Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ब्रह्मयोनिर्महानासीत् कुशो नाम महातपाः ।
अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥ १.३२.१ ॥
De la estirpe de Brahmā nació un gran asceta llamado Kuśa, que conocía el dharma de los votos incansables y honraba a las buenas personas.
1.32.2
स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुमहाबलान् ।
वैदर्भ्यां जनयामास चतुरः सदृशान् सुतान् ॥ १.३२.२ ॥
Aquel magnánimo engendró, con la princesa de Vidarbha, noble y apropiada, cuatro hijos muy poderosos, semejantes a él.
1.32.3
कुशाम्बं कुशनाभं च असूर्तरजसं वसुम् ।
दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥ १.३२.३ ॥
Kuśāmba, Kuśanābha, Asūtarajas y Vasu—radiantes y de gran empuje, deseosos de practicar el dharma del guerrero.
1.32.4
तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।
क्रियतां पालनं पुत्रा धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥ १.३२.४ ॥
Kuśa dijo a aquellos hijos justos y veraces: «Hijos, emprended la protección del reino; obtendréis abundante dharma».
1.32.5
कुशस्य वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसत्तमाः ।
निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥ १.३२.५ ॥
Al oír las palabras de Kuśa, aquellos cuatro excelentes varones fundaron entonces sus ciudades.
1.32.6
कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत् पुरीम् ।
कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥ १.३२.६ ॥
Kuśāmba, de gran esplendor, edificó la ciudad de Kauśāmbī; y Kuśanābha, de alma justa, hizo una ciudad de gran prosperidad.
1.32.7
असूर्तरजसो नाम धर्मारण्यं महीपतिः ।
चक्रे पुरवरं राजा वसुनाम गिरिव्रजम् ॥ १.३२.७ ॥
El rey Vasu, señor del Dharmāraṇya llamado Asūrtarajas, fundó la excelente ciudad llamada Girivraja.
1.32.8
एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥ १.३२.८ ॥
Oh Rāma, esta es la Vasumatī del magnánimo Vasu; estas cinco excelsas montañas resplandecen por todas partes.
1.32.9
सुमागधी नदी रम्या मागधान् विश्रुताऽऽययौ ।
पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥ १.३२.९ ॥
El río Sumāgadhī, hermoso y famoso entre los Māgadhas, llegó fluyendo; en medio de las cinco montañas principales resplandece como una guirnalda.
1.32.10
सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥ १.३२.१० ॥
Oh Rāma, esta es en verdad el río Māgadhī de aquel magnánimo Vasu; cultivado antaño, tiene buenos campos y está rico en cosechas.
1.32.11
कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।
जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥ १.३२.११ ॥
El sabio real Kuśanābha, oh deleite de los Raghus, engendró con Ghṛtācī cien hijas incomparables.
1.32.12
तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्यः स्वलङ्कृताः ।
उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥ १.३२.१२ ॥
Aquellas hijas, radiantes de juventud, hermosas y bien adornadas, llegaron al terreno del jardín y brillaron como relámpagos en la estación de lluvias.
1.32.13
गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यस्तु राघव ।
आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥ १.३२.१३ ॥
Oh Rāghava, cantando, bailando y tocando instrumentos, adornadas con excelentes joyas, alcanzaron la suprema alegría.
1.32.14
अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥ १.३२.१४ ॥
Entonces aquellas mujeres, de hermosos miembros e incomparable belleza en la tierra, llegaron al jardín y brillaron como estrellas entre las nubes.
1.32.15
ताः सर्वा गुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।
दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३२.१५ ॥
Al ver a todas aquellas mujeres, dotadas de virtudes y llenas de belleza y juventud, Vāyu, el que todo lo penetra, pronunció estas palabras.
1.32.16
अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।
मानुषस्त्यज्यतां भावो दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥ १.३२.१६ ॥
Os deseo a todas; seréis mis esposas. Abandonad el sentir humano, y alcanzaréis larga vida.
1.32.17
चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।
अक्षयं यौवनं प्राप्ता अमर्यश्च भविष्यथ ॥ १.३२.१७ ॥
Entre los humanos la juventud siempre es fugaz, especialmente. Habiendo alcanzado una juventud imperecedera, seréis inmortales.
1.32.18
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।
अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥ १.३२.१८ ॥
Al oír aquellas palabras de Vāyu, de obras sin esfuerzo, las cien doncellas se rieron con burla y luego dijeron estas palabras.
1.32.19
अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां सुरसत्तम ।
प्रभावज्ञाश्च ते सर्वाः किमर्थमवमन्यसे ॥ १.३२.१९ ॥
Tú te mueves dentro de todos los seres, mejor de los dioses. Conociendo tu poder, ¿por qué nos desprecias a todas nosotras?
1.32.20
कुशनाभसुता देव सर्वाः समस्ताः सुरसत्तम ।
स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥ १.३२.२० ॥
Oh dios, nosotras, todas las hijas de Kuśanābha, mejor de los dioses, protegeremos nuestra austeridad; no permitiremos que te desalojen de tu lugar.
1.32.21
मा भूत् स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।
अवमन्य स्वधर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥ १.३२.२१ ॥
Oh insensato, que no llegue ese tiempo en que, despreciando a nuestro padre veraz y abandonando nuestro deber, busquemos por nosotras mismas un esposo.
1.32.22
पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं च सः ।
यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥ १.३२.२२ ॥
Nuestro padre es nuestro señor y el dios supremo. Aquel a quien nuestro padre nos dé, ese será nuestro esposo.
1.32.23
तासां तु वचनं श्रुत्वा हरिः परमकोपनः ।
प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥ १.३२.२३ ॥
Al oír sus palabras, Hari (Vāyu), sumamente enfurecido, entró en todos sus miembros, y el bienaventurado señor se los quebró.
1.32.24
अरत्निमात्राकृतयो भग्नगात्रा भयार्दिताः ।
ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।
प्रविश्य च सुसम्भ्रान्ताः सलज्जाः सास्रलोचनाः ॥ १.३२.२४ ॥
Reducidas a la estatura de un codo, con los miembros rotos y atormentadas por el miedo, aquellas doncellas, quebradas por Vāyu, entraron en la casa del rey. Al entrar, muy desconcertadas, avergonzadas y con los ojos llenos de lágrimas, se quedaron allí.
1.32.25
स च ता दयिता भग्नाः कन्याः परमशोभनाः ।
दृष्ट्वा दीनास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥ १.३२.२५ ॥
Y el rey, al ver a sus amadas hijas, quebradas y hermosísimas, tan afligidas, lleno de turbación dijo esto.
1.32.26
किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।
कुब्जाः केन कृताः सर्वाश्चेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।
एवं राजा विनिःश्वस्य समाधिं संदधे ततः ॥ १.३२.२६ ॥
"Hijas, ¿qué es esto? Decid: ¿quién ha despreciado el dharma? ¿Quién os ha dejado a todas encorvadas? Os movéis, pero no habláis." Así dijo el rey, suspiró profundamente y luego recobró la calma.