வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.56
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.56.1
एवमुक्तो वसिष्ठेन विश्वामित्रो महाबलः।
आग्नेयमस्त्रमुद्दिश्य तिष्ठ तिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.५६.१ ॥
வசிஷ்டரின் இவ்வாறு கூறலுக்குப் பின், மகாபலசாலியான விசுவாமித்திரர் ஆக்னேய அஸ்திரத்தை இலக்கு வைத்து 'நில், நில்' என்றார்.
1.56.2
ब्रह्मदण्डं समुद्यम्य कालदण्डमिवापरम्।
वसिष्ठो भगवान् क्रोधादिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.५६.२ ॥
காலதண்டத்தைப் போன்ற மற்றொரு பிரம்மதண்டத்தை உயர்த்தி, பகவான் வசிஷ்டர் கோபத்துடன் இவ்வார்த்தையைக் கூறினார்.
1.56.3
क्षत्रबन्धो स्थितोऽस्म्येष यद् बलं तद् विदर्शय।
नाशयाम्यद्य ते दर्पं शस्त्रस्य तव गाधिज ॥ १.५६.३ ॥
கீழ்த்தர க்ஷத்திரியனே, நான் இங்கே நிற்கிறேன்; உன் பலம் எதுவோ அதைக் காட்டு. கௌசிக மகனே, இன்று உன் ஆயுதங்களின் கர்வத்தை அழிப்பேன்.
1.56.4
क्व च ते क्षत्रियबलं क्व च ब्रह्मबलं महत्।
पश्य ब्रह्मबलं दिव्यं मम क्षत्रियपांसन ॥ १.५६.४ ॥
உன் க்ஷத்திரிய பலம் எங்கே, பெரிய பிரம்ம பலம் எங்கே! க்ஷத்திரிய-பாம்சனா, என் தெய்வீக பிரம்ம பலத்தைப் பார்.
1.56.5
तस्यास्त्रं गाधिपुत्रस्य घोरमाग्नेयमुत्तमम्।
ब्रह्मदण्डेन तच्छान्तमग्नेर्वेग इवाम्भसा ॥ १.५६.५ ॥
கௌசிகனின் அந்த பயங்கரமான, உயர்ந்த ஆக்னேய அஸ்திரம் பிரம்மதண்டத்தால் தணிந்தது; நீரால் நெருப்பின் வேகம் தணிவது போல.
1.56.6
वारुणं चैव रौद्रं च ऐन्द्रं पाशुपतं तथा।
ऐषीकं चापि चिक्षेप कुपितो गाधिनन्दनः ॥ १.५६.६ ॥
கோபமடைந்த கௌசிகன் வருண அஸ்திரம், ருத்ர அஸ்திரம், இந்திர அஸ்திரம், பாசுபத அஸ்திரம், மேலும் ஐஷீக அஸ்திரத்தையும் ஏவினான்.
1.56.7
मानवं मोहनं चैव गान्धर्वं स्वापनं तथा।
जृम्भणं मादनं चैव संतापनविलापने ॥ १.५६.७ ॥
மானவம், மோகனம், கந்தர்வம், ஸ்வாபனம், ஜ்ரும்பணம், மாதனம், சந்தாபனம், விலாபனம் ஆகிய அஸ்திரங்களையும்.
1.56.8
शोषणं दारणं चैव वज्रमस्त्रं सुदुर्जयम्।
ब्रह्मपाशं कालपाशं वारुणं पाशमेव च ॥ १.५६.८ ॥
சோஷணம், தாரணம், மிகவும் வெல்லுதற்கரிய வஜ்ராஸ்திரம், பிரம்மபாசம், காலபாசம், வாருணபாசம் ஆகியவற்றையும்.
1.56.9
पिनाकमस्त्रं दयितं शुष्कार्द्रे अशनी तथा।
दण्डास्त्रमथ पैशाचं क्रौञ्चमस्त्रं तथैव च ॥ १.५६.९ ॥
பினாகாஸ்திரம், பிரியமான அஸ்திரம், உலர்ந்தது மற்றும் ஈரமானது என்ற அசனிகள், தண்டாஸ்திரம், பைசாசம், கிரௌஞ்சாஸ்திரம் ஆகியவற்றையும்.
1.56.10
धर्मचक्रं कालचक्रं विष्णुचक्रं तथैव च।
वायव्यं मथनं चैव अस्त्रं हयशिरस्तथा ॥ १.५६.१० ॥
தர்மசக்ரம், காலசக்ரம், விஷ்ணுசக்ரம், வாயவ்யம், மதனம் மற்றும் ஹயசிரஸ் ஆகிய அஸ்திரங்களையும்.
1.56.11
शक्तिद्वयं च चिक्षेप कङ्कालं मुसलं तथा।
वैद्याधरं महास्त्रं च कालास्त्रमथ दारुणम् ॥ १.५६.११ ॥
இரண்டு சக்திகளையும், கங்காலம், முசலம் ஆகியவற்றையும் எய்தார்; வைத்யாதரம், மகாஸ்திரம், காலாஸ்திரம், பின்னர் கொடிய அஸ்திரத்தையும்.
1.56.12
त्रिशूलमस्त्रं घोरं च कापालमथ कङ्कणम्।
एतान्यस्त्राणि चिक्षेप सर्वाणि रघुनन्दन ॥ १.५६.१२ ॥
முத்தலை அஸ்திரம், கொடியது, கபாலம், பின்னர் கங்கணம்; ரகுநந்தனா, இந்த அனைத்து அஸ்திரங்களையும் அவர் எய்தார்.
1.56.13
वसिष्ठे जपतां श्रेष्ठे तदद्भुतमिवाभवत्।
तानि सर्वाणि दण्डेन ग्रसते ब्रह्मणः सुतः ॥ १.५६.१३ ॥
ஜபம் செய்பவர்களில் சிறந்தவரான வசிஷ்டரிடம் அது அற்புதமாக நிகழ்ந்தது. பிரம்மாவின் மகன் தன் தண்டத்தால் அவை அனைத்தையும் விழுங்கினார்.
1.56.14
तेषु शान्तेषु ब्रह्मास्त्रं क्षिप्तवान् गाधिनन्दनः।
तदस्त्रमुद्यतं दृष्ट्वा देवाः साग्निपुरोगमाः ॥ १.५६.१४ ॥
அவை அடங்கியபோது காதியின் மகன் பிரம்மாஸ்திரத்தை ஏவினான். ஓங்கி எழுந்த அந்த அஸ்திரத்தைக் கண்டு அக்னி தலைமையிலான தேவர்கள் கலங்கினர்.
1.56.15
देवर्षयश्च सम्भ्रान्ता गन्धर्वाः समहोरगाः।
त्रैलोक्यमासीत् संत्रस्तं ब्रह्मास्त्रे समुदीरिते ॥ १.५६.१५ ॥
தேவரிஷிகளும் கலங்கினர்; கந்தர்வர்களும் பெரும் நாகங்களுடன் கலங்கினர். பிரம்மாஸ்திரம் ஏவப்பட்டபோது மூவுலகும் அஞ்சியது.
1.56.16
तदप्यस्त्रं महाघोरं ब्राह्मं ब्राह्मेण तेजसा।
वसिष्ठो ग्रसते सर्वं ब्रह्मदण्डेन राघव ॥ १.५६.१६ ॥
அந்த மிகக் கொடிய பிரம்ம அஸ்திரத்தையும், ராகவா, பிரம்ம தேஜஸால் வசிஷ்டர் தம் பிரம்மதண்டத்தால் முழுவதையும் விழுங்கினார்.
1.56.17
ब्रह्मास्त्रं ग्रसमानस्य वसिष्ठस्य महात्मनः।
त्रैलोक्यमोहनं रौद्रं रूपमासीत् सुदारुणम् ॥ १.५६.१७ ॥
பிரம்மாஸ்திரத்தை விழுங்கிக்கொண்டிருந்த மகாத்மா வசிஷ்டரின் உருவம் மூவுலகையும் மயக்கும், பயங்கரமான, மிகக் கொடுமையானதாக ஆயிற்று.
1.56.18
रोमकूपेषु सर्वेषु वसिष्ठस्य महात्मनः।
मरीच्य इव निष्पेतुरग्नेर्धूमाकुलार्चिषः ॥ १.५६.१८ ॥
மகாத்மா வசிஷ்டரின் உடலின் எல்லா மயிர்க்கால்களிலிருந்தும், புகையால் சூழ்ந்த தீச்சுடர்களின் கதிர்கள் போல் ஒளி வெளிப்பட்டது.
1.56.19
प्राज्वलद् ब्रह्मदण्डश्च वसिष्ठस्य करोद्यतः।
विधूम इव कालाग्नेर्यमदण्ड इवापरः ॥ १.५६.१९ ॥
வசிஷ்டரின் கையில் உயர்த்தப்பட்ட பிரம்மதண்டம் ஒளிர்ந்தது; புகையற்ற காலாக்னியைப் போலவும், மற்றொரு யமதண்டம் போலவும் இருந்தது.
1.56.20
ततोऽस्तुवन् मुनिगणा वसिष्ठं जपतां वरम्।
अमोघं ते बलं ब्रह्मंस्तेजो धारय तेजसा ॥ १.५६.२० ॥
அப்போது முனிக்கூட்டங்கள் ஜபிப்போரில் சிறந்த வசிஷ்டரைத் துதித்தனர்: பிரம்மரே, உமது பலம் வீண்போகாதது; உமது தேஜஸால் அதைத் தாங்குங்கள்.
1.56.21
निगृहीतस्त्वया ब्रह्मन् विश्वामित्रो महाबलः।
अमोघं ते बलं श्रेष्ठ लोकाः सन्तु गतव्यथाः ॥ १.५६.२१ ॥
பிரம்மரே, நீர் மகாபலசாலியான விசுவாமித்திரரைத் தடுத்து நிறுத்தினீர்; சிறந்தவரே, உமது பலம் வீண்போகாதது; உலகங்கள் துன்பமற்றிருக்கட்டும்.
1.56.22
एवमुक्तो महातेजाः शमं चक्रे महाबलः।
विश्वामित्रो विनिकृतो विनिःश्वस्येदमब्रवीत् ॥ १.५६.२२ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகாதேஜஸ்வியும் மகாபலசாலியுமான விசுவாமித்திரர் அமைதி கொண்டார்; ஆனால் அவமதிக்கப்பட்டு பெருமூச்சு விட்டு இவ்வாறு கூறினார்.
1.56.23
धिग् बलं क्षत्रियबलं ब्रह्मतेजोबलं बलम्।
एकेन ब्रह्मदण्डेन सर्वास्त्राणि हतानि मे ॥ १.५६.२३ ॥
க்ஷத்திரிய பலத்திற்கு இகழ்ச்சி! பிரம்ம தேஜஸின் பலமே உண்மையான பலம். ஒரே பிரம்மதண்டத்தால் என் அனைத்து அஸ்திரங்களும் அழிந்தன.
1.56.24
तदेतत् प्रसमीक्ष्याहं प्रसन्नेन्द्रियमानसः।
तपो महत् समास्थास्ये यद् वै ब्रह्मत्वकारणम् ॥ १.५६.२४ ॥
இதை நன்கு ஆராய்ந்து, அமைதியான புலன்களும் மனமும் கொண்டவனாக, பிராமணத்துவத்திற்குக் காரணமான அந்தப் பெரிய தவத்தை நான் மேற்கொள்வேன்.