Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 1.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.66.1
ततः प्रभाते विमले कृतकर्मा नराधिपः।
विश्वामित्रं महात्मानमाजुहाव सराघवम् ॥ १.६६.१ ॥
Dann, im klaren Morgenlicht, rief der König, nachdem er seine Pflichten erfüllt hatte, den großherzigen Viśvāmitra zusammen mit den beiden Rāghavas herbei.
1.66.2
तमर्चयित्वा धर्मात्मा शास्त्रदृष्टेन कर्मणा।
राघवौ च महात्मानौ तदा वाक्यमुवाच ह ॥ १.६६.२ ॥
Nachdem der gerechte König ihn gemäß dem von den Schriften vorgeschriebenen Ritus geehrt hatte, sprach er diese Worte zu den großherzigen Rāghavas.
1.66.3
भगवन् स्वागतं तेऽस्तु किं करोमि तवानघ।
भवानाज्ञापयतु मामाज्ञाप्यो भवता ह्यहम् ॥ १.६६.३ ॥
Verehrter Herr, seid willkommen. Makelloser, was soll ich für Euch tun? Möge Eure Ehrwürden mir befehlen; ich bin einer, der Euren Befehlen zu gehorchen hat.
1.66.4
एवमुक्तः स धर्मात्मा जनकेन महात्मना।
प्रत्युवाच मुनिश्रेष्ठो वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १.६६.४ ॥
So angesprochen von dem großherzigen Janaka, antwortete der gerechte Viśvāmitra, der beste der Weisen und in der Rede geschickt.
1.66.5
पुत्रौ दशरथस्येमौ क्षत्रियौ लोकविश्रुतौ।
द्रष्टुकामौ धनुःश्रेष्ठं यदेतत्त्वयि तिष्ठति ॥ १.६६.५ ॥
Diese beiden sind Söhne Daśarathas, kriegerische Prinzen, in den Welten berühmt. Sie wünschen den besten Bogen zu sehen, der in Eurem Besitz steht.
1.66.6
एतद् दर्शय भद्रं ते कृतकामौ नृपात्मजौ।
दर्शनादस्य धनुषो यथेष्टं प्रतियास्यतः ॥ १.६६.६ ॥
Möge Euch Glück begleiten; zeigt ihnen diesen Bogen. Nachdem sie diesen Bogen gesehen haben, werden diese Prinzen, mit erfülltem Wunsch, zurückkehren, wie sie es wünschen.
1.66.7
एवमुक्तस्तु जनकः प्रत्युवाच महामुनिम्।
श्रूयतामस्य धनुषो यदर्थमिह तिष्ठति ॥ १.६६.७ ॥
So angesprochen antwortete Janaka dem großen Weisen: "Höre den Grund, weshalb dieser Bogen hier steht."
1.66.8
देवरात इति ख्यातो निमेर्ज्येष्ठो महीपतिः।
न्यासोऽयं तस्य भगवन् हस्ते दत्तो महात्मनः ॥ १.६६.८ ॥
"O Ehrwürdiger, es gab einen berühmten König namens Devarāta, den ältesten Sohn Nimis. Dieser Bogen wurde diesem großmütigen Mann als Pfand in die Hand gegeben."
1.66.9
दक्षयज्ञवधे पूर्वं धनुरायम्य वीर्यवान्।
विध्वंस्य त्रिदशान् रोषात् सलीलमिदमब्रवीत् ॥ १.६६.९ ॥
"Einst, bei der Vernichtung des Opfers Dakṣas, spannte der Mächtige diesen Bogen, zerschmetterte die Götter im Zorn und sprach spielerisch diese Worte."
1.66.10
यस्माद् भागार्थिनो भागं नाकल्पयत मे सुराः।
वरांगानि महार्हाणि धनुषा शातयामि वः ॥ १.६६.१० ॥
"Ihr Götter, die ihr einen Anteil suchtet, da ihr mir keinen Anteil zugewiesen habt, werde ich mit diesem Bogen eure vortrefflichen, überaus kostbaren Glieder abschneiden."
1.66.11
ततो विमनसः सर्वे देवा वै मुनिपुंगव।
प्रसादयन्त देवेशं तेषां प्रीतोऽभवद् भवः ॥ १.६६.११ ॥
"Da bemühten sich alle Götter, niedergeschlagen, o bester der Weisen, den Herrn der Götter zu besänftigen; und Bhava wurde mit ihnen zufrieden."
1.66.12
प्रीतियुक्तस्तु सर्वेषां ददौ तेषां महात्मनाम्।
तदेतद् देवदेवस्य धनूरत्नं महात्मनः ॥ १.६६.१२ ॥
Zufrieden gab er diesen großmütigen Männern allen jenes Juwel der Bögen des Gottes der Götter.
1.66.13
न्यासभूतं तदा न्यस्तमस्माकं पूर्वजे विभौ।
अथ मे कृषतः क्षेत्रं लांगलादुत्थिता ततः ॥ १.६६.१३ ॥
Jener Bogen wurde damals unseren Vorfahren als Pfand anvertraut, dem mächtigen Herrn gehörend. Dann, als ich das Feld pflügte, erhob sie sich aus der Furche des Pfluges.
1.66.14
क्षेत्रं शोधयता लब्धा नाम्ना सीतेति विश्रुता।
भूतलादुत्थिता सा तु व्यवर्धत ममात्मजा ॥ १.६६.१४ ॥
Sie, die ich beim Bestellen des Feldes fand, wurde unter dem Namen Sītā berühmt. Meine Tochter, aus der Erde erstanden, wuchs heran.
1.66.15
वीर्यशुल्केति मे कन्या स्थापितेयमयोनिजा।
भूतलादुत्थितां तां तु वर्धमानां ममात्मजाम् ॥ १.६६.१५ ॥
Diese meine Tochter, deren Brautpreis Tapferkeit ist, wurde so bestimmt: nicht aus einem Schoß geboren, sondern ohne Mutterleib erschienen. Für meine aus der Erde erstandene, heranwachsende Tochter setzte ich diese Bedingung.
1.66.16
वरयामासुरागत्य राजानो मुनिपुंगव।
तेषां वरयतां कन्यां सर्वेषां पृथिवीक्षिताम् ॥ १.६६.१६ ॥
O bester der Weisen, Könige kamen und baten um ihre Hand. Alle diese Herrscher der Erde begehrten jene Jungfrau.
1.66.17
वीर्यशुल्केति भगवन् न ददामि सुतामहम्।
ततः सर्वे नृपतयः समेत्य मुनिपुंगव ॥ १.६६.१७ ॥
Indem ich sage: »Ihr Brautpreis ist Tapferkeit«, o Ehrwürdiger, gebe ich meine Tochter nicht her. Dann, o bester der Weisen, versammelten sich alle diese Könige.
1.66.18
मिथिलामप्युपागम्य वीर्यं जिज्ञासवस्तदा।
तेषां जिज्ञासमानानां शैवं धनुरुपाहृतम् ॥ १.६६.१८ ॥
Auch nach Mithilā gekommen, wollten sie seine Tapferkeit erproben; da wurde für jene, die sie prüfen wollten, der Bogen Śivas herbeigebracht.
1.66.19
न शेकुर्ग्रहणे तस्य धनुषस्तोलनेऽपि वा।
तेषां वीर्यवतां वीर्यमल्पं ज्ञात्वा महामुने ॥ १.६६.१९ ॥
O großer Weiser, sie vermochten den Bogen weder zu heben noch zu spannen; da sie die Kraft jener Starken als gering erkannten,
1.66.20
प्रत्याख्याता नृपतयस्तन्निबोध तपोधन।
ततः परमकोपेन राजानो मुनिपुंगव ॥ १.६६.२० ॥
O Asket, jene Könige wurden abgewiesen; merke dir dies. Dann, o bester der Weisen, die Könige, von großem Zorn erfüllt,
1.66.21
अरुन्धन् मिथिलां सर्वे वीर्यसंदेहमागताः।
आत्मानमवधूतं मे विज्ञाय नृपपुंगवाः ॥ १.६६.२१ ॥
alle kamen, um Mithilā zu belagern, ihren eigenen Mut in Zweifel ziehend; da sie wussten, dass ich gedemütigt worden war, o beste der Könige,
1.66.22
रोषेण महताविष्टाः पीडयन् मिथिलां पुरीम्।
ततः संवत्सरे पूर्णे क्षयं यातानि सर्वशः ॥ १.६६.२२ ॥
von großem Zorn ergriffen, bedrängten sie die Stadt Mithilā; dann, als das Jahr vollendet war, war alles völlig vernichtet,
1.66.23
साधनानि मुनिश्रेष्ठ ततोऽहं भृशदुःखितः।
ततो देवगणान् सर्वांस्तपसाहं प्रसादयम् ॥ १.६६.२३ ॥
o bester der Weisen, meine Heere wurden vernichtet, und ich war tief betrübt; dann besänftigte ich durch die Kraft der Askese alle Scharen der Götter,
1.66.24
ददुश्च परमप्रीताश्चतुरंगबलं सुराः।
ततो भग्ना नृपतयो हन्यमाना दिशो ययुः ॥ १.६६.२४ ॥
und die sehr erfreuten Götter gaben ein vierfaches Heer; dann flohen die Könige, geschlagen und niedergeworfen, in alle Richtungen,
1.66.25
अवीर्या वीर्यसंदिग्धाः सामात्याः पापकारिणः।
तदेतन्मुनिशार्दूल धनुः परमभास्वरम् ॥ १.६६.२५ ॥
O Tiger unter den Weisen, die kraftlosen Könige, an ihrer eigenen Stärke zweifelnd, samt ihren Ministern, die Übeltäter, konnten ihn nicht heben; dieser Bogen ist überaus strahlend.
1.66.26
रामलक्ष्मणयोश्चापि दर्शयिष्यामि सुव्रत।
यद्यस्य धनुषो रामः कुर्यादारोपणं मुने।
सुतामयोनिजां सीतां दद्यां दाशरथेरहम् ॥ १.६६.२६ ॥
O du mit den edlen Gelübden, auch Rāma und Lakṣmaṇa werde ich ihn zeigen. O Weiser, wenn Rāma diesen Bogen spannt, werde ich meine Tochter Sītā, nicht aus dem Schoß geboren, dem Sohn Daśarathas, Rāma, geben.