्रूहि महाबाहो श्रोतव्यं यदि मन्यसे ॥ ९.६३.१७ ॥
ஓ யதுநந்தனா, இது என்ன பெரிய ஆச்சரியம் நிகழ்ந்தது? ஓ மகாபாகுவே, நீ கருதினால் அதை எனக்குச் சொல்.
9.63.18
द्रोणकर्णास्त्रनिर्दग्धः पूर्वमेवायमर्जुन ।
मदास्थितत्वात्समरे न विशीर्णः परन्तप ॥ ९.६३.१८ ॥
அர்ஜுனா, துரோணர் கர்ணனின் அஸ்திரங்களால் இது முன்பே எரிக்கப்பட்டது; ஆனால் ஓ பரந்தபா, என்னைச் சார்ந்திருந்ததால் போரில் அது அழியவில்லை.
9.63.19
इदानीं तु विशीर्णोऽयं दग्धो ब्रह्मास्त्रतेजसा ।
मया विमुक्तः कौन्तेय त्वय्यद्य कृतकर्मणि ॥ ९.६३.१९ ॥
இப்போது இது சிதைந்துவிட்டது, பிரம்மாஸ்திரத்தின் ஒளியால் எரிந்துவிட்டது. கௌந்தேயா, நான் ஏவியது இன்று உன் மீது, செயலைச் செய்தவனே.
9.63.20
ईषदुत्स्मयमानस्तु भगवान्केशवोऽरिहा ।
परिष्वज्य च राजानं युधिष्ठिरमभाषत ॥ ९.६३.२० ॥
சற்றுப் புன்னகைத்தவராய், பகவான் கேசவன், எதிரிகளைக் கொல்பவன், அரசன் யுதிஷ்டிரனை அணைத்துக்கொண்டு பேசினார்.
9.63.21
दिष्ट्या जयसि कौन्तेय दिष्ट्या ते शत्रवो जिताः ।
दिष्ट्या गाण्डीवधन्वा च भीमसेनश्च पाण्डवः ॥ ९.६३.२१ ॥
அதிர்ஷ்டத்தால் நீ வெல்கிறாய், கௌந்தேயா. அதிர்ஷ்டத்தால் உன் எதிரிகள் வீழ்த்தப்பட்டனர், அதிர்ஷ்டத்தால் காண்டீவதாரியும் பாண்டவன் பீமசேனனும்.
9.63.22
त्वं चापि कुशली राजन्माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
मुक्ता वीरक्षयादिस्मात्सङ्ग्रामान्निहतद्विषः।
क्षिप्रमुत्तरकालानि कुरु कार्याणि भारत ॥ ९.६३.२२ ॥
நீயும் நலமாக உள்ளாய், அரசே, மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்களும். வீரர்களின் அழிவிலிருந்து, இப்போரிலிருந்து விடுபட்டு, எதிரிகளை வீழ்த்தி. பாரதா, விரைவில் பின்வரும் காரியங்களைச் செய்.
9.63.23
उपयातमुपप्लाव्यं सह गाण्डीवधन्वना ।
आनीय मधुपर्कं मां यत्पुरा त्वमवोचथाः ॥ ९.६३.२३ ॥
காண்டீவதாரியுடன் உபப்லாவ்யத்திற்கு வந்தேன். முன்பு நீ சொன்னபடி மதுபர்க்கத்தைக் கொண்டு வா.
9.63.24
एष भ्राता सखा चैव तव कृष्ण धनञ्जयः ।
रक्षितव्यो महाबाहो सर्वास्वापत्स्विति प्रभो ॥ ९.६३.२४ ॥
இவன் உன் சகோதரனும் நண்பனும் ஆகிய தனஞ்சயன், கிருஷ்ணா. மகாபாகுவே, பிரபுவே, எல்லா ஆபத்துகளிலும் இவனைக் காக்க வேண்டும்.
9.63.25
तव चैव ब्रुवाणस्य तथेत्येवाहमब्रुवम् ॥ ९.६३.२५ ॥
நீர் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போதே, 'அப்படியே' என்று நானும் கூறினேன்.
9.63.26
स सव्यसाची गुप्तस्ते विजयी च जनेश्वर ।
भ्रातृभिः सह राजेन्द्र शूरः सत्यपराक्रमः।
मुक्तो वीरक्षयादस्मात्सङ्ग्रामाद्रोमहर्षणात् ॥ ९.६३.२६ ॥
ஓ மக்களின் தலைவரே, உம்மால் காக்கப்பட்ட அந்த சவ்யசாசி வெற்றியாளராக, தம் சகோதரர்களுடன், ஓ மன்னர்களின் தலைவரே, உண்மையான வீரத்தோடு இருந்த அந்த சூரன் வீரர்கள் அழிந்த இந்த மயிர்சிலிர்க்கும் போரிலிருந்து விடுபட்டான்.
9.63.27
एवमुक्तस्तु कृष्णेन धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
हृष्टरोमा महाराज प्रत्युवाच जनार्दनम् ॥ ९.६३.२७ ॥
கிருஷ்ணரால் இவ்வாறு கூறப்பட்டதும், ஓ மகாராஜரே, தர்மராஜன் யுதிஷ்டிரன் மயிர்க்கூச்செறிந்தவராய் ஜனார்தனனுக்குப் பதிலளித்தான்.
9.63.28
प्रमुक्तं द्रोणकर्णाभ्यां ब्रह्मास्त्रमरिमर्दन ।
कस्त्वदन्यः सहेत्साक्षादपि वज्री पुरन्दरः ॥ ९.६३.२८ ॥
ஓ எதிரிகளை அழிப்பவரே, துரோணரும் கர்ணனும் ஏவிய பிரம்மாஸ்திரத்தை உம்மைத் தவிர வேறு யார் தாங்குவார்? நேரில் வஜ்ரதாரியான புரந்தரன் கூட தாங்க மாட்டான்.
9.63.29
भवतस्तु प्रसादेन संग्रामे बहवो हताः ।
महारणगतः पार्थो यच्च नासीत्पराङ्मुखः ॥ ९.६३.२९ ॥
உம் அருளாலேயே போரில் பலர் கொல்லப்பட்டனர்; மகாபோரில் புகுந்த பார்த்தன் ஒருபோதும் முதுகு காட்டியவனல்ல.
9.63.30
तथा तव महाबाहो पर्यायैर्बहुभिर्मया ।
कर्मणआमनुसन्धानात्तेजस्वी जगति श्रुता ॥ ९.६३.३० ॥
ஓ மகாபாகுவே, அவ்வாறே உமது பல செயல்களை ஒவ்வொன்றாக நினைவுகூர்ந்து நான் சொல்லும்போது, நீர் உலகில் தேஜஸ் மிக்கவராகப் புகழப்படுகிறீர்.
9.63.31
उपप्लाव्ये महर्षिर्मे कृष्णद्वैपायनोऽब्रवीत् ।
यतो धर्मस्ततः कृष्णो यतः कृष्णस्ततो जयः ॥ ९.६३.३१ ॥
உபப்லாவ்யத்தில் மகரிஷி கிருஷ்ணத்வைபாயனர் எனக்குச் சொன்னார்: எங்கு தர்மம் உள்ளதோ, அங்கே கிருஷ்ணர்; எங்கு கிருஷ்ணர் உள்ளாரோ, அங்கே வெற்றி.
9.63.32
एवमुक्तस्ततः कृष्णः प्रत्युवाच युधिष्ठिरम् ।
न तुल्याश्चार्जुनस्येह बलेन कुरुनन्दन ॥ ९.६३.३२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் கிருஷ்ணர் யுதிஷ்ठிரரிடம் பதிலளித்தார்: குருநந்தனா, இங்கு பலத்தில் அர்ஜுனனுக்குச் சமமானவர் எவரும் இல்லை.
9.63.33
स एष सर्वाण्यस्त्राणि दिव्यानि प्राप्य शङ्करात् ।
सत्समो वा विशिष्टो वा रणे त्वमिति पाण्डवः।
अनुज्ञातः पाण्डुसुतः पुनः प्रत्यागमन्महीम् ॥ ९.६३.३३ ॥
அந்தப் பாண்டவன் சங்கரரிடமிருந்து எல்லா தெய்வ ஆயுதங்களையும் பெற்றான். போரில் நீ அவனுக்குச் சமமா அல்லது உயர்ந்தவனா என்று சொல்லப்பட்டு, பாண்டுவின் மகன் அனுமதி பெற்று மீண்டும் பூமிக்குத் திரும்பினான்.
9.63.34
भूतं भव्यं भविष्यच्च अनुज्ञातस्त्वया विभो ।
निमेषार्धान्नरव्याघ्रो नयेदिति मतिर्मम ॥ ९.६३.३४ ॥
ஓ வீபோ, உன் அனுமதியால் அவன் கடந்தது, எதிர்காலம், நிகழ்வது எல்லாவற்றையும் அறிவான். நரவ்யாக்ரன் (அர்ஜுனன்) அரை இமைப்பொழுதில் (எதிரிகளை) அடையச் செய்வான் என்பது என் கருத்து.
9.63.35
द्रोणं भीष्मं कृपं कर्णं द्रोणपुत्रं जयद्रथम् ।
निहन्तुं शक्नुयात्क्रुद्धो निमेषार्धाद्धनञ्जयः ॥ ९.६३.३५ ॥
கோபமடைந்த தனஞ்சயன் (அர்ஜுனன்) அரை இமைப்பொழுதில் துரோணர், பீஷ்மர், கிருபர், கர்ணன், துரோணரின் மகன், ஜயத்ரதன் ஆகியோரைக் கொல்ல முடியும்.
9.63.36
सदेवासुरगन्धर्वान्सयक्षोरगराक्षसान् ।
त्रीन्वा लोकान्विजेतुं स शक्तः किमिह मानुषान् ॥ ९.६३.३६ ॥
தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள், யக்ஷர்கள், நாகர்கள், ராக்ஷசர்களுடன் கூடிய மூன்று உலகங்களையும் வெல்லவும் அவன் ஆற்றலுள்ளவன்; இங்கே மனிதர்களைப் பற்றி என்ன சொல்வது?
9.63.37
विधिना विहितं चासौ मया सञ्चोदितोऽपि सन् ।
न चकार मतिं हन्तुं ततस्ते बलवत्तराः ॥ ९.६३.३७ ॥
விதியால் விதிக்கப்பட்டதாலும், நான் தூண்டியபோதும் அவன் அவர்களைக் கொல்லும் எண்ணம் கொள்ளவில்லை; ஆகையால் அவர்கள் மேலும் வலிமையுடையவர்களாயினர்.
9.63.38
अत्र गीता मया सुष्ठु गिरः सत्या महीपते ।
दर्सितं मयि सर्वं च तेनासौ जितवान्रिपून् ॥ ९.६३.३८ ॥
ஓ மன்னா, இங்கு நான் நன்றாக உண்மையான சொற்களைச் சொன்னேன்; என்னில் காட்டப்பட்ட அனைத்தாலும் அவன் எதிரிகளை வென்றான்.
9.63.39
अर्जुनोऽपि महाबाहुर्मया तुल्यो महीपते ।
स महेश्वरलब्धास्त्रः किं न कुर्याद्विभुः प्रभो ॥ ९.६३.३९ ॥
ஓ மன்னா, மகாபாகு அர்ஜுனனும் என்னைப் போன்றவனே; மகேஸ்வரனிடம் அஸ்திரங்களைப் பெற்ற வல்லமை மிக்கவன் என்ன செய்ய முடியாது?
9.63.40
इत्येवमुक्ते ते वीराः शिबिरं तव भारत ।
प्रविश्य प्रत्यपद्यन्त कोशरत्नर्धिसञ्चयान् ॥ ९.६३.४० ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும், ஓ பாரதா, அவ்வீரர்கள் உன் படைமுகாமில் நுழைந்து கருவூலம், இரத்தினங்கள், செல்வக் குவியல்களை அடைந்தனர்.
9.63.41
रजतं जातरूपं च मणीनथ च मौक्तिकान् ।
भूषणान्यथ मुख्यानि कम्बलान्यजिनानि च ॥ ९.६३.४१ ॥
வெள்ளி, தங்கம், மணிகள், முத்துக்கள், முதன்மையான அணிகலன்கள், போர்வைகள், தோல்களும்.
9.63.42
गजानश्वान्रथांश्चैव महान्ति शयनानि च ।
दासीदासमसंख्येयं राज्योपकरणानि च ॥ ९.६३.४२ ॥
யானைகள், குதிரைகள், தேர்கள், பெரிய படுக்கைகள், எண்ணிலடங்கா ஆண், பெண் அடிமைகள் மற்றும் அரசின் உபகரணங்களும்.
9.63.43
ते प्राप्य धनमक्षय्यं त्वदीयं भरतर्षभ ।
उदक्रोशन्महाभागा नरेन्द्र विजितारयः ॥ ९.६३.४३ ॥
ஓ பரதர்களில் காளையே, அவர்கள் உன்னுடைய அழியாத செல்வத்தைப் பெற்று உரக்கக் கூச்சலிட்டனர். ஓ மன்னர்களின் தலைவனே, பகைவரை வென்ற அந்த மகாபாக்கியவான்கள் ஆரவாரம் செய்தனர்.
9.63.44
ते तु वीराः समाश्वस्य वाहनान्यवमुच्य च ।
अतिष्ठन्त मुहुः सर्वे पाण्डवा विगतज्वराः ॥ ९.६३.४४ ॥
அந்த வீரர்கள் ஆறுதல் அடைந்து, வாகனங்களை அவிழ்த்துவிட்டு, மீண்டும் மீண்டும் நின்றனர்; துன்பத்தின் காய்ச்சல் நீங்கிய பாண்டவர்கள் அனைவரும் நின்றனர்.
9.63.45
अथाब्रवीन्महाराज वासुदेवो महायशाः ।
अस्माभिर्मङ्गलार्थाय वस्तव्यं शिबिराद्बहिः ॥ ९.६३.४५ ॥
அப்போது பெரும் புகழ் கொண்ட வாசுதேவன், ஓ மகாராஜா, சொன்னார்: 'மங்களத்திற்காக நாம் பாசறைக்கு வெளியே தங்க வேண்டும்.'
9.63.46
तथेत्युक्त्वा हि ते सर्वे पाण्डवाः सात्यकिस्तथा ।
वासुदेवेन सहिता मङ्गलार्थं बहिर्ययुः ॥ ९.६३.४६ ॥
'சரி' என்று சொல்லி, பாண்டவர்கள் அனைவரும் சாத்யகியும் வாசுதேவருடன் சேர்ந்து மங்களத்திற்காக வெளியே சென்றனர்.
9.63.47
ते समासाद्य सरितं पुण्यामोघवतीं नृप ।
न्यवसन्नथ तां रात्रिं पाण्डवा हतशत्रवः ॥ ९.६३.४७ ॥
ஓ மன்னா, அவர்கள் புனிதமான ஓகவதி ஆற்றை அடைந்து, அந்த இரவைக் அங்கே கழித்தனர்—பகைவர்களைக் கொன்ற பாண்டவர்கள்.
9.63.48
युधिष्ठिरस्ततो राजा प्राप्तकालमचिन्तयन् ॥ ९.६३.४८ ॥
அதன்பின் அரசன் யுதிஷ்டிரர், உரிய காலம் வந்ததால், சிந்தித்தார்.
9.63.49
तत्र ते गमनं माप्तं रोचते तव माधव ।
गान्धार्याः क्रोधदीप्तायाः प्रशमार्थमरिन्दम ॥ ९.६३.४९ ॥
மாதவா, எதிரிகளை அடக்குபவனே, கோபத்தால் எரியும் காந்தாரியை சமாதானப்படுத்த அங்கே உன் செல்லுதல் எனக்கு ஏற்றதாகத் தோன்றுகிறது.
9.63.50
हेतुकारणयुक्तैश्च वाक्यैः कालसमीरितैः ।
क्षिप्रमेव महाभाग गान्धारीं प्रशमिष्यसि।
पितामहश्च भगवान्व्यासस्तत्र भविष्यति ॥ ९.६३.५० ॥
மகாபாகனே, காலத்திற்கேற்ற காரணங்களும் நியாயங்களும் கொண்ட சொற்களால் நீ விரைவில் காந்தாரியை சமாதானப்படுத்துவாய்; அங்கே பிதாமகரான பகவான் வியாசரும் இருப்பார்.
9.63.51
ततः सम्प्रेषयामासुर्यादवं नागसाह्वयम् ॥ ९.६३.५१ ॥
பின்னர் அவர்கள் யாதவனை (கிருஷ்ணனை) நாகசாஹ்வயத்திற்கு (ஹஸ்தினாபுரத்திற்கு) அனுப்பினார்கள்.
9.63.52
स च प्रायाज्जवेनाशु वासुदेवः प्रतापवान् ।
दारुकं रथमारोप्य येन राजाऽम्बिकासुतः ॥ ९.६३.५२ ॥
அவ்வாறு வல்லமை மிக்க வாசுதேவன், தாருகனை ரதத்தில் ஏற்றிக்கொண்டு வேகமாகச் சென்றார்; அம்பிகையின் மகனான அரசன் (திருதராஷ்டிரன்) இருந்த வழியில் அவர் சென்றார்.
9.63.53
तमूचुः सम्प्रयास्यन्तं शैब्यसुग्रीववाहनम् ।
प्रत्याश्वासय गान्धारीं हतपुत्रां यशस्विनीम् ॥ ९.६३.५३ ॥
சைப்ய சுக்ரீவர்களைக் குதிரைகளாகக் கொண்ட அவர் புறப்பட்டபோது அவரிடம் அவர்கள் கூறினார்கள்: "புதல்வர்கள் கொல்லப்பட்ட புகழ்மிக்க காந்தாரிக்கு மீண்டும் ஆறுதல் அளியுங்கள்."
9.63.54
स प्रायात्पाण्डवैरुक्तस्तत्पुरं सात्वतां वरः ।
आससाद ततः क्षिप्रं गान्धारीं निहतात्मजाम् ॥ ९.६३.५४ ॥
பாண்டவர்களால் சொல்லப்பட்ட சாத்வதர்களில் சிறந்தவர் அந்நகருக்குச் சென்றார்; பின்னர் விரைவில் புதல்வர்கள் கொல்லப்பட்ட காந்தாரியை அடைந்தார்.