Mahābhārata · Adhyāya 9.64
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.64.1
किमर्थं द्विजशार्दूल धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
गान्धार्याः प्रेषयामास वासुदेवं परन्तपम् ॥ ९.६४.१ ॥
Warum, o Tiger unter den Brahmanen, schickte König Yudhiṣṭhira den Vāsudeva, den Feindeversenger, zu Gāndhārī?
9.64.2
यदा पूर्वं गतः कृष्णः शमार्थं कौरवान्प्रति ।
न च तं लब्धवान्कामं ततो युद्धमभूदिदम् ॥ ९.६४.२ ॥
Als Kṛṣṇa zuvor um des Friedens willen zu den Kuru gegangen war und seinen Wunsch nicht erreicht hatte, da kam es zu diesem Kampf.
9.64.3
निहतेषु तु योधेषु हते दुर्योधने तदा ।
पृथिव्यां पाण्डवेयस्य निःसपत्ने कृते युधि ॥ ९.६४.३ ॥
Als die Krieger erschlagen waren und auch Duryodhana erschlagen war, als der Sohn des Pāṇḍu im Kampf auf Erden ohne Rivalen gemacht worden war,
9.64.4
विद्रुते शिबिरे शून्ये प्राप्ते यशसि चोत्तमे ।
किं तु तत्कारणं ब्रह्मन्येन कृष्णो गतः पुनः ॥ ९.६४.४ ॥
Als das Lager geflohen und leer geworden war und höchster Ruhm erlangt wurde, was war, o Brahmane, der Grund, weshalb Kṛṣṇa wieder ging?
9.64.5
न चैतत्कारणं ब्रह्मन्नल्पं विप्रतिभाति मे ।
यत्रागमदमेयात्मा स्वयमेव जनार्दनः ॥ ९.६४.५ ॥
Diese Ursache, o Brahmane, scheint mir nicht gering, denn hierher kam Janārdana von unermesslicher Seele selbst.
9.64.6
तत्त्वतो वै समाचक्ष्व सर्वमध्वर्युसत्तम ।
यच्चात्र कारणं ब्रह्मन्कार्यस्यास्य विनिश्चये ॥ ९.६४.६ ॥
Verkünde mir die ganze Wahrheit, o Bester der Adhvaryus; welche Ursache es auch immer bei der Entscheidung dieser Sache gibt, o Brahmane, sage alles.
9.64.7
त्वद्युक्तोऽयमनुप्रश्नो यन्मां पृच्छसि पार्थिव ।
तत्तेऽहं संप्रवक्ष्यामि यथावद्भरतर्षभ ॥ ९.६४.७ ॥
O König, diese Nachfrage, die du mir stellst, ist von dir selbst angeregt. Stier der Bharatas, ich werde es dir genau so erklären, wie es ist.
9.64.8
हतं दुर्योधनं दृष्ट्वा भीमसेनेन संयुगे ।
व्युत्क्रम्य समयं राजन्धार्तराष्ट्रं महाबलम् ॥ ९.६४.८ ॥
O König, als er sah, wie Duryodhana im Kampf von Bhīmasena getötet wurde, verletzte jener mächtige Sohn Dhṛtarāṣṭras die vereinbarte Regel...
9.64.9
अन्यायेन हतं दृष्ट्वा गदायुद्धेन भारत ।
युधिष्ठिरं महाराज महद्भयमथाविशत् ॥ ९.६४.९ ॥
O Bharata, als er sah, wie (Duryodhana) im Keulenkampf ungerecht getötet wurde, o großer König, drang große Furcht in Yudhiṣṭhira ein.
9.64.10
सोऽचिन्तयन्महाभागां गान्धारीं तपसान्विताम् ।
घोरेण तपसा युक्तां त्रैलोक्यमपि सा दहेत् ॥ ९.६४.१० ॥
Er dachte an Gāndhārī, jene hochgesegnete, mit Askese begabte, die mit furchtbarer Askese ausgestattet war; sie könnte sogar die drei Welten verbrennen.
9.64.11
तस्य चिन्तयमानस्य बुद्धिः समभवत्तदा ।
गान्धार्याः क्रोधदीप्तायाः पूर्वं प्रशमनं भवेत् ॥ ९.६४.११ ॥
Während er so nachdachte, kam ihm damals der Entschluss: Gāndhārī, in Zorn entflammt, muss zuerst beschwichtigt werden.
9.64.12
सा हि पुत्रवधं श्रुत्वा कृतमस्माभिरीदृशम् ।
मानसेनाग्निना क्रुद्धा भस्मसान्नः करिष्यति ॥ ९.६४.१२ ॥
Hat sie den Tod ihrer Söhne gehört, wie wir ihn so verursacht haben, wird sie, zornig, uns durch das Feuer ihres Geistes zu Asche machen.
9.64.13
कथं दुःखमिदं तीव्रं गान्धारी सम्प्रशक्ष्यति ।
श्रुत्वा विनिहतं पुत्रं छलेनाजिह्मयोधिनम् ॥ ९.६४.१३ ॥
Wie wird Gāndhārī diesen heftigen Schmerz ertragen, wenn sie hört, dass ihr Sohn, ein aufrichtiger Krieger, durch List erschlagen wurde?
9.64.14
एवं विचिन्त्य बहुधा भयशोकसमन्वितः ।
वासुदेवमिदं वाक्यं धर्मराजोऽभ्यभाषत ॥ ९.६४.१४ ॥
So vielfältig nachdenkend, von Furcht und Kummer erfüllt, sprach der König des Dharma diese Worte zu Vāsudeva.
9.64.15
तव प्रसादाद्गोविन्द राज्यं निहतकण्टकम् ।
अप्राप्यं मनसाऽपीदं प्राप्तमस्माभिरच्युत ॥ ९.६४.१५ ॥
Durch deine Gnade, o Govinda, ist dieses Königreich ohne Dornen errungen; o Acyuta, wir haben erlangt, was nicht einmal im Denken erreichbar war.
9.64.16
प्रत्यक्षं मे महाबाहो सङ्ग्रामे रोमहर्षणे ।
विमर्दः सुमहान्प्राप्तस्त्वया यादवनन्दन ॥ ९.६४.१६ ॥
Vor meinen Augen, o Starkarmiger, o Freude der Yādavas, in jener haarsträubenden Schlacht geschah durch dich große Vernichtung.
9.64.17
त्वया देवासुरे युद्धे वधार्थममरद्विषाम् ।
यथा साह्यं पुरा दत्तं हताश्च विबुधद्विषः ॥ ९.६४.१७ ॥
Wie du einst im Krieg der Götter und Asuras deine Hilfe zur Tötung der Feinde der Unsterblichen gewährtest, und die Feinde der Götter erschlagen wurden.
9.64.18
साह्यं तथा महाबाहो दत्तमस्माकमच्युत ।
सारथ्येन च वार्ष्णेय भवता हि धृता वयम् ॥ ९.६४.१८ ॥
Ebenso, o Starkarmiger, o Acyuta, gabst du auch uns deine Hilfe; und o Nachkomme der Vṛṣṇi, du als Wagenlenker hast uns alle getragen.
9.64.19
यदि न त्वं भवेन्नाथः फल्गुनस्य महारणे ।
कथं शक्यो रणे जेतुं भवेदेष बलार्णवः ॥ ९.६४.१९ ॥
Wäre nicht du der Beschützer Phalgunas in der großen Schlacht gewesen, wie hätte dieser Ozean der Macht im Krieg besiegt werden können?
9.64.20
गदाप्रहारा विपुलाः परिघैश्चापि ताडनम् ।
शक्तिभिर्भिण्डिपालैश्च तोमरैः सपरश्वथैः ॥ ९.६४.२० ॥
Viele Keulenschläge, auch Schläge mit eisernen Stangen, mit Speeren, Wurfspießen, Lanzen und Äxten.
9.64.21
अस्मत्कृते त्वया कृष्ण वाचः सुपरुषाः श्रुताः ।
शस्त्राणां च निपाता वै वज्रस्पर्शोपमा रणे ॥ ९.६४.२१ ॥
Um unseretwillen, o Kṛṣṇa, hast du sehr harte Worte gehört, und im Kampf waren die Schläge der Waffen wie die Berührung des Donnerkeils.
9.64.22
ते च ते सफला जाता हते दुर्योधनेऽच्युत ।
तत्सर्वं न यथा नश्येत्पुनः कृष्ण तथा कुरु ॥ ९.६४.२२ ॥
Und jene sind fruchtbar geworden, o Acyuta, da Duryodhana erschlagen ist. O Kṛṣṇa, handle so, dass all dies nicht wieder zugrunde geht.
9.64.23
सन्देहडोलां प्राप्तं नश्चेतः कृष्ण जये सति ।
गान्धार्या हि महाबाहो क्रोधं शमय माधव ॥ ९.६४.२३ ॥
O Kṛṣṇa, auch im Sieg schwankt unser Geist auf der Schaukel des Zweifels. O Mādhava mit den mächtigen Armen, besänftige Gāndhārīs Zorn.
9.64.24
सा हि नित्यं महाभागा तपसोग्रेण कर्शिता ।
पुत्रपौत्रवधं श्रुत्वा ध्रुवं नः सम्प्रधक्ष्यति।
तस्या प्रसादनं वीर प्राप्तकालं मतं मम ॥ ९.६४.२४ ॥
Sie, hoch gesegnet, ist stets von strenger Askese ausgezehrt; wenn sie vom Gemetzel an ihren Söhnen und Enkeln hört, wird sie uns gewiss völlig verbrennen. O Held, sie zu besänftigen ist meiner Ansicht nach jetzt der rechte Zeitpunkt.
9.64.25
कश्च तां क्रोधसन्दीप्तां पुत्रव्यसनकर्शिताम् ।
वीक्षितुं पुरुषः शक्तस्त्वामृते पुरुषोत्तम ॥ ९.६४.२५ ॥
Welcher Mann vermag sie anzusehen, von Zorn entflammt und vom Verlust ihrer Söhne gezehrt, außer dir, o Puruṣottama?
9.64.26
तत्र मे गमनं प्राप्तं रोचते तव माधव ।
गान्धार्याः क्रोधदीप्तायाः प्रशमार्थमरिन्दम ॥ ९.६४.२६ ॥
Dorthin zu gehen, um die von Zorn entflammte Gāndhārī zu besänftigen, scheint mir angemessen; möge es auch dir gefallen, o Mādhava, Bezwinger der Feinde.
9.64.27
त्वं हि कर्ता विकर्ता च लोकानां प्रभवाव्ययः ।
हेतुकारणसंयुक्तैर्वाक्यैः कालसमीरितैः ॥ ९.६४.२७ ॥
Du bist der Schöpfer und Zerstörer der Welten, der Ursprung und der Unvergängliche; mit Worten, verbunden mit Grund und Ursache, zur rechten Zeit gesprochen.
9.64.28
क्षिप्रमेव महाबाहो गान्धारीं शमयिष्यसि ।
पितामहश्च भगवान्कृष्णस्तत्र भविष्यति ॥ ९.६४.२८ ॥
Bald, o Starkarmiger, wirst du Gāndhārī beruhigen; und dort werden der Großvater und der ehrwürdige Kṛṣṇa sein.
9.64.29
सर्वथा ते महाबाहो गान्धार्याः क्रोधनाशनम् ।
कर्तव्यं सात्वतां श्रेष्ठ पाण्डवानां हितार्थिना ॥ ९.६४.२९ ॥
Auf jede Weise, o Starkarmiger, Bester der Sātvatas, musst du den Zorn Gāndhārīs vertreiben, da du das Wohl der Pāṇḍavas wünschst.
9.64.30
धर्मराजस्य वचनं श्रुत्वा यदुकुलोद्वहः ।
आमन्त्र्य दारुकं प्राह रथः सञ्जो विधीयताम् ॥ ९.६४.३० ॥
Als er die Worte des Königs des Dharma gehört hatte, rief der Stütze der Yadu-Linie Dāruka und sprach: »Der Wagen soll bereitet werden.«
9.64.31
केशवस्य वचः श्रुत्वा त्वरमाणोऽथ दारुकः ।
न्यवेदयद्रथं सज्जं केशवाय महात्मने ॥ ९.६४.३१ ॥
Als Dāruka die Worte Keśavas hörte, meldete er sich eilig dem großherzigen Keśava: Der Wagen ist bereit.
9.64.32
तं रथं यादवश्रेष्ठः समारुह्य परन्तपः ।
जगाम हास्तिनपुरं त्वरितः केशवो विभुः ॥ ९.६४.३२ ॥
Keśava, der Beste der Yādavas, der Versengerder Feinde, der Allmächtige, bestieg jenen Wagen und fuhr eilig nach Hāstinapura.
9.64.33
ततः प्रायान्महाराज माधवो भगवान्रथी ।
नागसाह्वयमासाद्य प्रविवेश च वीर्यवान् ॥ ९.६४.३३ ॥
Dann, o großer König, brach der gesegnete Mādhava als Wagenlenker auf; der Tapfere erreichte Nāgasāhvaya und trat ein.
9.64.34
प्रविश्य नगरं वीरो रथघोषेण नादयन् ।
विदितो धृतराष्ट्रस्य सोऽवतीर्य रथोत्तमात्।
अभ्यगच्छददीनात्मा धृतराष्ट्रनिवेशनम् ॥ ९.६४.३४ ॥
Als der Held in die Stadt einzog, ließ er sie vom Dröhnen seines Wagens erschallen; Dhṛtarāṣṭra wurde benachrichtigt, und er stieg von dem vortrefflichen Wagen herab und ging furchtlos zur Wohnung Dhṛtarāṣṭras.
9.64.35
पूर्वं चाभिगतं तत्र सोऽपश्यदृषिसत्तमम् ॥ ९.६४.३५ ॥
Und dort sah er den besten der Weisen, der zuvor gekommen war.
9.64.36
पादौ प्रपीड्य कृष्णस्य राज्ञश्चापि जनार्दनः ।
अभ्यवादयदव्यग्रो गान्धारीं चापि केशवः ॥ ९.६४.३६ ॥
Janārdana drückte, ohne Eile, die Füße des Königs und grüßte ihn ehrerbietig; auch Keśava grüßte Gāndhārī.
9.64.37
ततस्तु यादवश्रेष्ठो धृतराष्ट्रमधोक्षजः ।
पाणिमालम्ब्य राजेन्द्र सुस्वरं प्ररुरोद ह ॥ ९.६४.३७ ॥
Da ergriff Adhokṣaja, der Beste der Yādavas, die Hand Dhṛtarāṣṭras, o Herr der Könige, und weinte laut.
9.64.38
स मुहूर्तादिवोत्सृज्य बाष्पं शोकसमुद्भवम् ।
प्रक्षाल्य वारिणा नेत्रे ह्याचम्य च यथाविधि।
उवाच प्रश्रितं वाक्यं धृतराष्ट्रमरिन्दमः ॥ ९.६४.३८ ॥
Nach einem Augenblick, gleichsam, hatte er Tränen aus Kummer vergossen, die Augen mit Wasser gewaschen und ordnungsgemäß Wasser zur Reinigung geschlürft; dann sprach der Feindebezwinger demütige Worte zu Dhṛtarāṣṭra.
9.64.39
न तेऽस्त्यविदितं किञ्चिद्भूतं भव्यं च भारत ।
कालस्य च यथावृत्तं तत्ते सुविदितं प्रभो ॥ ९.६४.३९ ॥
O Bhārata, o Herr, nichts von dem, was war oder sein wird, ist dir unbekannt; der Lauf der Zeit, wie er sich entfaltet hat, ist dir wohl bekannt.
9.64.40
यदिदं पाण्डवैः सर्वैस्तव चित्तानुरोधिभिः ।
कथं कुलक्षयो न स्यात्तथा क्षत्रस्य भारत ॥ ९.६४.४० ॥
O Bhārata, obwohl alle Pāṇḍavas deinen Wünschen folgten, wie hätte es nicht zu einer solchen Vernichtung der Familie und des Kriegerstandes kommen können?
9.64.41
भ्रातृभिः समयं कृत्वा क्षान्तवान्धर्मवत्सलः ।
द्यूतच्छलजितैः शुद्वैर्वनवासो ह्युपागतः ॥ ९.६४.४१ ॥
Nachdem er mit seinen Brüdern eine Vereinbarung getroffen hatte, ertrug der dharma-liebende Yudhiṣṭhira geduldig; im Würfelspiel durch List besiegt, gelangten sie, obwohl rein, in das Waldexil.
9.64.42
अज्ञातवासचर्या च नानावेषसमावृतैः ।
अन्ये च बहवः क्लेशास्त्वशक्तैरिव सर्वदा ॥ ९.६४.४२ ॥
Das Leben im unerkannten Verborgensein, in verschiedene Verkleidungen gehüllt, und viele andere Leiden, die für Schwache stets unerträglich gewesen wären, ertrugen sie.
9.64.43
मया च स्वयमागम्य युद्धकाल उपस्थिते ।
सर्वलोकस्य सान्निध्येग्रामांस्त्वं पञ्चयाचितः ॥ ९.६४.४३ ॥
Und als die Zeit des Krieges gekommen war, kam ich selbst und bat dich in Gegenwart aller Welt um fünf Dörfer.
9.64.44
त्वया कालोपसृष्टेन लोभतो नापवर्जिताः ।
तवापराधान्नृपते सर्वं क्षत्रं क्षयं गतम् ॥ ९.६४.४४ ॥
Von der Zeit ergriffen und aus Habgier hast du sie nicht herausgegeben; o König, durch deine Schuld ist das ganze Kriegergeschlecht zugrunde gegangen.
9.64.45
भीष्मेण सोमदत्तेन बाह्लीकेन कृपेण च ।
द्रोणेन च सपुत्रेण विदुरेण च धीमता।
याचितस्त्वं शमं नित्यं न च तत्कृतवानसि ॥ ९.६४.४५ ॥
Bhīṣma, Somadatta, Bāhlīka, Kṛpa, Droṇa mit seinem Sohn und der weise Vidura haben dich stets um Frieden gebeten, doch du hast es nicht getan.
9.64.46
कालोपहतचित्ता हि सर्वे मुह्यन्ति भारत ।
यथा मूढो भवान्पूर्वमस्मिन्नर्थे समुद्यते ॥ ९.६४.४६ ॥
O Nachkomme Bharatas, alle, deren Geist von der Zeit getroffen ist, geraten in Verwirrung, wie du früher verwirrt warst, als du diese Sache begannst.
9.64.47
किमन्यत्कालयोगाद्धि द्विष्टमेव परायणम् ।
मा च दोषान्महाप्राज्ञ पाण्डवेषु निवेशय ॥ ९.६४.४७ ॥
Was anderes, durch das Wirken der Zeit, als dass der Hass zur Zuflucht wird? O Weiser, lege deine Schuld nicht auf die Pāṇḍavas.
9.64.48
अल्पोप्यतिक्रमो नास्ति पाण्डवानां महात्मनाम् ।
धर्मतो न्यायतश्चैव स्नेहतश्च परन्तप ॥ ९.६४.४८ ॥
Bei den großmütigen Pāṇḍavas gibt es nicht die geringste Übertretung, weder gegen das dharma, noch gegen die Gerechtigkeit, noch gegen die Zuneigung, o Feindeversenger.
9.64.49
एतत्सर्वं तु विज्ञाय ह्यात्मदोषकृतं फलम् ।
तन्मन्युं पाण्डुपुत्रेषु न भवान्कर्तुमर्हति ॥ ९.६४.४९ ॥
Da du weißt, dass all dies die Frucht deiner eigenen Schuld ist, darfst du gegenüber den Söhnen Pāṇḍus keinen Zorn hegen.
9.64.50
कुलं वंशश्च पिण्डाश्च यच्च पुत्रकृत फलम् ।
गान्धार्यास्तव वै नाथ पाण्डवेषु प्रतिष्ठितम् ॥ ९.६४.५० ॥
O Herr, Familie, Geschlecht, Totenopfer und die Frucht, die von Söhnen kommt – für Gāndhārī und dich ruht all dies auf den Pāṇḍavas.
9.64.51
त्वं चैव कुरुशार्दूल गान्धारी च यशस्विनी ।
मा शुचो नरशार्दूल पाण्डवान्प्रतिकिल्बिम् ॥ ९.६४.५१ ॥
Du, Tiger der Kurus, und die glorreiche Gāndhārī, Tiger unter den Menschen – trauert nicht über das Unrecht gegen die Pāṇḍavas.
9.64.52
एतत्सर्वमनुध्याय आत्मनश्च व्यतिक्रमम् ।
शिवेन पाण्डवान्ध्याहि नमस्ते भरतर्षभ ॥ ९.६४.५२ ॥
Bedenke all dies und deine eigene Übertretung, und gedenke der Pāṇḍavas in Wohlwollen. Gruß dir, Stier der Bharatas.
9.64.53
जानासि च महाबाहो धर्मराजस्य या त्वयि ।
भक्तिर्भरतशार्दूल स्नेहश्चापि स्वभावतः ॥ ९.६४.५३ ॥
Du weißt, Starkarmiger, die Hingabe, die der König des Dharma dir gegenüber empfindet, und die Zuneigung, die ihm von Natur aus eigen ist, Tiger der Bharatas.
9.64.54
एतच्च कदनं कृत्वा शत्रूणामपकारिणाम् ।
दह्यते स दिवारात्रौ न च शर्माधिगच्छति ॥ ९.६४.५४ ॥
Nachdem er ein solches Gemetzel an Feinden und Schädigern angerichtet hat, brennt er Tag und Nacht und findet keinen Frieden.
9.64.55
त्वां चैव नरशार्दूल गान्धारीं च यशस्विनीम् ।
स शोचन्नरशार्दूलः शान्तिं नैवाधिगच्छति ॥ ९.६४.५५ ॥
O Tiger unter den Menschen, in Trauer um dich und die ruhmreiche Gāndhārī findet jener Tiger unter den Menschen keinen Frieden.
9.64.56
हिया च परयाऽविष्टो भवन्तं नाधिगच्छति ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्तं बुद्धिव्याकुलितेन्द्रियम् ॥ ९.६४.५६ ॥
Von großer Scham überwältigt kommt er nicht zu dir, gequält von Trauer um die Söhne, mit verwirrtem Geist und verwirrten Sinnen.
9.64.57
एवमुक्त्वा महाराज धृतराष्ट्रं यदूत्तमः ।
उवाच परमं वाक्यं गान्धारीं शोककर्शिताम् ॥ ९.६४.५७ ॥
O großer König, nachdem er so zu Dhṛtarāṣṭra gesprochen hatte, richtete der Beste der Yadus diese höchsten Worte an Gāndhārī, vom Kummer gezeichnet.
9.64.58
सौबलेयि निबोध त्वं यत्त्वां वक्ष्यामि सुव्रते ।
त्वत्समा नास्ति लोकेऽस्मिन्नद्य सीमन्तिनी शुभे ॥ ९.६४.५८ ॥
Höre, Tochter des Subala, was ich dir sagen werde. O du, fest in deinen Gelübden, o Glückverheißende, es gibt heute in dieser Welt keine Frau, die dir gleicht.
9.64.59
जानासि च यथा राज्ञि सभायां मम सन्निधौ ।
धर्मार्थसहितं वाक्यमुभयोः पक्षयोर्हितम् ॥ ९.६४.५९ ॥
O Königin, du weißt, dass die Worte, die ich in der Versammlung in meiner Gegenwart sprach, voller Dharma und Nutzen waren und beiden Seiten zum Vorteil gereichten.
9.64.60
उक्तवत्यसि कल्याणि न च ते तनयैः कृतम् ।
दुर्योधनस्त्वया चोक्तो जयार्थी परुषं वचः ॥ ९.६४.६० ॥
O Gütige, du hast recht gesprochen, doch deine Söhne haben es nicht getan. Du sprachst harte Worte zu Duryodhana, der nach dem Sieg verlangte.
9.64.61
शृणु मूढ वचो मह्यं यतो धर्मस्ततो जयः ।
तदिदं समनुप्राप्तं तव वाक्यं नृपात्मजे ॥ ९.६४.६१ ॥
Höre, Törichte, meine Worte: Wo Dharma ist, da ist Sieg. Deine Worte, Tochter des Königs, sind nun eingetroffen.
9.64.62
एवं विदित्वा कल्याणि मा स्म शोके मनः कृथाः ।
पाण्डवानां विनाशाय मा ते बुद्धिः कदाचन ॥ ९.६४.६२ ॥
Wenn du das erkennst, gute Frau, lass deinen Geist nicht in Kummer versinken; möge dein Sinn niemals auf den Untergang der Pāṇḍavas gerichtet sein.
9.64.63
शक्ता चासि महाभागे पृथिवीं सचराचराम् ।
चक्षुषा क्रोधदीप्तेन निर्दग्धुं तपसो बलात् ॥ ९.६४.६३ ॥
Du vermagst es, o Hochbegnadete, durch die Kraft deiner Askese diese Erde mit allem Beweglichen und Unbeweglichen zu verbrennen, mit deinem vor Zorn brennenden Auge.
9.64.64
वासुदेववचः श्रुत्वा गान्धारी वाक्यमब्रवीत् ।
एवमेतन्महाबाहो यथा वदसि केशव ॥ ९.६४.६४ ॥
Als Gāndhārī die Worte Vāsudevas hörte, sprach sie: »So ist es, o Starkarmiger, wie du sagst, o Keśava.«
9.64.65
आधिभिर्दह्यमानाया मतिः सञ्चलिता मम ।
सा मे व्यवस्थिता श्रुत्वा तव वाक्यं जनार्दन ॥ ९.६४.६५ ॥
Mein Geist, von seelischer Qual verzehrt, war erschüttert; doch nachdem ich deine Worte gehört habe, o Janārdana, ist er nun in mir gefestigt.
9.64.66
राज्ञस्त्वन्धस्य वृद्धस्य हतपुत्रस्य केशव ।
त्वं गतिः सहितैर्वीरैः पाण्डवैर्दिपदा वर ॥ ९.६४.६६ ॥
Für den blinden, alten König, dessen Söhne erschlagen sind, bist du die Zuflucht, o Keśava; du, der Beste unter den Menschen, zusammen mit den heldenhaften Pāṇḍava.
9.64.67
एतावदुक्त्वा वचनं मुखं प्रच्छाद्य वाससा ।
पुत्रशोकाभिसन्तप्ता गान्धारी प्ररुरोद ह ॥ ९.६४.६७ ॥
Nachdem sie so viel gesagt hatte, verhüllte Gāndhārī ihr Gesicht mit einem Tuch und weinte laut, von Kummer um ihre Söhne gequält.
9.64.68
तत एनां महाबाहुः केश्वः शोककर्शिताम् ।
हेतुकारणसंयुक्तैर्वाक्यैराश्वासयत्प्रभुः ॥ ९.६४.६८ ॥
Da tröstete Keśava, der mächtigarmige Herr, die vom Kummer gezehrte Frau mit Worten, die Gründe und Ursachen enthielten.
9.64.69
समाश्वास्य च गान्धारीं धृतराष्ट्रं च माधवः ।
द्रौणिसङ्कल्पितं भावमन्वबुध्यत केशवः ॥ ९.६४.६९ ॥
Nachdem er Gāndhārī und Dhṛtarāṣṭra getröstet hatte, erkannte Mādhava Keśava die Absicht, die der Sohn Droṇas gefasst hatte.
9.64.70
ततस्त्वरित उत्थाय पादौ मूर्ध्ना प्रणम्य च ।
द्वैपायनस्य राजेन्द्र ततः कौरवमब्रवीत् ॥ ९.६४.७० ॥
Dann erhob er sich eilig, neigte den Kopf zu Dvaipāyanas Füßen und sprach, o König der Könige, zum Kaurava.
9.64.71
आपृच्छे त्वां कुरुश्रेष्ठ मा च शोके मनः कृथाः ।
द्रौणेः पापोस्त्यभिप्रायस्तेनास्मि सहसोत्थितः ॥ ९.६४.७१ ॥
O Bester der Kurus, ich nehme Abschied von dir; richte deinen Sinn nicht auf Kummer. Die Absicht von Droṇas Sohn ist böse, darum bin ich plötzlich aufgestanden.
9.64.72
पाण्डवानां वधे रात्रौ बुद्धिस्तेन प्रदर्शिता ॥ ९.६४.७२ ॥
Er ist es, der den Entschluss offenbart hat, die Pāṇḍavas in der Nacht zu töten.
9.64.73
एतच्छ्रुत्वा तु वचनं गान्धार्या सहितोऽब्रवीत् ।
धृतराष्ट्रो महाबाहुः केशवं केशिसूदनम् ॥ ९.६४.७३ ॥
Als er diese Worte gehört hatte, sprach Dhṛtarāṣṭra, der Mächtigarmige, zusammen mit Gāndhārī zu Keśava, dem Töter des Keśin.
9.64.74
शीघ्रं गच्छ महाबाहो पाण्डवान्परिपालय ।
भूयस्त्वया समेष्यामि क्षिप्रमेव जनार्दन ॥ ९.६४.७४ ॥
Geh schnell, o Mächtigarmiger, und beschütze die Pāṇḍavas. O Janārdana, ich werde dich bald wiedersehen.
9.64.75
प्रायात्ततस्तु त्वरितो दारुकेण सहाच्युतः ॥ ९.६४.७५ ॥
Da brach Acyuta eilends auf, zusammen mit Dāruka.
9.64.76
वासुदेवे गते राजन्धृतराष्ट्रं जनेश्वरम् ।
आश्वासयदमेयात्मा व्यासो लोकनमस्कृतः ॥ ९.६४.७६ ॥
Als Vāsudeva gegangen war, o König, tröstete Vyāsa, von unermesslichem Selbst und von den Welten verehrt, Dhṛtarāṣṭra, den Herrn der Menschen.
9.64.77
वासुदेवोऽपि धर्मात्मा कृतकृत्यो जगाम ह ।
शिबिरं हास्तिनपुराद्दिदृक्षुः पाण्डवान्नृप ॥ ९.६४.७७ ॥
Auch Vāsudeva, der Rechtschaffene, ging, nachdem er seine Aufgabe erfüllt hatte, von Hāstinapura zum Lager, begierig, die Pāṇḍavas zu sehen, o König.
9.64.78
आगम्य शिबिरं रात्रौ सोऽभ्यगच्छत पाण्डवान् ।
तच्च तेभ्यः समाख्याय सहितस्तैः समाहितः ॥ ९.६४.७८ ॥
Nachts im Lager angekommen, ging er zu den Pāṇḍavas; nachdem er ihnen jene Sache erzählt hatte, blieb er gefasst bei ihnen.