மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.7
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.7.1
व्यतीतायां रजन्यां तु राजा दुर्योधनस्तदा ।
अब्रवीत्तावकान्सर्वान्सन्नह्यन्तां महारथाः ॥ ९.७.१ ॥
இரவு கழிந்ததும், அரசன் துரியோதனன் அப்போது தன் அனைவரிடமும் கூறினான்: "மகாரதர்களே, கவசம் அணியுங்கள்."
9.7.2
राज्ञश्च मतमाज्ञाय समनह्यत सा चमूः ।
अयोजयन्रथांस्तूर्णं पर्यधावंस्तथा परे ॥ ९.७.२ ॥
அரசனின் விருப்பத்தை அறிந்ததும் அந்தப் படை அணிவகுத்தது; தேர்களை விரைவாகப் பூட்டினர், மற்றவர்களும் அங்குமிங்கும் ஓடினர்.
9.7.3
अकल्प्यन्त च मातङ्गाः समनह्यन्त पत्तयः ।
हयानास्तरणोपेतांश्चक्रुरन्ये सहस्रशः ॥ ९.७.३ ॥
யானைகள் அணியப்பட்டன, காலாட்படையினர் கவசம் பூண்டனர்; மற்றவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் கம்பளங்கள் விரித்த குதிரைகளைத் தயார் செய்தனர்.
9.7.4
वादित्राणां च निनदः प्रादुरासीद्विशाम्पते ।
योधानां सैन्यमुख्यानामन्योन्यं प्रतिगर्जताम् ॥ ९.७.४ ॥
மக்களின் தலைவனே, இசைக்கருவிகளின் ஒலி எழுந்தது; படைத்தலைவர்களான வீரர்கள் ஒருவரையொருவர் எதிர்த்து முழங்கினர்.
9.7.5
ततो बलानि सर्वाणि हतशिष्टानि भारत ।
सन्नद्धानि व्यदृश्यन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.७.५ ॥
பின்னர், பரதனின் வழித்தோன்றலே, கொல்லப்படாமல் மீதமிருந்த படைகள் அனைத்தும் கவசம் பூண்டு காணப்பட்டன; மரணத்தையே திருப்பித் தள்ளியவர்கள் போல.
9.7.6
शल्यं सेनापतिं कृत्वा मद्रराजं महारथाः ।
प्रविभज्य बलं सर्वमनीकेषु व्यवस्थिताः ॥ ९.७.६ ॥
மத்ர அரசன் சல்லியனை படைத்தலைவனாக்கி, மகாரதர்கள் முழுப் படையையும் பிரித்து அணிகளில் நிறுத்தினர்.
9.7.7
ततः सर्वे समागम्य पुत्रेण तव सैनिकाः ।
कृपश्च कृतवर्मा च द्रौणिः शल्योऽथ सौबलः।
अन्ये च पार्थिवाः शेषाः समयं चक्रुरादृताः ॥ ९.७.७ ॥
பின்னர் உமது மகனுடன் அனைத்துப் படைவீரர்களும் ஒன்று கூடினர்; கிருபர், கிருதவர்மா, துரோணரின் மகன், சல்யர், சுபலன் மகன் சகுனி ஆகியோரும் மற்ற மீதமுள்ள அரசர்களும் மரியாதையுடன் ஒரு உடன்படிக்கை செய்துகொண்டனர்.
9.7.8
अद्याचार्यसुतो द्रौणिर्नैको युध्येत शत्रुभिः ।
न न एकेन योद्धव्यं कथञ्चिदपि पाण्डवैः ॥ ९.७.८ ॥
இன்று ஆசிரியரின் மகனாகிய துரோணரின் மகன் பகைவருடன் தனியாகப் போரிடக்கூடாது; எந்த வகையிலும் பாண்டவர்களுடன் ஒருவரும் தனியாகப் போரிடக்கூடாது.
9.7.9
यो ह्येकः पाण्डवैर्युध्येद्यो वा युध्यन्तमुत्सृजेत् ।
स पञ्चभिर्भवेद्युक्तः पातकैश्चोपपातकैः।
अन्योन्यं परिरक्षद्भिर्योद्धव्यं सहितैश्च नः ॥ ९.७.९ ॥
பாண்டவர்களுடன் தனியாகப் போரிடுபவன், அல்லது போரிடும் ஒருவனைக் கைவிடுபவன், ஐந்து பெரும் பாவங்களாலும் சிறு பாவங்களாலும் பிணைக்கப்படுவான்; நாம் ஒருவரையொருவர் காத்துக்கொண்டு ஒன்றாகவே போரிட வேண்டும்.
9.7.10
एवं ते समयं कृत्वा सर्वे तत्र महारथाः ।
मद्रराजं पुरस्कृत्य तूर्णमभ्यद्रवन्परान् ॥ ९.७.१० ॥
இவ்வாறு அங்கு அவர்கள் அனைத்து மகாரதர்களும் உடன்படிக்கை செய்து, மத்ர மன்னனை முன்னிறுத்தி, விரைவாக எதிரிகளை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
9.7.11
तथैव पाण्डवा राजन्व्यूह्य सैन्यं महारणे ।
अभ्ययुः कौरवान्युद्धे योत्स्यमानाः समन्ततः ॥ ९.७.११ ॥
அரசே, அவ்வாறே பாண்டவர்களும் பெரும் போரில் தங்கள் படையை வியூகமாக அமைத்து, போரிட விரும்பி நாற்புறமும் கௌரவர்களை நோக்கி முன்னேறினர்.
9.7.12
ततो बलं समभवत्क्षुब्धार्णवसमस्वनम् ।
समुद्भूतार्णवाकारमुदीर्णरथकुञ्जरम् ॥ ९.७.१२ ॥
பின்னர் அந்தப் படை கலங்கிய கடலின் ஒலியைப் போல் முழங்கியது; எழுந்த கடலின் வடிவம் கொண்டு, தேர்களும் யானைகளும் பொங்கிக் கொண்டிருந்தன.
9.7.13
द्रोणस्य चैव भीष्मस्य राधेयस्य च मे श्रुतम् ।
पातनं शंस मे भूयः शल्यस्याथ सुतस्य मे ॥ ९.७.१३ ॥
துரோணரும், பீஷ்மரும், ராதையின் மகனும் வீழ்ந்ததை நான் கேட்டேன். இப்போது சல்யனும் என் மகனும் வீழ்ந்ததைப் பற்றி மீண்டும் சொல்.
9.7.14
कथं रणे हतः शल्यो धर्मराजेन सञ्जय ।
भीमेन च महाबाहुः पुत्रो दुर्योधनो मम ॥ ९.७.१४ ॥
சஞ்சயா! போரில் தர்மராஜன் சல்யனை எப்படிக் கொன்றான்? பெரும் தோள்வலி கொண்ட பீமனால் என் மகன் துர்யோதனன் எப்படிக் கொல்லப்பட்டான்?
9.7.15
क्षयं मनुष्यदेहानां तथा नागाश्वसङ्क्षयम् ।
शृणु राजन्स्थिरो भूत्वा सङ्ग्रामं शंसतो मम ॥ ९.७.१५ ॥
ராஜனே! மனித உடல்களின் அழிவையும், யானைகளும் குதிரைகளும் அழிந்ததையும், என் போர் வர்ணனையின் மூலம் சொல்கிறேன். மனம் நிலைத்து கேள்.
9.7.16
आशा बलवती राजन्पुत्राणां तेऽभवत्तदा ॥ ९.७.१६ ॥
ராஜனே! அப்போது உன் மகன்களுக்கு வலுவான நம்பிக்கை இருந்தது.
9.7.17
हते द्रोणे च भीष्मे च सूतपुत्रे च पातिते ।
शल्यः पार्थान्रणे सर्वान्निहनिष्यति मारिष ॥ ९.७.१७ ॥
துரோணரும், பீஷ்மரும், சூதபுத்திரனும் கொல்லப்பட்டு வீழ்ந்த பிறகு, மாரிஷா! சல்யன் போரில் பாண்டவர்கள் அனைவரையும் கொல்வான்.
9.7.18
तामाशां हृदये कृत्वा समाश्वस्य च भारत ।
मद्रराजं च समरे समाश्रित्य महारथम्।
नाथवन्तं तदाऽऽत्मानममन्यत सुतस्तव ॥ ९.७.१८ ॥
பாரதனே! அந்த நம்பிக்கையை மனதில் கொண்டு ஆறுதல் பெற்று, போரில் மாபெரும் தேர்வீரன் மத்ரராஜனை சார்ந்து, அப்போது உன் மகன் தன்னை பாதுகாவலுடையவனாக நினைத்தான்.
9.7.19
यदा कर्णे हते पार्थाः सिंहनादं प्रचक्रिरे ।
तदा राजन्धार्तराष्ट्रान्प्रविवेश महद्भयम् ॥ ९.७.१९ ॥
அரசே, கர்ணன் கொல்லப்பட்டபோது பார்த்தர்கள் சிங்க முழக்கம் செய்தனர்; அப்போது திருதராஷ்டிரனின் மகன்களுக்குப் பெரும் பயம் புகுந்தது.
9.7.20
तान्समाश्वास्य तु तदा मद्रराजः प्रतापवान् ।
व्यूह्य व्यूहं महाराज सर्वतोभद्रमृद्धिमत् ॥ ९.७.२० ॥
அப்போது வலிமைமிக்க மத்திரர் அரசன் அவர்களுக்கு ஆறுதல் கூறி, மகாராஜனே, சர்வதோபத்ரம் என்ற செழிப்பான வியூகத்தை அமைத்தான்.
9.7.21
प्रत्युद्ययौ रणे पार्थान्मद्रराजः प्रतापवान् ।
विधून्वन्कार्मुकं चित्रं भारघ्नं वेगवत्तरम्।
रथप्रवरमास्थाय सैन्धवाश्वं महारथः ॥ ९.७.२१ ॥
வலிமைமிக்க மத்திரர் அரசன் போரில் பார்த்தர்களை எதிர்கொண்டு முன்னேறினான்; அற்புதமான, சுமையைத் தாங்கும், மிக வேகமான வில்லை அசைத்தவாறே, சிந்து குதிரைகள் பூட்டிய சிறந்த தேரில் ஏறி அந்த மகாரதன் சென்றான்.
9.7.22
तस्य सूतो महाराज रथस्थोऽशोभयद्रथम् ।
स तेन संवृतो वीरो रथेनामित्रकर्शनः।
तस्थौ शूरो महाराज पुत्राणां ते भयप्रणुत् ॥ ९.७.२२ ॥
அவனுடைய சாரதி தேரில் நின்று அந்தத் தேரை அலங்கரித்தான். அந்தத் தேரால் சூழப்பட்ட வீரனும் எதிரிகளை அழிப்பவனுமான அந்த சூரன், மகாராஜனே, உன் மகன்களின் பயத்தைப் போக்குபவனாக நின்றான்.
9.7.23
प्रयाणे मद्रराजोऽभून्मुखं व्यूहस्य दंशितः ।
मद्रकैः सहितो वीरैः कर्णपुत्रैश्च दुर्जयैः ॥ ९.७.२३ ॥
முன்னேறுகையில் மத்திரர் அரசன் வியூகத்தின் முகப்பாக ஆனான்; கவசம் பூண்டு, மத்ரகர்களும் வீரர்களும் கர்ணனின் வெல்ல முடியாத மகன்களும் உடன் வந்தனர்.
9.7.24
सव्येऽभूत्कृतवर्मा च त्रिगर्तैः परिवारितः ।
गौतमो दक्षिणे पार्श्वे शकैश्च यवनैः सह ॥ ९.७.२४ ॥
இடப்பக்கத்தில் கிருதவர்மன் திரிகர்த்தர்களால் சூழப்பட்டு இருந்தான்; வலப்பக்கத்தில் கௌதமன் சகர்களும் யவனர்களும் உடன் இருந்தனர்.
9.7.25
अश्वत्थामा पृष्ठतोऽभूत्काम्भोजैः परिवारितः ।
दुर्योधनोऽभवन्मध्ये रक्षितः कुरुपुङ्गवैः ॥ ९.७.२५ ॥
அஸ்வத்தாமன் பின்புறத்தில் காம்போஜர்களால் சூழப்பட்டிருந்தான். துரியோதனன் நடுவில் இருந்தான், குருகுலத்தின் சிறந்த வீரர்களால் காக்கப்பட்டு.
9.7.26
हयानीकेन महता सौबलश्चापि संवृतः ।
प्रययौ सर्वसैन्येन कैतव्यश्च महारथः ॥ ९.७.२६ ॥
பெரிய குதிரைப் படையால் சூழப்பட்ட சுபலனின் மகன் சகுனியும் முன்னேறினான். முழுப் படையுடன் மகாரதனான கைதவ்யனும் சென்றான்.
9.7.27
पाण्डवाश्च महेष्वासा व्यूह्य सैन्यमरिन्दमाः ।
त्रिधाभूता महाराज तव सैन्यमुपाद्रवन् ॥ ९.७.२७ ॥
பெரும் வில்வீரர்களான பாண்டவர்களும், பகைவர்களை அடக்குவோரும், தங்கள் படையை வியூகமாக அமைத்து மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிந்து, மகாராஜா, உங்கள் படையின் மீது பாய்ந்தனர்.
9.7.28
धृष्टद्युम्नः शिखण्डी च सात्यकिस्च महारथः ।
शल्यस्य वाहिनीं हन्तुमभिदुद्रुवुराहवे ॥ ९.७.२८ ॥
திருஷ்டத்யும்னனும், சிகண்டியும், மகாரதனான சாத்யகியும் போரில் சல்யனின் படையை அழிக்க அதன் மீது பாய்ந்தனர்.
9.7.29
ततो युधिष्ठिरो राजा स्वेनानीकेन संवृतः ।
शल्यमेवाभिदुद्राव जिघांसुर्भरतर्षभः ॥ ९.७.२९ ॥
பின்பு அரசன் யுதிஷ்டிரன், தன் சொந்தப் பிரிவால் சூழப்பட்டு, பரதர்களில் சிறந்தவன், கொல்லும் விருப்பத்துடன் சல்யன் மீதே பாய்ந்தான்.
9.7.30
हार्दिक्यं च महेष्वासमर्जुनः शत्रुपूगहा ।
संशप्तकगणांश्चैव वेगितोऽभिविदुद्रुवे ॥ ९.७.३० ॥
பகைவர் கூட்டங்களை அழிக்கும் அர்ஜுனன் மகா வில்வீரனான ஹார்திக்யனையும், சம்சப்தகர் கூட்டங்களையும் வேகமாகத் தாக்கினான்.
9.7.31
गौतमं भीमसेनो वै सोमकाश्च महारथाः ।
अभ्यद्रवन्त राजेनद्र जिघांसन्तः परान्युधि ॥ ९.७.३१ ॥
பீமசேனனும் சோமகர்களின் மகாரதர்களும் கௌதமனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர், ஓ அரசர்களின் தலைவனே, போரில் எதிரிகளைக் கொல்ல விரும்பி.
9.7.32
माद्रीपुत्रौ तु शकुनिमुलूकं च महारथम् ।
ससैन्यौ सहसैन्यौ तावुपतस्थतुराहवे ॥ ९.७.३२ ॥
மாத்ரியின் இரு மகன்களும் தத்தம் படைகளுடன் போரில் சகுனியையும் மகாரதன் உலூகனையும் எதிர்த்து நின்றனர்.
9.7.33
तथैवायुतशो योधास्तावकाः पाण्डवान्रणे ।
अभ्यवर्तन्त सङ्क्रुद्धा विविधायुधपाणयः ॥ ९.७.३३ ॥
அவ்வாறே உங்கள் பதினாயிரக்கணக்கான வீரர்கள் கோபத்துடன் பல்வேறு ஆயுதங்களை ஏந்தி போரில் பாண்டவர்களை எதிர்த்துப் பாய்ந்தனர்.
9.7.34
हते भीष्मे हमेष्वासे द्रोणे कर्णे जयद्रथे ।
कुरुष्वल्पावशिष्टेषु पाण्डवेषु च संयुगे ॥ ९.७.३४ ॥
பீஷ்மர், துரோணர், கர்ணன், ஜயத்ரதன் ஆகியோர் கொல்லப்பட்டபின், போரில் குருக்களிலும் பாண்டவர்களிலும் சிலரே எஞ்சியிருக்க…
9.7.35
संरब्धेषु च पार्थेषु पराक्रान्तेषु सञ्जय ।
मामकानां परेषां च किं शिष्टमभवद्बलम् ॥ ९.७.३५ ॥
சஞ்சயா, பார்த்தர்கள் கோபமும் வீரமும் கொண்டிருக்க, என் மக்களிலும் மற்றவர்களிலும் எத்தனை படை எஞ்சியது?
9.7.36
यथा वयं परे राजन्युद्धाय समुपस्थिताः ।
यावच्चासीद्बलं शिष्टं सङ्ग्रामे तन्निबोध मे ॥ ९.७.३६ ॥
அரசே, நாம் எதிரிகளும் போருக்காக எப்படி வந்து நின்றோமோ, போரில் எவ்வளவு படை எஞ்சியதோ, அதை என்னிடம் கேளுங்கள்.
9.7.37
एकादश सहस्राणि रथानां भरतर्षभ ।
दश दन्तिसहस्राणि सप्त चैव शतानि च ॥ ९.७.३७ ॥
பரதர்களில் சிறந்தவனே, பதினொன்றாயிரம் தேர்கள், பத்தாயிரம் யானைகள், மேலும் எழுநூறும்.
9.7.38
पूर्णे शतसहस्रे द्वे हयानां तत्र भारत ।
पत्तिकोट्यस्तथा तिस्रो बलमेतत्तवाभवत् ॥ ९.७.३८ ॥
பாரதனே, அங்கே குதிரைகள் முழுதாக இரண்டு லட்சம்; காலாட்படை மூன்று கோடி. இதுவே உன் படையாக இருந்தது.
9.7.39
रथानां षट्सहस्राणि षट्सहस्राश्च कुञ्जराः ।
दश चाश्वसहस्राणि पत्तिकोटी च भारत ॥ ९.७.३९ ॥
ஆறாயிரம் தேர்கள், ஆறாயிரம் யானைகள், பத்தாயிரம் குதிரைகள், ஒரு கோடி காலாட்படை, பாரதனே.
9.7.40
एतद्बलं पाण्डवानामभवच्छेषमाहवे ।
एत एव समाजग्मुर्युद्वाय भरतर्षभ ॥ ९.७.४० ॥
இதுவே பாண்டவர்களின் போரில் எஞ்சிய படை. பரதர்களில் சிறந்தவனே, இவர்களே போருக்காக ஒன்றுகூடினர்.
9.7.41
एवं विभज्य राजेन्द्र मद्रराजमते स्थिताः ।
पाण्डवान्प्रत्युदीयाम जयगृद्धाः प्रमन्यवः ॥ ९.७.४१ ॥
அரசர்களின் தலைவனே, இவ்வாறு படையைப் பிரித்து மத்ரராஜனின் ஆலோசனைப்படி நின்றோம். வெற்றிவேட்கையும் சினமும் கொண்டு பாண்டவர்களை நோக்கி எழுந்தோம்.
9.7.42
तथैव पाण्डवाः शूराः समरे जितकाशिनः ।
उपयाता नरव्याघ्राः पाञ्चालाश्च यशस्विनः ॥ ९.७.४२ ॥
அவ்வாறே போரில் வெற்றி கொண்டதாக எண்ணும் பாண்டவ வீரர்கள் முன்வந்தனர். புகழ்பெற்ற பாஞ்சாலர்களும் வந்தனர்.
9.7.43
एवमेते बलौघेन परस्परवधैषिणः ।
उपयाता नरव्याघ्राः पूर्वां सन्ध्यां प्रति प्रभो ॥ ९.७.४३ ॥
இவ்வாறு இந்த நரவியாக்கிரர்கள், படைப் பெருக்குடன் ஒருவரையொருவர் கொல்ல விரும்பி, பிரபுவே, முன் சந்தியை நோக்கி முன்னேறினர்.
9.7.44
ततः प्रववृते युद्धं घोररूपं भयानकम् ।
तावकानां परेषां च निघ्नतामितरेतरम् ॥ ९.७.४४ ॥
பின்னர் கொடியதும் அச்சம் தருவதுமான போர் தொடங்கியது; உங்கள் பக்கத்தாரும் எதிரிகளும் ஒருவரையொருவர் தாக்கினர்.