Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ब्रह्मयोनिर्महानासीत् कुशो नाम महातपाः ।
अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥ १.३२.१ ॥
Da linhagem de Brahmā nasceu um grande asceta chamado Kuśa, que conhecia o dharma dos votos incansáveis e honrava os homens de bem.
1.32.2
स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुमहाबलान् ।
वैदर्भ्यां जनयामास चतुरः सदृशान् सुतान् ॥ १.३२.२ ॥
Aquele magnânimo gerou, com a princesa de Vidarbha, nobre e apropriada, quatro filhos muito poderosos, semelhantes a ele.
1.32.3
कुशाम्बं कुशनाभं च असूर्तरजसं वसुम् ।
दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥ १.३२.३ ॥
Kuśāmba, Kuśanābha, Asūtarajas e Vasu—radiantes e de grande ardor, desejosos de praticar o dharma do guerreiro.
1.32.4
तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।
क्रियतां पालनं पुत्रा धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥ १.३२.४ ॥
Kuśa disse àqueles filhos justos e veraces: «Filhos, empreendei a proteção do reino; obtereis dharma abundante».
1.32.5
कुशस्य वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसत्तमाः ।
निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥ १.३२.५ ॥
Ao ouvir as palavras de Kuśa, aqueles quatro melhores dos homens então fundaram suas cidades.
1.32.6
कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत् पुरीम् ।
कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥ १.३२.६ ॥
Kuśāmba, de grande esplendor, edificou a cidade de Kauśāmbī; e Kuśanābha, de alma justa, fez uma cidade de grande prosperidade.
1.32.7
असूर्तरजसो नाम धर्मारण्यं महीपतिः ।
चक्रे पुरवरं राजा वसुनाम गिरिव्रजम् ॥ १.३२.७ ॥
O rei Vasu, senhor do Dharmāraṇya chamado Asūrtarajas, fundou a excelente cidade chamada Girivraja.
1.32.8
एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥ १.३२.८ ॥
Ó Rāma, esta é a Vasumatī do magnânimo Vasu; estas cinco excelsas montanhas resplandecem por todos os lados.
1.32.9
सुमागधी नदी रम्या मागधान् विश्रुताऽऽययौ ।
पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥ १.३२.९ ॥
O formoso rio Sumāgadhī chegou fluindo, famoso entre os Māgadhas; no meio das cinco montanhas principais brilha como uma guirlanda.
1.32.10
सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥ १.३२.१० ॥
Ó Rāma, esta é de fato o rio Māgadhī daquele magnânimo Vasu; outrora cultivado, possui belos campos e é rico em colheitas.
1.32.11
कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।
जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥ १.३२.११ ॥
O sábio real Kuśanābha, ó deleite dos Raghus, gerou com Ghṛtācī cem filhas incomparáveis.
1.32.12
तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्यः स्वलङ्कृताः ।
उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥ १.३२.१२ ॥
Aquelas filhas, radiantes de juventude, belas e bem adornadas, chegaram ao terreno do jardim e brilharam como relâmpagos na estação das chuvas.
1.32.13
गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यस्तु राघव ।
आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥ १.३२.१३ ॥
Ó Rāghava, cantando, dançando e tocando instrumentos, adornadas com excelentes joias, alcançaram a suprema alegria.
1.32.14
अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥ १.३२.१४ ॥
Então aquelas mulheres, de belos membros e beleza incomparável na terra, chegaram ao jardim e brilharam como estrelas entre as nuvens.
1.32.15
ताः सर्वा गुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।
दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३२.१५ ॥
Ao ver todas aquelas mulheres, dotadas de virtudes e cheias de beleza e juventude, Vāyu, o que tudo permeia, proferiu estas palavras.
1.32.16
अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।
मानुषस्त्यज्यतां भावो दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥ १.३२.१६ ॥
Desejo todas vós; sereis minhas esposas. Abandonai o sentimento humano, e alcançareis longa vida.
1.32.17
चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।
अक्षयं यौवनं प्राप्ता अमर्यश्च भविष्यथ ॥ १.३२.१७ ॥
Entre os humanos a juventude é sempre fugaz, especialmente. Tendo alcançado uma juventude imperecível, sereis imortais.
1.32.18
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।
अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥ १.३२.१८ ॥
Ouvindo aquelas palavras de Vāyu, de feitos sem esforço, as cem donzelas riram com escárnio e então proferiram estas palavras.
1.32.19
अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां सुरसत्तम ।
प्रभावज्ञाश्च ते सर्वाः किमर्थमवमन्यसे ॥ १.३२.१९ ॥
Tu andas no interior de todos os seres, o melhor dos deuses. Nós, que conhecemos o teu poder, por que nos desprezas?
1.32.20
कुशनाभसुता देव सर्वाः समस्ताः सुरसत्तम ।
स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥ १.३२.२० ॥
Ó deus, nós, todas as filhas de Kuśanābha, melhor dos deuses, protegeremos a nossa austeridade; não deixaremos que te afastem do teu lugar.
1.32.21
मा भूत् स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।
अवमन्य स्वधर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥ १.३२.२१ ॥
Ó insensato, que nunca chegue o tempo em que, desprezando o nosso pai veraz e abandonando o nosso dever, busquemos nós mesmas um marido.
1.32.22
पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं च सः ।
यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥ १.३२.२२ ॥
Nosso pai é o nosso senhor e a divindade suprema. Aquele a quem o nosso pai nos der será o nosso marido.
1.32.23
तासां तु वचनं श्रुत्वा हरिः परमकोपनः ।
प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥ १.३२.२३ ॥
Ao ouvir as suas palavras, Hari (Vāyu), tomado de grande cólera, entrou em todos os seus membros, e o bem-aventurado senhor os quebrou.
1.32.24
अरत्निमात्राकृतयो भग्नगात्रा भयार्दिताः ।
ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।
प्रविश्य च सुसम्भ्रान्ताः सलज्जाः सास्रलोचनाः ॥ १.३२.२४ ॥
Reduzidas à estatura de um côvado, com os membros partidos e atormentadas pelo medo, aquelas donzelas, quebradas por Vāyu, entraram na casa do rei. Ao entrar, muito perturbadas, envergonhadas e com os olhos cheios de lágrimas, ficaram ali.
1.32.25
स च ता दयिता भग्नाः कन्याः परमशोभनाः ।
दृष्ट्वा दीनास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥ १.३२.२५ ॥
E o rei, vendo suas amadas filhas, quebradas e belíssimas, tão aflitas, disse, agitado, isto.
1.32.26
किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।
कुब्जाः केन कृताः सर्वाश्चेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।
एवं राजा विनिःश्वस्य समाधिं संदधे ततः ॥ १.३२.२६ ॥
"Filhas, o que é isto? Dizei: quem desprezou o dharma? Por quem fostes todas feitas corcundas? Vos moveis, mas não falais." Assim falou o rei, suspirou fundo e então recompôs a mente.