மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 9.9
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
9.9.1
तत्प्रभग्नं बलं दृष्ट्वा मद्रराजः प्रतापवान् ।
उवाच सारथिं तूर्णं चोदयाश्वान्महाजवान् ॥ ९.९.१ ॥
அந்தப் படை சிதறியதைக் கண்ட வீரமிக்க மத்ரராஜன் தன் தேரோட்டியிடம் விரைவாகச் சொன்னான்: "மிக வேகமான குதிரைகளைச் செலுத்து."
9.9.2
एष तिष्ठति वै राजा पाण्डुपुत्रो युधिष्ठिरः ।
छत्रेण ध्रियमाणेन पाण्डुरेण विराजता ॥ ९.९.२ ॥
இதோ நிற்கிறான் பாண்டுவின் மகனான அரசன் யுதிஷ்டிரன்; அவன் மேல் வெண்ணிற குடை பிடிக்கப்பட்டு ஒளிர்கிறது.
9.9.3
अत्र मां प्रापय क्षिप्रं पश्य मे सारथे बलम् ।
न समर्था हि मे पार्थाः स्थातुमद्य पुरो युधि ॥ ९.९.३ ॥
இங்கே என்னை விரைவாகக் கொண்டு செல்; தேரோட்டியே, என் வலிமையைப் பார். இன்று பிருதையின் மக்களால் போரில் என் முன் நிற்க முடியாது.
9.9.4
एवमुक्तस्ततः प्रायान्मद्रराजस्य सारथिः ।
यत्रा राजा सत्यसन्धो धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ ९.९.४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டதும் மத்ரராஜனின் தேரோட்டி, சத்தியப் பிரதிஞ்ஞனான தர்மபுத்திரன் அரசன் யுதிஷ்டிரன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான்.
9.9.5
आपतन्तं च सहसा पाण्डवानां महद्बलम् ।
दधारैको रणे शल्यो वेलोद्वृत्तमिवार्णवम् ॥ ९.९.५ ॥
பாண்டவர்களின் பெரும் படை திடீரென்று பாய்ந்து வந்தது; ஆனால் போர்க்களத்தில் சல்யன் ஒருவனே அதைத் தடுத்து நிறுத்தினான், கரையைத் தாண்டி எழும் கடலைப் போல.
9.9.6
पाण्डवानां बलौघस्तु शल्यमासाद्य मारिष ।
व्यतिष्ठत तदा युद्वे सिन्धोर्वेग इवाचलम् ॥ ९.९.६ ॥
ஐயா, பாண்டவர்களின் படைப் பெருக்கு சல்யனை அணுகியதும் போரில் அப்போது தடைபட்டு நின்றது; கடலின் வேகம் மலையை மோதி நிற்பதுபோல.
9.9.7
मद्रराजं तु समरे दृष्ट्वा युद्धाय धिष्ठितम् ।
कुरवः सन्न्यवर्तन्त मृत्युं कृत्वा निवर्तनम् ॥ ९.९.७ ॥
போரில் மத்ர மன்னன் போருக்காக உறுதியாக நிற்பதைக் கண்டு, கௌரவர்கள் மரணத்தை எதிரில் வைத்துக்கொண்டு திரும்பினர்.
9.9.8
तेषु राजन्निवृत्तेषु व्यूढानीकेषु सर्वशः ।
प्रावर्तत महारौद्रः सङ्ग्रामः शोणितोदकः ॥ ९.९.८ ॥
அரசே, அவர்கள் திரும்பிய பின்னர், எல்லாப் பக்கமும் அணிவகுத்த படைகளுக்கிடையே, இரத்தமே நீராகக் கொண்ட மிகக் கொடிய போர் மூண்டது.
9.9.9
समार्च्छच्चित्रसेनं तु नकुलो युद्धदुर्मदः ।
तौ परस्परमासाद्य चित्रकार्मुकधारिणौ ॥ ९.९.९ ॥
போரில் கர்வம் கொண்ட நகுலன் சித்திரசேனனை நெருங்கினான். வண்ண வில் ஏந்திய அவ்விருவரும் ஒருவரையொருவர் எதிர்கொண்டனர்.
9.9.10
मेघाविव यथोद्वृत्तौ दक्षिणोत्तरवर्षिणौ ।
शरतोयैः सिषिचतुस्तौ परस्परमाहवे ॥ ९.९.१० ॥
தெற்கிலும் வடக்கிலும் பொழியும் இரு பெருமேகங்களைப் போல், அவ்விருவரும் போரில் அம்பு-நீரால் ஒருவரையொருவர் நனைத்தனர்.
9.9.11
नान्तरं तत्र पश्यामः पाण्डवस्येतरस्य च ।
उभौ कृतास्त्रौ बलिनौ रथचर्याविशारदौ।
परस्परवधे यत्तौ छिद्रान्वेषणतत्परौ ॥ ९.९.११ ॥
அங்கு பாண்டவனுக்கும் மற்றவனுக்கும் வேறுபாடு எதுவும் நாங்கள் காணவில்லை; இருவரும் ஆயுதப் பயிற்சி பெற்றவர்கள், வலியவர்கள், தேர்ச் செலுத்தலில் வல்லவர்கள், ஒருவரையொருவர் கொல்ல முயன்று, இடைவெளியைத் தேடுவதில் ஆர்வமாக இருந்தனர்.
9.9.12
चित्रसेनस्तु भल्लेन पीतेन निशितेन च ।
नकुलस्य महाराज मुष्टिदेशेऽच्छिनद्धनुः ॥ ९.९.१२ ॥
ஆனால், மகாராஜனே, சித்திரசேனன் மஞ்சள் நிறமும் கூர்மையுமான பல்ல அம்பால் நகுலனின் வில்லை பிடியின் இடத்தில் அறுத்தான்.
9.9.13
अथैनं छिन्नधन्वानं रुक्मपुङ्खैः शिलाशितैः ।
त्रिभिः शरैरसम्भ्रान्तो ललाटे वै समार्पयत् ॥ ९.९.१३ ॥
பின்னர் வில் அறுபட்டவனை, பொன் இறகுகளும் கல்லில் கூர்மையாக்கப்பட்ட மூன்று அம்புகளால் அஞ்சாமல் அவனது நெற்றியிலேயே தாக்கினான்.
9.9.14
हयांश्चास्य शरैस्तीक्ष्णैः प्रेषयामास मृत्यवे ।
तथा ध्वजं सारथिं च त्रिभिस्त्रिभिरपातयत् ॥ ९.९.१४ ॥
அவனுடைய குதிரைகளையும் கூரிய அம்புகளால் மரணத்திற்கு அனுப்பினான்; அதுபோலவே கொடியையும் தேரோட்டியையும் ஒவ்வொன்றையும் மூன்று மூன்று அம்புகளால் வீழ்த்தினான்.
9.9.15
स शत्रुभुजनिर्मुक्तैर्ललाटस्थैस्त्रिभिः शरैः ।
नकुलः शुशुभे राजंस्त्रिशृङ्ग इव पर्वतः ॥ ९.९.१५ ॥
ஓ அரசே, எதிரியின் கரங்களிலிருந்து எய்யப்பட்டு நெற்றியில் பதிந்த மூன்று அம்புகளுடன் நகுலன் மூன்று சிகரங்களுடைய மலை போல் விளங்கினான்.
9.9.16
स च्छिन्नधन्वा विरथः खङ्गमादाय चर्म च ।
रथादवातरद्वीरः शैलाग्रादिव केसरी ॥ ९.९.१६ ॥
வில் அறுபட்டு தேரற்றவனான அந்த வீரன், வாளும் கேடயமும் ஏந்தி, மலை உச்சியிலிருந்து சிங்கம் இறங்குவது போல தேரிலிருந்து இறங்கினான்.
9.9.17
पद्मामापततस्तस्य शस्वृष्टिं समासृजत् ।
नकुलोऽप्यग्रसत्तां वै चर्मणा लघुविक्रमः ॥ ९.९.१७ ॥
பத்மா எனப்படுபவன் பாய்ந்து வந்தபோது அவன் ஆயுத மழையை பொழிந்தான்; ஆனால் விரைவான வீரனான நகுலன் அந்தப் பெருமழையைக் கேடயத்தால் தடுத்தான்.
9.9.18
चित्रसेनरथं प्राप्य चित्रयोधी जितश्रमः ।
आरुरोह महाबाहुः सर्वसैन्यस्य पश्यतः ॥ ९.९.१८ ॥
சித்திரசேனனின் தேரை அடைந்து, பல்வேறு போர்த்திறனும் சோர்வை வென்றவனுமான அந்த வலிய தோள்களுடையவன், படை முழுவதும் பார்த்திருக்க அதில் ஏறினான்.
9.9.19
सकुण्डलं समुकुटं सुनसं स्वायतेक्षणम् ।
चित्रसेनशिरः कायादपाहरत पाण्डवः ॥ ९.९.१९ ॥
குண்டலங்களுடனும் மகுடத்துடனும், அழகிய மூக்கும் விரிந்த கண்களும் கொண்ட சித்திரசேனனின் தலையை பாண்டவன் உடலிலிருந்து வெட்டினான்.
9.9.20
स पपात रथात्तस्माद्दिवाकरसमद्युतिः ॥ ९.९.२० ॥
சூரியனைப் போல் ஒளிரும் அவன் அந்தத் தேரிலிருந்து விழுந்தான்.
9.9.21
चित्रसेनशिरस्तत्तु दृष्ट्वा तत्र महारथाः ।
साधुवादस्वनांश्चक्रुः सिंहनादांश्च पुष्कलान् ॥ ९.९.२१ ॥
சித்திரசேனனின் அந்தத் தலையைக் கண்டு அங்கிருந்த மகாரதர்கள் 'சாது' என்று முழங்கி மிகுந்த சிம்ம முழக்கங்களைச் செய்தனர்.
9.9.22
विशस्तं भ्रातरं दृष्ट्वा कर्णपुत्रौ महारथौ ।
सुशर्मा सत्यसेनश्च मुञ्चन्तौ विविधाञ्शरान् ॥ ९.९.२२ ॥
சகோதரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட கர்ணனின் இரு மகன்களான மகாரதர்கள் சுசர்மனும் சத்யசேனனும் பல்வேறு அம்புகளை ஏவினர்.
9.9.23
ततोऽभ्यधावतां तूर्णं पाण्डवं रथिनां वरम् ।
जिघांसन्तौ यथा नागं व्याघ्रौ राजन्महावने ॥ ९.९.२३ ॥
அப்போது அவ்விருவரும் தேரர்களில் சிறந்த பாண்டவனை நோக்கி விரைந்தனர்; ஓ அரசே, பெரிய காட்டில் இரண்டு புலிகள் யானையைக் கொல்லப் பாய்வது போல.
9.9.24
तावभ्येत्य महाबाहू द्वावप्यतिमहारथौ ।
शरौषान्सम्यगस्यन्तौ जीमूतौ सलिलं यथा ॥ ९.९.२४ ॥
அவ்விருவரும் மகாபாகுக்களாய், அதிமகாரதர்களாய் அருகில் வந்து, இரு மேகங்கள் நீரைப் பொழிவது போல அம்புகளின் பெருக்கை முழுமையாக ஏவினர்.
9.9.25
स शरैः सर्वतो विद्धः प्रहृष्ट इव पाण्डवः ।
अन्यत्कार्मुकमादाय रथमारुह्य वेगवान्।
अतिष्ठत रणे वीरः क्रुद्धरूप इवान्तकः ॥ ९.९.२५ ॥
அவன் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புகளால் துளைக்கப்பட்டபோதும் பாண்டவன் மகிழ்ந்தவன் போல் இருந்தான். வேறொரு வில்லை எடுத்து, வேகமாக தேரில் ஏறி, போர்க்களத்தில் வீரனாக நின்றான், சினம் கொண்ட யமனைப் போல.
9.9.26
तस्य तौ भ्रातरौ राजञ्शरैः सन्नतपर्वभिः ।
रथं विशकलीकर्तुं समारब्धौ विशाम्पते ॥ ९.९.२६ ॥
அரசே, அவனுடைய அந்த இரு சகோதரர்களும் வளைந்த கணுக்களைக் கொண்ட அம்புகளால் அவன் தேரைச் சிதறடிக்கத் தொடங்கினர், மக்களின் அதிபதியே.
9.9.27
ततः प्रहस्य नकुलश्चतुर्भिश्चतुरो रणे ।
जघान निशितैर्बाणैः सत्यसेनस्य वाजिनः ॥ ९.९.२७ ॥
பின்னர் நகுலன் சிரித்துக்கொண்டே போரில் நான்கு கூரிய அம்புகளால் சத்தியசேனனின் நான்கு குதிரைகளை வீழ்த்தினான்.
9.9.28
ततः सन्धाय नारचं रुक्मपुङ्खं शिलाशितम् ।
धनुश्चिच्छेद राजेन्द्र सत्यसेनस्य पाण्डवः ॥ ९.९.२८ ॥
பின்னர் பாண்டவன் பொன் இறகுகளும் கல்லில் தீட்டப்பட்ட கூர்மையும் கொண்ட இரும்பு அம்பைப் பூட்டி, அரசர்களின் அரசே, சத்தியசேனனின் வில்லை அறுத்தான்.
9.9.29
अथान्यं रथमास्थाय धनुरादाय चापरम् ।
सत्यसेनः सुशर्मा च पाण्डवं पर्यधावताम् ॥ ९.९.२९ ॥
பின்னர் சத்தியசேனனும் சுசர்மனும் வேறொரு தேரில் ஏறி, வேறொரு வில்லை எடுத்து, பாண்டவனை நோக்கிப் பாய்ந்தனர்.
9.9.30
अविध्यत्तावसम्भ्रान्तौ माद्रीपुत्रः प्रतापवान् ।
द्वाभ्यां द्वाभ्यां महाराज शराभ्यां रणमूर्धनि ॥ ९.९.३० ॥
மகாராஜனே, பெருந்தன்மையுள்ள மாத்ரியின் மகன் கலங்காமல் அவ்விருவரையும் போர்முனையில் ஒவ்வொருவரையும் இரண்டிரண்டு அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.9.31
सुशर्मा तु ततः क्रुद्धः पाण्डवस्य महद्धनुः ।
चिच्छेद प्रहसन्युद्धे क्षुरप्रेण महारथः ॥ ९.९.३१ ॥
அப்போது கோபமுற்ற சுசர்மன், போரில் சிரித்தவாறு பாண்டவனின் பெரிய வில்லை சுரப்ர அம்பால் அறுத்தான், அந்த மகாரதன்.
9.9.32
अथान्यद्धनुरादाय नकुलः क्रोधमूच्छितः ।
सुशर्माणं पञ्चभिर्विद्ध्वा ध्वजमेकेन चिच्छिदे ॥ ९.९.३२ ॥
பின்னர் வேறொரு வில்லை எடுத்து, கோபத்தால் மயங்கிய நகுலன் சுசர்மனை ஐந்து அம்புகளால் துளைத்து ஒரு அம்பால் அவனது கொடியை அறுத்தான்.
9.9.33
सत्यसेनस्य स धनुर्हस्तावपं च मारिष ।
चिच्छेद तरसा युद्धे तत उच्चुक्रुशुर्जनाः ॥ ९.९.३३ ॥
ஐயா, அவன் போரில் விரைவாக சத்யசேனனின் வில்லையும் கையின் பிடியையும் அறுத்தான்; அப்போது மக்கள் உரக்கக் கூச்சலிட்டனர்.
9.9.34
अथान्यद्धनुरादाय वेगघ्नं भारसाधनम् ।
शरैः सञ्छादयामास समन्तात्पाण्डुनन्दनम् ॥ ९.९.३४ ॥
பின்னர் வேகத்தைத் தடுத்து சுமையைத் தாங்கும் வேறொரு வில்லை எடுத்து, நாலா புறமும் பாண்டுவின் மகனை அம்புகளால் மூடினான்.
9.9.35
सन्निवार्य तु तान्बाणान्नकुलः परवीरहा ।
सत्यसेनसुशर्माणौ द्वाभ्यां द्वाभ्यामविध्यत ॥ ९.९.३५ ॥
ஆனால் அந்த அம்புகளைத் தடுத்து, எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் நகுலன் சத்யசேனனையும் சுசர்மனையும் இரண்டிரண்டு அம்புகளால் துளைத்தான்.
9.9.36
तावेनं प्रत्यविध्येतां पृथक्पृथगजिह्मगैः ।
सारथिं चास्य राजेन्द्र शितैर्विव्यधतुः शरैः ॥ ९.९.३६ ॥
அவர்கள் இருவரும் அவனை நேராகச் செல்லும் அம்புகளால் தனித்தனியாகத் துளைத்தனர்; மன்னர்களின் மன்னனே, அவனது தேரோட்டியையும் கூரிய அம்புகளால் காயப்படுத்தினர்.
9.9.37
सत्यसेनो रथेषां तु नकुलस्य धनुस्तथा ।
पृथक् शराभ्यां चिच्छेद कृतहस्तः प्रतापवान् ॥ ९.९.३७ ॥
தேர்வீரர்களில் ஒருவனான சத்யசேனன் நகுலனின் வில்லையும் இரண்டு அம்புகளால் தனித்தனியாக அறுத்தான்; அவன் திறமையான கைகளையும் மாபெரும் வீரியமும் கொண்டவன்.
9.9.38
स रथेऽतिरथस्तिष्ठन्रथशक्तिं परामृशत् ।
स्वर्णदण्डामकुण्ठाग्रां तैलधौतां सुनिर्मलाम्। ॥ ९.९.३८ ॥
அந்த அதிரதன் தேரில் நின்றபடி ரதசக்தியைப் பற்றினான்—தங்கத் தண்டும், மழுங்காத நுனியும், எண்ணெயால் துலக்கப்பட்ட மிகத் தூய்மையான அதுவே அது.
9.9.39
लेलिहानामिव विमो नागकन्यां महाविषाम् ॥ ९.९.३९ ॥
ஓ வீரனே! மாபெரும் விஷமுடைய நாகக்கன்னி நாவை நக்குவது போல் அது இருந்தது.
9.9.40
समुद्यम्य च चिक्षेप सत्यसेनस्य संयुगे ॥ ९.९.४० ॥
போரில் அதை உயர்த்தி சத்யசேனன் மீது எறிந்தான்.
9.9.41
सा तस्य हृदयं गत्या विभेद शतधा नृप ।
स पवात रथाद्भूमिं यतसत्वोऽल्पत्तेतनः ॥ ९.९.४१ ॥
அதன் வேகத்தால் அது அவனுடைய இதயத்தை நூறு துண்டுகளாகப் பிளந்தது. ஓ அரசே! அவன் தேரிலிருந்து நிலத்தில் விழுந்தான்; முயன்றும் உணர்வு குறைந்திருந்தது.
9.9.42
भ्रातरं निहतं दृष्ट्वा सुशर्मा क्रोधमूर्च्छितः ।
अभ्यवर्षच्छरैस्तूर्णं पादातं पाण्डुनन्दनम् ॥ ९.९.४२ ॥
சகோதரன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்ட சுசர்மன் கோபத்தால் மயங்கியவன் போல் ஆனான்; விரைவில் நிலத்தில் நின்ற பாண்டுவின் மகன் மீது அம்பு மழை பொழிந்தான்.
9.9.43
चतुर्भिश्चतुरो वाहान्ध्वजं छित्त्वा च पञ्चभिः ।
त्रिभिर्वै सारथिं हत्वा कर्णपुत्रो ननाद ह ॥ ९.९.४३ ॥
நான்கு அம்புகளால் நான்கு குதிரைகளையும், ஐந்தால் கொடியையும் வெட்டி, மூன்றால் சாரதியைக் கொன்று கர்ணனின் மகன் முழங்கினான்.
9.9.44
नकुलं विरथं दृष्ट्वा द्रौपदेयो महारथम् ।
सुतसोमोऽभिदुद्राव परीप्सन्पितरं रणे ॥ ९.९.४४ ॥
தேரற்ற நகுலனைக் கண்டதும், போரில் தந்தையைக் காக்கும் விருப்பத்தோடு திரௌபதியின் மகன் சுதசோமன் அந்த மகாரதன் மீது பாய்ந்தான்.
9.9.45
ततोऽधिरुह्य नकुलः सुतसोमस्य तं रथम् ।
शुशुभे भरतश्रेष्ठो गिरिस्य इव केसरी ॥ ९.९.४५ ॥
பிறகு நகுலன் சுதசோமனின் அந்தத் தேரில் ஏறி, மலையின் மீது நிற்கும் சிங்கம் போல பரதர்களில் சிறந்தவன் பிரகாசித்தான்.
9.9.46
अन्यत्कार्मुकमादाय सुशर्माणमयोधयत् ॥ ९.९.४६ ॥
வேறொரு வில்லை எடுத்து அவன் சுசர்மனுடன் போர் புரிந்தான்.
9.9.47
तत्र तौ शरवर्षाभ्यां समासाद्य परस्परम् ।
परस्परवधे यत्नं चक्रतुः सुमहारथौ ॥ ९.९.४७ ॥
அங்கே அந்த இரண்டு மகாரதர்களும் அம்பு மழையால் ஒருவரை ஒருவர் அணுகி, ஒருவரையொருவர் கொல்ல முயன்றனர்.
9.9.48
सुशर्मा तु तः क्रुद्धः पाण्डवं विशिखैस्त्रिभिः ।
सुतसोमं तु विंशत्या वाह्वोरुरसि चार्पयत् ॥ ९.९.४८ ॥
ஆனால் சுசர்மன் கோபமடைந்து பாண்டவனை மூன்று அம்புகளாலும், சுதசோமனை இருபது அம்புகளாலும் அவனது தோள்களிலும் மார்பிலும் தாக்கினான்.
9.9.49
ततः क्रुद्धो महाराज नकुलः परवीरहा ।
शरैस्तस्य दिशः सर्वाश्छादयामास वीर्यवान् ॥ ९.९.४९ ॥
அப்போது ஓ மகாராஜா, எதிரி வீரர்களை அழிக்கும் வீரியம் மிக்க நகுலன் கோபமடைந்து, தன் அம்புகளால் அவனுடைய எல்லாத் திசைகளையும் மறைத்தான்.
9.9.50
ततो गृहीत्वा तीक्ष्णाग्रमर्धचन्द्रं सुतेजनम् ।
आकर्णपूर्णं चिक्षेप कर्णपुत्राय संयुगे ॥ ९.९.५० ॥
பின்னர் கூர்மையான முனையும், அரைச்சந்திரவடிவமும், நன்கு கூர்மைப்படுத்தப்பட்டதுமான ஓர் அம்பை எடுத்து, காது வரை இழுத்து, போரில் கர்ணனின் மகன் மீது எய்தான்.
9.9.51
तस्य तेन शिरः कायाज्जहार नृपसत्तम ।
पश्यतां सर्वसैन्यानां तदद्भुतमिवाभवत् ॥ ९.९.५१ ॥
ஓ மன்னர்களில் சிறந்தவனே, அந்த அம்பினால் அவனுடைய தலை உடலிலிருந்து துண்டிக்கப்பட்டது. எல்லாப் படைகளும் பார்த்திருக்க, அது அற்புதமாகத் தோன்றியது.
9.9.52
स हतः प्रापतद्राजन्नकुलेन महात्मना ।
नदीपे…णस्तीरजः पादपो महान् ॥ ९.९.५२ ॥
ஓ மன்னா, மகாத்மா நகுலனால் கொல்லப்பட்ட அவன் ஆற்றங்கரையில் வளர்ந்த ஒரு பெரிய மரம் சாய்வது போல விழுந்தான்…
9.9.53
कर्णपुत्रवचं दृष्ट्वा नकुलस्य च विक्रमम् ।
प्रदुद्राव भवात्सेना तावकी भरतर्वभ ॥ ९.९.५३ ॥
கர்ணனின் மகனின் வதத்தையும் நகுலனின் வீரத்தையும் கண்டு, ஓ பரதர்களின் காளையே, உங்கள் படை அச்சத்தால் ஓடியது.
9.9.54
तां तु सेनां महाराज्ञ मद्रराजः प्रतापवान् ।
… शूरः सेनापतिररिन्दमः ॥ ९.९.५४ ॥
ஆனால் அந்தப் படையை, ஓ மகாராஜா, வலிமைமிக்க மத்ர மன்னன்… வீரனும், தளபதியும், எதிரிகளை அடக்குபவனுமான (சல்யன்)…
9.9.55
… व्यवस्याप्य च वाहिनीम् ।
… भूशं कृत्वा धनुःशब्दं च दारुणम् ॥ ९.९.५५ ॥
…படையை ஒழுங்குபடுத்தி, வில்லின் கொடிய ஒலியை மிகவும் எழுப்பினர்.
9.9.56
… सगरे राजन्रांक्षेता दृढधन्वना ।
प्रत्युद्ययुश्च तांस्ते तु समन्ताद्विगतव्यथाः ॥ ९.९.५६ ॥
…அரசே, உறுதியான வில்லுடைய ராங்க்ஷேதன் அந்தப் படைக்கடலில்; அவர்கள் அச்சமின்றி எல்லாப் பக்கத்திலிருந்தும் அவர்களை எதிர்கொள்ள முன்னேறினர்.
9.9.57
मद्रराजं महेष्वासं परिवार्य समन्ततः ।
स्थिता राजन्महासेना योद्वुकामा समन्ततः ॥ ९.९.५७ ॥
மகா வில்லாளியான மத்ரராஜனை எல்லாப் பக்கமும் சூழ்ந்து, அரசே, போர் செய்யும் விருப்பத்துடன் அந்த மாபெரும் படை எல்லாப் பக்கமும் நின்றது.
9.9.58
सात्यकिर्भीमसेनश्च माद्रीपुत्रौ च पाण्डवौ ।
युधिष्ठिरं पुरस्कृत्य हीनिषेवमरिन्दमम् ॥ ९.९.५८ ॥
சாத்யகி, பீமசேனன், மாத்ரியின் இரு மகன்களான பாண்டவர்கள், யுதிஷ்டிரனை முன்னிறுத்தி, பகைவரை அடக்குபவனை நோக்கி சென்றனர்.
9.9.59
परिवार्य रणे वीराः सिंहनादं प्रचक्रिरे ।
बाणशङ्खरवांस्तीव्रान्क्ष्वेलाश्च विविधा दधुः ॥ ९.९.५९ ॥
போரில் சூழ்ந்து வீரர்கள் சிங்க முழக்கம் செய்தனர்; கடுமையான அம்பு-சங்கு ஒலிகளும் பல வகை ஆரவாரங்களும் எழுப்பினர்.
9.9.60
तथैव तावकाः सर्वे मद्राधिपतिमञ्जसा ।
परिवार्य सुसंरब्धाः पुनर्युद्धमरोचयन् ॥ ९.९.६० ॥
அதேபோல் உங்கள் அனைத்து வீரர்களும் மத்ராதிபதியை உடனே சூழ்ந்து, மிகுந்த கோபத்துடன் மீண்டும் போரை விரும்பினர்.
9.9.61
ततः प्रववृते युद्धं भीरूणां भयवर्धनम् ।
तावकानां परेषां च मृत्युं कृत्वा निबर्तनम् ॥ ९.९.६१ ॥
பின்னர் கோழைகளின் அச்சத்தைப் பெருக்கும் போர் தொடங்கியது; உம் படையினரும் எதிரிகளும் மரணத்தை அடைந்து பின்வாங்கினர்.
9.9.62
यथा देवासुरं युद्धं पूर्वमासीद्विशाम्पते ।
अभीतानां तथाऽऽसीत्तद्यमराष्ट्रविवर्धनम् ॥ ९.९.६२ ॥
மக்களின் தலைவரே, முன்பு தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் நடந்த போர் போல, அச்சமற்றவர்களிடையே நடந்த அந்தப் போர் யமனின் ராஜ்யத்தைப் பெருக்குவதாக இருந்தது.
9.9.63
ततः कपिध्वजो राजन्हत्वा संशप्तकान्रणे ।
अभ्यद्रवत तां सेनां कौरवीं पाण्डुनन्दनः ॥ ९.९.६३ ॥
அரசே, அப்போது குரங்குக் கொடியுடையவரான பாண்டுவின் மகன் போரில் சம்சப்தகர்களைக் கொன்று, கௌரவரின் அந்தப் படையின் மீது பாய்ந்தான்.
9.9.64
तथैव पाण्डवाः सर्वे धृष्टद्युम्नपुरोगमाः ।
अभ्यधावन्ततां सेनां विसृजन्तः शिताञ्शरान् ॥ ९.९.६४ ॥
அதுபோல் பாண்டவர்கள் அனைவரும், திருஷ்டத்யும்னனை முன்னிட்டு, கூரிய அம்புகளை எய்தவாறு அந்தப் படையின் மீது பாய்ந்தனர்.
9.9.65
पाण्डवैरवकीर्णानां सम्मोहः समजायत ।
न च जज्ञुस्त्वनीकानि दिशो वा विदिशस्तथा ॥ ९.९.६५ ॥
பாண்டவர்களின் அம்புகளால் சூழப்பட்டவர்களுக்கு மயக்கம் உண்டானது; படைகளையும், திசைகளையும், துணைத்திசைகளையும் அவர்கள் அறியவில்லை.
9.9.66
आपूर्यमाणा निशितैः शरैः पाण्डवचोदितैः ।
हतप्रवीरा विध्वस्ता वार्यमाणा समन्ततः।
कौरव्यवध्यत चमूः पाण्डुपुत्रैर्महारथैः ॥ ९.९.६६ ॥
பாண்டவர்கள் ஏவிய கூரிய அம்புகளால் நிரம்பி, வீரர்கள் கொல்லப்பட்டு சிதறி, நாலாபுறமும் தடுக்கப்பட்ட கௌரவப் படை மகாரதர்களான பாண்டுவின் மகன்களால் வதைக்கப்பட்டது.
9.9.67
तथैव पाण्डवं सैन्यं शरै राजन्समन्ततः ।
रणेऽहन्यत पुत्रैस्ते शतशोऽथ सहस्रशः ॥ ९.९.६७ ॥
அதேபோல் அரசனே, உங்கள் மகன்கள் போரில் எல்லாப் பக்கங்களிலும் அம்புகளால் பாண்டவர்களின் படையை நூற்றுக்கணக்கிலும் ஆயிரக்கணக்கிலும் வெட்டி வீழ்த்தினர்.
9.9.68
ते सेने भृशसन्तप्ते वध्यमाने परस्परम् ।
व्याकुले समपद्येतां वर्षासु सरिताविव ॥ ९.९.६८ ॥
ஒன்றையொன்று வெட்டிக்கொண்டு மிகவும் வருந்திய அந்த இரு படைகளும், மழைக்காலத்தில் இரு ஆறுகள் போல் குழம்பிப் போயின.
9.9.69
आविवेश ततस्तीव्रं तावकानां महद्भयम् ।
पाण्डवानां च राजेन्द्र तथाभूते महाहवे ॥ ९.९.६९ ॥
பின்னர் அரசர்களின் அரசே, அந்தப் பெரும் போரில் உங்கள் படையினருக்கும் பாண்டவர்களுக்கும் கடுமையான பெரும் அச்சம் புகுந்தது.