رامايانا فالميكي · السارغا 1.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.39.1
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा कथान्ते रघुनन्दनः ।
उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम् ॥ १.३९.१ ॥
لما سمع راما، بهجة الراغوين، كلام فيشفاميترا في ختام الحكاية، فرح فرحا عظيما وقال للحكيم الذي كان يتوهج كالنار:
1.39.2
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथामिमाम् ।
पूर्वजो मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत् ॥ १.३९.२ ॥
ليكن لك التوفيق. أود أن أسمع هذه الحكاية بالتفصيل. أيها البراهمي، كيف أقام جدي القربان؟
1.39.3
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितः ।
विश्वामित्रस्तु काकुत्स्थमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.३९.३ ॥
لما سمع فيشفاميترا كلامه، وقد امتلأ فضولا، قال لراما من نسل كاكوتستها كأنه يبتسم:
1.39.4
श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मनः ।
शंकरश्वशुरो नाम्ना हिमवानिति विश्रुतः ॥ १.३९.४ ॥
اسمع يا راما الحكاية كاملة عن ساغارا عظيم النفس. هيمافات، حمو شانكارا، المشهور بهذا الاسم،
1.39.5
विन्ध्यपर्वतमासाद्य निरीक्षेते परस्परम् ।
तयोर्मध्ये समभवद् यज्ञः स पुरुषोत्तम ॥ १.३९.५ ॥
لما وصلا إلى جبل فينديا تبادلا النظرات؛ وبينهما، يا خير الرجال، قامت تلك القربان.
1.39.6
स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि ।
तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथः ॥ १.३९.६ ॥
تلك البقعة، يا نمر الرجال، مناسبة لشعيرة القربان. ويا راما من نسل كاكوتستها، كان هناك في أثناء تجوال الفرس المحارب العظيم ذو القوس الشديدة.
1.39.7
अंशुमानकरोत् तात सगरस्य मते स्थितः ।
तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासवः ॥ १.३९.७ ॥
فعل ذلك يا بني أَنشومان متمسكًا بمذهب ساغارا. وفي يوم عيد ذلك الطقس اختطف واسافا (إندرا) قربان المضحّي.
1.39.8
राक्षसीं तनुमास्थाय यज्ञियाश्वमपाहरत् ।
ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्नश्वे महात्मनः ॥ १.३९.८ ॥
متّخذًا هيئة الرّاكشاسا، ذهب بالحصان المخصّص للقربان. وبينما كان حصان العظيم الرّوح يُسلب، يا سليل كاكوتستها—
1.39.9
उपाध्यायगणाः सर्वे यजमानमथाब्रुवन् ।
अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वोऽपनीयते ॥ १.३९.९ ॥
فقال جميع الكهنة للمضحّي: «في هذا اليوم الاحتفالي يُساق حصان القربان بسرعة.»
1.39.10
हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश्चैवोपनीयताम् ।
यज्ञच्छिद्रं भवत्येतत् सर्वेषामशिवाय नः ॥ १.३९.१० ॥
«يا سليل كاكوتستها، اقتل اللصّ، وليُعَد الحصان. فهذا يصير خللًا في القربان، ومشؤومًا علينا جميعًا.»
1.39.11
तत् तथा क्रियतां राजन् यज्ञोच्छिद्रः कृतो भवेत् ।
सोपाध्यायवचः श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिवः ॥ १.३९.११ ॥
«أيّها الملك، فليُفعل ذلك، كي لا يحدث خللٌ في القربان.» فلمّا سمع الملك كلام الكهنة في تلك الجمعية—
1.39.12
षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यमेतदुवाच ह ।
गतिं पुत्रा न पश्यामि रक्षसां पुरुषर्षभाः ॥ १.३९.१२ ॥
قال هذه الكلمات لأبنائه الستين ألفًا: «يا خيرة الرجال، لا أرى أثرًا للرّاكشاسا.»
1.39.13
मन्त्रपूतैर्महाभागैरास्थितो हि महाक्रतुः ।
तद् गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका भद्रमस्तु वः ॥ १.३९.१३ ॥
لقد بدأ هذه القربان العظيم الحكماء ذوو الحظ العظيم، المطهَّرون بالتعاويذ. فاذهبوا إذن يا بنيّ وابحثوا. ولْيكن لكم الخير.
1.39.14
समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीमनुगच्छथ ।
एकैकं योजनं पुत्रा विस्तारमभिगच्छत ॥ १.३९.१४ ॥
اجتازوا الأرض كلها المطوَّقة بالبحر. أيها الأبناء، ليتقدم كل منكم على امتداد يوجانا واحد.
1.39.15
यावत् तुरगसंदर्शस्तावत् खनत मेदिनीम् ।
तमेव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया ॥ १.३९.१५ ॥
احفروا الأرض حتى ترَوا الفرس، باحثين عن ذلك السارق بعينه، بأمري.
1.39.16
दीक्षितः पौत्रसहितः सोपाध्यायगणस्त्वहम् ।
इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत् तुरगदर्शनम् ॥ १.३९.१६ ॥
أما أنا، فقد تهيأت بالدِّيكشا، وسأمكث هنا مع أحفادي وجماعة المعلمين حتى يُرى الفرس. ولْيكن لكم الخير.
1.39.17
ते सर्वे हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबलाः ।
जग्मुर्महीतलं राम पितुर्वचनयन्त्रिताः ॥ १.३९.१७ ॥
يا راما! انطلق أولئك الأمراء الأشداء، بقلوب مسرورة ومقيَّدين بكلمة أبيهم، جميعهم إلى سطح الأرض.
1.39.18
गत्वा तु पृथिवीं सर्वामदृष्ट्वा तं महाबलाः ।
योजनायामविस्तारमेकैको धरणीतलम् ।
बिभिदुः पुरुषव्याघ्रा वज्रस्पर्शसमैर्भुजैः ॥ १.३९.१८ ॥
بعد أن جابوا الأرض كلها ولم يروه، شقّ كل واحد من أولئك النمور بين الرجال الأرض طولًا وعرضًا يوجانا بذراعين كلمسة الصاعقة.
1.39.19
शूलैरशनिकल्पैश्च हलैश्चापि सुदारुणैः ।
भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन ॥ १.३९.१९ ॥
قُطعت الأرض فاسوماتي بالرماح والمحاريث الشبيهة بالصواعق والأسلحة الرهيبة، فزأرت، يا بهجة الراغو.
1.39.20
नागानां वध्यमानानामसुराणां च राघव ।
राक्षसानां दुराधर्षं सत्त्वानां निनदोऽभवत् ॥ १.३९.२० ॥
يا راغافا، ارتفع صراخ النَّاغا والأسورا المقتولين، وزئير الرَّاكشاسا الذي لا يُقاوَم وصيحات الكائنات.
1.39.21
योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ।
बिभिदुर्धरणीं राम रसातलमनुत्तमम् ॥ १.३९.२१ ॥
يا بهجة الراغو، يا راما، شقّوا الأرض ستين ألف يوجانا حتى بلغوا الراسـاتالا، العالم السفلي الأسمى.
1.39.22
एवं पर्वतसंबाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजाः ।
खनन्तो नृपशार्दूल सर्वतः परिचक्रमुः ॥ १.३९.२२ ॥
وهكذا، كانوا يحفرون جامبودفيبا المكتظة بالجبال، يا نمر الملوك، والأمراء يطوفون من كل جانب.
1.39.23
ततो देवाः सगन्धर्वाः सासुराः सहपन्नगाः ।
सम्भ्रान्तमनसः सर्वे पितामहमुपागमन् ॥ १.३९.२३ ॥
فجاء الديفا والغاندهاراف والأسورا والنّاغا جميعًا، وقلوبهم مضطربة، إلى الجد براهما.
1.39.24
ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास्तदा ।
ऊचुः परमसंत्रस्ताः पितामहमिदं वचः ॥ १.३९.२४ ॥
فلمّا أرضَوا ذلك العظيم النفس، وقد عبست وجوههم وفزعوا فزعًا شديدًا، قالوا هذه الكلمات للجد.
1.39.25
भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजैः
बहवश्च महात्मानो वध्यन्ते जलचारिणः ॥ १.३९.२५ ॥
أيها الرب الموقر، تُحفر الأرض كلها من قِبل أبناء ساغارا، ويُقتل كثير من الكائنات العظيمة التي تعيش في الماء.