വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महाबलः।
आग्नेयमस्त्रमुद्दिश्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.५६.१ ॥
വസിഷ്ഠൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാബലനായ വിശ്വാമിത്രൻ ആഗ്നേയാസ്ത്രം ലക്ഷ്യമാക്കി 'നിൽക്ക്, നിൽക്ക്' എന്നു പറഞ്ഞു.
1.56.2
ब्रह्मदण्डं समुद्यम्य कालदण्डमिवापरम्।
वसिष्ठो भगवान् क्रोधादिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.५६.२ ॥
മറ്റൊരു കാലദണ്ഡംപോലെ ബ്രഹ്മദണ്ഡം ഉയർത്തി, ഭഗവാൻ വസിഷ്ഠൻ കോപത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.56.3
क्षत्रबन्धो स्थितोऽस्म्येष यद् बलं तद् विदर्शय।
नाशयाम्यद्य ते दर्पं शस्त्रस्य तव गाधिज ॥ १.५६.३ ॥
ക്ഷത്രിയാധമനേ, ഞാൻ ഇതാ നിൽക്കുന്നു; നിന്റെ ബലം എന്തോ അത് കാണിക്കൂ. ഗാധിപുത്രാ, ഇന്ന് നിന്റെ ആയുധങ്ങളുടെ അഹങ്കാരം ഞാൻ നശിപ്പിക്കും.
1.56.4
क्व च ते क्षत्रियबलं क्व च ब्रह्मबलं महत्।
पश्य ब्रह्मबलं दिव्यं मम क्षत्रियपांसन ॥ १.५६.४ ॥
നിന്റെ ക്ഷത്രിയബലം എവിടെ, മഹത്തായ ബ്രഹ്മബലം എവിടെ! ക്ഷത്രിയപാംസനാ, എന്റെ ദിവ്യമായ ബ്രഹ്മബലം കാണൂ.
1.56.5
तस्यास्त्रं गाधिपुत्रस्य घोरमाग्नेयमुत्तमम्।
ब्रह्मदण्डेन तच्छान्तमग्नेर्वेग इवाम्भसा ॥ १.५६.५ ॥
ഗാധിപുത്രന്റെ ആ ഭയങ്കരവും ഉത്തമവുമായ ആഗ്നേയാസ്ത്രം ബ്രഹ്മദണ്ഡത്താൽ ശമിച്ചു; വെള്ളത്താൽ അഗ്നിയുടെ വേഗം ശമിക്കുന്നതുപോലെ.
1.56.6
वारुणं चैव रौद्रं च ऐन्द्रं पाशुपतं तथा।
ऐषीकं चापि चिक्षेप कुपितो गाधिनन्दनः ॥ १.५६.६ ॥
കോപിതനായ ഗാധിനന്ദനൻ വാരുണാസ്ത്രവും രൗദ്രാസ്ത്രവും ഐന്ദ്രാസ്ത്രവും പാശുപതാസ്ത്രവും ഐഷീകാസ്ത്രവും എറിഞ്ഞു.
1.56.7
मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा।
जृम्भणं मादनं चैव संतापनविलापने ॥ १.५६.७ ॥
മാനവം, മോഹനം, ഗാന്ധർവം, സ്വാപനം, ജൃംഭണം, മാദനം, സന്താപനം, വിലാപനം എന്നീ അസ്ത്രങ്ങളും.
1.56.8
शोषणं दारणं चैव वज्रमस्त्रं सुदुर्जयम्।
ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशमेव च ॥ १.५६.८ ॥
ശോഷണം, ദാരണം, അതിദുർജയമായ വജ്രാസ്ത്രം, ബ്രഹ്മപാശം, കാലപാശം, വാരുണപാശം എന്നിവയും.
1.56.9
पिनाकमस्त्रं दयितं शुष्कार्द्रे अशनी तथा।
दण्डास्त्रमथ पैशाचं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.५६.९ ॥
പിനാകാസ്ത്രം, പ്രിയമായ അസ്ത്രം, ഉണങ്ങിയതും നനഞ്ഞതുമായ അശനികൾ, ദണ്ഡാസ്ത്രം, പൈശാചം, ക്രൗഞ്ചാസ്ത്രം എന്നിവയും.
1.56.10
धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च।
वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस्तथा ॥ १.५६.१० ॥
ധർമചക്രം, കാലചക്രം, വിഷ്ണുചക്രം, വായവ്യം, മഥനം, ഹയശിരസ്സ് എന്നീ അസ്ത്രങ്ങളും.
1.56.11
शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा।
वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रमथ दारुणम् ॥ १.५६.११ ॥
രണ്ട് ശക്തികളും കങ്കാലവും മുസലവും എറിഞ്ഞു; വൈദ്യാധരവും മഹാസ്ത്രവും കാലാസ്ത്രവും പിന്നെ ഭയങ്കരമായ അസ്ത്രവും.
1.56.12
त्रिशूलमस्त्रं घोरं च कापालमथ कङ्कणम्।
एतान्यस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन ॥ १.५६.१२ ॥
ത്രിശൂലാസ്ത്രം, ഭയങ്കരം, കാപാലം, പിന്നെ കങ്കണം; രഘുനന്ദനാ, ഈ അസ്ത്രങ്ങളെല്ലാം അദ്ദേഹം എറിഞ്ഞു.
1.56.13
वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तदद्भुतमिवाभवत्।
तानि सर्वाणि दण्डेन ग्रसते ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५६.१३ ॥
ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനിൽ അത് അത്ഭുതമായി തോന്നി. ബ്രഹ്മാവിന്റെ പുത്രൻ തന്റെ ദണ്ഡംകൊണ്ട് അവയെല്ലാം വിഴുങ്ങി.
1.56.14
तेषु शान्तेषु ब्रह्मास्त्रं क्षिप्तवान् गाधिनन्दनः।
तदस्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा देवाः साग्निपुरोगमाः ॥ १.५६.१४ ॥
അവ ശാന്തമായപ്പോൾ ഗാധിയുടെ പുത്രൻ ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു. ഉയർത്തപ്പെട്ട ആ അസ്ത്രം കണ്ട് അഗ്നി മുതലായ ദേവന്മാർ ഭയന്നു.
1.56.15
देवर्षयश्च सम्भ्रान्ता गन्धर्वाः समहोरगाः।
त्रैलोक्यमासीत् संत्रस्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते ॥ १.५६.१५ ॥
ദേവർഷിമാരും പരിഭ്രമിച്ചു; ഗന്ധർവന്മാരും മഹാനാഗങ്ങളോടൊപ്പം ഭ്രാന്തരായി. ബ്രഹ്മാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ത്രിലോകവും ഭയന്നു.
1.56.16
तदप्यस्त्रं महाघोरं ब्राह्मं ब्राह्मेण तेजसा।
वसिष्ठो ग्रसते सर्वं ब्रह्मदण्डेन राघव ॥ १.५६.१६ ॥
ആ മഹാഘോരമായ ബ്രാഹ്മാസ്ത്രവും, രാഘവാ, ബ്രഹ്മതേജസ്സാൽ വസിഷ്ഠൻ ബ്രഹ്മദണ്ഡംകൊണ്ട് എല്ലാം വിഴുങ്ങി.
1.56.17
ब्रह्मास्त्रं ग्रसमानस्य वसिष्ठस्य महात्मनः।
त्रैलोक्यमोहनं रौद्रं रूपमासीत् सुदारुणम् ॥ १.५६.१७ ॥
ബ്രഹ്മാസ്ത്രം വിഴുങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്ന മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ രൂപം ത്രിലോകത്തെയും മോഹിപ്പിക്കുന്നതും ഭയങ്കരവും അതിദാരുണവുമായി.
1.56.18
रोमकूपेषु सर्वेषु वसिष्ठस्य महात्मनः।
मरीच्य इव निष्पेतुरग्नेर्धूमाकुलार्चिषः ॥ १.५६.१८ ॥
മഹാത്മാവായ വസിഷ്ഠന്റെ എല്ലാ രോമകൂപങ്ങളിൽനിന്നും പുകയാൽ മൂടിയ ജ്വാലകളുടെ അഗ്നിരശ്മികൾപോലെ പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു.
1.56.19
प्राज्वलद् ब्रह्मदण्डश्च वसिष्ठस्य करोद्यतः।
विधूम इव कालाग्नेर्यमदण्ड इवापरः ॥ १.५६.१९ ॥
വസിഷ്ഠന്റെ കയ്യിലുയർത്തിയ ബ്രഹ്മദണ്ഡം ജ്വലിച്ചു; പുകയില്ലാത്ത കാലാഗ്നി പോലെയും മറ്റൊരു യമദണ്ഡം പോലെയും ആയിരുന്നു.
1.56.20
ततोऽस्तुवन् मुनिगणा वसिष्ठं जपतां वरम्।
अमोघं ते बलं ब्रह्मंस्तेजो धारय तेजसा ॥ १.५६.२० ॥
അപ്പോൾ മുനിഗണങ്ങൾ ജപിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ വസിഷ്ഠനെ സ്തുതിച്ചു: ബ്രഹ്മൻ, നിന്റെ ബലം അമോഘമാണ്; നിന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് അതിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തുക.
1.56.21
निगृहीतस्त्वया ब्रह्मन् विश्वामित्रो महाबलः।
अमोघं ते बलं श्रेष्ठ लोकाः सन्तु गतव्यथाः ॥ १.५६.२१ ॥
ബ്രഹ്മൻ, നീ മഹാബലനായ വിശ്വാമിത്രനെ തടഞ്ഞു; ശ്രേഷ്ഠനേ, നിന്റെ ബലം അമോഘമാണ്; ലോകങ്ങൾ ദുഃഖരഹിതമാകട്ടെ.
1.56.22
एवमुक्तो महातेजाः शमं चक्रे महाबलः।
विश्वामित्रो विनिकृतो विनिःश्वस्येदमब्रवीत् ॥ १.५६.२२ ॥
ഇങ്ങനെ പറയപ്പെട്ട മഹാതേജസ്വിയും മഹാബലനുമായ വിശ്വാമിത്രൻ ശാന്തനായി; എന്നാൽ അപമാനിതനായി ദീർഘമായി നെടുവീർപ്പിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.56.23
धिग् बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजोबलं बलम्।
एकेन ब्रह्मदण्डेन सर्वास्त्राणि हतानि मे ॥ १.५६.२३ ॥
ക്ഷത്രിയബലത്തിന് ധിക്കാരം! ബ്രഹ്മതേജസ്സിന്റെ ബലമാണ് യഥാർത്ഥ ബലം. ഒറ്റ ബ്രഹ്മദണ്ഡംകൊണ്ട് എന്റെ എല്ലാ അസ്ത്രങ്ങളും നശിച്ചു.
1.56.24
तदेतत् प्रसमीक्ष्याहं प्रसन्नेन्द्रियमानसः।
तपो महत् समास्थास्ये यद् वै ब्रह्मत्वकारणम् ॥ १.५६.२४ ॥
ഇതു നന്നായി ആലോചിച്ച്, പ്രസന്നമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങളും മനസ്സുമായി, ബ്രാഹ്മണത്വത്തിന്റെ കാരണമായ മഹത്തായ തപസ്സ് ഞാൻ അനുഷ്ഠിക്കും.