والمیکی رامائن · سرگ 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ब्रह्मयोनिर्महानासीत् कुशो नाम महातपाः ।
अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥ १.३२.१ ॥
برہما کی نسل میں کُش نام کے ایک عظیم تپسوی تھے، جو بے تھکان ورتوں کے دھرم کو جانتے تھے اور نیک لوگوں کا احترام کرتے تھے۔
1.32.2
स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुमहाबलान् ।
वैदर्भ्यां जनयामास चतुरः सदृशान् सुतान् ॥ १.३२.२ ॥
اس مہاتما نے کُلین اور موزوں ویدربھی شہزادی سے اپنے جیسے، نہایت طاقتور چار بیٹے پیدا کیے۔
1.32.3
कुशाम्बं कुशनाभं च असूर्तरजसं वसुम् ।
दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥ १.३२.३ ॥
کُشامب، کُشناभ، اسُورترجس اور وسو—تیجسوی، بڑے حوصلے والے، کشتری دھرم پر عمل کرنے کی خواہش سے۔
1.32.4
तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।
क्रियतां पालनं पुत्रा धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥ १.३२.४ ॥
کُش نے اُن دھرمنِشٹھ، سچ بولنے والے بیٹوں سے کہا—“اے بیٹو، پالن کا کام کرو؛ تم کو بھرپور دھرم حاصل ہوگا۔”
1.32.5
कुशस्य वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसत्तमाः ।
निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥ १.३२.५ ॥
کُش کی بات سن کر ان چاروں اعلیٰ مردوں نے اُس وقت شہروں کی بنیاد رکھی۔
1.32.6
कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत् पुरीम् ।
कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥ १.३२.६ ॥
مہاتیجسوی کُشامب نے کوشامبی نگری بسائی، اور دھرماتما کُشناभ نے نہایت خوشحال شہر بنایا۔
1.32.7
असूर्तरजसो नाम धर्मारण्यं महीपतिः ।
चक्रे पुरवरं राजा वसुनाम गिरिव्रजम् ॥ १.३२.७ ॥
اسورتَرجس نامی دھرمارَنیہ کے بادشاہ وسو نے گِرِوْرَج نامی عظیم شہر بسایا۔
1.32.8
एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥ १.३२.८ ॥
اے رام! یہ مہاتما وسو کی وسُمتی (سرزمین) ہے۔ یہ پانچ عظیم پہاڑ چاروں طرف چمک رہے ہیں۔
1.32.9
सुमागधी नदी रम्या मागधान् विश्रुताऽऽययौ ।
पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥ १.३२.९ ॥
سُمگدھی نامی خوبصورت دریا مگدھوں کے درمیان مشہور ہو کر بہا۔ پانچ اہم پہاڑوں کے بیچ وہ مالا کی طرح جگمگاتا ہے۔
1.32.10
सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥ १.३२.१० ॥
اے رام! یہی اُس مہاتما وسو کی ماگدھی ندی ہے۔ یہاں پہلے ہی کاشت ہوئی ہے؛ یہ اچھے کھیتوں اور فصلوں سے بھری ہوئی ہے۔
1.32.11
कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।
जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥ १.३२.११ ॥
راجرشی کُشنابھ نے، اے رگھونندن، گھرتاچی سے سو بے مثال بیٹیاں پیدا کیں۔
1.32.12
तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्यः स्वलङ्कृताः ।
उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥ १.३२.१२ ॥
جوانی سے آراستہ، حسین، خوب سجی ہوئی وہ بیٹیاں باغ کی زمین پر آئیں اور برسات میں بجلیوں کی طرح چمک اٹھیں۔
1.32.13
गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यस्तु राघव ।
आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥ १.३२.१३ ॥
اے راگھو، گاتی، ناچتی اور ساز بجاتی ہوئی، اعلیٰ زیورات سے آراستہ وہ انتہائی مسرت کو پہنچیں۔
1.32.14
अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥ १.३२.१४ ॥
پھر خوبصورت اعضاء والی، زمین پر حسن میں بے مثال وہ باغ کی زمین پر آ کر بادلوں کے درمیان ستاروں کی طرح جگمگائیں۔
1.32.15
ताः सर्वा गुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।
दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३२.१५ ॥
گुنوں سے بھرپور، حسن و جوانی والی ان سب عورتوں کو دیکھ کر سرواتمک وایو نے یہ بات کہی۔
1.32.16
अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।
मानुषस्त्यज्यतां भावो दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥ १.३२.१६ ॥
میں تم سب کو چاہتا ہوں؛ تم سب میری بیویاں بنو گی۔ انسانی خیال ترک کر دو؛ تم لمبی عمر پاؤ گی۔
1.32.17
चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।
अक्षयं यौवनं प्राप्ता अमर्यश्च भविष्यथ ॥ १.३२.१७ ॥
انسانوں میں جوانی ہمیشہ ناپائیدار ہوتی ہے، خاص کر۔ لازوال جوانی پا کر تم امر ہو جاؤ گی۔
1.32.18
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।
अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥ १.३२.१८ ॥
اکلِشٹ کرما وایو کی وہ بات سن کر، سو کنیاؤں نے ٹھٹھا کر کے یہ بات کہی۔
1.32.19
अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां सुरसत्तम ।
प्रभावज्ञाश्च ते सर्वाः किमर्थमवमन्यसे ॥ १.३२.१९ ॥
تُو تمام مخلوقات کے اندر گردش کرتا ہے، اے دیوتاؤں میں سب سے افضل۔ تیری قدرت کو جاننے والی ہم سب کو تُو کیوں حقیر جانتا ہے؟
1.32.20
कुशनाभसुता देव सर्वाः समस्ताः सुरसत्तम ।
स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥ १.३२.२० ॥
اے دیوتا، کُشنابھ کی ہم سب بیٹیاں، اے دیوتاؤں میں افضل، اپنی تپسیا کی حفاظت کریں گی؛ تجھے ہماری جگہ سے ہٹنے نہیں دیں گی۔
1.32.21
मा भूत् स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।
अवमन्य स्वधर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥ १.३२.२१ ॥
اے کم عقل، سچ بولنے والے باپ کی توہین کر کے، اپنے دھرم کو چھوڑ کر ہم خود اپنا شوہر تلاش کریں، ایسا وقت کبھی نہ آئے۔
1.32.22
पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं च सः ।
यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥ १.३२.२२ ॥
ہمارا باپ ہی ہمارا آقا اور سب سے بڑا دیوتا ہے۔ جسے باپ ہمیں دے گا، وہی ہمارا شوہر ہوگا۔
1.32.23
तासां तु वचनं श्रुत्वा हरिः परमकोपनः ।
प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥ १.३२.२३ ॥
ان کی باتیں سن کر نہایت غضبناک ہری (وایو) نے، ان سب کے اعضا میں داخل ہو کر اس بھگوان پربھو نے ان کے تمام اعضا توڑ ڈالے۔
1.32.24
अरत्निमात्राकृतयो भग्नगात्रा भयार्दिताः ।
ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।
प्रविश्य च सुसम्भ्रान्ताः सलज्जाः सास्रलोचनाः ॥ १.३२.२४ ॥
ایک ہاتھ بھر قد کی، اعضا ٹوٹی ہوئی، خوف سے ستائی ہوئی وہ کنواریاں وایو کے ہاتھوں ٹوٹ کر بادشاہ کے محل میں داخل ہوئیں۔ داخل ہو کر نہایت گھبرائی ہوئی، شرمندہ اور آنسوؤں سے بھری آنکھوں کے ساتھ تھیں۔
1.32.25
स च ता दयिता भग्नाः कन्याः परमशोभनाः ।
दृष्ट्वा दीनास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥ १.३२.२५ ॥
بادشاہ نے اپنی پیاری، ٹوٹی ہوئی، نہایت حسین بیٹیوں کو غم زدہ حالت میں دیکھ کر گھبرا کر یہ کہا۔
1.32.26
किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।
कुब्जाः केन कृताः सर्वाश्चेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।
एवं राजा विनिःश्वस्य समाधिं संदधे ततः ॥ १.३२.२६ ॥
"اے بیٹیو، یہ کیا ہے؟ کہو، دھرم کی بے حرمتی کس نے کی؟ تم سب کو کبڑا کس نے کر دیا؟ تم ہل رہی ہو، مگر بولتی نہیں۔" یہ کہہ کر بادشاہ نے گہری آہ بھری، پھر دل کو سنبھالا۔