வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 1.66
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.66.1
ततः प्रभाते विमले कृतकर्मा नराधिपः।
विश्वामित्रं महात्मानमाजुहाव सराघवम् ॥ १.६६.१ ॥
பின்னர் தெளிந்த விடியற்காலையில், கடமைகளை முடித்த அரசன் மகாத்மா விசுவாமித்திரரையும் ராகவர்களையும் அழைத்தான்.
1.66.2
तमर्चयित्वा धर्मात्मा शास्त्रदृष्टेन कर्मणा।
राघवौ च महात्मानौ तदा वाक्यमुवाच ह ॥ १.६६.२ ॥
அந்த தர்மாத்மா அவரை சாத்திரப்படி வழிபட்டு, பின்னர் மகாத்மாவான ராகவர்களிடமும் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.66.3
भगवन् स्वागतं तेऽस्तु किं करोमि तवानघ।
भवानाज्ञापयतु मामाज्ञाप्यो भवता ह्यहम् ॥ १.६६.३ ॥
பகவானே, உங்களுக்கு வரவேற்பு. குற்றமற்றவரே, உங்களுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்? தாங்கள் எனக்கு கட்டளையிடுங்கள், நான் தங்களால் ஆணையிடப்படத் தக்கவன்.
1.66.4
एवमुक्तः स धर्मात्मा जनकेन महात्मना।
प्रत्युवाच मुनिश्रेष्ठो वाक्यं वाक्यविशारदः ॥ १.६६.४ ॥
மகாத்மா ஜனகர் இவ்வாறு கூறியதும், தர்மாத்மாவும், முனிவர்களில் சிறந்தவரும், சொல்வன்மையில் வல்லவருமான விசுவாமித்திரர் பதிலளித்தார்.
1.66.5
पुत्रौ दशरथस्येमौ क्षत्रियौ लोकविश्रुतौ।
द्रष्टुकामौ धनुःश्रेष्ठं यदेतत्त्वयि तिष्ठति ॥ १.६६.५ ॥
இவ்விருவரும் தசரதனின் புதல்வர்கள்; க்ஷத்திரியர்கள், உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள். உங்களிடம் இருக்கும் இந்தச் சிறந்த வில்லைக் காண விரும்புகிறார்கள்.
1.66.6
एतद् दर्शय भद्रं ते कृतकामौ नृपात्मजौ।
दर्शनादस्य धनुषो यथेष्टं प्रतियास्यतः ॥ १.६६.६ ॥
உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும். இந்த வில்லைக் காட்டுங்கள். இவ்வில்லைக் கண்டதும், இளவரசர்கள் தங்கள் விருப்பம் நிறைவேறி விரும்பியவாறு திரும்பிச் செல்வார்கள்.
1.66.7
एवमुक्तस्तु जनकः प्रत्युवाच महामुनिम्।
श्रूयतामस्य धनुषो यदर्थमिह तिष्ठति ॥ १.६६.७ ॥
இவ்வாறு கூறப்பட்டதும் ஜனகன் அந்த மகாமுனிவரிடம் மறுமொழி கூறினான்: "இங்கு இந்த வில் எதற்காக வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பதைக் கேளுங்கள்."
1.66.8
देवरात इति ख्यातो निमेर्ज्येष्ठो महीपतिः।
न्यासोऽयं तस्य भगवन् हस्ते दत्तो महात्मनः ॥ १.६६.८ ॥
"பகவானே! நிமியின் மூத்த மகனாகிய தேவராதன் என்ற புகழ்பெற்ற அரசன் இருந்தான். இந்த வில் அந்த மகாத்மாவின் கையில் அமானதாக ஒப்படைக்கப்பட்டது."
1.66.9
दक्षयज्ञवधे पूर्वं धनुरायम्य वीर्यवान्।
विध्वंस्य त्रिदशान् रोषात् सलीलमिदमब्रवीत् ॥ १.६६.९ ॥
"முன்பு தக்ஷனின் யாகம் அழிக்கப்பட்ட போது, வீரனாகிய அவன் இந்த வில்லை வளைத்து, கோபத்துடன் தேவர்களை அழித்து, விளையாட்டாக இவ்வாறு கூறினான்."
1.66.10
यस्माद् भागार्थिनो भागं नाकल्पयत मे सुराः।
वरांगानि महार्हाणि धनुषा शातयामि वः ॥ १.६६.१० ॥
"பங்கு விரும்பிய தேவர்களே, எனக்குப் பங்கை நீங்கள் ஒதுக்கவில்லை. ஆதலால் இந்த வில்லால் உங்கள் சிறந்த, மிக விலையுயர்ந்த அங்கங்களை வெட்டுவேன்."
1.66.11
ततो विमनसः सर्वे देवा वै मुनिपुंगव।
प्रसादयन्त देवेशं तेषां प्रीतोऽभवद् भवः ॥ १.६६.११ ॥
"அதன்பின் தேவர்கள் அனைவரும் மனம் வாடி, முனிவர்களில் சிறந்தவரே, தேவதேவனைப் பணிந்து சாந்தப்படுத்தினர்; பவன் அவர்களிடம் மகிழ்ச்சியடைந்தான்."
1.66.12
प्रीतियुक्तस्तु सर्वेषां ददौ तेषां महात्मनाम्।
तदेतद् देवदेवस्य धनूरत्नं महात्मनः ॥ १.६६.१२ ॥
மகிழ்ச்சியடைந்து அவன் அந்த மகாத்மாக்கள் அனைவருக்கும் தேவதேவனின் அந்த வில்லாகிய ரத்தினத்தைக் கொடுத்தான்.
1.66.13
न्यासभूतं तदा न्यस्तमस्माकं पूर्वजे विभौ।
अथ मे कृषतः क्षेत्रं लांगलादुत्थिता ततः ॥ १.६६.१३ ॥
அந்த வில் அக்காலத்தில் எங்கள் மூதாதையர்களிடம் பொறுப்பாக ஒப்படைக்கப்பட்டிருந்தது; அது வல்லமை மிக்க தலைவருக்குரியது. பின்னர் நான் வயலை உழுதபோது, கலப்பை உழவுச்சாலிலிருந்து அவள் தோன்றினாள்.
1.66.14
क्षेत्रं शोधयता लब्धा नाम्ना सीतेति विश्रुता।
भूतलादुत्थिता सा तु व्यवर्धत ममात्मजा ॥ १.६६.१४ ॥
வயலைச் சீர்படுத்தியபோது எனக்குக் கிடைத்தவள், 'சீதா' என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றாள். பூமியிலிருந்து தோன்றிய அவள் என் மகளாக வளர்ந்தாள்.
1.66.15
वीर्यशुल्केति मे कन्या स्थापितेयमयोनिजा।
भूतलादुत्थितां तां तु वर्धमानां ममात्मजाम् ॥ १.६६.१५ ॥
'வீரியமே விலையானவள்' என்று இவளை நான் அறிவித்தேன்; கருவிலிருந்து பிறக்காமல் பூமியிலிருந்து தோன்றிய இவள் என் மகள். பூமியிலிருந்து எழுந்து வளர்ந்த என் மகளுக்கு இவ்வாறு நிபந்தனை வைத்தேன்.
1.66.16
वरयामासुरागत्य राजानो मुनिपुंगव।
तेषां वरयतां कन्यां सर्वेषां पृथिवीक्षिताम् ॥ १.६६.१६ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே! அரசர்கள் வந்து அவளை மணக்க விரும்பி வேண்டினர். பூமியை ஆளும் அந்த அரசர்கள் அனைவரும் அந்தக் கன்னியை வேண்டினர்.
1.66.17
वीर्यशुल्केति भगवन् न ददामि सुतामहम्।
ततः सर्वे नृपतयः समेत्य मुनिपुंगव ॥ १.६६.१७ ॥
'வீரியமே விலை' என்று கூறி, ஐயனே! நான் என் மகளைக் கொடுக்கவில்லை. பின்னர், முனிவர்களில் சிறந்தவரே! அரசர்கள் அனைவரும் ஒன்றுகூடினர்.
1.66.18
मिथिलामप्युपागम्य वीर्यं जिज्ञासवस्तदा।
तेषां जिज्ञासमानानां शैवं धनुरुपाहृतम् ॥ १.६६.१८ ॥
மிதிலைக்கும் வந்து அவர்கள் வீரத்தை அறிய விரும்பினர். அப்போது, வீரத்தைச் சோதிக்க விரும்பிய அவர்கள் முன் சிவனுடைய வில் கொண்டுவரப்பட்டது.
1.66.19
न शेकुर्ग्रहणे तस्य धनुषस्तोलनेऽपि वा।
तेषां वीर्यवतां वीर्यमल्पं ज्ञात्वा महामुने ॥ १.६६.१९ ॥
மகாமுனியே, அந்த வில்லை எடுக்கவோ வளைக்கவோ அவர்களால் இயலவில்லை. அந்த வலிமையுள்ளவர்களின் வலிமை சிறியது என்றறிந்து—
1.66.20
प्रत्याख्याता नृपतयस्तन्निबोध तपोधन।
ततः परमकोपेन राजानो मुनिपुंगव ॥ १.६६.२० ॥
தவச்செல்வரே, அந்த அரசர்கள் நிராகரிக்கப்பட்டனர்; இதை அறிந்துகொள்ளுங்கள். பின்னர், முனிவர்களில் சிறந்தவரே, அரசர்கள் மிகுந்த கோபத்தால் நிறைந்தனர்—
1.66.21
अरुन्धन् मिथिलां सर्वे वीर्यसंदेहमागताः।
आत्मानमवधूतं मे विज्ञाय नृपपुंगवाः ॥ १.६६.२१ ॥
அவர்கள் அனைவரும் மிதிலையை முற்றுகையிட்டனர்; அவர்களின் வீரத்தில் ஐயம் கொண்டவர்களாய். என்னை இழிவுபடுத்தப்பட்டவனாக அறிந்து, அரசர்களில் சிறந்தவர்களே—
1.66.22
रोषेण महताविष्टाः पीडयन् मिथिलां पुरीम्।
ततः संवत्सरे पूर्णे क्षयं यातानि सर्वशः ॥ १.६६.२२ ॥
பெரும் கோபத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்டவர்களாய், மிதிலை நகரத்தை வருத்தினர். பின்னர் ஓராண்டு நிறைவடைந்ததும், அனைத்தும் அழிந்துவிட்டன—
1.66.23
साधनानि मुनिश्रेष्ठ ततोऽहं भृशदुःखितः।
ततो देवगणान् सर्वांस्तपसाहं प्रसादयम् ॥ १.६६.२३ ॥
முனிவர்களில் சிறந்தவரே, என் படைகள் அழிந்தன; நான் மிகவும் துயருற்றேன். பின்னர் தவத்தால் அனைத்துத் தேவர்களையும் நான் மகிழ்வித்தேன்—
1.66.24
ददुश्च परमप्रीताश्चतुरंगबलं सुराः।
ततो भग्ना नृपतयो हन्यमाना दिशो ययुः ॥ १.६६.२४ ॥
மிக மகிழ்ச்சியுற்ற தேவர்கள் நால்வகைப் படையைக் கொடுத்தனர். பின்னர் அரசர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டு, தாக்கப்பட்டு, திசைகளை நோக்கி ஓடினர்—
1.66.25
अवीर्या वीर्यसंदिग्धाः सामात्याः पापकारिणः।
तदेतन्मुनिशार्दूल धनुः परमभास्वरम् ॥ १.६६.२५ ॥
முனிவர்களில் புலியே, வீரியமற்றவர்களும், தங்கள் வலிமையில் ஐயம் கொண்டவர்களும், அமைச்சர்களுடன் கூடிய பாவிகளுமான அரசர்கள் இதை எடுக்க முடியவில்லை; இந்த வில் மிகவும் ஒளிரும்.
1.66.26
रामलक्ष्मणयोश्चापि दर्शयिष्यामि सुव्रत।
यद्यस्य धनुषो रामः कुर्यादारोपणं मुने।
सुतामयोनिजां सीतां दद्यां दाशरथेरहम् ॥ १.६६.२६ ॥
நல்ல விரதம் கொண்டவரே, ராமனுக்கும் லட்சுமணனுக்கும் இதைக் காட்டுவேன். முனிவரே, ராமன் இந்த வில்லில் நாண் ஏற்றினால், பிறப்பால் அயோனிஜையான என் மகள் சீதையை தசரதன் மகன் ராமனுக்கு நான் கொடுப்பேன்.