Mahābhārata · Adhyāya 9.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.9.1
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा मद्रराजः प्रतापवान् ।
उवाच सारथिं तूर्णं चोदयाश्वान्महाजवान् ॥ ९.९.१ ॥
Als er sein Heer zerschlagen sah, sprach der tapfere König der Madras sogleich zu seinem Wagenlenker: "Treibe die gewaltig schnellen Pferde an!"
9.9.2
एष तिष्ठति वै राजा पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
छत्रेण ध्रियमाणेन पाण्डुरेण विराजता ॥ ९.९.२ ॥
Hier steht König Yudhiṣṭhira, der Sohn Pāṇḍus, über ihm ein weißer Schirm gehalten, strahlend in seiner Pracht.
9.9.3
अत्र मां प्रापय क्षिप्रं पश्य मे सारथे बलम् ।
न समर्था हि मे पार्थाः स्थातुमद्य पुरो युधि ॥ ९.९.३ ॥
Bring mich schnell hierher; sieh meine Stärke, o Wagenlenker. Heute können die Söhne Pṛthās vor mir im Kampf nicht standhalten.
9.9.4
एवमुक्तस्ततः प्रायान्मद्रराजस्य सारथिः ।
यत्रा राजा सत्यसन्धो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.९.४ ॥
So angesprochen fuhr der Wagenlenker des Madra-Königs dorthin, wo König Yudhiṣṭhira, der wahrhaftige Sohn Dharmas, stand.
9.9.5
आपतन्तं च सहसा पाण्डवानां महद्बलम् ।
दधारैको रणे शल्यो वेलोद्वृत्तमिवार्णवम् ॥ ९.९.५ ॥
Als das große Heer der Pāṇḍavas plötzlich auf ihn losstürmte, hielt Śalya allein es im Kampf auf, wie das Ufer das über seine Grenzen gestiegene Meer aufhält.
9.9.6
पाण्डवानां बलौघस्तु शल्यमासाद्य मारिष ।
व्यतिष्ठत तदा युद्वे सिन्धोर्वेग इवाचलम् ॥ ९.९.६ ॥
O Edler, die Flut des Pāṇḍava-Heeres wurde, als sie Śalya erreichte, im Kampf aufgehalten, wie die Gewalt des Meeres an einem Berg zum Stehen kommt.
9.9.7
मद्रराजं तु समरे दृष्ट्वा युद्धाय धिष्ठितम् ।
कुरवः सन्न्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.९.७ ॥
Als sie den König der Madras im Kampf zum Gefecht fest stehen sahen, wandten sich die Kurus zurück und machten den Tod zu ihrer Wende.
9.9.8
तेषु राजन्निवृत्तेषु व्यूढानीकेषु सर्वशः ।
प्रावर्तत महारौद्रः सङ्ग्रामः शोणितोदकः ॥ ९.९.८ ॥
O König, als sie sich zurückgezogen hatten, entbrannte von allen Seiten zwischen den aufgestellten Heeren ein überaus schrecklicher Kampf, mit Blut als Wasser.
9.9.9
समार्च्छच्चित्रसेनं तु नकुलो युद्धदुर्मदः ।
तौ परस्परमासाद्य चित्रकार्मुकधारिणौ ॥ ९.९.९ ॥
Nakula, im Kampf stolz, stürmte auf Citrasena zu; die beiden, mit bunten Bögen bewaffnet, trafen aufeinander.
9.9.10
मेघाविव यथोद्वृत्तौ दक्षिणोत्तरवर्षिणौ ।
शरतोयैः सिषिचतुस्तौ परस्परमाहवे ॥ ९.९.१० ॥
Wie zwei übergehende Wolken, die vom Süden und vom Norden regnen, besprengten sich die beiden im Kampf mit Pfeilwassern.
9.9.11
नान्तरं तत्र पश्यामः पाण्डवस्येतरस्य च ।
उभौ कृतास्त्रौ बलिनौ रथचर्याविशारदौ।
परस्परवधे यत्तौ छिद्रान्वेषणतत्परौ ॥ ९.९.११ ॥
Dort sahen wir keinen Unterschied zwischen dem Pāṇḍava und dem anderen; beide waren waffenkundig, stark, im Wagenlenken erfahren, entschlossen, einander zu töten, und eifrig darauf bedacht, eine Lücke zu finden.
9.9.12
चित्रसेनस्तु भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
नकुलस्य महाराज मुष्टिदेशेऽच्छिनद्धनुः ॥ ९.९.१२ ॥
Citrasena aber, o großer König, schnitt Nakulas Bogen mit einem gelben, scharfen Bhalla-Pfeil an der Griffstelle durch.
9.9.13
अथैनं छिन्नधन्वानं रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
त्रिभिः शरैरसम्भ्रान्तो ललाटे वै समार्पयत् ॥ ९.९.१३ ॥
Dann traf er ihn, dessen Bogen zerbrochen war, ohne Furcht mitten an die Stirn mit drei goldgefiederten, am Stein geschärften Pfeilen.
9.9.14
हयांश्चास्य शरैस्तीक्ष्णैः प्रेषयामास मृत्यवे ।
तथा ध्वजं सारथिं च त्रिभिस्त्रिभिरपातयत् ॥ ९.९.१४ ॥
Seine Pferde schickte er mit scharfen Pfeilen in den Tod, und ebenso fällte er die Fahne und den Wagenlenker, jeweils mit drei Pfeilen.
9.9.15
स शत्रुभुजनिर्मुक्तैर्ललाटस्थैस्त्रिभिः शरैः ।
नकुलः शुशुभे राजंस्त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ९.९.१५ ॥
Mit drei Pfeilen, die aus den Armen des Feindes geschnellt und in seine Stirn gedrungen waren, leuchtete Nakula, o König, wie ein dreigipfliger Berg.
9.9.16
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमादाय चर्म च ।
रथादवातरद्वीरः शैलाग्रादिव केसरी ॥ ९.९.१६ ॥
Mit zerbrochenem Bogen und ohne Wagen nahm der Held Schwert und Schild und stieg vom Wagen herab, wie ein Löwe vom Gipfel eines Berges.
9.9.17
पद्मामापततस्तस्य शस्वृष्टिं समासृजत् ।
नकुलोऽप्यग्रसत्तां वै चर्मणा लघुविक्रमः ॥ ९.९.१७ ॥
Als Padmā auf ihn zustürmte, ließ jener einen Regen von Waffen niederprasseln; doch Nakula, rasch an Tapferkeit, fing jenen Hagel mit seinem Schild auf.
9.9.18
चित्रसेनरथं प्राप्य चित्रयोधी जितश्रमः ।
आरुरोह महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.९.१८ ॥
Den Wagen des Citrasena erreichend, stieg der Mächtigarmige, geübt in mannigfachem Kampf und seine Müdigkeit überwunden, auf, während das ganze Heer zusah.
9.9.19
सकुण्डलं समुकुटं सुनसं स्वायतेक्षणम् ।
चित्रसेनशिरः कायादपाहरत पाण्डवः ॥ ९.९.१९ ॥
Der Pāṇḍava trennte den Kopf Citrasenas vom Körper ab, mit seinen Ohrringen und seiner Krone, seiner schönen Nase und seinen weit auseinanderstehenden Augen.
9.9.20
स पपात रथात्तस्माद्दिवाकरसमद्युतिः ॥ ९.९.२० ॥
Er stürzte von jenem Wagen, strahlend wie die Sonne.
9.9.21
चित्रसेनशिरस्तत्तु दृष्ट्वा तत्र महारथाः ।
साधुवादस्वनांश्चक्रुः सिंहनादांश्च पुष्कलान् ॥ ९.९.२१ ॥
Als sie jenen Kopf Citrasenas sahen, riefen die großen Wagenkämpfer dort »Wohlgetan!« und ließen viele Löwengebrülle erschallen.
9.9.22
विशस्तं भ्रातरं दृष्ट्वा कर्णपुत्रौ महारथौ ।
सुशर्मा सत्यसेनश्च मुञ्चन्तौ विविधाञ्शरान् ॥ ९.९.२२ ॥
Als sie ihren Bruder erschlagen sahen, rückten die beiden großen Wagenkämpfer, Karṇas Söhne Suśarman und Satyasena, vor und schossen vielerlei Pfeile.
9.9.23
ततोऽभ्यधावतां तूर्णं पाण्डवं रथिनां वरम् ।
जिघांसन्तौ यथा नागं व्याघ्रौ राजन्महावने ॥ ९.९.२३ ॥
Da stürzten die beiden rasch auf den Pāṇḍava zu, den besten der Wagenkämpfer, in der Absicht, ihn zu töten, wie zwei Tiger im großen Wald sich auf einen Elefanten stürzen, o König.
9.9.24
तावभ्येत्य महाबाहू द्वावप्यतिमहारथौ ।
शरौषान्सम्यगस्यन्तौ जीमूतौ सलिलं यथा ॥ ९.९.२४ ॥
Die beiden Starkarmigen, sehr großen Wagenkämpfer kamen heran und schossen ihre Pfeilströme vollständig ab, wie zwei Wolken Wasser ergießen.
9.9.25
स शरैः सर्वतो विद्धः प्रहृष्ट इव पाण्डवः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय रथमारुह्य वेगवान्।
अतिष्ठत रणे वीरः क्रुद्धरूप इवान्तकः ॥ ९.९.२५ ॥
Obwohl er von allen Seiten von Pfeilen durchbohrt war, schien der Pāṇḍava erfreut. Einen anderen Bogen ergreifend und schnell den Wagen besteigend, stand der Held im Kampf da wie der zornige Tod.
9.9.26
तस्य तौ भ्रातरौ राजञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
रथं विशकलीकर्तुं समारब्धौ विशाम्पते ॥ ९.९.२६ ॥
O König, seine beiden Brüder begannen, seinen Wagen mit Pfeilen mit gebogenen Gelenken zu zerschmettern, o Herr der Völker.
9.9.27
ततः प्रहस्य नकुलश्चतुर्भिश्चतुरो रणे ।
जघान निशितैर्बाणैः सत्यसेनस्य वाजिनः ॥ ९.९.२७ ॥
Dann erschlug Nakula lachend im Kampf die vier Pferde des Satyasena mit vier scharfen Pfeilen.
9.9.28
ततः सन्धाय नारचं रुक्मपुङ्खं शिलाशितम् ।
धनुश्चिच्छेद राजेन्द्र सत्यसेनस्य पाण्डवः ॥ ९.९.२८ ॥
Dann legte der Pāṇḍava einen eisernen Pfeil mit goldenen Federn auf, auf Stein geschärft, und zerschnitt Satyasenas Bogen, o Herr der Könige.
9.9.29
अथान्यं रथमास्थाय धनुरादाय चापरम् ।
सत्यसेनः सुशर्मा च पाण्डवं पर्यधावताम् ॥ ९.९.२९ ॥
Dann bestiegen Satyasena und Suśarman einen anderen Wagen, ergriffen einen anderen Bogen und stürmten auf den Pāṇḍava zu.
9.9.30
अविध्यत्तावसम्भ्रान्तौ माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महाराज शराभ्यां रणमूर्धनि ॥ ९.९.३० ॥
O großer König, der mächtige Sohn der Mādrī, ungerührt, durchbohrte die beiden an der Spitze der Schlacht, jeden mit zwei Pfeilen.
9.9.31
सुशर्मा तु ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य महद्धनुः ।
चिच्छेद प्रहसन्युद्धे क्षुरप्रेण महारथः ॥ ९.९.३१ ॥
Da zerschnitt Suśarman, zornig und im Kampf lachend, den großen Bogen des Pāṇḍava mit einem rasiermesserscharfen Pfeil, jener große Wagenkämpfer.
9.9.32
अथान्यद्धनुरादाय नकुलः क्रोधमूच्छितः ।
सुशर्माणं पञ्चभिर्विद्ध्वा ध्वजमेकेन चिच्छिदे ॥ ९.९.३२ ॥
Dann nahm Nakula, von Zorn übermannt, einen anderen Bogen, durchbohrte Suśarman mit fünf Pfeilen und zerschnitt mit einem seine Fahne.
9.9.33
सत्यसेनस्य स धनुर्हस्तावपं च मारिष ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ९.९.३३ ॥
O Herr, er zerschnitt im Kampf rasch den Bogen Satyasenas samt dem Handgriff, und da schrien die Menschen auf.
9.9.34
अथान्यद्धनुरादाय वेगघ्नं भारसाधनम् ।
शरैः सञ्छादयामास समन्तात्पाण्डुनन्दनम् ॥ ९.९.३४ ॥
Dann nahm er einen anderen Bogen, der die Schnelligkeit bricht und die Last trägt, und bedeckte den Sohn Pāṇḍus von allen Seiten mit Pfeilen.
9.9.35
सन्निवार्य तु तान्बाणान्नकुलः परवीरहा ।
सत्यसेनसुशर्माणौ द्वाभ्यां द्वाभ्यामविध्यत ॥ ९.९.३५ ॥
Doch Nakula, der Bezwinger feindlicher Helden, wehrte jene Pfeile ab und durchbohrte Satyasena und Suśarman mit je zwei Pfeilen.
9.9.36
तावेनं प्रत्यविध्येतां पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
सारथिं चास्य राजेन्द्र शितैर्विव्यधतुः शरैः ॥ ९.९.३६ ॥
Die beiden durchbohrten ihn einzeln mit geraden Pfeilen, und, o König der Könige, sie verwundeten auch seinen Wagenlenker mit scharfen Pfeilen.
9.9.37
सत्यसेनो रथेषां तु नकुलस्य धनुस्तथा ।
पृथक् शराभ्यां चिच्छेद कृतहस्तः प्रतापवान् ॥ ९.९.३७ ॥
Satyasena, ein geschickter und mächtiger Wagenkämpfer, zerschnitt auch Nakulas Bogen mit zwei getrennten Pfeilen.
9.9.38
स रथेऽतिरथस्तिष्ठन्रथशक्तिं परामृशत् ।
स्वर्णदण्डामकुण्ठाग्रां तैलधौतां सुनिर्मलाम्। ॥ ९.९.३८ ॥
Auf seinem Wagen stehend ergriff der überlegene Kämpfer eine Wagenlanze mit goldenem Schaft, unstumpfer Spitze, mit Öl poliert und sehr makellos.
9.9.39
लेलिहानामिव विमो नागकन्यां महाविषाम् ॥ ९.९.३९ ॥
O Mächtiger, es war wie eine Schlangenjungfrau von großem Gift, die ihre Zunge leckt.
9.9.40
समुद्यम्य च चिक्षेप सत्यसेनस्य संयुगे ॥ ९.९.४० ॥
Im Kampf hob er sie hoch und schleuderte sie gegen Satyasena.
9.9.41
सा तस्य हृदयं गत्या विभेद शतधा नृप ।
स पवात रथाद्भूमिं यतसत्वोऽल्पत्तेतनः ॥ ९.९.४१ ॥
Mit ihrer Wucht zerbarst sie sein Herz in hundert Stücke, o König. Er stürzte vom Wagen zur Erde, sich mühend, doch mit wenig Bewusstsein.
9.9.42
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा सुशर्मा क्रोधमूर्च्छितः ।
अभ्यवर्षच्छरैस्तूर्णं पादातं पाण्डुनन्दनम् ॥ ९.९.४२ ॥
Als er seinen Bruder erschlagen sah, überwältigt von Zorn, ließ Suśarman rasch einen Pfeilregen auf den zu Fuß stehenden Sohn des Pāṇḍu niederprasseln.
9.9.43
चतुर्भिश्चतुरो वाहान्ध्वजं छित्त्वा च पञ्चभिः ।
त्रिभिर्वै सारथिं हत्वा कर्णपुत्रो ननाद ह ॥ ९.९.४३ ॥
Mit vier Pfeilen erschlug er die vier Pferde, mit fünf zerschnitt er das Banner, und mit dreien tötete er den Wagenlenker; da brüllte der Sohn Karṇas.
9.9.44
नकुलं विरथं दृष्ट्वा द्रौपदेयो महारथम् ।
सुतसोमोऽभिदुद्राव परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.९.४४ ॥
Als er Nakula ohne Wagen sah, stürzte sich der Sohn Draupadīs, Sutasoma, auf jenen großen Kämpfer, begierig, seinen Vater im Kampf zu schützen.
9.9.45
ततोऽधिरुह्य नकुलः सुतसोमस्य तं रथम् ।
शुशुभे भरतश्रेष्ठो गिरिस्य इव केसरी ॥ ९.९.४५ ॥
Da bestieg Nakula, der Beste der Bharatas, den Wagen Sutasomas und strahlte wie ein Löwe, der auf einem Berg steht.
9.9.46
अन्यत्कार्मुकमादाय सुशर्माणमयोधयत् ॥ ९.९.४६ ॥
Einen anderen Bogen ergreifend, kämpfte er gegen Suśarman.
9.9.47
तत्र तौ शरवर्षाभ्यां समासाद्य परस्परम् ।
परस्परवधे यत्नं चक्रतुः सुमहारथौ ॥ ९.९.४७ ॥
Dort näherten sich die beiden großen Wagenkämpfer einander unter Pfeilhagel und bemühten sich, einander zu erschlagen.
9.9.48
सुशर्मा तु तः क्रुद्धः पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः ।
सुतसोमं तु विंशत्या वाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ९.९.४८ ॥
Suśarman aber, zornentbrannt, traf den Pāṇḍava mit drei Pfeilen und Sutasoma mit zwanzig, in die Arme und die Brust.
9.9.49
ततः क्रुद्धो महाराज नकुलः परवीरहा ।
शरैस्तस्य दिशः सर्वाश्छादयामास वीर्यवान् ॥ ९.९.४९ ॥
Da bedeckte, o großer König, Nakula, der Töter feindlicher Helden und an Tapferkeit mächtig, erzürnt mit seinen Pfeilen alle Richtungen jenes Gegners.
9.9.50
ततो गृहीत्वा तीक्ष्णाग्रमर्धचन्द्रं सुतेजनम् ।
आकर्णपूर्णं चिक्षेप कर्णपुत्राय संयुगे ॥ ९.९.५० ॥
Dann nahm er einen scharfspitzigen, halbmondförmigen, gut geschärften Pfeil, zog ihn bis zum Ohr und schoss ihn im Kampf auf Karṇas Sohn ab.
9.9.51
तस्य तेन शिरः कायाज्जहार नृपसत्तम ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.९.५१ ॥
O bester der Könige, mit diesem Pfeil wurde ihm der Kopf vom Rumpf getrennt, und während alle Heere zusahen, erschien es wie ein Wunder.
9.9.52
स हतः प्रापतद्राजन्नकुलेन महात्मना ।
नदीपे…णस्तीरजः पादपो महान् ॥ ९.९.५२ ॥
Von dem großmütigen Nakula erschlagen, stürzte er, o König, wie ein großer Baum, der am Ufer eines Flusses wächst…
9.9.53
कर्णपुत्रवचं दृष्ट्वा नकुलस्य च विक्रमम् ।
प्रदुद्राव भवात्सेना तावकी भरतर्वभ ॥ ९.९.५३ ॥
Als sie den Tod von Karṇas Sohn und die Tapferkeit Nakulas sahen, o Stier der Bharatas, floh dein Heer in Furcht.
9.9.54
तां तु सेनां महाराज्ञ मद्रराजः प्रतापवान् ।
… शूरः सेनापतिररिन्दमः ॥ ९.९.५४ ॥
Doch jenes Heer, o großer König, der mächtige König der Madras… der Held, der Feldherr, der Bezwinger der Feinde…
9.9.55
… व्यवस्याप्य च वाहिनीम् ।
… भूशं कृत्वा धनुःशब्दं च दारुणम् ॥ ९.९.५५ ॥
…nachdem er das Heer geordnet und das furchtbare Dröhnen der Bogen gewaltig gemacht hatte.
9.9.56
… सगरे राजन्रांक्षेता दृढधन्वना ।
प्रत्युद्ययुश्च तांस्ते तु समन्ताद्विगतव्यथाः ॥ ९.९.५६ ॥
…o König, der feste Bogenschütze Rāṅkṣeta aus jenem Meer des Heeres; und sie, frei von Furcht, rückten von allen Seiten vor, um ihnen entgegenzutreten.
9.9.57
मद्रराजं महेष्वासं परिवार्य समन्ततः ।
स्थिता राजन्महासेना योद्वुकामा समन्ततः ॥ ९.९.५७ ॥
Den Madra-König, den großen Bogenschützen, von allen Seiten umzingelnd, stand das große Heer, o König, kampfbegierig überall.
9.9.58
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य हीनिषेवमरिन्दमम् ॥ ९.९.५८ ॥
Sātyaki, Bhīmasena und die beiden Pāṇḍava, Söhne Mādrīs, stellten Yudhiṣṭhira an die Spitze und rückten gegen den Feindbezwinger vor.
9.9.59
परिवार्य रणे वीराः सिंहनादं प्रचक्रिरे ।
बाणशङ्खरवांस्तीव्रान्क्ष्वेलाश्च विविधा दधुः ॥ ९.९.५९ ॥
Ihn im Kampf umringend, brüllten die Helden wie Löwen; sie erzeugten die wilden Töne von Pfeilen und Muschelhörnern und verschiedene Rufe.
9.9.60
तथैव तावकाः सर्वे मद्राधिपतिमञ्जसा ।
परिवार्य सुसंरब्धाः पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.९.६० ॥
Ebenso umringten alle Eure Krieger rasch den Herrn der Madras, sehr erzürnt, und begehrten erneut den Kampf.
9.9.61
ततः प्रववृते युद्धं भीरूणां भयवर्धनम् ।
तावकानां परेषां च मृत्युं कृत्वा निबर्तनम् ॥ ९.९.६१ ॥
Da begann eine Schlacht, die die Furcht der Feigen vermehrte; Männer deiner Seite und des Feindes fanden den Tod und wichen zurück.
9.9.62
यथा देवासुरं युद्धं पूर्वमासीद्विशाम्पते ।
अभीतानां तथाऽऽसीत्तद्यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.९.६२ ॥
O Herr der Völker, wie einst der Kampf zwischen Göttern und Dämonen, so war jene Schlacht unter den Unerschrockenen, die das Reich Yamas vermehrte.
9.9.63
ततः कपिध्वजो राजन्हत्वा संशप्तकान्रणे ।
अभ्यद्रवत तां सेनां कौरवीं पाण्डुनन्दनः ॥ ९.९.६३ ॥
Dann, o König, stürmte der Sohn Pāṇḍus mit dem Affenbanner, nachdem er die Saṃśaptakas im Kampf erschlagen hatte, auf jenes Heer der Kauravas los.
9.9.64
तथैव पाण्डवाः सर्वे धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ।
अभ्यधावन्ततां सेनां विसृजन्तः शिताञ्शरान् ॥ ९.९.६४ ॥
Ebenso stürmten alle Pāṇḍavas, angeführt von Dhṛṣṭadyumna, auf jenes Heer los und schossen scharfe Pfeile.
9.9.65
पाण्डवैरवकीर्णानां सम्मोहः समजायत ।
न च जज्ञुस्त्वनीकानि दिशो वा विदिशस्तथा ॥ ९.९.६५ ॥
Verwirrung entstand unter jenen, die von den Pfeilen der Pāṇḍavas überschüttet wurden; sie erkannten weder ihre eigenen Heere noch die Himmelsrichtungen oder Zwischenrichtungen.
9.9.66
आपूर्यमाणा निशितैः शरैः पाण्डवचोदितैः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता वार्यमाणा समन्ततः।
कौरव्यवध्यत चमूः पाण्डुपुत्रैर्महारथैः ॥ ९.९.६६ ॥
Das Heer der Kauravas, überschüttet mit den scharfen Pfeilen der Pāṇḍavas, seiner Helden beraubt und zerstreut, von allen Seiten aufgehalten, wurde von den großen Wagenkriegern, den Söhnen Pāṇḍus, niedergemetzelt.
9.9.67
तथैव पाण्डवं सैन्यं शरै राजन्समन्ततः ।
रणेऽहन्यत पुत्रैस्ते शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.९.६७ ॥
Ebenso, o König, schlugen deine Söhne im Kampf von allen Seiten mit Pfeilen das Heer der Pāṇḍavas nieder, zu Hunderten und Tausenden.
9.9.68
ते सेने भृशसन्तप्ते वध्यमाने परस्परम् ।
व्याकुले समपद्येतां वर्षासु सरिताविव ॥ ९.९.६८ ॥
Jene beiden Heere, schwer gepeinigt und einander erschlagend, gerieten in Verwirrung und Unordnung, wie zwei Flüsse in der Regenzeit.
9.9.69
आविवेश ततस्तीव्रं तावकानां महद्भयम् ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र तथाभूते महाहवे ॥ ९.९.६९ ॥
Da drang, o Herr der Könige, in jener großen Schlacht heftige und gewaltige Furcht in die Deinen und die Pāṇḍavas ein.