വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.39
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.39.1
विश्वामित्रवचः श्रुत्वा कथान्ते रघुनन्दनः ।
उवाच परमप्रीतो मुनिं दीप्तमिवानलम् ॥ १.३९.१ ॥
വിശ്വാമിത്രന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, കഥയുടെ അവസാനത്തിൽ രഘുനന്ദനൻ അത്യന്തം സന്തോഷിച്ച്, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ തിളങ്ങുന്ന മുനിയോട് പറഞ്ഞു.
1.39.2
श्रोतुमिच्छामि भद्रं ते विस्तरेण कथामिमाम् ।
पूर्वजो मे कथं ब्रह्मन् यज्ञं वै समुपाहरत् ॥ १.३९.२ ॥
നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ; ഈ കഥ വിസ്തരിച്ച് കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മൻ, എന്റെ പൂർവ്വികൻ യാഗം എങ്ങനെ നടത്തി?
1.39.3
तस्य तद् वचनं श्रुत्वा कौतूहलसमन्वितः ।
विश्वामित्रस्तु काकुत्स्थमुवाच प्रहसन्निव ॥ १.३९.३ ॥
അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ വിശ്വാമിത്രൻ കാകുത്സ്ഥനോട് പുഞ്ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
1.39.4
श्रूयतां विस्तरो राम सगरस्य महात्मनः ।
शंकरश्वशुरो नाम्ना हिमवानिति विश्रुतः ॥ १.३९.४ ॥
രാമാ, മഹാത്മാവായ സഗരന്റെ വൃത്താന്തം പൂർണ്ണമായി കേൾക്കൂ. ശങ്കരന്റെ ശ്വശുരൻ, ഹിമവാൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായവൻ,
1.39.5
विन्ध्यपर्वतमासाद्य निरीक्षेते परस्परम् ।
तयोर्मध्ये समभवद् यज्ञः स पुरुषोत्तम ॥ १.३९.५ ॥
വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ എത്തി അവർ പരസ്പരം നോക്കുന്നു. പുരുഷോത്തമാ, അവർക്കിടയിൽ ആ യാഗം നടന്നു.
1.39.6
स हि देशो नरव्याघ्र प्रशस्तो यज्ञकर्मणि ।
तस्याश्वचर्यां काकुत्स्थ दृढधन्वा महारथः ॥ १.३९.६ ॥
നരവ്യാഘ്രാ, ആ ദേശം യാഗകർമ്മത്തിന് പ്രശസ്തമാണ്. കാകുത്സ്ഥാ, അതിന്റെ അശ്വസഞ്ചാരകാലത്ത് ദൃഢധന്വാവായ മഹാരഥൻ (അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു).
1.39.7
अंशुमानकरोत् तात सगरस्य मते स्थितः ।
तस्य पर्वणि तं यज्ञं यजमानस्य वासवः ॥ १.३९.७ ॥
ഹേ തേ, സഗരന്റെ മതത്തിൽ നിലകൊണ്ട് അംശുമാൻ അത് ചെയ്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പർവ്വത്തിൽ യജമാനന്റെ ആ യജ്ഞത്തെ വാസവൻ (ഇന്ദ്രൻ) അപഹരിച്ചു.
1.39.8
राक्षसीं तनुमास्थाय यज्ञियाश्वमपाहरत् ।
ह्रियमाणे तु काकुत्स्थ तस्मिन्नश्वे महात्मनः ॥ १.३९.८ ॥
രാക്ഷസരൂപം ധരിച്ച് അവൻ യജ്ഞാശ്വത്തെ അപഹരിച്ചു. ഹേ കാകുത്സ്ഥ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ അശ്വം അപഹരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ—
1.39.9
उपाध्यायगणाः सर्वे यजमानमथाब्रुवन् ।
अयं पर्वणि वेगेन यज्ञियाश्वोऽपनीयते ॥ १.३९.९ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ ഉപാധ്യായന്മാരും യജമാനനോട് പറഞ്ഞു: 'ഈ പർവ്വദിനത്തിൽ യജ്ഞാശ്വം വേഗത്തിൽ അപഹരിക്കപ്പെടുന്നു.'
1.39.10
हर्तारं जहि काकुत्स्थ हयश्चैवोपनीयताम् ।
यज्ञच्छिद्रं भवत्येतत् सर्वेषामशिवाय नः ॥ १.३९.१० ॥
'ഹേ കാകുത്സ്ഥ, കള്ളനെ വധിക്കൂ; അശ്വം തിരികെ കൊണ്ടുവരട്ടെ. ഇത് യജ്ഞത്തിലെ ദോഷമാകും; നമുക്കെല്ലാവർക്കും അത് അശുഭമാണ്.'
1.39.11
तत् तथा क्रियतां राजन् यज्ञोच्छिद्रः कृतो भवेत् ।
सोपाध्यायवचः श्रुत्वा तस्मिन् सदसि पार्थिवः ॥ १.३९.११ ॥
'രാജാവേ, അപ്രകാരം ചെയ്യട്ടെ; യജ്ഞത്തിന് ഭംഗം വരാതിരിക്കട്ടെ.' ഉപാധ്യായന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ആ സദസ്സിൽ രാജാവ്—
1.39.12
षष्टिं पुत्रसहस्राणि वाक्यमेतदुवाच ह ।
गतिं पुत्रा न पश्यामि रक्षसां पुरुषर्षभाः ॥ १.३९.१२ ॥
അറുപതിനായിരം പുത്രന്മാരോട് അവൻ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു: 'പുരുഷശ്രേഷ്ഠരേ, രാക്ഷസരുടെ ഒരു അടയാളവും ഞാൻ കാണുന്നില്ല.'
1.39.13
मन्त्रपूतैर्महाभागैरास्थितो हि महाक्रतुः ।
तद् गच्छत विचिन्वध्वं पुत्रका भद्रमस्तु वः ॥ १.३९.१३ ॥
മന്ത്രങ്ങളാൽ പവിത്രരായ മഹാഭാഗ്യവാന്മാരായ ഋഷിമാരാൽ ഈ മഹായാഗം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ പോകൂ, മക്കളേ, അന്വേഷിക്കൂ. നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം ഭവിക്കട്ടെ.
1.39.14
समुद्रमालिनीं सर्वां पृथिवीमनुगच्छथ ।
एकैकं योजनं पुत्रा विस्तारमभिगच्छत ॥ १.३९.१४ ॥
സമുദ്രം മാലയായി ചുറ്റിയ ഈ സമസ്ത ഭൂമിയിലും പോകൂ. മക്കളേ, ഓരോരുത്തരും ഓരോ യോജന വിസ്തൃതിയിൽ മുന്നോട്ടു പോകൂ.
1.39.15
यावत् तुरगसंदर्शस्तावत् खनत मेदिनीम् ।
तमेव हयहर्तारं मार्गमाणा ममाज्ञया ॥ १.३९.१५ ॥
കുതിരയെ കാണുന്നതുവരെ ഭൂമി കുഴിക്കൂ. എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം കുതിരയെ അപഹരിച്ചവനെത്തന്നെ അന്വേഷിക്കൂ.
1.39.16
दीक्षितः पौत्रसहितः सोपाध्यायगणस्त्वहम् ।
इह स्थास्यामि भद्रं वो यावत् तुरगदर्शनम् ॥ १.३९.१६ ॥
ഞാൻ ദീക്ഷിതനായി, പൗത്രന്മാരോടും ഉപാധ്യായസംഘത്തോടുമൊപ്പം ഇവിടെത്തന്നെ നിൽക്കും, കുതിരയെ കാണുന്നതുവരെ. നിങ്ങൾക്ക് മംഗളം.
1.39.17
ते सर्वे हृष्टमनसो राजपुत्रा महाबलाः ।
जग्मुर्महीतलं राम पितुर्वचनयन्त्रिताः ॥ १.३९.१७ ॥
രാമാ! സന്തുഷ്ടമനസ്കരായ ആ മഹാബലശാലികളായ രാജകുമാരന്മാരെല്ലാം പിതാവിന്റെ വാക്കുകളാൽ ബന്ധിതരായി ഭൂതലത്തിലേക്കു പോയി.
1.39.18
गत्वा तु पृथिवीं सर्वामदृष्ट्वा तं महाबलाः ।
योजनायामविस्तारमेकैको धरणीतलम् ।
बिभिदुः पुरुषव्याघ्रा वज्रस्पर्शसमैर्भुजैः ॥ १.३९.१८ ॥
ഭൂമി മുഴുവൻ സഞ്ചരിച്ചിട്ടും ആ (കുതിരക്കള്ളനെ) കാണാതെ, ആ മഹാബലശാലികളായ പുരുഷവ്യാഘ്രങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും ഒരു യോജന നീളവും വീതിയുമുള്ള ഭൂതലം വജ്രസ്പർശത്തിനു സമാനമായ തങ്ങളുടെ കരങ്ങളാൽ പിളർന്നു.
1.39.19
शूलैरशनिकल्पैश्च हलैश्चापि सुदारुणैः ।
भिद्यमाना वसुमती ननाद रघुनन्दन ॥ १.३९.१९ ॥
ശൂലങ്ങളാലും ഇടിമിന്നൽ പോലുള്ള കലപ്പകളാലും അതിഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങളാലും പിളർക്കപ്പെട്ട വസുമതി മുഴങ്ങി, ഹേ രഘുനന്ദനാ.
1.39.20
नागानां वध्यमानानामसुराणां च राघव ।
राक्षसानां दुराधर्षं सत्त्वानां निनदोऽभवत् ॥ १.३९.२० ॥
ഹേ രാഘവ, വധിക്കപ്പെടുന്ന നാഗന്മാരുടെയും അസുരന്മാരുടെയും, രാക്ഷസന്മാരുടെ അജയ്യമായ നിലവിളിയും ജീവികളുടെ മുഴക്കവും ഉയർന്നു.
1.39.21
योजनानां सहस्राणि षष्टिं तु रघुनन्दन ।
बिभिदुर्धरणीं राम रसातलमनुत्तमम् ॥ १.३९.२१ ॥
ഹേ രഘുനന്ദനാ, ഹേ രാമാ, അവർ അറുപതിനായിരം യോജന വരെ ഭൂമിയെ പിളർന്ന് ഉത്തമമായ രസാതലം വരെ എത്തി.
1.39.22
एवं पर्वतसंबाधं जम्बूद्वीपं नृपात्मजाः ।
खनन्तो नृपशार्दूल सर्वतः परिचक्रमुः ॥ १.३९.२२ ॥
ഇങ്ങനെ പർവതങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ജംബൂദ്വീപം കുഴിച്ച്, ഹേ നൃപശാർദൂല, രാജകുമാരന്മാർ ചുറ്റും സഞ്ചരിച്ചു.
1.39.23
ततो देवाः सगन्धर्वाः सासुराः सहपन्नगाः ।
सम्भ्रान्तमनसः सर्वे पितामहमुपागमन् ॥ १.३९.२३ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും അസുരന്മാരും പന്നഗങ്ങളും ഉദ്വേഗമനസ്സോടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു.
1.39.24
ते प्रसाद्य महात्मानं विषण्णवदनास्तदा ।
ऊचुः परमसंत्रस्ताः पितामहमिदं वचः ॥ १.३९.२४ ॥
ആ മഹാത്മാവിനെ പ്രസാദിപ്പിച്ച്, വാടിയ മുഖത്തോടെയും അതിഭയത്തോടെയും അവർ പിതാമഹനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.39.25
भगवन् पृथिवी सर्वा खन्यते सगरात्मजैः
बहवश्च महात्मानो वध्यन्ते जलचारिणः ॥ १.३९.२५ ॥
ഭഗവാനേ! സഗരപുത്രന്മാരാൽ ഈ ഭൂമി മുഴുവൻ കുഴിക്കപ്പെടുന്നു; ജലത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന പല മഹാജീവികളും വധിക്കപ്പെടുന്നു.