வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.36.1
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन्नुभौ राघवलक्ष्मणौ ।
प्रतिनन्द्य कथां वीरावूचतुर्मुनिपुङ्गवम् ॥ १.३६.१ ॥
முனிவர் அவ்வாறு கூறி முடித்ததும், ராகவரான ராமனும் லக்ஷ்மணனும் அந்தக் கதையை வரவேற்று, அந்த முனிவர்களில் சிறந்தவரிடம் இருவரும் வீரர்களாகப் பேசினர்.
1.36.2
धर्मयुक्तमिदं ब्रह्मन् कथितं परमं त्वया ।
दुहितुः शैलराजस्य ज्येष्ठाया वक्तुमर्हसि ।
विस्तरं विस्तरज्ञोऽसि दिव्यमानुषसम्भवम् ॥ १.३६.२ ॥
பிராமணரே, நீங்கள் தர்மம் நிறைந்த இந்த உயர்ந்த கதையைக் கூறினீர்கள். மலைகளின் அரசனின் மூத்த மகளைப் பற்றி விரிவாகக் கூறுங்கள்; நீங்கள் விவரங்களை அறிந்தவர், தெய்வ-மனித தோற்றம் கொண்டவளைப் பற்றி.
1.36.3
त्रीन् पथो हेतुना केन प्लावयेल्लोकपावनी ।
कथं गङ्गां त्रिपथगा विश्रुता सरिदुत्तमा ॥ १.३६.३ ॥
எந்தக் காரணத்தால் உலகைத் தூய்மைப்படுத்தும் அவள் மூன்று பாதைகளில் பாய்கிறாள்? எப்படி முப்பாதைகளில் செல்லும் கங்கை சிறந்த நதியாகப் புகழ் பெற்றாள்?
1.36.4
त्रिषु लोकेषु धर्मज्ञ कर्मभिः कैः समन्विता ।
तथा ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ १.३६.४ ॥
தர்மம் அறிந்தவரே, மூன்று உலகங்களிலும் அவள் எந்தச் செயல்களால் கூடியவள்? காகுத்ஸ்தர் இவ்வாறு கூறியபோது, தவமே செல்வமான விஸ்வாமித்திரர்...
1.36.5
निखिलेन कथां सर्वामृषिमध्ये न्यवेदयत् ।
पुरा राम कृतोद्वाहः शितिकण्ठो महातपाः ॥ १.३६.५ ॥
விஸ்வாமித்திரர் ரிஷிகளின் நடுவே முழுக் கதையையும் விரிவாகக் கூறினார்: ராமா, முற்காலத்தில் திருமணம் செய்த, நீலகண்டரான, பெரும்தவம் கொண்ட (சிவன்)...
1.36.6
दृष्ट्वा च भगवान् देवीं मैथुनायोपचक्रमे ।
तस्य संक्रीडमानस्य महादेवस्य धीमतः ।
शितिकण्ठस्य देवस्य दिव्यं वर्षशतं गतम् ॥ १.३६.६ ॥
பகவான் தேவியைக் கண்டு கூடலுக்குத் தொடங்கினார். அவ்வாறு விளையாடிய அறிவுடைய மகாதேவரான நீலகண்ட தேவருக்கு தெய்வீக நூறு ஆண்டுகள் கழிந்தன.
1.36.7
न चापि तनयो राम तस्यामासीत् परंतप ।
सर्वे देवाः समुद्युक्ताः पितामहपुरोगमाः ॥ १.३६.७ ॥
ராமா, அவருக்கு ஒரு மகனும் பிறக்கவில்லை. பகைவரை வாட்டுபவனே, அப்போது பிதாமகனான பிரம்மாவை முன்னிட்டு எல்லாத் தேவர்களும் ஒன்றுகூடி முயன்றனர்.
1.36.8
यदिहोत्पद्यते भूतं कस्तत् प्रतिसहिष्यति ।
अभिगम्य सुराः सर्वे प्रणिपत्येदमब्रुवन् ॥ १.३६.८ ॥
இங்கு இப்படி ஒரு உயிர் தோன்றினால், அதை யார் தாங்குவார்? என்று எண்ணி எல்லாத் தேவர்களும் அணுகி வணங்கி இவ்வாறு சொன்னார்கள்.
1.36.9
देवदेव महादेव लोकस्यास्य हिते रत ।
सुराणां प्रणिपातेन प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १.३६.९ ॥
தேவர்களின் தேவனே, மகாதேவனே, இவ்வுலகின் நலத்தில் ஈடுபட்டவனே, தேவர்கள் வணங்குவதால் அருள் புரிவது உமக்குத் தகும்.
1.36.10
न लोका धारयिष्यन्ति तव तेजः सुरोत्तम ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तो देव्या सह तपश्चर ॥ १.३६.१० ॥
தேவர்களில் சிறந்தவனே, உன் ஒளியை உலகங்கள் தாங்காது. பிரம்மனின் தவத்துடன் கூடியவனாக தேவியுடன் சேர்ந்து தவம் செய்.
1.36.11
त्रैलोक्यहितकामार्थं तेजस्तेजसि धारय ।
रक्ष सर्वानिमाँल्लोकान् नालोकं कर्तुमर्हसि ॥ १.३६.११ ॥
மூவுலகின் நன்மையை விரும்பி, உன் ஒளியை ஒளியிலேயே நிறுத்து. இந்த எல்லா உலகங்களையும் காப்பாற்று; அழிவை உண்டாக்குவது உனக்குத் தகாது.
1.36.12
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकमहेश्वरः ।
बाढमित्यब्रवीत् सर्वान् पुनश्चेदमुवाच ह ॥ १.३६.१२ ॥
தேவர்களின் சொற்களைக் கேட்ட அனைத்து உலகங்களின் மகேசுவரன், 'நல்லது' என்று சொல்லி, மீண்டும் அவர்களிடம் இதைச் சொன்னான்.
1.36.13
धारयिष्याम्यहं तेजस्तेजसैव सहोमया ।
त्रिदशाः पृथिवी चैव निर्वाणमधिगच्छतु ॥ १.३६.१३ ॥
நான் உமையுடன் சேர்ந்து என் தேஜஸைத் தானே தாங்குவேன்; தேவர்களும் பூமியும் அமைதியை அடையட்டும்.
1.36.14
यदिदं क्षुभितं स्थानान्मम तेजो ह्यनुत्तमम् ।
धारयिष्यति कस्तन्मे ब्रुवन्तु सुरसत्तमाः ॥ १.३६.१४ ॥
என் இடத்திலிருந்து கலக்கமுற்ற இந்த அதுவரையில் இல்லாத என் தேஜஸை யார் தாங்குவார்? தேவச்சிறந்தவர்களே, சொல்லுங்கள்.
1.36.15
एवमुक्तास्ततो देवाः प्रत्यूचुर्वृषभध्वजम् ।
यत्तेजः क्षुभितं ह्यद्य तद्धरा धारयिष्यति ॥ १.३६.१५ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் தேவர்கள் விருஷபக் கொடியோனுக்குப் பதில் சொன்னார்கள்: இப்போது கலக்கமுற்ற அந்த தேஜஸை பூமி தாங்கும்.
1.36.16
एवमुक्तः सुरपतिः प्रमुमोच महाबलः ।
तेजसा पृथिवी येन व्याप्ता सगिरिकानना ॥ १.३६.१६ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் மகாபலசாலியான சுரபதி (சிவன்) அந்த தேஜஸை விடுத்தார்; அதனால் மலைகளும் காடுகளும் சூழ்ந்த பூமி வ்யாப்தமானது.
1.36.17
ततो देवाः पुनरिदमूचुश्चापि हुताशनम् ।
आविश त्वं महातेजो रौद्रं वायुसमन्वितः ॥ १.३६.१७ ॥
பின்னர் தேவர்கள் மீண்டும் அக்கினியிடம் சொன்னார்கள்: மகாதேஜஸ்வியே, வாயுவுடன் கூடி அந்த உக்கிரமான தேஜஸில் புகு.
1.36.18
तदग्निना पुनर्व्याप्तं संजातं श्वेतपर्वतम् ।
दिव्यं शरवणं चैव पावकादित्यसंनिभम् ॥ १.३६.१८ ॥
அக்கினியால் அது மீண்டும் வ்யாப்தமாகி, வெண்மையான மலையும் அக்கினி, சூரியனைப் போன்ற தெய்வீகமான சரவணமும் தோன்றின.
1.36.19
यत्र जातो महातेजाः कार्तिकेयोऽग्निसम्भवः ।
अथोमां च शिवं चैव देवाः सर्षिगणास्तदा ॥ १.३६.१९ ॥
அக்னியிலிருந்து தோன்றிய, பெரும் ஒளியுடைய கார்த்திகேயன் பிறந்த அந்த இடத்தில், அப்போது தேவர்களும் முனிவர் கூட்டமும் உமையோடும் சிவனோடும் சேர்ந்திருந்தனர்.
1.36.20
पूजयामासुरत्यर्थं सुप्रीतमनसस्तदा ।
अथ शैलसुता राम त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३६.२० ॥
அப்போது மகிழ்ந்த மனத்துடன் தேவர்கள் அவர்களை மிகவும் வணங்கினர். ராமா, அப்போது மலைமகள் தேவர்களிடம் இவ்வாறு கூறினாள்.
1.36.21
समन्युरशपत् सर्वान् क्रोधसंरक्तलोचना ।
यस्मान्निवारिता चाहं संगता पुत्रकाम्यया ॥ १.३६.२१ ॥
கோபத்தால் சிவந்த கண்களுடன் சினந்து அவள் அனைவரையும் சபித்தாள்: 'புத்திர ஆசையால் நான் கூடியிருந்தபோது எனக்குத் தடை செய்யப்பட்டதால்.'
1.36.22
अपत्यं स्वेषु दारेषु नोत्पादयितुमर्हथ ।
अद्यप्रभृति युष्माकमप्रजाः सन्तु पत्नयः ॥ १.३६.२२ ॥
'உங்கள் மனைவியரிடம் நீங்கள் குழந்தை பெறத் தகுதியற்றவர்கள். இன்று முதல் உங்கள் மனைவியர் மக்களற்றவர்களாகட்டும்.'
1.36.23
एवमुक्त्वा सुरान् सर्वाञ्शशाप पृथिवीमपि ।
अवने नैकरूपा त्वं बहुभार्या भविष्यसि ॥ १.३६.२३ ॥
இவ்வாறு கூறி அவள் அனைத்து தேவர்களையும் சபித்தாள்; பூமியையும் சபித்தாள்: 'பூமியே, நீ பல வடிவுடையவளாகி பல கணவர்களை உடையவளாவாய்.'
1.36.24
न च पुत्रकृतां प्रीतिं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
प्राप्स्यसि त्वं सुदुर्मेधो मम पुत्रमनिच्छती ॥ १.३६.२४ ॥
'என் கோபத்தால் கறைப்பட்டவளாகிய நீ, மகனால் வரும் மகிழ்ச்சியைப் பெறமாட்டாய். மூடியவளே, என் மகனை நீ விரும்பவில்லையே.'
1.36.25
तान् सर्वान् पीडितान् दृष्ट्वा सुरान् सुरपतिस्तदा ।
गमनायोपचक्राम दिशं वरुणपालिताम् ॥ १.३६.२५ ॥
அந்த தேவர்கள் அனைவரும் துன்புறுவதைக் கண்ட தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், அப்போது வருணனால் காக்கப்படும் திசையை நோக்கிச் செல்லத் தொடங்கினான்.
1.36.26
स गत्वा तप आतिष्ठत् पार्श्वे तस्योत्तरे गिरेः ।
हिमवत्प्रभवे शृङ्गे सह देव्या महेश्वरः ॥ १.३६.२६ ॥
அவன் சென்று அந்த மலையின் வடக்குப் பக்கத்தில், இமயமலையில் தோன்றிய சிகரங்களில், தேவியுடன் மகேஸ்வரன் தவம் செய்யத் தொடங்கினான்.
1.36.27
एष ते विस्तरो राम शैलपुत्र्या निवेदितः
गङ्गायाः प्रभवं चैव शृणु मे सहलक्ष्मण ॥ १.३६.२७ ॥
ராமா, மலைமகளின் இந்த விவரத்தை உனக்கு விரிவாகச் சொன்னேன். இப்போது லக்ஷ்மணனுடன் சேர்ந்து கங்கையின் தோற்றத்தையும் என்னிடமிருந்து கேள்.