รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 1.32
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.32.1
ब्रह्मयोनिर्महानासीत् कुशो नाम महातपाः ।
अक्लिष्टव्रतधर्मज्ञः सज्जनप्रतिपूजकः ॥ १.३२.१ ॥
ได้มีฤๅษีผู้ยิ่งใหญ่ผู้มีตบะสูงนามว่ากุศะ ผู้เกิดจากสายพระพรหม ผู้รู้ธรรมแห่งวัตรที่ไม่เหน็ดเหนื่อย และให้เกียรติแก่ผู้ประเสริฐ
1.32.2
स महात्मा कुलीनायां युक्तायां सुमहाबलान् ।
वैदर्भ्यां जनयामास चतुरः सदृशान् सुतान् ॥ १.३२.२ ॥
ท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้นได้ให้กำเนิดบุตรสี่คนแก่เจ้าหญิงแห่งวิทรรภ ผู้สูงศักดิ์และเหมาะสมกับท่าน บุตรเหล่านั้นมีพลังมหาศาลและเหมือนท่าน
1.32.3
कुशाम्बं कुशनाभं च असूर्तरजसं वसुम् ।
दीप्तियुक्तान् महोत्साहान् क्षत्रधर्मचिकीर्षया ॥ १.३२.३ ॥
กุศามพ กุศนาภ อสูรตรชสะ และวสุ ผู้รุ่งโรจน์และมีความกระตือรือร้นยิ่ง ปรารถนาจะปฏิบัติธรรมของกษัตริย์นักรบ
1.32.4
तानुवाच कुशः पुत्रान् धर्मिष्ठान् सत्यवादिनः ।
क्रियतां पालनं पुत्रा धर्मं प्राप्स्यथ पुष्कलम् ॥ १.३२.४ ॥
กุศะกล่าวแก่บุตรทั้งหลายผู้มีธรรม ผู้พูดความจริงเหล่านั้นว่า "ลูกเอ๋ย จงดูแลการปกครองแผ่นดินเถิด เจ้าจะได้รับธรรมอันอุดมสมบูรณ์"
1.32.5
कुशस्य वचनं श्रुत्वा चत्वारो लोकसत्तमाः ।
निवेशं चक्रिरे सर्वे पुराणां नृवरास्तदा ॥ १.३२.५ ॥
เมื่อได้ฟังคำของกุศะ บุรุษผู้ประเสริฐทั้งสี่ผู้เป็นยอดของโลกนั้นจึงได้สร้างเมืองของตนขึ้น
1.32.6
कुशाम्बस्तु महातेजाः कौशाम्बीमकरोत् पुरीम् ।
कुशनाभस्तु धर्मात्मा पुरं चक्रे महोदयम् ॥ १.३२.६ ॥
กุศามพผู้มีเดชรุ่งโรจน์ได้สร้างนครเกาศามพี ส่วนกุศนาภผู้มีจิตใจในธรรมได้สร้างเมืองที่มีความเจริญรุ่งเรืองยิ่ง
1.32.7
असूर्तरजसो नाम धर्मारण्यं महीपतिः ।
चक्रे पुरवरं राजा वसुनाम गिरिव्रजम् ॥ १.३२.७ ॥
พระราชาวสุผู้เป็นเจ้าแห่งธรรมารัณยะที่มีชื่อว่าอสูรตรชสะ ได้สร้างนครอันประเสริฐชื่อคิริวรชะ
1.32.8
एषा वसुमती राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
एते शैलवराः पञ्च प्रकाशन्ते समन्ततः ॥ १.३२.८ ॥
ราม นี่คือวสุมตีของวสุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ภูเขาอันประเสริฐทั้งห้านี้ส่องแสงอยู่รอบด้าน
1.32.9
सुमागधी नदी रम्या मागधान् विश्रुताऽऽययौ ।
पञ्चानां शैलमुख्यानां मध्ये मालेव शोभते ॥ १.३२.९ ॥
แม่น้ำสุมาคธีอันงดงามไหลมา มีชื่อเสียงในหมู่ชาวมคธ ท่ามกลางภูเขาสำคัญทั้งห้า นางเรืองรองดุจพวงมาลัย
1.32.10
सैषा हि मागधी राम वसोस्तस्य महात्मनः ।
पूर्वाभिचरिता राम सुक्षेत्रा सस्यमालिनी ॥ १.३२.१० ॥
ราม นี่คือแม่น้ำมาคธีของวสุผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ในอดีตมีผู้เพาะปลูกไว้ มีท้องนาอันดี และอุดมด้วยพืชผล
1.32.11
कुशनाभस्तु राजर्षिः कन्याशतमनुत्तमम् ।
जनयामास धर्मात्मा घृताच्यां रघुनन्दन ॥ १.३२.११ ॥
ราชฤๅษีกุศนาภผู้มีจิตใจในธรรม ดูกรผู้เป็นที่ชื่นชมของตระกูลราฆุ ได้ให้กำเนิดธิดาหนึ่งร้อยคนอันหาใครเทียบมิได้ โดยทางนางฆฤตาจี
1.32.12
तास्तु यौवनशालिन्यो रूपवत्यः स्वलङ्कृताः ।
उद्यानभूमिमागम्य प्रावृषीव शतह्रदाः ॥ १.३२.१२ ॥
ธิดาเหล่านั้นเปี่ยมด้วยความงามแห่งวัยหนุ่มสาว มีรูปโฉมงดงามและประดับประดาอย่างดี เมื่อมาถึงพื้นที่สวนสาธารณะก็เรืองรองดุจสายฟ้าในฤดูฝนที่มีร้อยสาย
1.32.13
गायन्त्यो नृत्यमानाश्च वादयन्त्यस्तु राघव ।
आमोदं परमं जग्मुर्वराभरणभूषिताः ॥ १.३२.१३ ॥
ดูกรราฆพ นางเหล่านั้นทั้งร้องเพลง ทั้งร่ายรำ ทั้งบรรเลงดนตรี ประดับด้วยเครื่องอาภรณ์อันเลิศ จึงเข้าถึงความปีติยินดีอย่างยิ่ง
1.32.14
अथ ताश्चारुसर्वाङ्ग्यो रूपेणाप्रतिमा भुवि ।
उद्यानभूमिमागम्य तारा इव घनान्तरे ॥ १.३२.१४ ॥
ครั้นนั้น บรรดานางผู้มีอวัยวะงดงามทั้งปวง มีรูปโฉมที่หาผู้เปรียบมิได้ในโลก เมื่อมาถึงพื้นที่สวนแล้วก็เรืองรองดุจดาวทั้งหลายท่ามกลางเมฆ
1.32.15
ताः सर्वा गुणसम्पन्ना रूपयौवनसंयुताः ।
दृष्ट्वा सर्वात्मको वायुरिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.३२.१५ ॥
เมื่อวายุผู้แผ่ซ่านอยู่ทั่วทุกสิ่งได้เห็นธิดาทั้งหมดนั้น ผู้ประกอบด้วยคุณความดีและมีทั้งความงามและวัยหนุ่มสาว จึงได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้
1.32.16
अहं वः कामये सर्वा भार्या मम भविष्यथ ।
मानुषस्त्यज्यतां भावो दीर्घमायुरवाप्स्यथ ॥ १.३२.१६ ॥
เราปรารถนาพวกเจ้าทั้งหมด พวกเจ้าจะเป็นภรรยาของเรา จงละความคิดแบบมนุษย์เสีย แล้วพวกเจ้าจะได้อายุยืนยาว
1.32.17
चलं हि यौवनं नित्यं मानुषेषु विशेषतः ।
अक्षयं यौवनं प्राप्ता अमर्यश्च भविष्यथ ॥ १.३२.१७ ॥
ความเป็นหนุ่มสาวนั้นไม่จีรังเสมอไป โดยเฉพาะในหมู่มนุษย์ เมื่อพวกเจ้าได้ความเยาว์วัยที่ไม่เสื่อมสลาย พวกเจ้าก็จะเป็นอมตะ
1.32.18
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा वायोरक्लिष्टकर्मणः ।
अपहास्य ततो वाक्यं कन्याशतमथाब्रवीत् ॥ १.३२.१८ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของวายุผู้มีกรรมที่ไม่เหน็ดเหนื่อย ธิดาหนึ่งร้อยคนนั้นจึงหัวเราะเยาะ แล้วกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
1.32.19
अन्तश्चरसि भूतानां सर्वेषां सुरसत्तम ।
प्रभावज्ञाश्च ते सर्वाः किमर्थमवमन्यसे ॥ १.३२.१९ ॥
ท่านเคลื่อนไหวอยู่ภายในสรรพสัตว์ทั้งปวง ดูกรเทพผู้ประเสริฐที่สุด พวกเราทั้งหมดรู้ถึงอำนาจของท่าน แล้วเหตุใดท่านจึงดูหมิ่นพวกเรา
1.32.20
कुशनाभसुता देव सर्वाः समस्ताः सुरसत्तम ।
स्थानाच्च्यावयितुं देवं रक्षामस्तु तपो वयम् ॥ १.३२.२० ॥
ดูกรเทพ พวกเราทั้งหมดเป็นธิดาของกุศนาภ ดูกรเทพผู้ประเสริฐที่สุด พวกเราจะรักษาตบะของพวกเรา จะไม่ให้ท่านผลักพวกเราออกจากที่ตั้ง
1.32.21
मा भूत् स कालो दुर्मेधः पितरं सत्यवादिनम् ।
अवमन्य स्वधर्मेण स्वयं वरमुपास्महे ॥ १.३२.२१ ॥
ดูก่อนผู้โง่เขลา ขออย่าให้ถึงเวลานั้นเลย ที่พวกเราดูหมิ่นบิดาผู้พูดความจริง ละทิ้งหน้าที่ของตน แล้วขอสามีเลือกเอาด้วยตนเอง
1.32.22
पिता हि प्रभुरस्माकं दैवतं परमं च सः ।
यस्य नो दास्यति पिता स नो भर्ता भविष्यति ॥ १.३२.२२ ॥
บิดาเป็นเจ้าของของพวกเรา และเป็นเทพสูงสุด ผู้ที่บิดาจะยกพวกเราให้ ผู้นั้นจะเป็นสามีของพวกเรา
1.32.23
तासां तु वचनं श्रुत्वा हरिः परमकोपनः ।
प्रविश्य सर्वगात्राणि बभञ्ज भगवान् प्रभुः ॥ १.३२.२३ ॥
เมื่อได้ยินถ้อยคำของนางเหล่านั้น พระหริ (วายุ) ผู้โกรธจัดยิ่งนัก ได้เข้าไปในอวัยวะทั้งหมดของนาง และพระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นใหญ่ผู้ทรงพระภคะ ก็ทรงหักอวัยวะของนางเหล่านั้น
1.32.24
अरत्निमात्राकृतयो भग्नगात्रा भयार्दिताः ।
ताः कन्या वायुना भग्ना विविशुर्नृपतेर्गृहम् ।
प्रविश्य च सुसम्भ्रान्ताः सलज्जाः सास्रलोचनाः ॥ १.३२.२४ ॥
นางเหล่านั้นมีรูปร่างย่อลงเพียงขนาดหนึ่งศอก อวัยวะหักและถูกความกลัวเบียดเบียน หญิงสาวทั้งหลายที่วายุทำให้หักเหล่านั้น จึงเข้าไปในเรือนของพระราชา เมื่อเข้าไปแล้ว นางเหล่านั้นตกใจอย่างยิ่ง ละอายใจ มีดวงตานองด้วยน้ำตา และยืนอยู่ที่นั่น
1.32.25
स च ता दयिता भग्नाः कन्याः परमशोभनाः ।
दृष्ट्वा दीनास्तदा राजा सम्भ्रान्त इदमब्रवीत् ॥ १.३२.२५ ॥
ฝ่ายพระราชา เมื่อเห็นธิดาอันเป็นที่รักของพระองค์ ผู้งดงามยิ่งนัก ต้องหักและเศร้าโศกเช่นนั้น ก็ทรงตกพระทัยและตรัสถ้อยคำนี้
1.32.26
किमिदं कथ्यतां पुत्र्यः को धर्ममवमन्यते ।
कुब्जाः केन कृताः सर्वाश्चेष्टन्त्यो नाभिभाषथ ।
एवं राजा विनिःश्वस्य समाधिं संदधे ततः ॥ १.३२.२६ ॥
ดูก่อนลูกหญิงทั้งหลาย นี่คืออะไรกัน จงบอกเรามาเถิด ใครเป็นผู้ดูหมิ่นธรรม ใครทำให้พวกเจ้าทุกคนค่อมไปเช่นนี้ พวกเจ้าเคลื่อนไหวอยู่แต่ไม่ตอบเรา ตรัสดังนี้แล้ว พระราชาถอนพระทัยใหญ่ แล้วจึงตั้งสมาธิจิตขึ้น