വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.4.1
प्राप्तराज्यस्य रामस्य वाल्मीकिर्भगवानृषिः ।
चकार चरितं कृत्स्नं विचित्रपदमर्थवत् ॥ १.४.१ ॥
രാജ്യം ലഭിച്ച രാമന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ചരിതം ഭഗവാൻ വാല്മീകി മുനി വിചിത്രപദങ്ങളും അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകളുമുള്ള കാവ്യമായി രചിച്ചു.
1.4.2
चतुर्विंशत्सहस्राणि श्लोकानामुक्तवानृषिः ।
तथा सर्गशतान् पञ्च षट्काण्डानि तथोत्तरम् ॥ १.४.२ ॥
മുനി ഇരുപത്തിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളും അഞ്ഞൂറ് സർഗ്ഗങ്ങളും ആറ് കാണ്ഡങ്ങളും ഉത്തരകാണ്ഡവും അറിയിച്ചു.
1.4.3
कृत्वा तु तन्महाप्राज्ञः सभविष्यं सहोत्तरम् ।
चिन्तयामास को न्वेतत् प्रयुञ्जीयादिति प्रभुः ॥ १.४.३ ॥
മഹാപ്രജ്ഞനായ അദ്ദേഹം ഭാവിയും ഉത്തരകാണ്ഡവുമടക്കം അത് രചിച്ച ശേഷം, ഇത് ആര് പ്രയോഗിക്കണം എന്ന് ചിന്തിച്ചു.
1.4.4
तस्य चिन्तयमानस्य महर्षेर्भावितात्मनः ।
अगृह्णीतां ततः पादौ मुनिवेषौ कुशीलवौ ॥ १.४.४ ॥
ആ ശുദ്ധാത്മാവായ മഹർഷി ചിന്തിച്ചിരിക്കവേ, മുനിവേഷധാരികളായ കുശനും ലവനും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങൾ പിടിച്ചു.
1.4.5
कुशीलवौ तु धर्मज्ञौ राजपुत्रौ यशस्विनौ ।
भ्रातरौ स्वरसंपन्नौ ददर्शाश्रमवासिनौ ॥ १.४.५ ॥
കുശനും ലവനും ധർമ്മജ്ഞരായ, കീർത്തിമാന്മാരായ രാജകുമാരന്മാർ, സഹോദരന്മാർ, മധുരസ്വരമുള്ളവർ; ആശ്രമത്തിൽ വസിക്കുന്നവരായി അദ്ദേഹം കണ്ടു.
1.4.6
स तु मेधाविनौ दृष्ट्वा वेदेषु परिनिष्ठितौ ।
वेदोपबृंह्मणार्थाय तावग्राहयत प्रभुः ॥ १.४.६ ॥
വേദങ്ങളിൽ നിഷ്ഠയുള്ള ആ മേധാവികളായ ഇരുവരെയും കണ്ട്, വേദവ്യാപനത്തിനായി അദ്ദേഹം അവരെ അത് പഠിപ്പിച്ചു.
1.4.7
काव्यं रामायणं कृत्स्नं सीतायाश्चरितं महत् ।
पौलस्त्यवधमित्येवं चकार चरितव्रतः ॥ १.४.७ ॥
വ്രതനിഷ്ഠനായ അദ്ദേഹം സീതയുടെ മഹത്തായ ചരിതവും പൗലസ്ത്യവധവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന സമ്പൂർണ്ണ രാമായണമെന്ന കാവ്യം രചിച്ചു.
1.4.8
पाठ्ये गेये च मधुरं प्रमाणैस्त्रिभिरन्वितम् ।
जातिभिः सप्तभिर्युक्तं तन्त्रीलयसमन्वितम् ॥ १.४.८ ॥
പാരായണത്തിലും ഗാനത്തിലും ഇത് മധുരമാണ്; മൂന്ന് പ്രമാണങ്ങളോടു കൂടിയതും ഏഴ് ജാതികളാൽ യുക്തവും തന്ത്രിയും താളവും ചേർന്നതുമാണ്.
1.4.9
रसैः शृङ्गारकरुणहास्यरौद्रभयानकैः ।
वीरादिभी रसैर्युक्तं काव्यमेतदगायताम् ॥ १.४.९ ॥
ഈ കാവ്യം ശൃംഗാരം, കരുണം, ഹാസ്യം, രൗദ്രം, ഭയാനകം, വീരം തുടങ്ങിയ രസങ്ങളോടു കൂടിയതാണ്; ഇതു ആലപിക്കുവിൻ.
1.4.10
तौ तु गान्धर्वतत्त्वज्ञौ स्थानमूर्च्छनकोविदौ ।
भ्रातरौ स्वरसम्पन्नौ गन्धर्वाविव रूपिणौ ॥ १.४.१० ॥
ആ സഹോദരന്മാർ ഗാന്ധർവതത്ത്വം അറിയുന്നവരും സ്ഥാന-മൂർച്ഛനകളിൽ വിദഗ്ധരും ഇമ്പമുള്ള സ്വരമുള്ളവരും രൂപം ധരിച്ച ഗന്ധർവന്മാരെപ്പോലെയുള്ളവരുമായിരുന്നു.
1.4.11
रूपलक्षणसम्पन्नौ मधुरस्वरभाषिणौ ।
बिम्बादिवोत्थितौ बिम्बौ रामदेहात् तथापरौ ॥ १.४.११ ॥
രൂപലക്ഷണ സമ്പന്നരും മധുരസ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നവരുമായ ആ ഇരുവരും രാമന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് പ്രതിബിംബങ്ങളായി ഉയർന്ന മറ്റു രണ്ടുപേരെപ്പോലെയായിരുന്നു.
1.4.12
तौ राजपुत्रौ कार्त्स्न्येन धर्म्यमाख्यानमुत्तमम् ।
वाचोविधेयं तत्सर्वं कृत्वा काव्यमनिन्दितौ ॥ १.४.१२ ॥
കുറ്റമറ്റ ആ രണ്ടു രാജകുമാരന്മാരും ധർമ്മപൂർണ്ണമായ ഈ ഉത്തമാഖ്യാനമൊക്കെയും പൂർണ്ണമായി ഹൃദിസ്ഥമാക്കി ആ കാവ്യം വാക്കിൽ ഉറപ്പിച്ചു.
1.4.13
ऋषीणां च द्विजातीनां साधूनां च समागमे ।
यथोपदेशं तत्त्वज्ञौ जगतुः सुसमाहितौ ॥ १.४.१३ ॥
ഋഷിമാരും ദ്വിജന്മാരും സാധുക്കളും കൂടിയ സദസ്സിൽ, ഉപദേശപ്രകാരം, തത്ത്വജ്ഞരായ ആ ഇരുവരും ഏകാഗ്രചിത്തരായി പാടി.
1.4.14
महात्मानौ महाभागौ सर्वलक्षणलक्षितौ ।
तौ कदाचित् समेतानामृषीणां भावितात्मनाम् ॥ १.४.१४ ॥
ആ ഇരുവരും മഹാത്മാക്കൾ, മഹാഭാഗ്യവാന്മാർ, സർവ ശുഭലക്ഷണങ്ങളോടും കൂടിയവർ. ഒരിക്കൽ ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ആത്മസംയമികളായ ഋഷിമാരുടെ നടുവിൽ—
1.4.15
मध्ये सभं समीपस्थाविदं काव्यमगायताम् ।
तच्छ्रुत्वा मुनयः सर्वे बाष्पपर्याकुलेक्षणाः ॥ १.४.१५ ॥
സദസ്സിന്റെ നടുവിൽ, അടുത്തുനിന്ന് അവർ ഈ കാവ്യം പാടി. അതു കേട്ട് എല്ലാ മുനിമാരുടെയും കണ്ണുകൾ കണ്ണീരാൽ നിറഞ്ഞു.
1.4.16
साधु साध्विति तावूचुः परं विस्मयमागताः ।
ते प्रीतमनसः सर्वे मुनयो धर्मवत्सलाः ॥ १.४.१६ ॥
"സാധു! സാധു!" എന്നു പറഞ്ഞ് അവരിരുവരെയും അവർ പ്രശംസിച്ചു, മഹാവിസ്മയത്തോടെ. സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ, ധർമ്മപ്രിയരായ എല്ലാ മുനിമാരും—
1.4.17
प्रशशंसुः प्रशस्तव्यौ गायमानौ कुशीलवौ ।
अहो गीतस्य माधुर्यं श्लोकानां च विशेषतः ॥ १.४.१७ ॥
പാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന പ്രശംസാർഹരായ കുശനെയും ലവനെയും അവർ പ്രശംസിച്ചു. അഹോ! ഗാനത്തിന്റെ മാധുര്യം, വിശേഷിച്ച് ശ്ലോകങ്ങളുടെ മാധുര്യം!
1.4.18
चिरनिर्वृत्तमप्येतत् प्रत्यक्षमिव दर्शितम् ।
प्रविश्य तावुभौ सुष्ठु तथाभावमगायताम् ॥ १.४.१८ ॥
വളരെ പണ്ടു നടന്നതാണെങ്കിലും ഇത് കൺമുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷമായി കാണിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയായിരുന്നു. ആ ഇരുവരും ഉള്ളിൽ പ്രവേശിച്ച് ആ ഭാവത്തോടെ നന്നായി പാടി.
1.4.19
सहितौ मधुरं रक्तं सम्पन्नं स्वरसंपदा ।
एवं प्रशस्यमानौ तौ तपः श्लाघ्यैर्महर्षिभिः ॥ १.४.१९ ॥
ഇരുവരും ചേർന്ന് മധുരമായും ഭാവപൂർണ്ണമായും സ്വരസമ്പത്തോടെ പാടി. ഇങ്ങനെ തപസ്സുകൊണ്ട് പ്രശംസാർഹരായ മഹർഷിമാർ അവരെ പ്രശംസിച്ചു.
1.4.20
संरक्ततरमत्यर्थं मधुरं तावगायताम् ।
प्रीतः कश्चिन्मुनिस्ताभ्यां संस्थितः कलशं ददौ ॥ १.४.२० ॥
ഇരുവരും കൂടുതൽ ഭാവപൂർണ്ണമായി, അത്യന്തം മധുരമായി പാടി. സന്തുഷ്ടനായ ഒരു മുനി അവരുടെ മുന്നിൽ നിന്ന് ഒരു കലശം അവർക്ക് നൽകി.
1.4.21
प्रसन्नो वल्कलं कश्चिद् ददौ ताभ्यां महायशाः ।
अन्यः कृष्णाजिनमदाद् यज्ञसूत्रं तथापरः ॥ १.४.२१ ॥
പ്രസന്നനായ ഒരു മഹായശസ്വി മുനി അവർക്ക് വൽക്കലം നൽകി. മറ്റൊരാൾ കൃഷ്ണമൃഗത്തോൽ നൽകി; വേറൊരാൾ യജ്ഞോപവീതം നൽകി.
1.4.22
कश्चित् कमण्डलुं प्रादान्मौञ्जीमन्यो महामुनिः ।
बृसीमन्यस्तदा प्रादात् कौपीनमपरो मुनिः ॥ १.४.२२ ॥
ഒരാൾ കമണ്ഡലു നൽകി; ഒരു മഹാമുനി മൗഞ്ജി അരഞ്ഞാൺ നൽകി. മറ്റൊരാൾ അപ്പോൾ ബൃസി നൽകി; വേറൊരു മുനി കൗപീനം നൽകി.
1.4.23
ताभ्यां ददौ तदा हृष्टः कुठारमपरो मुनिः ।
काषायमपरो वस्त्रं चीरमन्यो ददौ मुनिः ॥ १.४.२३ ॥
അപ്പോൾ സന്തുഷ്ടനായ മറ്റൊരു മുനി അവർക്ക് കോടാലി നൽകി. വേറൊരു മുനി കാഷായ വസ്ത്രം നൽകി; മറ്റൊരാൾ ചീരം നൽകി.
1.4.24
जटाबन्धनमन्यस्तु काष्ठरज्जुं मुदान्वितः ।
यज्ञभाण्डमृषिः कश्चित् काष्ठभारं तथा परः ॥ १.४.२४ ॥
മറ്റൊരു മുനി സന്തോഷത്തോടെ ജടാബന്ധനം നൽകി; വേറൊരാൾ മരക്കയർ നൽകി. ഒരു ഋഷി യജ്ഞപാത്രം നൽകി; മറ്റൊരാൾ വിറകുകെട്ട് നൽകി.
1.4.25
औदुम्बरीं ब्रुसीमन्यः स्वस्ति केचित् तदावदन् ।
आयुष्यमपरे प्राहुर्मुदा तत्र महर्षयः ॥ १.४.२५ ॥
മറ്റൊരാൾ ഔദുംബരീ സമിധകളുടെ കെട്ട് കാണിച്ച് 'സ്വസ്തി' എന്ന് ചിലർ പറഞ്ഞു; മറ്റുള്ളവർ ആയുസ്സ് വർധിക്കട്ടെ എന്ന് സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ മഹർഷിമാർ പറഞ്ഞു.
1.4.26
ददुश्चैवं वरान् सर्वे मुनयः सत्यवादिनः ।
आश्चर्यमिदमाख्यानं मुनिना सम्प्रकीर्तितम् ॥ १.४.२६ ॥
ഇങ്ങനെ സത്യവാദികളായ എല്ലാ മുനിമാരും വരങ്ങൾ നൽകി; മുനിയാൽ ഈ അത്ഭുതകഥ വിശദമായി വിവരിക്കപ്പെട്ടു.
1.4.27
परं कवीनामाधारं समाप्तं च यथाक्रमम् ।
अभिगीतमिदं गीतं सर्वगीतेषु कोविदौ ॥ १.४.२७ ॥
ഈ ഗീതം കവികൾക്ക് പരമമായ ആധാരമാണ്; ഇത് ക്രമപ്രകാരം പൂർത്തിയായി; സർവഗീതങ്ങളിലും നിപുണരായ ആ രണ്ടുപേരും ഇത് ആലപിച്ചു.
1.4.28
आयुष्यं पुष्टिजननं सर्वश्रुतिमनोहरम् ।
प्रशस्यमानौ सर्वत्र कदाचित् तत्र गायकौ ॥ १.४.२८ ॥
ഇത് ആയുസ്സും പോഷണവും നൽകുന്നതാണ്; കേൾക്കുന്ന എല്ലാവരുടെയും മനം കവരുന്നതാണ്; അവിടെ ആ രണ്ടു ഗായകരും എല്ലായിടത്തും പ്രശംസിക്കപ്പെട്ടു.
1.4.29
रथ्यासु राजमार्गेषु ददर्श भरताग्रजः ।
स्ववेश्म चानीय ततो भ्रातरौ स कुशीलवौ ॥ १.४.२९ ॥
ഭരതന്റെ ജ്യേഷ്ഠൻ തെരുവുകളിലും രാജപാതകളിലും അവരെ കണ്ടു; പിന്നീട് ആ രണ്ടു സഹോദരന്മാരായ കുശീലവരെ അദ്ദേഹം സ്വഭവനത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു.
1.4.30
पूजयामास पूजार्हौ रामः शत्रुनिबर्हणः ।
आसीनः काञ्चने दिव्ये स च सिंहासने प्रभुः ॥ १.४.३० ॥
ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന രാമൻ ബഹുമാനാർഹരായ ആ രണ്ടുപേരെയും ആദരിച്ചു; അദ്ദേഹം സ്വർണ്ണനിർമിതമായ ദിവ്യ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുകയായിരുന്നു.
1.4.31
उपोपविष्टैः सचिवैर्भ्रातृभिश्च समन्वितः ।
दृष्ट्वा तु रूपसम्पन्नौ विनीतौ भ्रातरावुभौ ॥ १.४.३१ ॥
അടുത്തിരുന്ന മന്ത്രിമാരും സഹോദരന്മാരും ചുറ്റിയ രാമൻ, രൂപസമ്പന്നരും വിനീതരുമായ ആ ഇരു സഹോദരന്മാരെയും കണ്ടു.
1.4.32
उवाच लक्ष्मणं रामः शत्रुघ्नं भरतं तथा ।
श्रूयतामेतदाख्यानमनयोर्देववर्चसोः ॥ १.४.३२ ॥
രാമൻ ലക്ഷ്മണനോടും ശത്രുഘ്നനോടും ഭരതനോടും പറഞ്ഞു: "ദേവതുല്യതേജസ്സുള്ള ഇവരുടെ ഈ കഥ കേൾക്കുവിൻ."
1.4.33
विचित्रार्थपदं सम्यग्गायकौ समचोदयत् ।
तौ चापि मधुरं रक्तं स्वचित्तायतनिःस्वनम् ॥ १.४.३३ ॥
വിചിത്രമായ അർത്ഥവും പദങ്ങളുമുള്ള ആ കാവ്യം ആ രണ്ടു ഗായകരെ നന്നായി പാടാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു; അവരും മധുരമായി, രസഭാവത്തോടെ, തങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ നിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പാടി.
1.4.34
तन्त्रीलयवदत्यर्थं विश्रुतार्थमगायताम् ।
ह्लादयत् सर्वगात्राणि मनांसि हृदयानि च ।
श्रोत्राश्रयसुखं गेयं तद् बभौ जनसंसदि ॥ १.४.३४ ॥
തന്ത്രിയുടെയും താളത്തിന്റെയും ചേർച്ചയോടെ, അതീവ പ്രസിദ്ധമായ അർത്ഥമുള്ള ആ ഗാനം അവർ പാടി; അത് എല്ലാ അംഗങ്ങളെയും മനസ്സുകളെയും ഹൃദയങ്ങളെയും ആനന്ദിപ്പിച്ച്, ചെവിക്ക് സുഖം നൽകുന്നതായി ആ ജനസദസ്സിൽ ശോഭിച്ചു.
1.4.35
इमौ मुनी पार्थिवलक्षणान्वितौ ।
कुशीलवौ चैव महातपस्विनौ ।
ममापि तद् भूतिकरं प्रचक्षते ।
महानुभावं चरितं निबोधत ॥ १.४.३५ ॥
ഈ രണ്ടു മുനിമാർ, രാജലക്ഷണങ്ങളുള്ളവർ, കുശനും ലവനും, മഹാതപസ്വികളാണ്. ഇത് എനിക്കും ഐശ്വര്യം നൽകുന്നതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു; ഈ മഹാപ്രഭാവ ചരിതം ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക.
1.4.36
ततस्तु तौ रामवचः प्रचोदिता-
वगायतां मार्गविधानसम्पदा ।
स चापि रामः परिषद्गतः शनै-
र्बुभूषयासक्तमना बभूव ह ॥ १.४.३६ ॥
അപ്പോൾ രാമന്റെ വാക്കിനാൽ പ്രേരിതരായ അവർ മാർഗവിധാനത്തിന്റെ സമ്പത്തോടെ പാടി; സദസ്സിലിരുന്ന രാമനും പതുക്കെ, കേൾക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി ലയിച്ചു.