വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.16
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.16.1
ततो नारायणो विष्णुर्नियुक्तः सुरसत्तमैः ।
जानन्नपि सुरानेवं श्लक्ष्णं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६.१ ॥
അപ്പോൾ ദേവശ്രേഷ്ഠന്മാരാൽ നിയോഗിക്കപ്പെട്ട നാരായണനായ വിഷ്ണു, ദേവന്മാരെ അറിഞ്ഞിരുന്നിട്ടും ഇപ്രകാരം മൃദുവായ വചനങ്ങൾ പറഞ്ഞു.
1.16.2
उपायः को वधे तस्य राक्षसाधिपतेः सुराः ।
यमहं तं समास्थाय निहन्यामृषिकण्टकम् ॥ १.१६.२ ॥
ദേവന്മാരേ, ആ രാക്ഷസാധിപനെ വധിക്കാൻ എന്ത് ഉപായമാണുള്ളത്? ഋഷിമാർക്ക് മുള്ളായ അവനെ ഞാൻ ഏതു മാർഗ്ഗം സ്വീകരിച്ച് വധിക്കും?
1.16.3
एवमुक्ताः सुराः सर्वे प्रत्यूचुर्विष्णुमव्ययम् ।
मानुषं रूपमास्थाय रावणं जहि संयुगे ॥ १.१६.३ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ടപ്പോൾ എല്ലാ ദേവന്മാരും അവ്യയനായ വിഷ്ണുവിനോട് പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെ വധിക്കൂ.
1.16.4
स हि तेपे तपस्तीव्रं दीर्घकालमरिन्दमः ।
येन तुष्टोऽभवद् ब्रह्मा लोककृल्लोकपूर्वजः ॥ १.१६.४ ॥
ആ ശത്രുനിഗ്രഹൻ ദീർഘകാലം കഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു; അതിനാൽ ലോകസൃഷ്ടാവും ലോകങ്ങളുടെ പൂർവജനുമായ ബ്രഹ്മാവ് സന്തുഷ്ടനായി.
1.16.5
संतुष्टः प्रददौ तस्मै राक्षसाय वरं प्रभुः ।
नानाविधेभ्यो भूतेभ्यो भयं नान्यत्र मानुषात् ॥ १.१६.५ ॥
സന്തുഷ്ടനായ പ്രഭു ആ രാക്ഷസന് വരം നൽകി: വിവിധതരം ജീവികളിൽനിന്ന് ഭയമുണ്ടാകില്ല; മനുഷ്യനെ ഒഴികെ.
1.16.6
अवज्ञाताः पुरा तेन वरदाने हि मानवाः ।
एवं पितामहात् तस्मात् वरदानेन गर्वितः ॥ १.१६.६ ॥
വരം നൽകുമ്പോൾ അവൻ മുൻപ് മനുഷ്യരെ അവജ്ഞയോടെ കണ്ടിരുന്നു; അങ്ങനെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ വരത്താൽ അവൻ അഹങ്കരിച്ചു.
1.16.7
उत्सादयति लोकांस्त्रीन् स्त्रियश्चाप्युपकर्षति ।
तस्मात् तस्य वधो दृष्टो मानुषेभ्यः परंतप ॥ १.१६.७ ॥
അവൻ മൂന്നു ലോകങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു; സ്ത്രീകളെയും അപഹരിക്കുന്നു. അതിനാൽ അവന്റെ വധം മനുഷ്യരാൽ തന്നെയെന്നു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, ശത്രുതാപകനേ.
1.16.8
इत्येतद् वचनं श्रुत्वा सुराणां विष्णुरात्मवान् ।
पितरं रोचयामास तदा दशरथं नृपम् ॥ १.१६.८ ॥
ദേവന്മാരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ആത്മവാനായ വിഷ്ണു അപ്പോൾ ദശരഥ രാജാവിനെ പിതാവായി സ്വീകരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു.
1.16.9
स चाप्यपुत्रो नृपतिस्तस्मिन् काले महाद्युतिः ।
अयजत् पुत्रियामिष्टिं पुत्रेप्सुररिसूदनः ॥ १.१६.९ ॥
മക്കളില്ലാത്ത ആ രാജാവ്, അന്ന് മഹാതേജസ്വിയായിരുന്നു; പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ച് പുത്രേഷ്ടിയാഗം ചെയ്തു; അവൻ ശത്രുസംഹാരകനായിരുന്നു.
1.16.10
स कृत्वा निश्चयं विष्णुरामन्त्र्य च पितामहम् ।
अन्तर्धानं गतो देवैः पूज्यमानो महर्षिभिः ॥ १.१६.१० ॥
ആ വിഷ്ണു തീരുമാനിച്ച് പിതാമഹനോട് യാത്ര പറഞ്ഞ് അന്തർധാനം ചെയ്തു; ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും അദ്ദേഹത്തെ പൂജിച്ചു.
1.16.11
ततो वै यजमानस्य पावकादतुलप्रभम् ।
प्रादुर्भूतं महद् भूतं महावीर्यं महाबलम् ॥ १.१६.११ ॥
അപ്പോൾ യജമാനന്റെ അഗ്നിയിൽനിന്ന് അതുല്യ പ്രഭയുള്ള ഒരു മഹാജീവി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അവൻ മഹാവീര്യവും മഹാബലവുമുള്ളവനായിരുന്നു.
1.16.12
कृष्णं रक्ताम्बरधरं रक्तास्यं दुन्दुभिस्वनम् ।
स्निग्धहर्यक्षतनुजश्मश्रुप्रवरमूर्धजम् ॥ १.१६.१२ ॥
അവൻ കറുത്ത നിറമുള്ളവനും ചുവന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവനും ചുവന്ന മുഖമുള്ളവനും ദുന്ദുഭി നാദം പോലെ ശബ്ദമുള്ളവനുമായിരുന്നു; മിനുസമുള്ള തവിട്ടുനിറമുള്ള മുടിയും താടിയും ഉത്തമമായ തലമുടിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
1.16.13
शुभलक्षणसम्पन्नं दिव्याभरणभूषितम् ।
शैलशृङ्गसमुत्सेधं दृप्तशार्दूलविक्रमम् ॥ १.१६.१३ ॥
ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനും ദിവ്യാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതനും പർവതശൃംഗം പോലെ ഉയർന്നവനും ഗർവിച്ച കടുവയുടെ വിക്രമമുള്ളവനുമായവൻ.
1.16.14
दिवाकरसमाकारं दीप्तानलशिखोपमम् ।
तप्तजाम्बूनदमयीं राजतान्तपरिच्छदाम् ॥ १.१६.१४ ॥
സൂര്യസമാനമായ രൂപമുള്ളവനും ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിജ്വാല പോലെയുള്ളവനും; ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണംകൊണ്ടുള്ളതും വെള്ളിയുടെ അരികും മൂടിയുമുള്ളതുമായ (പാത്രം).
1.16.15
दिव्यपायससम्पूर्णां पात्रीं पत्नीमिव प्रियाम् ।
प्रगृह्य विपुलां दोर्भ्यां स्वयं मायामयीमिव ॥ १.१६.१५ ॥
ദിവ്യപായസം നിറഞ്ഞ വലിയ പാത്രം, പ്രിയ പത്നിയെപ്പോലെ, ഇരു കൈകളാലും ഉയർത്തിയെടുത്ത്, മായയാൽ നിർമ്മിതമെന്നപോലെ.
1.16.16
समवेक्ष्याब्रवीद् वाक्यमिदं दशरथं नृपम् ।
प्राजापत्यं नरं विद्धि मामिहाभ्यागतं नृप ॥ १.१६.१६ ॥
അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി, ദശരഥരാജാവിനോട് ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു: 'ഹേ രാജാവേ, പ്രജാപതിവംശജനായ മനുഷ്യനെന്ന് എന്നെ അറിയുക; ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു.'
1.16.17
ततः परं तदा राजा प्रत्युवाच कृताञ्जलिः ।
भगवन् स्वागतं तेऽस्तु किमहं करवाणि ते ॥ १.१६.१७ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് കൈകൂപ്പി മറുപടി പറഞ്ഞു — 'ഹേ ഭഗവാനേ, അങ്ങേക്ക് സ്വാഗതം; ഞാൻ അങ്ങേക്കായി എന്തു ചെയ്യണം?'
1.16.18
अथो पुनरिदं वाक्यं प्राजापत्यो नरोऽब्रवीत् ।
राजन्नर्चयता देवानद्य प्राप्तमिदं त्वया ॥ १.१६.१८ ॥
പിന്നെ പ്രജാപതിവംശജനായ ആ മനുഷ്യൻ വീണ്ടും ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു — 'ഹേ രാജാവേ, ദേവന്മാരെ പൂജിച്ചതിനാൽ ഇന്ന് നീ ഇത് നേടിയിരിക്കുന്നു.'
1.16.19
इदं तु नरशार्दूल पायसं देवनिर्मितम् ।
प्रजाकरं गृहाण त्वं धन्यमारोग्यवर्धनम् ॥ १.१६.१९ ॥
നരശ്രേഷ്ഠാ! ഇത് ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച പായസമാണ്. സന്താനങ്ങളെ നൽകുന്നതും ശുഭകരവും ആരോഗ്യം വർധിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഇത് നീ സ്വീകരിക്കുക.
1.16.20
भार्याणामनुरूपाणामश्नीतेति प्रयच्छ वै ।
तासु त्वं लप्स्यसे पुत्रान् यदर्थं यजसे नृप ॥ १.१६.२० ॥
യോഗ്യരായ ഭാര്യമാർക്ക് ഇത് നൽകി 'ഭക്ഷിക്കുവിൻ' എന്നു പറയുക. ഹേ രാജാവേ, ഏതിനായി നീ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നുവോ ആ പുത്രന്മാരെ അവരിലൂടെ നീ പ്രാപിക്കും.
1.16.21
तथेति नृपतिः प्रीतः शिरसा प्रतिगृह्य ताम् ।
पात्रीं देवान्नसम्पूर्णां देवदत्तां हिरण्मयीम् ॥ १.१६.२१ ॥
"അങ്ങനെ തന്നെ" എന്നു പറഞ്ഞ് രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ ശിരസ്സ് നമിച്ച്, ദേവാന്നം നിറഞ്ഞ, ദേവന്മാർ നൽകിയ സ്വർണപാത്രം സ്വീകരിച്ചു.
1.16.22
अभिवाद्य च तद्भूतमद्भुतं प्रियदर्शनम् ।
मुदा परमया युक्तश्चकाराभिप्रदक्षिणम् ॥ १.१६.२२ ॥
ആ അത്ഭുതകരവും കാണാൻ ഇമ്പമുള്ളതുമായ ജീവിയെ വന്ദിച്ച്, അത്യധികം സന്തോഷത്തോടെ അതിനെ പ്രദക്ഷിണം ചെയ്തു.
1.16.23
ततो दशरथः प्राप्य पायसं देवनिर्मितम् ।
बभूव परमप्रीतः प्राप्य वित्तमिवाधनः ॥ १.१६.२३ ॥
പിന്നീട് ദേവന്മാർ നിർമ്മിച്ച പായസം ലഭിച്ച ദശരഥൻ അത്യധികം സന്തോഷിച്ചു—ദരിദ്രൻ ധനം ലഭിച്ചതുപോലെ.
1.16.24
ततस्तदद्भुतप्रख्यं भूतं परमभास्वरम् ।
संवर्तयित्वा तत् कर्म तत्रैवान्तरधीयत ॥ १.१६.२४ ॥
പിന്നീട് ആ അത്ഭുതകരവും അത്യധികം പ്രകാശമാനവുമായ ജീവി തന്റെ ദൗത്യം പൂർത്തിയാക്കി അവിടെത്തന്നെ അപ്രത്യക്ഷമായി.
1.16.25
हर्षरश्मिभिरुद्द्योतं तस्यान्तःपुरमाबभौ ।
शारदस्याभिरामस्य चन्द्रस्येव नभोंऽशुभिः ॥ १.१६.२५ ॥
സന്തോഷത്തിന്റെ രശ്മികളാൽ പ്രകാശിച്ച് അവന്റെ അന്തഃപുരം ശരത്കാലത്തിലെ മനോഹരചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങളാൽ ആകാശം പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ തിളങ്ങി.
1.16.26
सोऽन्तःपुरं प्रविश्यैव कौसल्यामिदमब्रवीत् ।
पायसं प्रतिगृह्णीष्व पुत्रीयं त्विदमात्मनः ॥ १.१६.२६ ॥
അവൻ അന്തഃപുരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് കൗസല്യയോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പായസം സ്വീകരിക്കുക; ഇത് നിന്റെ പുത്രന്മാർക്കുള്ളതാണ്.'
1.16.27
कौसल्यायै नरपतिः पायसार्धं ददौ तदा ।
अर्धादर्धं ददौ चापि सुमित्रायै नराधिपः ॥ १.१६.२७ ॥
അപ്പോൾ നരപതി കൗസല്യയ്ക്ക് പായസത്തിന്റെ പകുതി നൽകി; ആ പകുതിയുടെ പകുതി സുമിത്രയ്ക്ക് നൽകി.
1.16.28
कैकेय्यै चावशिष्टार्धं ददौ पुत्रार्थकारणात् ।
प्रददौ चावशिष्टार्धं पायसस्यामृतोपमम् ॥ १.१६.२८ ॥
പുത്രലബ്ധിക്കായി അവൻ കൈകേയിക്ക് ശേഷിച്ച പകുതി നൽകി; പായസത്തിലെ ശേഷിച്ച ആ പകുതി, അമൃതിനു തുല്യമായത്, നൽകി.
1.16.29
अनुचिन्त्य सुमित्रायै पुनरेव महामतिः ।
एवं तासां ददौ राजा भार्याणां पायसं पृथक् ॥ १.१६.२९ ॥
മഹാമതിയായ രാജാവ് സുമിത്രയെ വീണ്ടും ഓർത്ത്, ഇപ്രകാരം ആ ഭാര്യമാർക്ക് വെവ്വേറെ പായസം നൽകി.
1.16.30
ताश्चैवं पायसं प्राप्य नरेन्द्रस्योत्तमस्त्रियः ।
सम्मानं मेनिरे सर्वाः प्रहर्षोदितचेतसः ॥ १.१६.३० ॥
രാജാവിന്റെ ആ ഉത്തമ സ്ത്രീകൾ ഇപ്രകാരം പായസം ലഭിച്ച്, സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ എല്ലാവരും അതിനെ ബഹുമാനമായി കരുതി.
1.16.31
ततस्तु ताः प्राश्य तमुत्तमस्त्रियो
महीपतेरुत्तमपायसं पृथक् ।
हुताशनादित्यसमानतेजसो-
ऽचिरेण गर्भान् प्रतिपेदिरे तदा ॥ १.१६.३१ ॥
അപ്പോൾ ആ ഉത്തമസ്ത്രീകൾ രാജാവിന്റെ ആ ഉത്തമപായസം വെവ്വേറെ ഭക്ഷിച്ച്, അഗ്നിക്കും സൂര്യനും തുല്യതേജസ്സുള്ള ഗർഭങ്ങളെ വേഗത്തിൽ പ്രാപിച്ചു.
1.16.32
ततस्तु राजा प्रतिवीक्ष्य ताः स्त्रियः
प्ररूढगर्भाः प्रतिलब्धमानसः ।
बभूव हृष्टस्त्रिदिवे यथा हरिः
सुरेन्द्रसिद्धर्षिगणाभिपूजितः ॥ १.१६.३२ ॥
അപ്പോൾ രാജാവ് ആ സ്ത്രീകൾ ഗർഭം ഉറച്ചവരും മനസ്സ് സന്തോഷിച്ചവരുമായി കണ്ടു സന്തുഷ്ടനായി; സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവേന്ദ്രനായ ഹരി, സിദ്ധന്മാരും ഋഷിഗണങ്ങളും പൂജിക്കുമ്പോൾ സന്തോഷിക്കുന്നതുപോലെ.