Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 1.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.36.1
उक्तवाक्ये मुनौ तस्मिन्नुभौ राघवलक्ष्मणौ ।
प्रतिनन्द्य कथां वीरावूचतुर्मुनिपुङ्गवम् ॥ १.३६.१ ॥
Quando o sábio terminou de falar, os dois heróis, Rāma e Lakṣmaṇa, da linhagem de Raghu, acolheram aquela narrativa e falaram ao melhor dos sábios.
1.36.2
धर्मयुक्तमिदं ब्रह्मन् कथितं परमं त्वया ।
दुहितुः शैलराजस्य ज्येष्ठाया वक्तुमर्हसि ।
विस्तरं विस्तरज्ञोऽसि दिव्यमानुषसम्भवम् ॥ १.३६.२ ॥
Ó brâmane, contaste esta narrativa suprema, cheia de dharma. Agora deves falar em detalhe da filha mais velha do rei das montanhas, tu que conheces os pormenores, daquela nascida do divino e do humano.
1.36.3
त्रीन् पथो हेतुना केन प्लावयेल्लोकपावनी ।
कथं गङ्गां त्रिपथगा विश्रुता सरिदुत्तमा ॥ १.३६.३ ॥
Por que causa aquela que purifica os mundos corre por três caminhos? E como o Gaṅgā, o de três caminhos, tornou-se renomado como o melhor dos rios?
1.36.4
त्रिषु लोकेषु धर्मज्ञ कर्मभिः कैः समन्विता ।
तथा ब्रुवति काकुत्स्थे विश्वामित्रस्तपोधनः ॥ १.३६.४ ॥
Ó conhecedor do dharma, por quais ações ela está dotada nos três mundos? Enquanto o Kākutstha assim falava, Viśvāmitra, cuja riqueza é a austeridade,
1.36.5
निखिलेन कथां सर्वामृषिमध्ये न्यवेदयत् ।
पुरा राम कृतोद्वाहः शितिकण्ठो महातपाः ॥ १.३६.५ ॥
Viśvāmitra relatou toda a história por completo entre os sábios: Rāma, outrora, o de garganta azul, grande asceta, tendo se casado,
1.36.6
दृष्ट्वा च भगवान् देवीं मैथुनायोपचक्रमे ।
तस्य संक्रीडमानस्य महादेवस्य धीमतः ।
शितिकण्ठस्य देवस्य दिव्यं वर्षशतं गतम् ॥ १.३६.६ ॥
Ao ver a deusa, o bendito Senhor começou a união com ela; e enquanto o sábio grande deus, a divindade de garganta azul, se entregava àquele jogo, passaram-se cem anos divinos.
1.36.7
न चापि तनयो राम तस्यामासीत् परंतप ।
सर्वे देवाः समुद्युक्ताः पितामहपुरोगमाः ॥ १.३६.७ ॥
Rāma, nenhum filho nasceu dela. Ó abrasador de inimigos, então todos os deuses, liderados por Brahmā, se prepararam.
1.36.8
यदिहोत्पद्यते भूतं कस्तत् प्रतिसहिष्यति ।
अभिगम्य सुराः सर्वे प्रणिपत्येदमब्रुवन् ॥ १.३६.८ ॥
Se aqui nascer tal ser, quem o suportará? Pensando assim, todos os deuses se aproximaram, prostraram-se e disseram isto.
1.36.9
देवदेव महादेव लोकस्यास्य हिते रत ।
सुराणां प्रणिपातेन प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥ १.३६.९ ॥
Ó deus dos deuses, grande deus, que te deleitas no bem deste mundo, convém-te conceder a tua graça diante da reverência dos deuses.
1.36.10
न लोका धारयिष्यन्ति तव तेजः सुरोत्तम ।
ब्राह्मेण तपसा युक्तो देव्या सह तपश्चर ॥ १.३६.१० ॥
Ó melhor dos deuses, os mundos não suportarão o teu esplendor. Dotado da austeridade de Brahmā, pratica a penitência junto com a deusa.
1.36.11
त्रैलोक्यहितकामार्थं तेजस्तेजसि धारय ।
रक्ष सर्वानिमाँल्लोकान् नालोकं कर्तुमर्हसि ॥ १.३६.११ ॥
Desejando o bem dos três mundos, retém o teu esplendor dentro do teu esplendor. Protege todos estes mundos; não te convém causar a sua destruição.
1.36.12
देवतानां वचः श्रुत्वा सर्वलोकमहेश्वरः ।
बाढमित्यब्रवीत् सर्वान् पुनश्चेदमुवाच ह ॥ १.३६.१२ ॥
Tendo ouvido as palavras dos deuses, o grande senhor de todos os mundos disse: «Muito bem», e então falou novamente a todos eles.
1.36.13
धारयिष्याम्यहं तेजस्तेजसैव सहोमया ।
त्रिदशाः पृथिवी चैव निर्वाणमधिगच्छतु ॥ १.३६.१३ ॥
Eu mesmo suportarei este esplendor junto com Umā; que os deuses e a terra alcancem a paz (nirvāṇa).
1.36.14
यदिदं क्षुभितं स्थानान्मम तेजो ह्यनुत्तमम् ।
धारयिष्यति कस्तन्मे ब्रुवन्तु सुरसत्तमाः ॥ १.३६.१४ ॥
Quem suportará este meu esplendor incomparável, agitado de seu lugar? Dizei-me, melhores dos deuses.
1.36.15
एवमुक्तास्ततो देवाः प्रत्यूचुर्वृषभध्वजम् ।
यत्तेजः क्षुभितं ह्यद्य तद्धरा धारयिष्यति ॥ १.३६.१५ ॥
Assim interpelados, os deuses responderam ao de estandarte de touro (Śiva): a terra suportará agora aquele esplendor que se agitou.
1.36.16
एवमुक्तः सुरपतिः प्रमुमोच महाबलः ।
तेजसा पृथिवी येन व्याप्ता सगिरिकानना ॥ १.३६.१६ ॥
Assim interpelado, o poderoso senhor dos deuses (Śiva) liberou aquele esplendor, com o qual a terra, com suas montanhas e florestas, foi preenchida.
1.36.17
ततो देवाः पुनरिदमूचुश्चापि हुताशनम् ।
आविश त्वं महातेजो रौद्रं वायुसमन्वितः ॥ १.३६.१७ ॥
Então os deuses disseram novamente a Agni, o fogo: Ó de grande esplendor, une-te ao vento e entra naquele esplendor feroz.
1.36.18
तदग्निना पुनर्व्याप्तं संजातं श्वेतपर्वतम् ।
दिव्यं शरवणं चैव पावकादित्यसंनिभम् ॥ १.३६.१८ ॥
Penetrado de novo por Agni, aquele esplendor tornou-se uma montanha branca e o divino Śaravaṇa, semelhante ao fogo e ao sol.
1.36.19
यत्र जातो महातेजाः कार्तिकेयोऽग्निसम्भवः ।
अथोमां च शिवं चैव देवाः सर्षिगणास्तदा ॥ १.३६.१९ ॥
Onde nasceu Kārtikeya, de grande esplendor, nascido do fogo; então os deuses, com as multidões de sábios, estavam lá, junto com Umā e Śiva.
1.36.20
पूजयामासुरत्यर्थं सुप्रीतमनसस्तदा ।
अथ शैलसुता राम त्रिदशानिदमब्रवीत् ॥ १.३६.२० ॥
Então os deuses, com mentes muito satisfeitas, os adoraram intensamente. Ó Rāma, então a filha da montanha disse estas palavras aos deuses.
1.36.21
समन्युरशपत् सर्वान् क्रोधसंरक्तलोचना ।
यस्मान्निवारिता चाहं संगता पुत्रकाम्यया ॥ १.३६.२१ ॥
Com os olhos avermelhados de ira, ela, irritada, amaldiçoou a todos: 'Porque fui impedida quando me uni por desejo de um filho.'
1.36.22
अपत्यं स्वेषु दारेषु नोत्पादयितुमर्हथ ।
अद्यप्रभृति युष्माकमप्रजाः सन्तु पत्नयः ॥ १.३६.२२ ॥
'Vós não mereceis gerar descendência com as vossas próprias esposas. A partir de hoje, que as vossas esposas fiquem sem filhos.'
1.36.23
एवमुक्त्वा सुरान् सर्वाञ्शशाप पृथिवीमपि ।
अवने नैकरूपा त्वं बहुभार्या भविष्यसि ॥ १.३६.२३ ॥
Tendo dito isto, amaldiçoou todos os deuses e também a terra: 'Ó Terra, serás de muitas formas e terás muitos maridos.'
1.36.24
न च पुत्रकृतां प्रीतिं मत्क्रोधकलुषीकृता ।
प्राप्स्यसि त्वं सुदुर्मेधो मम पुत्रमनिच्छती ॥ १.३६.२४ ॥
'Turvada pela minha ira, tu, ó muito insensata, não obterás a alegria que vem de um filho, pois não desejas o meu filho.'
1.36.25
तान् सर्वान् पीडितान् दृष्ट्वा सुरान् सुरपतिस्तदा ।
गमनायोपचक्राम दिशं वरुणपालिताम् ॥ १.३६.२५ ॥
Vendo todos aqueles deuses aflitos, então Indra, senhor dos deuses, pôs-se a caminho da direção protegida por Varuṇa.
1.36.26
स गत्वा तप आतिष्ठत् पार्श्वे तस्योत्तरे गिरेः ।
हिमवत्प्रभवे शृङ्गे सह देव्या महेश्वरः ॥ १.३६.२६ ॥
Tendo ido ao lado norte daquela montanha, nos picos que nascem do Himālaya, Maheśvara praticou austeridades junto com a deusa.
1.36.27
एष ते विस्तरो राम शैलपुत्र्या निवेदितः
गङ्गायाः प्रभवं चैव शृणु मे सहलक्ष्मण ॥ १.३६.२७ ॥
Ó Rāma, este relato detalhado da filha da montanha foi contado a ti. Agora ouve, junto com Lakṣmaṇa, de mim também a origem do Gaṅgā.