رامايانا فالميكي · السارغا 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ब्रह्मयोनिर्महानासीत् कुशो नाम महातपाः ।
अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥ १.३२.१ ॥
وُلد من نسل براهما عابدٌ عظيم اسمه كوشا، كان يعرف دharma النذور التي لا تكلّ، ويكرم الأخيار.
1.32.2
स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुमहाबलान् ।
वैदर्भ्यां जनयामास चतुरः सदृशान् सुतान् ॥ १.३२.२ ॥
فأنجب ذلك العظيم النفس، من أميرة فيدربها النبيلة الموافقة، أربعة أبناء أقوياء يشبهونه.
1.32.3
कुशाम्बं कुशनाभं च असूर्तरजसं वसुम् ।
दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥ १.३२.३ ॥
كوشامبا وكوشانابها وأسورتاراجاس وفاسو—متألقون عظيمو الحماسة، راغبون في إقامة دharma المحاربين.
1.32.4
तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।
क्रियतां पालनं पुत्रा धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥ १.३२.४ ॥
قال كوشا لأولئك الأبناء الصادقين الملتزمين بالدharma: «يا بَنيّ، تولّوا حماية المملكة؛ فستنالون دharma وافراً».
1.32.5
कुशस्य वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसत्तमाः ।
निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥ १.३२.५ ॥
فلما سمع أولئك الرجال الأربعة الأخيار كلام كوشا، أسّسوا حينئذٍ مدنهم.
1.32.6
कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत् पुरीम् ।
कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥ १.३२.६ ॥
فبنى كوشامبا عظيم البهاء مدينة كوشامبي، وأنشأ كوشانابها ذو النفس الصالحة مدينة عظيمة الازدهار.
1.32.7
असूर्तरजसो नाम धर्मारण्यं महीपतिः ।
चक्रे पुरवरं राजा वसुनाम गिरिव्रजम् ॥ १.३२.७ ॥
الملك فاسو، سيد دهرماران్యا المسمّى أسورتاراجاس، بنى المدينة الفاضلة المسماة غيريفراجا.
1.32.8
एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥ १.३२.८ ॥
يا راما، هذه هي فاسوماتي للفاسو العظيم النفس؛ تلك الجبال الخمسة الفاضلة تتلألأ من كل جانب.
1.32.9
सुमागधी नदी रम्या मागधान् विश्रुताऽऽययौ ।
पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥ १.३२.९ ॥
جاء نهر سوماغادي الجميل متدفقاً، مشهوراً بين الماغاداويين؛ وفي وسط الجبال الخمسة الرئيسية يتلألأ كعقد من الزهور.
1.32.10
सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥ १.३२.१० ॥
يا راما، هذا هو نهر الماغادي لذلك الفاسو العظيم النفس؛ كان مزروعاً من قبل، وله حقول جيدة وهو غني بالمحاصيل.
1.32.11
कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।
जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥ १.३२.११ ॥
أنجب الحكيم الملكي كوشاناباها، يا بهجة الراغو، من غريتاتشي مئة ابنة لا مثيل لهن.
1.32.12
तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्यः स्वलङ्कृताः ।
उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥ १.३२.१२ ॥
وصلت أولئك البنات، متألقات بالشباب، جميلات ومزينات أحسن تزيين، إلى أرض الحديقة، فلمعن كومضات البرق في موسم الأمطار.
1.32.13
गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यस्तु राघव ।
आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥ १.३२.१३ ॥
يا راغافا، إذ كنّ يغنّين ويرقصن ويعزفن الآلات، متزيّنات بأفضل الحلي، بلغن أقصى السرور.
1.32.14
अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥ १.३२.१४ ॥
ثم وصلت تلك النساء، جميلات الأعضاء، لا نظير لجمالهن على الأرض، إلى أرض الحديقة، فأشرقن كالنجوم بين الغيوم.
1.32.15
ताः सर्वा गुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।
दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३२.१५ ॥
لما رأى أولئك النساء جميعًا، المتحليات بالفضائل والمتصفات بالجمال والشباب، تكلم فايو، الساري في كل شيء، بهذه الكلمات.
1.32.16
अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।
मानुषस्त्यज्यतां भावो दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥ १.३२.१६ ॥
أنا أريدكنّ جميعًا؛ ستصِرن زوجاتي. فاتركن الفكر البشري، فتنلن عمرًا طويلًا.
1.32.17
चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।
अक्षयं यौवनं प्राप्ता अमर्यश्च भविष्यथ ॥ १.३२.१७ ॥
إن الشباب بين البشر دائم الزوال، وخصوصًا كذلك. وإذا نلتنّ شبابًا لا يفنى، صِرتنّ خالدات.
1.32.18
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।
अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥ १.३२.१८ ॥
لما سمعت الفتيات المئة كلام فايو، ذي الأفعال الميسورة، ضحكن استهزاءً ثم قلن هذه الكلمات.
1.32.19
अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां सुरसत्तम ।
प्रभावज्ञाश्च ते सर्वाः किमर्थमवमन्यसे ॥ १.३२.१९ ॥
أنت تجول في داخل جميع الكائنات، يا أفضل الآلهة. ونحن جميعًا نعرف قدرتك، فلماذا تحتقرنا؟
1.32.20
कुशनाभसुता देव सर्वाः समस्ताः सुरसत्तम ।
स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥ १.३२.२० ॥
أيها الإله، نحن جميعًا بنات كُشانابها، يا أفضل الآلهة، سنحمي تقشفنا؛ ولن ندعك تُزاح عن مكانك.
1.32.21
मा भूत् स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।
अवमन्य स्वधर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥ १.३२.२१ ॥
أيها الأحمق، لا يأتِ ذلك الزمان الذي نحتقر فيه أبانا الصادق، ونترك واجبنا، فنطلب بأنفسنا زوجًا.
1.32.22
पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं च सः ।
यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥ १.३२.२२ ॥
أبونا هو سيدنا وإلهنا الأعلى. من يعطينا إياه أبونا، فهو زوجنا.
1.32.23
तासां तु वचनं श्रुत्वा हरिः परमकोपनः ।
प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥ १.३२.२३ ॥
لما سمع هاري (فايو) كلامهن، غضب غضبًا شديدًا، فدخل في جميع أعضائهن، فكسرها ذلك الرب المبارك.
1.32.24
अरत्निमात्राकृतयो भग्नगात्रा भयार्दिताः ।
ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।
प्रविश्य च सुसम्भ्रान्ताः सलज्जाः सास्रलोचनाः ॥ १.३२.२४ ॥
صِرن بقدر ذراع، مكسورات الأطراف، يملؤهن الخوف، فدخلت تلك الفتيات، وقد كسرهن فايو، دار الملك. ولما دخلن، كنّ في غاية الاضطراب، خجلات، وعيونهن مملوءة بالدموع، فوقفن هناك.
1.32.25
स च ता दयिता भग्नाः कन्याः परमशोभनाः ।
दृष्ट्वा दीनास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥ १.३२.२५ ॥
ولما رأى الملك بناته الحبيبات، المكسورات، الجميلات جداً، في حال من الحزن، قال مضطرباً هذا.
1.32.26
किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।
कुब्जाः केन कृताः सर्वाश्चेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।
एवं राजा विनिःश्वस्य समाधिं संदधे ततः ॥ १.३२.२६ ॥
«يا بناتي، ما هذا؟ قلن لي: من الذي أهان الدهرما؟ ومن جعلكن جميعاً أحدودبات؟ أنتن تتحركن، لكنكن لا تتكلمن.» قال الملك هذا، وتنهد تنهيدة عميقة، ثم جمع خاطره.